Αναφορικά με την εταιρεία POSPARON INVESTMENTS LIMITED ν. WASTENDO LTD, Αρ. Αίτησης: 64/18, 21/12/2018

(1)(α), 209 του περί Εταιρειών Νόμου Κεφ.

1. Β. Διάταγμα του Δικαστηρίου που να δηλώνει ότι οι υποθέσεις και τα λογιστικά βιβλία, οικονομικά δεδομένα της εταιρείας POSPARON INVESTMENTS LIMITED και των θυγατρικών και των συνδεδεμένων με την POSPARON INVESTMENTS LIMITED εταιρειών Wellinom Holdings Ltd (HE295547) (εγγεγραμμένη εις Κύπρο) και Argo LLC και Joint Stock Company "Kompressor Komplex" (αμφότερες εγγεγραμμένες εις Ρωσία) πρέπει να ερευνηθούν και να διατάσσει όπως ερευνηθούν από επιθεωρητή και/ή επιθεωρητές διορισμένους από το Υπουργικό Συμβούλιο και που να διατάσσει περαιτέρω όπως ο επιθεωρητής και/ή επιθεωρητές που θα διοριστούν ως ανωτέρω αναφέρεται να υποβάλουν ενδιάμεσες οικονομικές εκθέσεις και τελική έκθεση αναφορικά με τις υποθέσεις της εταιρείας POSPARON INVESTMENTS LIMITED και των θυγατρικών και των συνδεδεμένων με την POSPARON INVESTMENTS LIMITED εταιρειών Wellinom Holdings Ltd (HE 295547) (εγγεγραμμένη εις Κύπρο) και Argo LLC και Joint Stock Company "Kompressor Komplex" (αμφότερες εγγεγραμμένες εις Ρωσία). Γ. Διάταγμα του Δικαστηρίου, με το οποίο οι επιθεωρητές που θα ορίσει το Υπουργικό Συμβούλιο να διατάσσονται να επιδώσουν αντίγραφα των ενδιάμεσων εκθέσεων και της τελικής έκθεσης τους στους αιτητές και το Δικαστήριο. Δ. Διαζευκτικά διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να διατάσσονται οι NORFIN HOLDINGS LTD, NORFIN MANAGEMENT LTD και YARTON INVESTMENT B.V να αγοράσουν τις μετοχές των Αιτητών για το ποσό των USD$2,500,000 και/ή σε οποιαδήποτε τιμή που θα αποφασίσει το Σεβαστό Δικαστήριο. Ε. Διαζευκτικά και επιπρόσθετα με τα ανωτέρω, διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να διατάσσεται η καθ' ης η αίτηση εταιρεία POSPARON INVESTMENTS LIMITED να αγοράσει τις μετοχές των Αιτητών για το ποσό των USD$2,500,000 και/ή σε οποιαδήποτε τιμή αποφασίσει το Σεβαστό Δικαστήριο. Στις 2.4.18, οι Αιτητές καταχώρισαν την παρούσα Αίτηση με την οποία αιτούνται τον παραμερισμό και/ή ακύρωση και/ή διαγραφή των Αιτητικών Α - Ε της Κυρίως Αίτησης (ως ανωτέρω) και διαζευκτικά της Κυρίως Αίτησης. Η Αίτηση - η οποία βασίζεται στον Περί Εταιρειών Νόμο Κεφ. 113, άρθρα 2, 202, 202Α - 202ΛΗ, 203, 209, 211 (ε) και (στ) και 214, στον Περί Δικαστηρίων Νόμο (Ν. 14/1960), άρθρα 22, 29, 30, 31 και 32, στους Περί Εταιρειών Διαδικαστικούς Κανονισμούς (Κανονισμοί 396/1944), Κανονισμοί 2, 3, και 13, στους Περί Εταιρειών (Εκκαθαρίσεων) Κανονισμούς, Κανονισμοί 88 έως και 92, στους Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς, Διάταξη 19, Θ 5 και 26, Διάταξη 27, Θ 3, Διάταξη 39, Διάταξη 48, Θ 1, 2, 3, 4, 9 (j) (o), Διάταξη 64, στις αρχές του Δικαίου της Επιείκειας και του Κοινοδικαίου, στους κανόνες φυσικής δικαιοσύνης, στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου, στην αρχή «Quiat Timet» και στη σχετική νομολογία - προσέκρουσε σε ένσταση των Καθ' ων η αίτηση. Ο Γενικός Εισαγγελέας δεν έλαβε μέρος στη διαδικασία. Οι Αιτητές εισηγούνται ότι τα γεγονότα επί των οποίων στηρίζεται η Αίτηση, προκύπτουν από το περιεχόμενο της Κυρίως Αίτησης και έχουν ως ακολούθως:
2. Οι Καθ' ων η αίτηση δεν έχουν αποκαλύψει γεγονότα βάσει των οποίων να προκύπτει ύπαρξη «locus standi» για προώθηση της Κυρίως Αίτησης. Και τούτο γιατί οι Καθ' ων η αίτηση, ως μέτοχος μειοψηφίας των Αιτητών 1, προς στοιχειοθέτηση του ισχυρισμού τους περί καταπίεσης τους από την πλειοψηφία, επικαλούνται γεγονότα που αφορούν και/ή σχετίζονται με θυγατρικές και/ή συνδεδεμένες με τους Αιτητές 1 εταιρείες.
3. Οι Καθ' ων η αίτηση δεν εξηγούν καθόλου και/ή επαρκώς, πώς οι κατ' ισχυρισμό πράξεις και ενέργειες των Αιτητών 1 σχετικά με τις θυγατρικές και/ή συνδεδεμένες με αυτούς εταιρείες, έχουν επηρεάσει άμεσα και/ή προσωπικά τους Καθ' ων η αίτηση, υπό την ιδιότητα τους ως μετόχους μειοψηφίας των Αιτητών
4. Εν πάση περιπτώσει, τέτοιος ισχυρισμός από τους Καθ' ων η αίτηση, εάν υφίστατο, θα συνιστούσε αντανακλώμενη ζημιά.
5. Η Κυρίως Αίτηση δεν αποτελεί το ορθό και/ή ενδεικνυόμενο δικονομικό διάβημα. Οι Καθ' ων η αίτηση είχαν τη δυνατότητα να καταχωρήσουν πολιτική και/ή παράγωγή αγωγή και/ή διπλή παράγωγη αγωγή εφόσον από το περιεχόμενο της Κυρίως Αίτησης και της ένορκης δήλωσης που την υποστηρίζει, διαφαίνεται ότι η βάση της Κυρίως Αίτησης είναι το παράπονο των Καθ' ων η αίτηση ότι η επένδυση τους στους Αιτητές 1 δεν απέδωσε και/ή μειώθηκε η αξία της και/ή ότι οι Καθ' ων η αίτηση έχουν υποστεί οικονομική ζημιά, χωρίς να εγείρεται ειδικός ισχυρισμός για ευθύνη των Αιτητών 1 και/ή της πλειοψηφίας των μετόχων τους.
6. Η έκδοση Διατάγματος εκκαθάρισης των Αιτητών 1, δεν είναι δίκαιη και εύλογη (just and equitable) και/ή ενδεδειγμένη θεραπεία, εφόσον υπάρχει το εναλλακτικό για τους Καθ' ων η αίτηση διάβημα ως η παράγραφος 3 (ανωτέρω).
7. Η απόφαση για τη σύναψη του δανείου μεταξύ των Αιτητών 8 και 9, λήφθηκε από τη διοίκηση τους και όχι από τους Αιτητές
8. Στην Κυρίως Αίτηση δεν υπάρχει ισχυρισμός περί εμπλοκής των Αιτητών 1 στο θέμα αυτό.
9. Οι λεπτομέρειες καταπίεσης που παρατίθενται στην Κυρίως Αίτηση δεν καταδεικνύουν ότι οι υποθέσεις των Αιτητών 1 και/ή των υπόλοιπων Αιτητών διεξάγοντο με τρόπο καταπιεστικό για τη μειοψηφία των Αιτητών 1 και/ή για τους Καθ' ων η αίτηση.
10. Σε σχέση με το περιεχόμενο του τεκμηρίου 29 στην Κυρίως Αίτηση, δεν υφίσταται ισχυρισμός ότι διαπράχθηκε πλαστογραφία από τους Αιτητές 1 και/ή από μέτοχο πλειοψηφίας και/ή αξιωματούχο των Αιτητών 1 και/ή από συγκεκριμένο πρόσωπο το οποίο ενεργεί για την πλειοψηφία των μετόχων των Αιτητών
12. Δεν έχουν παρατεθεί στοιχεία που να δεικνύουν δόλια διαχείριση των υποθέσεων των Αιτητών 1 και απουσιάζουν εντελώς από την Κυρίως Αίτηση λεπτομέρειες δόλου. Συνεπώς ο ισχυρισμός περί δολιότητας [παράγραφος 72

(13)(γ) της Κυρίως Αίτησης] παρέμεινε γενικός, αόριστος και ατεκμηρίωτος.

1. Η επιφύλαξη δικαιωμάτων εναντίον του Διοικητικού Συμβουλίου (παράγραφος 60 της ένορκης δήλωσης στην Κυρίως Αίτηση) είναι καταχρηστική και/ή κακόπιστη και/ή καταπιεστική.
2. Το Αιτητικό Α της Κυρίως Αίτησης είναι πρόωρο και/ή καταχρηστικό. Δεν υπάρχουν βάσιμες ούτε και εκ πρώτης όψεως υποψίες ή ισχυρισμοί στην Κυρίως Αίτηση που να λειτουργούν υπέρ της έκδοσης διατάγματος εκκαθάρισης.
3. Το Αιτητικό Α της Κυρίως Αίτησης προωθείται καταχρηστικά από τους Καθ' ων η αίτηση, ενόψει των Αιτητικών Δ και Ε, με απώτερο σκοπό την επιστροφή σ' αυτούς, του ποσού της επένδυσης τους. Δεν υπάρχει έκθεση εμπειρογνώμονα αναφορικά με την αξία των μετοχών που οι Καθ' ων η αίτηση κατέχουν στο κεφάλαιο των Αιτητών
5. Με την Κυρίως Αίτηση δεν έχει τεθεί επαρκής μαρτυρία που να εγείρει βάσιμες υπόνοιες για δόλο ή ανάρμοστη συμπεριφορά ώστε να δικαιολογείται η περαιτέρω έρευνα προς το συμφέρον των Αιτητών
6. Ειδικότερα δεν έχει διατυπωθεί θετικός ισχυρισμός και/ή μαρτυρία ότι η κατ' ισχυρισμό πλαστογραφία διαπράχθηκε από τους Αιτητές 1 ή από μέτοχο πλειοψηφίας ή από αξιωματούχο των Αιτητών 1 ή από συγκεκριμένο πρόσωπο που ενεργεί για την πλειοψηφία των μετόχων των Αιτητών
8. Με τα Αιτητικά Β και Γ της Κυρίως Αίτησης, επιδιώκεται η αλίευση και/ή απόσπαση μαρτυρίας, στην απουσία βάσιμου ισχυρισμού εκ μέρους των Καθ' ων η αίτηση περί διάπραξης δόλου, δόλιας κακοδιαχείρισης των εργασιών και οικονομικών στοιχείων των Αιτητών 1 και/ή των θυγατρικών και/ή συνδεδεμένων με τους Αιτητές 1, εταιρειών.
9. Η παράλληλη προώθηση των Αιτητικών Β και Γ με το Αιτητικό Α της Κυρίως Αίτησης, καταδεικνύει ότι: α) Η Κυρίως Αίτηση, σ' ό,τι αφορά το Αιτητικό Α είναι πρόωρη και/ή καταχρηστική, εφόσον η διαχείριση των υποθέσεων των Αιτητών 1, ως ισχυρίζονται οι Καθ' ων η αίτηση, χρήζει περαιτέρω διερεύνησης. β) Η κατ' ισχυρισμό ανάγκη για διορισμό επιθεωρητή, αναιρεί το πραγματικό υπόβαθρο για έκδοση του Αιτητικού Α της Κυρίως Αίτησης, εφόσον ο διορισμός και η πραγματοποίηση έρευνας από επιθεωρητή πρέπει να προηγηθεί διαδικαστικά. γ) Υπάρχει εναλλακτική προς το Αιτητικό Α θεραπεία.
10. Οι Καθ' ων η αίτηση δεν νομιμοποιούνται στα Αιτητικά Δ και Ε της Κυρίως Αίτησης, εφόσον μέσω αυτών, έμμεσα και συγκεκαλυμμένα επιζητούν αποζημιώσεις, δηλαδή την επιστροφή της επένδυσης τους στο κεφάλαιο των Αιτητών 1, αξίωση που θα μπορούσε να προωθηθεί μόνο μέσω αγωγής.
11. Η ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την Κυρίως Αίτηση είναι παράτυπη διότι περιέχει διαζευκτικούς ισχυρισμούς κατά τρόπο ανεπίτρεπτο και/ή παράτυπο και περιέχει αντιφατικούς ισχυρισμούς. Η ένσταση των Καθ' ων η αίτηση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του XXXXX Γεωργίου, Διευθυντή των Καθ' ων η αίτηση, ημερομηνίας 17.10.
12. Αναφέρει ότι οι Καθ' ων η αίτηση είναι μέτοχοι μειοψηφίας των Αιτητών 1, γεγονός που προσδίδει σ' αυτούς «locus standi» για να καταχωρίσουν την Κυρίως Αίτηση και να αιτηθούν τα αιτούμενα με αυτήν Διατάγματα. Ισχυρίζεται ότι οι Καθ' ων η αίτηση ορθά αναφέρονται στην Κυρίως Αίτηση, στην άρνηση και απροθυμία των Αιτητών 1 να τους παραδώσουν τις οικονομικές καταστάσεις των Αιτητών 1 και των θυγατρικών εταιρειών τους, ως και την άρνηση τους να δώσουν στους Καθ' ων η αίτηση επαρκείς εξηγήσεις για τα οικονομικά δρώμενα και την αξία των Αιτητών 1 και των θυγατρικών εταιρειών τους, ώστε να στοιχειοθετήσουν τους ισχυρισμούς τους περί καταπίεσης της μειοψηφίας, εφόσον η μοναδική δραστηριότητα των Αιτητών 1 είναι η συμμετοχή τους στις θυγατρικές εταιρείες τους. Οι Καθ' ων η αίτηση, συνεπεία της συμμετοχής τους στους Αιτητές 1, έχουν κάθε νόμιμο δικαίωμα να ενημερώνονται επαρκώς για την πραγματική οικονομική κατάσταση των Αιτητών
13. Με την Κυρίως Αίτηση, οι Καθ' ων η αίτηση αποκαλύπτουν γεγονότα που τεκμηριώνουν την αδικαιολόγητη και παράνομη άρνηση και/ή απροθυμία του διοικητικού συμβουλίου των Αιτητών 1 και μετόχων της πλειοψηφίας να ενημερώσουν τους Καθ' ων η αίτηση για την πραγματική οικονομική κατάσταση των Αιτητών 1 και των θυγατρικών εταιρείας τους. Το γεγονός αυτό αποτελεί επαρκή λόγο για έκδοση Διατάγματος Εκκαθάρισης των Αιτητών 1, με βάση το άρθρο 211 (στ) του Κεφ.
14. Περαιτέρω, οι Καθ' ων η αίτηση προσφέρουν μαρτυρία περί ενδεχόμενων σοβαρότατων παράνομων πράξεων εκ μέρους των Αιτητών 1, μεταξύ των οποίων η παράλειψη ετοιμασίας των ελεγμένων οικονομικών τους καταστάσεων και η μη διερεύνηση και καταγγελία στις αρμόδιες αρχές, ως και η συγκάλυψη κατά την έκτακτη Γενική Συνέλευση που έλαβε χώρα στις 12.12.17, της πλαστογραφίας της υπογραφής των Καθ' ων η αίτηση επί των εγγράφων ημερομηνίας 16.4.
15. Τα γεγονότα αυτά, αποτελούν επίσης σοβαρότατους λόγους για έκδοση Διατάγματος Εκκαθάρισης των Αιτητών 1 και η καταχώριση της Κυρίως Αίτησης, αποτελεί το ορθό και ενδεικνυόμενο δικονομικό διάβημα. Η συμπεριφορά του διοικητικού συμβουλίου των Αιτητών 1 και των μετόχων πλειοψηφίας, έχει προκαλέσει διάρρηξη της εμπιστοσύνης μεταξύ των διευθυντών και μετόχων της πλειοψηφίας και των μετόχων της μειοψηφίας. Περαιτέρω, οι ενδείξεις που υπάρχουν ότι οι εργασίες των Αιτητών 1 διεκπεραιώνονται με δόλο - εφόσον δεν καταρτίζουν ενοποιημένες οικονομικές καταστάσεις και οι διοικητικοί σύμβουλοι τους και οι μέτοχοι πλειοψηφίας δεν διστάζουν να διαπράξουν και/ή συγκαλύψουν πλαστογραφία - καθιστούν αναγκαία τη διερεύνηση των υποθέσεων των Αιτητών 1 και των θυγατρικών και συνδεδεμένων με αυτούς εταιρειών, από επιθεωρητές διορισμένους από το Υπουργικό Συμβούλιο, ώστε να εξακριβωθούν τα πραγματικά οικονομικά των Αιτητών 1, θυγατρικών και συνδεδεμένων τους εταιρειών. Η εναλλακτική αυτή θεραπεία, ζητείται από τους Καθ' ων η αίτηση διαζευκτικά με τα Αιτητικά Δ και Ε της Κυρίως Αίτησης. Επισημαίνει ότι οι Καθ' ων η αίτηση ενημέρωσαν το διοικητικό συμβούλιο των Αιτητών 1, ως και τους μετόχους πλειοψηφίας για την πλαστογραφία της υπογραφής τους επί των εγγράφων ημερομηνίας 16.4.
16. Ωστόσο οι Αιτητές 1, το διοικητικό συμβούλιο τους και οι μέτοχοι πλειοψηφίας, αντί να διερευνήσουν το ζήτημα αυτό και να το καταγγείλουν στις αρμόδιες αρχές, προτίμησαν να επανεγκρίνουν κατά τη Γενική Συνέλευση που έλαβε χώρα στις 12.12.17, τις οικονομικές καταστάσεις των Αιτητών 1 για τα έτη 2013, 2014, συγκαλύπτοντας την πλαστογραφία. Με αυτό τον τρόπο οι διοικητικοί σύμβουλοι και οι μέτοχοι της πλειοψηφίας ενοχοποιούν τον εαυτό τους για την πλαστογραφία. Ισχυρίζεται ότι το Αιτητικό Α της Κυρίως Αίτησης δεν είναι πρόωρο ούτε καταχρηστικό. Αντίθετα το γεγονός ότι α) οι Αιτητές 1, πλην της ετήσιας Γενικής Συνέλευσης στις 12.12.17, καμιά άλλη ετήσια Γενική Συνέλευση έχουν συγκαλέσει για να ενημερώσουν τα μέλη τους για την οικονομική τους κατάσταση, β) οι Αιτητές 1 αρνήθηκαν να παρέχουν στους Καθ' ων η αίτηση επαρκή και πλήρη ενημέρωση για την οικονομική κατάσταση τους και των θυγατρικών και/ή συνδεδεμένων εταιρειών τους, γ) οι Αιτητές 1 δεν απάντησαν στα ερωτήματα των Καθ' ων η αίτηση τα οποία έθεσαν με επιστολή τους ημερομηνίας 11.12.17 και επανέλαβαν στη Γενική Συνέλευση στις 12.12.17, δ) οι οικονομικές καταστάσεις των Αιτητών 1 δεν ετοιμάζονται σύμφωνα με το Κεφ. 113, γεγονός που συνιστά ποινικό αδίκημα και ε) οι Αιτητές 1 προχώρησαν σε συγκάλυψη του αδικήματος της πλαστογραφίας αντί να το διερευνήσουν και ή καταγγείλουν, καταδεικνύει ότι είναι δίκαιο και εύλογο οι Αιτητές 1 να εκκαθαριστούν. Οι θεραπείες Δ και Ε της Κυρίως Αίτησης εγείρονται ως εναλλακτική θεραπεία και/ή διαζευκτικά της Εκκαθάρισης των Αιτητών
17. Όλα τα γεγονότα που αποκαλύπτουν οι Καθ' ων η αίτηση καθιστούν δίκαιο, εύλογο και αναγκαίο να διοριστούν επιθεωρητές από το Υπουργικό Συμβούλιο για να διερευνηθούν οι υποθέσεις των Αιτητών 1 και των θυγατρικών εταιρειών τους. Η ανάγκη για διορισμό επιθεωρητή, δεν αναιρεί το πραγματικό υπόβαθρο για έκδοση του Αιτητικού Α. Ο διορισμός και η πραγματοποίηση έρευνας από επιθεωρητή δεν πρέπει να προηγηθεί διαδικαστικά της Αίτησης έκδοσης Διατάγματος Εκκαθάρισης. Αντίθετα, με βάση το άρθρο 163 του Κεφ. 113, οι Επιθεωρητές μπορούν να διερευνήσουν τις υποθέσεις νομικού προσώπου που τελεί υπό εκκαθάριση. Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων προώθησαν τις θέσεις των πελατών τους με εμπεριστατωμένες αγορεύσεις, τις οποίες έχω διεξέλθει με την επιβαλλόμενη προσοχή και ειδική αναφορά στις εκατέρωθεν εισηγήσεις - στο βαθμό που θα κριθεί αναγκαίο - θα γίνει στο κατάλληλο στάδιο. Αποτελεί νομική βάση της παρούσας Αίτησης, η Δ.27 Θ 3 των Περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών, η οποία εφαρμόζεται με βάση τον Κανονισμό 3 των Περί Εταιρειών Κανονισμών του 1951 και τον Κανονισμό 92 των Περί Εταιρειών (Εκκαθάρισης) Κανονισμών του 1933 - 1999, σύμφωνα με τους οποίους οι Περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικοί Κανονισμοί εφαρμόζονται και στις Εταιρικές Αιτήσεις, εκτός και αν οι Περί Εταιρειών Κανονισμοί προνοούν διαφορετικά (βλ. KMC Motors Ltd v. Josephanco Trading and Contracting Company

(1984)1 Α.Α.Δ. 390). Η Δ.27 Θ 3 ορίζει ως ακολούθως: «The Court may order any pleading to be struck out on the ground that it discloses no reasonable cause of action or answer, and in any such case or in case of the action or defence being shown by the pleadings to be frivolous or vexatious, the Court may order the action to be stayed or dismissed, or judgment to be entered accordingly as may be just.» Σχετικό είναι το πιο κάτω απόσπασμα από την υπόθεση Re Pelmako Development Ltd

(1991)1 ΑΑΔ 246, σελ. 253: «Στην απόφαση του Επαρχιακού Δικαστηρίου ορθά επισημαίνεται ότι η διαγραφή αίτησης για διάλυση, όπως και κάθε αίτημα για διαγραφή δικογράφου, συνιστά εξαιρετικό μέτρο το οποίο δικαιολογείται μόνο όταν αδιαμφισβήτητα το δικόγραφο στερείται νομικού ή πραγματικού ερείσματος. Υποδεικνύεται επίσης στην πρωτόδικη απόφαση ότι το δικόγραφο του οποίου επιδιώκεται η διαγραφή, αξιολογείται αυτοτελώς με βάση την αντικειμενική υπόσταση του περιεχομένου του, ανεξάρτητα από τη μαρτυρία η οποία το υποστηρίζει. (Βλ. Buttes Gas & Oil Co. v. Hammer [1975] 2 W.L.R., 425). Σημειώνεται επίσης ότι η επίκληση της συμφυούς δικαιοδοσίας του δικαστηρίου για τη διαγραφή δικογράφου, ασκείται με εξαιρετική φειδώ και μόνο εφόσο διαπιστώνεται ότι το δικόγραφο συνιστά κατάχρηση της δικαιοδοσίας του δικαστηρίου· δηλαδή, χρήση των μέσων του δικαίου για αλλότριους σκοπούς. Αναλύεται επίσης η έννοια του όρου "frivolous and vexatious" (Βλ. Bullen & Leake and Jacob's, Precedents of Pleadings, 12th ed., p. 145) (κακόβουλου και ενοχλητικού δικονομικού μέτρου), για να διαπιστωθεί αν το Υπόμνημα για διάλυση έχει αυτά τα χαρακτηριστικά, όπως υπάρχει ισχυρισμός.» Οι πιο πάνω αρχές επαναλήφθηκαν στην πρόσφατη απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου O.M. Investments & Finance Ltd v Lapwing Ltd, Πολ. Εφ. 195/12 και 196/12 ημερομηνίας 17.10.

1. Η έννοια του κακόβουλου, επιπόλαιου (frivolous) και ενοχλητικού (vexatious) δικογράφου, περιγράφεται στο σύγγραμμα Bullen and Leake and Jacob's, Precedents of Pleadings, (12η έκδοση) σελ. 144 ως ακολούθως: «A pleading or an action is frivolous when it is without substance or groundless or fanciful and it is vexatious when it lacks bona fides and it is hopeless or oppressive and tends to cause the opposite party unnecessary anxiety, trouble and expense..». Προχωρώ να εξετάσω κατά πόσο οι Καθ' ων η αίτηση νομιμοποιούνται στην προώθηση του Αιτητικού Α της Κυρίως Αίτησης, με το οποίο αιτείται η Εκκαθάριση των Αιτητών 1 με βάση το άρθρο 211 (στ) του Περί Εταιρειών Νόμου, το οποίο ορίζει ως ακολούθως: «
2. Εταιρεία δύναται να εκκαθαριστεί από το Δικαστήριο αν- ................................. (στ) το Δικαστήριο έχει τη γνώμη ότι είναι δίκαιο και σύμφωνο με το δίκαιο της επιείκειας να διαλυθεί η εταιρεία». Στο άρθρο 213

(1)του Κεφ. 113, απαριθμούνται εξαντλητικά τα πρόσωπα τα οποία νομιμοποιούνται να υποβάλουν αίτηση για εκκαθάριση εταιρείας, το οποίο ορίζει ως εξής: «Αίτηση στο Δικαστήριο για την εκκαθάριση εταιρείας γίνεται με αίτηση που υποβάλλεται, τηρουμένων των διατάξεων του άρθρου αυτού, από οποιοδήποτε από τα ακόλουθα πρόσωπα: (α) Την εταιρεία· (β) πιστωτή ή πιστωτές, περιλαμβανομένων οποιωνδήποτε ενδεχόμενων ή μελλοντικών πιστωτών· (γ) συνεισφορέα ή συνεισφορείς· (δ) σύνδικο άλλου κράτους μέλους, όπως αυτός ορίζεται σύμφωνα με την παράγραφο (β) του άρθρου 2 του Επίσημου Κανονισμού (ΕΚ) 1346/2000 του Συμβουλίου της 29ης Μαϊου περί των διαδικασιών αφερεγγυότητας και ο οποίος διορίζεται εντός του πλαισίου δικαστικών διαδικασιών δυνάμει της παραγράφου

(1)του άρθρου 3 του Κανονισμού αυτού, όπως αυτός εκάστοτε τροποποιείται ή αντικαθίσταται· (ε) προσωρινό σύνδικο, ο οποίος ορίζεται από δικαστήριο άλλου κράτους μέλους, σύμφωνα με το άρθρο 38 του Κανονισμού (ΕΚ) 1346/2000 του Συμβουλίου της 29ης Μαΐου περί των διαδικασιών αφερεγγυότητας· (στ) εξεταστή· (ζ) τον επίσημο παραλήπτη σύμφωνα με το εδάφιο

(1)του άρθρου 222· ή από όλα ή οποιαδήποτε από τα πρόσωπα αυτά, μαζί ή ξεχωριστά: Στην προκειμένη περίπτωση, η Κυρίως Αίτηση για Εκκαθάριση των Αιτητών 1, υποβλήθηκε από τους Καθ' ων η αίτηση, υπό την ιδιότητα τους ως μέτοχοι των Αιτητών 1. Στο άρθρο 213

(1)ανωτέρω, ανάμεσα στα πρόσωπα που νομιμοποιούνται σε υποβολή αίτησης για Εκκαθάριση εταιρείας, δεν περιλαμβάνονται οι μέτοχοι της εταιρείας. Επομένως, οι Καθ' ων η αίτηση, ως μέτοχοι των Αιτητών 1, θα νομιμοποιούντο στην καταχώριση της Κυρίως Αίτησης, μόνο εάν θα μπορούσαν να θεωρηθούν ως συνεισφορείς των Αιτητών 1 [άρθρο 213

(1)(γ) ανωτέρω]. Στο άρθρο 205 του Κεφ. 113 δίδεται ο ορισμός «συνεισφορέα» ως ακολούθως: «Ο όρος "συνεισφορέας" σημαίνει κάθε πρόσωπο που είναι υπεύθυνο να συνεισφέρει στα περιουσιακά στοιχεία της εταιρείας σε περίπτωση εκκαθάρισης της, και για τους σκοπούς κάθε διαδικασίας για να αποφασιστεί, και κάθε διαδικασίας πριν από τον τελικό ορισμό των προσώπων που λογίζονται συνεισφορείς, περιλαμβάνει οποιοδήποτε πρόσωπο για το οποίο υπάρχει ισχυρισμός ότι είναι συνεισφορέας.» Το άρθρο 204

(1)ρυθμίζει την ευθύνη των νυν και πρώην μελών ως συνεισφορέων σε περίπτωση εκκαθάρισης εταιρείας και ειδικότερα στην υποπαράγραφο (δ) καθορίζεται η συνεισφορά μελών εταιρείας περιορισμένης ευθύνης με μετοχές. Ειδικότερα το άρθρο 204

(1)(δ) ορίζει ότι: «204.-

(1)Σε περίπτωση εκκαθάρισης εταιρείας, κάθε μέλος νυν και πρώην ευθύνεται να συνεισφέρει στα περιουσιακά στοιχεία της εταιρείας ποσό ικανοποιητικό για την πληρωμή των χρεών και υποχρεώσεων της, και των εξόδων, τελών και δαπανών της εκκαθάρισης και για την προσαρμογή των δικαιωμάτων των συνεισφορέων μεταξύ τους, τηρουμένων των διατάξεων του εδαφίου

(2)και των ακόλουθων επιφυλάξεων: ................................. (δ) στην περίπτωση εταιρείας περιορισμένης ευθύνης με μετοχές, καμιά συνεισφορά δεν απαιτείται από οποιοδήποτε μέλος που υπερβαίνει το ποσό, αν υπάρχει, που δεν καταβλήθηκε για τις μετοχές σχετικά με τις οποίες ευθύνεται ως νυν ή πρώην μέλος.» Στην προκειμένη περίπτωση, σύμφωνα με όσα αναφέρονται στην Κυρίως Αίτηση, οι Αιτητές 1 συστάθηκαν και εγγράφηκαν από τον Έφορο Εταιρειών στο Μητρώο Εταιρειών στις 29.9.08 και το ονομαστικό και εκδομένο μετοχικό κεφάλαιο τους ανέρχεται σήμερα σε €2.000 και είναι διαιρεμένο σε 2 000 μετοχές ονομαστικής αξίας €1.00 η καθεμιά. Οι Καθ' ων η αίτηση είναι μέτοχοι μειοψηφίας των Αιτητών 1 και κατέχουν 126 συνήθεις μετοχές, οι οποίες αντιπροσωπεύουν το 6.3% του εκδομένου μετοχικού κεφαλαίου των Αιτητών

1. Οι Καθ' ων η αίτηση έχουν καταστεί μέτοχοι κατά 6.3% στους Αιτητές 1, με τη μεταβίβαση σ' αυτούς, στις 2.7.2012 των 126 συνήθων μετοχών των Αιτητών 1, ονομαστικής αξίας €1.00 έκαστη, από την Εταιρεία Norfin Holdings Ltd (μέτοχος των Αιτητών 1) η οποία τις κατείχε, αφού οι Καθ' ων η αίτηση επένδυσαν ποσό USD 2.500.000 (Δολάρια Αμερικής) στην Εταιρεία Joint Stock Company "Kompressor Komplex". Με αυτά τα δεδομένα, οι Καθ' ων η αίτηση, ως μέτοχοι των Αιτητών 1, με πλήρως πληρωμένες τις 126 μετοχές τους, δεν μπορούν να θεωρηθούν ως συνεισφορείς, εντός της έννοιας των άρθρων 204 και 205 του Κεφ.
2. Όπως αποφασίστηκε στην υπόθεση Χριστάκης Μιχαήλ κ.ά. v Επίσημου Παραλήπτη κ.ά.

(1999)1 (Β) ΑΑΔ 1033, σελ. 1036, ο όρος «συνεισφορέας» ορίζεται στο άρθρο 205 του Κεφ. 113 και περιορίζεται σε μετόχους της Εταιρείας που δεν κατέβαλαν το σύνολο του μετοχικού κεφαλαίου. Ωστόσο, με βάση την υπόθεση Re Othery Construction Ltd

(1966)1 All ER 145, μέτοχος ο οποίος κατέχει πλήρως εξοφλημένες μετοχές, δύναται να προχωρήσει με την καταχώριση αίτησης για εκκαθάριση της εταιρείας, εφόσον προσκομίσει μαρτυρία ότι εκ πρώτης όψεως υφίσταται πλεόνασμα στην εταιρεία, το οποίο δύναται να κατανεμηθεί μεταξύ των μετόχων μετά την Εκκαθάριση. Το πιο κάτω απόσπασμα από την υπόθεση Re Othery Construction Ltd (ανωτέρω) είναι σχετικό: "It has long been accepted and recognised down to the present time that the rule that a contributory petitioner must show that there is a probability of a surplus is still the rule; indeed that was recognised by Pennycuick J in a case which counsel for the petitioner himself cited: Re Newman and Howard Ltd ([1961] 2 All ER 495 at p 497; [1962] Ch 257 at p 262), where the learned judge said: "There is no doubt that the general rule is as stated by the Court of Appeal in Re Rica Gol Washing Co ." and the same view was expressed by Wynn-Parry J a Judge of great experience in this branch of the law, in Re S A Hawken Ltd ([1950] 2 All ER 408 at p 411). In my judgment it still remains a rule of this court that where a fully paid shareholder petitions for compulsory winding-up he must show, on the face of his petition, a prima facie probability that there will be assets available for distribution amongst the shareholders". Στο σύγγραμμα Farrar's Company Law, 3η έκδοση, στο κεφάλαιο Shareholder Remedies, υπό τον τίτλο Procedural Matters στη σελ. 455, καταγράφονται τα ακόλουθα: «The court's answer has been that he must establish a tangible interest in the winding-up, a prima facie probability of surplus assets remaining after the creditors have been paid for distribution amongst the shareholders». Όπως προκύπτει από τα πιο πάνω αποσπάσματα, τόσο ο συνεισφορέας - αιτητής, όσο και ο μέτοχος που κατέχει πλήρως πληρωμένες μετοχές - αιτητής, όταν προχωρεί με αίτηση για εκκαθάριση της εταιρείας, θα πρέπει να δείξει στο Δικαστήριο, ότι εκ πρώτης όψεως υπάρχει πλεόνασμα στην εταιρεία, ως και ότι εκ πρώτης όψεως υπάρχει πιθανότητα ύπαρξης ενεργητικού της εταιρείας (assets), το οποίο μπορεί να κατανεμηθεί μεταξύ των μετόχων. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, οι Καθ' ων η αίτηση ισχυρίζονται, τόσο στην Κυρίως Αίτηση Παρ. 72

(8), ως και στην ένορκη δήλωση που την υποστηρίζει, Παρ. 75

(8), ότι οι Αιτητές 1 είναι δίκαιο να κηρυχθούν υπό εκκαθάριση επειδή η επιχείρηση τους διεξάγεται μόνο με ζημιά και το εναπομείναν ενεργητικό τους είναι ανεπαρκές, όπως διαφαίνεται ξεκάθαρα από τις ενοποιημένες οικονομικές καταστάσεις για τα έτη 2013-2016 που παραδόθηκαν στους Καθ' ων η αίτηση (τεκμήριο 27 στην Κυρίως Αίτηση). Προκύπτει συνεπώς ότι, με βάση τις θέσεις των ίδιων των Καθ' ων η αίτηση, δεν υπάρχει πλεόνασμα στους Αιτητές 1, ούτε και ενεργητικό των Αιτητών 1, το οποίο θα μπορεί να κατανεμηθεί μεταξύ των μετόχων. Κατ' επέκταση οι Καθ' ων η αίτηση, ως μέτοχοι των Αιτητών 1, απέτυχαν να καταδείξουν με την Κυρίως Αίτηση τους, ότι εκ πρώτης όψεως υπάρχει σήμερα πλεόνασμα στους Αιτητές 1 πέραν των Πιστωτών, ή περιουσιακά στοιχεία των Αιτητών 1, τα οποία θα μπορούσαν πιθανώς να κατανεμηθούν μεταξύ των μετόχων μετά την εκκαθάριση. Με αυτά τα δεδομένα, είναι η κρίση του Δικαστηρίου ότι το Αιτητικό Α της Κυρίως Αίτησης για έκδοση Διατάγματος Εκκαθάρισης των Αιτητών 1, θα πρέπει να διαγραφεί ως επιπόλαιο και ενοχλητικό, καθότι κατά τρόπο προφανή και ξεκάθαρο, στερείται του αναγκαίου πραγματικού ερείσματος (βλ. In Re Pelmako Development Ltd

(1991)1 ΑΑΔ. 246) (ανωτέρω). Διευκρινίζεται ότι η κατάληξη αυτή του Δικαστηρίου βασίζεται στη θέση των ίδιων των Καθ' ων η αίτηση στην Κυρίως Αίτηση, όπως αναφέρθηκε πιο πάνω [παρ. 72

(8)Κυρίως Αίτησης και παρ. 75

(8)ένορκης δήλωσης που την υποστηρίζει]. Και τούτο σε αντίθεση με το σκεπτικό της απόφασης O. M. Investments & Finance Ltd v Lapwing Ltd (ανωτέρω), στην οποία το Ανώτατο Δικαστήριο επεσήμανε ότι το Πρωτόδικο Δικαστήριο, εσφαλμένα είχε προβεί σε επιλογή μεταξύ αντικρουόμενων εκδοχών. Ενόψει της πιο πάνω κατάληξης του Δικαστηρίου, κρίνω ότι κατ' επέκταση, στερούνται πραγματικού ερείσματος και τα Αιτητικά υπό παρ. Δ και Ε της Αίτησης. Το άρθρο 202 του Κεφ. 113 επί του οποίου βασίζονται τα εν λόγω αιτητικά, προνοεί ως ακολούθως: «202.-

(1)Οποιοδήποτε μέλος εταιρείας που παραπονείται ότι οι υποθέσεις της εταιρείας διεξάγονται με τρόπο καταπιεστικό μέρους των μελών (περιλαμβανομένου του ιδίου), ή, σε περίπτωση που εμπίπτει στο εδάφιο

(3)του άρθρου 163, το Υπουργικό Συμβούλιο, δύναται να μεριμνήσει για την υποβολή αίτησης στο Δικαστήριο για διάταγμα σύμφωνα με το άρθρο αυτό.

(2)Αν σε τέτοια αίτηση το Δικαστήριο έχει τη γνώμη- (α) ότι οι υποθέσεις της εταιρείας διεξάγονται όπως προαναφέρθηκε και (β) ότι η εκκαθάριση της εταιρείας θα επηρέαζε δυσμενώς εκείνο το μέρος των μελών, αλλά διαφορετικά, τα γεγονότα θα δικαιολογούσαν την έκδοση διατάγματος εκκαθάρισης για το λόγο ότι ήταν δίκαιο και σύμφωνα με τους κανόνες της επιείκειας όπως η εταιρεία εκκαθαριστεί, το Δικαστήριο δύναται, για το σκοπό επίλυσης των θεμάτων αναφορικά με εκείνα που υποβλήθηκε παράπονο, να εκδώσει τέτοιο διάταγμα που θεωρεί σωστό, είτε για τη ρύθμιση της μελλοντικής διεξαγωγής των υποθέσεων της εταιρείας ή για την αγορά των μετοχών οποιωνδήποτε μελών της εταιρείας από άλλα μέλη της εταιρείας ή από την εταιρεία και, σε περίπτωση αγοράς από την εταιρεία, για την ανάλογη μείωση του κεφαλαίου της εταιρείας, ή διαφορετικά.» Σχετικό είναι το ακόλουθο απόσπασμα από την υπόθεση In Re Pelmako Development Ltd

(1999)1 (Β) ΑΑΔ. 1369, σελ. 1373, 1375: «Η εκδήλωση υπεροχής της πλειοψηφίας έναντι της μειοψηφίας εμφανίζεται συνήθως με τρόπο ο οποίος επηρεάζει δυσμενώς κατ' ιδίαν δικαιώματα (individual rights) μετόχου ή μετόχων της εταιρείας ή τα ειδικώς διαφοροποιημένα δικαιώματα (qualified rights) της μειοψηφίας. Όταν η πλειοψηφία καταπιέζει τη μειοψηφία, η μειοψηφία έχει εκ του νόμου τη δυνατότητα να αποταθεί στο Δικαστήριο και να ζητήσει τη διάλυση της εταιρείας με βάση τις διατάξεις του άρθρου 211(στ)* του νόμου. Επειδή η διάλυση της εταιρείας προκαλεί, στις πιο πολλές περιπτώσεις, τέτοιες επιζήμιες επιπτώσεις επί των συμφερόντων της μειοψηφίας που υφίσταται την καταπίεση, ο νόμος παρέχει στην καταπιεζόμενη μειοψηφία μια άλλη εναλλακτική θεραπεία, αυτή του άρθρου 202 του νόμου, ως διαζευκτική της αναγκαστικής διάλυσης. Όπως έχει ειπωθεί, αυτή η διάταξη αποτέλεσε τη νομική βάση της αίτησης. Η προβλεπόμενη από το άρθρο 202 του νόμου θεραπεία παρέχεται εφόσον διαπιστωθεί ότι συντρέχουν οι πιο κάτω προϋποθέσεις οι οποίες, ακολουθούν μεταξύ τους σειρά λογικής αλληλουχίας ήτοι, (α) ότι η διαχείριση των υποθέσεων της εταιρείας γίνεται κατά τρόπο καταπιεστικό για κάποιο από τους μετόχους ή για μερίδα των μετόχων, (β) ότι το Δικαστήριο θα ήταν διατεθειμένο να εκδώσει διάταγμα διάλυσης της εταιρείας με βάση το άρθρο 211(στ) του νόμου, (γ) πλην όμως η έκδοση ενός τέτοιου διατάγματος θα ήταν επιζήμια και θα επηρέαζε αδίκως τους ίδιους τους μετόχους που υφίστανται την καταπίεση. ................................... Το άρθρο 202 του νόμου εκτός από κάποιες τυπικές και επουσιώδεις λεκτικές διαφορές αποτελεί αντιγραφή του άρθρου 210 του αγγλικού Company's Act 1948. Αυτό σημαίνει πως μπορεί να αντληθεί καθοδήγηση επί του θέματος από την αγγλική νομολογία. Έτσι, στην Re Antigen Laboratories Ltd [1951] 1 All E.R. 110 αποφασίστηκε ότι το παρακλητικό (prayer) της αίτησης πρέπει να περιέχει αρκετές λεπτομέρειες ώστε να μη δημιουργείται οποιαδήποτε αμφιβολία για ό,τι ο αιτητής επιθυμεί να πράξει το Δικαστήριο. Αυτή η προσέγγιση συνάδει με τη λογική του πράγματος γιατί αν συνέβαινε το αντίθετο, το Δικαστήριο, θα ήταν υποχρεωμένο να αναζητεί λύσεις προσφερόμενες ως θεραπεία διά της εκδόσεως ενός εκ των τριών προβλεπομένων υπό του άρθρου 202

(2)διαταγμάτων χωρίς να έχει ενώπιόν του οτιδήποτε το οποίο να αντανακλά την επιθυμία των αιτητών επί του πρακτέου. Είναι αυτονόητο πως μια τέτοια υποχρέωση θα καθιστούσε εξαιρετικά δύσκολο το έργο του Δικαστηρίου με κίνδυνο να μη απονεμηθεί σωστά η δικαιοσύνη.» Από τα πιο πάνω προκύπτει ότι θεραπεία με βάση το άρθρο 202 του Κεφ. 113, παρέχεται μόνο εάν συντρέχουν οι προαναφερθείσες προϋποθέσεις μεταξύ των οποίων και ότι το Δικαστήριο θα ήταν διατεθειμένο να εκδόσει διάταγμα εκκαθάρισης της εταιρείας με βάση το άρθρο 211 (στ) του Νόμου. Στην προκειμένη περίπτωση, το Δικαστήριο ήδη κατέληξε ότι το Αιτητικό Α της Κυρίως Αίτησης για εκκαθάριση των Αιτητών 1, για το λόγο που εξηγήθηκε ανωτέρω, στερείται πραγματικού ερείσματος και ως ενοχλητικό και επιπόλαιο θα πρέπει να διαγραφεί. Συνεπώς, προκύπτει ότι τα γεγονότα που επικαλούνται οι Καθ' ων η αίτηση στην Κυρίως Αίτηση, δεν θα μπορούσαν να δικαιολογήσουν την έκδοση Διατάγματος Εκκαθάρισης των Αιτητών 1 με βάση το άρθρο 211 (στ) του Κεφ. 113 και συνεπώς το Δικαστήριο δεν θα ήταν διατεθειμένο να εκδόσει τέτοιο Διάταγμα. Κατ' επέκταση, η δεύτερη προϋπόθεση που το άρθρο 202

(2)(β) τάσσει, ώστε να εκδοθούν τα διατάγματα υπό παρ. Δ και Ε της Κυρίως Αίτησης δεν πληρείται. Επομένως, προκύπτει κατά τρόπο ξεκάθαρο ότι τα Αιτητικά Δ και Ε της Κυρίως Αίτησης, επίσης στερούνται πραγματικού ερείσματος και ως επιπόλαια και ενοχλητικά θα πρέπει να διαγραφούν. Περαιτέρω, υπάρχει ακόμα ένας λόγος για τον οποίο τα Αιτητικά υπό παρ. Δ και Ε της Κυρίως Αίτησης θα πρέπει να διαγραφούν ως επιπόλαια και ενοχλητικά. Όπως προκύπτει από το λεκτικό του άρθρου 202 (ανωτέρω) αλλά και το πιο πάνω απόσπασμα από την υπόθεση In Re Pelmako, τα εν λόγω Αιτητικά αποτελούν μια εναλλακτική θεραπεία στην καταπιεζόμενη μειοψηφία και Διάταγμα με βάση το άρθρο 202

(2)είναι δυνατόν να εκδοθεί σε περίπτωση που τα γεγονότα θα δικαιολογούσαν την έκδοση Διατάγματος Εκκαθάρισης με βάση το άρθρο 211 (στ) του Νόμου. Είναι συνεπώς προφανές ότι Διάταγμα με βάση το άρθρο 202

(2)εκδίδεται στην περίπτωση που το καταπιεσμένο μέρος της μειοψηφίας, δεν επιθυμεί την Εκκαθάριση της εταιρείας, διότι κάτι τέτοιο θα το επηρέαζε δυσμενώς και επιλέγει την εναλλακτική θεραπεία του Διατάγματος με βάση το άρθρο 202

(2). Συνεπώς, οι Καθ' ων η αίτηση εσφαλμένα αιτούνται στην Κυρίως Αίτηση, έστω και κατά τρόπο διαζευκτικό, τόσο Διάταγμα Εκκαθάρισης των Αιτητών 1 ως το Αιτητικό Α, όσο και Διάταγμα εξαγοράς μετοχών με βάση το άρθρο 202

(2). Όπως αποφασίστηκε και στην υπόθεση In Re Pelmako (ανωτέρω), το παρακλητικό της Αίτησης θα πρέπει να είναι με τέτοιο τρόπο διατυπωμένο ώστε να μην δημιουργείται καμιά αμφιβολία για ό,τι ο Αιτητής επιθυμεί να πράξει το Δικαστήριο. Ο Αιτητής θα πρέπει επιπρόσθετα, να προσδιορίζει στο παρακλητικό ποια από τις τρεις προσφερόμενες θεραπείες που προβλέπει το άρθρο 202

(2)αιτείται, ώστε το Δικαστήριο να μην είναι υποχρεωμένο να αναζητά λύσεις, κάτι που θα καθιστούσε εξαιρετικά δύσκολο το έργο του Δικαστηρίου, με κίνδυνο να μην απονεμηθεί σωστά δικαιοσύνη. Συνεπώς, οι Καθ' ων η αίτηση είχαν την υποχρέωση να προσδιορίσουν στο παρακλητικό της Κυρίως Αίτησης, ποια από τις προσφερόμενες θεραπείες του άρθρου 202

(2)αιτούνται και εσφαλμένα, έστω και διαζευκτικά, αιτούνται Διάταγμα για εξαγορά των μετοχών τους από τα άλλα μέλη των Αιτητών 1 (Αιτητικό Δ) αλλά και Διατάγματα Εξαγοράς των μετοχών τους από τους Αιτητές 1 (Αιτητικό Ε). Περαιτέρω, οι Καθ' ων η αίτηση αιτούνται σωρευτικά με τα Αιτητικά Α, Δ και Ε στην Κυρίως Αίτηση και τον διορισμό επιθεωρητή από το Υπουργικό Συμβούλιο για διενέργεια έρευνας στις υποθέσεις, λογιστικά βιβλία και οικονομικά δεδομένα των Αιτητών 1 ως και των υπόλοιπων Αιτητών, ως τα Αιτητικά Β και Γ, με βάση το άρθρο 159 (α) (

1. ii)του Κεφ. 113, το οποίο ορίζει ως ακολούθως: «159. Χωρίς βλάβη των εξουσιών του με βάση το άρθρο 158, το Υπουργικό Συμβούλιο- (α) διορίζει ένα ή περισσότερους ικανούς επιθεωρητές να ερευνήσουν τις υποθέσεις εταιρείας και υποβάλουν έκθεση πάνω σε αυτές με τρόπο που το Υπουργικό Συμβούλιο ήθελε διατάξει, αν- (
2. i)η εταιρεία με ειδική απόφαση ή (
3. ii)το Δικαστήριο με διάταγμα, δηλώνει ότι οι υποθέσεις της πρέπει να ερευνηθούν από επιθεωρητή διορισμένο από το Υπουργικό Συμβούλιο και (β) δύναται να ενεργήσει με τον τρόπο αυτό αν φανεί στο Υπουργικό Συμβούλιο ότι υφίστανται περιστάσεις που υποδεικνύουν- (
4. i)ότι οι εργασίες της διεξάγονται με πρόθεση καταδολίευσης των πιστωτών της ή των πιστωτών οποιουδήποτε άλλου προσώπου ή διαφορετικά με δόλιο ή παράνομο σκοπό ή με τρόπο που να καταπιέζει οποιοδήποτε μέρος των μελών της ή ότι αυτή συστάθηκε με δόλιο ή παράνομο σκοπό (
5. ii)ότι τα πρόσωπα που ασχολούνται με τη σύσταση της ή τη διαχείριση των υποθέσεων της είναι σχετικά με αυτές ένοχα απάτης, πλημμελούς εκτέλεσης ή άλλης κακής διαγωγής προς αυτή ή τα μέλη της ή (iii) ότι δεν δόθηκαν όλες οι πληροφορίες στα μέλη της, σχετικά με τις υποθέσεις της που εύλογα ανέμεναν.» Έχω εξετάσει τις εκατέρωθεν θέσεις επί των συγκεκριμένων Αιτητικών και συμφωνώ με την εισήγηση του ευπαίδευτου συνηγόρου των Αιτητών ότι τα Αιτητικά Β και Γ στην Κυρίως Αίτηση, δεν μπορούν να συνυπάρχουν με τα υπόλοιπα Αιτητικά Α, Δ και Ε. Έχω την άποψη ότι λόγω της φύσης των αιτούμενων Διαταγμάτων Β και Γ για διορισμό επιθεωρητή και ετοιμασία έκθεσης, αυτά αποτελούν ξεχωριστή διαδικαστική θεραπεία, η οποία θα έπρεπε να είχε προηγηθεί διαδικαστικά της Αίτησης για εκκαθάριση των Αιτητών 1. Η θέση αυτή ενισχύεται και από το άρθρο 163

(3)του Κεφ. 113 το οποίο ορίζει ως ακολούθως: 163.-

(1)Αν από οποιαδήποτε έκθεση που καταρτίστηκε σύμφωνα με το εδάφιο 162, ήθελε φανεί στο Υπουργικό Συμβούλιο ότι πρόσωπο είναι ένοχο αδικήματος για το οποίο είναι ποινικά υπεύθυνο σε σχέση με την εταιρεία ή άλλο νομικό πρόσωπο οι υποθέσεις του οποίου έχουν ερευνηθεί δυνάμει του εδαφίου 160, το Υπουργικό Συμβούλιο παραπέμπει το θέμα στο Γενικό Εισαγγελέα.

(2)Αν, όταν οποιοδήποτε θέμα αποστέλλεται στο Γενικό Εισαγγελέα δυνάμει του άρθρου αυτού, αυτός θεωρήσει ότι η υπόθεση είναι από αυτές που πρέπει να ασκηθεί ποινική δίωξη, αυτός εγείρει διαδικασία κατά ακολουθία, και αποτελεί καθήκον όλων των αξιωματούχων και αντιπροσώπων της εταιρείας ή άλλου νομικού προσώπου όπως προαναφέρθηκε, ανάλογα με την περίπτωση, άλλου ή του κατηγορουμένου στη διαδικασία, να δώσουν σε αυτόν κάθε βοήθεια σχετικά με την ποινική δίωξη, που εύλογα δύνανται να δώσουν. Το εδάφιο

(5)του άρθρου 161 εφαρμόζεται για τους σκοπούς του εδαφίου αυτού όπως αυτό εφαρμόζεται για τους σκοπούς του άρθρου εκείνου.

(3)Αν, στην περίπτωση νομικού προσώπου που υπόκειται σε εκκαθάριση με βάση το Νόμο αυτό, φανεί στο Υπουργικό Συμβούλιο από οποιαδήποτε τέτοια έκθεση όπως προαναφέρθηκε ότι είναι σκόπιμο να πράξει με τον τρόπο αυτό εξαιτίας τέτοιων καταστάσεων όπως αναφέρονται στην υποπαράγραφο (ι) ή (ιι) της παραγράφου (β) του άρθρου 159, το Υπουργικό Συμβούλιο δύναται, εκτός αν το νομικό πρόσωπο βρίσκεται υπό εκκαθάριση από το Δικαστήριο, να μεριμνήσει να υποβληθεί αίτηση για την εκκαθάριση της με τον τρόπο αυτό αν το Δικαστήριο το θεωρήσει ορθό και δίκαιο ότι πρέπει να εκκαθαριστεί ή αίτηση για διάταγμα με βάση το άρθρο 202 ή και τα δύο. ................................ Από τις πιο πάνω πρόνοιες προκύπτει σαφέστατα ότι, μετά το διορισμό του επιθεωρητή και την ετοιμασία της έκθεσης του, αν φανεί στο Υπουργικό Συμβούλιο από την έκθεση, ότι συντρέχουν τέτοιες καταστάσεις όπως αναφέρονται στο άρθρο 159 (β) (i) ή (ii) ανωτέρω, (ως είναι και η ισχυριζόμενη παρούσα περίπτωση), τότε το Υπουργικό Συμβούλιο μπορεί να μεριμνήσει ώστε να υποβληθεί αίτηση για Εκκαθάριση της εταιρείας με βάση το άρθρο 211 (στ) ή αίτηση για διάταγμα με βάση το άρθρο 202 ή και τα δύο. Είναι επομένως πρόδηλο ότι ο διορισμός επιθεωρητή, η διεξαγωγή έρευνας και η ετοιμασία έκθεσης είναι απαραίτητο να προηγηθούν της αίτησης για Εκκαθάριση. Η αναφορά στο άρθρο 163

(3)«εκτός αν το νομικό πρόσωπο βρίσκεται υπό Εκκαθάριση από το Δικαστήριο», δεν αναιρεί κατά την άποψη μου, την πιο πάνω θέση του Δικαστηρίου. Η αναφορά αυτή του νομοθέτη, αφορά νομικό πρόσωπο το οποίο κατά τον κρίσιμο χρόνο ως προσδιορίστηκε ανωτέρω, βρίσκεται ήδη υπό Εκκαθάριση - προφανώς συνεπεία άλλης αίτησης με βάση το άρθρο 211 του Κεφ. 113 - και με αυτήν διευκρινίζεται ότι αίτηση για εκκαθάριση της εταιρείας μετά από διορισμό επιθεωρητή και ετοιμασία έκθεσης, μπορεί να προωθηθεί από το Υπουργικό Συμβούλιο, μόνο σε σχέση με εταιρεία η οποία ακόμα δεν έχει εκκαθαριστεί και δικαιολογείται η εκκαθάριση της με βάση το άρθρο 211 (στ) του Νόμου. Περαιτέρω, συμφωνώ με τη θέση του ευπαίδευτου συνηγόρου των Αιτητών ότι τα αιτούμενα Διατάγματα Β και Γ στην Κυρίως Αίτηση, δεν μπορούν να εκδοθούν σε σχέση με τις εταιρείες Argo LLC (Αιτήτρια 8) και Joint Stock Company "Kompressor Komplex" (Αιτήτρια 9), εφόσον αυτές είναι εγγεγραμμένες στη Ρωσία. Σύμφωνα με το άρθρο 160 του Κεφ. 113 ο επιθεωρητής που διορίζεται με βάση το άρθρο 159 για να διερευνήσει τις υποθέσεις εταιρείας, αν το κρίνει αναγκαίο, μπορεί να διερευνήσει και τις υποθέσεις θυγατρικών εταιρειών της. Ωστόσο, σύμφωνα με την ερμηνευτική διάταξη του άρθρου 2 του Κεφ. 113, «Εταιρεία» σημαίνει εταιρεία που συστάθηκε και γράφτηκε βάσει του παρόντος Νόμου ή υφιστάμενη εταιρεία, δηλαδή εταιρεία εγγεγραμμένη στην Κύπρο με βάση το Κεφ. 113. Για όλους τους πιο πάνω λόγους, καταλήγω ότι τα αιτούμενα Διατάγματα υπό παρ. Β και Γ στερούνται νομικού ερείσματος και ως επιπόλαια και ενοχλητικά θα πρέπει να διαγραφούν. Συνακόλουθα, η Αίτηση επιτυγχάνει. Εκδίδεται Διάταγμα παραμερισμού και/ή διαγραφής των Αιτητικών Α, Β, Γ, Δ και Ε της Κυρίως Αίτησης ημερομηνίας 26.1.18 και κατ' επέκταση της Κυρίως Αίτησης. Επιδικάζονται έξοδα προς όφελος των Αιτητών και σε βάρος των Καθ' ων η αίτηση, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. Σ' ό,τι αφορά τον Γενικό Εισαγγελέα, καμιά διαταγή για έξοδα εκδίδεται. (Υπ.) ...................................... Στ. Χατζηγιάννη, Π.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΓΑ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο