Hellenic Bank Public Co Ltd ν. Μακαρίου, Αρ. Αγωγής: 433/2012, 21/12/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2018:A628 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Γ. Πετάση-Κορφιώτη, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 433/2012 Μεταξύ: Hellenic Bank Public Co Ltd Εναγόντων και XXXX Μακαρίου Εναγόμενου Αίτηση των Εναγόντων ημερομηνίας 29.10.2018 για τροποποίηση της Έκθεσης Απαίτησης Ημερομηνία: 21 Δεκεμβρίου 2018 Εμφανίσεις: Για τους Ενάγοντες/Αιτητές: κα Σολουκίδου Για τον Εναγόμενο/Καθ' ου η αίτηση: κα.Ορφανίδου Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Εισαγωγή - Ιστορικό της Υπόθεσης - Δικογραφημένες Θέσεις των δυο πλευρών - Ακροαματική Διαδικασία Η παρούσα αγωγή καταχωρήθηκε στις 19.1.2012 και με αυτήν οι Ενάγοντες αξιώνουν από τον Εναγόμενο το ποσό των €89.613,31 «δυνάμει εγγράφου συμφωνίας παρατραβήγματος και/ή εγγράφου συμφωνίας εγγυήσεως πλέον τόκους προς 13% ετησίως επί του ποσού των €84.921,40 σεντ από 1/12/2011 μέχρι εξοφλήσεως, του τόκου κεφαλαιοποιούμενου την 30ην Ιουνίου και 31ην Δεκεμβρίου εκάστου έτους ως οι λεπτομέρειες της Έκθεσης Απαίτησης», πλέον έξοδα της αγωγής. Σύμφωνα με τους δικογραφημένους ισχυρισμούς των Εναγόντων ως αυτοί προκύπτουν από την Έκθεση Απαίτησης, κατά ή περί την 7.11.2008 οι Ενάγοντες παραχώρησαν πίστωση και/ή τραπεζική διευκόλυνση υπό τύπο παρατραβήγματος στην εταιρεία Trokkoudes & Kyros Ltd (η οποία αργότερα μετονομάστηκε σε Global Value Plc) και προς το σκοπό αυτό άνοιξαν επ' ονόματι της εν λόγω εταιρείας τον λογαριασμό με αρ. 119-01-380464-
- Η εταιρεία Global Value Plc συμφώνησε και αποδέχθηκε την κατά καιρούς παραχώρηση σε αυτήν πιστωτικών διευκολύνσεων με επιστολές της ημερομηνίας 29.10.2008, 24.6.2010 και 2.8.2010 υπογράφοντας σχετικά έντυπα ανειλημμένης υποχρέωσης, αντίγραφα των οποίων παραδόθηκαν στον Εναγόμενο. Κατά ή περί την 25.6.2010 σε αντάλλαγμα της συμφωνίας των Εναγόντων όπως παρέχουν και/ή συνεχίσουν να παρέχουν δάνεια σε τρεχούμενο λογαριασμό και/ή άλλως πως δίδουν πίστωση ή παρέχουν πιστωτικές διευκολύνσεις, ο Εναγόμενος εγγυήθηκε όλες τις υποχρεώσεις της εταιρείας Global Value Plc, παρούσες και μελλοντικές μέχρι του ποσού των €110,000 πλέον τόκους και οποιαδήποτε δικηγορικά έξοδα και δαπάνες. Με επιστολή τους προς τον Εναγόμενο ημερομηνίας 30.9.2010 οι Ενάγοντες τερμάτισαν τη λειτουργία του λογαριασμού παρατραβήγματος και κατέστησαν απαιτητό κάθε οφειλόμενο ποσό, καλώντας τον Εναγόμενο να το εξοφλήσει, πράγμα που παρέλειψε να πράξει μέχρι σήμερα. Ακολούθως, μετά από αίτηση των Εναγόντων ημερομηνίας 25.5.2012 για έκδοση απόφασης λόγω μη καταχώρησης υπεράσπισης, η Έκθεση Υπεράσπισης και Ανταπαίτηση του Εναγόμενου καταχωρήθηκε στις 3.10.
- Εκεί ο Εναγόμενος παραδέχεται ότι οι Ενάγοντες παραχώρησαν λογαριασμό με όριο παρατραβήγματος στην Global Value Plc, η οποία μαζί με τον ίδιο ήταν οι εγγυητές του δανείου της εταιρείας Univentures Group Plc η οποία είχε αναλάβει τον δανεισμό του ομίλου εταιρειών Μακαρίου. Παράλληλα, υπήρχαν και οι διευκολύνσεις σε δάνειο και όριο παρατραβήγματος προς τον Εναγόμενο με εγγυητή την Global Value PLC. Οι δυο εταιρείες και ο Εναγόμενος αποτελούσαν στην ουσία ένα όμιλο που συνεργαζόταν με τους Ενάγοντες ως αλληλοεξαρτώμενες οντότητες, και όλα λειτουργούσαν ομαλά μέχρι το τέλος Σεπτεμβρίου
- Στις 27.9.2010 η Τράπεζα Κύπρου Λτδ, ως δικαιούχος κυμαινόμενης επιβάρυνσης επί των στοιχείων του ενεργητικού της Global Value Plc, διόρισε διαχειριστές και παραλήπτες οι οποίοι ανέλαβαν την διοίκηση και διαχείριση της εταιρείας ενώ ο Εναγόμενος ως διευθυντής αυτής ουδεμία εξουσία είχε να διαχειρίζεται τα οικονομικά της. Ακολούθως, οι Ενάγοντες προχώρησαν εντελώς αυθαίρετα και χωρίς προειδοποίηση σε τερματισμό όλων των δανείων και ορίων παρατραβήγματος προς την Univentures Group Plc, Global Value PLC και τον Εναγόμενο. Ο τερματισμός των λογαριασμών της Global Value PLC ήταν καταστροφικός και οδήγησε σε τρομερά αρνητικές συνέπειες τόσο για την ίδια την εταιρεία όσο και για τον Εναγόμενο, αφού η συγκεκριμένη ενέργεια οδήγησε στο κλείσιμο της εταιρείας και την εκούσια εκκαθάρισή της. Συνεπεία των ενεργειών των Εναγόντων που περιγράφονται στην Έκθεση Υπεράσπισης, ο Εναγόμενος ανταπαιτεί από αυτούς το ποσό των €74,450 ισχυριζόμενος ότι λόγω των παράλογων και αυθαίρετων ενεργειών των Εναγόντων η Global Value Plc οδηγήθηκε σε κλείσιμο και ο ίδιος απώλεσε την αξία του μετοχικού κεφαλαίου που κατείχε σε αυτήν, ήτοι απώλεσε το πιο πάνω ποσό το οποίο υπολογίζεται με βάση την χαμηλότερη τιμή στην οποία έγιναν οι πιο πολλές πράξεις στο Χρηματιστήριο Αξιών Κύπρου. Στην Απάντηση στην Υπεράσπιση και Υπεράσπιση στην Ανταπαίτηση οι Ενάγοντες αρνούνται και απορρίπτουν ως αβάσιμους του ισχυρισμούς του Εναγόμενου και ισχυρίζονται ότι τα όσα προβάλλονται στο δικόγραφο του Εναγόμενου ουδεμία σχέση έχουν με την παρούσα αγωγή και αφορούν εταιρεία η οποία δεν είναι διάδικος. Στη συνέχεια, και δη στο στάδιο των Οδηγιών δυνάμει της Δ.30 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, το Δικαστήριο εξέδωσε διατάγματα για εκατέρωθεν αποκάλυψη εγγράφων και η υπόθεση ορίστηκε σε διάφορες ημερομηνίες για ακρόαση. Η ακρόαση της υπόθεσης άρχισε στις 11.10.2018 με την κατάθεση της πρώτης μάρτυρα των Εναγόντων κας XXXX Ζαχαρίου. Στην γραπτή της δήλωση (Έγγραφο Α), η οποία κατατέθηκε ως μέρος της κυρίως εξέτασης της, η κα Ζαχαρίου αναφέρθηκε στη συνομολόγηση γραπτής συμφωνίας μεταξύ των Εναγόντων και της εταιρείας Global Value Plc (πρώην Trokkoudes & Kyros Ltd) ημερομηνίας 7.11.2008 για την παραχώρηση τραπεζικών διευκολύνσεων υπό τύπο ορίου παρατραβήγματος και στο άνοιγμα του λογαριασμού παρατραβήγματος με αρ. XXX-XX-XXXXXX-XX. Στα πλαίσια της μαρτυρίας της η κα Ζαχαρίου κατέθεσε αριθμό εγγράφων ως τεκμήρια και πιο συγκεκριμένα η συμφωνία κατατέθηκε ως Τεκμήριο 2, οι επιστολές ημερομηνίας 29.10.2008, 24.6.2010 και 2.8.2010 κατατέθηκαν ως Τεκμήρια 3, 4 και 5 αντίστοιχα, το έγγραφο εγγύησης κατατέθηκε ως Τεκμήριο 7 και η επιστολή τερματισμού ημερομηνίας 30.9.2010 ως Τεκμήριο 8). Με την ολοκλήρωση της μαρτυρίας της Μ.Ε. 1 η υπόθεση προγραμματίστηκε για συνέχιση στις 30.10.
- Η παρούσα αίτηση Στις 29.10.2018, και ενώ η ακροαματική διαδικασία βρισκόταν σε εξέλιξη, οι Ενάγοντες καταχώρησαν την παρούσα αίτηση με την οποία αιτούνται τροποποίηση της Έκθεσης Απαίτησης ως ακολούθως: «Α. Την προσθήκη μετά την παράγραφο 4 της Έκθεσης Απαίτησης νέας παραγράφου με τον αριθμό 5 ως ακολούθως: «Κατά ή περί την 1/11/2006 ο Εναγόμενος υπέβαλε προς τους Ενάγοντες αίτηση για άνοιγμα τρεχούμενου λογαριασμού υπό την ιδιότητα του ως εξουσιοδοτημένου προσώπου που ενεργούσε και υπέγραφε για λογαριασμό της Global Value PLC. Οι Ενάγοντες παραχώρησαν στις 8/11/2006 στον Εναγόμενο τραπεζική διευκόλυνση υπό τύπο τρεχούμενου λογαριασμού με αριθμό XXX-XX-XXXXXX-XX. Κατά ή περί την 23/4/2008 προστέθηκε και η XXXXX Μακαρίου ως εξουσιοδοτημένο πρόσωπο που μπορούσε να συνυπογράφει με τον Εναγόμενο εκ μέρους της εταιρείας Global Value PLC. Ακολούθως ο τρεχούμενος λογαριασμός μετατράπηκε σε λογαριασμό παρατραβήγματος». Β. Την αναρίθμηση των υφιστάμενων παραγράφων 5, 6, 7, 8, 10 σε 6, 7, 8, 9 και 11 αντίστοιχα». Η αίτηση βασίζεται κυρίως στη Δ.25 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας και συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του κ XXXX Καλλή, υπαλλήλου των Εναγόντων. Στην ένορκη δήλωσή του ο κ Καλλής αναφέρεται στο ιστορικό της υπόθεσης και ισχυρίζεται ότι κατά την μελέτη της υπόθεσης για την προετοιμασία της μαρτυρίας του δεύτερου μάρτυρα εκ μέρους των Εναγόντων, ο οποίος θα κατέθετε τις σχετικές καταστάσεις λογαριασμού, περιήλθε σε γνώση του δικηγόρου των Εναγόντων ότι είχαν δοθεί τραπεζικές διευκολύνσεις στον Εναγόμενο υπό μορφή τρεχούμενου λογαριασμού από το 2006 και ακολούθως ο συγκεκριμένος λογαριασμός μετατράπηκε σε λογαριασμό παρατραβήγματος, κάτι το οποίο δεν συμπεριλήφθηκε κατά την καταχώρηση της αγωγής. Αποτελεί θέση του κ Καλλή ότι η προτεινόμενη τροποποίηση και προσθήκη γίνεται νόμιμα και είναι αναγκαία ώστε το Δικαστήριο να έχει ενώπιον του όλα τα στοιχεία και γεγονότα για να είναι σε θέση να αποφασίσει επί της ουσίας της υπόθεσης. Δια της προτεινόμενης τροποποίησης ουδόλως επηρεάζεται η θέση του Εναγόμενου και ουδεμία ζημιά θα υποστεί. Η Ένσταση του Εναγόμενου Ο Εναγόμενος ενίσταται στο αίτημα των Εναγόντων και προς τούτο καταχώρησε Ειδοποίηση περί Πρόθεσης Ένστασης όπου συνοπτικά προβάλλει τους ακόλουθους λόγους: (α) Η αίτηση είναι νόμω και ουσία αβάσιμη και/ή παράτυπη και/ή αντικανονική και/ή κακόπιστη και/ή αδικαιολόγητη και/ή εκδικητική και/ή επιδιώκει σκοπούς άλλους από αυτούς που προβλέπονται στους διαδικαστικούς κανονισμούς. (β) Η αιτούμενη τροποποίηση ζητείται κακόπιστα και/ή κατά κατάχρηση της διαδικασίας και σκοπό έχει να καθυστερήσει τη διαδικασία της παρούσας αγωγής και να επιφέρει βλάβη στα δικαιώματα του Εναγόμενου. (γ) Η αιτούμενη τροποποίηση εγείρει θέματα τα οποία ήταν γνωστά στους Ενάγοντες κατά τον χρόνο καταχώρησης της αγωγής. (δ) Η αιτούμενη τροποποίηση δεν αφορά καλόπιστα λάθη κατά τη σύνταξη του δικογράφου της Έκθεσης Απαίτησης ώστε να γίνει επιτρεπτή. (ε) Η αιτούμενη τροποποίηση ουδεμία σχέση έχει και/ή δύναται να έχει με τα επίδικα θέματα. (στ) Εάν επιτραπεί η αιτούμενη τροποποίηση θα δοθεί στους Ενάγοντες η δυνατότητα να επιδιώξουν πολλαπλές θεραπείες με τρόπο ανεπίτρεπτο. (ζ) Η αίτηση υποβάλλεται με υπερβολική η οποία δεν δικαιολογείται μέσα από την ένορκη δήλωση που την συνοδεύει. (η) Οι Ενάγοντες εμποδίζονται να αξιώνουν την έκδοση διατάγματος η παρούσα αίτηση λόγω ολιγωρίας στην καταχώρηση της και κωλύονται ως εκ της συμπεριφοράς τους να την προωθούν συνεπεία αδιαφορίας και/ή παράλειψης διεκδίκησης των αξιώσεων τους σε προγενέστερο στάδιο. Τα γεγονότα στα οποία βασίζεται η ένσταση εκτίθενται στην επισυνημμένη ένορκη δήλωση του Εναγόμενου, όπου στην ουσία υιοθετούνται και επαναλαμβάνονται οι λόγοι ένστασης με αναφορά στο ιστορικό της υπόθεσης. Ακροαματική Διαδικασία Στο στάδιο των αγορεύσεων οι συνήγοροι των δύο πλευρών αγόρευσαν προς υποστήριξη των εκατέρωθεν θέσεων τους και καμιά πλευρά δεν ζήτησε την αντεξέταση των ενόρκως δηλούντων. Η επιχειρηματολογία των ευπαίδευτων συνηγόρων είναι καταγεγραμμένη στις γραπτές αγορεύσεις τις οποίες παρέδωσαν στο Δικαστήριο και για το λόγο αυτό δεν κρίνω σκόπιμο να την επαναλάβω. Νομική Πτυχή Ως έχει ήδη αναφερθεί, η υπό κρίση αίτηση βασίζεται στη Δ.25 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Κρίνω δε ορθό να σημειώσω ότι παρά την τροποποίηση της Δ.25 κατά το 2014 και μετέπειτα, για τους σκοπούς εξέτασης της παρούσας αίτησης εφαρμόζεται η αρχική διαταγή (ως ίσχυε, δηλαδή, πριν από τις γενόμενες τροποποιήσεις), εφόσον οι πρόνοιες που προέκυψαν με την τροποποίηση της Δ.25 εφαρμόζονται σε αγωγές που καταχωρούνται από 1.1.2015 και έπειτα. Οι νομικές αρχές που διέπουν την εκδίκαση αιτήσεων για τροποποίηση δικογράφων με βάση την πιο πάνω διαταγή έχουν εκτεθεί και αναλυθεί σε σωρεία αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Από τη θεώρηση της νομολογίας προκύπτει ότι η τροποποίηση των δικογράφων είναι εφικτή σε κάθε περίπτωση όπου κρίνεται αναγκαία για τον προσδιορισμό της ουσίας της διαφοράς μεταξύ των διαδίκων και για αποτροπή της πολλαπλότητας των νομικών διαδικασιών (βλ. The Annual Practice 1958, στη σελίδα 622). Ακόμη και στις περιπτώσεις που επιδιώκεται νέα βάση αγωγής, η αίτηση τροποποίησης δεν είναι καταδικασμένη σε αποτυχία, αλλά εξετάζεται και συνεκτιμάται υπό το πρίσμα του συνόλου των στοιχείων της δεδομένης περίπτωσης. Το συμφέρον της δικαιοσύνης συνιστά, σε κάθε περίπτωση, κυρίαρχο παράγοντα, κατά την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου, να επιτρέπει τροποποίηση (βλέπε IKOS CIF LTD v. Martin Coward κ.α., ECLI:CY:AD:2014:A205, Πολ. Έφεση αρ. 137/13 και 138/13, απόφαση ημερομηνίας 20.3.2014). Εξαίρεση αποτελούν οι περιπτώσεις όπου η τροποποίηση δυνατόν να επιφέρει βλάβη ή αδικία στην άλλη πλευρά, η οποία δεν μπορεί να αποζημιωθεί σε χρήμα ή εκεί όπου κρίνεται ότι ο αιτητής έχει ενεργήσει κακόπιστα (βλέπε Περικτιόνη Χρίστου ν. Ανδρέα Στυλιανού Αζά
(1992)1 Α.Α.Δ. 704 και σύγγραμμα Bullen & Leake (121 έκδοση, Sweet & Maxwell) στη σελίδα 128). Η σύγχρονη τάση, όπως προβάλλει μέσα από τη νομολογία σε σχέση με την παλαιά Δ.25, είναι να επιτρέπονται τροποποιήσεις στις κατάλληλες περιπτώσεις ακόμα και όταν τέτοια τροποποίηση είναι αποτέλεσμα αμέλειας ή καθυστέρησης, νοουμένου βέβαια ότι δεν προκαλείται αδικία στην άλλη πλευρά που δεν θα μπορούσε να αποζημιωθεί σε χρήμα (βλέπε Χριστοδούλου ν. Χριστοδούλου
(1991)1 Α.Α.Δ. 934). Στις περιπτώσεις όπου παρατηρείται καθυστέρηση στην υποβολή του αιτήματος ο αιτητής οφείλει να δίδει εξηγήσεις για τους λόγους της καθυστέρησης. Όσο μεγαλύτερη είναι η καθυστέρηση, μεγαλύτερη είναι και η ανάγκη για παροχή επαρκών εξηγήσεων, τόσο για την καθυστέρηση όσο και για την αναγκαιότητα της αιτούμενης τροποποίησης. Όπως εξηγήθηκε στην Saba & Co (Τ.Μ.Ρ.) v. Τ.Μ.Ρ. Agents
(1994)1 Α.Α.Δ. 426, η σημασία του θέματος της αιτιολόγησης της καθυστέρησης συναρτάται με τα ιδιαίτερα περιστατικά της υπόθεσης, τη γνησιότητα των προθέσεων του αιτητή και την αναγκαιότητα ή το βαθμό της χρησιμότητας της τροποποίησης. Η έναρξη της δίκης δεν δημιουργεί ανυπέρβλητο εμπόδιο στην επιδίωξη τροποποίησης δικογράφων. Στο στάδιο όμως αυτό η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου ασκείται με φειδώ (βλέπε επίσης Φοινιώτης v. Greenmar Navigation Ltd
(1989)1 Α.Α.Δ. 33, Χριστοδούλου ν. Χριστοδούλου (πιο πάνω), Astor Manufacturing & Exporting Co κ.ά. v. A.G. Leventis κ.ά.
(1993)1 Α.Α.Δ. 726, Ταξί Κυριάκος Λτδ ν. Ανδρέα Παύλου
(1995)1 Α.Α.Δ. 560, Federal Bank of Lebanon (SAL) v. Σιακόλα
(2002)1 Α.Α.Δ. 223 και Jamal Y. Khan κ.α. v. Δημοκρατίας του Πακιστάν
(2011)1 Α.Α.Δ.1211, Kayat Trading Ltd. v. Genzyme Corporation, Πολιτική Έφεση αρ. 58/2012, απόφαση ημερομηνίας 4.3.2013, Clive Preece κ.ά. ν. Νάσου Θεοφίλου Ρωσσίδου
(2011)1 Α.Α.Δ. 2138 και Αρτέμιος Παπαχρυσοστόμου ν. Κώστα Γρηγοριάδη και Συνεταίροι
(2012)1 Α.Α.Δ. 817 και Federal Bank of Lebanon (SAL) v. Σιακόλα, Πολιτική Έφεση αρ. Ε4/2017, απόφαση ημερομηνίας 11.10.2018) Αξιολόγηση εκατέρωθεν θέσεων και συμπέρασμα του Δικαστηρίου Έχω εξετάσει με προσοχή την αίτηση υπό το φως των νομικών αρχών που αναφέρονται πιο πάνω και κρίνω ότι αυτή δεν μπορεί να επιτύχει για τους ακόλουθους λόγους: Όπως προκύπτει από τις δικογραφημένες θέσεις των Εναγόντων, η αξίωση τους εναντίον του Εναγόμενου εδράζεται στη συμφωνία εγγύησης που υπέγραψε o τελευταίος σε αντάλλαγμα της συμφωνίας τους να παρέχουν και/ή συνεχίσουν να παρέχουν δάνεια σε τρεχούμενο λογαριασμό και/ή να δίδουν πίστωση ή να παρέχουν τραπεζικές διευκολύνσεις στην εταιρεία Global Value Plc. Η δε μαρτυρία της Μ.Ε. 1 επικεντρώθηκε στο άνοιγμα του λογαριασμού παρατραβήγματος με αρ. XXX-XX-XXXXXX-XX στα πλαίσια της συμφωνίας ορίου παρατραβήγματος ημερομηνίας 7.11.2008 που οι Ενάγοντες υπέγραψαν με την εταιρεία Global Value Plc με την εγγύηση του Εναγόμενου. Με την αιτούμενη τροποποίηση οι Ενάγοντες επιδιώκουν την εισαγωγή των ακόλουθων θέσεων: Υποβολή αίτησης από τον Εναγόμενο για άνοιγμα τρεχούμενου λογαριασμού υπό την ιδιότητά του ως εξουσιοδοτημένο πρόσωπο που ενεργούσε και υπέγραφε για λογαριασμό της Global Value Plc. Παραχώρηση τραπεζικής διευκόλυνσης στον Εναγόμενο στις 8.11.2006 υπό τύπο τρεχούμενου λογαριασμού με αριθμό XXX-XX-XXXXXX-XX. Προσθήκη της Λένας Μακαρίου στις 23.4.2008 ως εξουσιοδοτημένο πρόσωπο που μπορούσε να συνυπογράφει με τον Εναγόμενο εκ μέρους της εταιρείας Global Value Plc. Mετατροπή του τρεχούμενου λογαριασμού σε λογαριασμό παρατραβήγματος. Εξετάζοντας το αίτημα των Εναγόντων παρατηρείται καταρχήν ότι κάποιοι από τους προτιθέμενους για εισαγωγή ισχυρισμούς δεν συνάδουν απόλυτα με τις δικογραφημένες θέσεις των Εναγόντων ως η αρχική Έκθεση Απαίτησης και/ή με τα όσα κατέθεσε στο Δικαστήριο η Μ.Ε. 1, με τρόπο ώστε σε περίπτωση έγκρισης της αίτησης να προκληθεί αμηχανία και σύγχυση στον Εναγόμενο ως προς το τι θα αντιμετωπίσει στη δίκη. Ειδικότερα σημειώνεται, και τούτο χωρίς με οποιοδήποτε τρόπο να αξιολογείται η μαρτυρία της Μ.Ε. 1 ή να εξετάζεται η δυναμική της υπόθεσης των Εναγόντων ή οι πιθανότητες επιτυχίας αυτής, ότι ενώ η αγωγή καταχωρήθηκε εναντίον του Εναγόμενου ως εγγυητή της Global Value Plc, με την αιτούμενη τροποποίηση επιδιώκεται η εισαγωγή ισχυρισμού περί παραχώρησης τραπεζικών διευκολύνσεων στον ίδιο προσωπικά, και τούτο χωρίς να τροποποιηθούν οι υπόλοιποι ισχυρισμοί που περιέχονται στην αρχική Έκθεση Απαίτησης. Επί τούτου σημειώνεται ότι δεν διαφεύγει της προσοχής του Δικαστηρίου ότι με την παράγραφο 10Α της Έκθεσης Απαίτησης αξιώνεται το ποσό των €89.613,31 και δυνάμει εγγράφου συμφωνίας παρατραβήγματος. Παρόλα αυτά, τέτοιος ισχυρισμός δεν δικογραφείται στο σώμα της Έκθεσης Απαίτησης, όπου και οι θέσεις των Εναγόντων σε σχέση με τον Εναγόμενο περιορίζονται στην ιδιότητα του ως εγγυητή της Global Value Plc. Την ίδια, μάλιστα, στιγμή επιχειρείται η εισαγωγή ισχυρισμού και/ή νέας βάσης αγωγής περί ανοίγματος του λογαριασμού με αρ. XXX-XX-XXXXXX-XX επ' ονόματι του Εναγόμενου, ο οποίος σύμφωνα με την αρχική Έκθεση Απαίτησης είναι ο λογαριασμός της εταιρείας Global Value Plc. Πέραν των όσων τυγχάνουν καταγραφής αμέσως πιο πάνω, σημειώνεται ότι από την πλευρά των Αιτητών δεν έχει δικαιολογηθεί επαρκώς η ανάγκη και/ή χρησιμότητα προσθήκης κάποιων από τους προτεινόμενους ισχυρισμούς. Πιο συγκεκριμένα, επισημαίνεται ότι δεν έχει επεξηγηθεί με οποιοδήποτε τρόπο ο λόγος για τον οποίο καθίσταται αναγκαία η προσθήκη ισχυρισμών σε σχέση με την εξουσιοδότηση της XXXXX Μακαρίου (η σχέση της οποίας με οποιονδήποτε από τους διαδίκους και/ή την εταιρεία Global Value Plc δεν έχει διαφανεί) να συνυπογράφει με τον Εναγόμενο εκ μέρους της Global Value Plc, και πως αυτή (η προσθήκη) ενδέχεται να επηρεάσει την υπόθεση των Εναγόντων. Το ίδιο ισχύει και σε σχέση με τον ισχυρισμό που οι Ενάγοντες επιδιώκουν να εισάξουν στο δικόγραφο τους και αφορά στην υποβολή αίτησης από τον Εναγόμενο για άνοιγμα τρεχούμενου λογαριασμού υπό την ιδιότητά του ως εξουσιοδοτημένο πρόσωπο της Global Value Plc, ιδιαίτερα έχοντας υπόψη τις δικογραφημένες θέσεις του Εναγόμενου και δη την παραδοχή του σε σχέση με την παραχώρηση λογαριασμού υπό τύπο παρατραβήγματος στην εταιρεία Global Value Plc με την εγγύηση του. Σε γενικότερο πλαίσιο, κρίνεται ότι τα όσα προβάλλονται στην παράγραφο 7 της ένορκης δήλωσης του κ Καλλή δεν αποτελούν επαρκή και/ή ικανοποιητική αιτιολογία για σκοπούς έγκρισης του αιτήματος και δη σε σχέση με την αναγκαιότητα της αιτούμενης τροποποίησης στα πλαίσια προσδιορισμού των επιδίκων θεμάτων και διατύπωσης των θέσεων των διαδίκων. Πέραν από τα πιο πάνω, κρίνω ότι η αίτηση δεν θα μπορούσε να επιτύχει λόγω της μακράς και αδικαιολόγητης καθυστέρησης που παρατηρείται στην καταχώρηση της σε συνάρτηση με το ιστορικό της υπόθεσης. Σε σχέση με το θέμα αυτό τονίζεται καταρχήν ότι το Δικαστήριο δεν παραγνωρίζει την τάση, που ομολογουμένως παρατηρείται από τη σχετική με το ζήτημα νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, που θέλει την έγκριση μιας αίτησης τροποποίησης, εκεί που, από τη μια η επιζητούμενη τροποποίηση δικαιολογείται και από την άλλη η όποια καθυστέρηση σε σχέση με την προώθηση της αίτησης δεν προκαλεί ανεπανόρθωτη ζημιά στον έτερο διάδικο και μπορεί ευχερώς να αποζημιωθεί με σχετική διαταγή ως προς τα έξοδα. Η τάση όμως αυτή, δεν απαλλάσσει το Δικαστήριο από την υποχρέωση του να συνυπολογίσει γενικότερα τον παράγοντα χρόνο. Όπως σχετικά σημειώθηκε στην υπόθεση Ταξί Κυριάκος ν. Ανδρέα Παύλου (πιο πάνω), «όσο φιλελεύθερη και αν δικαιολογείται να είναι η προσέγγιση, το ζήτημα εξακολουθεί να υπόκειται στη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου. Γνώμονας για την άσκηση αυτής της διακριτικής εξουσίας είναι το σύνολο των περιστατικών και η εισήγηση των εφεσείοντων, στην έκταση που την θέλει να ασκείται μόνο με αναφορά στο επανορθώσιμο των συνεπειών της τροποποίησης, ανεξάρτητα δηλαδή από οτιδήποτε άλλο, δεν μας βρίσκει σύμφωνους». Παρομοίως, στην υπόθεση C&Α Pelekanos Associates Ltd ν. Ανδρέα Πελεκάνου
(2001)1Γ Α.Α.Δ. 2075, με παραπομπή και στα όσα αναφέρθησαν στην υπόθεση Federal Bank of Lebanon ν. Νίκου Σιακόλα
(1999)1 Α.Α.Δ. 44, αναφέρθηκε ότι, εκεί που παρατηρείται καθυστέρηση και αργοπορία στην εκδήλωση του διαβήματος για άδεια τροποποίησης διά προσθήκης ισχυρισμών για τους οποίους υπήρχε δυνατότητα προώθησης σε προηγούμενο στάδιο, θα πρέπει ο αιτητής να εξηγεί ικανοποιητικά την παράλειψη του αυτή. Στη βάση δε του δεδομένου που ίσχυε σε εκείνη την περίπτωση και δη του γεγονότος ότι οι εφεσείοντες δεν προσδιόρισαν τον χρόνο κατά τον οποίο περιήλθαν στην κατοχή και γνώση τους τα έγγραφα (το περιεχόμενο των οποίων δικαιολογούσε, κατά τους ίδιους, την προώθηση της αίτησης τροποποίησης), το Δικαστήριο έκρινε ότι η καθυστέρηση που παρατηρήθηκε στην προώθηση του επίδικου αιτήματος, δεν δικαιολογήθηκε. Έκρινε δε την παράλειψη αυτή ως καθοριστική και επί αυτής της βάσης απέρριψε την αίτηση. Το Ανώτατο Δικαστήριο αναφερόμενο στον τρόπο που αντιμετώπισε το ζήτημα το Πρωτόδικο Δικαστήριο, ανέφερε τα εξής: «Η πρωτόδικη κατάληξη ότι δεν δόθηκε ικανοποιητική εξήγηση για την καθυστέρηση είναι, μέχρι του σημείου που εκτείνεται ορθή». Αναφορά αξίζει επίσης να γίνει στην υπόθεση A. Xατζηλαμπρή ν. Πετεινού
(2010)1 Α.Α.Δ. 1022, όπου το Ανώτατο Δικαστήριο, αναφερόμενο ειδικά στην πάροδο του χρόνου από την ημέρα της καταχώρησης του Κλητήριου Εντάλματος, μέχρι και την ημέρα υποβολής της αίτησης τροποποίησης, σημείωσε τα εξής σχετικά: «κατά την άποψη μας, η καθυστέρηση των 2 1/2 χρόνων από την ημέρα καταχώρησης του κλητήριου εντάλματος, μέχρι την υποβολή της πρώτης αίτησης τροποποίησης που απορρίφθηκε και των 4 1/2 χρόνων μέχρι την υποβολή της δεύτερης αίτησης, ήταν ένας ακόμη ισχυρός παράγοντας για απόρριψη της αίτησης, ανεξάρτητα από τη γενική πρόνοια των θεσμών ότι η τροποποίηση μπορεί να επιτραπεί σε κάθε στάδιο της διαδικασίας. Στην προκειμένη περίπτωση, η καθυστέρηση όχι μόνο δεν δικαιολογήθηκε, αλλά εμφανώς παραβίαζε το θεμελιώδες δικαίωμα του αντίδικου, για εκδίκαση της υπόθεσης του μέσα σε εύλογο χρόνο. Η διακριτική ευχέρεια του πρωτόδικου Δικαστηρίου, κατά την άποψη μας, ασκήθηκε ορθά με γνώμονα πρωτίστως τα συμφέροντα της δικαιοσύνης». Τέλος, στην υπόθεση Αρτέμιος Παπαχρυσοστόμου ν. Κώστας Γρηγοριάδης και Συνέταιροι κ.α. (πιο πάνω), το Ανώτατο Δικαστήριο αναφερόμενο ειδικά στον τρόπο που προσέγγισε το πρωτόδικο Δικαστήριο την αίτηση, σημείωσε ότι «δεν έχουμε διαπιστώσει οτιδήποτε μεμπτό στην πρωτόδικη απόφαση. Τόσο η κατάληξη του πρωτόδικου δικαστηρίου ότι ο εφεσείων επέδειξε υπέρμετρη καθυστέρηση στη λήψη διαβημάτων για τροποποίηση του δικογράφου του, όσο και η κατάληξη ότι η εν λόγω παράλειψη του ουδόλως αιτιολογήθηκε, μας βρίσκει σύμφωνους. Δεν έχει διαφύγει της προσοχής μας ότι ο λόγος καθυστέρησης από μόνος του δεν συνιστά κατ' ανάγκη αιτία για απόρριψη αίτησης για τροποποίηση, ούτε και ότι το γεγονός της καθυστέρησης δεν εξισούται κατ' ανάγκη με κακοπιστία. Ο παράγοντας χρόνος είναι σχετικός και συνιστά έναν από τους πολλούς παράγοντες που το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας, συνεκτιμάται δε σαν λογική απόρροια του άρθρου 30.2 του Συντάγματος. (Bold Astor Manufactury (πιο πάνω) και Clive Preece (πιο πάνω)). Όμως, στη συγκεκριμένη περίπτωση, η αργοπορία του εφεσείοντα να επιδιώξει τροποποίηση του δικογράφου του, προβάλλει ανάγλυφη μέσα από το ιστορικό των γεγονότων που περιβάλλουν το θέμα. Η αγωγή εκκρεμούσε ενώπιον του Δικαστηρίου αναμένοντας εκδίκαση για 7 και πλέον χρόνια. Μετά από μια σειρά ανησυχητικών εξελίξεων, στα πλαίσια των οποίων η εκδίκαση της υπόθεσης οδηγείτο από αναβολή σε αναβολή, εξελίξεις για τις οποίες η πλευρά του εφεσείοντα δεν είναι απαλλαγμένη ευθυνών, η υπόθεση ορίστηκε τελικά για ακρόαση στις 13/01/09, ημερομηνία κατά την οποία άρχισε η ακρόαση. Ενδεικτικό της συμπεριφοράς του εφεσείοντα συνιστά το γεγονός ότι ενώ η υπεράσπιση των εφεσίβλητων καταχωρήθηκε τον Μάρτιο του 2003, η απάντηση στην υπεράσπιση δεν καταχωρήθηκε παρά μόνο έναν χρόνο αργότερα και συγκεκριμένα στις 21.05.04, όπως και το γεγονός ότι για έναν και πλέον χρόνο ο εφεσείων, για λόγους που δεν έχουν αποκαλυφθεί παρέμεινε άπρακτος, δεν επεδίωξε τροποποίηση του δικογράφου του, ειμί μόνο, τέσσερεις μέρες πριν την ακρόαση της αγωγής, γεγονός που εγείρει σοβαρά ερωτηματικά αναφορικά με τις πραγματικές προθέσεις του και τους στόχους της αίτησης». Εκείνο που αβίαστα προκύπτει από την πιο πάνω, σχετική με την καθυστέρηση στην προώθηση ενός αιτήματος, ως το υπό εξέταση, νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, είναι ότι, ανεξάρτητα της ομολογουμένως φιλελεύθερης προσέγγισης που πρέπει το Δικαστήριο να επιδεικνύει όταν αντιμετωπίζει αίτημα για τροποποίηση δικογράφων, η υποχρέωση ενός αιτητή που προωθεί ένα τέτοιο αίτημα καθυστερημένα, να αιτιολογήσει την καθυστέρηση και να εξηγήσει τους λόγους που δεν το προώθησε προηγουμένως, δεν ατονεί. Τουναντίον, παράλειψη του να ενεργήσει προς αυτή τη κατεύθυνση, δυνατό (ανάλογα με την επιχειρούμενη τροποποίηση και το κίνητρο πίσω από την προσπάθεια μεταβολής του δικογράφου) να οδηγεί στην απόρριψη της αίτησης του. Στην υπό εξέταση υπόθεση, ως προκύπτει από τα όσα συνοψίζονται πιο πάνω, η υπό κρίση αίτηση καταχωρήθηκε στις 29.10.2018, ήτοι έξι και πλέον έτη από την καταχώρησή της, και οκτώ έτη μετά τον κατ' ισχυρισμό τερματισμό της λειτουργίας του επίδικου λογαριασμού, και ενώ η ακροαματική διαδικασία έχει ήδη ξεκινήσει. Υπό αυτά τα δεδομένα, και έχοντας υπόψη αφενός ότι η υπόθεση είχε προγραμματιστεί αρκετές φορές για ακρόαση στο παρελθόν, αφετέρου ότι τα όσα οι Ενάγοντες επιθυμούν να θέσουν ως μέρος των δικογραφημένων θέσεων τους έπρεπε ή μπορούσαν με εύλογη επιμέλεια να εντοπιστούν έγκαιρα και/ή σε ενωρίτερο στάδιο από τους Ενάγοντες, η αναφορά του κ Καλλή επί το ότι τα στοιχεία αυτά περιήλθαν σε γνώση των Εναγόντων κατά την προετοιμασία του δεύτερου μάρτυρα, δεν μπορούν να αποτελέσουν επαρκή αιτιολογία για την καταχώρηση της αίτησης και δη στο στάδιο αυτό. Στη βάση όλων όσων συνοψίζονται πιο πάνω και με δεδομένα τα περιστατικά της υπόθεσης, κρίνω ότι δεν δικαιολογείται η άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου υπέρ της έγκρισης της αίτησης. Σε περίπτωση που γινόταν επιτρεπτή η τροποποίηση του δικογράφου των Εναγόντων, θα επηρεάζονταν τα δικαιώματα του Εναγόμενου αφού η δίκη θα εκτροχιαζόταν, όπως επίσης θα παρατηρείτο περαιτέρω καθυστέρηση στην εκδίκαση της υπόθεσης. Επομένως, στη βάση των όσων αναφέρονται πιο πάνω, η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ του Εναγόμενου και εναντίον των Εναγόντων όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο, τα οποία, ωστόσο, θα είναι πληρωτέα στο τέλος της διαδικασίας. (Υπ.) ............... Γ. Πετάση-Κορφιώτη, Ε.Δ Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο