DFK DEMETRIOU TRAPEZARIS LIMITED ν. ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ κ.α., Αρ. Αγωγής: 3344/17, 4/12/2018

(6)Προσωρινών Διαταγμάτων. Στις 13.9.17, εκδόθηκαν μονομερώς τα ακόλουθα Προσωρινά Διατάγματα ως οι παράγραφοι Α και ΣΤ της Αίτησης, ενώ για τα υπόλοιπα αιτούμενα Διατάγματα, ως η Παράγραφος Β, Γ, Δ και Ε της Αίτησης, δόθηκαν από το Δικαστήριο οδηγίες για επίδοση της Αίτησης στους Καθ' ων η αίτηση: «Α. Διάταγμα που απαγορεύει στους Καθ' ων η αίτηση προσωπικά ή μέσω των υπαλλήλων, εντολοδόχων, προστηθέντων και αντιπροσώπων αυτών και/ή μέσω συνδεδεμένων προς αυτούς εταιρειών, από του να εκμεταλλεύονται για δικό τους συμφέρον ή για συμφέρον άλλων ή και να αποκαλύπτουν οποιαδήποτε πληροφορία και/ή στοιχείο εμπιστευτικής φύσεως (confidential information) που περιήλθε στην κατοχή και/τη γνώση τους κατά τη διάρκεια που ο Καθ' ου η αίτηση 1 ήταν Διευθυντής και/ή γραμματέας και/ή αντιπρόσωπος και/ή υπάλληλος των Αιτητών και ο Καθ' ου η αίτηση 2 ήταν manager και/ή διευθυντής και/ή υπάλληλος των Αιτητών και/ή άλλως πως συμπεριλαμβανομένων πληροφοριών σε σχέση με το αρχείο πελατών (clients' database), τα στοιχεία επικοινωνίας πελατών και συνεργατών των Αιτητών ή εκπροσώπων, υπηρετών, αξιωματούχων ή λειτουργών των πελατών των Αιτητών και/ή οποιαδήποτε έγγραφα και/ή πληρεξούσια και/ή βιβλία και/ή μητρώα και/ή συμφωνίες που σχετίζονται με δικαιώματα και/ή υποχρεώσεις και/ή περιουσιακά στοιχεία και/ή εταιρικά έγγραφα των Αιτητών μέχρι νεωτέρας Διαταγής του Δικαστηρίου ή μέχρι την τελική εκδίκαση της Αγωγής με τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο. ΣΤ. Διάταγμα που απαγορεύει και εμποδίζει τους Καθ' ων η αίτηση και/ή τους υπαλλήλους, εντολοδόχους, προστηθέντες και αντιπροσώπους αυτών από το να διαθέσουν και/ή χρησιμοποιήσουν για δικό τους όφελος και/ή να αποξενώσουν, μειώσουν σε αξία ή επιβαρύνουν οποιοδήποτε περιουσιακό στοιχείο, κινητή ιδιοκτησία και/ή οποιαδήποτε περιουσιακά στοιχεία των Αιτητών και/ή να καταχωρήσουν στα αρμόδια μητρώα οποιαδήποτε επιβάρυνση, διάθεση και/ή αποξένωση μέχρι την τελική εκδίκαση της Αγωγής και/ή μέχρι νεωτέρας Διαταγής του Δικαστηρίου». Η Αίτηση - η οποία βασίζεται στον Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο Κεφ. 6 άρθρα 4 και 9, στον Περί Δικαστηρίων Νόμο άρθρα 21, 29, 30, 31 32 και 42, στους περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικούς Θεσμούς Δ.48 θθ 1 - 4, 8 και 9, Δ.39, Δ.64 θθ 1 - 2, στον Περί Αστικών Αδικημάτων Νόμο άρθρα 34

(1), 36, 37, 38, 39 και 44, στον περί Συμβάσεων Νόμο, Κεφ. 149, στον περί Εταιρειών Νόμο Κεφάλαιο 113, στο Κοινοδίκαιο και τις αρχές της επιείκειας, στην πρακτική και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου, στη νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου και στη νομική αρχή των Αγγλικών Αποφάσεων Anton Piller KG ν Manufacturing Processes Limited [1976] Ch 55 και/ ή EMI Limited v Pandit [1975] 1 All ER 418 και υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του XXXXX Τραπεζάρη ημερομηνίας 8.9.17 - προσέκρουσε σε ένσταση των Καθ' ων η αίτηση, η οποία υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του XXXXX Δημητρίου, Καθ' ου η αίτηση 1, ημερομηνίας 11.12.

1. Ο XXXXX Τραπεζάρης είναι ο Διευθυντής των Αιτητών και γνωρίζει τον Καθ' ου η αίτηση 1 για περίπου 40 χρόνια. Αναφέρθηκε στη στενή επαγγελματική, φιλική και προσωπική σχέση που ανέπτυξε με τον Καθ' ου η αίτηση 1 και τον XXXXX Αβρααμίδη μεταξύ του 1989 και 1991, με τους οποίους, στις 19.6.91 δημιούργησε την εταιρεία DTA Associates Ltd και στην οποία ήταν μέτοχοι, κατέχοντας από 1/3 των μετοχών. Κοινή τους προσπάθεια ήταν να δημιουργήσουν πελατολόγιο και να προσφέρουν συμβουλευτικές, ελεγκτικές, φορολογικές και άλλες επαγγελματικές υπηρεσίες. Στις 4.11.92 δημιούργησε μαζί με τον Καθ' ου η αίτηση 1, τον συνεταιρισμό Demetriou Trapezaris & Co (Partnership), στον οποίο ήταν συνέταιροι ομόρρυθμοι και κατείχαν από 50% μερίδιο έκαστος και είχε σκοπό την παροχή ελεγκτικών υπηρεσιών. Στις 10.1.02, η ονομασία του συνεταιρισμού άλλαξε σε DFK Demetriou Trapezaris & Co και στις 2.2.04 ο XXXXX Αβρααμίδης προσχώρησε στο συνεταιρισμό ως ετερόρρυθμος συνέταιρος. Και οι 3 κατείχαν από 1/3 μερίδιο στον συνεταιρισμό. Στις 22.10.04, η ονομασία του συνεταιρισμού άλλαξε ξανά σε Demetriou Trapezaris & Co. Στις 21.12.04 ενέγραψαν τους Αιτητές, με μοναδικό μέτοχο τον συνεταιρισμό. Οι Αιτητές ήταν μέλος της DFK International (τεκμήριο 1) και ανέλαβαν το ελεγκτικό και φορολογικό τμήμα του συνεταιρισμού. Το διοικητικό συμβούλιο αποτελείτο από τον ίδιο, τον XXXXX Αβρααμίδη και τον Καθ' ου η αίτηση 1, ενώ από την 1.7.05 διόρισαν ως μέλος του διοικητικού συμβουλίου και τον XXXXX Κωνσταντίνου, εγκεκριμένο λογιστή. Στις 22.12.05 ενέγραψαν την Accordserve Ltd, με μοναδικό μέτοχο τον συνεταιρισμό, η οποία ανέλαβε τα λογιστικά και την παροχή διοικητικών υπηρεσιών. Το διοικητικό της συμβούλιο αποτελείτο από τον ίδιο, τον Καθ' ου η αίτηση 1, τον XXXXX Αβρααμίδη και τον XXXXX Κωνσταντίνου. Η κοινή τους κατανόηση ήταν πάντα ότι η συνολική επιχείρηση ανήκει και στους τρεις εξίσου. Οι εργασίες της ολικής επιχείρησης διεξάγοντο από τον ίδιο και τον XXXXX Αβρααμίδη όσον αφορά την Accordserve και από τον Καθ' ου η αίτηση 1 όσον αφορά τους Αιτητές. Στις 2.5.13 ο XXXXX Χριστοδούλου, Εγκεκριμένος λογιστής, διορίστηκε στο Διοικητικό Συμβούλιο της Accordserve. Στις 10.11.14 μέτοχοι των Αιτητών έγιναν ο Καθ' ου η αίτηση 1 και ο ίδιος, με 2.500 μετοχές έκαστος. Τον Ιούλιο 2014, ο Καθ' ου η αίτηση 1 έγινε Προέδρος της DFK International και ήταν έντονα αναμιγμένος με αυτήν. Στις 11.5.15 ο Καθ' ου η αίτηση 2, εγκεκριμένος λογιστής και γιος του Καθ' ου η αίτηση 1, άρχισε να εργάζεται στους Αιτητές με διευθυντικά καθήκοντα. Περί τα τέλη του 2016 αναδιοργάνωσαν τη μετοχική δομή των Αιτητών και της Accordserve ώστε να κατέχουν ο Καθ' ου η αίτηση 1, ο ίδιος και ο XXXXX Αβρααμίδης από 1/3 των μετοχών σε κάθε εταιρεία (τεκμήριο 2). Και αυτό γιατί πάντα η κατανόηση τους ήταν ότι η επιχείρηση ανήκει και στους τρεις. Στις 15.1.17 ο Καθ' ου η αίτηση 1 πληροφόρησε τον ίδιο και τον XXXXX Αβρααμίδη ότι ο XXXXX Κωνσταντίνου, είχε υποβάλει παραίτηση την οποία είχε ήδη αποδεχτεί. Η αποχώριση του XXXXX έδωσε πλήρη έλεγχο στον Καθ' ου η αίτηση 1 στις λειτουργίες των Αιτητών, εφόσον ο ίδιος και ο XXXXX Αβρααμίδης ήταν αναμεμιγμένοι σε άλλες λειτουργίες της επιχείρησης. Στις 6.3.17, ο ίδιος, ο Καθ' ου η αίτηση 1 και ο XXXXX Αβρααμίδης ως μέτοχοι των Αιτητών, συναντήθηκαν σε έκτακτη γενική συνέλευση, κατά την οποία ψηφίστηκε ο διορισμός του XXXXX Αβρααμίδη στο διοικητικό συμβούλιο και στη θέση του γραμματέα των Αιτητών, εις αντικατάσταση του Καθ' ου η αίτηση 1 ως γραμματέα, παρά τη διαφωνία του Καθ' ου η αίτηση
2. Στις 13.3.17 καταχωρίστηκε το απαραίτητο έντυπο ΗΕ4 στον Έφορο Εταιρειών (τεκμήριο 3). Ωστόσο, εκ παραδρομής, η υπάλληλος που ετοίμασε το έντυπο, αφαίρεσε τον Καθ' ου η αίτηση 1 από Διευθυντή των Αιτητών αντί από γραμματέα. Έτσι στις 14.3.17, ο Καθ' ου η αίτηση 1 εισήλθε επιθετικά στο γραφείο του και ήταν εξοργισμένος με το διορισμό του XXXXX Αβρααμίδη στο διοικητικό συμβούλιο των Αιτητών παρά τη διαφωνία του. Συγκλήθηκε έκτακτη γενική συνέλευση επί τόπου κατά την οποία ο ίδιος και ο Νίκος Αβρααμίδης ψήφισαν υπέρ του διορισμού του XXXXX Χριστοδούλου, ενώ ο Καθ' ου η αίτηση 1 ψήφισε κατά και αποχώρησε επιθετικά. Την ίδια ημέρα ο XXXXX Χριστοδούλου διορίστηκε διευθυντής των Αιτητών (τεκμήριο 4). Στις 16.3.17, όταν εκδόθηκε το πιστοποιητικό από τον Έφορο Εταιρειών, διαπίστωσε ότι εκ παραδρομής είχε αφαιρεθεί ο Καθ' ου η αίτηση 1 από Διευθυντής. Η γραμματέας του, ενημέρωσε γραπτώς τον Έφορο Εταιρειών (τεκμήριο 5) για το λάθος και ο Καθ' ου η αίτηση 1 επαναδιορίστηκε στις 16.3.17 ως Διευθυντής. Στις 27.3.17, ο Καθ' ου η αίτηση 1 του απέστειλε επιστολή (τεκμήριο 6) ισχυριζόμενος ότι ο διορισμός του XXXXX Αβρααμίδη και XXXXX Χριστοδούλου ήταν παράνομος και θα έπρεπε να ανατραπεί. Ανταλλάγηκε μεταξύ τους αλληλογραφία ημερομηνίας 27.3.17, 5.4.17 και 7.4.17 (τεκμήρια 7, 8, 9 αντίστοιχα). Περί το τέλος Απριλίου 2017 ο Καθ' ου η αίτηση 1 εισηγήθηκε το διορισμό του XXXXX Χατζηκωνσταντίνου ως διαμεσολαβητή και απαίτησε την παραίτηση των XXXXX Χριστοδούλου και XXXXX Αβρααμίδη από το Διοικητικό Συμβούλιο. Ως ένδειξη καλής θέλησης, το αποδέχθηκαν και έτσι ο XXXXX Χριστοδούλου και XXXXX Αβρααμίδης παραιτήθηκαν από τη θέση του Διευθυντή και Γραμματέα των Αιτητών. Καθ' όλη τη διάρκεια της διαμεσολάβησης ο Καθ' ου η αίτηση 1 ήθελε τον αποκλειστικό έλεγχο των Αιτητών, κάτι που δεν έγινε αποδεκτό και πρότειναν στον Καθ' ου η αίτηση 1 να πάρει το 1/3 της συνολικής επιχείρησης, σύμφωνα με το μερίδιο που του αντιστοιχούσε και να αποχωρήσει. Ο Καθ' ου η αίτηση 1 αρνήθηκε την πρόταση τους διότι δεν ήθελε να χάσει τη χρήση του ονόματος των Αιτητών στην Κύπρο και οι προσπάθειες για διαμεσολάβηση απέτυχαν. Μετά τη διαμεσολάβηση, ο Καθ' ου η αίτηση 1 δημιούργησε την εντύπωση ότι δεν θα υπήρχαν άλλες προστριβές και συνέχισαν τις εργασίες τους χωρίς προβλήματα. Η μετοχική δομή που ισχύει μέχρι σήμερα, είναι ότι οι τρεις τους, κατέχουν από 1/3 των μετοχών στους Αιτητές και στην Accordserve (τεκμήριο 10). Περί τα μέσα Ιουλίου 2017, ο Καθ' ου η αίτηση 1 ταξίδεψε στη Χαβάη για το ετήσιο συνέδριο της DFK International και στην αποχαιρετιστήρια ομιλία του (τεκμήριο 11) στους συνέδρους, ευχαρίστησε τον XXXXX Αβρααμίδη και τον ίδιο για την υποστήριξη τους όλα αυτά τα χρόνια. Μετά το συνέδριο ο Καθ' ου η αίτηση 1 συνέχισε να συμπεριφέρεται κανονικά (τεκμήριο 12). Παρόλη τη φαινομενικά κανονική συμπεριφορά του Καθ' ου η αίτηση 1, την 1.9.17 ο Καθ' ου η αίτηση 1 έφτασε στο γραφείο του XXXXX Αβρααμίδη, πολύ ανήσυχος και νευρικός και του παρέδωσε επιστολή ημερομηνίας 31.8.17 με την οποία παραιτήθηκε από Διευθυντής και Γραμματέας των Αιτητών (τεκμήριο 13). Δήλωσε ότι και άλλοι υπάλληλοι των Αιτητών παραιτήθηκαν, χωρίς να αναφέρει ποιοι και ανακοίνωσε ότι στις 4.8.17 θα καταχωρούσε αίτηση διάλυσης των Αιτητών και της Accordserve και θα ενημέρωνε τις Τράπεζες ανάλογα. Ο Καθ' ου η αίτηση 1 προτού μπει στο γραφείο του XXXXX Αβρααμίδη είχε παραδώσει 20 επιστολές παραίτησης ημερομηνίας 31.8.17 στο εσωτερικό λογιστήριο, με τις οποίες παραιτήθηκαν από τους Αιτητές όλοι οι υπάλληλοι εκτός από 1 γραμματέα (τεκμήριο 14). Μετά την αιφνιδιαστική αποχώρηση του Καθ' ου η αίτηση 1, έκπληκτοι διαπίστωσαν ότι οι Καθ' ων η αίτηση 1 και 2 είχαν συστήσει καινούργια εταιρεία με το όνομα Demetriou & Associates Business Advisers Ltd, στην οποία πήραν μαζί τους όλους τους υπαλλήλους και το πελατολόγιο των Αιτητών (τεκμήριο 15). Μετά από πλήρη έρευνα στον Έφορο Εταιρειών ξαφνιασμένοι διαπίστωσαν ότι η αποχώρηση του Καθ' ου η αίτηση 1, ήταν αποτέλεσμα προμελετημένης και προσχεδιασμένης πράξης, την οποία σχεδίαζε πολύ πριν παραιτηθεί. Η εταιρεία δημιουργήθηκε στις 12.5.17 με το όνομα Ad High Apex Financial Services Ltd, με μοναδικό διευθυντή, γραμματέα και μέτοχο, τον τρίτο γιο του Καθ' ου η αίτηση 1, XXXXX Δημητρίου, ο οποίος δεν είναι λογιστής. Σκοπός της εν λόγω εταιρείας είναι η παροχή λογιστικών και συμβουλευτικών υπηρεσιών (τεκμήριο 16). Στις 28.8.17 η εταιρεία άλλαξε το όνομα της σε Demetriou & Associates Business Advisers Ltd και ο Καθ' ου η αίτηση 2 διορίστηκε ως ο μοναδικός Διευθυντής, Γραμματέας και μέτοχος (τεκμήριο 18). Στις 2.9.17 ενημερώθηκαν ότι η πλειοψηφία του προσωπικού είχε προσεγγιστεί από τον Καθ' ου η αίτηση 1 στις 31.8.17, ο οποίος με ισχυρισμούς και επιχειρήματα έπεισε τους υπαλλήλους να υπογράψουν τις επιστολές παραίτησης. Στις 4.9.17 απέστειλαν επιστολές σε όλους τους υπαλλήλους (τεκμήριο 19) καλώντας τους να επιστρέψουν για να παραδώσουν ομαλά τις υποθέσεις που χειρίζονταν. Στις 5.9.17, έκπληκτοι παρέλαβαν 2 αιτήσεις διάλυσης της εταιρείας ή εξαγοράς μετοχών σε τιμή που καθορίσει το Δικαστήριο (τεκμήριο 20) από τον Καθ' ου η αίτηση 1 εναντίον των Αιτητών και της Accordserve, στη βάση προφασιζόμενης καταπίεσης της μειοψηφίας. Ωστόσο, ισχυρίζεται ότι ο Καθ' ου η αίτηση 1 συμμετείχε ενεργά και απρόσκοπτα τα καθήκοντα του ως Διευθυντής των Αιτητών, είχε την αποκλειστική ευθύνη για τη λειτουργία των Αιτητών, είχε πλήρη πρόσβαση στα οικονομικά αρχεία και πολύ στενή επαφή με το λογιστήριο και των δύο εταιρειών . Ως μέτοχος των εν λόγω 2 εταιρειών, ο Καθ' ου η αίτηση 1 απολάμβανε πλήρως όλα τα νόμιμα δικαιώματα του. Συνεπώς, θεωρεί ότι οι 2 αιτήσεις διάλυσης, έχουν ως πραγματικό σκοπό, τη μεταφορά του πελατολογίου των Αιτητών στην εταιρεία Demetriou & Associates Business Advisers Ltd, η οποία, με την επιτυχία της διάλυσης των Αιτητών, θα παρουσιαζόταν ως ο αποκλειστικός αντιπρόσωπος της DFK International στην Κύπρο. Στις 6.9.17, ο Καθ' ου η αίτηση 2 έστειλε ηλεκτρονική επιστολή σε πελάτη των Αιτητών (τεκμήριο 21), την οποία φαίνεται εκ παραδρομής κοινοποίησε στο ηλεκτρονικό ταχυδρομείο των Αιτητών και έτσι περιήλθε στην κατοχή του. Με την εν λόγω επιστολή ο Καθ' ου η αίτηση 2, ισχυρίζεται ότι οι Αιτητές συνεχίζουν να λειτουργούν κανονικά, απλά με νέο όνομα, επαφές και σε νέα γραφεία και παρουσιάζονται ως οι αποκλειστικοί αντιπρόσωποι της DFK International στην Κύπρο. Αντιλαμβάνεται ότι ο αποδέκτης της εν λόγω ηλεκτρονικής επιστολής ήταν ο πελάτης των Αιτητών «GAP Vassilopoulos» (τεκμήριο 22). Στις 7.9.17 οι δικηγόροι των Αιτητών παρέλαβαν επιστολή εκ μέρους των υπαλλήλων που εγκατέλειψαν τους Αιτητές (τεκμήριο 23). Στις 7.9.17, ο XXXXX Αβρααμίδης έλαβε τηλεφώνημα από την Τράπεζα Κύπρου και ενημερώθηκαν ότι ο Καθ' ου η αίτηση 1 κοινοποίησε τις αιτήσεις Εκκαθάρισης στα τραπεζικά ιδρύματα των Αιτητών και της Accordserve. Ως αποτέλεσμα, η Τράπεζα Κύπρου πάγωσε όλους τους λογαριασμούς των δύο εταιρειών, συμπεριλαμβανομένων των πιστωτικών καρτών. Οι Καθ' ων η αίτηση εγείρουν με την ένσταση τους, τους ακόλουθους λόγους ένστασης:
3. Οι Αιτητές απέτυχαν να ικανοποιήσουν τις πρόνοιες του άρθρου 32 του Ν. 14/60 ως και τις πρόνοιες του Κεφ.
5. Οι Αιτητές δεν απέδειξαν γεγονότα που να καταδεικνύουν το στοιχείο του κατεπείγοντος.
6. Οι Αιτητές δεν προσήλθαν στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια και δεν προέβηκαν σε πλήρη αποκάλυψη όλων των ουσιωδών γεγονότων της υπόθεσης.
7. Τα εκδοθέντα Διατάγματα είναι αντίθετα με άρθρα του Συντάγματος, τα χρηστά και συναλλακτικά ήθη και δεν μπορούν να παράγουν έννομα αποτελέσματα.
8. Οι Καθ' ων η αίτηση δεν έχουν παραβεί κανένα ρητό ή εξυπακουόμενο όρο και οι Αιτητές δεν έχουν αποκαλύψει ποια εμπιστευτικά δεδομένα έχουν παραβιάσει και/ή πώς οι Καθ' ων η αίτηση προέβηκαν σε άγρα πελατών.
9. Η Αίτηση είναι καταχρηστική και/ή ενοχλητική και η μόνη επιδίωξη είναι η άσκηση πίεσης στους Καθ' ων η αίτηση, ως και η άντληση και/ή αλίευση πληροφοριών.
10. Οι Αιτητές παραπλάνησαν το Δικαστήριο επιδιώκοντας θεραπείες οι οποίες δεν μπορούν να αποδοθούν. Η ένσταση των Καθ' ων η αίτηση, υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του XXXXX Δημητρίου, Καθ' ου η αίτηση 1, ημερομηνίας 11.12.
11. Αναφέρθηκε στη δημιουργία του συνεταιρισμού, ο οποίος βασιζόταν στην αλληλοεκτίμηση και εμπιστοσύνη που υπήρχε μεταξύ τους, ο οποίος ασχολείτο με την παροχή ελεγκτικών, λογιστικών και συμβουλευτικών υπηρεσιών και τις οποίες (υπηρεσίες) ανέλαβαν στη συνέχεια οι Αιτητές. Σ' ό,τι αφορά την ειδοποίηση ημερομηνίας 15.2.17 για σύγκλιση έκτακτης γενικής συνέλευσης στις 6.3.17, ισχυρίστηκε ότι στο μεσοδιάστημα από 17.1.17 - 15.2.17 έγιναν 4 συναντήσεις και ανταλλάγηκαν ηλεκτρονικά μηνύματα, στα οποία οι Αιτητές δεν αναφέρθηκαν και η παράλειψη τους αυτή συνιστά απόκρυψη ουσιωδών γεγονότων. Συγκεκριμένα, διενεργήθηκε συνάντηση στις 23.1.17, κατά την οποία προέκυψαν σοβαρές διαφωνίες, χωρίς να δίδονται λύσεις για τη μελλοντική μετοχική δομή της επιχείρησης. Περαιτέρω, έγινε συνάντηση στις 24.1.17 κατά την οποία συνειδητοποίησε ότι είχε τύχει εκμετάλλευσης από τον Ανδρέα Τραπεζάρη και Νίκο Αβρααμίδη, ότι η φιλία και συνεργασία τους όπως είχε διαφανεί, έπαυσε να υφίσταται και τις επόμενες μέρες δεν υπήρξε καμιά επαφή μεταξύ τους. Στις 7.2.17 έγινε νέα συνάντηση στο γραφείο του, κατά την οποία συζητήθηκε, σε πολύ εποικοδομητικό κλίμα, ο τρόπος διαχωρισμού της επιχείρησης. Σε εκ νέου συνάντηση τους στις 13.2.17, ο Ανδρέας Τραπεζάρης ανέφερε ότι εφόσον οι εταιρείες δεν μπορούν να διαιρεθούν δια 3, θα συνεχίσουν ως είχαν και έτσι ο XXXXX Τραπεζάρης ανέλαβε τη Ρουμανία, ο ίδιος τους Αιτητές και ο XXXXX Αβρααμίδης την Accordserve. Παρά τα πιο πάνω, στις 15.2.17 προς έκπληξη του συγκλήθηκε έκτακτη γενική συνέλευση για τις 6.3.17 (τεκμήρια 5, 6), για όλες τις εταιρείες του ομίλου, αλλά απώτερος σκοπός τους ήταν να αποκτήσουν έλεγχο των Αιτητών. Οι XXXXX Αβρααμίδης και XXXXX Τραπεζάρης, ψήφισαν για να διοριστούν και οι 3 διευθυντές σε όλες τις εταιρείες του ομίλου και ο XXXXX Αβρααμίδης ως γραμματέας. Στις 13.3.17 έγινε η αλλαγή, χωρίς την υπογραφή των πρακτικών και χωρίς να ειδοποιηθεί ως γραμματέας της εταιρείας. Κορύφωση των πιο πάνω ήταν η απομάκρυνση του από το διοικητικό συμβούλιο των Αιτητών, κάτι που διορθώθηκε μετά από δική του παρατήρηση και μετά που επικαλέστηκαν υποτιθέμενο καλόπιστο λάθος (τεκμήριο 8). Ο ίδιος ενημερώθηκε για τις πιο πάνω αλλαγές στις 14.3.
12. Εισήλθε πολύ αναστατωμένος στο γραφείο του XXXXX Τραπεζάρη, ο οποίος σε έντονο ύφος του ανέφερε ότι θα διοριζόταν ο XXXXX Χριστοδούλου ως διευθυντής των Αιτητών, όπως και έπραξε, προβαίνοντας σε πολύ υποτιμητικά σχόλια για το άτομο του. Αμφιβάλλει για το λάθος που ισχυρίζεται ο XXXXX Τραπεζάρης για την απομάκρυνση του ως διοικητικός σύμβουλος. Στις 22.3.17 ο XXXXX Αβρααμίδης κάλεσε συνάντηση (τεκμήρια 9 και 10). Στις 25.4.17 έγινε προγραμματισμένη συνάντηση και των τριών (τεκμήριο 12). Μετά από έντονες συζητήσεις εισηγήθηκε τον XXXXX Χατζηκωνσταντίνου ως διαμεσολαβητή. Ο ίδιος δήλωσε ότι δεν επιθυμούσε τον XXXXX Χριστοδούλου ως συνέταιρο. Οι XXXXX Τραπεζάρης και XXXXX Αβρααμίδης δεν μετατέθηκαν καθόλου από τις αδιάλλακτες θέσεις τους στους επόμενους 5 μήνες που ακολούθησαν και ο ίδιος αντιλήφθηκε ότι δεν υπήρχε από μέρους τους θέμα διαπραγμάτευσης ή αλλαγής. Ελέγχοντας τα 2/3, τον είχαν εγκλωβίσει σε ένα ατέρμονο διάλογο και καταπίεση για να δεχθεί τις θέσεις τους. Σε κοινή συνάντηση τους με τον XXXXX Χατζηκωνσταντίνου αποφασίστηκε από κοινού η αποκατάσταση του διοικητικού συμβουλίου στην προτέρα κατάσταση. Το θέμα του διαχωρισμού όλων των επιχειρήσεων όπως επιθυμούσαν, ήταν πρακτικά αδύνατον. Στις 25.5.17, ο XXXXX Χατζηκωνσταντίνου, του είπε ότι είχαν φτάσει σε αδιέξοδο, αφού οι συνέταιροι του δεν ήταν πρόθυμοι ούτε να αγοράσουν ούτε να πωλήσουν μετοχές. Από Ιούνιο μέχρι Αύγουστο του 2017, ο XXXXX Τραπεζάρης και XXXXX Αβρααμίδης δεν έθεσαν οποιοδήποτε θέμα. Καθ' όλη τη διάρκεια των γεγονότων δεν είχε εμπλέξει το γιο του XXXXX Δημητρίου, ο οποίος πολλές φορές του είχε εκφράσει τις έντονες ανησυχίες του για τον ψηλό δανεισμό των εταιρειών και το ψηλό μισθολόγιο των συνεταίρων. Στις 31.8.17, ο Καθ' ου η αίτηση 2 του παρέδωσε 20 παραιτήσεις, τις οποίες αποδέχτηκε και αποφάσισε να παραιτηθεί και ο ίδιος και να τους ακολουθήσει. Ουδέποτε προσέγγισε ή μίλησε με οποιοδήποτε από τους υπαλλήλους πριν τις 31.8.
13. Ισχυρίστηκε ότι το τεκμήριο 15 στην Αίτηση, λήφθηκε παράνομα, παραβιάζοντας προσωπικά δεδομένα, αφού αποστάληκε στον προσωπικό του λογαριασμό. Ο γιος του XXXXX Δημητρίου σπούδασε Accounting & Finance (τεκμήριο 13), απέκτησε το επαγγελματικό του δίπλωμα και δραστηριοποιείται και στον Ασφαλιστικό Τομέα. Τα όσα του καταλογίζονται από τους Αιτητές ως παράβαση των καθηκόντων του εμπιστευτικότητας, δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. Καμιά προσέγγιση προηγήθηκε των υπαλλήλων των Αιτητών και κανένας προσχεδιασμός δεν υπήρξε για καταχώριση των Αιτήσεων διάλυσης. Οι XXXXX Τραπεζάρης και XXXXX Αβρααμίδης αποπειράθηκαν να προκαλέσουν ζημιά στους Αιτητές, αφού αυτοί είναι που προσπαθούσαν με οποιοδήποτε τρόπο να λάβουν έλεγχο των εταιρειών. Ο δε XXXXX Τραπεζάρης προχώρησε στη σύσταση 2 νέων εταιρειών DFK Trapezaris Ltd και Accordserve Business Services Ltd (τεκμήρια 14, 15) (12.9.17, 5.9.17 ημερομηνία εγγραφής). Το πελατολόγιο οποιασδήποτε εταιρείας, δεν είναι περιουσία κανενός και μπορεί να επιλέξει ποιοι θα είναι οι παροχείς των υπηρεσιών του και οι Καθ' ων η αίτηση 3 δεν διατείνονται ότι συνιστούν συνέχεια των Αιτητών. Έχω εξετάσει με προσοχή το περιεχόμενο των εκατέρωθεν ενόρκων δηλώσεων, τα επισυνημμένα σ' αυτές έγγραφα και όσα υποστηρίχθηκαν από τους ευπαίδευτους συνηγόρους των δύο πλευρών. Αποτελεί λόγον ένστασης των Καθ' ων η αίτηση ότι οι Αιτητές απέκρυψαν και/ή δεν αποκάλυψαν στο Δικαστήριο ουσιώδη γεγονότα, με σκοπό να παραπλανήσουν το Δικαστήριο, τα οποία εξειδικεύουν στις σελίδες 9-15 της γραπτής αγόρευσης του ευπαίδευτου συνηγόρου τους. Είναι καλώς γνωστό ότι βάσει διαχρονικής και απαρέκκλιτης νομολογίας ο διάδικος που προσφεύγει στο Δικαστήριο μονομερώς έχει καθήκον όχι μόνο να αποκαλύπτει όλα τα ουσιώδη γεγονότα που μπορούν να επηρεάσουν την απόφαση του Δικαστηρίου, αλλά και να τα παρουσιάζει δίκαια και χωρίς παραπλάνηση. Διαφορετικά το Δικαστήριο πολύ πιθανόν να θέσει τέρμα στην ισχύ του εκδοθέντος διατάγματος χωρίς να εξετάσει άλλα θέματα ουσίας. Παρατίθεται επί του προκειμένου το πιο κάτω απόσπασμα από την υπόθεση D. Rybolovlev v. E. Rybolovlena Πολ. Έφεση 130/09 ημερ. 21.1.10 που επαναλαμβάνει ό,τι προηγούμενες αποφάσεις καθιέρωσαν: «Είναι πράγματι καλά καθιερωμένη η αρχή σύμφωνα με την οποία, εάν διαπιστωθεί ότι εισήγηση για μη πλήρη και ειλικρινή αποκάλυψη στο στάδιο της μονομερούς προσφυγής στο Δικαστήριο ευσταθεί, τότε το δικαστήριο, ή αργότερα το Εφετείο, πολύ πιθανόν να θέσει τέρμα στην ισχύ εκδοθέντος διατάγματος, χωρίς να εξετάσει άλλα θέματα ουσίας. Όπως εύστοχα τονίστηκε από το Εφετείο στην απόφαση του στην υπόθεση The Timberland Co of U.S.A. v. Evans & Sons Ltd κ.ά.

(1998)1(Β) Α.Α.Δ. 1179, η απόκρυψη ουσιωδών γεγονότων ανατρέπει τη βάση του διατάγματος το οποίο έχει εκδοθεί μετά από μονομερή αίτηση και το καθιστά ακυρωτέο. Σχετικά παραπέμπει στο πιο κάτω απόσπασμα από την εν λόγω απόφαση:- «.Στην απόφαση του, το Πρωτόδικο Δικαστήριο κάμνει εκτεταμένη αναφορά στην απόφαση μας της Ολομέλειας στην DEMSTAR LIMITED v. ZIM ISTRAEL NAVIGATION CO LIMITED κ.ά Αίτηση για Αναθεώρηση στην Αγωγή Ναυτοδικείου Αρ. 157/09, 30/5/96, στην οποία εξηγείται ότι η αποκάλυψη συναρτάται με την καλή πίστη, η οποία πρέπει να επιδεικνύεται σε κάθε εξαιρετική περίπτωση που επιζητείται θεραπεία στην απουσία του αντιδίκου. Η απόκρυψη ουσιώδους γεγονότος επενεργεί καταλυτικά, διασαλεύει τη βάση του διατάγματος, ανεξάρτητα από την ύπαρξη πρόθεσης για εξαπάτηση του δικαστηρίου. Το κριτήριο είναι αντικειμενικό. Συναρτάται (η μη αποκάλυψη) με τις, εξ αντικειμένου, συνέπειες στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου, όπως επισημαίνεται στην DEMSTAR LIMITED v. ZIM ISRAEL NAVIGATION CO LIMITED κ.ά (ανωτέρω) (σελ.4). «Ό,τι ανατρέπει τη βάση του διατάγματος είναι η μη αποκάλυψη γεγονότων εξ αντικειμένου ουσιώδους σημασίας για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου. Στην απουσία τους, η απόφαση του δικαστηρίου καθίσταται ακροσφαλής.» Στη M. & CH. Mitsingas Trading Ltd κ.ά. ν. THE TIMBERLAND CO OF USA (ανωτέρω) αποφασίστηκε ότι το ουσιώδες ενός ζητήματος προσδιορίζεται στο πλαίσιο της αντιδικίας των μερών. Δεν αποτελεί υποχρέωση του αιτούντος η προβολή αντεκδικήσεων τρίτων προς τα δικαιώματα τους, τις οποίες αμφισβητεί. Ό,τι πρέπει να αποκαλυφθεί, τονίζεται, σε κάθε περίπτωση, είναι:- (σελ.7) «.γεγονότα γνωστά στον αιτητή ή γεγονότα τα οποία θα μπορούσε να ανακαλύψει με εύλογες προσπάθειες τα οποία σχετίζονται με: (α) το βάσιμο του δικαιώματος του όπως διαγράφεται στο δικόγραφό του, και (β) τη σοβαρότητα του ζητήματος το οποίο εγείρεται, καθ' ως και (γ) την πιθανότητα επιτυχίας.» Το στοιχείο της εξαπάτησης δεν αποτελεί προϋπόθεση για την ακύρωση εκδοθέντος διατάγματος, λόγω παράλειψης πλήρους αποκάλυψης ουσιωδών γεγονότων. Αρκεί η διαπίστωση ότι η μη αποκάλυψη συγκεκριμένων γεγονότων, συνιστούσε εξ αντικειμένου ουσιώδες στοιχείο για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου. (Resola (Cyprus) Ltd v. Χρήστου

(1998)1(Α) Α.Α.Δ. 598).» Όπως παρατηρήθηκε στην υπόθεση Harvardskiy Prumyslovy Hold A.S. v. Daventree Resour Ltd κ.ά

(2008)1 Α.Α.Δ. 801: «Σε μονομερείς αιτήσεις (ex parte applications) το Δικαστήριο πρέπει να βρίσκεται σε θέση να αξιολογεί όλα τα στοιχεία που μπορούν να επηρεάσουν τη λήψη μιας απόφασης και μέσα σε αυτά τα πλαίσια δεν έχει άλλη επιλογή παρά να βασίζεται στο περιεχόμενο των δηλώσεων του δικηγόρου και το περιεχόμενο των ενόρκων δηλώσεων του Αιτητή. Έτσι προκύπτει η ανάγκη της πλήρους αποκάλυψης γεγονότων». Εξέτασα με ιδιαίτερη προσοχή τις εκατέρωθεν εισηγήσεις επ' αυτού του θέματος. Έχω την άποψη ότι τα γεγονότα για τα οποία οι Καθ' ων η αίτηση ισχυρίζονται ότι ο ενόρκως δηλών για τους Αιτητές ψεύδεται ή προβάλλει αναληθείς ισχυρισμούς ή ισχυρισμούς που δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα ή παραπλανεί και παραπληροφορεί το Δικαστήριο, αποτελούν τις δικές τους προβαλλόμενες θέσεις και ισχυρισμούς. Η διάσταση των θέσεων των δυο πλευρών ως προς τα συγκεκριμένα ζητήματα, δεν μπορεί να θεωρηθεί ως μη αποκάλυψη ουσιωδών γεγονότων. Και τούτο γιατί κάτι τέτοιο θα προϋπόθετε, κατά τρόπο ανεπίτρεπτο, αξιολόγηση της προσκομισθείσας μαρτυρίας μέσω ενόρκων δηλώσεων και ευρήματα του Δικαστηρίου επ' αυτών των γεγονότων. Η αμφισβήτηση δηλαδή εκ μέρους των Καθ' ων η αίτηση, των γεγονότων που επικαλούνται οι Αιτητές και η προβολή της δικής τους εκδοχής επ' αυτών, δεν συνιστά απόκρυψη ουσιωδών γεγονότων, έχοντας κατά νου την πάγια θέση της νομολογίας του Ανωτάτου Δικαστηρίου ότι το Δικαστήριο δεν εξετάζει, σ' αυτό το στάδιο της διαδικασίας, την ουσία των εκατέρωθεν θέσεων και πρέπει να αποφεύγει να καταλήγει σε συμπεράσματα αναφορικά με την πλήρη εξέταση του πραγματικού και νομικού καθεστώτος της υπόθεσης (βλ. Jonitexo Ltd v. Adidas

(1984)1 CLR 263, Γρηγορίου ν. Χριστοφόρου

(1995)1 ΑΑΔ 248, σελ. 269-270). Ωστόσο, είναι η κρίση του Δικαστηρίου ότι οι Αιτητές, αν και αναφέρονται στην ειδοποίηση ημερομηνίας 15.2.17 για σύγκλιση έκτακτης γενικής συνέλευσης στις 6.3.17, παρέλειψαν να αποκαλύψουν στο Δικαστήριο και να επισύρουν την προσοχή του σε 4 συναντήσεις που προηγήθηκαν, ως και σε σχετικά ηλεκτρονικά μηνύματα που ανταλλάγηκαν. Τα γεγονότα τα οποία έλαβαν χώρα στις συναντήσεις των μερών από τις 23.1.17 και αργότερα, αναφέρονται με σαφήνεια και λεπτομέρεια στην παράγραφο 23 (i-iv) της ένορκης δήλωσης του Καθ' ου η αίτηση

1. Πρόκειται για τις συναντήσεις που έλαβαν χώρα στις 23.1.17, 24.1.17, 7.2.17 και 13.2.17 ως και τα ηλεκτρονικά μηνύματα ημερομηνίας 7.2.17 (τεκμήριο 4 στην ένσταση), 15.2.17 (τεκμήριο 5 στην ένσταση) και 16.2.17 (τεκμήριο 6 στην ένσταση). Σημειώνεται ότι ο ενόρκως δηλών για τους Αιτητές αναφέρεται σε συνάντηση του στις 15.1.17 με τον Καθ' ου η αίτηση 1 και τον XXXXX Αβρααμίδη και στη συνέχεια κάνει αναφορά στην αποστολή της Ειδοποίησης ημερομηνίας 15.2.17, ως και στη συνάντηση τους σε έκτακτη γενική συνέλευση, στις 6.3.
2. Οι πιο πάνω 4 συναντήσεις και ηλεκτρονικά μηνύματα, συνιστούν κατά την κρίση του Δικαστηρίου, ουσιώδη γεγονότα για την παρούσα υπόθεση, τα οποία οι Αιτητές είχαν υποχρέωση και καθήκον να αποκαλύψουν στο Δικαστήριο. Και τούτο γιατί, σύμφωνα με τον Καθ' ου η αίτηση 1, κατά τη συνάντηση της 23.1.17, κατέστη σαφής η σοβαρή διαφωνία τους ως προς τον τρόπο διαχωρισμού του Ομίλου, τη μελλοντική μετοχική δομή της επιχείρησης, ως και το χρόνο και τρόπο αποχώρησης των ιδρυτικών συνεταίρων. Στη συνάντηση της 24.1.17 τέθηκε θέμα φιλικού διαχωρισμού, αλλά ακολούθησε συζήτηση σε έντονο ύφος και λήξη της με άσχημο κλίμα. Στην επόμενη συνάντηση της 7.2.17, και αφού πέρασαν 13 ημέρες χωρίς οποιαδήποτε επαφή μεταξύ τους, συζητήθηκε και πάλι το θέμα διαχωρισμού της επιχείρησης. Αφού μεσολάβησε η συνάντηση της 13.2.17, αποστάληκε η Ειδοποίηση ημερομηνίας 15.2.17, ως και η σύγκλιση της έκτακτης γενικής συνέλευσης στις 6.3.17, μετά την οποία προέκυψε και η απομάκρυνση του Καθ' ου η αίτηση 1 από το διοικητικό συμβούλιο των Αιτητών, γεγονός που διορθώθηκε μετά από δική του παρατήρηση και επίκληση εκ μέρους του ενόρκως δηλούντα για τους Αιτητές, καλόπιστου λάθους. Όλα τα πιο πάνω γεγονότα, καταδεικνύουν ότι η έναρξη της διαφωνίας των μετόχων των Αιτητών, είχε ήδη αρχίσει από τη συνάντηση της 23.1.17 και συζητήθηκε και στις επόμενες συναντήσεις μέχρι τη σύγκλιση της έκτακτης γενικής συνέλευσης στις 6.3.17, οι οποίες όμως, αν και ουσιώδεις, δεν αποκαλύφθηκαν στο Δικαστήριο από τους Αιτητές. Αντίθετα, αυτοί αναφέρθηκαν σε αιφνιδιαστική αποχώρηση των Καθ' ων η αίτηση 1 και
3. Η θέση της ευπαίδευτης συνηγόρου των Αιτητών ότι εν τέλει το ουσιαστικό γεγονός της παρούσας Αίτησης, είναι η δημιουργία ανταγωνιστικής εταιρείας από τους Καθ' ων η αίτηση χωρίς ένδειξη ή προειδοποίηση για τις προθέσεις τους, δεν με βρίσκει σύμφωνη. Οι Αιτητές, είχαν την υποχρέωση και καθήκον να αποκαλύψουν με ειλικρίνεια στο Δικαστήριο, ολοκληρωμένη εικόνα των γεγονότων που προηγήθηκαν της αποχώρησης των Καθ' ων η αίτηση 1 και 2, ως άμεσα σχετική με την ευθύνη που τους καταλογίζεται περί αιφνίδιας αποχώρησης τους, χωρίς ένδειξη ή προειδοποίηση. Αντίθετα, οι πιο πάνω συναντήσεις και ηλεκτρονικά μηνύματα που δεν έχουν αποκαλυφθεί, καταδεικνύουν με τον πιο εμφανή τρόπο ότι η ρήξη των σχέσεων των μετόχων και της συνεργασίας τους, ως και η σοβαρή διαφωνία τους είχε ήδη επέλθει από τις 23.1.17, ενώ η αποχώρηση των Καθ' ων η αίτηση 1 και 2 έγινε στις 31.8.
4. Όλα τα πιο πάνω γεγονότα κρίνονται ως ουσιώδη και άμεσα σχετικά με τα επίδικα θέματα, τα οποία οι Αιτητές αν αποκάλυπταν, πολύ πιθανόν να επηρέαζαν την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου σ' ό,τι αφορά τη χορήγηση ή όχι των εκδοθέντων Διαταγμάτων. Στη βάση των πιο πάνω, έχω την άποψη ότι οι Αιτητές είναι ένοχοι σοβαρής απόκρυψης ουσιωδών γεγονότων, τα οποία αν αποκάλυπταν θα μετέδιδαν στο Δικαστήριο μια πολύ διαφορετική εικόνα σε σχέση με τους Καθ' ων η αίτηση, από αυτή που μετέδωσαν όταν προσέφυγαν μονομερώς για τη χορήγηση των επίδικων Διαταγμάτων, η οποία πολύ πιθανόν, επαναλαμβάνω, να επηρέαζε τη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου στη χορήγηση ή όχι μονομερώς των επίδικων Διαταγμάτων εναντίον των Καθ' ων η αίτηση. Περαιτέρω, υπάρχει ακόμα ένας λόγος για τον οποίο τα εκδοθέντα Διατάγματα θα πρέπει να ακυρωθούν και η παρούσα Αίτηση να απορριφθεί. Αυτός αφορά την παράλειψη των Αιτητών να προωθήσουν την εκδίκαση της παρούσας αγωγής, παραλείποντας μέχρι σήμερα και μετά πάροδο 15 μηνών από την καταχώριση του γενικά οπισθογραφημένου κλητηρίου εντάλματος στις 8.9.17 και την εξασφάλιση των επίδικων Προσωρινών Διαταγμάτων στις 13.9.17, να καταχωρίσουν την Έκθεση Απαίτησης τους. Σχετική είναι η υπόθεση Goody's Evagorou Ltd v. Lani Restaurants Ltd

(1998)1(Γ) ΑΑΔ 1572, στην οποία έγινε αναφορά στην υπόθεση Louis Vuitton v Δερμοσάκ Λτδ κ.ά.

(1992)1 ΑΑΔ 1453, από την οποία το ακόλουθο απόσπασμα: «Πριν τελειώσουμε, θέλουμε να επισύρουμε την προσοχή σε μια απαράδεκτη τακτική. Παρά την επιμονή των εφεσειόντων στην εξασφάλιση επειγόντως ενδιάμεσης θεραπείας, παρέλειψαν να προωθήσουν την εκδίκαση της υπόθεσης, παραλείποντας μέχρι και την ακρόαση της έφεσης, τριάμισυ περίπου χρόνια μετά την αγωγή, να καταχωρήσουν την έκθεση με την απαίτησή τους. Θέλουμε να τονίσουμε ότι η παροχή ενδιάμεσης θεραπείας δεν είναι αυτοσκοπός αλλά μέτρο συνυφασμένο με την πιθανότητα εξασφάλισης ανάλογης θεραπείας κατά τη δίκη. Η δίκη είναι η καθιερωμένη διαδικασία για τον καθορισμό και διακήρυξη των δικαιωμάτων και υποχρεώσεων των διαδίκων. Το κύριο έρεισμα για την παροχή προσωρινής θεραπείας είναι η αντικειμενική αδυναμία της άμεσης διεξαγωγής της δίκης. Επομένως βαρύνεται ο διάδικος που την επιδιώκει να προλειάνει, το ταχύτερο, το έδαφος για την εκδίκαση της υπόθεσης.» Σχετικό είναι και το ακόλουθο απόσπασμα από την υπόθεση Άκης (Μεταφορές Δεμάτων Εξπρές) Λτδ, εμπορευόμενοι υπό την επωνυμία Akis Express v C. Koukkouris Trading Co Ltd

(1998)1 ΑΑΔ 149): «Όταν εκδόθηκε η εκκαλούμενη απόφαση, ένα και πλέον χρόνο μετά την καταχώρηση της αγωγής, οι εφεσείοντες δεν έλαβαν κανένα μέτρο για να προχωρήσουν την αγωγή τους προς εκδίκαση, παραλείποντας να υποβάλουν την Έκθεση Απαίτησής τους. Η έκθεση απαίτησης των εφεσειόντων καταχωρήθηκε τελικά λίγες μέρες πριν την ακρόαση της παρούσας έφεσης, 2 1/2 χρόνια μετά την καταχώρηση της αγωγής τους. Η στάση αυτή των εφεσειόντων της μη προώθησης της αγωγής τους για τόσο μεγάλο διάστημα, αφήνει να νοηθεί ότι η επιδιωκόμενη έκδοση των προσωρινών διαταγμάτων αποτελούσε αυτοσκοπό για τους εφεσείοντες. Το κύριο έρεισμα για την παροχή προσωρινής θεραπείας είναι το επείγον του πράγματος, λόγω της αντικειμενικής αδυναμίας της άμεσης διεξαγωγής της δίκης. Το αντικειμενικό αυτό δεδομένο έχει εκλείψει με την πάροδο τόσο μακρού διαστήματος, αφού οι εφεσείοντες για 2 1/2 χρόνια δεν προώθησαν την αγωγή τους για τη δίκη, που είναι η καθιερωμένη διαδικασία για τον καθορισμό των δικαιωμάτων και υποχρεώσεων των διαδίκων.» Για όλα τα πιο πάνω, κρίνω ότι δεν χρειάζεται να εξετάσω τις περαιτέρω εισηγήσεις των ευπαίδευτων συνηγόρων κατά πόσο δηλαδή συντρέχουν ή όχι οι τρεις προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Νόμου 14/60 ή προς τα πού κλίνει το ισοζύγιο της ευχέρειας. Τα Προσωρινά Διατάγματα που εκδόθηκαν στις 13.9.17 εναντίον των Καθ' ων η αίτηση, ως η παράγραφος Α και ΣΤ της Αίτησης, ακυρώνονται. Η Αίτηση ως η παράγραφος Β, Γ, Δ και Ε απορρίπτεται. Επιδικάζονται έξοδα προς όφελος των Καθ' ων η αίτηση και σε βάρος των Αιτητών όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή. (Υπ.) ...................................... Στ. Χατζηγιάννη, Π.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΓΑ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο