ΘΕΟΚΛΗ ν. ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΛΙΜΙΤΕΔ, Αρ. Αίτησης-Έφεσης: 267/2018, 19/12/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2018:A622 Αρ. Αίτησης-Έφεσης: 267/2018 Αναφορικά με τον Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμο του 1965 (9/1965), όπως τροποποιήθηκε και Αναφορικά με τον Περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή, και Εκτίμηση) Νόμο, Κεφ. 224, όπως τροποποιήθηκε Μεταξύ: XXXXX ΘΕΟΚΛΗ (Α.Δ.Τ.XXXXX0045) Αιτητή - Εφεσείοντα και ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΛΙΜΙΤΕΔ Καθ' ης η αίτηση - Εφεσίβλητης Αίτηση ημερ. 15.11.18 υπό εφεσείοντα - αιτητή για τροποποίηση λόγων έφεσης Ημερομηνία: 19 Δεκεμβρίου 2018 Για εφεσείοντα - αιτητή: κος Γεώργιος Αδαμίδης Για εφεσίβλητη - καθ' ης η αίτηση: κος Διομήδης Καλλής ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την παρούσα αίτηση-έφεση ημ. 13.7.18, ο εφεσείων αιτείται την ακύρωση της ειδοποίησης τύπου IA που αφορά διαδικασία πλειστηριασμού ενυπόθηκου ακινήτου ιδιοκτησίας του, το οποίο βρίσκεται στο Δήμο Ιδαλίου στην επαρχία Λευκωσίας. Ο πλειστηριασμός που καθορίστηκε να γίνει στις 5.3.19 θα πρέπει κατά το συνήγορο να ακυρωθεί αφού μεταξύ άλλων, η υπό κρίση ειδοποίηση ΙΑ δεν πληροί τις αιτούμενες από το Νόμο προϋποθέσεις και επιπλέον δεν έχει δεόντως επιδοθεί. Στους λόγους έφεσης, ο εφεσείων αναφέρει επίσης ότι εκκρεμεί η αγωγή με αρ. 1291/18 στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας που αφορά την ειδοποίηση τύπου Ι. Η εφεσίβλητη καταχώρησε ένσταση στην έκδοση του αιτούμενου διατάγματος με την οποία απορρίπτει όλους τους ισχυρισμούς του εφεσείοντος αναφορικά με την νομιμότητα και έκδοσης και επίδοσης της ειδοποίησης ΙΑ. Στο μεταξύ την ίδια ημέρα με την καταχώρηση της παρούσας έφεσης, δημοσιεύτηκε ο Νόμος 87(Ι)/18 με τον οποίο τροποποιήθηκαν οι προϋποθέσεις ακύρωσης της ειδοποίησης ΙΑ. Έχει μεταξύ άλλων αφαιρεθεί η προϋπόθεση της εκκρεμοδικίας αγωγής και αντικαταστάθηκε από την ύπαρξη συντηρητικού διατάγματος υπέρ του ενυπόθηκου οφειλέτη δυνάμει του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60 Στη συνέχεια, ο εφεσείων καταχώρησε την παρούσα αίτηση με την οποία ζητά την τροποποίηση της έφεσης του με την προσθήκη 5ου λόγου έφεσης. Επιχειρεί να εισαγάγει ισχυρισμό ότι οι τροποποιήσεις των άρθρων 44Α
(3)και 44Γ
(3)του Ν. 9/65 που έγιναν με τον τροποποιητικό Νόμο 81(Ι)/18, αντίκεινται στα άρθρα 30, 28 και 152 του Συντάγματος. Στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση την οποία υπογράφει ο ίδιος ο εφεσείων, γίνεται αναφορά στον τροποποιητικό Νόμο 87(Ι)/18 με τον οποίο καταργήθηκε το άρθρο 44Γ
(3)(Δ) στο οποίο στηρίζεται η παρούσα έφεση. Η εν λόγω τροποποίηση παραβιάζει κατά τον ομνύοντα τα άρθρα 30, 28 και 152 του Συντάγματος, Ως εκ τούτου είναι ορθό και δίκαιο όπως τροποποιηθούν οι λόγοι έφεσης ούτως ώστε να μπορέσει να προσβάλει την αντισυνταγματικότητα του τροποποιητικού Νόμου 87
(1)/18, ο οποίος έχει αναδρομική ισχύ και επηρεάζει τα κεκτημένα του δικαιώματα στην παρούσα υπόθεση. Ο καθ΄ ου η αίτηση καταχώρησε ένσταση στην έγκριση του αιτήματος. Στους λόγους ένστασης, αναφέρεται ότι ο εφεσείων επιδιώκει με την τροποποίηση να προσθέσει νέα γεγονότα ώστε να αποφύγει την απόρριψη της έφεσης του. Επιπλέον, τα γεγονότα που επιχειρείται να εισαχθούν ήταν γνωστά στον εφεσείοντα αφού έλαβαν χώρα την ίδια ημέρα με την καταχώρηση της έφεσης του. Αναφέρεται επίσης στους λόγους ένστασης ότι οι νέοι ισχυρισμοί που επιχειρείται να εισαχθούν, μπορούν να εκδικαστούν στα πλαίσια της αγωγής 1291/18 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας. Αναφέρεται τέλος ότι η αιτούμενη τροποποίηση είναι κακόπιστη και συνιστά κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας καθώς επιδιώκει να περιπλέξει την διαδικασία και τα επίδικα θέματα. Αγορεύσεις Οι συνήγοροι αγόρευσαν από γραπτό κείμενο το οποίο παρέδωσαν στο Δικαστήριο υποστηρίζοντας τις πιο πάνω θέσεις τους όπως εμφαίνονται στην αίτηση και ένσταση αντίστοιχα. Δεν θεωρώ σκόπιμο να αναφερθώ με λεπτομέρεια στην επιχειρηματολογία των δικηγόρων όπως παρατίθενται στις πιο πάνω γραπτές αγορεύσεις. Παραπομπή σε αυτές μπορεί να γίνει όπου χρειαστεί, στο στάδιο των τελικών συμπερασμάτων του Δικαστηρίου. Νομική Πτυχή Η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου να διατάξει την τροποποίηση δικογράφου, υπήρξε αντικείμενο πληθώρας αποφάσεων τόσον των Αγγλικών Δικαστηρίων όσον και του Ανωτάτου Δικαστηρίου της Κύπρου. Η σύγχρονη τάση όπως προκύπτει από την πιο πάνω νομολογία, είναι ότι τα Δικαστήρια επιτρέπουν τροποποιήσεις ακόμη και όπου αυτές είναι αποτέλεσμα αμέλειας ή καθυστέρησης, νοουμένου βέβαια ότι δεν προκαλείται αδικία στην άλλη πλευρά που δεν μπορεί να αποζημιωθεί με την πληρωμή των εξόδων. Τα πιο πάνω αναφέρθηκαν στην υπόθεση Χριστοδούλου ν. Χριστοδούλου
(1991)1 Α.Α.Δ. 934 όπου υιοθετήθηκε το πιο κάτω απόσπασμα του Λόρδου Denning στην Αγγλική υπόθεση Associated Leisure Ltd v. Associated Newspapers Ltd
(1970)2 All E.R. 754: "I start with the principle well settled that an amendment ought to be allowed, even if it comes late, if it is necessary to do justice between the parties, so long as any hardship done thereby can be compensated in money. That principle applies here". Η ίδια νομολογιακή αρχή, επιβεβαιώθηκε σε μεταγενέστερες αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Σχετικές είναι οι υποθέσεις Easton v. Ford Motor Co Ltd
(1993)4 All E.R. 257 & Federal Bank of Lebanon v. Νίκου Σιακόλα,
(1999)1 Α.Α.Δ 44). Στην υπόθεση Federal Bank of Lebanon v. Νίκου Σιακόλα (ανωτέρω) λέχθηκε επίσης μεταξύ άλλων ότι το θέμα ως προς το κατά πόσον η όποια καθυστέρηση θα απέληγε σε στέρηση του συνταγματικού δικαιώματος εκδίκασης εντός ευλόγου χρόνου, πρέπει να εξετάζεται στο πλαίσιο της συγκεκριμένης Δίκης. Επιβεβαιώθηκε επίσης ότι η δυνατότητα τροποποίησης δικογράφων, ταυτίζεται πλήρως με τις αρχές που εφαρμόζονται στην Αγγλία επί του θέματος αυτού. Οι προϋποθέσεις τις οποίες το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη στην άσκηση της διακριτικής του εξουσίας όπως καθορίστηκαν από την Κυπριακή νομολογία, συνοψίζονται στην υπόθεση Στέλιου Βουνιώτη ν. Greenmar Navigation Ltd κ.ά.
(1989)1(Ε) Α.Α.Δ 33 ως ακολούθως:
- Η τροποποίηση επιτρέπεται σε κάθε στάδιο της διαδικασίας δεδομένου ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις που την καθιστούν απαραίτητη για την αποτελεσματική απονομή της δικαιοσύνης.
- Στον προσδιορισμό των συμφερόντων της δικαιοσύνης όπως διαγράφονται στη συγκεκριμένη υπόθεση, συνεκτιμούνται και οι επιπτώσεις από την τροποποίηση στα δικαιώματα και συμφέροντα του αντιδίκου. Η διεξαγωγή της δίκης μέσα σε εύλογο χρόνο καθιερώνεται από το άρθρο 30.2 του Συντάγματος ως θεμελιώδες δικαίωμα του κάθε διαδίκου.
- Η τροποποίηση επιτρέπεται κατά κανόνα εφόσον δεν προκαλείται ανεπανόρθωτη ζημιά στον αντίδικο, δηλαδή ζημιά που δεν μπορεί να θεραπευθεί με την έκδοση της κατάλληλης διαταγής ως προς τα έξοδα. Το αποδεικτικό βάρος για την αιτιολόγηση του αιτήματος και της καθυστέρησης στη διατύπωση των θέσεων του αιτητή, ποικίλει ανάλογα με το στάδιο κατά το οποίο υποβάλλεται η αίτηση. Όσον μεγαλύτερη είναι η καθυστέρηση, ανάλογα επαυξάνει και το βάρος το οποίο πρέπει να αποσείσει ο αιτητής για την έκδοση διατάγματος τροποποίησης.
- Η έναρξη της Δίκης δεν δημιουργεί ανυπέρβλητο εμπόδιο στην επιδίωξη τροποποίησης. Στο στάδιο αυτό όμως, η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου ασκείται με φειδώ, λαμβάνοντας υπόψη τον εκτροχιασμό της Δίκης από την προσδιορισθείσα πορεία και τις αναπόφευκτες επιπτώσεις στα δικαιώματα του αντιδίκου. Στην υπόθεση Hipgrave v. Case 28 Ch. D. 361, υπεδείχθη ότι το Δικαστήριο αντιμετωπίζει με διστακτικότητα αιτήσεις για τροποποίηση της δικογραφίας κατά τη Δίκη. Έχει επίσης νομολογηθεί ότι ριζική μετατροπή της φύσης της αξίωσης ή της υπεράσπισης και εμφανής κακοπιστία εκ μέρους του αιτητή δεν δικαιολογούν έγκριση του αιτήματος. Εκεί όμως που εγείρεται ζήτημα κακοπιστίας, ο διάδικος που την επικαλείται έχει και το βάρος απόδειξης της (Βλ. Astor Manufacturing Ltd κ.ά. v. A & G Leventis κ.ά.
(1993)1 Α.Α.Δ. 726). Συμπεράσματα Έχω μελετήσει με προσοχή την αίτηση και την ένσταση όσο και τις εμπεριστατωμένες αγορεύσεις των συνηγόρων. Δεν συμφωνώ με τη θέση της εφεσίβλητης ότι επιχειρείται με την παρούσα, εισαγωγή νέων ισχυρισμών που θα περιπλέξουν τη διαδικασία. Αυτό που επιχειρεί στην ουσία ο εφεσείων, είναι την εισαγωγή περαιτέρω λόγου έφεσης, αναφορικά με τη συνταγματικότητα των τροποποιήσεων που επέφερε στον Νόμο 9/65 ο τροποποιητικός Νόμος 87(Ι)/
- Όπως προαναφέρθηκε, ο εν λόγω Νόμος 87(Ι)/18 κατάργησε την προϋπόθεση ακύρωσης της ειδοποίησης ΙΑ που προνοούσε την εκκρεμοδικία αγωγής αναφορικά με την ειδοποίηση Ι. Η εν λόγω προϋπόθεση, αντικαταστάθηκε από την επίτευξη συντηρητικού διατάγματος υπέρ του ενυπόθηκου οφειλέτη δυνάμει του Περί Δικαστηρίων Νόμου 14/
- Προστέθηκαν επίσης ως λόγοι ακύρωσης της εκποίησης, η έκδοση διατάγματος υπέρ του ενυπόθηκου οφειλέτη δυνάμει του Νόμου περί Αφερεγγυότητας Φυσικών Προσώπων και η συμμετοχή του ενυπόθηκου οφειλέτη στο σχέδιο ΕΣΤΙΑ για αντιμετώπιση μη εξυπηρετούμενων δανείων και στήριξη ευάλωτων κοινωνικών ομάδων ή σε οποιοδήποτε άλλο κυβερνητικό σχέδιο επιδότησης. Η αναδρομικότητα του τροποποιητικού Νόμου 87(Ι)/18, αναπόφευκτα επηρεάζει όλες τις εκκρεμούσες υποθέσεις. Επηρεάζει βέβαια και την παρούσα, που καταχωρήθηκε την ίδια ημέρα που τέθηκε σε ισχύ ο Νόμος. Σύμφωνα με τον εφεσείοντα, η τροποποίηση του Νόμου 9/65 τον θέτει σε δυσμενή θέση έναντι της εφεσίβλητης αφού δημιουργείται μαχητό τεκμήριο εναντίον του. Ο εφεσείοντας στην αγόρευση του δικηγόρου του, ισχυρίζεται ότι ακολούθησε όλες τις ενδεδειγμένες διαδικασίες που προέβλεπε ο Νόμος πριν την τροποποίηση, δηλαδή την καταχώρηση αγωγής στην ειδοποίηση Ι. Στην συνέχεια, καταχώρησε την παρούσα με πολύ καλές πιθανότητες επιτυχίας. Μιας επιτυχίας που κατά τον ίδιο, του στερεί η τροποποίηση του Νόμου, ο οποίος έθεσε ως περαιτέρω προϋπόθεση, την έκδοση συντηρητικού διατάγματος . Ο εφεσείων, ισχυρίζεται ότι δεν θα μπορούσε να γνωρίζει όταν καταχωρούσε την έφεση του κάτω από ένα συγκεκριμένο καθεστώς, ότι την ίδια ημέρα το νομικό αυτό καθεστώς θα άλλαζε με τον τροποποιητικό Νόμο 87(Ι)/
- Όλα τα πιο πάνω, είναι κατά την άποψη μου ζητήματα που άπτονται της ουσίας της έφεσης και ως εκ τούτου θα πρέπει να δοθεί το δικαίωμα στον εφεσείοντα να προβάλει επί του προκειμένου τις θέσεις του, ενώπιον του Δικαστηρίου. Από την άλλη, κρίνω ότι καμία ζημιά που δεν μπορεί να αποζημιωθεί με χρήμα, θα υποστεί η εφεσίβλητη από την αιτούμενη τροποποίηση αφού θα της δοθεί το δικαίωμα να απαντήσει, στον επιπρόσθετο λόγο έφεσης. Ενόψει όλων των πιο πάνω, εκδίδεται διάταγμα για τροποποίηση της παρούσας αίτησης-έφεσης ως η παράγραφος 1 της παρούσας αίτησης. Τροποποιημένη αίτηση-έφεση να καταχωρηθεί εντός 5 ημερών από τη σύνταξη του παρόντος διατάγματος. Ένσταση να καταχωρηθεί σε περίοδο 7 ημερών από την καταχώρηση της τροποποιημένης αίτησης-έφεσης. Η έφεση ορίζεται στις 15 Ιανουαρίου 2019 για οδηγίες με σκοπό την παρακολούθηση των πιο πάνω διαδικασιών. Αναφορικά με τα έξοδα, το κύριο κριτήριο στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου, είναι η υπαιτιότητα των δύο μερών για την δημιουργία τους (βλ. Phylactou ν. Michael
(1982)1 CLR 204). Στην παρούσα υπόθεση, η εφεσίβλητη δεν ευθύνεται σε οποιονδήποτε βαθμό για την δημιουργία των εξόδων της αίτησης αλλά και αυτών της έφεσης που χάνονται από την τροποποίηση. Κρίνω ως εκ τούτου ότι τα έξοδα της έφεσης που χάνονται από την τροποποίηση αλλά και τα έξοδα της παρούσας αίτησης θα πρέπει να τα επιβαρυνθεί στο σύνολο του ο εφεσείων - αιτητής και εκδίδω ανάλογη διαταγή. Όλα τα πιο πάνω έξοδα να υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και να εγκριθούν από το Δικαστήριο, να πληρωθούν δε στο τέλος της εκδίκασης της κυρίως αίτησης - έφεσης. ............. Αλέξανδρος Α. Παναγιώτου Π.Ε.Δ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο