Κεφάλα κ.α. ν. Hellenic Bank Public Company Ltd, Αρ. Αγωγής: 1105/18, 5/12/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2018:A603 Αρ. Αγωγής: 1105/18 Μεταξύ:
- XXXXX Κεφάλα, από τη Λευκωσία
- XXXXX Κεφάλα, από τη Λευκωσία Εναγόντων και Hellenic Bank Public Company Ltd, από τη Λευκωσία Εναγομένης Αίτηση ημερ. 20.9.18 υπό εναγόντων - αιτητών για έκδοση συντηρητικού διατάγματος Ημερομηνία: 5 Δεκεμβρίου 2018 Για ενάγοντες - αιτητές: κος Αλ. Αλεξάνδρου Για εναγομένη - καθ' ης η αίτηση: κα Α. Νεοφύτου ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την παρούσα αγωγή τους, οι ενάγοντες ζητούν μεταξύ άλλων διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να κηρύσσεται άκυρη η σύμβαση δανείου που συνήψαν με την εναγομένη τράπεζα, ένεκα του ότι αυτή ήταν κατά τους ισχυρισμούς τους, αποτέλεσμα απάτης, ψευδών παραστάσεων και απόκρυψης ουσιωδών στοιχείων εκ μέρους της εναγομένης. Αιτούνται επιπλέον διαζευκτικά με τα πιο πάνω, διάταγμα με το οποίο να αναγνωρίζεται ότι η εναγομένη ενήργησε κατά παράβαση του καθήκοντος επιμέλειας της προς τους ενάγοντες και ιδιαίτερα του καθήκοντος ενημέρωσης τους για τους κινδύνους συναλλαγής σε ξένο νόμισμα κατά παράβαση των οδηγιών και εγκυκλίων της Κεντρικής Τράπεζας. Αιτούνται επίσης διαζευκτικά, την μετατροπή της σύμβασης δανείου ως αν να είχε συναφθεί από την αρχή σε ευρώ. Οι ενάγοντες, αιτούνται περαιτέρω διάταγμα με το οποίο να ακυρώνονται όλες οι χρεώσεις και οι κεφαλαιοποιήσεις που έλαβαν χώρα δυνάμει του εν λόγω δανείου ως παράνομες. Ταυτόχρονα με την καταχώρηση της αγωγής, οι ενάγοντες πέτυχαν μονομερώς την έκδοση προσωρινού διατάγματος, με το οποίο απαγορεύεται στην εναγομένη όπως προβεί στην αναγκαστική πώληση ενός ακινήτου που ευρίσκεται στην Κάτω Λακατάμεια στην Επαρχία Λευκωσίας, το οποίο είχε υποθηκευτεί από τους ενάγοντες προς εξασφάλιση του επίδικου δανείου. Στην ένορκο δήλωση που συνοδεύει την πιο πάνω μονομερή αίτηση που υπογράφεται από την ενάγουσα 2, γίνεται αναφορά στο ιστορικό υπογραφής της επίδικης δανειακής σύμβασης. Προβάλλονται ισχυρισμοί ότι η εναγομένη τράπεζα παρότρυνε τους ενάγοντες στη σύναψη του επίδικου δανείου σε Ελβετικά φράγκα, προκειμένου να εξοφλήσουν άλλο δάνειο που είχαν στην εν λόγω τράπεζα. Τους παρουσιάστηκε το εν λόγω νέο δάνειο σε Ελβετικά φράγκα ως ιδιαίτερα επωφελές και ασφαλές προϊόν, λόγω της συμφέρουσας ισοτιμίας ευρώ και Ελβετικού φράγκου όσον και του χαμηλού επιτοκίου. Δεν επεξηγήθηκαν όμως στους ενάγοντες, οι κίνδυνοι από την σύναψη ενός δανείου σε ξένο νόμισμα δηλαδή η πιθανή μεταβολή της ισοτιμίας ώστε τελικά το δάνειο να καταστεί επιβλαβές για τους ενάγοντες. Οι ενάγοντες χωρίς να έχουν εξειδικευμένες γνώσεις σε ζητήματα συναλλάγματος, έδειξαν εμπιστοσύνη και προχώρησαν στη σύναψη του επίδικου δανείου. Η θέση της ομνύουσας είναι ότι η εν λόγω σύμβαση είναι παράνομη γιατί είναι αποτέλεσμα ψευδών παραστάσεων. Επιπλέον, δεν ήταν διατυπωμένη κατά τρόπο σαφή και κατανοητό και επίσης, αντίκειται στον περί Ελευθεροποίησης του Επιτοκίου Νόμο 161/
- Οι ενάγοντες κατά την ενόρκως δηλούσα, έχουν υποστεί ζημιά λόγω της μετέπειτα αρνητικής μεταβολής της ισοτιμίας του ευρώ με το Ελβετικό φράγκο. Επιπλέον, έχουν υποστεί ζημιά και από διάφορες παράνομες και καταχρηστικές χρεώσεις που προβλέπονταν στην εν λόγω σύμβαση δανείου. Η εναγόμενη τράπεζα μετέβαλλε μονομερώς και κατά την απόλυτη κρίση της την περίοδο τοκισμού, το βασικό επιτόκιο, το περιθώριο και άλλες χρεώσεις και όρους της σύμβασης. Λόγω της συνεχιζόμενης μεταβολής της ισοτιμίας ευρώ και Ελβετικού φράγκου ιδίως μετά τον Ιανουάριο του 2015, οι ενάγοντες βρέθηκαν σε δύσκολη οικονομική κατάσταση, αδυνατώντας να ανταποκριθούν στις υποχρεώσεις τους όπως προκύπτουν από το εν λόγω δάνειο. Ως αποτέλεσμα, η εναγόμενη τράπεζα απέστειλε ενημερωτικές επιστολές υπερημερίας, αξιώνοντας τις καθυστερημένες δόσεις σύμφωνα με τους δικούς της υπολογισμούς. Παρά τις προσπάθειες των εναγόντων δεν κατέστη εφικτή η αναδιάρθρωση του επίδικου χρέους, το οποίο κατά την κρίση της ενόρκως δηλούσας, είναι παράνομο και θα πρέπει να ακυρωθεί. Η ενόρκως δηλούσα πληροφορείται από τους δικηγόρους της, ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση καθότι η επίδικη σύμβαση δανείου είναι παράνομη για τους λόγους που αναφέρθηκαν πιο πάνω. Για τους ίδιους λόγους, υπάρχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας της αγωγής, γεγονός που καταδεικνύεται και από σχετική νομολογία του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τα δάνεια σε ξένο νόμισμα. Περαιτέρω, οι ενάγοντες θα υποστούν ανεπανόρθωτη ζημιά αν δεν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα, δεδομένου ότι το υπό κρίση ενυπόθηκο ακίνητο, αποτελεί την κύρια και μόνη κατοικία τους και τυχόν εκποίηση του θα επιφέρει τεράστια οικονομική ζημιά στους ενάγοντες. Οι ενάγοντες έχουν ήδη λάβει ειδοποίηση τύπου Θ και Ι δυνάμει του Νόμου 9/65, γεγονός που καταδεικνύει την πρόθεση της εναγόμενης τράπεζας να προχωρήσει σε διαδικασίες εκποίησης του ενυπόθηκου ακινήτου. Η εναγομένη τράπεζα καταχώρησε ένσταση στην οριστικοποίηση του εκδοθέντος μονομερώς διατάγματος. Στους λόγους ένστασης αναφέρεται ότι δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις που καθορίζει το άρθρο 32 του Νόμου 14/60 για την έκδοση προσωρινού διατάγματος. Ιδιαίτερα δεν έχει διαφανεί ότι αν δεν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα θα είναι δύσκολο ή αδύνατον να απονεμηθεί δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Καμία ανεπανόρθωτη ζημιά δεν έχει αποδειχθεί στην περίπτωση μη οριστικοποίησης του προσωρινού διατάγματος ενώ η αξίωση των εναγόντων είναι δυνατόν να αποτιμηθεί σε χρήμα. Επιπλέον δεν έχει αμφισβητηθεί η ικανότητα της εναγόμενης τράπεζας να καταβάλει τυχόν αποζημιώσεις στους αιτητές σε περίπτωση επιτυχίας της αγωγής τους. Αναφέρεται επίσης στους λόγους ένστασης ότι ενώ η ακύρωση του προσωρινού διατάγματος δεν θα προκαλέσει οποιαδήποτε ανεπανόρθωτη ζημιά στους ενάγοντες, η συνέχιση του αντιθέτως θα ζημιώσει ανεπανόρθωτα την εναγομένη και θα καταστρατηγήσει τα νόμιμα δικαιώματα της σύμφωνα με το μέρος VIA του Νόμου 9/
- Αναφέρεται επίσης στους λόγους ένστασης ότι η αίτηση είναι εξαρχής εσφαλμένη γιατί σύμφωνα με το μέρος VIA του Νόμου 9/65, η διαδικασία πώλησης ενυπόθηκου ακινήτου είναι δυνατόν να ακυρωθεί μόνο μέσω καταχώρησης αίτησης - έφεσης εναντίον της ειδοποίησης τύπου ΙΑ. Στην παρούσα περίπτωση, οι ενάγοντες πρόωρα και λανθασμένα επιδιώκουν την παρεμπόδιση της διαδικασίας εκποίησης της υποθήκης στα πλαίσια της παρούσας αγωγής και από τη στιγμή μάλιστα που δεν τους επιδόθηκε ακόμα η ειδοποίηση τύπου ΙΑ της σκοπούμενης πώλησης. Αναφέρεται ακόμα στους λόγους ένστασης ότι οι ενάγοντες παρέλειψαν με τη μονομερή τους αίτηση να αποκαλύψουν στο Δικαστήριο όλα τα ουσιώδη γεγονότα που αφορούν την υπόθεση. Συγκεκριμένα δεν ανέφεραν ότι πριν τη σύναψη του επίδικου δανείου σε Ελβετικά φράγκα στις 15.2.08 καθώς και της δεύτερης συμφωνίας ημ. 14.8.13, είχαν επίσης σε προγενέστερο στάδιο λάβει ακόμα ένα δάνειο σε Ελβετικά φράγκα ημ. 21.11.
- Εν προκειμένω, οι ενάγοντες από το 2006 ήταν ενήμεροι και εξοικειωμένοι με τους όρους ενός δανείου σε ξένο νόμισμα. Για το λόγο αυτό, τόσο κατά το 2008 όσο και κατά το 2013, συνέχισαν να αιτούνται δάνεια σε ξένο νόμισμα. Περαιτέρω, οι ενάγοντες απέκρυψαν ότι σύμφωνα με τους όρους 27 και 28 της συμφωνίας δανείου ημ. 14.8.13, αναγνώρισαν ρητά ότι είχαν ενημερωθεί για τον κίνδυνο που σχετίζεται με το δανεισμό σε ξένο νόμισμα. Αναγνώριζαν επίσης ότι ήταν πλήρως ενήμεροι ότι σημαντική απώλεια ή κέρδος δυνατόν να επισυμβεί ως συνέπεια των μεταβολών της συναλλαγματικής ισοτιμίας. Απέκρυψαν ακόμα ότι με 3 επιστολές τους ημ. 21.11.06, 15.2.08 και 14.8.13, δήλωναν ότι για τα επίδικα δάνεια είχαν πληροφορηθεί για το συναλλαγματικό και επιτοκιακό κίνδυνο που διέτρεχαν από τη διακύμανση της ισοτιμίας του Ελβετικού φράγκου έναντι του ευρώ. Τέλος η ενάγουσα 2 απέκρυψε ότι στις 26.4.18, της επιδόθηκε πρώτη φορά η ειδοποίηση κατά τον τύπο Ι, η οποία αφορούσε την επίδικη υποθήκη χωρίς η ίδια να την αμφισβητήσει ούτε προέβαλε οποιαδήποτε διαφορετική άποψη για το περιεχόμενο της. Είναι σαφές σύμφωνα με τους λόγους ένστασης ότι η ενάγουσα 2 γνώριζε για τη διαδικασία εκποίησης της υποθήκης από τις 26.4.18 που της επιδόθηκε ειδοποίηση τύπου Ι. Οι ενάγοντες 5 μήνες μετά, προχώρησαν στην καταχώρηση της παρούσας στις 20.9.18 όταν τους επιδόθηκε εκ νέου ειδοποίηση τύπου Ι, στην οποία αναγράφονταν τα ποσά στην ισοτιμία του Ελβετικού φράγκου εκτός των ποσών που αναγράφονταν σε ευρώ. Αναφέρεται τέλος στους λόγους ένστασης ότι η απόφαση της εναγομένης τράπεζας να προωθήσει την διαδικασία πλειστηριασμού δυνάμει του μέρους VIA του Νόμου 9/65, είναι εύλογη με βάση τις δυνατότητες που της παρέχει το ισχύον νομοθετικό πλαίσιο. Υπό τας περιστάσεις, τυχόν επιτυχία της αίτησης θα αποστερήσει από την εναγομένη τράπεζα την άσκηση των νομίμων δικαιωμάτων της, καταστρατηγώντας το σκοπό για τον οποίο θεσπίστηκαν οι πιο πάνω διατάξεις εκποίησης ενυπόθηκου δανείου. Την ένσταση συνοδεύει ένορκη δήλωση υπαλλήλου της εταιρείας APS Debt Servicing Cyprus Ltd, η οποία ανέλαβε τη διαχείριση των προβληματικών λογαριασμών της εναγομένης τράπεζας. Στην εν λόγω ένορκη δήλωση, υιοθετούνται και επαναλαμβάνονται όλοι οι πιο πάνω λόγοι ένστασης. Επισυνάπτονται επίσης διάφορα τεκμήρια, συμπεριλαμβανομένων και επιστολών των εναγόντων προς την εναγομένη τράπεζα, σύμφωνα με τις οποίες έχουν πληροφορηθεί και ενημερωθεί για τους συναλλαγματικούς και επιτοκιακούς κινδύνους της σύμβασης δανείου σε ξένο συνάλλαγμα. Ήταν η θέση του ενόρκως δηλούντα ότι οι ενάγοντες δανείστηκαν σε ξένο νόμισμα για να επωφεληθούν από τα πλεονεκτήματα που προσέφερε ο δανεισμός αυτός ήτοι το χαμηλό επιτόκιο σε σύγκριση με τα δάνεια σε ευρώ. Αυτός ήταν και ο λόγος που οι ενάγοντες έλαβαν 3 δάνεια σε Ελβετικά φράγκα κατά τα έτη 2006, 2008 και
- Ο ενόρκως δηλών αναφέρει περαιτέρω ότι η εναγόμενη τράπεζα παρείχε στους ενάγοντες, κατάλληλη και πλήρη πληροφόρηση σε σχέση με τους κινδύνους από λήψη δανείου σε ξένο νόμισμα. Οι ενάγοντες συνήψαν την εν λόγω σύμβαση στη βάση δικού τους ανεξάρτητου υπολογισμού των κινδύνων που πιθανόν να περιλάμβανε μια τέτοια συμφωνία. Αξιολογώντας τους κινδύνους, από μόνοι τους αιτήθηκαν τη σύναψη δανείου σε Ελβετικά φράγκα. Στη συνέχεια, ο ενόρκως δηλών επαναλαμβάνει τις θέσεις που προβάλλονται στους λόγους ένστασης για απόκρυψη ουσιωδών γεγονότων εκ μέρους των εναγόντων καθώς και για τη μη απόδειξη των προϋποθέσεων που καθορίζει το άρθρο 32 του Νόμου 14/60 για την έκδοση προσωρινού διατάγματος. Αναφέρει ιδιαίτερα ότι δεν έχει αποδειχθεί η προϋπόθεση της πιθανότητας να μην απονεμηθεί δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Αυτό, δεδομένου ότι δεν προβάλλεται κανένας ισχυρισμός ότι η εναγόμενη τράπεζα δεν θα είναι σε θέση να αποζημιώσει τους ενάγοντες σε περίπτωση επιτυχίας της αγωγής τους. Αναφέρεται τέλος ότι υπό τας περιστάσεις, το ισοζύγιο της ευχέρειας κλίνει υπέρ της εναγομένης τράπεζας, η οποία σε περίπτωση συνέχισης του διατάγματος θα παρεμποδιστεί να ασκήσει τα νόμιμα δικαιώματα της όπως πηγάζουν από τη σύμβαση υποθήκης και το σχετικό νόμο. Αγορεύσεις Οι συνήγοροι αγόρευσαν από γραπτό κείμενο το οποίο παρέδωσαν στο Δικαστήριο, υποστηρίζοντας τις πιο πάνω θέσεις τους όπως εμφαίνονται στην αίτηση και ένσταση αντίστοιχα. Δεν θεωρώ σκόπιμο να αναφερθώ αναλυτικά στην εμπεριστατωμένη επιχειρηματολογία των συνηγόρων, η οποία επαναλαμβάνει τις πιο πάνω θέσεις των δύο πλευρών με εκτεταμένη παραπομπή σε νομολογία και συγγράμματα. Ειδική αναφορά μπορεί να γίνει όπου χρειαστεί, στο στάδιο των τελικών συμπερασμάτων του Δικαστηρίου. Νομική πτυχή Η παρούσα στηρίζεται μεταξύ άλλων στο άρθρο 32 του Νόμου 14/
- Οι τρεις βασικές προϋποθέσεις για την έκδοση συντηρητικού διατάγματος δυνάμει του πιο πάνω άρθρου είναι: · Ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση. · Ύπαρξη ορατής πιθανότητας επιτυχίας. · Ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Η έννοια του σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση, απαιτεί από τον αιτητή να δείξει με την αγωγή του συζητήσιμο θέμα που πρέπει να αποφασιστεί από το Δικαστήριο. Η έννοια του ορατού ενδεχομένου επιτυχίας, περικλείει κάτι περισσότερο από απλή δυνατότητα αλλά και κάτι λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων που είναι το μέτρο απόδειξης στις αστικές υποθέσεις. (βλ. μεταξύ άλλων Πουργουρίδης ν. Μέζου
(1994)1 ΑΑΔ 201). Σε τελικό στάδιο, το Δικαστήριο θα πρέπει πρόσθετα να αποφασίσει κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα. Στην υπόθεση Γρηγορίου ν. Χριστοφόρου
(1995)1 ΑΑΔ 248, λέχθηκε ότι στη διαδικασία προσωρινού διατάγματος, το έργο του Δικαστηρίου είναι περιορισμένο στην διαπίστωση κατά πόσο πληρούνται οι τρεις βασικές προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Νόμου 14/60. Το Δικαστήριο δεν αποφασίζει την ουσία της διαφοράς και πρέπει να αποφεύγει να καταλήγει σε συμπεράσματα, αναφορικά με την πλήρη εξέταση του πραγματικού και νομικού καθεστώτος της υπόθεσης (βλ. επίσης Adidas v. Jonitexo
(1984)1 CLR 263). Η έννοια του ενδιάμεσου διατάγματος είναι υπό συνήθεις συνθήκες, η διατήρηση του status quo ante μέχρι της εκδίκασης της υπόθεσης και όχι η προκατάληψη της έκβασης της υπόθεσης επί της ουσίας. Σχετική είναι και η υπόθεση Γεώργιου Κοσμά ν Ανδρέα Χ¨Κυπρή κ.α
(2000)1 Α.Α.Δ.
- Στην πιο πάνω υπόθεση λέχθηκαν μεταξύ άλλων τα εξής στην σελ.
- «Δεν αποκλείεται βέβαια η έκδοση ενδιάμεσου απαγορευτικού διατάγματος αντίστοιχου προς τη θεραπεία που ζητείται με την αγωγή (ιδέ: Jonitexo Ltd v. Adidas Sportschuhfabriken Adi Dassler KG
(1984)1 CLR 263). Όπως όμως δείχνει καθαρά η υπόθεση Michael v. Brevinos
(1969)1 CLR 578, εκτός ίσως σε ξεκάθαρες υποθέσεις, αυτό δεν μπορεί να γίνει με τρόπο που να ανατρέπει το status quo ante, και μάλιστα προς ουσιαστική ικανοποίηση της κυρίως θεραπείας που ζητείται με την αγωγή.» Η τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32, απαιτεί από τον αιτητή να αποδείξει ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Η προϋπόθεση αυτή διαφέρει από την προϋπόθεση του άρθρου 5 του Κεφ. 6, η οποία καθορίζει αυστηρά ως προαπαιτούμενο έκδοσης του διατάγματος, την παρεμπόδιση εκτέλεσης απόφασης που πιθανόν να επιτύχει ο ενάγων. Το άρθρο 32 είναι διατυπωμένο με ευρύτητα ούτως ώστε να μην περιορίζεται στην εκτέλεση απόφασης αλλά αναφέρεται σε δυσκολία ή αδυναμία απονομής πλήρους δικαιοσύνης. (βλ. Η εξουσία των Δικαστηρίων στην έκδοση παρεμπιπτόντων διαταγμάτων στην Κύπρο, υπό Γ.Κ. Κωνσταντινίδη, CORPUS DE JURE CYPRII, τεύχος 1, σελ. 179,202). Στην έννοια της τρίτης προϋπόθεσης του άρθρου 32, αναφέρεται η απόφαση M & Ch Mitsingas Trading Ltd κ.α ν. The Timberland Co.
(1997)1 Α.Α.Δ 1791. Η υπόθεση αφορούσε ενδιάμεσο διάταγμα που εκδόθηκε στα πλαίσια αγωγής για αθέμιτο ανταγωνισμό. Λέχθηκε ότι η έννοια της απονομής δικαιοσύνης δεν συναρτάται με την στενή αντίληψη της υλικής ζημιάς αλλά με την ευρύτερη προστασία των δικαιωμάτων του αιτητή. Σε τελικό στάδιο, το Δικαστήριο θα πρέπει πρόσθετα να αποφασίσει κατά πόσον είναι δίκαιο και εύλογο να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα. Σε σχέση με την απόκρυψη ουσιαστικών γεγονότων, έχει νομολογηθεί ότι σε μονομερή αίτηση, επιβάλλεται στον αιτητή να αποκαλύψει, όλα τα ουσιαστικά γεγονότα που μπορεί να ασκήσουν επιρροή στη δικαστική κρίση. Η μονομερής αίτηση είναι υψίστης πίστεως. Ως εκ τούτου, ο αιτητής έχει καθήκον να φέρει σε γνώση του Δικαστηρίου οποιαδήποτε ουσιαστικά γεγονότα γνωρίζει ή που με εύλογη επιμέλεια θα γνώριζε, τα οποία μπορεί να είναι ευνοϊκά για τον απόντα διάδικο και τα οποία δυνατόν να ασκήσουν επιρροή στην κρίση του Δικαστηρίου. Όπως τονίζεται τόσον στην Αγγλική όσο και στην Κυπριακή νομολογία, οι αρχές για πλήρη αποκάλυψη εφαρμόζονται στις περιπτώσεις όπου ο διάδικος καταχωρεί μονομερή αίτηση και αιτείται στην απουσία του αντιδίκου του, κάποια θεραπεία. Σε τέτοιες περιπτώσεις, ο αιτητής έχει υποχρέωση να προβεί σε πλήρη αποκάλυψη όχι μόνον όλων των ουσιωδών γεγονότων της υπόθεσης αλλά να αναφερθεί και σε τυχόν υπεράσπιση που ο αιτητής ενδεχομένως να έχει λόγο να πιστεύει ότι μπορεί να προβάλει η άλλη πλευρά. Έτσι όπου ο αιτητής εξασφαλίσει όφελος από την απόκρυψη γεγονότων στην μονομερή του αίτηση, το Δικαστήριο σε μεταγενέστερο στάδιο θα ακυρώσει οποιοδήποτε διάταγμα έχει εκδώσει σε μια προσπάθεια να του στερήσει αυτό το όφελος. Αυτό γιατί παράλειψη παρουσίασης ουσιαστικών γεγονότων στην μονομερή αίτηση, θεωρείται ως είδος εξαπάτησης του Δικαστηρίου, το οποίο ακυρώνει τη διαταγή που έδωσε χωρίς να εξετάσει την ουσία της υπόθεσης. Τα γεγονότα όμως, πρέπει να είναι ουσιώδη για την απόφαση του Δικαστηρίου στην μονομερή αίτηση (βλ. μεταξύ άλλων, Gircotis & Achilleos Limited v. Chr. M. Sarlis & Co. M.S. κ.α
(1992)1A ΑΑΔ 360). Η μη αποκάλυψη ουσιωδών γεγονότων δεν είναι αναγκαίο να συνοδεύεται από πρόθεση εξαπάτησης. Ότι ανατρέπει την βάση του διατάγματος, είναι η μη αποκάλυψη γεγονότων εξ' αντικειμένου ουσιαστικής σημασίας για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου (βλ. Resola Cyprus Ltd v. Χρίστου
(1998)1 Α.Α.Δ 598 και Ahmet Zein κ.α. v. Παράσχος Καμπανέλλας Λτδ
(2000)1 Α.Α.Δ 606). Στην Αγγλική υπόθεση Brink's Mat Ltd v. Elcombe
(1988)3 ALL E.R 188 λέχθηκε ότι η υποχρέωση της πλήρους αποκάλυψης δεν καλύπτει μόνο ουσιώδη γεγονότα που είναι γνωστά στον αιτητή, αλλά και εκείνα που μπορούσε να ανακαλύψει με εύλογη έρευνα. Το Δικαστήριο κρίνει αν το γεγονός που παραλείφθηκε είναι ουσιαστικό και αν δεν ήταν γνωστό στον αιτητή ή δεν μπορούσε εύλογα να γίνει γνωστό. Τα πιο πάνω ενέχουν ουσιαστική βαρύτητα αλλά δεν είναι και οι μόνοι αποφασιστικοί παράγοντες. Τελικά, το Δικαστήριο σύμφωνα με την πιο πάνω απόφαση, έχει διακριτική ευχέρεια παρόλη την απόδειξη μη αποκάλυψης ουσιαστικών γεγονότων που δικαιολογεί την άμεση ακύρωση του διατάγματος, να διατάξει την συνέχιση της ισχύος του ή να εκδώσει νέο διάταγμα υπό όρους. Συμπεράσματα Τόσον στην ένσταση όσον και στην αγόρευση της συνηγόρου για την εναγομένη τράπεζα, αναφέρθηκε ότι η αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί λόγω του ότι δεν χρησιμοποιείται το σωστό δικονομικό διάβημα για την ακύρωση της διαδικασίας εκποίησης. Θα έπρεπε κατά την εναγομένη να καταχωρηθεί αίτηση - έφεση δυνάμει του μέρους VIA του Νόμου 9/
- Λέχθηκε επίσης ότι το αίτημα είναι πρόωρο γιατί δεν έχει ακόμη επιδοθεί ειδοποίηση τύπου «ΙΑ» με την οποία να καθορίζεται ημερομηνία πλειστηριασμού του επίδικου ακινήτου. Είναι βέβαια ορθό να λεχθεί ότι η διαδικασία εκποίησης που στηρίζεται στις διατάξεις του μέρους VIA του Νόμου 9/65, μπορεί να προσβληθεί με αίτηση - έφεση με την οποία ζητείται η ακύρωση της ειδοποίησης τύπου «ΙΑ» που καθορίζει ημερομηνία πλειστηριασμού. Είναι δε παραδεκτό ότι δεν επιδιώχθηκε η ακύρωση του πλειστηριασμού με αίτηση - έφεση αφού τέτοιο ένδικο μέσο δεν έχει καταχωρηθεί από την πλευρά των εναγόντων. Όμως οι πιο πάνω διατάξεις του Νόμου 9/65 δεν στερούν κατά την κρίση μου, το δικαίωμα των εναγόντων να ζητήσουν στα πλαίσια αγωγής αμφισβήτησης της δανειακής σύμβασης όπως η παρούσα, την έκδοση προσωρινού διατάγματος δυνάμει του άρθρου 32 του Νόμου 14/
- Κρίνω ως εκ τούτου ότι η παρούσα αίτηση θα μπορούσε να εξεταστεί αποκλειστικά και μόνο δυνάμει των διατάξεων του άρθρου 32 του Νόμου 14/
- Το επόμενο στοιχείο που θα με απασχολήσει, είναι η θέση της εναγομένης ότι οι ενάγοντες έχουν αποκρύψει ουσιώδη γεγονότα στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την μονομερή αίτηση τους. Αυτό γιατί σε περίπτωση αποδοχής του εν λόγω ισχυρισμού, η αίτηση θα πρέπει δυνάμει της προαναφερθείσας νομολογίας, να απορριφθεί χωρίς το Δικαστήριο να υπεισέλθει στην εξέταση των ουσιαστικών προϋποθέσεων έγκρισης του αιτήματος. Συγκεκριμένα, οι εναγόμενοι αναφέρονται σε προσπάθεια των εναγόντων για παραπλάνηση του Δικαστηρίου ως προς την γνώση τους για τους κινδύνους που εγκυμονούσε η δανειοδότηση σε ξένο νόμισμα. Στα πλαίσια αυτά, απέκρυψαν από το Δικαστήριο ότι είχαν συνάψει ήδη από το 2006 άλλο δάνειο σε Ελβετικά φράγκα (τεκμ. 5 της ένστασης) και ήταν ως εκ τούτου εξοικειωμένοι σε αυτού του είδους τις τραπεζικές διευκολύνσεις. Ως αποτέλεσμα δεν ισχύει η θέση τους ότι πείστηκαν μετά από ψευδείς παραστάσεις της εναγομένης ότι ήταν προς το συμφέρον τους να υπογράψουν το 2013, το επίδικο δάνειο σε Ελβετικά φράγκα. Στα ίδια πλαίσια σύμφωνα με την εναγομένη, οι ενάγοντες παραπλάνησαν το Δικαστήριο αποκρύπτοντας το γεγονός ότι σύμφωνα με τον όρο 28 της συμφωνίας δανείου ημ. 14.8.13, αναγνώρισαν ρητά ότι είχαν ενημερωθεί για τον κίνδυνο που σχετίζεται με το δανεισμό σε ξένο νόμισμα. Αναγνώριζαν επίσης ότι ήταν πλήρως ενήμεροι ότι σημαντική απώλεια ή κέρδος, δυνατόν να επισυμβεί ως συνέπεια των μεταβολών της συναλλαγματικής ισοτιμίας. Απέκρυψαν ακόμα ότι με 3 επιστολές τους ημ. 21.11.06, 15.2.08 και 14.8.13, δήλωναν ότι για τα επίδικα δάνεια είχαν πληροφορηθεί για τον συναλλαγματικό και επιτοκιακό κίνδυνο που διέτρεχαν από τη διακύμανση της ισοτιμίας του Ελβετικού φράγκου έναντι του ευρώ. Ο συνήγορος των εναγόντων στην αγόρευση του, απέρριψε αυτούς τους ισχυρισμούς. Ιδιαίτερα για τις πιο πάνω επιστολές, τις χαρακτήρισε «τυποποιημένες» όπου γίνεται αναφορά σε «πιθανές» αυξήσεις. Ισχυρίστηκε μάλιστα ότι ούτε ο αρμόδιος λειτουργός της εναγομένης, ήταν σε θέση να γνωρίζει τους πιθανούς κινδύνους που εγκυμονούσαν, πόσο μάλλον οι ενάγοντες. Η θέση όμως αυτή, έρχεται σε αντίθεση με προηγούμενες θέσεις των εναγόντων ότι οι λειτουργοί της τράπεζας γνώριζαν τους κινδύνους και παραπλάνησαν σκόπιμα τους ενάγοντες με ψευδείς παραστάσεις, προκειμένου να συνάψουν δάνειο σε ξένο νόμισμα. Εν πάση περιπτώση, προσεκτική μελέτη των πιο πάνω δηλώσεων - επιστολών (τεκμ. 4, 6 & 8 της ένστασης), καταδεικνύει ότι οι ενάγοντες αναφέρουν απερίφραστα ότι έχουν προειδοποιηθεί από την εναγομένη για τους κινδύνους που ενέχει η δανειοδότηση σε Ελβετικό φράγκο. Αναφέρεται συγκεκριμένα στο τεκμήριο 8 το οποίο αφορά και το επίδικο δάνειο ημ. 14.8.13: «Με την παρούσα δηλώνουμε ότι κατά τη διαδικασία χορήγησης του δανείου για το ποσό των CHF693000 έχουμε ενημερωθεί για τον συναλλαγματικό και επιτοκιακό κίνδυνο, τους οποίους διατρέχουμε από τυχόν διακύμανση της ισοτιμίας του Ελβετικού Φράγκου έναντι του Ευρώ και την αύξηση των επιτοκίων του Ελβετικού Φράγκου. Συγκεκριμένα, έχουμε ενημερωθεί ότι, σε περίπτωση που η συναλλαγματική ισοτιμία αλλάξει κατά τρόπο που η αξία του νομίσματος στο οποίο δανειζόμαστε αυξηθεί έναντι του Ευρώ κατά 5%, η δόση του δανείου μας θα αυξηθεί από το αντίστοιχο ποσό των €3285* στο αντίστοιχο ποσό των €
- Επίσης, ενημερωθήκαμε ότι, σε περίπτωση αύξησης του επιτοκίου στο νόμισμα στο οποίο δανειζόμαστε κατά 1%, η δόση του δανείου μας θα αυξηθεί από το αντίστοιχο ποσό των €3285* στο αντίστοιχο ποσό των €
- Παρά τους πιο πάνω κινδύνους, αποφασίσαμε ανεπηρέαστοι να προχωρήσουμε στη σύναψη του πιο πάνω δανείου σε Ελβετικό Φράγκο.» Επιπλέον στον όρο 28 της επίδικης σύμβασης δανείου ημ. 14.8.13 (τεκμ. 9 της ένστασης), αναφέρονται τα πιο κάτω:
- Foreign Currency Exchange Risk The Borrower hereby acknowledges that it has been advised of the risk involved in borrowing in a currency different from that in which the proceeds of the drawdowns of the Loan may be deployed or from that of the income or assets which may be used for repayment. The Borrower further acknowledges that it is fully aware that substantial loss or gain can result due to variations in foreign exchange and/or interest rates between the drawdown dates and when the Loan repayments plus accrued interest and charges, fees, costs and expenses fall due. Είναι σαφές κατά την κρίση μου ότι τα πιο πάνω, συνιστούν ουσιαστικά στοιχεία, τα οποία οι ενάγοντες όφειλαν να είχαν αποκαλύψει στην μονομερή διαδικασία έκδοσης του συντηρητικού διατάγματος. Υπενθυμίζεται ότι βασική πτυχή της απαίτησης των εναγόντων, αποτελεί ο ισχυρισμός ότι τους παρουσιάστηκε από την εναγομένη το εν λόγω νέο δάνειο σε Ελβετικά φράγκα ως ιδιαίτερα επωφελές και ασφαλές προϊόν, λόγω της συμφέρουσας ισοτιμίας ευρώ και Ελβετικού φράγκου όσον και του χαμηλού επιτοκίου. Αυτό χωρίς όμως να τους επεξηγηθούν ταυτόχρονα, οι κίνδυνοι από τη σύναψη ενός δανείου σε ξένο νόμισμα, δηλαδή η πιθανή μεταβολή της ισοτιμίας ώστε τελικά το δάνειο να καταστεί επιβλαβές για αυτούς. Οι ενάγοντες υποστήριξαν περαιτέρω στην μονομερή διαδικασία έκδοσης του συντηρητικού διατάγματος ότι χωρίς να έχουν εξειδικευμένες γνώσεις σε ζητήματα συναλλάγματος, έδειξαν εμπιστοσύνη και προχώρησαν στη σύναψη του επίδικου δανείου. Τα πιο πάνω στοιχεία όμως που δεν αποκαλύφθηκαν στο Δικαστήριο, τείνουν να ανατρέψουν την θέση των εναγόντων ως προς την παραπλάνηση τους από την εναγομένη και την κατ' ισχυρισμό μη επεξήγηση των κινδύνων του δανείου. Άπτονται δηλαδή της προϋπόθεσης για ορατή πιθανότητα επιτυχίας της αγωγής. Οι ενάγοντες όφειλαν να αποκαλύψουν αυτά τα στοιχεία, έτσι ώστε το Δικαστήριο να έχει όλα τα ουσιαστικά γεγονότα ενώπιον του, προκειμένου να αποφασίσει κατά ποσόν εδικαιολογείτο η μονομερής έκδοση του υπό κρίση συντηρητικού διατάγματος. Με την απόκρυψη των πιο πάνω στοιχείων, το Δικαστήριο δεν είχε ενώπιον του όλα τα πραγματικά γεγονότα της υπόθεσης. Είναι δε σαφές ότι αν τα στοιχεία αυτά ήταν γνωστά στο Δικαστήριο, πολύ πιθανόν η απόφαση του κατά την μονομερή έκδοση του συντηρητικού διατάγματος να ήταν διαφορετική. Το ίδιο ισχύει και για την απόκρυψη του γεγονότος ότι οι ενάγοντες είχαν συνάψει με την εναγομένη τράπεζα προηγούμενες δανειακές συμβάσεις σε Ελβετικά φράγκα, ήδη από το
- Το στοιχείο αυτό τείνει να ανατρέψει την θέση των εναγόντων όπως εκφράστηκε μονομερώς ότι δεν είχαν εξειδικευμένες γνώσεις σε ζητήματα δανειοδότησης σε ξένο συνάλλαγμα και έδειξαν εμπιστοσύνη στις παραστάσεις και παροτρύνσεις της εναγομένης για την σύναψη του επίδικου δανείου το
- Συνοψίζοντας τα πιο πάνω, κρίνω ότι οι ενάγοντες έχουν αποκρύψει ουσιαστικά γεγονότα της υπόθεσης κατά την μονομερή έκδοση του επίδικου συντηρητικού διατάγματος. Ως αποτέλεσμα, το συντηρητικό διάταγμα που εκδόθηκε μονομερώς στις 24.9.2018 θα πρέπει να ακυρωθεί για μόνον αυτό τον λόγο χωρίς το Δικαστήριο να υπεισέλθει στην εξέταση των ουσιαστικών προϋποθέσεων οριστικοποίησης του. Ανεξαρτήτως τούτου, με βρίσκει σύμφωνο η θέση της εναγομένης ότι δεν έχει αποδειχθεί στην παρούσα, η τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32 του Νόμου 14/60 ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Από το υλικό που τέθηκε ενώπιον μου, προκύπτει ότι δεν έχει αποδειχθεί ότι η εναγόμενη τράπεζα δεν θα είναι σε θέση να αποζημιώσει τους ενάγοντες σε περίπτωση επιτυχίας της αγωγής τους. Επιπλέον, καμία ανεπανόρθωτη ζημιά δεν έχει αποδειχθεί ότι θα υποστούν οι ενάγοντες στην περίπτωση ακύρωσης του προσωρινού διατάγματος ενώ η αξίωση τους είναι δυνατόν να αποτιμηθεί σε χρήμα. Ενόψει όλων των πιο πάνω, το διάταγμα που εκδόθηκε μονομερώς στις 24.9.18, ακυρώνεται. Οι ενάγοντες - αιτητές να επιβαρυνθούν επίσης με τα έξοδα της παρούσας αίτησης ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. ............. Αλέξανδρος Α. Παναγιώτου Π.Ε.Δ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο