Αίτηση της εταιρείας BM - BANK JOINT STOCK COMPANY (ΠΡΩΗΝ JOINT - STOCK COMMERCIAL BANK ''BANK OF MOSCOW'' (OPEN JOINT - STOCK COMPANY) ν. Αναφορικά με την εταιρεία HISTERIO LIMITED, Αρ. Αίτησης: 145/2017, 14/11/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2018:A584 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Γ. Χρ. Φούλια, Ε.Δ. Αρ. Αίτησης: 145/2017 Αναφορικά με την εταιρεία HISTERIO LIMITED, από τη Λευκωσία και Αναφορικά με τον περί Εταιρειών Νόμο Κεφ. 113 Αίτηση της εταιρείας BM - BANK JOINT STOCK COMPANY (ΠΡΩΗΝ JOINT - STOCK COMMERCIAL BANK ''BANK OF MOSCOW'' (OPEN JOINT - STOCK COMPANY), από τη Ρωσία -------------------------------------------------------------------------------------- Ημερομηνία: 14.11.2018 Αίτηση της εταιρείας HISTERIO LIMITED ημερομηνίας 2.5.2018 για έκδοση διατάγματος αντεξέτασης ενόρκως δηλούντος Για την Αιτήτρια: κα Κουλία για κ.κ. Φοίβο, Χρίστο Κληρίδη & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. Για την Καθ' ης η αίτηση: κα Χριστοφή για κ.κ. Πατρίκιος Παύλου & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. ΑΠΟΦΑΣΗ ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΑ Στις 13.2.2017 η Εταιρεία BM - BANK JOINT STOCK COMPANY (πρώην JOINT - STOCK COMMERCIAL BANK ''BANK OF MOSCOW'' (OPEN JOINT - STOCK COMPANY) καταχώρησε την υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αίτηση εκκαθάρισης της εταιρείας HISTERIO LIMITED η οποία στηρίζεται στα άρθρα 209, 211 και 212 του περί Εταιρειών Νόμου Κεφ. 113 προβάλλοντας τον ισχυρισμό ότι η καθ' ης η αίτηση εταιρεία είναι αναξιόχρεη και ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της και ότι πρέπει να διαταχθεί η εκκαθάρισή της. Το αίτημα εδράζεται σε ισχυρισμό για χρέος για το ποσό των $38.171.438,59 Δολαρίων Η.Π.Α. πλέον τόκο 4% από 9.12.2015 ή το αντίστοιχό τους σε ευρώ. Η αιτήτρια εταιρεία ισχυρίζεται ότι η καθ' ης η αίτηση της οφείλει το ως άνω ποσό δυνάμει Διαιτητικής Απόφασης του Διεθνούς Εμπορικού Διαιτητικού Δικαστηρίου του Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου της Ρωσικής Ομοσπονδίας η οποία εγγράφηκε και/ή αναγνωρίστηκε η εκτέλεσή της στην Κύπρο κατόπιν απόφασης του Ε. Δ. Λευκωσίας ημερομηνίας 9.12.2015 η οποία εκδόθηκε στην Γενική Αίτηση αρ. 685/2014 που η πρώτη καταχώρησε εναντίον της δεύτερης. H αιτήτρια ισχυρίζεται ότι στις 22.7.2016 επέδωσε μέσω ιδιωτικού επιδότη στο εγγεγραμμένο γραφείο της καθ' ης η αίτηση εταιρείας επιστολή ή και γραπτή απαίτηση στην Αγγλική γλώσσα συνοδευόμενη με επίσημη μετάφρασή της στα Ελληνικά με βάση τα άρθρα 211(ε), 211(στ) και 212(α) του περί Εταιρειών Νόμου με την οποία ζητούσε από την Εταιρεία να πληρώσει μέσα σε 21 μέρες το χρέος της αλλά η τελευταία παρέλειψε να το πράξει και εξακολουθεί να παραλείπει να εξοφλήσει το οφειλόμενο ποσό των $38.171.438,59 Δολαρίων Η.Π.Α. πλέον τόκο από 9.12.2015 ή το ισόποσό τους σε ευρώ. Η αίτηση εκκαθάρισης συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του κ. XXXXX XXXXX Sergeevich και από αρκετά έγγραφα επισυνημμένα σε αυτή ως τεκμήρια. Στις 27.2.2018 η καθ' ης η αίτηση εταιρεία HISTERIO LIMITED καταχώρησε ένσταση στην αίτηση εκκαθάρισης η οποία υποστηρίζεται από όσα περιλαμβάνονται στη σχετική ένορκη δήλωση του κ. XXXXX Φιλιππίδη και η εν λόγω αίτηση εκκαθάρισης είχε οριστεί για ακρόαση στις 7.5.
- Μεταξύ άλλων ισχυρίζεται ότι η απόφαση στην οποία η αιτήτρια στηρίζει την απαίτησή της είναι παράτυπη, η απαίτηση πληρωμής η οποία της επιδόθηκε είναι άκυρη, ότι δεν οφείλει οποιοδήποτε ποσό στην αιτήτρια και/ή ότι το κατ' ισχυρισμό οφειλόμενο ποσό αμφισβητείται καλόπιστα και ότι η αίτηση εκκαθάρισης προωθείται καταχρηστικά αφού η καθ' ης η αίτηση έχει προβεί σε εξόφληση οποιουδήποτε τυχόν οφειλομένου ποσού. Ισχυρίζεται επίσης ότι έχει εφεσιβάλει την απόφαση ημερομηνίας 9.12.2015 η οποία εκδόθηκε στα πλαίσια της Γενικής Αίτησης αρ. 685/2014 για εγγραφή της Διαιτητικής Απόφασης στην Κύπρο και ως εκ τούτου δεν υπάρχει τελεσίδικη Δικαστική Απόφαση από την οποία να προκύπτει οφειλόμενο ποσό και ότι η ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση εκκαθάρισης έγινε από πρόσωπο το οποίο δεν γνωρίζει τα επίδικα γεγονότα ούτε μπορεί να έχει ιδία γνώση αυτών. Η ΕΠΙΔΙΚΗ ΑΙΤΗΣΗ ΓΙΑ ΑΝΤΕΞΕΤΑΣΗ Η HISTERIO LIMITED πριν την προγραμματισμένη ημερομηνία ακρόασης της αίτησης εκκαθάρισης καταχώρησε στις 2.5.2018 την επίδικη αίτηση με την οποία αιτείται Διάταγμα του Δικαστηρίου επιτρέπον και διατάττον την αντεξέταση του κ. XXXXX XXXXX Sergeevich κατά την ακρόαση της αίτησης εκκαθάρισης επί του περιεχομένου της ενόρκου δηλώσεώς του ημερομηνίας 13.2.2017 και συγκεκριμένα επί των παραγράφων 6, 7, 9 και 10 αυτής σε συνάρτηση με τις θέσεις που εγείρει για αυτά τα θέματα η καθ' ης η αίτηση. Η εν λόγω αίτηση βασίζεται στη Δ.39 Θ.1 και Δ.48 ΘΘ.1-9 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, στο άρθρο 9 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 6, στον περί Εταιρειών Νόμο Κεφ. 113 άρθρα 2, 37, 203, 209, 211, 212 (α - γ), 213, 214 και στον Κανονισμό 92 των περί Εταιρειών (Εκκαθάριση) Κανονισμών, στους περί Εταιρειών Κανονισμούς Καν. 3 και 4, στην εν Αγγλία ακολουθητέα πρακτική και στη σύμφυτη εξουσία του Δικαστηρίου. Τα γεγονότα επί των οποίων στηρίζεται η αίτηση περιέχονται στην επισυνημμένη στην αίτηση ένορκη δήλωση του κ. XXXXX Φιλιππίδη. Ο κ. Φιλιππίδης ισχυρίζεται ότι ο κ. XXXXX XXXXX Sergeevich πρέπει να αντεξεταστεί επί των όσων αναφέρει στις παραγράφους 6, 7, 9 και 10 της ένορκης του δήλωσης ημερομηνίας 13.2.
- Ισχυρίζεται συγκεκριμένα ότι υπάρχει μεγάλη διάσταση απόψεων μεταξύ των διαδίκων και χρειάζεται να γίνει αντεξέταση του ενόρκως δηλούντα και να δώσει μαρτυρία και εξηγήσεις σε σχέση με τα επίδικα θέματα, για το εάν έχει ιδία γνώση, για θέματα σε σχέση με τα έγγραφα μεταβιβάσεως μετοχών καθώς και σε σχέση με τη διαχείριση των περιουσιακών στοιχείων, να ρωτηθεί και να θέσει τη θέση του επί των συμφωνιών που έγιναν για τη μεταβίβαση των περιουσιακών στοιχείων και των πραγματικών κινήτρων για την προώθηση της αίτησης εκκαθάρισης. Η ΕΝΣΤΑΣΗ ΣΤΗΝ ΑΙΤΗΣΗ ΓΙΑ ΑΝΤΕΞΕΤΑΣΗ Η BM - BANK JOINT STOCK COMPANY (ΠΡΩΗΝ JOINT - STOCK COMMERCIAL BANK ''BANK OF MOSCOW'' (OPEN JOINT - STOCK COMPANY) καταχώρησε ένσταση στην αίτηση της HISTERIO προβάλλοντας με αυτή 7 λόγους για την απόρριψή της. Προβάλλει συγκεκριμένα ότι το Δικαστήριο στερείται υπό τις περιστάσεις εξουσίας να εκδώσει Διάταγμα αντεξέτασης μάρτυρα ο οποίος διαμένει στο εξωτερικό, δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις για έκδοση του αιτούμενου Διατάγματος, τα θέματα για τα οποία ζητείται η αντεξέταση είναι άσχετα με τα επίδικα θέματα στην αίτηση εκκαθάρισης ή/και καλύπτονται από δεδικασμένο ή/και δεν είναι αμφισβητούμενα ή/και δεν υπάρχουν ουσιώδη αμφισβητούμενα περιστατικά για να είναι αναγκαίο το Δικαστήριο να προβεί σε ευρήματα και δεν συντρέχουν επαρκείς λόγοι για την έγκριση του αιτήματος. Προβάλλει επίσης ότι τα γεγονότα στα οποία στηρίζεται η αίτηση δεν επαρκούν για να εγκριθεί η αίτηση η οποία υποβλήθηκε καταχρηστικά και αποσκοπεί στην καθυστέρηση της διαδικασίας και/ή στη διεξαγωγή της εκτός των ορθών δικονομικών πλαισίων και ότι η αίτηση καταχωρήθηκε και/ή προωθείται με υπερβολική και/ή αδικαιολόγητη καθυστέρηση. Η εν λόγω ένσταση στηρίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.39 Θ.1, Δ.48 ΘΘ.1-9, Δ.32, Δ.33, στο άρθρο 9 του Κεφ. 6, στον περί Εταιρειών Νόμο Κεφ. 113, άρθρα 2, 37, 203, 209, 211, 212 (α-γ), 213, 214 και στον Κανονισμό 92 των περί Εταιρειών (Εκκαθάριση) Κανονισμών, στους περί Εταιρειών Διαδικαστικούς Κανονισμούς Καν. 3 και 4, στα άρθρα 23-26 του περί Αποδείξεως Νόμου Κεφ. 9, στο άρθρο 30 του Συντάγματος, στην πρακτική και στη σύμφυτη εξουσία του Δικαστηρίου. Τα γεγονότα τα οποία υποστηρίζουν την ένσταση φαίνονται στην ένορκη δήλωση της κας XXXXX Ζερβού από τη Λεμεσό. Η κα Ζερβού, μεταξύ άλλων, ισχυρίζεται ότι δεν χρειάζεται να αντεξεταστεί ο κ. Sergeevich αναφορικά με ζητήματα για τα οποία δεν ισχυρίζεται ότι έχει προσωπική γνώση. Ισχυρίζεται επίσης ότι κατά την ακρόαση της αίτησης εκκαθάρισης η οποία διεξάγεται ως η ακρόαση αγωγής δεν χωρεί αντεξέταση παρά μόνο μαρτύρων που δίδουν προφορική μαρτυρία κατά την ακρόαση. Επίσης ισχυρίστηκε ότι δεν υπάρχει εξουσία να κληθεί ο συγκεκριμένος μάρτυρας για να μαρτυρήσει αφού δεν διαμένει ούτε εργάζεται στην Κύπρο και τυχόν έγκριση της αίτησης θα οδηγήσει σε αχρείαστη ταλαιπωρία, έξοδα και καθυστέρηση αφού η μαρτυρία του εν λόγω προσώπου δεν είναι χρήσιμη ούτε μπορεί να επηρεάσει την αίτηση αφού λόγω του δεδικασμένου που παράγεται από παραδεκτό γεγονός η αιτήτρια εταιρεία δεν έχει δικαίωμα είτε να εγείρει υπεράσπιση προγενέστερη της έκδοσης απόφασης είτε να αντεξετάσει επί παραδεκτών γεγονότων ή γεγονότων που καλύπτονται από δεδικασμένο ή επί νομικών θεμάτων. ΑΚΡΟΑΜΑΤΙΚΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΤΗΣ ΑΙΤΗΣΗΣ ΓΙΑ ΑΝΤΕΞΕΤΑΣΗ Κατά την ημέρα που η αίτηση ήταν ορισμένη για ακρόαση οι δικηγόροι των διαδίκων ετοίμασαν γραπτές αγορεύσεις τις οποίες και παρέδωσαν στο Δικαστήριο, με τις οποίες υποστηρίζουν έκαστος τις θέσεις του διαδίκου που εκπροσωπεί. Η κα Κουλία εισηγήθηκε ότι η αίτηση εκκαθάρισης «petition» είναι εναρκτήρια αίτηση στην οποία μαρτυρία προσφέρεται μέσω ενόρκων δηλώσεων και ως τέτοια σε αυτή τυγχάνει εφαρμογής η Δ.39 Θ.1 και για τον λόγο αυτό παρέχεται η δυνατότητα έκδοσης διατάγματος αντεξέτασης. Εισηγήθηκε επίσης ότι το ζήτημα της παραχώρησης άδειας για αντεξέταση επαφίεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου και δεδομένου ότι η αίτηση εκκαθάρισης στα πλαίσια της οποίας υποβλήθηκε η επίδικη αίτηση θα εκδικαστεί στη βάση των ενόρκων δηλώσεων που καταχωρήθηκαν από τα διάδικα μέρη, αυτά διατηρούν το δικαίωμα να αντεξετάσουν τα πρόσωπα τα οποία ορκίστηκαν τις ένορκες δηλώσεις που συνοδεύουν την αίτηση εκκαθάρισης και την ένσταση σε αυτή. Εισηγήθηκε τέλος ότι έχει καταδειχθεί η αναγκαιότητα να εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα καθότι υπάρχουν αμφισβητούμενα γεγονότα και είναι αναγκαία η αντεξέταση του προσώπου το οποίο ορκίστηκε την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση εκκαθάρισης για την επίλυση του θέματος. Η κα Χριστοφή εισηγήθηκε ότι το πρόσωπο του οποίου ζητείται η αντεξέταση διαμένει στη Ρωσία και λόγω τούτου το Δικαστήριο δεν μπορεί να κλητεύσει οποιοδήποτε πρόσωπο το οποίο βρίσκεται εκτός της δικαιοδοσίας του ούτε και αναδείχθηκε ότι είναι αναγκαία η αντεξέτασή του. Εισηγήθηκε επίσης ότι με την επίδικη αίτηση δεν ζητείται από το Δικαστήριο να ασκήσει με φειδώ τη διακριτική του ευχέρεια αλλά να επιτρέψει την αντεξέταση του μάρτυρα επί σωρείας θεμάτων, συλλήβδην και χωρίς διάκριση ως προς το τι αποτελεί διάσταση μεταξύ εκδοχών ή διαφωνία επί νομικών ερμηνειών, συμπερασμάτων και επιχειρημάτων. Εισηγήθηκε τέλος ότι δεν πρέπει να αγνοηθεί η δικονομικά καταχρηστική, όπως την χαρακτήρισε, συμπεριφορά της αιτήτριας και η δραματική καθυστέρηση που αυτή προκαλεί και κάλεσε το Δικαστήριο να απορρίψει την αίτηση με έξοδα εις βάρος της αιτήτριας εταιρείας HISTERIO LIMITED. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Το επίδικο θέμα διέπεται από τη Δ.39 Θ.1 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας η οποία έχει ως ακολούθως: «Upon an application evidence may be given by affidavit; but the Court or a Judge may, on the request of either party, order the attendance of the deponent for cross-examination». Η έγκριση αιτήματος αντεξέτασης ενόρκως δηλούντος εναπόκειται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. (βλ. Annual Practice 1958 p. 865, Halbury's Laws of England 3rd ed. Vol 21 p. 418,419 para. 878 και Μήλου κ.ά.
(2008)1 Α.Α.Δ 280). Στο σύγγραμμα Halsbury's Laws of England (ανωτέρω), κάτω από τον τίτλο «Discretionary power of Court as to evidence» αναφέρονται τα εξής: «The Court has discretionary power of acting upon such evidence as may be before it at the time, and will not allow a motion to stand over in order to enable a party to examine a witness viva voce, if it considers that the application is made in order to create delay or that there is sufficient evidence before it to enable it to deal with the motion». Επίσης, στο Annual Practice 1956 όπου συναντάται αντίστοιχη πρόνοια με τη δική μας, τονίζεται στη σελ. 677 ότι δεν υπάρχει υποχρέωση του Δικαστηρίου στην έκδοση τέτοιου διατάγματος αλλά είναι πάντοτε θέμα διακριτικής ευχέρειας. Ως ζήτημα διακριτικής ευχέρειας εξετάζεται με γνώμονα τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της κάθε υπόθεσης και το Δικαστήριο θα πρέπει να συνυπολογίζει και το κατά πόσο με την έκδοση ενός τέτοιου διατάγματος δυνατό να προκληθεί καθυστέρηση. Η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου ασκείται στη βάση της κρίσης του ως προς την ανάγκη ή μη διευκρίνισης υπαρκτών ενώπιόν του ισχυρισμών και τούτο με γνώμονα τη δυνατότητά του να κρίνει την κυρίως διαδικασία. Εκεί όπου το Δικαστήριο κρίνει ότι το ήδη υπάρχον ενώπιόν του μαρτυρικό υλικό επαρκεί για να αποφανθεί για την κυρίως διαδικασία κατά κανόνα δεν θα εγκρίνει αίτημα για αντεξέταση. Τέτοιου είδους διατάγματα εκδίδονται σε εξαιρετικές περιστάσεις και εντελώς περιορισμένα τόσο ως προς τη συχνότητα έκδοσής τους όσο και αναφορικά με την εμβέλεια εφαρμογής τους και δη το εύρος των ισχυρισμών επί των οποίων δυνατόν να αντεξεταστεί το πρόσωπο το οποίο ορκίστηκε μια ένορκο δήλωση. Στην υπόθεση Μήλου (ανωτέρω), εξετάστηκε θέμα απόρριψης αιτήματος για αντεξέταση με βάση τη Δ.39 Θ.1. Λέχθηκαν συγκεκριμένα τα εξής: «Δεν έχει αμφισβητηθεί, και ορθά, η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου να μην εκδώσει το διάταγμα για αντεξέταση παρά τη σύμφωνη προς τούτο γνώμη και του ιδίου του καθ' ου η αίτηση, με δεδομένο ότι η αίτηση στηριζόταν στη Δ.39, Θ.1 η οποία και παρέχει διακριτική ευχέρεια στο Δικαστήριο να εγκρίνει ή να απορρίψει την αίτηση ανάλογα με τα ιδιαίτερα περιστατικά της». Στην υπόθεση Αναφορικά με την Αίτηση του Rana Wahed Ali (Αρ.1)
(2004)1 Α.Α.Δ. 1660 λέχθηκαν τα ακόλουθα από το Ανώτατο Δικαστήριο: «Το ζήτημα της αντεξέτασης ομνύσαντος διέπεται από τον θ.1 της Δ.39 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών και εμπίπτει εντός της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου η οποία ασκείται στη βάση των κριτηρίων για τα οποία χρήσιμη καθοδήγηση μπορεί να αντληθεί από τα κρατούντα στην Αγγλία. Όπως προκύπτει από τη σχετική νομολογία άδεια αντεξέτασης επί των ενόρκων δηλώσεων δίδεται πολύ σπάνια και μόνο σε εξαιρετικές περιπτώσεις. Η αίτηση για αντεξέταση ομνύσαντος πρέπει να υποβάλλεται εγγράφως και να περιλαμβάνει τους λόγους για τους οποίους μια υπόθεση εντάσσεται στην κατηγορία των εξαιρετικών περιπτώσεων. Στην παρούσα υπόθεση δεν έχει τεθεί οτιδήποτε ενώπιον μου που να καταδείχνει ότι η παρούσα υπόθεση μπορεί να ενταχθεί στην κατηγορία των εξαιρετικών περιστάσεων. Για το λόγο αυτό το σχετικό αίτημα απορρίπτεται». ΚΑΤΑΛΗΞΗ Η αιτήτρια επικαλείται ως λόγους για τους οποίους πρέπει να εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα την ύπαρξη μεγάλης διάστασης απόψεων μεταξύ των διαδίκων και πως λόγω τούτης χρειάζεται ο ενόρκως δηλών να αντεξεταστεί για να δώσει μαρτυρία και εξηγήσεις σε σχέση με τα επίδικα θέματα καθώς και σε σχέση με τη διαχείριση των περιουσιακών στοιχείων και να ερωτηθεί για τις θέσεις του επί των συμφωνιών και των πραγματικών κινήτρων για την προώθηση της επίδικης αίτησης εκκαθάρισης. Από την καταχωρηθείσα αίτηση εκκαθάρισης προκύπτει πως στην παράγραφο 6 της ένορκης δήλωσης του κ. Sergeevich η οποία την συνοδεύει το εν λόγω πρόσωπο αναφέρεται σε επιστολές που αντηλλάγησαν μεταξύ των δικηγόρων των διαδίκων και αφορούν τις Δηλώσεις Εμπιστεύματος με τις οποίες οι δικηγόροι της αιτήτριας ενημέρωσαν την HISTERIO ότι δεν αποδέχονται αυτές τις Δηλώσεις ως πληρωμή και ότι στην πραγματικότητα είναι νομικά ανεφάρμοστες. Στην παράγραφο 7 της ένορκης δήλωσης του κ. Sergeevich γίνεται αναφορά από αυτόν σε επιστολές ημερομηνίας 5.8.2016, 16.8.2016 και 2.9.2016 οι οποίες επίσης αντηλλάγησαν μεταξύ των δικηγόρων των διαδίκων. Στην παράγραφο 9 της ένορκης δήλωσης του κ. Sergeevich γίνεται αναφορά στην έκθεση απαίτησης της αγωγής αρ. 7537/2014 την οποία καταχώρησε στο Ε. Δ. Λευκωσίας η HISTERIO και στην αίτηση ημερομηνίας 25.4.2016 την οποία καταχώρησε η αιτήτρια στην παρούσα αίτηση εκκαθάρισης με την οποία ζητά τον παραμερισμό και/ή τη διαγραφή και/ή την αναστολή της εν λόγω αγωγής. Τέλος, στην παράγραφο 10 της ένορκης δήλωσής του ο κ. Sergeevich ισχυρίζεται ότι η αιτήτρια στην αίτηση εκκαθάρισης δεν αποδέχθηκε την πληρωμή του χρέους της καθ' ης η αίτηση μέσω αντιπαροχής η οποία δεν είναι εις χρήμα και ότι ουδέποτε ενήργησε στη βάση οποιωνδήποτε άλλων εγγράφων που στάλθηκαν από την καθ' ης η αίτηση ή από οποιαδήποτε άλλα πρόσωπα τα οποία συνιστούσαν αποπληρωμή του χρέους της καθ' ης η αίτηση και επαναλαμβάνει τον ισχυρισμό του ότι το χρέος της καθ' ης η αίτηση το οποίο καθορίστηκε με την Διαιτητική Απόφαση η οποία κηρύχθηκε εκτελεστή στην Κύπρο παραμένει οφειλόμενο. Κρίνω ότι οι λόγοι τους οποίους επικαλείται η αιτήτρια για την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος αντεξέτασης και δη για να δώσει το εν λόγω πρόσωπο μαρτυρία και εξηγήσεις σε σχέση με τη διαχείριση των περιουσιακών στοιχείων και να ερωτηθεί για τις θέσεις του επί των συμφωνιών και των πραγματικών κινήτρων για την προώθηση της επίδικης αίτησης εκκαθάρισης δεν αποτελούν λόγους για να ασκηθεί η διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου υπέρ της έγκρισης της επίδικης αίτησης ούτε και εξυπηρετούνται οι ανάγκες του Δικαστηρίου για κρίση του επί της κυρίως αίτησης. Στην ουσία δεν υπάρχει αμφισβήτηση εκ μέρους της HISTERIO ότι οι επιστολές οι οποίες αναφέρονται στις παραγράφους 6 και 7 της ένορκης δήλωσης του κ. Sergeevich αντηλλάγησαν μεταξύ των διαδίκων ή/και των δικηγόρων τους ούτως ώστε να κρίνεται αναγκαία η αντεξέτασή του. Οι εν λόγω επιστολές είναι ήδη τεκμήρια ενώπιον του Δικαστηρίου και οι διαφωνίες των διαδίκων δεν αφορούν γεγονότα τα οποία κρίνονται σημαντικά για την εκδίκαση της αίτησης εκκαθάρισης αλλά αποτελούν διαφωνίες τους αναφορικά ως προς τις επιπτώσεις και τις συνέπειες των επιστολών αυτών με αποτέλεσμα η έκδοση του αιτούμενου διατάγματος να μην κρίνεται αναγκαία. Παρατηρώ επίσης ότι οι εν λόγω επιστολές έχουν ημερομηνία προγενέστερη της καταχώρησης της αίτησης για εκκαθάριση και κρίνω ότι η έκδοση του αιτούμενου διατάγματος για αντεξέταση του ενόρκως δηλούντα δεν εξυπηρετεί τους σκοπούς ακρόασης της αίτησης εκκαθάρισης αφού δεν είναι σχετικές με τα επίδικα θέματά της. Επαναλαμβάνω ότι η κυρίως αίτηση προωθείται στη βάση απόφασης Διαιτητικού Δικαστηρίου της Ρωσικής Ομοσπονδίας, η οποία ενεγράφη στο μητρώο των αποφάσεων του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας ώστε τούτη να μπορεί να εκτελεστεί στην Κύπρο. Τόσο η εν λόγω διαιτητική απόφαση στη Ρωσία, όσο και η εγγραφή της στα μητρώα του Ε. Δ. Λευκωσίας, έλαβαν χώρα, χρονικά, μετά τα όποια επικαλούμενα από πλευράς της HISTERIO γεγονότα επί των οποίων επιθυμεί να αντεξετάσει τον κ. Sergeevich επί του περιεχομένου των όσων αναφέρονται στις ως άνω παραγράφους της ενόρκου δηλώσεώς του που συνοδεύει την κυρίως αίτηση. Σε σχέση με τα όσα περιέχονται στις παραγράφους 9 και 10 της ένορκης δήλωσης κρίνω ότι οι επικαλούμενοι από την HISTERIO λόγοι για την έκδοση διατάγματος αντεξέτασης ήτοι για να ερωτηθεί για τα πραγματικά κίνητρα για την προώθηση της επίδικης αίτησης εκκαθάρισης επίσης δεν εξυπηρετεί τις ανάγκες τις Δικαιοσύνης αφού δεν θα βοηθήσει στην απόφανση επί της κυρίως διαδικασίας, αλλά, τουναντίον, θα απολήξει, ενδεχομένως, στο να εκτροχιαστεί η πορεία της κυρίως αίτησης, η οποία εδράζεται επί ισχυριζόμενης οφειλής της HISTERIO προς την αιτήτρια στη βάση διαιτητικής απόφασης Ρωσικού Δικαστηρίου η οποία κατόπιν ακρόασης και έκδοσης σχετικής απόφασης ενεγράφη στο μητρώο του Ε. Δ. Λευκωσίας σε χρόνο μεταγενέστερο των ισχυριζόμενων γεγονότων επί των οποίων οικοδομείται το επιχείρημα της HISTERIO για διευθέτηση του επικαλούμενου από την αιτήτρια στην αίτηση εκκαθάρισης χρέους. Παρά τη πιο πάνω κρίση μου ως προς την τύχη της ουσίας της αίτησης κρίνω αναγκαίο επίσης να σημειώσω ότι ο λόγος ένστασης της αιτήτριας στην κυρίως αίτηση ότι το Δικαστήριο στερείται δικαιοδοσίας να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα στη βάση του γεγονότος ότι ο κ. Sergeevich είναι κάτοικος εξωτερικού και κατά συνέπεια πρόσωπο που διαμένει εκτός δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου δεν με βρίσκει σύμφωνο. Είμαι της γνώμης ότι το άρθρο 48 του Ν.14/1960 εφαρμόζεται στις περιπτώσεις που το πρόσωπο που θα κληθεί στη βάση των προνοιών του δεν είναι ήδη μάρτυρας στην ενώπιον του Δικαστηρίου διαδικασία και δη πρόσωπο που δεν έθεσε, οικιοθελώς τον εαυτό στη δικαιοδοσία του Δικαστηρίου. Αυτό θέλει και η λογική των πραγμάτων. Δεν θα ήταν λογικό να επιτρέπεται σε ένα πρόσωπο να παρουσιάζεται ως μάρτυρας προς υποστήριξη μιας δικαστικής διαδικασίας και την ίδια στιγμή το Δικαστήριο να στερείται δικαιοδοσίας να διατάξει την αντεξέτασή του. Στην παρούσα περίπτωση ο κ. Sergeevich έθεσε τον εαυτό στη δικαιοδοσία του Δικαστηρίου αφού ορκίστηκε την ένορκο δήλωση που υποστηρίζει την κυρίως αίτηση. Η επιλογή του οικειοθελώς να υπαχθεί με τον τρόπο που αναφέρθηκε πιο πάνω στη δικαιοδοσία του Δικαστηρίου του στερεί το δικαίωμα να επικαλείται τις πρόνοιες του άρθρου 48 του Ν.14/1960 και να προβάλλει τη θέση περί μη δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου να διατάξει την αντεξέτασή του. Ως εκ των ανωτέρω κρίνω ότι η διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου δεν μπορεί να ασκηθεί υπέρ της έγκρισης της αίτησης η οποία απορρίπτεται με έξοδα υπέρ της αιτήτριας στην αίτηση εκκαθάρισης (καθ' ης η αίτηση στην παρούσα αίτηση) και εναντίον της καθ' ης η αίτηση στην αίτηση εκκαθάρισης (αιτήτριας στην παρούσα) όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο και θα είναι καταβλητέα στο τέλος της αίτησης εκκαθάρισης. (Υπ.) ....................... Γιώργος Χρ. Φούλιας Επαρχιακός Δικαστής ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο