UC HALL PROPERTY LTD ν. Παύλου κ.α., Αρ. Αγωγής: 5642/2012, 19/10/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2018:A556 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Γ. Χρ. Φούλια, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 5642/2012 Μεταξύ: UC HALL PROPERTY LTD, εκ Λευκωσίας Εναγόντων και
- XXXXX Παύλου (Α.Δ.Τ. XXXXX06), εκ Λεμεσού
- XXXXX Παύλου (Α.Δ.Τ. XXXXX97), εκ Λεμεσού
- XXXXX Παύλου (Α.Δ.Τ. XXXXX05), εκ Λεμεσού Εναγομένων Ημερομηνία: 19.10.2018 Για τους Ενάγοντες: κ. Α. Πετρίδης για κ.κ. Πολύκαρπος Δ. Πετρίδης & Σία Για τους Εναγόμενους: κα Α. Χατζηχαραλάμπους για κ.κ. Ανδρέας Σοφοκλέους & Σία ΑΠΟΦΑΣΗ ΕΙΣΑΓΩΓΗ Οι ενάγοντες είναι εταιρεία η οποία είναι ιδιοκτήτρια - διαχειρίστρια φοιτητικής εστίας στην Αγλαντζιά με την ονομασία UC HALL - Άκης Κλεάνθους η οποία ευρίσκεται επί της Λεωφόρου Πανεπιστημίου. Ισχυρίζονται ότι δυνάμει ενοικιαστηρίου συμβολαίου ημερομηνίας 5.8.2011 ενοικίασαν στις εναγόμενες 1 και 2 το διαμέρισμα στο ισόγειο με αριθμό θύρας 009 στον χώρο της ως άνω φοιτητικής εστίας. Η περίοδος ενοικίασης ήταν από την 1.9.2011 μέχρι 15.8.2012 και το μηνιαίο ενοίκιο συμφωνήθηκε στα €395,
- Ο εναγόμενος 3 είναι ο πατέρας των εναγομένων 1 και 2 και οι ενάγοντες ισχυρίζονται ότι υπέγραψε ως εγγυητής τους στην ως άνω συμφωνία ενοικίασης. Για λόγους που αφορούσαν την εναγομένη 1 αυτή στις 10.1.2012 προχώρησε σε παράδοση της κατοχής του ως άνω διαμερίσματος στους ενάγοντες. Οι ενάγοντες θεώρησαν την ως άνω παράδοση κατοχής ως αντισυμβατική ενέργεια εκ μέρους των εναγομένων και αξίωσαν με την παρούσα αγωγή το ποσό των €2.765 ως τα ενοίκια της περιόδου από 11.1.2012 μέχρι 15.8.
- Οι εναγόμενοι αρνούνται την απαίτηση των εναγόντων και με την ανταπαίτησή τους (οι εναγόμενοι 1 και 3) αξιώνουν από τους ενάγοντες το συνολικό ποσό των €600,
- ΔΙΚΟΓΡΑΦΗΜΕΝΟΙ ΙΣΧΥΡΙΣΜΟΙ Οι ενάγοντες με την παρούσα αγωγή αξιώνουν εναντίον των εναγομένων 1, 2 και 3 αλληλέγγυα και/ή κεχωρισμένα το ποσό των €2.765,00 δυνάμει συμφωνίας ημερομηνίας 5.8.2011 και/ή δυνάμει συμφωνίας εγγυήσεως ημερομηνίας 5.8.2011 ως απώλεια εισοδημάτων - ενοικίων για την περίοδο από 11.1.2012 μέχρι 15.8.
- Διαζευκτικά ζητούν το ως άνω ποσό ως αποζημιώσεις για ζημιές που προκλήθηκαν εκ της υπαναχώρησης των εναγομένων από τη γραπτή συμφωνία με τίτλο ενοικιαστήριο συμβόλαιο ημερομηνίας 5.8.2011 ή/και εκ του πρόωρου τερματισμού της συμφωνίας. Αξιώνουν επίσης γενικές και ειδικές αποζημιώσεις προκύπτουσες εκ της αντισυμβατικής συμπεριφοράς των εναγομένων, νόμιμο τόκο, έξοδα και Φ.Π.Α. Οι ενάγοντες, μεταξύ άλλων, ισχυρίζονται ότι είναι ιδιοκτήτες - διαχειριστές φοιτητικής εστίας στην Αγλαντζιά επί της Λεωφόρου Πανεπιστημίου με την ονομασία UC HALL-ΑΚΗΣ ΚΛΕΑΝΘΟΥΣ. Ισχυρίζονται ότι στις 5.8.2011 οι εναγόμενες 1 και 2 υπέγραψαν σχετική συμφωνία με την οποία ενοικίασαν από αυτούς το διαμέρισμα με αριθμό θύρας 009 και ότι ο εναγόμενος 3 υπέγραψε ως εγγυητής των εναγομένων 1 και
- Το ενοίκιο συμφωνήθηκε στα €395,00 μηνιαίως και η διάρκεια της ενοικίασης ήταν για την περίοδο από 1.9.2011 - 15.8.
- Συμφωνήθηκε επίσης ότι οι εναγόμενες 1 και 2 θα κατέβαλλαν κάθε μήνα το επιπρόσθετο ποσό των €120,00 υπό μορφή σταθερής επιβάρυνσης για τις δαπάνες για κατανάλωση ηλεκτρικού ρεύματος, νερού, κοινοχρήστων και άλλων υπηρεσιών. Οι ενάγοντες ισχυρίζονται ότι η εναγόμενη 1 στις 10.1.2012 ενημέρωσε τη διεύθυνση της φοιτητικής εστίας ότι επιθυμούσε να τερματίσει τη συμφωνία και να παραδώσει την κατοχή του επίδικου διαμερίσματος και ότι την ίδια ημέρα προχώρησε σε παράδοση της κατοχής του στους ενάγοντες. Οι τελευταίοι ταυτόχρονα με την παραλαβή του εν λόγω διαμερίσματος παρέδωσαν επιστολή προς την εναγόμενη 1 με την οποία την ενημέρωναν ότι ο πρόωρος τερματισμός του ενοικιαστηρίου συμβολαίου συνιστά αντισυμβατική ενέργεια εκ μέρους των εναγομένων και ότι η αποδοχή εκ μέρους τους της παράδοσης της κατοχής του επίδικου διαμερίσματος γίνεται άνευ βλάβης των δικαιωμάτων τους. Ισχυρίζονται επίσης ότι η εναγόμενη 1 έθεσε την υπογραφή της επί της εν λόγω επιστολής αποδεχόμενη πλήρως το περιεχόμενό της. Ισχυρίζονται ότι η συμπεριφορά των εναγομένων ζημίωσε τους ενάγοντες οι οποίοι στερήθηκαν 7 μηνιαία ενοίκια συμποσούμενα στο ποσό των €2.765,00 το οποίο οι εναγόμενοι οφείλουν, σύμφωνα με τη μεταξύ τους σύμβαση, να τους καταβάλουν. Ισχυρίζονται ακόμα ότι παρά το γεγονός ότι κατέβαλαν αρκετές προσπάθειες για να διαθέσουν το επίδικο διαμέρισμα αυτό δεν κατέστη κατορθωτό και για τους ως άνω λόγους ήγειραν την παρούσα αγωγή. Οι εναγόμενοι καταχώρησαν υπεράσπιση και ανταπαίτηση στην εναντίον τους καταχωρηθείσα αγωγή με την οποία παραδέχονται μερικούς από τους ισχυρισμούς των εναγόντων και αρνούνται κάποιους άλλους. Παραδέχονται ότι η εναγόμενη 1 υπέγραψε την επίδικη συμφωνία ενοικίασης με τους ενάγοντες αρνούνται όμως ότι έπραξε το ίδιο και η εναγόμενη
- Περαιτέρω, ο εναγόμενος 3 παραδέχεται ότι είναι πατέρας των εναγομένων 1 και 2 και ότι υπέγραψε ως εγγυητής στη συμφωνία ενοικίασης ημερομηνίας 5.8.
- Ισχυρίζονται ότι η επίδικη συμφωνία τερματίστηκε εξ ανάγκης από αυτούς καθότι κατά τη διαδικασία εγγραφής της εναγομένης 1 για το εαρινό εξάμηνο του πέμπτου έτους όπου φοιτούσε φάνηκε ότι είχε διαγραφεί από το Πανεπιστήμιο Κύπρου. Ισχυρίζονται ότι η εναγόμενη 1 υπέβαλε ένσταση για το θέμα της διαγραφής της και η σύγκλητος του Πανεπιστημίου αναίρεσε την απόφασή της για διαγραφή της από το Πανεπιστήμιο. Όσον αφορά την υπογραφή της επιστολής εκ μέρους της η εναγόμενη 1 ισχυρίζεται ότι εξαπατήθηκε από τους ενάγοντες οι οποίοι δεν της επεξήγησαν τι ακριβώς εννοούσαν με την αναφορά ότι επιφυλάσσουν τα δικαιώματα τους λόγω του πρόωρου τερματισμού από την εναγομένη
- Οι εναγόμενοι 1 και 3 ισχυρίζονται περαιτέρω ότι κατέβαλαν το ποσό των €500,00 ως εγγύηση για την ενοικίαση του διαμερίσματος σε περίπτωση που ήθελε φανεί ότι αυτό είχε υποστεί οποιαδήποτε ζημιά, ποσό το οποίο οι ενάγοντες δεν τους έχουν επιστρέψει και το οποίο κατακρατούν παράνομα. Ισχυρίζονται επίσης ότι κατέβαλαν στους ενάγοντες και το ποσό των €100,00 ως δήθεν εγγραφή το οποίο πουθενά δεν προβλέπεται στη συμφωνία ενοικίασης και το οποίο οι ενάγοντες κατακρατούν. Ισχυρίζονται τέλος ότι η συμφωνία ημερομηνίας 5.8.2011 περιέχει καταχρηστικές ρήτρες προς όφελος των εναγόντων και εναντίον των εναγομένων και ως εκ τούτου θα πρέπει να κριθεί άκυρη εξ ολοκλήρου και ως μη φέρουσα οποιοδήποτε έννομο αποτέλεσμα. Λόγω των πιο πάνω ζητούν απόρριψη της αγωγής με έξοδα εις βάρος των εναγόντων και ανταπαιτητικά αξιώνουν την έκδοση απόφασης υπέρ των εναγομένων 1 και 3 για το ποσό των €600,00 πλέον νόμιμο τόκο και διάταγμα και/ή δήλωση του Δικαστηρίου ότι η συμφωνία ημερομηνίας 5.8.2011 είναι άκυρη, δικηγορικά έξοδα και Φ.Π.Α. Οι ενάγοντες καταχώρησαν απάντηση στην υπεράσπιση και υπεράσπιση στην ανταπαίτηση των εναγομένων και ισχυρίζονται ότι δικαιούνταν να κατακρατήσουν το ποσό της εγγύησης το οποίο καταβλήθηκε για την πιστή τήρηση από τον ενοικιαστή των όρων του μεταξύ τους συμβολαίου. Ισχυρίζονται επίσης ότι οι εναγόμενοι οφείλουν να συμμορφωθούν με τις συμβατικές τους υποχρεώσεις οι οποίες προκύπτουν από το μεταξύ τους ενοικιαστήριο συμβόλαιο και αξιώνουν την απόρριψη της ανταπαίτησης ως νόμω και ουσία αβάσιμης. ΑΚΡΟΑΣΗ Κατά την ακρόαση της αγωγής κατέθεσαν 2 μάρτυρες, ένας για κάθε πλευρά. Για τους ενάγοντες κατέθεσε ο εκτελεστικός διευθυντής τους κ. XXXXX Μιχαηλίδης και για τους εναγόμενους η κα XXXXX Παύλου, μητέρα των εναγομένων 1 και 2 και σύζυγος του εναγομένου
- Ο Μ.Ε.1 κ. Μιχαηλίδης κατέθεσε γραπτή δήλωσή του η οποία απετέλεσε μέρος της κυρίως εξέτασής του. Κατέθεσε επίσης 6 τεκμήρια. Ισχυρίστηκε ότι σύμφωνα με ενοικιαστήριο έγγραφο ημερομηνίας 5.8.2011 το οποίο κατέθεσε ως τεκμήριο 1, οι ενάγοντες ενοικίασαν στις εναγόμενες 1 και 2 το διαμέρισμα με αριθμό θύρας 009 που βρίσκεται στην Αγλαντζιά επί της Λεωφόρου Πανεπιστημίου. Ο εναγόμενος 3 υπέγραψε ως εγγυητής στην εν λόγω συμφωνία και η εν λόγω εγγύηση κατατέθηκε ως τεκμήριο
- Σύμφωνα με τους όρους της μεταξύ των διαδίκων συμφωνίας η διάρκεια της οποίας ήταν από την 1.9.2011 μέχρι την 15.8.2012 το μηνιαίο ενοίκιο συμφωνήθηκε στα €395,00 και επιπλέον θα καταβαλλόταν μηνιαίως το ποσό των €120,00 υπό μορφή σταθερής επιβάρυνσης για τις δαπάνες για κατανάλωση ηλεκτρικού ρεύματος, νερού, κοινοχρήστων και άλλων υπηρεσιών. Κατέθεσε επίσης ως τεκμήριο 3 τους όρους και κανονισμούς διαμονής στην επίδικη φοιτητική εστία. Ισχυρίστηκε επίσης ότι η εναγόμενη 1 κατά ή περί τις 10.1.2012 ενημέρωσε τη διεύθυνση της φοιτητικής εστίας ότι επιθυμούσε να τερματίσει τη μεταξύ τους συμφωνία και να παραδώσει την κατοχή του διαμερίσματος το οποίο ενοικίαζε στους ενάγοντες, πράγμα το οποίο έπραξε αυθημερόν. Οι ενάγοντες ταυτόχρονα με την παραλαβή του διαμερίσματος παρέδωσαν διά χειρός στην εναγόμενη 1 επιστολή με την οποία την ενημέρωναν ότι η παραλαβή του διαμερίσματος εκ μέρους τους γινόταν άνευ βλάβης των δικαιωμάτων τους. Η εναγόμενη 1 υπέγραψε την εν λόγω επιστολή η οποία κατατέθηκε ως τεκμήριο 4 στη διαδικασία. Ισχυρίστηκε ακόμα ο κ. Μιχαηλίδης ότι η συμπεριφορά των εναγομένων τους έχει ζημιώσει αφού τους έχει στερήσει εισοδήματα 7 ενοικίων τα οποία οι τελευταίοι ήταν υποχρεωμένοι με βάση τη μεταξύ τους συμφωνία να τους καταβάλουν. Ισχυρίστηκε επίσης ότι οι ενάγοντες, παρά τις προσπάθειές τους να εξεύρουν ενοικιαστή για το επίδικο διαμέρισμα, δεν κατόρθωσαν να το ενοικιάσουν κατά την περίοδο από 10.1.2012 μέχρι 15.8.2012 επειδή κατά τον χρόνο που αυτό τους παραδόθηκε οι φοιτητές είχαν ήδη καλύψει τις ανάγκες για τη διαμονή τους για το ακαδημαϊκό έτος 2011 -
- Ισχυρίστηκε τέλος ότι οι εναγόμενοι με επιστολή τους ημερομηνίας 23.10.2012 η οποία κατατέθηκε ως τεκμήριο 6 επιχείρησαν διακανονισμό ο οποίος όμως δεν έγινε αποδεκτός από τους ενάγοντες. Κατά την αντεξέτασή του ισχυρίστηκε ότι ήταν παρών κατά την υπογραφή του επίδικου ενοικιαστηρίου εγγράφου τεκμήριο 1 το οποίο ο ίδιος υπέγραψε για λογαριασμό των εναγόντων. Ισχυρίστηκε ότι το εν λόγω έγγραφο υπογράφηκε μεταξύ των εναγόντων και της εναγομένης 1 κας XXXXX Παύλου. Ο εναγόμενος 3 κ. XXXXX Παύλου υπέγραψε ως εγγυητής στο εν λόγω έγγραφο ενώ σε αυτό δεν υπάρχει η υπογραφή της εναγομένης
- Ισχυρίστηκε ότι τα διαμερίσματα της ως άνω εστίας την οποία διαχειρίζονται οι ενάγοντες ενοικιάζονται μόνο σε φοιτητές και σε περιπτώσεις μικρότερης διάρκειας διαμονής μπορεί να ενοικιαστούν και σε άλλα πρόσωπα μη φοιτητές. Επίσης κατά την αντεξέτασή του κατατέθηκε ως τεκμήριο 7 διαφήμιση των εναγόντων ημερομηνίας 26.10.2012 στην οποία διαφημίζεται η λειτουργία της επίδικης φοιτητικής εστίας ως τουριστικό κατάλυμα. Ισχυρίστηκε επίσης ότι το επίδικο διαμέρισμα, παρά τις προσπάθειες των εναγόντων, δεν κατέστη δυνατό να ενοικιαστεί για την περίοδο Ιανουαρίου 2012 - μέχρι Αύγουστο
- Παραδέχθηκε επίσης ότι οι ενάγοντες, κατά την υπογραφή της επίδικης συμφωνίας έλαβαν από τους εναγόμενους το συνολικό ποσό των €600,
- Τα €500,00 λήφθηκαν ως εγγύηση σύμφωνα με τον όρο 2 της επίδικης συμφωνίας και τα υπόλοιπα €100,00 για την εγγραφή της εναγομένης 1 στη φοιτητική εστία. Η Μ.Υ.1 κα Παύλου ισχυρίστηκε κατά την κυρίως εξέτασή της ότι είναι μητέρα των εναγομένων 1 και 2 και σύζυγος του εναγομένου
- Τον Ιανουάριο του 2012 η εναγόμενη 1 παρέδωσε στους ενάγοντες το επίδικο διαμέρισμα καθότι το Πανεπιστήμιο Κύπρου την είχε διαγράψει λόγω του ότι θεωρήθηκε ότι είχε υπερβεί το επιτρεπόμενο χρονικό όριο φοίτησης. Κατέθεσε ως τεκμήριο 8 επιστολή του Πανεπιστημίου Κύπρου ημερομηνίας 7.2.2012 απευθυνόμενη προς την εναγομένη 1 με την οποία την πληροφορούσαν ότι αναιρέθηκε η διαγραφή της από το Πανεπιστήμιο και ότι της δόθηκε προσωρινή διακοπή φοίτησης για το εαρινό εξάμηνο του ακαδημαϊκού έτους 2011 -
- Λόγω του ότι κατοικούσαν στη Λεμεσό και οι σπουδές της εναγομένης 1 θα άρχιζαν τον Σεπτέμβρη του 2012 δεν υπήρχε λόγος να εξακολουθούσε να ενοικίαζε το επίδικο διαμέρισμα από τους ενάγοντες. Κατά την αντεξέτασή της ισχυρίστηκε ότι η εναγόμενη 1 δεν θα αποχωρούσε από το επίδικο διαμέρισμα εάν το Πανεπιστήμιο Κύπρου δεν την είχε διαγράψει εκ λάθους. Αρνήθηκε υποβολή του κ. Πετρίδη ότι οι ενάγοντες είχαν κάνει μια ειδική διευθέτηση για τις εναγόμενες κόρες της για να μένουν και οι 2 σε ένα δωμάτιο και ισχυρίστηκε ότι η εναγόμενη 2 παρέμεινε στο διαμέρισμα μαζί με την αδελφή της εναγομένη 1 για μία μόνο εβδομάδα και στη συνέχεια μετέβη για σπουδές στη Θεσσαλονίκη. Ισχυρίστηκε ότι ο λόγος για τον οποίο το όνομα της εναγομένης 2 γράφτηκε στο επίδικο συμβόλαιο ήταν για να μπορέσει να λάβει σχετική κάρτα για να εισέρχεται στη φοιτητική εστία. Ισχυρίστηκε επίσης ότι η εναγόμενη 1 δικαιολογημένα αποχώρησε από το επίδικο διαμέρισμα αφού μετά την εκ λάθους διαγραφή της από το Πανεπιστήμιο Κύπρου είχε πάψει να είναι φοιτήτρια και σύμφωνα με ειδικό όρο της μεταξύ των διαδίκων συμφωνίας ο οποίoς περιλαμβάνεται στο τεκμήριο 3 που είναι οι όροι και κανονισμοί διαμονής στην επίδικη φοιτητική εστία είχε κάθε δικαίωμα να αποχωρήσει από το επίδικο διαμέρισμα. ΑΓΟΡΕΥΣΕΙΣ Μετά την ολοκλήρωση της ακρόασης της υπόθεσης οι δικηγόροι των διαδίκων ετοίμασαν γραπτό κείμενο με τις αγορεύσεις τους στις οποίες ο καθένας, με αναφορά και σε σχετική νομολογία, αναπτύσσει την επιχειρηματολογία του. Ο κ. Πετρίδης για τους ενάγοντες εισηγήθηκε ότι δεν αμφισβητήθηκαν τα 6 τεκμήρια τα οποία κατατέθηκαν από την πλευρά των εναγόντων ούτε και δόθηκε οποιαδήποτε διαφορετική ερμηνεία του περιεχομένου τους από τους εναγόμενους. Εισηγήθηκε επίσης ότι οι ενάγοντες απέδειξαν στον απαιτούμενο βαθμό την υπόθεσή τους και δικαιούνται σε απόφαση ως η απαίτησή τους η οποία συνίσταται σε αποκατάσταση της ζημιάς που είχαν υποστεί από τον πρόωρο τερματισμού του συμβολαίου από τους εναγόμενους. Η κα Χατζηχαραλάμπους για τους εναγόμενους εισηγήθηκε ότι από τη μαρτυρία που παρουσίασαν οι ενάγοντες προέκυψε ότι ουδέποτε η εναγόμενη 2 υπέγραψε την επίδικη συμφωνία ενοικίασης και κάλεσε το Δικαστήριο να απορρίψει την εναντίον της αγωγή με έξοδα υπέρ της και εναντίον των εναγόντων. Εισηγήθηκε επίσης ότι οι ενάγοντες δεν παρουσίασαν οποιαδήποτε μαρτυρία ότι δεν έγινε κατορθωτή η ενοικίαση του επίδικου διαμερίσματος και ότι ο μάρτυρας των εναγόντων δεν ήρθε στο Δικαστήριο για να πει την αλήθεια σε αντίθεση με τη μάρτυρα των εναγομένων η οποία ήταν ειλικρινής και αναφέρθηκε στους λόγους για τους οποίους η εναγόμενη 1 τερμάτισε την ενοικίαση του επίδικου διαμερίσματος. Εισηγήθηκε επίσης ότι λόγω του γεγονότος ότι στην επίδικη συμφωνία ενοικίασης δεν υπάρχει όρος που να προνοεί για τον τερματισμό του, τα μέρη μπορούσαν οποτεδήποτε να την τερματίσουν. Λόγω τούτου, εισηγήθηκε περαιτέρω, η εναγόμενη 1 τερματίζοντας την επίδικη συμφωνία δεν την παραβίασε. Η κα Χατζηχαραλάμπους εισηγήθηκε επίσης ότι οι εναγόμενοι ουδέποτε παραβίασαν την επίδικη συμφωνία και το ποσό των €500,00 που δόθηκε στους ενάγοντες ως εγγύηση για την πιστή τήρηση των όρων της πρέπει να τους επιστραφεί. Κάλεσε τέλος το Δικαστήριο να απορρίψει την αγωγή και εναντίον της εναγομένης 1 καθότι οι ενάγοντες δεν απέδειξαν τη ζημιά την οποία ισχυρίζονται ότι υπέστησαν γεγονός το οποίο συμπαρασύρει σε απόρριψη και την αγωγή εναντίον του εναγομένου 3 εγγυητή της. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΤΗΣ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ Η αξιολόγηση της μαρτυρίας είναι άρρηκτα συνυφασμένη με την αξιοπιστία του μάρτυρα. Είναι κατ' εξοχή έργο του πρωτόδικου δικαστηρίου το οποίο είχε την ευκαιρία να ακούσει τους μάρτυρες και να παρακολουθήσει τη συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα. Έχει λεχθεί ότι η εντύπωση που ο μάρτυρας αφήνει στο Δικαστήριο είναι παράγοντας εξαιρετικής σπουδαιότητας για την κρίση της αξιοπιστίας του (C. & A. Pelekanos Assoc. Ltd v. Πελεκάνου
(1999)1 Α.Α.Δ. 1273) και πως οι γνώσεις του για τα επίδικα γεγονότα, οι αντιδράσεις και η συμπεριφορά του στο εδώλιο του μάρτυρα, σε συνδυασμό με τη μνήμη, την ειλικρίνεια και τον τρόπο αφήγησης των γεγονότων, συνιστούν καθοριστικούς για την αξιοπιστία του παράγοντες. Στην υπόθεση Ομήρου v. Δημοκρατίας
(2001)2 Α.Α.Δ. 506, υποδεικνύεται ότι η αξιολόγηση της μαρτυρίας ενός μάρτυρα πρέπει να γίνεται με βάση το περιεχόμενο της, την ποιότητα και πειστικότητά της και τη σύγκριση της με την υπόλοιπη μαρτυρία, ενώ στην υπόθεση Χριστοφή v. Ζαχαριάδη
(2002)1 Α.Α.Δ. 401, αφού επισημάνθηκε το γεγονός ότι η μαρτυρία θα πρέπει να προσεγγίζεται με πολλή προσοχή «γιατί συμβαίνει αναξιόπιστος μάρτυρας να προκαλεί ευμενή εντύπωση και αντίστροφα», λέχθηκε πως ο τρόπος που καταθέτει ένας μάρτυρας «συνιστά και εκδηλώνει την προσωπικότητά του. Οι πνευματικές και άλλες αρετές του μάρτυρα που εξωτερικεύονται μαζί με το αφηγηματικό μέρος της μαρτυρίας του προσδίδουν κατά κανόνα αξιοπιστία στη μαρτυρία». Έχω παρακολουθήσει τους μάρτυρες στη ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης έχοντας την ευκαιρία να παρακολουθήσω τις αντιδράσεις τους, φυσικές ή αφύσικες, τον τρόπο που αντιδρούσαν, τη νευρικότητα ή την επιφυλακτικότητά τους, ή την ιδιοσυγκρασία που εκδήλωναν, παράγοντες που σύμφωνα με τη νομολογία έχουν ιδιαίτερη σπουδαιότητα κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας, χωρίς βεβαίως να παραγνωρίζω ότι τα πιο πάνω στοιχεία μπορούν να προσδώσουν θετικότητα στη μαρτυρία ενός μάρτυρα αλλά δεν μπορούν να αποτελέσουν τον αποκλειστικό λόγο για την αποδοχή της μαρτυρίας του. Έχω επίσης κατά νου την αρχή ότι μάρτυρας μπορεί να γίνει πιστευτός μερικώς ή ολικώς, ενώ δεν θεωρείται επιλήψιμη η επιλεκτική αποδοχή μέρους της μαρτυρίας ενός μάρτυρα (Χρίστου ν. Khoreva
(2002)1 Α.Α.Δ. 454). Το πλήρες περιεχόμενο της μαρτυρίας βρίσκεται καταγεγραμμένο στα πρακτικά της υπόθεσης και μαζί με το περιεχόμενο των τεκμηρίων έχει μελετηθεί και λαμβάνεται υπόψη στο σύνολό του. Κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας δεν θα προβώ σε εκτενή και λεπτομερή παράθεση της δοθείσας μαρτυρίας αλλά θα περιοριστώ στα ουσιώδη σημεία της μαρτυρίας του κάθε μάρτυρα (Καννάουρου κ.ά ν. Σταδιώτη κ.ά.
(1990)1 Α.Α.Δ. 35). Προχωρώ πρώτα στην αξιολόγηση της μαρτυρίας του Μ.Ε.1 κ. Μιχαηλίδη. Ο εν λόγω μάρτυρας ισχυρίστηκε ότι ήταν παρών κατά την υπογραφή της επίδικης συμφωνίας, ισχυρισμός ο οποίος δεν αμφισβητήθηκε από την πλευρά των εναγομένων και αποτελεί πλέον και σχετικό εύρημα του Δικαστηρίου. Ο κ. Μιχαηλίδης υπέγραψε εκ μέρους των εναγόντων την επίδικη συμφωνία και λόγω της προσωπικής εμπλοκής του κρίνω ότι ήταν σε πλεονεκτική θέση να γνωρίζει και να μεταφέρει στο Δικαστήριο ποια πρόσωπα ήταν παρόντα κατά την υπογραφή της εν λόγω συμφωνίας. Η μαρτυρία του δεν αμφισβητήθηκε από την πλευρά των εναγομένων και σε μεγάλο και ουσιαστικό μέρος της παρέμεινε αναντίλεκτη. Κρίνω ότι η παρουσία του εν λόγω μάρτυρα στο Δικαστήριο αποσκοπούσε στο να μεταφέρει στο Δικαστήριο την αλήθεια και πλην του μέρους εκείνου στο οποίο θα αναφερθώ αμέσως πιο κάτω, η μαρτυρία του γίνεται αποδεκτή από το Δικαστήριο. Κρίνω ότι μετέφερε στο Δικαστήριο την αλήθεια και η μαρτυρία του αποτελεί σταθερή βάση για να στηριχθώ σε αυτή. Από τη μαρτυρία του κ. Μιχαηλίδη δεν αποδέχομαι τον ισχυρισμό του που περιλαμβάνεται στη γραπτή του δήλωση ότι η επίδικη συμφωνία είχε συνομολογηθεί και από την εναγόμενη 2 ως ενοικιάστρια. Παρά τον προς τούτο ισχυρισμό του που περιέχεται στη γραπτή του δήλωση, κατά την αντεξέτασή του παραδέχθηκε ότι η εναγόμενη 2 ουδέποτε υπέγραψε το επίδικο συμβόλαιο. Αυτό από μόνο του είναι αρκετό για να κρίνει το Δικαστήριο ότι η εναγόμενη 2 δεν ήταν μέρος στην επίδικη συμφωνία και ουδέποτε υπήρξε ενοικιάστρια του εν λόγω διαμερίσματος. Πέραν τούτου, το συμπέρασμα ότι η εναγόμενη αρ. 2 δεν είχε συμβληθεί ως ενοικιάστρια του επίδικου διαμερίσματος προκύπτει επίσης τόσο από την επιστολή των εναγόντων ημερομηνίας 10.1.2012 τεκμήριο 4 όσο και από την επιστολή των δικηγόρων των εναγόντων ημερομηνίας 16.1.2012 τεκμήριο 5. Οι εν λόγω επιστολές απευθύνονται μόνο στην εναγόμενη 1 κα XXXXX Παύλου χωρίς οποιαδήποτε αναφορά στην εναγόμενη 2 κα XXXXX Παύλου γεγονός το οποίο υποδηλώνει ότι ούτε αυτοί δεν θεωρούσαν ότι η τελευταία είχε συμβληθεί μαζί τους. Κατά την κρίση μου, θα ήταν λογικά αναμενόμενο ότι σε περίπτωση που η εναγομένη 2 είχε συμβληθεί ως ενοικιάστρια στην επίδικη συμφωνία η υπογραφή της θα υπήρχε στην επίδικη συμφωνία, κάτι το οποίο όμως δεν συμβαίνει. Θετική εντύπωση στο Δικαστήριο έχει κάνει και η Μ.Υ.1 κα Παύλου. Παρά το γεγονός ότι κατά την αντεξέτασή της αρκετές φορές δήλωσε ότι δεν θυμάται συγκεκριμένες ημερομηνίες κρίνω ότι αυτό δεν αποτελεί λόγο για να θεωρηθεί ότι η μαρτυρία της δεν είναι αξιόπιστη. Έχοντας υπόψη μου τα επίδικα θέματα της παρούσας αγωγής κρίνω ότι η αναφορά σε συγκεκριμένες ημερομηνίες δεν αποτελεί ουσιώδες θέμα για την επίδικη αγωγή και συνεπώς η αδυναμία της εν λόγω μάρτυρος να αναφερθεί με ακρίβεια σε αυτές δεν πλήττει την αξιοπιστία της. Σημειώνω επίσης ότι οι κρίσιμοι και ουσιαστικοί ισχυρισμοί της σε μεγάλο μέρος τους δεν αμφισβητήθηκαν από τους ενάγοντες αλλά σε κάποια σημεία απετέλεσαν και κοινό τόπο μεταξύ των διαδίκων, όπως για παράδειγμα ότι η εναγόμενη 1 είχε διαγραφεί από το Πανεπιστήμιο Κύπρου στο οποίο φοιτούσε και ότι αυτός ήταν ο λόγος τον οποίο επικαλέστηκε για να παραδώσει την κατοχή του επίδικου διαμερίσματος στους ενάγοντες. Αναφέρθηκε στους λόγους που ώθησαν την εναγόμενη 1 κόρη της να εγκαταλείψει το επίδικο διαμέρισμα και ισχυρίστηκε ότι το γεγονός της διαγραφής της από το πανεπιστήμιο στο οποίο φοιτούσε κατά τον επίδικο χρόνο, σε συνάρτηση με σχετικό όρο της επίδικης συμφωνίας έδιδε, κατά την άποψή της, στην εναγόμενη 1 κόρη της το δικαίωμα να αποχωρήσει από αυτό. Κρίνω ότι και η δική της παρουσία στο Δικαστήριο σκοπό είχε να μεταφέρει την πραγματική εικόνα όσον αφορά τα διαδραματισθέντα και η ίδια δεν προσπάθησε να τα παρουσιάσει κατά τρόπο που να βοηθούσε την υπόθεση των εναγομένων θυγατέρων και του συζύγου της. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Η απαίτηση των εναγόντων ως αυτή προκύπτει από την έκθεση απαίτησή τους εδράζεται σε παράβαση συμφωνίας. Αναφορικά με το θέμα των αρχών που διέπουν τον προσδιορισμό των αποζημιώσεων σε περιπτώσεις παράβασης συμφωνίας, στην υπόθεση ΑΛΠΑΝ (ΑΔΕΛΦΟΙ ΤΑΚΗ) ΛΤΔ κ.ά. ν. ΘΕΛΜΑΣ ΤΡΥΦΩΝΙΔΟΥ
(1996)1 Α.Α.Δ. 679, λέχθηκαν από το Ανώτατο Δικαστήριο τα ακόλουθα: «Η αποκατάσταση του αθώου μέρους έχει ως λόγο την τοποθέτησή του στη θέση την οποία θα απολάμβανε αν η συμφωνία εφαρμοζόταν και όχι την ζημία την οποία υπέστη προς αντιμετώπιση των συνεπειών της διάρρηξης της συμφωνίας». Επίσης στην υπόθεση A. PANAYIDES CONTRACTING LIMITED v. M & M FRANGOS ENGINEERING & CONTRACTING LIMITED
(2012)1 Α.Α.Δ. 1136, λέχθηκαν από το Ανώτατο Δικαστήριο τα ακόλουθα: «Οι αποζημιώσεις λαμβάνουν υπόψη και τις αρχές που αναπτύχθηκαν με την υπόθεση Hadley v. Baxendale [1854] 9 Ex. 341, όπως επεξηγήθηκε αργότερα από τις υποθέσεις Victoria Laundry v. Newman Industries [1949] 2 K.B. 528 (C.A.) και Koufos v. Czarnikow
(1969)1 A.C. 350 (H.L.), που έχουν σχέση με τις λογικά προβλεπόμενες κατά το χρόνο συνομολόγησης της συμφωνίας και που είναι πιθανό να προκύψουν από τη διάρρηξη, ζημιές, καθώς και αυτές που απορρέουν από οποιεσδήποτε ιδιαίτερες συνθήκες που το υπαίτιο μέρος γνώριζε κατά τη συνομολόγηση της σύμβασης, (δέστε και Saab and Another v. Holy Monastery of Ay. Neophytos
(1982)1 C.L.R. 499)». Αναφορικά με το καθήκον ενός ενάγοντα να μειώσει τη ζημιά του σχετική είναι η υπόθεση Beaumont Muriel κ.ά. ν. Νίκου Παπακλεοβούλου
(2010)1 Α.Α.Δ. 525 στην οποία λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Το καθήκον μείωσης της ζημιάς εφαρμόζεται τόσο σε παραβάσεις συμβάσεων, όσο και σε παραβάσεις καθήκοντος δυνάμει του περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου, Κεφ.
- Σε κάθε περίπτωση, κατά πόσο υπήρχε η ανάγκη για μείωση της ζημιάς, αποτελεί νομικό θέμα. Σύμφωνα με τις αρχές του κοινοδικαίου, το καθήκον του ενάγοντος, όπου κριθεί ότι υπάρχει, είναι να πάρει εύλογα μέτρα για να μειώσει τη ζημιά του. Το βάρος απόδειξης ότι ο ενάγων απέτυχε να λάβει εύλογα μέτρα για μείωση της ζημιάς του, το έχει ο εναγόμενος. Η υποχρέωση του ενάγοντα για μείωση της ζημιάς, είναι να ενεργήσει μέσα στα πλαίσια της λογικής. Το κατά πόσο ο ενάγων σε κάθε περίπτωση ενήργησε ή όχι εύλογα, είναι θέμα γεγονότων και όχι νόμου». ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ Σύμφωνα με τη μαρτυρία η οποία είναι παραδεκτή από τους διαδίκους ή δεν έχει αμφισβητηθεί καθώς και με τη μαρτυρία την οποία έχω αποδεχθεί ως αξιόπιστη καταλήγω στα πιο κάτω συμπεράσματα τα οποία αποτελούν και σχετικά ευρήματα του Δικαστηρίου: στις 5.8.2011 η εναγόμενη 1 η οποία ήταν φοιτήτρια στο Πανεπιστήμιο Κύπρου δυνάμει σχετικού ενοικιαστηρίου εγγράφου το οποίο υπέγραψε με τους ενάγοντες ενοικίασε από αυτούς το διαμέρισμα με αριθμό θύρας 009 στο κτίριο UC HALL - Άκης Κλεάνθους το οποίο ευρίσκεται επί της Λεωφόρου Πανεπιστημίου στην Αγλαντζιά. Η διάρκεια ενοικίασης συμφωνήθηκε από την 1.9.2011 έως την 15.8.
- Το ενοίκιο συμφωνήθηκε στο ποσό των €395,00 μηνιαίως. Ο εναγόμενος 3 υπέγραψε ως εγγυητής την εν λόγω συμφωνία και με αυτή εγγυήθηκε αλληλέγγυα με την ενοικιάστρια την πιστή τήρηση και την εκπλήρωση όλων των υποχρεώσεων της τελευταίας δυνάμει της ως άνω συμφωνίας και η υποχρέωσή του αυτή θα συνέχιζε μέχρι την πλήρη εξόφληση και παράδοση του υποστατικού από την εναγομένη 1 στους ενάγοντες. Με την υπογραφή της συμφωνίας οι εναγόμενοι κατέβαλαν στους ενάγοντες το ποσό των €500,00 ως εγγύηση για την πιστή τήρηση των όρων της μεταξύ τους συμφωνίας το οποίο θα επιστρεφόταν άτοκο στους εναγόμενους μετά τη λήξη της ενοικίασης και την παράδοση της κατοχής του επίδικου υποστατικού στους ιδιοκτήτες, νοουμένου ότι ο ενοικιαστής δεν θα είχε παραβεί οποιοδήποτε όρο του. Η εναγόμενη 1 περί τις αρχές του Ιανουαρίου 2012 πληροφορήθηκε από το Πανεπιστήμιο Κύπρου στο οποίο φοιτούσε ότι διαγράφηκε από αυτό και λόγω τούτου του γεγονότος στις 10.1.2012 παρέδωσε στους ενάγοντες την κατοχή του επίδικου διαμερίσματος. Η ενάγουσα κατά την παράδοση της κατοχής του διαμερίσματος στους ενάγοντες υπέγραψε σχετική επιστολή τους ημερομηνίας 10.1.2012 με την οποία οι τελευταίοι την ενημέρωναν ότι παραλάμβαναν το εν λόγω διαμέρισμα με επιφύλαξη του δικαιώματός τους να απαιτήσουν αποζημιώσεις. Οι δικηγόροι των εναγόντων με επιστολή τους ημερομηνίας 16.1.2012 προς τους εναγόμενους τους πληροφόρησαν ότι οι ενάγοντες θεωρούσαν τον πρόωρο τερματισμό του ενοικιαστηρίου εγγράφου ως παράτυπο και αντισυμβατικό και επιφύλαξαν το δικαίωμα των πελατών τους να αξιώσουν απολεσθέντα ενοίκια σε περίπτωση που δεν εξεύρισκαν ενοικιαστή για την περίοδο μέχρι τη λήξη της διάρκειας ενοικίασης του επίδικου διαμερίσματος. Οι ενάγοντες στις 20.8.2012 καταχώρησαν την παρούσα αγωγή η οποία επιδόθηκε, ως προκύπτει από τον δικαστικό φάκελο, σε όλους τους εναγόμενους στις 20.10.
- Οι εναγόμενοι με επιστολή ημερομηνίας 23.10.2012 η οποία υπογράφεται από τον εναγόμενο 3 και στην οποία αναγράφονται τα ονόματα όλων των εναγομένων και στην οποία γίνεται επίσης αναφορά στον αριθμό της παρούσας αγωγής, στα πλαίσια προσπάθειας διευθέτησης της υπόθεσης, εισηγήθηκαν προς τους δικηγόρους των εναγόντων να καταβάλουν στους τελευταίους το ποσό των €1.
- Εισηγήθηκαν επίσης όπως οι ενάγοντες κρατήσουν το ποσό των €500,00 το οποίο δόθηκε ως εγγύηση κατά την υπογραφή της επίδικης συμφωνίας και το ποσό των €100,00 το οποίο είχε καταβληθεί ως εγγραφή της εναγομένης 1 στη φοιτητική εστία. Οι ενάγοντες δεν έχουν επιστρέψει στους εναγόμενους το εν λόγω ποσό ούτε και οι τελευταίοι έχουν καταβάλει στους ενάγοντες οποιοδήποτε ποσό έναντι του επίδικου των €2.
- Έχοντας υπόψη μου τα ως άνω ευρήματα κρίνω ότι το γεγονός της διαγραφής της εναγομένης 1 από το πανεπιστήμιο στο οποίο φοιτούσε δεν αποτελεί λόγο για να αποδεσμευτεί αυτή από τους όρους της συμφωνίας την οποία έγκυρα είχε συνομολογήσει με τους ενάγοντες. Το εν λόγω γεγονός σε καμία περίπτωση δεν αφορά τα μέρη της επίδικης συμφωνίας ούτε προέκυψε από αυτά αλλά από ένα τρίτο πρόσωπο (το πανεπιστήμιο) το οποίο δεν είναι μέρος στη συμφωνία. Εν πάση περιπτώσει κρίνω ότι το γεγονός αυτό δεν αποτελεί λόγο τον οποίο δύναται βάσιμα να επικαλεστεί η εναγόμενη 1 για να αποδεσμευτεί από τις υποχρεώσεις που είχε αναλάβει έναντι των εναγόντων με την επίδικη συμφωνία ημερομηνίας 5.8.
- Έχω επίσης εξετάσει και τον σχετικό όρο του τεκμηρίου 3 που είναι οι όροι και κανονισμοί διαμονής στην επίδικη φοιτητική εστία τον οποίο επικαλέστηκαν οι εναγόμενοι για να ισχυριστούν ότι η διαγραφή της εναγομένης 1 από το Πανεπιστήμιο Κύπρου στο οποίο φοιτούσε της έδιδε το δικαίωμα να αποχωρήσει από το επίδικο διαμέρισμα. Έχοντας υπόψη μου το περιεχόμενο του εν λόγω όρου και συγκεκριμένα τον όρο με αριθμό 17 που έχει τίτλο «απομάκρυνση ενοίκων από το UC Hall» κρίνω ότι δεν προκύπτει τέτοιο δικαίωμα υπέρ της εναγομένης. Ό,τι περιλαμβάνεται εκεί κρίνω πως αφορά σε δικαίωμα των εναγόντων να ζητήσουν την απομάκρυνση προσώπων από την εστία όταν, μεταξύ άλλων, αυτά παύουν να είναι φοιτητές και όχι σε δικαίωμα των ενοικιαστών σε περίπτωση που οι ίδιοι παύσουν να είναι φοιτητές να μπορούν βάσιμα να επικαλεστούν για να αποδεσμευτούν από τη συμφωνία την οποία είχαν συνομολογήσει με τους ενάγοντες. Κρίνω ότι η ενέργεια της εναγομένης 1 να εγκαταλείψει το επίδικο υποστατικό καθ' ο χρόνο διαρκούσε η περίοδος ενοικίασης του επίδικου διαμερίσματος για το οποίο είχε υπογράψει σχετικό ενοικιαστήριο έγγραφο συνιστά εκ μέρους της παράβαση της εν λόγω συμφωνίας. Κρίνω ότι λόγω της εκ μέρους της εναγομένης 1 αντισυμβατικής συμπεριφοράς οι ενάγοντες έχουν υποστεί ζημιά η οποία ανέρχεται στο ποσό των €2.765 το οποίο αφορά τα ενοίκια για την περίοδο από 10.1.2012 - 15.8.2012 τα οποία θα λάμβαναν σε περίπτωση που η εναγόμενη 1 τηρούσε τη μεταξύ τους συμφωνία ενοικίασης. Λόγω της ως άνω συμπεριφοράς της εναγομένης 1 αυτή είναι υποχρεωμένη να αποζημιώσει τους ενάγοντες για τη ζημιά την οποία αυτοί υπέστηκαν. Την ίδια υποχρέωση έχει και ο εναγόμενος 3 ο οποίος εγγυήθηκε αλληλέγγυα με την εναγομένη 1 την πιστή τήρηση των όρων του επίδικου συμβολαίου από την τελευταία. Οι ενάγοντες σύμφωνα με τον όρο αρ. 2 της μεταξύ τους συμφωνίας είχαν δικαίωμα σε περίπτωση παράβασης της εν λόγω συμφωνίας εκ μέρους της εναγομένης 1 να κρατήσουν το ποσό των €500,00 το οποίο τους έδωσε κατά την ημερομηνία υπογραφής της μεταξύ τους συμφωνίας. Οι ενάγοντες είχαν επίσης την υποχρέωση να λάβουν όλα τα λογικά μέτρα για να μειώσουν τη ζημιά που είχαν υποστεί εκ της αντισυμβατικής συμπεριφοράς της εναγομένης
- Κρίνω ότι με τα πιο πάνω δεδομένα οι ενάγοντες μπορούσαν να κρατήσουν το εν λόγω ποσό των €500,00 στα πλαίσια της υποχρέωσής τους να προβούν σε όλα τα λογικά μέτρα για μείωση της ζημιάς τους η οποία τελικά περιορίζεται στο ποσό των €2.265,
- Η ως άνω κρίση μου είναι πρόδηλο ότι αποφασίζει συνάμα και την ανταπαίτηση των εναγομένων σε ό,τι αφορά το ποσό των €500,00 η οποία δεν μπορεί να έχει επιτυχή κατάληξη. Αναφορικά με το ποσό των €100,00 το οποίο καταβλήθηκε για την εγγραφή της εναγομένης 1 στη φοιτητική εστία και το οποίο επίσης ανταπαιτητικά αξιώνουν οι εναγόμενοι, έχοντας υπόψη μου την ενώπιον μου μαρτυρία, κρίνω ότι δεν έχει παρουσιαστεί οποιοσδήποτε λόγος ο οποίος να δικαιολογεί την επιστροφή του στην εναγόμενη. Το ποσό αυτό δόθηκε κατά την υπογραφή της επίδικης συμφωνίας τεκμήριο 1 και το γεγονός ότι καταβλήθηκε χωρίς να περιλαμβάνεται οποιαδήποτε σχετική πρόνοια για την καταβολή στην επίδικη συμφωνία δεν κρίνω ότι αποτελεί λόγο για τον οποίο το ποσό αυτό να πρέπει να επιστραφεί στους εναγόμενους. Αναφορικά με την ανταπαίτηση του εν λόγω ποσού τούτη ήλθε στο προσκήνιο υπό μορφή μαρτυρίας στο στάδιο της αντεξέτασης του Μ.Ε.
- Εκείνο που ανέφερε ο μάρτυρας ήταν ότι το εν λόγω ποσό καταβλήθηκε από την εναγόμενη 1 ως αντίτιμο για την εγγραφή της στη φοιτητική εστία. Η θέση του δεν αμφισβητήθηκε ούτε καν του τέθηκε οποιαδήποτε υποβολή που να θέτει αυτή εν αμφιβόλω, ούτε κατά την μαρτυρία της Μ.Υ.1 προβλήθηκε αντίθετος ισχυρισμός. Κατά συνέπεια δεν μπορώ να δεχθώ τη θέση των εναγομένων ότι το ποσό καταβλήθηκε αχρεωστήτως ή άνευ αντιπαροχής στη βάση του επιχειρήματος ότι η συμφωνία ενοικιάσεως δεν εμπεριέχει σχετική με αυτό πρόνοια. Στη βάση της ενώπιον μου αναντίλεκτης μαρτυρίας πρόκειται για ποσό το οποίο δόθηκε έξω από τα στενά πλαίσια της συμφωνίας ενοικιάσεως και κατά συνέπεια αδίκως οι εναγόμενοι επιδιώκουν την επιστροφή του αφού κανένα ίχνος μαρτυρίας δεν παρουσιάστηκε που να θέλει την υπό συζήτηση εγγραφή να μην είχε έλαβε χώρα. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Σε πολιτικές υποθέσεις το βάρος της απόδειξης το φέρει ο ενάγων και αυτό είναι στο επίπεδο του ισοζυγίου των πιθανοτήτων (Μαρσέλ κ.ά. ν. Λαϊκής Κυπριακής Τράπεζας Λτδ,
(2001)1 Α.Α.Δ. 1858). Όπως λέχθηκε στην ως άνω υπόθεση: «το κριτήριο δεν είναι αν η θέση ή η εκδοχή του διαδίκου που φέρει το βάρος της απόδειξης (onus of proof) είναι «η πιο πιθανή παρά ή αντίθετη», εκείνη δηλαδή του αντιδίκου του. Το κριτήριο είναι κατά πόσο ο διάδικος που φέρει το βάρος της απόδειξης ικανοποίησε το Δικαστήριο, με επαρκή αποδεικτικά στοιχεία, ότι η θέση του ή η εκδοχή του είναι πιο πιθανή παρά όχι (is more probable than not). Αν απέτυχε να αποδείξει τη θέση ή την εκδοχή του σε αυτό το επίπεδο (standard of proof), ο διάδικος που φέρει το βάρος της απόδειξης δεν θεωρείται ότι το απέσεισε, έστω και αν η θέση ή η εκδοχή του είναι «πιο πιθανή παρά η αντίθετη», εκείνη δηλαδή, του αντιδίκου του». Κρίνω ότι στη βάση των πιο πάνω ευρημάτων οι ενάγοντες παρουσίασαν μαρτυρία ικανή να αποδείξει τους ισχυρισμούς τους στη βάση του ισοζυγίου των πιθανοτήτων που είναι το απαιτούμενο μέτρο για πολιτικές υποθέσεις (Loizou v. Soleas
(1983)1 C.L.R. 982 και Antoniou v. Anayiotos
(1983)1 C.L.R. 648). Αναφορικά με το καθήκον των εναγόντων να μειώσουν τη ζημιά τους, λέχθηκε στην πιο πάνω υπόθεση Beaumont Muriel κ.ά. ν. Νίκου Παπακλεοβούλου ότι οι εναγόμενοι έχουν το βάρος να αποδείξουν ότι οι ενάγοντες απέτυχαν να λάβουν εύλογα μέτρα για μείωση της ζημιάς τους. Έχοντας υπόψη μου τη μαρτυρία της κας Παύλου στην οποία δεν περιλαμβάνεται οποιοσδήποτε ισχυρισμός ότι οι ενάγοντες απέτυχαν να λάβουν εύλογα μέτρα για μείωση της ζημιάς τους κρίνω ότι οι εναγόμενοι με τη μαρτυρία που προσκόμισαν δεν κατόρθωσαν να αποσείσουν το σχετικό βάρος το οποίο έφεραν. Αναφορικά με τον ισχυρισμό των εναγομένων ότι η επίδικη συμφωνία είναι άκυρη λόγω ύπαρξης σε αυτή καταχρηστικών ρητρών κρίνω ότι δεν μπορεί να γίνει αποδεκτός καθότι οι εναγόμενοι δεν παρουσίασαν οποιαδήποτε σχετική μαρτυρία προς υποστήριξή του ούτε και με την αγόρευση της κας Χατζηχαραλάμπους προωθήθηκε οποιαδήποτε σχετική αναφορά με αποτέλεσμα αυτός ο ισχυρισμός να μην έχει εν τέλει προωθηθεί. Για τους ως άνω λόγους η αγωγή εναντίον των εναγομένων 1 και 3 επιτυγχάνει. Εκδίδεται απόφαση υπέρ των εναγόντων και εναντίον των εναγομένων 1 και 3 αλληλέγγυα ή/και κεχωρισμένα για το ποσό των €2.265,00 με νόμιμο τόκο από 20.8.2012 ημέρα καταχώρησης της αγωγής μέχρι εξοφλήσεως πλέον δικηγορικά έξοδα και Φ.Π.Α. ως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. Η αγωγή σε σχέση με την εναγομένη 2 δεν μπορεί να επιτύχει και απορρίπτεται. Δεν υπάρχει οποιοσδήποτε λόγος να μην ακολουθηθεί ο κανόνας ότι τα έξοδα ακολουθούν το αποτέλεσμα της δίκης και πως ο επιτυχών διάδικος δικαιούται να του επιδικασθούν τα έξοδά του. Κατά συνέπεια τα έξοδα επιδικάζονται υπέρ της εναγομένης 2 και εναντίον των εναγόντων ως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. Ωστόσο, λόγω του γεγονότος ότι η εναγόμενη 2 εκπροσωπήθηκε από τον ίδιο δικηγόρο που εκπροσώπησε τους εναγομένους 1 και 3 κρίνω ορθό να της επιδικασθεί το 1/3 των εξόδων. Σε σχέση με την ανταπαίτηση αυτή απορρίπτεται. Λόγω του γεγονότος ότι η ανταπαίτηση δικάστηκε μαζί με την απαίτηση κρίνω ορθό να μην εκδοθεί οποιαδήποτε διαταγή αναφορικά με τα έξοδα της ανταπαίτησης. (Υπ.) ................................... Γιώργος Χρ. Φούλιας Επαρχιακός Δικαστής ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο