← Κύπρος

DISPLAY ART LTD ν. Χριστοφόρου, Αρ. Αγωγής: 2651/2011, 20/11/2018

DISPLAY ART LTD ν. Χριστοφόρου, Αρ. Αγωγής: 2651/2011, 20/11/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2018:A589 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Γ. Χρ. Φούλια, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 2651/2011 Μεταξύ: DISPLAY ART LTD Ενάγοντα και XXXXX Χριστοφόρου, εκ Λευκωσίας Εναγομένου Ημερομηνία: 20.11.2018 Για την ενάγουσα: κα Α. Κοζάκου για κ.κ. Θεόδωρος Μ. Ιωαννίδης & Σία Δ.Ε.Π.Ε. Για τον εναγόμενο: κ. Γ. Στυλιανού για κ.κ. Γ. Στυλιανού & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. ΑΠΟΦΑΣΗ ΕΙΣΑΓΩΓΗ - ΔΙΚΟΓΡΑΦΗΜΕΝΕΣ ΘΕΣΕΙΣ Η ενάγουσα με την παρούσα αγωγή ισχυρίζεται ότι ανέλαβε την κατασκευή, διαμόρφωση και εξοπλισμό περιπτέρου του εναγομένου στο MadisonMallστη Λευκωσία αντί του συμφωνηθέντος ή εύλογου ποσού των €10.207,

  1. Ισχυρίζεται ότι ο τρόπος πληρωμής συμφωνήθηκε ως εξής: 30% με την υπογραφή της προσφοράς και το υπόλοιπο με την παράδοση των κατασκευών. Παρέδωσε τις κατασκευές και κατά ή περί την 31.12.2009, εξέδωσε το τιμολόγιο με αριθμό 15482 στο οποίο αναγράφονται λεπτομερώς οι εργασίες οι οποίες είχαν γίνει σύμφωνα με την προσφορά το ύψος των οποίων ανήλθε στο ποσό των €9.734,
  2. Ισχυρίζεται, επίσης, ότι ο εναγόμενος κατά ή περί την 3.1.2010 κατέβαλε έναντι του λογαριασμού του το ποσό των €3.000 και παρέμεινε υπόλοιπο €6.734,75 το οποίο παρά τις επανειλημμένες ειδοποιήσεις της ενάγουσας παρέλειψε να εξοφλήσει. Ο εναγόμενος με την υπεράσπισή του παραδέχεται ότι η ενάγουσα είναι εταιρεία περιορισμένης ευθύνης εγγεγραμμένη σύμφωνα με τον νόμο η οποία ανέλαβε την κατασκευή και εξοπλισμό του περιπτέρου του αντί του συμφωνηθέντος ποσού των €10.207,
  3. Παραδέχεται επίσης ότι η πληρωμή θα γινόταν με την καταβολή του 30% κατά την υπογραφή της προσφοράς και η εξόφληση του υπολοίπου με την παράδοση των κατασκευών. Αρνείται ότι η ενάγουσα παρέδωσε τα υλικά κατασκευής και εξοπλισμού του περιπτέρου σύμφωνα με τη δοθείσα εκ μέρους του παραγγελία και ισχυρίζεται ότι αυτή εξέδωσε τιμολόγια για τις υπηρεσίες της χωρίς αυτές να έχουν ολοκληρωθεί. Ο εναγόμενος παραδέχεται επίσης ότι κατέβαλε το ποσό των €3.000 ως προκαταβολή αλλά αρνείται ότι υπάρχει οποιοδήποτε οφειλόμενο υπόλοιπο καθότι η εργασία δεν εκτελέστηκε. Προχώρησε δε σε καταχώρηση ανταπαίτησης με την οποία αξιώνει το ποσό των €3.000 ισχυριζόμενος ότι η αντιπαροχή για το εν λόγω ποσό είχε πλήρως αποτύχει αφού η ενάγουσα ουδεμία υπηρεσία του παρείχε. Αρνείται την απαίτηση της ενάγουσας και αξιώνει την απόρριψη της αγωγής με έξοδα εις βάρος της καθώς επίσης και την έκδοση απόφασης υπέρ του για το ποσό των €3.000 με νόμιμο τόκο και έξοδα. Η ενάγουσα με την απάντηση στην υπεράσπιση και την υπεράσπισή της στην ανταπαίτηση του εναγομένου αρνείται τους ισχυρισμούς του και ισχυρίζεται ότι ο τελευταίος παρέλαβε ανεπιφύλακτα το περίπτερο. Αρνείται επίσης τον ισχυρισμό του ότι υπήρξε διαφορά μεταξύ των παραγγελθέντων και παραδοθέντων και ότι ο εναγόμενος διαμαρτυρήθηκε πως το περίπτερο και ο εξοπλισμός του δεν ήταν σύμφωνα με την παραγγελία. ΜΑΡΤΥΡΙΑ Οι διάδικοι κατά την ακρόαση της υπόθεσης κάλεσαν ο καθένας ένα μάρτυρα προς υποστήριξη των θέσεών τους. Για την ενάγουσα κατέθεσε ο κ. XXXXX Νικολάου και ο εναγόμενος έδωσε μαρτυρία ο ίδιος. Ο κ. XXXXX Νικολάου κατά την κυρίως εξέτασή του κατέθεσε γραπτή δήλωση η οποία αποτέλεσε μέρος της κυρίως εξέτασής του και σημειώθηκε ως τεκμήριο Α στη διαδικασία. Ο κ. Νικολάου ισχυρίστηκε ότι είναι ένας εκ των διευθυντών της ενάγουσας εταιρείας και γνωρίζει προσωπικά τα γεγονότα της παρούσας αγωγής λόγω της προσωπικής εμπλοκής του στην υπόθεση. Ισχυρίστηκε ότι η ενάγουσα εταιρεία η οποία ασχολείται μεταξύ άλλων με την κατασκευή, διαμόρφωση και εξοπλισμό περιπτέρων στις 11.12.2009 κατόπιν σχετικής προσφοράς η οποία έγινε αποδεκτή από τον εναγόμενο ανέλαβε την κατασκευή, διαμόρφωση και τον εξοπλισμό του περιπτέρου του τελευταίου στο MadisonMallστη Λευκωσία αντί του συμφωνηθέντος ποσού των €10.207,
  4. Αντίγραφο της εν λόγω προσφοράς ημερομηνίας 11.12.2009 κατέθεσε ως τεκμήριο
  5. Ισχυρίστηκε ότι η προσφορά δόθηκε από τον υπεύθυνο της ενάγουσας κ. XXXXX Ιωσηφίδη στον εναγόμενο ο οποίος αφού την υπέγραψε την απέστειλε μέσω τηλεομοιότυπου στην ενάγουσα. Η ενάγουσα διαμόρφωσε τον εξοπλισμό του περιπτέρου του εναγομένου σύμφωνα με τα όσα είχαν συμφωνηθεί και του παρέδωσε το περίπτερο. Ο εναγόμενος, αφού διαπίστωσε ότι ήταν της πλήρους αρεσκείας του, το παρέλαβε ανεπιφύλαχτα. Ισχυρίζεται, επίσης, ότι η ενάγουσα εξέδωσε το τιμολόγιο με αριθμό 15482 στο οποίο αναγράφονται λεπτομερώς οι εργασίες που έγιναν το τελικό ύψος των οποίων διαμορφώθηκε στο ποσό των €9.734,70 λόγω διαφοροποίησης των ποσοτήτων που περιλαμβάνονταν στην αρχική προσφορά. Κατέθεσε ως τεκμήριο 2(α)το τιμολόγιο ημερομηνίας 31.12.2009 και ως τεκμήριο 2(β) το χειρόγραφο τιμολόγιο με τον υπολογισμό των εργασιών το οποίο συνέταξε ο κ. Ιωσηφίδης. Ο εναγόμενος στις 3.1.2010 κατέβαλε έναντι του λογαριασμού του το ποσό των €3.000 ευρώ και παρέμεινε υπόλοιπο το ποσό των €6.734,
  6. Κατέθεσε επίσης ως τεκμήριο 3 σχετική κατάσταση λογαριασμού ημερομηνίας 18.3.2011 που αφορούσε την περίοδο από τον Γενάρη του 2009 μέχρι τον Φεβρουάριο του 2011 και στην οποία φαίνεται ως οφειλόμενο το ως άνω ποσό. Κατά την αντεξέταση του ισχυρίστηκε ότι η παραγγελία έγινε στις 11.12.2009 και αφού έγιναν κάποιες μικροαλλαγές στα όσα ο εναγόμενος είχε παραγγείλει η παράδοση έγινε περίπου στις 28 με 29 Δεκεμβρίου
  7. Στις 28 και 29.12.2009 ο υπάλληλος της ενάγουσας κ. Ιωσηφίδης μαζί με τον εναγόμενο καταμέτρησαν επιτόπου τον παραδοθέντα εξοπλισμό και ο κ. Ιωσηφίδης ετοίμασε το χειρόγραφο τιμολόγιο το οποίο στη συνέχεια προώθησε στο λογιστήριο της ενάγουσας για να εκδοθεί το τελικό τιμολόγιο. Παρά τον όρο της μεταξύ τους συμφωνίας ότι ο εναγόμενος έπρεπε να πληρώσει προκαταβολικά το ποσό των €3.000 ο τελευταίος τους κατέβαλε το εν λόγω ποσό μετά την παράδοση του περιπτέρου. Ισχυρίστηκε ότι υπήρξαν μερικές μικροαλλαγές στα όσα είχαν παραγγελθεί και ότι η ενάγουσα δεν χρέωσε τον εναγόμενο ό,τιδεν του παραδόθηκε. Αρνήθηκε σχετική υποβολή ότι η ενάγουσα έκανε λάθος στην παραγγελία αφού παρέδωσε στον εναγόμενο άλλα αντικείμενα από αυτά τα οποία είχε παραγγείλει και ισχυρίστηκε ότι όσα υλικά δεν ήθελε τελικά ο εναγόμενος δεν του τα παρέδωσαν ούτε τον χρέωσαν για αυτά. Αναφορικά με τον υπάλληλο της ενάγουσας κ. Ιωσηφίδη ανέφερε ότι είχε κάνει διάφορες καταχρήσεις και εκδιώχθηκε από την εταιρεία. Σε σχέση με το τιμολόγιο τεκμήριο 2(α) ισχυρίστηκε ότι αυτό ετοιμάστηκε από την υπάλληλο του λογιστηρίου της ενάγουσας κα Πατσαλίδου στις 31.12.2009 και για την ετοιμασία του στηρίχθηκε στο χειρόγραφο τιμολόγιο τεκμήριο 2(β) το οποίο ετοίμασε ο κ. Ιωσηφίδης στην παρουσία του εναγομένου. Αναφορικά με το πότε ετοιμάστηκε το χειρόγραφο τιμολόγιο ισχυρίστηκε ότι αφού το εν λόγω τεκμήριο αποτελεί καταμέτρηση της πράγματι εκτελεσθείσας εργασίας μπορεί να εκδόθηκε είτε στις 29 είτε στις 30.12.2009 πάντοτε όμως μετά που τα αντικείμενα είχαν παραδοθεί στον εναγόμενο. Ισχυρίστηκε ότι παρέδωσαν διά χειρός στον εναγόμενο τα σχετικά τιμολόγια και τον όχλησαν πολλές φορές για την πληρωμή τους.Συμφώνησε με τον κ. Στυλιανού ότι ο εναγόμενος είναι τυπικότατος άνθρωπος αλλά παρά το γεγονός αυτό και το ότι δεν αμφισβητεί τον καλό του χαρακτήρα ο εναγόμενος δεν τους πλήρωσε για τα αντικείμενα που του παρέδωσαν. Ισχυρίστηκε ότι στην εργασία που αφορούσε τον εναγόμενο δεν αναμείχθηκε μόνο ο κ. Ιωσηφίδης αλλά το τεχνικό τμήμα της ενάγουσας και ο ίδιος προσωπικά επέβλεπε την πορεία των εργασιών. Ήταν και ο ίδιος παρών σε 2 - 3 περιπτώσεις όπου το τεχνικό τμήμα της ενάγουσας εργαζόταν στο περίπτερο του εναγομένου. Σε σχετική ερώτηση που το υποβλήθηκε κατά πόσο υπάρχει υπογραφή παραλαβής εκ μέρους του εναγομένου ισχυρίστηκε ότι η εργασία τους δεν είναι οικοδομική εργασία για να απαιτείται πιστοποιητικό παραλαβής και επανέλαβε ότι η ενάγουσα εκτέλεσε και χρέωσε τον εξοπλισμό τον οποίο ο εναγόμενος της είχε ζητήσει και το τελικό ποσό ήταν χαμηλότερο αυτού το οποίο φαίνεται στην προσφορά τεκμήριο 1 την οποία υπέγραψε ο εναγόμενος. Μετά την ολοκλήρωση της μαρτυρίας για την ενάγουσα προς υποστήριξη των θέσεων του μαρτυρία έδωσε ο εναγόμενος κ. XXXXX Χριστοφόρου. Κατέθεσε ως μέρος της κυρίως εξέτασής του τη γραπτή του δήλωση, η οποία σημειώθηκε ως τεκμήριο Β στη διαδικασία. Ισχυρίστηκε ότι είναι οικονομολόγος και εργάζεται στο Χρηματιστήριο Αξιών Κύπρου στη θέση του λειτουργού οικονομολόγου από το έτος
  8. Γνωρίζει την ενάγουσα εταιρεία διότι είναι εισηγμένη στο Χρηματιστήριο Αξιών Κύπρου. Ισχυρίζεται ότι γνώρισε τον κ. XXXXX Νικολάου τον Δεκέμβριο του 2009 στο MadisonMall, όπου η ενάγουσα εταιρεία διεξήγαγε εργασίες. Μίλησε με τον κ. Σάββα Νικολάου και του ανάφερε ότι ήθελε να κάνει ένα περίπτερο. Ο κ. Χριστοφόρου ισχυρίστηκε ότι έλαβε από τον κ. Νικολάου το τηλέφωνο του κ. XXXXX Ιωσηφίδη ο οποίος ήταν ο υπεύθυνος της ενάγουσας εταιρείας στο στήσιμο περιπτέρων. Μίλησε τηλεφωνικά με τον κ. Ιωσηφίδη ο οποίος ανταποκρίθηκε άμεσα και συναντήθηκαν στον 2οόροφο του MadisonMallστον χώρο του περιπτέρου. Επισκέφτηκε τις εγκαταστάσεις της ενάγουσας εταιρείας στη βιομηχανική περιοχή Νήσου όπου γνώρισε τον κ. XXXXX Νικολάου γιο του διευθυντή της ενάγουσας κ. XXXXX Νικολάου ο οποίος του παρουσίασε αρκετές φωτογραφίες από μία πρόσφατη τότε έκθεση που είχε η ενάγουσα στο εξωτερικό. Αφού του έδειξαν κάποια έπιπλα και εξοπλισμό που είχαν στον χώρο υποδοχής μετά από 2 ημέρες του απέστειλαν την προσφορά τεκμήριο 1 την οποία υπέγραψε και απέστειλε μέσω τηλεομοιότυπου στον αριθμό που του είχε δοθεί. Ισχυρίστηκε επίσης ότι του ζητήθηκε η προκαταβολή ύψους 30% όπως είχαν συμφωνήσει για να ξεκινήσουν οι διαδικασίες. Καθώς πλησίαζαν τα Χριστούγεννα ο κ. XXXXX Ιωσηφίδης του έστειλε εξοπλισμό στον χώρο και αφού συναντήθηκαν επιτόπου του έδωσε το ποσό των €3.
  9. Ανάμεσα στον εξοπλισμό που του παραδόθηκε ήταν ένα γραφείο το οποίο δεν ήταν όμως όπως αυτό που του είχε υποδειχθεί. Ισχυρίστηκε ότι ο κ. Ιωσηφίδης τον διαβεβαίωσε ότι μετά τις γιορτές θα αντικαθιστούσαν το γραφείο και θα τοποθετούσαν ανάλογα πάγκο εργασίας με τις βιτρίνες και τα συρτάρια και θα του έφερνε επίσης κάποια άλλα εξαρτήματα και εξοπλισμούς. Σε σχέση με τα συστήματα που θα έπρεπε να επιστραφούν θα μεριμνούσε ο ίδιος ο κ. Ιωσηφίδης αφού όπως επανειλημμένως του τόνισε θα εξόπλιζε με αυτά άλλα περίπτερα. Ισχυρίστηκε επίσης ότι ουδέποτε παρέλαβε το περίπτερο ανεπιφύλαχτα ή ότι αυτό ήταν της πλήρους αρεσκείας του. Αρνήθηκε ότι είδε οποτεδήποτε τα τεκμήρια 2(α) ή 2(β) τα οποία δεν είναι υπογεγραμμένα από τον ίδιο και αναγνώρισε την υπογραφή του μόνο στο τεκμήριο
  10. Ισχυρίζεται ότι ο ίδιος έχει υποστεί ζημιές καθότι η ενάγουσα εταιρεία ουδέποτε εκτέλεσε τις εργασίες όπως είχαν μεταξύ τους συμφωνηθεί και αξιώνει την επιστροφή του ποσού των €3.000 το οποίο αναλογεί στις ζημιές που προκλήθηκαν εξ υπαιτιότητας της ενάγουσας. Κατά την αντεξέταση του ισχυρίστηκε ότιόταν είχε υπογράψει την παραγγελία που του απέστειλε η ενάγουσα το περίπτερό του ήταν άδειο. Αργότερα διάφοροι προμηθευτές ειδών περιπτέρου του έδωσαν είτε χρήματα ή κάποια δώρα ή και δωρεάν προϊόντα για να τοποθετήσουν στο περίπτερό του τα ράφια τους τα οποία και αποδέχθηκεαφού όπως ο ίδιος παραδέχθηκε αυτό ήταν προς όφελός του. Συμφώνησε απόλυτα, όπως χαρακτηριστικά ανέφερε, με υποβολή της κας Κοζάκου ότι μετά που έκανε την παραγγελία του προς την ενάγουσα και τον προσέγγισαν διάφοροι προμηθευτές οι οποίοι είχαν βάλει τα δικά τους ράφια στο περίπτερό του δεν είχε πλέον ανάγκη αυτά τα οποία είχε παραγγείλει από την ενάγουσα. Ισχυρίστηκε επίσης ότι όταν ο κ. Ιωσηφίδης του ζήτησε σε κάποια χρονική στιγμή επιπρόσθετα χρήματα αυτός αρνήθηκε και του είπε να ξεκαθαρίσει πρώτα ποιος εξοπλισμός θα του παραδιδόταν και μετά. Ισχυρίστηκε ότι ήθελε να έρθει σε διακανονισμό με την ενάγουσα και οι οδηγίες του προς τον τότε δικηγόρο του ήταν να καταχωρήσει μια τυπική υπεράσπιση στην εναντίον του αγωγή γιατί πίστευε ότι θα βρισκόταν η χρυσή τομή. Αρνήθηκε ότι είδε τα τεκμήρια 2(α) και 2(β) και ισχυρίστηκε ότι όταν κάποιος υπάλληλος της εταιρείας τον συνάντησε και του ζήτησε το ποσό των €10.000 περίπου χιλιάδων ισχυριζόμενος ότι αυτό είναι το υπόλοιπό του ο ίδιος το αρνήθηκε. Ισχυρίστηκε επίσης ότι ο ίδιος ουδέποτε παρέλαβε τον εξοπλισμό των €10.000 που ισχυρίζεται η ενάγουσα αλλά εξοπλισμό χαμηλότερης αξίας. Αρνήθηκε υποβολή ότι όλος ο εξοπλισμός τον οποίο είχε παραγγείλει του παραδόθηκε μέχρι τις 29.12.2009 και ισχυρίστηκε ότι ο υπάλληλος της ενάγουσας κ. Ιωσηφίδης πιθανόν να τα κράτησε για τον εαυτό του και να τα παρέδωσε σε άλλα περίπτερα. Ισχυρίστηκε επίσης ότι κάποια κα Μιλτιάδους από μία συγκεκριμένη εταιρεία μπισκότων του είχε παραδώσει ράφια τα οποία τοποθέτησε στο περίπτερό του και ουδέποτε παρέλαβε τα ράφια τα οποία είχε παραγγείλει από την ενάγουσα. Στην αμέσως επόμενη υποβολή ότι τα εν λόγω ράφια του παραδόθηκαν από την ενάγουσα αλλά προτίμησε να πάρει εκείνα που του προσφέρθηκαν από άλλα πρόσωπα σε πιο χαμηλή τιμή συμφώνησε με την εν λόγω υποβολή αφού όπως παραδέχθηκε ήταν πιο φθηνά αλλά ισχυρίστηκε ότι ήταν σε συνεννόηση με τον κ. Ιωσηφίδη ότι όσα από τα παραγγελθέντα δεν θα παραλάμβανε θα διοχετεύονταν αλλού χωρίς να επιβαρυνόταν ο ίδιος. Ισχυρίστηκε επίσης ότι πλήρωσε στην ενάγουσα εταιρεία το ποσό των €3.000 λίγες μέρες μετά την παραγγελία και όχι στις 31.12.2009 ή στις 3.1.
  11. Ισχυρίστηκε επίσης ότι σε περίπτωση που δεν έδιδε το ποσό της προκαταβολής δεν θα του παραδίδονταν αυτά τα οποία είχε παραγγείλει. Ισχυρίστηκε τέλος ότι το τιμολόγιο ήλθε εις γνώση του για πρώτη φορά στις 13 ή 14 Ιανουαρίου 2010 όταν κάποιο πρόσωπο που τον πλησίασε σε κάποια καφετέρια στο MadisonMallτου είπε ότι είναι υπάλληλος της ενάγουσας και του ζήτησε λεφτά και τότε ήταν που είδε ότι το εν λόγω πρόσωπο κρατούσε στα χέρια του κάποια τιμολόγια. ΑΓΟΡΕΥΣΕΙΣ Μετά την ολοκλήρωση της μαρτυρίας που παρουσιάστηκε από τις δύο πλευρές οι συνήγοροι των διαδίκων ετοίμασαν γραπτό κείμενο με τις θέσεις τους τις οποίες και παρέδωσαν στο Δικαστήριο. Η κα Κοζάκου εισηγήθηκε ότι σύμφωνα με την αξιόπιστη μαρτυρία του μάρτυρα της ενάγουσας αποδείχθηκε ότι αυτή ανέλαβε την κατασκευή, διαμόρφωση και εξοπλισμό του περιπτέρου του εναγομένου στο MadisonMall αντί του συμφωνηθέντος ποσού των €10.207,
  12. Η προσφορά δόθηκε από τον υπεύθυνο της ενάγουσας εταιρείας κ.Χρίστο Ιωσηφίδη προσωπικά στον εναγόμενο ο οποίος συμφώνησε με αυτή και την υπέγραψε. Η ενάγουσα εταιρεία διαμόρφωσε τον εξοπλισμό του περιπτέρου ως η μεταξύ τους συμφωνία και τον παρέδωσε στο περίπτερο του εναγομένου ο οποίος τον παρέλαβε ανεπιφύλαχτα. Ο εναγόμενος κατέβαλε έναντι του λογαριασμού του το ποσό των €3.000 και παρέμεινε υπόλοιπο το ποσό των €6.734.
  13. Σχολιάζοντας τη μαρτυρία του κ.Χριστοφόρου η κα Κοζάκου εισηγήθηκε ότι αυτή δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή από το Δικαστήριο καθότι σε αυτή περιλαμβάνονται αντιφατικοί ισχυρισμοί. Στην αντίπερα όχθη ο κ. Στυλιανού εισηγήθηκε ότι κατά την ημέρα παράδοσης των υλικών και του εξοπλισμού περί τα τέλη Δεκεμβρίου του 2009 διαπιστώθηκε διαφορά μεταξύ των παραγγελθέντων και των παραδοθέντων και η ενάγουσα ανέλαβε την υποχρέωση να επανέλθει με τα σωστά. Αντ' αυτού όμως εξέδωσε τιμολόγια χωρίς να έχει ολοκληρώσει τις εργασίες. Εισηγήθηκε επίσης ότι πρόσφατα ο εναγόμενος πληροφορήθηκε ότι η ενάγουσα δεν υφίσταται και για τον λόγο αυτό η αγωγή πρέπει να απορριφθεί. Εισηγήθηκε επίσης ότι ο εναγόμενος δεν οφείλει οποιοδήποτε ποσό στην ενάγουσα και ζήτησε την απόρριψη της αγωγής με έξοδα εις βάρος της. Αναφορικά με την εισήγηση του κ. Στυλιανού ότι η ενάγουσα εταιρεία δεν υφίσταται σημειώνω από αυτό το στάδιο ότι σε περίπτωση που ένας εναγόμενος επιθυμεί να αμφισβητήσει την εξουσία έγερσης αγωγής στο όνομα ενός ενάγοντα πρέπει να αποταθεί για διαγραφή του ονόματός του στο αρχικό στάδιο της διαδικασίας και δεν μπορεί να αμφισβητεί αυτή την εξουσία με την υπεράσπισή του ούτε μπορεί να κάμει κάτι τέτοιο στη δίκη, πόσο μάλλον κατά το στάδιο των αγορεύσεων όπως συνέβη στην παρούσα υπόθεση (SartasImporters - DistributorsLtdv. Ανδρέα Μιαούλη

(2003)1 Α.Α.Δ. 1446). Σε κάθε περίπτωση σημειώνω ότι ο εναγόμενος με την υπεράσπισή του παραδέχεται ότι η ενάγουσα εταιρεία είναι εγγεγραμμένη σύμφωνα με τον νόμο και είναι προφανές ότι η εν λόγω εισήγηση δεν μπορεί να έχει επιτυχή κατάληξη και απορρίπτεται. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗΤΗΣ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ Η αξιολόγηση της μαρτυρίας είναι άρρηκτα συνυφασμένη με την αξιοπιστία του μάρτυρα. Είναι κατ' εξοχή έργο του πρωτόδικου δικαστηρίου το οποίο είχε την ευκαιρία να ακούσει τους μάρτυρες και να παρακολουθήσει τη συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα. Έχει λεχθεί ότι η εντύπωση που ο μάρτυρας αφήνει στο Δικαστήριο είναι παράγοντας εξαιρετικής σπουδαιότητας για την κρίση της αξιοπιστίας του (C. & A. Pelekanos Assoc. Ltd v. Πελεκάνου
(1999)1 Α.Α.Δ. 1273) και πως οι γνώσεις του για τα επίδικα γεγονότα, οι αντιδράσεις και η συμπεριφορά του στο εδώλιο του μάρτυρα, σε συνδυασμό με τη μνήμη, την ειλικρίνεια και τον τρόπο αφήγησης των γεγονότων, συνιστούν καθοριστικούς για την αξιοπιστία του παράγοντες. Στην υπόθεση Ομήρου v. Δημοκρατίας
(2001)2 Α.Α.Δ. 506, υποδεικνύεται ότι η αξιολόγηση της μαρτυρίας ενός μάρτυρα πρέπει να γίνεται με βάση το περιεχόμενο της, την ποιότητα και πειστικότητά της και τη σύγκριση της με την υπόλοιπη μαρτυρία, ενώ στην υπόθεση Χριστοφή v. Ζαχαριάδη
(2002)1 Α.Α.Δ. 401, αφού επισημάνθηκε το γεγονός ότι η μαρτυρία θα πρέπει να προσεγγίζεται με πολλή προσοχή «γιατί συμβαίνει αναξιόπιστος μάρτυρας να προκαλεί ευμενή εντύπωση και αντίστροφα», λέχθηκε πως ο τρόπος που καταθέτει ένας μάρτυρας «συνιστά και εκδηλώνει την προσωπικότητά του. Οι πνευματικές και άλλες αρετές του μάρτυρα που εξωτερικεύονται μαζί με το αφηγηματικό μέρος της μαρτυρίας του προσδίδουν κατά κανόνα αξιοπιστία στη μαρτυρία». Στην υπόθεση Ανδρέας Γιάγκου Σάντης ν. Δέσποινας Χατζηβασιλείου κ.ά.
(2009)1 Α.Α.Δ 288 τονίστηκε η αναγκαιότητα ακόμη και στην περίπτωση που μάρτυρας εντυπωσιάζει θετικά το Δικαστήριο, να καταγράφονται οι λόγοι της θετικής αυτής αποκόμισης ώστε να παραμένουν κατά νου καθόλη τη διάρκεια του έργου της αξιολόγησης της υπόθεσης ως ασφαλιστική δικλείδα για τη σφαιρική αντιμετώπιση της αξιολόγησης των διαδίκων και της μαρτυρίας τους. Έχω παρακολουθήσει τους μάρτυρες στη ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης έχοντας την ευκαιρία να παρακολουθήσω τις αντιδράσεις τους, φυσικές ή αφύσικες, τον τρόπο που αντιδρούσαν, τη νευρικότητα ή την επιφυλακτικότητά τους, ή την ιδιοσυγκρασία που εκδήλωναν, παράγοντες που σύμφωνα με τη νομολογία έχουν ιδιαίτερη σπουδαιότητα κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας, χωρίς βεβαίως να παραγνωρίζω ότι τα πιο πάνω στοιχεία μπορούν να προσδώσουν θετικότητα στη μαρτυρία ενός μάρτυρα αλλά δεν μπορούν να αποτελέσουν τον αποκλειστικό λόγο για την αποδοχή της μαρτυρίας του. Έχω επίσης κατά νου την αρχή ότι ένας μάρτυρας μπορεί να γίνει πιστευτός μερικώς ή ολικώς, ενώ δεν θεωρείται επιλήψιμη η επιλεκτική αποδοχή μέρους της μαρτυρίας ενός μάρτυρα (Χρίστου ν. Khoreva
(2002)1 Α.Α.Δ. 454). Το πλήρες περιεχόμενο της μαρτυρίας βρίσκεται καταγεγραμμένο στα πρακτικά της υπόθεσης και μαζί με το περιεχόμενο των τεκμηρίων έχει μελετηθεί και λαμβάνεται υπόψη στο σύνολό του. Κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας δεν θα προβώ σε εκτενή και λεπτομερή παράθεση της δοθείσας μαρτυρίας αλλά θα περιοριστώ στα ουσιώδη σημεία της μαρτυρίας του κάθε μάρτυρα (Καννάουρου κ.ά ν. Σταδιώτη κ.ά.
(1990)1 Α.Α.Δ. 35). Ο μάρτυρας της ενάγουσας κ. Νικολάου μου έχει κάνει θετική εντύπωση. Η παρουσία του στο Δικαστήριο και τα όσα ισχυρίστηκε είχαν συνοχή και παρέμεινε σταθερός στις θέσεις του κατά την αντεξέταση. Κρίνω ότι λόγω της άμεσης προσωπικής του εμπλοκής στην υπόθεση ήταν σε θέση να γνωρίζει καλά τα σχετικά γεγονότα. Κρίνω ότι ήταν μάρτυρας της αλήθειας και ότι η παρουσία του στο Δικαστήριο αποσκοπούσε στο να μεταφέρει την αλήθεια και να βοηθήσει το Δικαστήριο. Ήταν ειλικρινής και δεν διακατεχόταν από αρνητικά συναισθήματα για τον εναγόμενο και αυτό φάνηκε από την παραδοχή του ότι δεν έχει αμφιβολία ότι πρόκειται για ένα τυπικό και καλό άνθρωπο. Ήταν παρών όταν το τεχνικό τμήμα της ενάγουσας εταιρείας εργαζόταν στο περίπτερο του εναγομένου και εξήγησε με λεπτομέρεια τις μικροαλλαγές που είχαν γίνει στον εξοπλισμό που η ενάγουσα παρέδωσε στον εναγόμενο. Ο ισχυρισμός του ότι ο εναγόμενος κατέβαλε στην ενάγουσα το ποσό των €3.000 στις 3.1.2010 επιβεβαιώνεται από την σχετική κατάσταση λογαριασμού τεκμήριο 3 στην οποία φαίνεταιη σχετική καταγραφή και για την οποία κατάσταση λογαριασμού δεν υπήρξε οποιαδήποτε αμφισβήτηση ή έστω υποβολή από την πλευρά του εναγομένου ότι οι καταγραφές σε αυτή δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. Ισχυρίστηκε πως, παρά το γεγονός ότι η μεταξύ των διαδίκων συμφωνία προέβλεπε προκαταβολή εκ μέρους του εναγομένου ποσοστού 30%, η ενάγουσα ξεκίνησε τις εργασίες και ανέμενε στη συνέχεια την πληρωμή, κάτι το οποίο ισχυρίστηκε ότι το έκανε επειδή είναι σύνηθες στις εμπορικές συναλλαγές και επειδή δεν είχε οποιοδήποτε λόγο να πιστεύει ότι ο εναγόμενος δεν θα συμμορφωνόταν με τις υποχρεώσεις του. Κρίνω ότι η θέση του αυτή είναι λογική και την αποδέχομαι. Ο ισχυρισμός του κ. Νικολάου ότι τα τιμολόγια παραδόθηκαν πράγματι στον εναγόμενο επιβεβαιώθηκε και από τον ίδιο τον εναγόμενο ο οποίος κατά την αντεξέτασή του διαφοροποίησε την αρχικώς αντίθετη θέση του και παραδέχθηκε ότι πράγματι αυτά περιήλθαν εις γνώση του στις 13 ή 14 Ιανουαρίου 2010 όταν κάποιο πρόσωπο τον συνάντησε σε καφετέρια στο MadisonMall και αφού του ανέφερε ποιος είναι του ζήτησε λεφτά και αυτή ήταν η πρώτη φορά που το εν λόγω πρόσωπο κρατούσε στα χέρια του κάποια τιμολόγια. Λόγω των όσων ανέφερα πιο πάνω κρίνω ότι η μαρτυρία του κ. Νικολάου είναι λογική και επιβεβαιώνεται και από άλλη αποδεκτή ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρία. Ως εκ τούτου κρίνεται ως αξιόπιστη και το Δικαστήριο μπορεί να στηριχθεί σε αυτή για να καταλήξει στα συμπεράσματά του. Ο εναγόμενος κ. Χριστοφόρου δεν έχει κάνει καλή εντύπωση στο Δικαστήριο. Η μαρτυρία του ήταν γενική και αόριστη και δεν συνάδει με τη λογική και την άλλη αποδεκτή από το Δικαστήριο μαρτυρία. Επίσης σε αρκετά ουσιώδη σημεία της βρισκόταν εκτός των δικογραφημένων θέσεών του. Σε αντίθεση με τη δικογραφημένη θέση του ότι δεν του παραδόθηκαν αυτά τα οποία είχε παραγγείλει ισχυρίστηκε ότι του παραδόθηκαν τα ράφια τα οποία είχε παραγγείλει αλλά προτίμησε να πάρει κάποια άλλα τα οποία του προσφέρθηκαν από προμηθευτή ειδών περιπτέρου σε πιο χαμηλή τιμή. Σημειώνω επίσης ότι κατά την αντεξέτασή του παραδέχθηκε ότι διάφοροι προμηθευτές του δώρισαν είδη περιπτέρου όπως για παράδειγμα ράφια ή διάφορα προϊόνταακόμα και χρήματα τα οποία και αποδέχθηκε. Του είχαν τεθεί σχετικές υποβολές από την κα Κοζάκου τις οποίες όχι μόνο δεν αρνήθηκε αλλά αντιθέτως συμφώνησε με αυτές θεωρώντας ότι αυτό ήταν κάτι απολύτως φυσιολογικό να πράξει. Αυτό κατά την κρίση μου είναι ενδεικτικό ότι ο εναγόμενος είχε κάθε λόγο μετά που αντιλήφθηκε ότι μπορούσε να εξασφαλίσει είτε δωρεάν είτε σε χαμηλότερη τιμή τα αντικείμενα που είχε ήδη παραγγείλει από την ενάγουσα να μην ήθελε να πληρώσει για αυτά την ενάγουσα. Λόγω τούτου κρίνω ότι ο ισχυρισμός του περί μη παράδοσης του παραγγελθέντος εξοπλισμού από την ενάγουσα δεν μπορεί να γίνει αποδεκτός. Επίσης ισχυρίστηκε ότι ο υπάλληλος της ενάγουσας κ. Ιωσηφίδης παρέδιδε σε άλλα περίπτερα όσα αυτός είχε παραγγείλει χωρίς τέτοιος ισχυρισμός να περιλαμβάνεται στην υπεράσπιση την οποία καταχώρησε. Πέραν του γεγονότος ότι αυτός ο ισχυρισμός δεν μπορεί να γίνει αποδεκτός είναι και ένδειξη της πτωχής εικόνας της μαρτυρίας του εναγομένου. Επίσης διαπιστώνω ότι στη μαρτυρία του υπάρχουν ουσιώδεις αντιφάσεις οι οποίες καθιστούν την αποδοχή της μαρτυρίας του επισφαλή. Σημειώνω ότι στα αρχικά στάδια της αντεξέτασής του ισχυρίστηκε ότι ουδέποτε είδε τα τιμολόγια τεκμήρια 2(α) και 2(β) ενώ αργότερα ισχυρίστηκε ότι στις 13 ή 14 Ιανουαρίου 2010 ήλθε εις γνώση του για πρώτη φορά το εν λόγω τιμολόγιο όταν κάποιο πρόσωπο εκ μέρους της ενάγουσας τον συνάντησε σε μια καφετέρια στο MadisonMallκαι ήταν η πρώτη φορά που το εν λόγω πρόσωπο κρατούσε τιμολόγιο. Δεν αποδέχομαι ούτε τον ισχυρισμό του ότι είχε διαμαρτυρηθεί για την μη εκτέλεση των εργασιών εκ μέρους της ενάγουσας αφού αυτός ο ισχυρισμός του όχι μόνο παρέμεινε αόριστοςαλλά δεν συνάδει ούτε με τη λογική.Δεν έχω αμφιβολία ότι ο εν λόγω ισχυρισμός αποτελεί εκ των υστέρων σκέψεις στην προσπάθειά του εναγομένου να δικαιολογήσει την άρνησή του να πληρώσει την αξία των όσων είχε παραγγείλει και εξηγώ το γιατί. Η παρούσα αγωγή του επιδόθηκε στις 15.2.2012 δηλαδή 2 και πλέον χρόνια μετά που κατά τους ισχυρισμούς του η ενάγουσα είχε εκτελέσει πλημμελώς τις παραγγελθείσες εργασίες για τις οποίες της είχε πράγματι καταβάλει το ποσό των €3.000. Παρά τον ως άνω ισχυρισμό του για πλημμελή εκτέλεση εργασιών εκ μέρους της ενάγουσας δεν κινήθηκε δικαστικά για να διεκδικήσει την επιστροφή του εν λόγω ποσού ούτε απέστειλε σε αυτή οποιαδήποτε επιστολή στην οποία να φαίνεται ότι πράγματι διαμαρτυρήθηκε και ενήργησε ως ισχυρίστηκε ζητώντας την επιστροφή του ως άνω ποσού. Αυτόν τον ισχυρισμό τον προέβαλε για πρώτη φορά με την καταχώρηση της υπεράσπισης και ανταπαίτησής του η οποία έγινε στις 30.10.2012. Είναι λογικώς αναμενόμενο ότι ένα πρόσωπο το οποίο θεωρεί ότι τα συμφέροντα του πλήττονται από τη συμπεριφορά του αντισυμβαλλομένου του θα τα διεκδικήσει άμεσα και δεν θα αφήσει να διαρρεύσει ένα τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα χωρίς να κινηθεί δικαστικά για να ζητήσει την επιστροφή των χρημάτων τα οποία κατέβαλε. Συνεπώς ο εν λόγω ισχυρισμός του δεν μπορεί να γίνει αποδεκτός από το Δικαστήριο. Δεν αποδέχομαι ούτε τον ισχυρισμό του ότι το εν λόγω ποσό των €3.000 πληρώθηκε στην ενάγουσα ως προκαταβολή γιατί έρχεται σε αντίθεση με την πιο πάνω αποδεχθείσα από το Δικαστήριο μαρτυρία ότι η καταβολή του εν λόγω ποσού έγινε στις 3.1.2010 ως αυτό προκύπτει από τη μη αμφισβητηθείσα κατάσταση λογαριασμού τεκμήριο 3. Λόγω των όσων ανέφερα πιο πάνω κρίνω ότι δεν είναι ασφαλές να στηριχθώ στη μαρτυρία του κ. Χριστοφόρου την οποία δεν αποδέχομαι. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ Έχοντας υπόψη μου τους ισχυρισμούς οι οποίοι έγιναν παραδεκτοί από τους διαδίκους, τους ισχυρισμούς οι οποίοι δεν αμφισβητήθηκαν καθώς και τα όσα προκύπτουν από την ενώπιον μου αποδεχθείσα ως αξιόπιστη μαρτυρία,καταλήγω στα πιο κάτω ευρήματα: η ενάγουσα είναι εταιρεία δεόντως εγγεγραμμένη η οποία ασχολείται με κατασκευή περιπτέρων και τον Δεκέμβριο του 2009 ανέλαβε να εξοπλίσει το περίπτερο του εναγομένου στο MadisonMallστη Λευκωσία. Ο εναγόμενος συμφώνησε με την ενάγουσα να τον προμηθεύσει με εξοπλισμό περιπτέρου και προς τούτο υπέγραψε τη σχετική προσφορά που του έδωσε η ενάγουσα και την απέστειλε σε αυτή μέσω τηλεομοιότυπου. Ο εναγόμενος μετά την συμφωνία που έκανε με την ενάγουσα προσεγγίστηκε από διάφορους προμηθευτές οι οποίοι έβαλαν στο περίπτερό του τα δικά τους ράφια και πλέον δεν είχε ανάγκη όλα όσα παρήγγειλε από την ενάγουσα. Η ενάγουσα περί τα τέλη Δεκεμβρίου 2009 παρέδωσε στον εναγόμενο τον εξοπλισμό που είχε παραγγείλει με μια μικρή διαφοροποίηση της τελικής αξίας του προς τα κάτωσε σχέση με το ποσό της προσφοράς αφού ο εναγόμενος δεν παρέλαβε κάποια από τα παραγγελθέντα και αυτή περιορίστηκε στο ποσό των €9.734,75. Κατά την παράδοση έγινε καταμέτρηση του εξοπλισμού που παραδόθηκε και ο εναγόμενος παρέλαβε τον εν λόγω εξοπλισμό χωρίς να διαμαρτυρηθεί. Η ενάγουσα στη συνέχεια εξέδωσε σχετικό τιμολόγιο το οποίο μερικές μέρες αργότερα υπάλληλός της παρέδωσε στον εναγόμενο ζητώντας του παράλληλα την εξόφληση του υπολοίπου. Εν τω μεταξύ ο εναγόμενος στις 3.1.2010 κατέβαλε στην ενάγουσα το ποσό των €3.000 και έτσι παρέμεινε οφειλόμενο το ποσό των €6.734,75 το οποίο ο εναγόμενος παρέλειψε να καταβάλει. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Η απαίτηση της ενάγουσας ως αυτή προκύπτει από την έκθεση απαίτησή της εδράζεται σε χρέος. Στην υπόθεση Γεώργιος & Σπύρος Τσαππή Λτδ ν. Παναγιώτη Πολυβίου
(2009)1 Α.Α.Δ. 339 λέχθηκε ότι «εφόσον η αγωγή βασιζόταν σε τιμολόγια, αυτά έπρεπε να θεωρηθούν σύμφωνα με τα όσα αναφέρονται στον Halsbury's Laws of England, 3η Έκδ. Τόμος 34, σελ. 171, ως ο έγγραφος λογαριασμός μεταξύ των διαδίκων σε σχέση με προϊόντα παραδοθέντα στον αγοραστή με αναφορά στην τιμή ή τη χρέωση. Περαιτέρω δεν εκτιμήθηκε σωστά η κατάσταση λογαριασμού τεκμ. 1, σε συνάρτηση με τα αντίστοιχα τιμολόγια τεκμ. 2, εφόσον αντιπαραβολή και μόνο των στοιχείων των δύο αυτών τεκμηρίων, θα έπρεπε να οδηγήσει το Δικαστήριο στο αναπόφευκτο συμπέρασμα ότι τα στοιχεία ήσαν ορθά, στο ισοζύγιο πάντοτε των πιθανοτήτων, εφόσον η κατάσταση λογαριασμού άρχεται από τις 14.5.02, προχωρεί ημερολογιακά μέχρι τη λήξη σχεδόν της περιόδου της συνεργασίας, ενώ καταγράφει με ακρίβεια τους αριθμούς των αντίστοιχων τιμολογίων με τις επί μέρους χρεώσεις, το δε τεκμ. 2 με τα 35 τιμολόγια επιβεβαιώνει την ορθότητα της κατάστασης λογαριασμού». Κρίνω ότι το ποσό το οποίο διεκδικεί η ενάγουσα έχει αποδειχθεί αφού η από μέρους της προσκομισθείσα μαρτυρία ήταν ικανή να αποδείξει με τη σαφήνεια και επάρκεια που απαιτείται τα επίδικα γεγονότα. Η ενάγουσα παρέδωσε στον εναγόμενο τον εξοπλισμό που παρήγγειλε και ως φαίνεται στο σχετικό τιμολόγιο τεκμήριο 2(α) το οποίο ετοιμάστηκε στη βάση της χειρόγραφης καταγραφής (τεκμήριο 2(β)) που έγινε κατά την παράδοσή τους στον εναγόμενο. Το ένα και μοναδικό τιμολόγιο το οποίο καταγράφηκε στην προσκομισθείσα κατάσταση λογαριασμού αποτελεί πλήρη καταγραφή των όσων η ενάγουσα παρέδωσε στον εναγόμενο. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Σε πολιτικές υποθέσεις το βάρος της απόδειξης το φέρει ο ενάγων και αυτό είναι στο επίπεδο του ισοζυγίου των πιθανοτήτων (Μαρσέλ κ.ά. ν. Λαϊκής Κυπριακής Τράπεζας Λτδ,
(2001)1 Α.Α.Δ. 1858). Όπως λέχθηκε στην ως άνω υπόθεση: «το κριτήριο δεν είναι αν η θέση ή η εκδοχή του διαδίκου που φέρει το βάρος της απόδειξης (onusofproof) είναι «η πιο πιθανή παρά ή αντίθετη», εκείνη δηλαδή του αντιδίκου του. Το κριτήριο είναι κατά πόσο ο διάδικος που φέρει το βάρος της απόδειξης ικανοποίησε το Δικαστήριο, με επαρκή αποδεικτικά στοιχεία, ότι η θέση του ή η εκδοχή του είναι πιο πιθανή παρά όχι (ismoreprobablethannot). Αν απέτυχε να αποδείξει τη θέση ή την εκδοχή του σε αυτό το επίπεδο (standardofproof), ο διάδικος που φέρει το βάρος της απόδειξης δεν θεωρείται ότι το απέσεισε, έστω και αν η θέση ή η εκδοχή του είναι «πιο πιθανή παρά η αντίθετη», εκείνη δηλαδή, του αντιδίκου του». Κρίνω ότι στη βάση των πιο πάνω ευρημάτων η ενάγουσα παρουσίασε μαρτυρία ικανή να αποδείξει τους ισχυρισμούς της στη βάση του ισοζυγίου των πιθανοτήτων που είναι το απαιτούμενο μέτρο για πολιτικές υποθέσεις (Loizouv. Soleas
(1983)1 C.L.R. 982 καιAntoniouv. Anayiotos
(1983)1 C.L.R. 648).Ως εκ τούτου κρίνω ότι η ενάγουσα έχει αποδείξει την απαίτησή της και για τον λόγο αυτό δικαιούται να εκδοθεί σχετική υπέρ της απόφαση και εναντίον του εναγομένου.Λόγω των πιο πάνω η ανταπαίτηση του εναγομένου η οποία στηρίζεται σε κατ' ισχυρισμό αντιπαροχή η οποία έχει αποτύχει δεν μπορεί ναπετύχει και απορρίπτεται. Για τους ως άνω λόγους εκδίδεται απόφαση υπέρ της ενάγουσας και εναντίον του εναγομένου για το ποσό των €6.734,75 με νόμιμο τόκο από 13.4.2011ημέρα καταχώρησης της παρούσας αγωγής μέχρι εξοφλήσεως. Η ανταπαίτηση του εναγομένου απορρίπτεται. Επιδικάζονται υπέρ της ενάγουσας και εναντίον του εναγομένου τα δικηγορικά έξοδα της αγωγής όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. Έχοντας υπόψη μου ότι η απαίτηση και ανταπαίτηση συνεκδικάστηκαν σε πλήρη συνάρτηση κρίνω ότι δεν καθίσταται αναγκαία η έκδοση περαιτέρω απόφασης ως προς τα έξοδα της ανταπαίτησης. (Υπ.) ................................... Γιώργος Χρ. Φούλιας Επαρχιακός Δικαστής ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.