← Κύπρος

ΣΟΝΙΑΣ ΚΑΡΚΑ ν. Κώστα Γεωργίου κ.α., Αίτηση αρ. Κ30/16, 31/1/2018

ΣΟΝΙΑΣ ΚΑΡΚΑ ν. Κώστα Γεωργίου κ.α., Αίτηση αρ. Κ30/16, 31/1/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:DEELEM:2018:2 ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΕΛΕΓΧΟΥ ΕΝΟΙΚΙΑΣΕΩΝ ΛΕΜΕΣΟΥ - ΠΑΦΟΥ ΤΜΗΜΑ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Χρ. Ραγουζαίου, Προέδρου Αίτηση αρ. Κ30/16 Μεταξύ: ΣΟΝΙΑΣ ΚΑΡΚΑ, από τη Λεμεσό Αιτήτριας και

  1. Κώστα Γεωργίου, από τη Λεμεσό
  2. Νατάσα Γεωργίου, από τη Λεμεσό
  3. Σωτήρη Αττιπά, από τη Λεμεσό
  4. Ατίνα Αττιπά, από τη Λεμεσό Καθ' ων η Αίτηση Αίτηση ημερομηνίας 4.4.2017 31/1/2018 Για Αιτήτρια: κα Φρ. Χριστοδουλίδου, για Αντρέας Γιωρκάτζιης Δ.Ε.Π.Ε. (κος Μ. Δημοσθένους στην απαγγελία της απόφασης) Για Καθ' ων η αίτηση 1 και 2: κος Π. Κονταξής για κο Σ. Σωφρονίου ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Η παρούσα υπόθεση έχει καταχωρηθεί αρχικά στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού[1]. Εκκρεμούσης της αγωγής ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου, η ενάγουσα (όπως ήταν τότε) απέσυρε αρχικά την αγωγή εναντίον των εναγόμενων 3 και 4 (στις 13.2.2015) και στην συνέχεια απέσυρε την αγωγή και εναντίον των εναγόμενων 1 και 2 (την 20.10.2015). Απέμεινε έτσι προς εκδίκαση μόνο η Aνταπαίτηση των εναγόμενων 1 και 2 (αφού η ανταπαίτηση των εναγόμενων 3 και 4 είχε ήδη αποσυρθεί, στις 13.2.2015). Ακολούθως, μετά την διαπίστωση του Επαρχιακού Δικαστηρίου ότι αυτό στερείται δικαιοδοσίας εκδίκασης της Ανταπαίτησης[2], η αγωγή παραπέμφθηκε στο παρόν Δικαστήριο, ως το αρμόδιο Δικαστήριο για την εκδίκαση της Ανταπαίτησης των εναγόμενων 1 και
  5. Η αγωγή, έκτοτε έχει μετατραπεί σε Αίτηση Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεων και οι διάδικοι θα καλούνται πλέον ως εξής: Η Ενάγουσα ως "Αιτήτρια" και οι Εναγόμενοι 1 και 2 ως "Καθ' ων η αίτηση". Η Αίτηση αφορά την ενοικίαση από μέρους των Καθ' ων η αίτηση (ως συνιδιοκτητών), προς την Αιτήτρια του επίδικου ακινήτου, που βρίσκεται στην οδό Μαρίας Ρούσου Μιχαηλίδου 1, στην Αγία Φύλα, στη Λεμεσό (στο εξής αναφερόμενο ως "το μίσθιο"). Η Ανταπαίτηση των Καθ' ων η αίτηση αφορά την, κατ' ισχυρισμό των τελευταίων, πρόκληση ζημιών στο μίσθιο από μέρους της Αιτήτριας και την αξίωση για επιδίκαση υπέρ τους ειδικών αποζημιώσεων ύψους €45.017,50, πλέον τόκο και έξοδα (καθότι η Αιτήτρια έχει προβεί χωρίς τη συγκατάθεση τους, σε προσθήκες και μετατροπές στο μίσθιο και είναι αναγκαία η επαναφορά του στην πρότερά του κατάσταση). Στην Υπεράσπιση στην Ανταπαίτηση που καταχώρησε η Αιτήτρια προβάλλεται προδικαστική ένσταση ύπαρξης δεδικασμένου, δυνάμει της απόφασης στην Αίτηση Ενοικιοστασίου αρ. Ε11/
  6. Όφειλαν, ισχυρίζεται η Αιτήτρια, να είχαν εγείρει οι Καθ' ων η αίτηση, στην Αίτηση Ε11/2009 την παρούσα Ανταξίωση τους, ως παρεμπίπτον και συμπληρωματικό ζήτημα. Ως προς την ουσία της Ανταπαίτησης, η Αιτήτρια ισχυρίζεται ότι οι αλλαγές και προσθήκες που έγιναν από μέρους της στο μίσθιο, όχι μόνο δεν προκάλεσαν σε αυτό ζημιά, αλλά το βελτίωσαν με αποτέλεσμα να έχουν οι Καθ' ων η αίτηση πλουτίσει αδικαιολόγητα. Η παρούσα αίτηση Με την παρούσα Αίτηση, η Αιτήτρια ζητά από το Δικαστήριο να εκδικάσει και να αποφασίσει πριν την ακρόαση της υπόθεσης, την προδικαστική ένσταση της, αναφορικά με την ύπαρξη δεδικασμένου και της κατάχρησης της διαδικασίας από μέρους των Καθ' ων η αίτηση, με απώτερο σκοπό τον παραμερισμό της Ανταπαίτησης. Τα γεγονότα στα οποία στηρίζεται η αίτηση περιγράφονται στην ένορκη δήλωση της Αιτήτριας που συνοδεύει την αίτηση, ως εξής: Αναφέρει αρχικά η Αιτήτρια το ιστορικό της παρούσας Αίτησης, ως παρατίθεται και από το παρόν Δικαστήριο πιο πάνω. Συνεχίζοντας, αναφέρεται στην Αίτηση Ενοικιοστασίου με αριθμό Ε11/2009, που είχαν καταχωρήσει οι Καθ' ων η αίτηση εναντίον της και στην τελική απόφαση που το Δικαστήριο εξέδωσε στην εν λόγω Αίτηση. Ενώ στην Αίτηση Ε11/2009 υπήρχαν αρχικά αξιώσεις για έκδοση διαταγμάτων σε βάρος της, για επαναφορά του μισθίου στην προτέρα του κατάσταση, αυτές εγκαταλείφθηκαν και έτσι δεν εξετάστηκαν από το Δικαστήριο. Η γνώση των Καθ' ων η αίτηση αναφορικά με την ύπαρξη των μετατροπών που έγιναν στο μίσθιο (αφού αξίωναν την έκδοση διατάγματος επαναφοράς του μίσθιου στην προτέρα κατάσταση) δεικνύει ότι θα μπορούσαν οι Καθ' ων η αίτηση να είχαν περιλάβει στην Αίτηση Ε11/2009 και την αξίωση για καταβολή αποζημίωσης για την επαναφορά του μίσθιου στην προτέρα του κατάσταση. Αντ' αυτού επέλεξαν να προωθήσουν την αξίωση αυτή μεταγενέστερα υπό μορφή Ανταπαίτησής. Εάν επιδείκνυαν εύλογη επιμέλεια οι Καθ' ων η αίτηση στη θα μπορούσαν να είχαν προωθήσει, την αξίωση τους με την Αίτηση Ε11/
  7. Η αξίωση σε βάρος θέσμιου ενοικιαστή ανήκει στην αποκλειστική αρμοδιότητα του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεων και επεκτείνεται και στα ζητήματα που αφορούν απώλεια λόγω ζημιάς σε ελεγχόμενο υποστατικό. Επομένως, αναφέρει η Αιτήτρια, εγείρεται με την προδικαστική ένσταση σοβαρό νομικό ζήτημα το οποίο συνιστά αμιγώς νομικό σημείο για το οποίο δεν υπάρχει ανάγκη προσαγωγής μαρτυρίας. Κρίνεται έτσι αναγκαία η εκδίκαση της προδικαστικής ένστασης αφού τυχούσα αποδοχή της θα διαγνώσει πλήρως τα δικαιώματα των διαδίκων και θα περισώσει δικαστικό χρόνο και έξοδα. Η αίτηση βασίζεται "στους Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Δ.27, θθ 1-4, στην Δ.48 θθ 1-4, 8 και 9, στο άρθρο 21 και 22 του Περί Δικαστηρίων Νόμου Ν.14/60, στον Περί Ενοικιοστασίου Νόμου, Ν.23/83, στους Κανονισμούς 2(β) και 12(α) των Περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικών Κανονισμών 1983, στην νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου και στις συμφυείς εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου.". Στην ειδοποίηση πρόθεσης ένστασης που καταχώρησαν στις 10.10.2017 οι Καθ' ων η αίτηση, προβάλλονται οι πιο κάτω πέντε λόγοι ένστασης:
  8. Η αίτηση είναι καταχρηστική. Η τυχόν εκδίκαση των προδικαστικών ενστάσεων θα σπαταλήσει αχρείαστο χρόνο και χρήμα.
  9. Δεν υπάρχει βάσιμος λόγος επιτυχίας των προδικαστικών ενστάσεων.
  10. Στην Ανταπαίτηση για την οποία η Αιτήτρια ζητά την προδίκαση Νομικών σημείων εμπεριέχονται τόσο νομικά όσο και πραγματικά γεγονότα για τα οποία δέον να δοθεί σχετική μαρτυρία και τα θέματα αυτά δεν είναι αμιγώς νομικά ούτως ώστε από μόνα τους να δύνανται να εκδικαστούν προδικαστικά, ενώ υπάρχουν και αμφισβητούμενα γεγονότα.
  11. Δεν υφίσταται δεδικασμένο. Στην Αίτηση Έξωσης υπ' αρ. Ε11/09 εγκαταλείφθηκαν οι αξιώσεις, άρα δεν εξεδόθη απόφαση επ' αυτού του θέματος και/ή δεν αποφασίστηκε κάτι τέτοιο από το Δικαστήριο ώστε να αποτελεί δεδικασμένο και ουδόλως απασχόλησε το Δικαστήριο αυτό το θέμα στην εκδοθείσα απόφαση του (σελίδα αρ. 2 της απόφασης στην Αίτηση με αρ. Ε11/09).
  12. Το αίτημα για προδίκαση των κατ' ισχυρισμό της Αιτήτριας νομικών σημείων εγείρεται πολύ καθυστερημένα ενώ έπρεπε να εγερθεί κατά και/ή πριν την εκδίκαση της αγωγής η οποία εν τω μεταξύ έχει από μακρού χρόνου αποσυρθεί. Αντ' αυτού μετά την απόσυρση της αγωγής ο φάκελος σε σχέση με την εναπομείνασα Ανταπαίτηση μας μεταφέρθηκε στο Επαρχιακό Δικαστήριο από το οποίο και επανήλθε στο παρόν Δικαστήριο Ελέγχου Ενοικιάσεων. Συνοδεύεται η ένσταση από την ένορκη δήλωση του Καθ' ου η αίτηση 1 στην οποία επαναλαμβάνονται οι λόγοι ένστασης. Αγορεύσεις: Εφόσον το ζήτημα που εξετάζεται είναι αμιγώς νομικό, το Δικαστήριο συνεδρίασε με μονομελή σύνθεση. Δεν ζητήθηκε η αντεξέταση οποιουδήποτε από τους ενόρκως δηλούντες και οι συνήγοροι προχώρησαν σε αγορεύσεις. Νομική πτυχή: Η Διαταγή 29 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας εφαρμόζεται στις περιπτώσεις όπου στην υπόθεση προκύπτει ένα αμιγώς νομικό ζήτημα, το οποίο το Δικαστήριο κρίνει ορθό να εξετάσει πριν την παρουσίαση της μαρτυρίας ή την εξέταση των γεγονότων της υπόθεσης (βλ. The Annual Practice 1958 σελ. 772 επ.). Η διάταξη αυτή τυγχάνει αναλογικής εφαρμογής από το παρόν Δικαστήριο, δυνάμει των κανονισμών 2(β) και 12(α) των περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικών Κανονισμών. Στην παρούσα υπόθεση, η Αιτήτρια έχει εγείρει, με την Υπεράσπιση της στην Ανταπαίτηση, το ζήτημα της ύπαρξης δεδικασμένου λόγω της ύπαρξης και άλλης διαδικασίας, κατά τον ίδιο χρόνο μεταξύ των διαδίκων για την ίδια επίδικη ενοικίαση. Σύμφωνα με τα όσα αναφέρονται στη βιβλιογραφία και στη νομολογία, η αρχή του δεδικασμένου (res judicata) υφίσταται με στόχο την αποτροπή του φαινομένου να υποχρεωθεί ένας διάδικος να προστατεύσει τον εαυτό του δύο φορές για το ίδιο θέμα (βλ. Χριστοφής Α. Χριστοφή (Παπέττας) ν. Σ.Μ. Φλοκκάς Λτδ κ.α.

(2001)1 Α.Α.Δ. 1703). Αυτό που η Αιτήτρια ζητά από το Δικαστήριο να εξετάσει είναι κατά πόσο τυγχάνει εφαρμογής η αρχή σύμφωνα με την οποία "το δεδικασμένο εφαρμόζεται και σε όλα τα ζητήματα που υφίσταντο κατά τον χρόνο έκδοσης της απόφασης και ο διάδικος είχε την ευκαιρία να παρουσιάσει στο Δικαστήριο"[3]. Στο στάδιο αυτό θα αρκεστώ να αναφερθώ στην νομολογία [βλ. Κλεόπα ν. Αντωνίου
(2002)1 Α.Α.Δ. 58], σύμφωνα με την οποία: "Η νομική φύση του δεδικασμένου απασχόλησε επανειλημμένα. Το υπό κρίση είναι από τα θέματα που έχει φωτίσει αρκούντως η νομολογία. Στην Παμπορίδης ν. Κτηματικής Τραπέζης Λτδ.
(1995)1 Α.Α.Δ. 670 επισημάνθηκε από το Εφετείο ότι: ". δημιουργείται δεδικασμένο όχι μόνο σε σχέση με όσες αξιώσεις περιλήφθηκαν στην πρώτη αγωγή αλλά και σε σχέση με εκείνες που μπορούσαν να προβληθούν ως ενταγμένες στο πλαίσιο του αρχικού αντικειμένου της αντιδικίας, αλλά δεν προβλήθηκαν. Είναι θεμελιωμένο πως αυτή η προέκταση ισχύει και ως προς τις δύο εκφάνσεις του δεδικασμένου δηλαδή και για κώλυμα αναφορικά με την αιτία της αγωγής και για κώλυμα αναφορικά με επίδικο θέμα. Στην υπόθεση Arnold v. NatWest Bank PLC (ανωτέρω) αποφασίστηκε πως όπου εξαιρετικές περιστάσεις δείχνουν ότι η άκαμπτη εφαρμογή των κανόνων ως προς το δεδικασμένο θα οδηγούσε σε αδικία ενώ, αντίστροφα, η παράκαμψη τους δεν θα απέληγε σε κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας, δικαιολογείται η συζήτηση θέματος σε νέα δικαστική διαδικασία έστω και αν αυτό το θέμα πράγματι αποφασίστηκε σε προηγούμενη ή ενώ δεν είχε προβληθεί για να αποφασιστεί, θα μπορούσε να είχε προβληθεί. Η υπόθεση Arnold v. NatWest Bank PLC (ανωτέρω) δεν αφορούσε σε κώλυμα ως προς την αιτία της αγωγής αλλά σε κώλυμα ως προς επίδικο θέμα. Στην υπόθεση The "Indian Grace" (ανωτέρω) κρίθηκε ότι, κατ' εφαρμογήν της, ισχύουν τα ίδια και στην περίπτωση κωλύματος ως προς την ίδια την αιτία της αγωγής, σε σχέση όμως με θέμα που ενώ δεν αποφασίστηκε πράγματι, θα μπορούσε να είχε προβληθεί στο πλαίσιο της πρώτης διαδικασίας για να αποφασιστεί." (Δική μου υπογράμμιση) Είμαι της άποψης ότι το ζήτημα της ύπαρξης ή μη δεδικασμένου, δεν μπορεί να κριθεί σε αυτό το στάδιο. Θα πρέπει να παρουσιαστεί μαρτυρία ώστε να μπορεί Δικαστήριο να προβεί σε εύρημα, αρχικά σε σχέση με την ύπαρξη ή μη κωλύματος δεδικασμένου και στη συνέχεια αναφορικά με την τυχούσα ύπαρξη "εξαιρετικών περιστάσεων" (για την παράκαμψη του κωλύματος αυτού). Η προβολή γεγονότων κατά το στάδιο αγορεύσεων, χωρίς να έχει προηγηθεί μαρτυρία, καθιστά αδύνατη την εξέταση των ισχυρισμών αυτών. Κατάληξη Η παρούσα ενδιάμεση αίτηση απορρίπτεται, με έξοδα σε βάρος της Αιτήτριας, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Γραμματέα του δικαστηρίου και εγκριθούν από το Δικαστήριο στο τέλος της διαδικασίας. (Υπ.) ............... Χρ. Ραγουζαίου Πρόεδρος Δικαστηρίου Πιστό Αντίγραφο Γραμματέας Subject: Rent Control/Interim Αναφορά: aitisi gia ekdikasi prodikastikou zitimatos [1] Αγωγή με αριθμό 1764/2009. [2] Για τους λόγους που εξηγούνται στην απόφαση ημερομηνίας 28.11.2016. [3] Βλ. Halsbury's (πιο πάνω). Η μετάφραση είναι ελεύθερη. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.