E.A. HOME CHIC PROPERTIES LTD ν. CYPEIR PROPERTIES LTD, Αρ. Αγωγής: 2858 / 2017, 23/1/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2018:A24 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χρ. Γ. Φιλίππου, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 2858 / 2017 ΜΕΤΑΞΥ: E.A. HOME CHIC PROPERTIES LTD ΕΝΑΓΟΥΣΑΣ ΚΑΙ CYPEIR PROPERTIES LTD ΕΝΑΓΟΜΕΝΗΣ Ημερομηνία: 23 Ιανουαρίου, 2018 Εμφανίσεις: Για Ενάγουσα - Αιτήτρια: Ο κ. Λ. Κοϊνάς για Δημήτρης Παναούτας & Συνεργάτες ΔΕΠΕ Για Εναγομένη - Καθ' ης η αίτηση: Ο κ. Κ. Καρατσής για Ν. Pirilides & Associates LLC Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η A Π Ο Φ Α Σ Η (Σε αίτηση για έκδοση απαγορευτικού διατάγματος) Η Ενάγουσα/ Αιτήτρια (στη συνέχεια «η Αιτήτρια») με μονομερή αίτηση της εξασφάλισε προσωρινό διάταγμα εναντίον της Εναγομένης/ Καθ' ης η αίτηση (στη συνέχεια «η Καθ' ης η αίτηση»), με το οποίο διατασσόταν όπως σταματήσει και/ή παύσει και/ή να μην επιτρέπει τη μεταφορά όγκων χωμάτων και πετρών και/ή οποιαδήποτε άλλα υλικά και/ή αντικείμενα και/ή οποιασδήποτε φύσης πράγματα και/ή γενικά να μην επεμβαίνει μέσα στο ακίνητο της με αριθμό εγγραφής 0/13816, Φ/Σχ. --/2-211-342, Τμήμα 3, Τεμάχιο 508, στην τοποθεσία Βαθύ Αργάκι εντός της περιοχής του Κοινοτικού Συμβουλίου Αγίου Τύχωνα στην Λεμεσό, μέχρι την εκδίκαση της παρούσας αγωγής και/ή μέχρι νεώτερης διαταγής του Δικαστηρίου. Η αίτηση βασίζεται στους Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Δ.48 Θ. 1,2, Δ.39 , στο Άρθρο 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου (Ν.14/1960), στο άρθρο 9 του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ 6 καθώς και στις συμφυείς εξουσίες, στη πρακτική του Δικαστηρίου και στη Νομολογία. Το πραγματικό υπόβαθρο της αίτησης υποστηρίζεται σε ένορκη δήλωση την οποία υπογράφει η διευθύντρια όπως δηλώνει της Αιτήτριας κα Έλενα Αθανασίου. Η κα Έλενα Αθανασίου πέραν από την ιδιότητα της ως διευθύντριας της ενάγουσας κάνει αναφορά στα γεγονότα που οδήγησαν την Αιτήτρια να αποταθεί μονομερώς στο Δικαστήριο για να εξασφαλίσει το επίδικο διάταγμα. Δηλώνει ότι είναι η εγγεγραμμένη ιδιοκτήτρια του πιο πάνω περιγραφόμενου ακινήτου αντίγραφο του Πιστοποιητικού Εγγραφής του οποίου επισύναψε ως Τεκμ. Β στην ένορκη της δήλωση. Κάνει αναφορά στις εργασίες που διεξάγει η Αιτήτρια όπως έχει μετονομαστεί και την προγραμματιζόμενη ανάπτυξη του ως άνω ακινήτου της για το οποίο εξασφάλισε μάλιστα και σχετική Πολεοδομική Άδεια και Άδεια Οικοδομής, αντίγραφα των οποίων επίσης επισυνάπτει στην ένορκη δήλωση της ως Τεκμ. Γ και Δ. Αναφέρθηκε περαιτέρω στις διάφορες ενέργειες της Αιτήτριας προς υλοποίηση των έργων για τα οποία εξασφάλισε τις πιο πάνω άδειες επισυνάπτοντας στην ένορκη δήλωση της αντίγραφα των σχετικών εγγράφων και φωτογραφικού υλικού ως Τεκμ. Ε - Τ. Σε σχέση με τα γεγονότα που την οδήγησαν στο να προσφύγει στο Δικαστήριο διεκδικώντας μονομερώς διάταγμα, αναφέρει ότι ενώ βρισκόταν στο εξωτερικό για επαγγελματικούς σκοπούς, περί τα μέσα του μηνός Σεπτεμβρίου του 2017 και ειδικότερα την 15.9.2017 είχε επικοινωνία με το Κοινοτικό Συμβούλιο Αγίου Τύχωνα από όπου την πληροφόρησαν ότι κάποιοι μεταφέρουν και τοποθετούν σε βαθμό καταστροφικό για το ακίνητο της Αιτήτριας όγκους χωμάτων, πέτρες, διάφορα υλικά, αντικείμενα και πράγματα. Όταν επέστρεψε στην Κύπρο επισκέφθηκε επί τόπου το ακίνητο και διαπίστωσε και η ίδια την κατάσταση του ακινήτου ως έχει διαμορφωθεί σήμερα μετά την μεταφορά και τοποθέτηση των όγκων χωμάτων, πετρών, διάφορων υλικών, αντικειμένων και πραγμάτων κατά τρόπο που μετατράπηκε η αρχική του κατάσταση, με αποτέλεσμα να έρχεται σε αντίθεση με τους όρους της σχετικής πολεοδομικής άδειας. Αναφέρει ότι προσπάθησε να μιλήσει με πρόσωπα που χειρίζονταν μηχανήματα εκσκαφής και μεταφοράς βαρέων αντικειμένων και να τους εξηγήσει ότι αυτό που κάνουν είναι παράνομο και ότι πρέπει αμέσως να σταματήσουν και να επαναφέρουν το ακίνητο στην προτεραία και αρχική του κατάσταση. Τα πρόσωπα με τα οποία συνομίλησε, όπως δηλώνει, της ανέφεραν εμφαντικά ότι δεν τους ενδιαφέρει και θα συνεχίσουν τις εργασίες τους προκειμένου να μην αντιμετωπίσουν οποιοδήποτε πρόβλημα με τον εντολέα τους σε σχέση με εργασίες στις οποίες προβαίνουν σε γειτονικό ακίνητο. Ισχυρίζεται περαιτέρω ότι η κατάσταση του ακινήτου, πριν την παράνομη επέμβαση από την Καθ' ης η αίτηση, συμβάδιζε με τους όρους της προαναφερθείσας πολεοδομικής άδειας. Μετά από την παράνομη επέμβαση, όπως η ίδια διαπίστωσε και έμπειρη καθώς είναι σε τέτοιου είδους αναπτύξεις, πλέον δεν συμβαδίζει καθόλου με τα όσα τέθηκαν ως όροι στη γνωστοποίηση χορήγησης πολεοδομικής άδειας από την αρμόδια αρχή με αποτέλεσμα πλέον να μην είναι δυνατή η αξιοποίηση του ακινήτου της Αιτήτριας καθώς οι χώροι πρασίνου έχουν καλυφθεί ενώ οι οχετοί που διανοίχθηκαν για την διοχέτευση των όμβριων υδάτων πλέον δεν υφίστανται αφού έχουν καλυφθεί και είναι σαν να μην διανοίχθηκαν ποτέ. Επιπλέον η υψομετρική διαφορά επί της οποίας βασίστηκε η έκδοση της πολεοδομικής άδειας δεν υπάρχει και ως εκ τούτο δεν μπορεί να αναγερθεί οτιδήποτε με βάση αυτή, αφού πλέον οτιδήποτε ανεγερθεί θα είναι παράνομο αφού με κανένα τρόπο δεν μπορεί να συμβαδίζει με όσα τέθηκαν από την αρμόδια αρχή στη Γνωστοποίηση για χορήγηση Πολεοδομικής Άδειας. Τα ως άνω υποστηρίζει ότι διακρίνονται στις φωτογραφίες που επισύναψε ως τεκμήρια Ι - Ο. Δηλώνει ότι για την κατάσταση που δημιουργήθηκε μέσα στο ακίνητο της Αιτήτριας σαν συνέπεια της πιο πάνω περιγραφόμενης παράνομης συμπεριφοράς της Καθ' ης η αίτηση, προέβηκε σε καταγγελία στην Αστυνομία περί την 29.9.2017 αμέσως μετά την άφιξη της στην Κύπρο, όπου όμως την πληροφόρησαν ότι ο μόνος τρόπος για να σταματήσει την κατάσταση αυτή ήταν όπως οι Ενάγοντες αποταθούν στο Δικαστήριο προκειμένου να εκδοθεί διάταγμα που να εμποδίζει τη συνέχιση της παράνομης επέμβασης της. Δηλώνει περαιτέρω ότι σε μεταγενέστερο στάδιο ενημερώθηκε από το Κοινοτικό Συμβούλιο Αγίου Τύχωνα ότι τις εν λόγω παράνομες ενέργειες, οι οποίες συνιστούν παράνομη επέμβαση στο ακίνητο της Αιτήτριας τις πραγματοποιούσε η Καθ' ης η αίτηση. Γι' αυτό προχώρησε με την έγερση αγωγής εναντίον της και λόγω του ότι δεν την αντιλήφθηκε να σταματά να επεμβαίνει στο ακίνητο της Αιτήτριας και αξιώνει με την παρούσα την έκδοση προσωρινού διατάγματος το οποίο να ισχύσει μέχρι και την εκδίκαση της αγωγής. Η ενόρκως δηλούσα ισχυρίζεται προς ενίσχυση των ισχυρισμών της ότι η Αιτήτρια συνήψε κατ' αρχήν συμφωνία με την Καθ' ης η αίτηση σύμφωνα με το Τεκμ. Π προκειμένου η Ενάγουσα να κρατήσει προς όφελος της Εναγομένης και να μην το πωλήσει σε οποιονδήποτε άλλο πρόσωπο μεγάλα τμήματα του εν λόγω ακινήτου μέχρι να τεθεί σε ισχύ η συμφωνία αγοραπωλησίας (Τεκμ. Ρ). Στη συνέχεια η ενόρκως δηλούσα και μετά από νομική συμβουλή που έλαβε από τους δικηγόρους της Αιτήτριας εκφράζει τη δική της άποψη σε σχέση με τη νομική πτυχή της υπόθεσης και τις αρχές που εφαρμόζονται σε τέτοιας φύσης αιτήσεις και εισηγείται την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος καθώς το ισοζύγιο της ευχέρειας γέρνει υπέρ της Αιτήτριας και ότι συντρέχει ο παράγοντας του επείγοντος για την έκδοση του. Η Καθ' ης η αίτηση καταχώρησε ένσταση όπου προβάλλει τους ακόλουθους λόγους (καταγράφονται αυτολεξεί): «
- Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις που θέτει το Άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου Ν.14/60και η σχετική επί του θέματος νομολογία, ήτοι: i. Δεν αποδεικνύεται ότι η Αιτήτρια έχει καλό αγώγιμο δικαίωμα και/ή καλή συζητήσιμη υπόθεση εναντίον της Καθ' ης η Αίτηση αφού βάσει του πραγματικού υποβάθρου που παρουσίασε η ίδια η Αιτήτρια δεν προκύπτει, έστω ακόμη και εκ πρώτης όψεως, ότι η Καθ' ης η Αίτηση ευθύνεται για την ισχυριζόμενη παράνομη επέμβαση στην περιουσία της Αιτήτριας. ii. Δεν αποδεικνύεται ότι υπάρχει καλή πιθανότητα επιτυχίας της Αιτήτριας στην παρούσα αγωγή δοθέντος του ότι δεν έχει προσκομιστεί επαρκής και/ή ικανοποιητική μαρτυρία η οποία να καταδεικνύει, έστω και στο βαθμό που απαιτείται στο παρόν ενδιάμεσο στάδιο της διαδικασίας, εμπλοκή ή οποιαδήποτε ανάμειξη της Καθ' ης η Αίτηση στην ισχυριζόμενη παράνομη επέμβαση στην περιουσία της Αιτήτριας παρά μόνο διάφοροι ανυπόστατοι και αόριστοι ισχυρισμοί οι οποίοι προβλήθηκαν σε μια προσπάθεια της Αιτήτριας να αποδώσει εμμέσως το ισχυριζόμενο αδίκημα στην Καθ' ης η Αίτηση. iii. Δεν αποδεικνύεται ότι εάν δεν εκδοθούν ή οριστικοποιηθούν τα αιτούμενα διατάγματα που είναι αντικείμενο της Αίτησης, η Αιτήτρια θα υποστεί ανεπανόρθωτη ζημιά που δεν μπορεί να αποζημιωθεί σε χρήμα σε μεταγενέστερο στάδιο, ήτοι σε περίπτωση τυχόν έκδοσης απόφασης προς όφελος της Αιτήτριας στα πλαίσια και/ή επί της ουσίας της παρούσας αγωγής. iv. Το ισοζύγιο της ευχέρειας ('the balance of convenience') γέρνει υπέρ της απόρριψης της Αίτησης.
- Κατά την μονομερή παρουσίαση της Αίτησης και/ή κατά το στάδιο έκδοσης του Διατάγματος δεν υφίστατο ο δικαιοδοτικός όρος του κατεπείγοντος κατά παρέκκλιση του Άρθρου 9 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 6, δοθέντος του ότι οι παραπλανητικοί ισχυρισμοί που δήθεν υποστηρίζουν τον κατεπείγοντα χαρακτήρα της Αίτησης σε καμία περίπτωση δεν τεκμηριώνουν την ύπαρξη του κατεπείγον του ζητήματος.
- Η Αιτήτρια καταχράστηκε την εξουσία του Δικαστηρίου κατά την μονομερή έκδοση του Διατάγματος αφού υπήρξε ένοχη αδικαιολόγητης καθυστέρησης στην προώθηση της Αίτησης και κατ' επέκταση στην διεκδίκηση ενδιάμεσης προσωρινής θεραπείας δοθέντος του ότι, ως η ομνύουσα την ένορκη δήλωση ισχυρίζεται, η Αιτήτρια γνώριζε τουλάχιστον από την 15.09.2017 «. ότι κάποιοι μεταφέρουν και τοποθετούν σε βαθμό καταστροφικό για το ακίνητο των Εναγόντων όγκους χωμάτων, πέτρες, διάφορα υλικά, αντικείμενα και πράγματα» πλην όμως αφενός ουδέποτε επικοινώνησε με την Καθ' ης η Αίτηση για να επιβεβαιώσει τις εν λόγω πληροφορίες ή έστω ότι η τελευταία σχετίζεται καθ' οιονδήποτε τρόπο με την ισχυριζόμενη αδικοπραξία έτσι που να δικαιολογήσει το μεσοδιάστημα που παρήλθε άπρακτο και αφετέρου αμέλησε να αποταθεί στο Δικαστήριο εγκαίρως κατά τρόπον που να δικαιολογεί την ανάληψη δικαιοδοσίας από το Δικαστήριο μονομερώς.
- Η Αιτήτρια δεν προσήλθε στο Δικαστήριο με «καθαρά χέρια» αφού αλλοίωσε το πραγματικό υπόβαθρο κατά το δοκούν και/ή παρασιώπησε τα πραγματικά γεγονότα που αφορούν την παρούσα υπόθεση και ήταν εις γνώση της, παραπλανώντας έτσι το Δικαστήριο.
- Δεν έγινε πλήρης και ακριβής αποκάλυψη εκ μέρους της Αιτήτριας όλων των ουσιωδών γεγονότων που αφορούν την παρούσα υπόθεση. Τουναντίον η Αιτήτρια προσπάθησε να παραπληροφορήσει και παραπλανήσει το Σεβαστό Δικαστήριο επηρεάζοντας την κρίση του για να πετύχει την έκδοση του Διατάγματος μονομερώς, παραβιάζοντας έτσι το καθήκον ειλικρινούς και πλήρους αποκάλυψης. Μεταξύ άλλων, η Αιτήτρια εσκεμμένα παρέλειψε και/ή εντέχνως παρασιώπησε τα ακόλουθα ουσιώδη προς την υπόθεση γεγονότα, ήτοι: i. Ότι η ίδια είχε δώσει οδηγίες στην εταιρεία G & A NIC. SERVICES LIMITED, η οποία ασχολείται με και παρέχει διάφορες εργοληπτικές υπηρεσίες μεταξύ των οποίων και επιχωματώσεις, εκσκαφές και γενικότερα χωματουργικές εργασίες, όπως προβεί στην επιχωμάτωση του ακινήτου της. ii. Ότι το ακίνητο της Καθ' ης η Αίτηση, επί του οποίου ξεκίνησαν οι κατασκευαστικές εργασίες του έργου 'Limassol Del Mar', απέχει χιλιόμετρα από το δικό της ακίνητο και συνεπώς στερείται λογικής η οποιαδήποτε μεταφορά χωμάτων, πετρών κτλ. από το ακίνητο της Καθ' ης η Αίτηση στο ακίνητο της Αιτήτριας ως η τελευταία παραπλανητικά υπονοεί. iii. Ότι ο υπάλληλος και/ή αντιπρόσωπος της Αιτήτριας επικοινώνησε με τον διευθυντή της εταιρείας G & A NIC. SERVICES LIMITED και ειδικότερα ότι ο εν λόγω διευθυντής της ως άνω εταιρείας του υπενθύμισε αφενός ότι τα διάφορα χώματα κτλ. μεταφέρθηκαν στο ακίνητο της Αιτήτριας κατόπιν οδηγιών της διευθύντριας της Αιτήτριας και του επιβεβαίωσε αφετέρου ότι η Καθ' ης η Αίτηση ουδεμία απολύτως σχέση έχει με την μεταφορά τους στο ακίνητο της Αιτήτριας. iv. Ότι ενημερώθηκε εκ προοιμίου ότι για την ισχυριζόμενη επέμβαση επί του ακινήτου της δεν εμπλέκεται κατ' ουδένα τρόπο η Καθ' ης η Αίτηση αλλά η ως άνω εταιρεία G & A NIC. SERVICES LIMITED η οποία μάλιστα ενήργησε ως ενήργησε κατόπιν οδηγιών της Αιτήτριας.
- Δεν είναι δίκαιο και εύλογο υπό τις περιστάσεις να παραμείνει σε ισχύ και/ή να οριστικοποιηθεί το Διάταγμα και δη εναντίον της Καθ' ης η Αίτηση η οποία δεν ευθύνεται για την ισχυριζόμενη επέμβαση αφού, ως η Νομολογία μας επιτάσσει, τα Δικαστήρια δεν εκδίδουν διατάγματα «επί ματαίω» ιδιαίτερα από την στιγμή που το πρόσωπο στο οποίο επιβάλλεται η διαταγή, δηλαδή η Καθ' ης η Αίτηση, δεν προκύπτει από το πραγματικό υπόβαθρο που παρουσίασε η Αιτήτρια έστω η εκ πρώτης όψεως εμπλοκή της στην ισχυριζόμενη αδικοπραξία.» Η ένσταση βασίζεται επί των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας Δ.48 Θ.4 και Δ.64, επί του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60, Άρθρο 32, επί του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Άρθρο 9, επί του περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου, Κεφ. 148, Άρθρο 43, επί των αρχών που διέπουν την έκδοση απαγορευτικών και/ή προστακτικών διαταγμάτων καθώς και στις συμφυείς εξουσίες, πρακτική και Νομολογία του Δικαστηρίου. Τα γεγονότα της ένστασης υποστηρίζονται από ένορκες δηλώσεις τις οποίες υπογράφουν ο κ. Αχιλλέας Αχιλλέως, πολιτικός μηχανικός Διευθυντής του Έργου (project Manager) του έργου "Limassol Dell Mar" το οποίο πρόκειται να ανεγερθεί επί του ακινήτου της Καθ' ης η αίτηση σε ακίνητα της στην Ενορία Ποταμού Γερμασόγειας και ο κ. Αντρέας Νικολάου, Διευθυντής της Εταιρείας C & A Nic Services Limited. Επί της ουσίας ισχυρίζονται στις ένορκες δηλώσεις τους όσα διαλαμβάνονται στους λόγους ένστασης σημαντικότερα εκ των οποίων είναι οι αναφορές τους περί απόκρυψης ουσιωδών γεγονότων από πλευράς της Αιτήτριας και περί μη ανάμιξης της Καθ' ης η αίτηση για τη μεταφορά των υλικών τα οποία ισχυρίζεται η Αιτήτρια σε κτήμα της κατονομάζοντας μάλιστα την εταιρεία του κ. Αντρέα Νικολάου ως εκείνη που μετέφερε πράγματι κάποιες από τις ποσότητες αυτών των υλικών που προήλθαν από το κτήμα της Καθ' ης η αίτηση και χωρίς τη γνώση της και πάντοτε σε συνεννόηση που προηγήθηκε με την κα Αθανασίου εκπροσωπώντας την Αιτήτρια. Δεν θα επεκταθώ περαιτέρω στο σημείο αυτό σε αυτούς τους ισχυρισμούς εφόσον θα αναλυθούν στη συνέχεια στο κατάλληλο μέρος της απόφασης μου. ΑΓΟΡΕΥΣΕΙΣ: Η ακροαματική διαδικασία διεξήχθη στη βάση των ενόρκων δηλώσεων και οι ευπαίδευτοι συνήγοροι προχώρησαν με τις αγορεύσεις τους στις οποίες έκαναν αναφορά τόσο στα γεγονότα της υπόθεσης όσο και στη νομική της πτυχή με την πλευρά της Αιτήτριας και εισηγείται όπως το εκδοθέν διάταγμα καταστεί απόλυτο ενώ από πλευράς της Καθ' ης η αίτηση ότι αυτό δεν θα έπρεπε να εκδοθεί καθώς το Δικαστήριο παραπλανήθηκε από την Αιτήτρια όπου στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση δεν παρουσιάστηκε η πραγματική εικόνα και δεν δικαιολογείτο η έκδοση του καθώς δεν συνέτρεχε ο παράγοντας του επείγοντος και αποκρύφτηκαν γεγονότα τα οποία αν τα είχε υπόψη του το Δικαστήριο δεν θα εξέδιδε το διάταγμα που εξέδωσε. Έχω μελετήσει με προσοχή τις ως άνω αγορεύσεις και τις λαμβάνω υπόψη κατά την ετοιμασία της παρούσας απόφασης μου. Όπου κριθεί αναγκαίο θα αναφερθώ στο κατάλληλο σημείο κατά την ανάλυση που θα ακολουθήσει σε επί μέρους πτυχές αυτών των εισηγήσεων όπως και στη νομική πτυχή στην οποία με παρέπεμψαν. Η Αιτήτρια ισχυρίζεται ότι η Καθ' ης η Αίτηση επενέβηκε παράνομα σε ακίνητο ιδιοκτησίας της με τη μεταφορά όγκων χωμάτων, πετρών και άλλων υλικών ή αντικειμένων. Θα πρέπει εξ αρχής να επισημανθεί το γεγονός ότι οι βασικοί ισχυρισμοί της καθ' ης η Αίτηση στις δύο ένορκες δηλώσεις που υποστηρίζουν την ένσταση της παρέμειναν ακλόνητες και αδιαμφισβήτητες αφού η Αιτήτρια παρέλειψε και/ή δεν ζήτησε να αντεξετάσει οποιονδήποτε εκ των ενόρκως δηλούντων αλλά ούτε επιδίωξε την καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης ούτως ώστε να αντικρούσει ή έστω να απαντήσει στους ισχυρισμούς που πρόβαλε η πλευρά της Καθ' ης η Αίτηση. Η συγκεκριμένη παράλειψη της Αιτήτριας επισημαίνω ότι αφήνει ανεπηρέαστες και άθικτες τις θέσεις της Καθ' ης η Αίτηση οι οποίες συνηγορούν σύμφωνα με τη νομολογία μας - αναφορά στην οποία θα γίνει στη συνέχεια - υπέρ της απόρριψης της Αίτησης και κατ' επέκταση της ακύρωσης του εκδοθέντος διατάγματος. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ - ΑΝΑΛΥΣΗ: Οι προϋποθέσεις οι οποίες θα πρέπει να συντρέχουν για την έκδοση παρεμπιπτόντων απαγορευτικών διαταγμάτων βάσει του Άρθρου 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου (Ν.14/1960)καταγράφονται στην κλασσική υπόθεση Οδυσσέως ν. Pieris Estates Ltd
(1982)1ΑΑΔ 557 και είναι οι ακόλουθες:
- Η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση,
- Η ύπαρξη ορατής πιθανότητας επιτυχίας, και
- Η πιθανότητα να υποστεί ο Ενάγων ανεπανόρθωτη ζημιά. Οι τρείς πιο πάνω προϋποθέσεις θα πρέπει να ικανοποιούνται σωρευτικά ούτως ώστε ο ενάγων να δύναται να επιτύχει στην έκδοση ή οριστικοποίηση προσωρινού διατάγματος αφού σε διαφορετική περίπτωση η απόρριψη του αιτήματος ή η ακύρωση του διατάγματος αποτελεί «μονόδρομο» για το Δικαστήριο (βλ. Recnex Trading Ltd κ.α. v Τράπεζα Πειραιώς (Κύπρου) Λτδ, ECLI:CY:AD:2014:A269, Πολ. Έφεση αρ. 71/2011, ημερ. 16.04.2014). Η εξέταση των εν λόγω προϋποθέσεων αποτελεί το πρωταρχικό μέλημα του Δικαστηρίου πριν δυνηθεί να περάσει στην εξέταση του ισοζύγιου της ευχέρειας ('balance of convenience') με την συνεκτίμηση όλων εκείνων των παραγόντων που θα πρέπει να ληφθούν υπόψη για την ορθή ενάσκηση της διακριτικής του ευχέρειας. Σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση: Το νόημα του όρου «σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση» αποδόθηκε σε σωρεία Αγγλικών αποφάσεων, με την σύγχρονη απόδοση του να έγκειται στο ότι η αγωγή δεν θα πρέπει να είναι επιπόλαιη και/ή ενοχλητική[1]. Στην υπό εξέταση περίπτωση, η απουσία ισχυρισμών που να είναι ικανοί να στοιχειοθετήσουν ή ακόμα και να αποδώσουν έστω και εκ πρώτης όψεως ευθύνη στην Καθ' ης η αίτηση, αναφορικά με την ισχυριζόμενη παράνομη επέμβαση στο ακίνητο της Αιτήτριας, οδηγούν κατά την κρίση μου - συμφωνώντας προς τούτο με την πλευρά της Καθ' ης η αίτηση - σε συμπέρασμα ότι η παρούσα αγωγή είναι επιπόλαιη και ενοχλητική και συνεπώς η 1η προϋπόθεση του Άρθρου 32 δεν ικανοποιείται εν προκειμένω. Σύμφωνα με τη νομολογία μας[2], ο εν λόγω όρος συνδέεται με τις δικογραφημένες θέσεις του ενάγοντος αφού η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος για εκδίκαση ικανοποιείται με την αποκάλυψη μιας συζητούμενης υπόθεσης με αναφορά πάντα στα καταχωρημένα δικόγραφα. Η Αιτήτρια κατά την κρίση μου απέτυχε να θέσει υπόψη μου, έστω και κατά το ενδιάμεσο αυτό στάδιο της διαδικασίας, τέτοια μαρτυρία η οποία να είναι ικανή τουλάχιστον να αποδείξει σοβαρές ενδείξεις[3] περί ύπαρξης ουσιαστικού δικαιώματος της εναντίον της Καθ' η αίτηση. Είναι δε γεγονός ότι πουθενά στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την Αίτηση δεν γίνεται αναφορά σε γεγονότα ή στοιχεία που να καταδεικνύουν ότι συγκεκριμένα η Καθ' ης η αίτηση επενέβη και δη παράνομα στο ακίνητο της Αιτήτριας, παρά μόνο γενικοί και αόριστοι ισχυρισμοί οι οποίοι ασφαλώς δεν είναι αρκετοί για να ικανοποιήσουν την 1η προϋπόθεση του Άρθρου
- Από την στιγμή μάλιστα που η Καθ' ης η αίτηση αρνείται ρητώς οποιαδήποτε ανάμειξη ή ευθύνη στην ισχυριζόμενη επέμβαση προς τούτο σχετική είναι η παρ. 6 της Ε/Δ του κ. Αχιλλέως), η παράλειψη της Αιτήτριας να παρουσιάσει με την Αίτηση της οποιαδήποτε στοιχεία που να καταδεικνύουν ότι η Καθ' ης η αίτηση επενέβη στο ακίνητο της σε συνάρτηση με την παράλειψη της να αντεξετάσει ή να επιδιώξει την καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης προς αντίκρουση της εν λόγω άρνησης της Καθ' ης η αίτηση, με οδηγεί χωρίς κανένα ενδοιασμό σε συμπέρασμα ότι δεν συντρέχει η 1η προϋπόθεση του Άρθρου 32 και επομένως η εισήγηση της Καθ' ης η αίτηση προς τούτο κρίνω ότι είναι εύλογη την οποία και υιοθετώ. Τα στοιχεία μάλιστα που η Καθ' ης η αίτηση παραθέτει στις ένορκες δηλώσεις που συνόδευσαν την Ένσταση της είναι τέτοια τα οποία αμφισβητούν ουσιαστικά την ύπαρξη του συγκεκριμένου αγώγιμου δικαιώματος της Αιτήτριας εναντίον της. Η ανάγνωση περαιτέρω της ένορκης δήλωσης που υποστηρίζει την Αίτηση και ενόψει τη στάσης της Αιτήτριας να μην ασκήσει τις δυνατότητες που της παρέχει η δικονομία μας - όπως τις έχω καταγράψει πιο πάνω - με οδηγεί στο συμπέρασμα ότι ούτε καν συζητήσιμο θέμα εναντίον της Καθ' ης η αίτηση υπάρχει και συνεπώς περιττεύει η εξέταση των υπολοίπων προϋποθέσεων ως επίσης και του ισοζυγίου της ευχέρειας (βλ. Σεβαστού ν. Σεβαστού
(2002)1Γ ΑΑΔ 1980). Παρόλα αυτά και για σκοπούς πληρότητας της απόφασης μου σε περίπτωση που θα κρινόταν η πιο πάνω κρίση μου λανθασμένη θα προχωρήσω στην εξέταση και των υπόλοιπων προϋποθέσεων. Ορατή πιθανότητα επιτυχίας: Παρόλο που η πιθανότητα ο ενάγων να δικαιούται θεραπείας αποτελεί την 2η προϋπόθεση του Άρθρου 32, εντούτοις έχει χαρακτηριστεί στην Reckendorfer v Reckendorfer
(2004)1Β ΑΑΔ 1132 ως το «πρωταρχικό κριτήριο». Το δεύτερο κριτήριο ικανοποιείται με την αποδεικτική δύναμη της υπόθεσης του ενάγοντος και σχετίζεται με την ένδειξη ή παρουσίαση μίας ορατής πιθανότητας επιτυχίας. Όπως εύστοχα προσεγγίστηκε το θέμα από τον Δικαστή Πική στην Οδυσσέως (ανωτέρω), η έννοια της πιθανότητας έγκειται στο κατά πόσον ο ενάγων είναι σε θέση να δείξει κάτι πέρα από την απλή πιθανολόγηση και κάτι λιγότερο από το βαθμό του ισοζυγίου των πιθανοτήτων που απαιτείται κατά το τέλος της υπόθεσης. Η 1η και η 2η προϋπόθεση είναι σε κάποιο βαθμό αλληλένδετες. Θα μπορούσε να τεθεί ως κανόνας ότι, ενώ η 1η προϋπόθεση εξετάζεται σε σχέση με τη νομική θεμελίωση της αξίωσης, η 2η προχωρεί ένα βήμα περαιτέρω συσχετίζοντας τη νομική θεμελίωση με την προσφερόμενη μαρτυρία για την πραγματική θεμελίωση της αγωγής. Συνεπώς, η απουσία γεγονότων στην ένορκη δήλωση της Αίτησης που να συνδέει με οποιοδήποτε άμεσο και συγκεκριμένο τρόπο την Καθ' ης η Αίτηση με την ισχυριζόμενη παράνομη επέμβαση στο ακίνητο της Αιτήτριας επιμαρτυρεί την μη ικανοποίηση και της 2ης προϋπόθεσης αφού η απουσία του πραγματικού υποβάθρου, ιδιαίτερα και ειδικότερα λαμβανομένης υπόψη της φύσης του αγώγιμου δικαιώματος που επικαλείται η Αιτήτρια εναντίον της Καθ' ης η αίτηση, το οποίο βάσει του Άρθρου 43
(1)του περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου, Κεφ. 148, εξυπακούει την απόδειξη εκ μέρους της Αιτήτριας ότι η Καθ' ης η αίτηση προέβη σε
(1)παράνομη είσοδο στο ακίνητο της Αιτήτριας,
(2)παράνομη πρόκληση ζημιάς ή σε
(3)παράνομη παρέμβαση, θέτει σε πλήρη αμφιβολία την πιθανότητα επιτυχίας της Αιτήτριας. Παρά το γεγονός ότι το Δικαστήριο δεν υπεισέρχεται εις βάθος στα επίδικα θέματα σε αυτό το πρόωρο στάδιο, εντούτοις για να αποφασίσει επί της 2ης προϋπόθεσης αναπόφευκτα οφείλει να εξετάσει την προσαχθείσα εκ μέρους της Αιτήτριας μαρτυρία η οποία είναι επάναγκες να αναφέρεται με ακρίβεια στα γεγονότα που καταδεικνύουν την ύπαρξη πιθανότητας επιτυχίας. Από την στιγμή που η Αίτηση αποσκοπεί στη διασφάλιση ασφαλιστικού μέτρου αναφορικά με την αποτροπή επέμβασης της Καθ' ης η αίτηση στο ακίνητο της Αιτήτριας, η ικανοποίηση της 2ης προϋπόθεσης έχει εξέχουσα σημασία. Όπως χαρακτηριστικά λέχθηκε στην υπόθεση Reckendorfer v Reckendorfer (ανωτέρω): «είναι γνωστές οι αρχές που διέπουν το ασφαλιστικό μέτρο, την έκδοση δηλαδή ενδιάμεσου προσωρινού διατάγματος, που σκοπό έχει να διασφαλίσει την εκτέλεση της τελικής απόφασης. Το πρωταρχικό κριτήριο, στην έκδοση τέτοιου διατάγματος, είναι η πιθανολόγηση επιτυχίας της αγωγής». Στην εν λόγω υπόθεση το Ανώτατο Δικαστήριο ακύρωσε το διάταγμα που εξέδωσε το πρωτόδικο Δικαστήριο διότι η Εφεσίβλητη απέτυχε να ικανοποιήσει με τα στοιχεία που έθεσε ότι υπήρχε πιθανότητα να επιτύχει στην αγωγή της. Όπως λέχθηκε στην υπόθεση Ανδρέας Σάββα Κυτάλα ν. Άννα Χρυσάνθου
(1996)1 ΑΑΔ 253: «Η διακρίβωση πιθανότητας επιτυχίας, αποτελεί προϋπόθεση έκδοσης προσωρινού διατάγματος δυνάμει του Άρθρου 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου του 1960 (Ν. 14/60)και γίνεται στη βάση της προσαχθείσας μαρτυρίας, η οποία πρέπει να αναφέρεται με ακρίβεια σε γεγονότα από τα οποία να καταδεικνύεται.» Τα γεγονότα που η Αιτήτρια παρέθεσε στο Δικαστήριο για να υποστηρίξει ότι δήθεν η Καθ' ης η Αίτηση επέμβηκε παράνομα στο ακίνητο της είναι τα εξής: (α) Ότι περί τα μέσα του μηνός Σεπτεμβρίου του 2017 και ειδικότερα την 15.09.2017 είχαν επικοινωνία με το Κοινοτικό Συμβούλιο Αγίου Τύχωνα και πληροφορήθηκαν ότι κάποιοι χωρίς σε εκείνο το στάδιο να κατονομάζονται, μεταφέρουν και τοποθετούν σε βαθμό καταστροφικό για το ακίνητο της Αιτήτριας όγκους χωμάτων, πέτρες, διάφορα υλικά, αντικείμενα και πράγματα ως ισχυρίζεται στην παρ. 5 της Ε/Δ με την οποία υποστηρίζεται η Αίτηση. (β) Ότι όταν διαπίστωσαν την επέμβαση, επισκέφθηκαν το ακίνητο και προσπάθησαν να μιλήσουν με τα πρόσωπα που χειρίζονταν τα μηχανήματα εκσκαφής και μεταφοράς βαρειών αντικειμένων ούτως ώστε να σταματήσουν την επέμβαση και ότι τα εν λόγω πρόσωπα αδιαφόρησαν και συνέχισαν τις εργασίες ούτως ώστε να μην αντιμετωπίσουν πρόβλημα από τον εντολέα τους (βλ. παρ. 7 της Ε/Δ με την οποία υποστηρίζεται Αίτηση). Η Αιτήτρια αναφέρει ως πηγή της γνώσης της περί της ανάμειξης της Καθ' ης η αίτηση στην παράνομη επέμβαση αόριστα σε «κάποιους», «πρόσωπα» και «εντολέα» χωρίς να κατονομάζει κανένα από αυτούς από τους οποίους έλαβε γνώση. Ούτε και από το Κοινοτικό Συμβούλιο του Αγίου Τύχωνα κατονομάζει κάποιον. Αποδίδει την παράνομη επέμβαση στην Καθ' ης η αίτηση χωρίς να έχει καταδείξει το παραμικρό στοιχείο που να αποδίδει σε αυτή την επέμβαση. Αντιπαραβάλλοντας δε τις εν λόγω αόριστες θέσεις με εκείνες που πρόβαλε η Καθ' ης η αίτηση στις ένορκες δηλώσεις που υποστηρίζουν την ένσταση της όπου κατονομάζεται ποιος μετέφερε κάποιες ποσότητες από τα εν λόγω υλικά και κάτω από ποιες συνθήκες το έκανε, αποκρύβοντας μάλιστα ότι είχε επαφή μαζί τους αυτό το πρόσωπο, ισχυρισμοί οι οποίοι παρέμειναν αναντίλεκτοι, είναι ξεκάθαρο ότι η αγωγή που κίνησε η Αιτήτρια εναντίον της Καθ' ης η αίτηση για παράνομη επέμβαση δεν έχει καμία απολύτως προοπτική επιτυχίας και ως εκ τούτου απουσιάζει και η 2η προϋπόθεση του Άρθρου 32. Πέραν αυτού η Αιτήτρια επιζητώντας την έκδοση μονομερώς διατάγματος δεν προέβη σε αποκάλυψη όλων των γεγονότων και επομένως και γι' αυτόν τον λόγο η Αίτηση δεν έχει προοπτική επιτυχίας. Η πιθανότητα ανεπανόρθωτης ζημιάς. Σε σχέση με την 3η προϋπόθεση, αυτή ικανοποιείται όπου οι αποζημιώσεις θεωρούνται ότι δεν αποτελούν ικανοποιητική θεραπεία. Με δεδομένο ότι η θεραπεία του προσωρινού διατάγματος ανάγεται κατ' εξοχήν στο δίκαιο της επιείκειας, αν η αποτίμηση σε χρήμα μπορεί να γίνει εύλογα, τότε η έκδοση του διατάγματος ή η διατήρηση του σε ισχύ, αποκλείεται. Ακόμα η ασυνήθης δυσκολία στην εκτίμηση των ζημιών δεν δικαιολογεί κατ' ανάγκη την έκδοση ενός διατάγματος, όπως έχει δείξει η υπόθεση ΚΟΤ ν. Θεωρή
(1989)1 ΑΑΔ 255 και άλλες που ακολούθησαν. Στα πλαίσια εξέτασης της εν λόγω προϋπόθεσης σχετικό είναι το σκεπτικό που υιοθέτησε το Ανώτατο Δικαστήριο στην υπόθεση Ανδρέου Αντώνης ν. Colossos Signs Ltd
(2009)1 ΑΑΔ 1040 καταλήγοντας ότι δεν πληρείτο η 3η προϋπόθεση του Άρθρου 32, σκεπτικό το οποίο ταιριάζει απόλυτα στην παρούσα υπόθεση. Στην υπόθεση αυτή το Δικαστήριο έλαβε υπόψη του στα πλαίσια εξέτασης της 3ης προϋπόθεσης ότι ο ενάγων δεν πρόβαλε κανένα ισχυρισμό ότι η οικονομική κατάσταση των εναγομένων ήταν τέτοια που θα στερούσε τον ενάγοντα σε καταβολή αποζημιώσεων εάν επετύγχανε στην αγωγή του αναφέροντας σχετικά ότι «το περιεχόμενο της ενόρκου δηλώσεως του ενάγοντος είναι πολύ γενικό και δεν υπάρχει οποιοδήποτε χειροπιαστό θέμα που να μπορεί να οδηγήσει σε συμπέρασμα ύπαρξης ανεπανόρθωτης ζημιάς. Έπεται ότι δεν θα ήταν λογικό ούτε και δίκαιο για το Δικαστήριο να προχωρήσει στην έκδοση του αιτούμενου διατάγματος.» Στην παρούσα περίπτωση η Αιτήτρια ομοίως απέτυχε να καταδείξει οποιοδήποτε στοιχείο περί της οικονομικής κατάστασης της Καθ' ης η Αίτηση που θα μπορούσε να οδηγήσει σε συμπέρασμα ότι εάν δεν οριστικοποιηθεί το Διάταγμα θα υποστεί ανεπανόρθωτη ζημιά. Η Καθ' ης η αίτηση σύμφωνα με τους ισχυρισμούς της είναι η ιδιοκτήτρια ακινήτων εντός των οποίων θα ανεγερθεί ένα από τα μεγαλύτερα έργα στην Κύπρο, ήτοι το 'Limassol Del Mar' και συνεπώς εύλογα το Δικαστήριο δύναται να εξάγει συμπέρασμα ως προς την ικανότητα της να αποζημιώσει την Αιτήτρια σε περίπτωση που ήθελε επιτύχει στις αξιώσεις της στην αγωγή. Στην υπό εξέταση Αίτηση, το κατά πόσον ικανοποιείται η 3η προϋπόθεση που θέτει το Άρθρο 32 του Ν.14/60, θα πρέπει επίσης να εξεταστεί υπό το πρίσμα του αδικήματος που επικαλείται η Αιτήτρια ότι συντελέστηκε εις βάρος και/ή προς ζημιά της από την Καθ' ης η αίτηση, ήτοι εκείνο της παράνομης επέμβασης, αφού εάν θα προκληθεί ανεπανόρθωτη ζημιά εξαρτάται ασφαλώς και από τον κίνδυνο ή το ενδεχόμενο εάν δεν εμποδιστεί μέσω του Διατάγματος η Καθ' ης η αίτηση να επέμβει στο ακίνητο της Αιτήτριας ή να συνεχίσει δήθεν την επέμβαση. Η Καθ' ης η αίτηση με τις ένορκες δηλώσεις που υποστηρίζουν την ένσταση της ισχυρίζεται ότι οι χωματουργικές εργασίες για το υπό ανέγερση έργο της Καθ' ης η αίτηση έχουν ολοκληρωθεί την 24.10.2017 (βλ. παρ. 10 της Ε/Δ του κ. Αχιλλέως) και συνεπώς, ακόμη και να ήταν η Καθ' ης η αίτηση υπεύθυνη για την ισχυριζόμενη επέμβαση κάτι που δεν έχει καταδειχθεί με ικανή μαρτυρία ότι είναι, δεν υφίσταται ούτε καν ως ρεαλιστικό ενδεχόμενο να επέμβει στην περιουσία της Αιτήτριας εάν δεν εμποδιστεί μέσω του Διατάγματος. Πριν τα καταληκτικά μου σχόλια κρίνω ως επιβεβλημένο να με απασχολήσει και το ακόλουθο ζήτημα το οποίο προκύπτει από ισχυρισμούς της Αιτήτριας στην παρ.12 της ένορκης δήλωσης της κας Αθανασίου. Ισχυρίζεται η κα Αθανασίου ότι: «προς ενίσχυση των πιο πάνω επισυνάπτεται ως Τεκμήριο Π κατ' αρχήν συμφωνία μεταξύ Εναγόντων και Εναγομένων προκειμένου οι πρώτοι να κρατήσουν προς όφελος των Εναγομένων και να μην πωλήσουν σε οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο μεγάλα τμήματα του εν λόγω ακινήτου μέχρι να τεθεί σε ισχύ η συμφωνία αγοραπωλησίας, αντίγραφο της οποίας και επισυνάπτεται ως Τεκμήριο Ρ.» Ανέτρεξα στα εν λόγω τεκμήρια από όπου διαπίστωσα ότι αντισυμβαλλόμενος της Αιτήτριας ήταν κάποιος YURIY FEDORIV του οποίου όμως τη σχέση με την Καθ' ης η αίτηση δεν επεξηγείται πουθενά. Επομένως οι ισχυρισμοί στην εν λόγω παράγραφο παρέμειναν αόριστοι ως προς τη σχετικότητα τους με τα γεγονότα της παρούσας και ως τέτοιοι άσχετοι και ατεκμηρίωτοι και δεν προσμετρούν καθ΄οιονδήποτε τρόπο στην απόφαση μου. Έχοντας κατά νουν όλα τα πιο πάνω δεδομένα αλλά και τη σχετική νομολογία στην οποία έκανα αναφορά κρίνω ότι η Αιτήτρια απέτυχε να ικανοποιήσει σωρευτικά όλες τις προϋποθέσεις που θέτει το Άρθρο 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου (Ν.14/60). Εφόσον η απόφαση μου ως άνω είναι ότι δεν έχουν εκπληρωθεί οι προϋποθέσεις του Άρθρου 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου (Ν.14/1960)δεν χρειάζεται να προχωρήσω στην εξέταση του ισοζυγίου της ευχέρειας ('balance of convenience'). Ο ευπαίδευτος συνήγορος της Καθ' ης η αίτηση έκανε εκτενή αναφορά στην αγόρευση του στο κατά πόσον συνέτρεχε το κατεπείγον του ζητήματος προβαίνοντας σε εισήγηση ότι υπήρξε αδικαιολόγητη καθυστέρηση στην προώθηση της Αίτησης (λόγοι ένστασης υπ' αρ. 2 και 3). Σε σχέση με το κατεπείγον είναι γεγονός ότι όπως παρουσιάστηκαν τα γεγονότα στην ένορκη δήλωση της κας Αθανασίου η οποία υποστήριξε την αίτηση και αναφέρομαι στις αναφορές της περί της πληροφόρησης που είχε ενόσω βρισκόταν στο εξωτερικό περί της επέμβασης στο κτήμα της Αιτήτριας μόλις περί τα μέσα του Σεπτεμβρίου και ότι μεταγενέστερα της 29.09.2017, οπότε και έγινε καταγγελία στην αστυνομία, πληροφορήθηκε για το όνομα αυτών που επενέβησαν στο επίδικο κτήμα λαμβάνοντας υπόψιν ότι η αίτηση καταχωρήθηκε μαζί με την αγωγή στις 10.10.2017 όταν όπως υποστηρίζει στην παρ. 11 της ένορκης δήλωσης της είχε διαπιστώσει ότι η Καθ' ης η αίτηση δεν είχε πρόθεση να σταματήσει την παράνομη επέμβαση, κρίνω ότι δεν θα μπορούσε σε εκείνο το στάδιο της εξέτασης της Αίτησης μονομερώς να κριθεί ότι υπήρχε καθυστέρηση. Ενόψει όμως της πιο πάνω κρίσης μου περί της μη εκπλήρωσης των προϋποθέσεων που θέτει το Άρθρο 32 και την επακόλουθη απόρριψη της Αίτησης δεν θα με απασχολήσει περαιτέρω το ζήτημα σύμφωνα με τα νέα γεγονότα όπως τέθηκαν ενώπιον μου από την πλευρά της Καθ' ης η αίτηση τα οποία ενδεχομένως να με οδηγούσαν σε συμπέρασμα ότι πράγματι υπήρξε καθυστέρηση καταλυτική ως προς την τύχη του εκδοθέντος διατάγματος. ΚΑΤΑΛΗΞΗ: Έχοντας υπόψη τα όσα πιο πάνω προσπάθησα να εξηγήσω καταλήγω να απορρίψω την Αίτηση όπως και να ακυρώσω το εκδοθέν προσωρινό διάταγμα. Επιδικάζονται έξοδα υπέρ της Καθ' ης η αίτηση και εναντίον της Αιτήτριας όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπογρ.)............. Χρήστος Γ. Φιλίππου, Α.Ε.Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ Subject: Civil / Other Actions / Interim Αναφορά: Interim Order [1] Βλ. American Cyanamid Co. v Ethicon [1975] 1 All ER 504 (HL) [2] Βλ. Οδυσσέως ν Pieris Estates Ltd (ανωτέρω) [3] Βλ. Parico Aluminium Designs Ltd v. Muskita - Aluminium Co Ltd
(2002)1Γ ΑΑΔ 2015 cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο