← Κύπρος

ΕΥΓΕΝΙΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΑΪΔΟΥ ν. GERLINGTON LIMITED κ.α., Αρ. Αγωγής: 1651/15, 19/1/2018

ΕΥΓΕΝΙΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΑΪΔΟΥ ν. GERLINGTON LIMITED κ.α., Αρ. Αγωγής: 1651/15, 19/1/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2018:A20 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Φ. Τιμοθέου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1651/15 Μεταξύ: ΕΥΓΕΝΙΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΑΪΔΟΥ Ενάγουσας και

  1. GERLINGTON LIMITED
  2. ΓΕΝΙΚΟΣ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑΣ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ
  3. ΝΙΚΟΛΑΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ
  4. ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΔΑΜΟΥ
  5. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΛΑΖΑΡΙΔΗΣ Εναγομένων Αίτηση για έκδοση προσωρινών διαταγμάτων Ημερομηνία: 19.1.2018 Για Ενάγουσα-Αιτήτρια: κα Ε. Ιωάννου για κ. Μ. Ιωάννου. Για Εναγόμενο 1-Καθ' ου η αίτηση 1: κ. Κ. Θωμά για Yiannakis K. Thoma Law Firm LLC. Για Εναγόμενους 2 και 3-Καθ' ων η αίτηση 2 και 3: κα Ι. Τσιντίδου. Για Εναγόμενο 4-Καθ' ου η αίτηση 4: κ. Σ. Αλβάνης για κα Σ. Αδάμου. Για Εναγόμενο 5-Καθ' ου η αίτηση 5:κ. Λ. Ελευθερίου για Φωκάς Α. Σωφρονίου Δ.Ε.Π.Ε. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή, δια γενικώς οπισθογραφημένου κλητηρίου εντάλματος, το οποίο καταχωρήθηκε στις 7.5.15, η Ενάγουσα αξίωνε την έκδοση διαφόρων διαταγμάτων και αποφάσεων μεταξύ των οποίων να διατάσσονται οι Εναγόμενοι 1, 2, 4 και 5 όπως προβούν στις αναγκαίες ενέργειες και υποβάλουν στο Γραφείο του Εφόρου Εταιρειών όλα τα αναγκαία έγγραφα κατά τρόπο που να φαίνεται ότι η Ενάγουσα παύθηκε από διευθύντρια της Εναγομένης 1 στις 25.6.14 και να γίνουν οι αναγκαίες διορθώσεις σύμφωνα με τα πρακτικά της έκτακτης γενικής συνέλευσης της Εναγόμενης
  6. Την ίδια ημερομηνία καταχώρησε και μονομερή αίτηση για έκδοση προσωρινών διαταγμάτων (στο εξής η παρούσα αίτηση) ως ακολούθως: Α. Διάταγμα του Δικαστηρίου απαγορεύον στους Εναγομένους 2 και 3 και/ή στον κάθε ένα ξεχωριστά από το να προβάλλουν και/ή ισχυρίζονται σε οποιαδήποτε υπόθεση δικαστικής ή μη φύσεως και/ή σε οποιαδήποτε ανάκριση και/ή έρευνα ότι η Ενάγουσα παύθηκε από διευθύντρια της Εναγομένης 1 την 13.5.
  7. Β. Διάταγμα του Δικαστηρίου απαγορεύον στους Εναγομένους 1-5 από του να χρησιμοποιούν για οποιοδήποτε θέμα οποιοδήποτε έγγραφο του Εφόρου Εταιρειών στο οποίο αναφέρεται ότι η Ενάγουσα παύθηκε από διευθύντρια της Εναγομένης 1 την 13.5.
  8. Η αίτηση εδράζεται στα άρθρα 124-139 και 178 του περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ. 113, στα άρθρα 9(1-4) του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 6, στα άρθρα 32, 41 και 43 του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60, στις Δ.39 Κ.1, 2 και Δ.48 Κ.1-3 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών, στις γενικές αρχές, στην πρακτική και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Υποστηρίζεται δε από ένορκες δηλώσεις της Ενάγουσας (στο εξής η Αιτήτρια) και της Φοίβης Χριστοδούλου. Ορίστηκε για πρώτη φορά στις 11.5.15, όταν το Δικαστήριο διέταξε όπως καταστεί δια κλήσεως και επιδοθεί, όπερ και εγένετο. Στην συνέχεια κρίνεται ότι θα πρέπει να παρατεθεί το ιστορικό της υπόθεσης ώστε να καταδειχθεί που οφείλεται η καθυστέρηση στην εκδίκαση της παρούσας. Το ιστορικό αυτό ως προκύπτει από τον φάκελο της υπόθεσης έχει συνοπτικά ως ακολούθως: · Στις 18.6.15 ο Εναγόμενος 4 καταχώρησε αίτηση για απόρριψη της αγωγής λόγω μη προώθησης της. · Στις 3.7.15 καταχώρησαν ένσταση στην παρούσα οι Εναγόμενοι 2 και 3, όπως έπραξε και ο Εναγόμενος
  9. Την ίδια ημέρα ο Εναγόμενος 3 καταχώρησε αίτηση παραμερισμού της επίδοσης που του έγινε στην αγωγή και αίτηση για απόρριψη της αγωγής λόγω παράλειψης συνέχισης της διαδικασίας. · Στις 7.7.15 η Ενάγουσα καταχώρησε αίτηση παράτασης του χρόνου καταχώρησης της έκθεσης απαίτησης και στις 24.7.15 καταχώρησε αίτηση για αντεξέταση του Εναγόμενου 4, αναφορικά με την ένσταση του στην παρούσα καθώς και ενστάσεις στις αιτήσεις για παραμερισμό της επίδοσης της αγωγής στον Εναγόμενο 3 και για απόρριψη της αγωγής λόγω μη προώθησης. · Στις 4.9.15 η Ενάγουσα καταχώρησε έκθεση απαίτησης. · Στις 4.11.15:

(1)οι αιτήσεις αντεξέτασης τους Εναγόμενου 4 και παραμερισμού της επίδοσης στον Εναγόμενο 3, ορίσθηκαν για ακρόαση στις 2.12.15,
(2)οι αιτήσεις για απόρριψη της αγωγής λόγω μη προώθησης και η αίτηση για παράταση του χρόνου καταχώρησης της Έκθεσης Απαίτησης, αποσύρθηκαν και απορρίφθηκαν,
(3)η παρούσα ορίσθηκε για οδηγίες στις 2.12.15 και
(4)ο Εναγόμενος 4 καταχώρησε ένσταση στην αίτηση για αντεξέταση του. · Στις 6.11.15 ο Εναγόμενος 4 καταχώρησε αίτηση για παράταση του χρόνου καταχώρησης έκθεσης υπεράσπισης, η οποία εγκρίθηκε στις 10.11.
  1. · Στις 16.11.15 ο Εναγόμενος 4 καταχώρησε την έκθεση υπεράσπισης του και στις 23.11.15 η Ενάγουσα καταχώρησε απάντηση σε αυτήν. · Στις 2.12.15 επιφυλάχθηκαν αποφάσεις στις αιτήσεις για αντεξέταση του Εναγόμενου 4 και παραμερισμού της επίδοσης στον Εναγόμενο
  2. · Στις 27.1.16 οι Εναγόμενοι 1 και 5 καταχώρησαν έκθεση υπεράσπισης. · Στις 29.2.16 με ενδιάμεσες αποφάσεις του το Δικαστήριο απέρριψε τις αιτήσεις για παραμερισμό της επίδοσης στον Εναγόμενο 3 και για αντεξέταση του Εναγόμενου
  3. Την ίδια ημέρα η παρούσα ορίσθηκε για οδηγίες στις 2.3.16, όπως έγινε και στις 21.3.16, 13.5.16 και στις 20.5.
  4. Στην συνέχεια ορίσθηκε για οδηγίες στις 8.6.16, με οδηγίες όπως οι Εναγόμενοι 1 και 5 καταχωρήσουν την δική τους ένσταση, κάτι το οποίο και έπραξαν στις 8.6.16, οπόταν η παρούσα ορίσθηκε εκ νέου για οδηγίες στις 14.6.16 και στις 12.10.16 · Στις 26.9.16, η Ενάγουσα καταχώρησε αίτηση για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης προς υποστήριξη της παρούσας. · Τόσο η αίτηση για συμπληρωματική ένορκη δήλωση όσο και η παρούσα ορίσθηκαν για ακρόαση στις 2.12.16, με οδηγίες να καταχωρηθούν ενστάσεις στην πρώτη. Στις 24.11.16, οι Εναγόμενοι 1 και 5, οι οποίοι τότε εκπροσωπούνταν από τον ίδιο δικηγόρο καταχώρησαν κοινή ένσταση. Το ίδιο έπραξαν και οι Εναγόμενοι 2 και 3 στις 28.11.
  5. Ο δε Εναγόμενος 4 δήλωσε ότι δεν έφερε ένσταση. · Στις 2.12.16 η αίτηση για συμπληρωματική ένορκη δήλωση ορίσθηκε για ακρόαση στις 30.1.17, όπως και έγινε εκ νέου στις 30.1.17, 16.3.17, 3.5.17 και 26.6.17, ημερομηνία που ορίσθηκε για οδηγίες η παρούσα. Στις 26.6.17 αποσύρθηκε ο δικηγόρος που εκπροσωπούσε τους Εναγόμενους 1 και 5 και τόσο η προαναφερόμενη αίτηση όσο και η παρούσα ορίσθηκαν για οδηγίες στις 6.7.
  6. Στην συνέχεια οι δύο αιτήσεις ορίσθηκαν για οδηγίες στις 7.7.17 οπόταν η αίτηση για συμπληρωματική ένορκη δήλωση ορίσθηκε για ακρόαση στις 12.9.17, ημερομηνία που παρέμεινε για οδηγίες η παρούσα. Στις 12.9.17 η ακρόαση της αίτησης για συμπληρωματική ένορκη δήλωση αναβλήθηκε κατόπιν αιτήματος από τους Εναγόμενους 1 και
  7. Έτσι τελικά αυτή ορίσθηκε στις 5.10.17 οπόταν και διεξήχθη η ακρόαση της. · Στις 27.10.17, το Δικαστήριο, με ενδιάμεση απόφαση του απέρριψε την αίτηση για συμπληρωματική ένορκη δήλωση και όρισε την παρούσα για ακρόαση στις 7.12.
  8. · Στις 7.12.17 ζητήθηκε αναβολή της ακρόασης της παρούσας από τον Εναγόμενο 5 και ελλείψει ενστάσεως το αίτημα εγκρίθηκε και η παρούσα ορίσθηκε για ακρόαση στις 20.12.17, οπόταν και διεξήχθη η ακρόαση. Οι λόγοι ένστασης των Εναγομένων 1 και 5 (στο εξής οι Καθ' ων η αίτηση 1 και 5) μπορούν να συνοψισθούν ουσιαστικά στα ακόλουθα:
  9. Δεν ικανοποιούνται οι προϋποθέσεις για την έκδοση των αιτούμενων Διαταγμάτων καθότι η Αιτήτρια (α) δεν έχει στοιχειοθετήσει καλό αγώγιμο δικαίωμα και/ή ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση και/ή συζητήσιμη υπόθεση, (β) δεν έχει στοιχειοθετήσει σοβαρή και/ή ορατή πιθανότητα επιτυχίας και/ή ότι δικαιούται σε οποιαδήποτε αξιούμενη θεραπεία, (γ) δεν έχει στοιχειοθετήσει ανεπανόρθωτη βλάβη της σε περίπτωση μη έκδοσης των αιτουμένων Διαταγμάτων και/ή ότι εκτός εάν εκδοθούν τα αιτούμενα Διατάγματα θα είναι δύσκολο ή αδύνατον να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο και/ή
  10. Η αίτηση επιδιώκει να περιορίσει παρανόμως το δικαίωμα των Καθ' ων η Αίτηση 1 και 5 να παρουσιάσουν ως αυτοί κρίνουν ορθό τις υποθέσεις τους ενώπιον Δικαστηρίου.
  11. Η αίτηση επιδιώκει παρανόμως να περιορίσει το δικαίωμα μαρτύρων να προσκομίσουν μαρτυρία ενώπιον Δικαστηρίου ή να κριθεί ή αξιολογηθεί τέτοια μαρτυρία από το Δικαστήριο.
  12. Το Δικαστήριο δεν έχει δικαίωμα να επέμβει μέσω ενδιάμεσου Διατάγματος στο κατά πόσον η μαρτυρία είναι αποδεκτή ή όχι σε άλλη Αγωγή ή διαδικασία.
  13. Η αίτηση είναι καταχρηστική αφού έχει ήδη καταχωρηθεί παρόμοια αίτηση στα πλαίσια της Αγωγής 2652/2014 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού, την οποία και τελικά η Αιτήτρια απέσυρε ανεπιφύλακτα.
  14. Η αίτηση έχει καταχωρηθεί με υπέρμετρη και/ή αδικαιολόγητη καθυστέρηση.
  15. Η αίτηση έχει καταστεί άνευ αντικειμένου, αφού η Αιτήτρια έχει ήδη παυθεί από τη θέση της Διευθύντριας της Καθ' ης η Αίτηση 1 νόμιμα και/ή κανονικά σε στάδιο προηγούμενο της καταχώρησης της αίτησης. Η ένσταση των Καθ' ων η αίτηση 1 και 5 υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του Καθ' ου η αίτηση 5, ο οποίος είναι εκ των Διευθυντών της Καθ' ης η αίτηση
  16. Οι λόγοι ένστασης των Εναγομένων 2 και 3 (στο εξής οι Καθ' ων η αίτηση 2 και 3) μπορούν να συνοψισθούν στα ακόλουθα:
  17. Δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις για έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων αφού δεν έχει καταδειχθεί η ύπαρξη συζητήσιμης υπόθεσης, δεν υπάρχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας και η μη έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων δεν καθιστά δύσκολη ή αδύνατη την τυχόν απονομή δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο.
  18. Αναφορικά δε με την πρώτη προϋπόθεση του άρθρου 32, η Αιτήτρια δεν αποκαλύπτει έναντι των Καθ' ων η Αίτηση 2 και 3 οποιονδήποτε αγώγιμο δικαίωμα και/ή αιτία αγωγής και οι οποιεσδήποτε πράξεις και/ή παραλείψεις αποδίδονται σε αυτούς, ακόμη και εάν ευσταθούσαν, αφορούν εκτέλεση δημόσιου καθήκοντος και/ή δια νόμου υποχρεώσεως για την οποία δεν παρέχεται αγώγιμο δικαίωμα.
  19. Υπήρξε υπέρμετρη και αδικαιολόγητη καθυστέρηση στην καταχώρηση της αγωγής και της αίτησης.
  20. Οι αιτούμενες θεραπείες καθ' όσον αφορά τους Καθ' ων η Αίτηση 2 και 3 έχουν καταστεί άνευ αντικειμένου καθ' ότι από της καταχωρήσεως της αιτήσεως και μέχρι σήμερα έχει γίνει διόρθωση της επίμαχης ημερομηνίας στα αρχεία του Έφορου Εταιρειών οπόταν αίτηση είναι καταχρηστική.
  21. Οι αιτούμενες θεραπείες ενόψει του εύρους που καλύπτουν προκαταλαμβάνουν την έκβαση της υπόθεσης και επιδιώκουν την ουσιαστική ικανοποίηση της κυρίως θεραπείας που ζητείται με την αγωγή. Η ένσταση των Καθ' ων η αίτηση 2 και 3 υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση της Δέσποινας Κουρουσίδου, δικηγόρου στο Γραφείο του Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας, στο Επαρχιακό Γραφείο της Νομικής Υπηρεσίας στη Λεμεσό. Οι λόγοι ένστασης του Εναγόμενου 4 (στο εξής ο Καθ' ου η αίτηση 4) μπορούν να συνοψισθούν στα ακόλουθα:
  22. Δεν συντρέχουν οι τρείς προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Νόμου14/
  24. Η αίτηση είναι καταχρηστική.
  25. Η ένορκη δήλωση η οποία υποστηρίζει την αίτηση είναι αντινομική και πάσχει νομοτύπως μιας και αντιβαίνει στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας και στη νομολογία. Η ένσταση του Καθ' ου η αίτηση 4 υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του ιδίου, ο οποίος είναι Γραμματέας της Καθ' ης η αίτηση
  26. Στο σημείο αυτό, για σκοπούς οικονομίας της απόφασης, δεν κρίνεται σκόπιμο να παρατεθεί το περιεχόμενο των προαναφερόμενων ενόρκων δηλώσεων. Σχετική αναφορά θα γίνει στην συνέχεια, στο μέτρο που αυτό κριθεί αναγκαίο. Να λεχθεί δε στο σημείο αυτό ότι με την Έκθεση Απαίτησης της, την οποία καταχώρησε μεταγενέστερα, η Ενάγουσα αξιώνει βασικά τις ακόλουθες θεραπείες: · Απόφαση με την οποία να κηρύσσεται άκυρη από την αρχή η υποβολή υπό των Εναγομένων 1, 4 και 5 προς τον Εναγόμενο 2 και/ή το Γραφείο του Εφόρου Εταιρειών, της κοινοποίησης αλλαγής αξιωματούχων, διεύθυνσης του εγγεγραμμένου γραφείου και του γραμματέως της Εναγομένης 1, με ημερομηνία 13.5.14 και η αντικατάσταση αυτών, λόγω δολίων παραστάσεων και/ ή απάτης και/ ή ψυχικής πιέσεως και/ ή άλλως πως των Εναγομένων 1, 4 και
  27. · Απόφαση με την οποία να κηρύσσονται άκυρα από την αρχή τα έγγραφα του Εναγομένου 2 και/ή του Εφόρου Εταιρειών με βάση τα οποία η Ενάγουσα φαίνεται ότι τερματίσθηκε από διευθύντρια της Εναγομένης 1 την 13.5.14 και σε αντικατάσταση της διορίσθηκε αυθημερόν ο Εναγόμενος
  28. · Απόφαση η οποία να διατάσσει τους Εναγομένους 2 και 3 όπως παύσουν να χρησιμοποιούν για σκοπούς οποιοσδήποτε υπόθεσης και/ή έρευνας και/ή ανάκρισης και/ή δικαστικής διαδικασίας και/ή να προβάλλουν τον ισχυρισμό ότι η Ενάγουσα παύθηκε από διευθύντρια της Εναγόμενης 1 στις 13.5.
  29. · Δήλωση και/ή διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να αναγνωρίζεται ότι η υποβολή υπό των Εναγομένων 1, 4 και 5 διορθωμένου εντύπου ΗΕ4 την 7.5.15 ήτοι καθυστερημένα για ένα χρόνο περίπου ήταν πράξη εσκεμμένη, αδικαιολόγητη και παράνομη αφού αυτοί αρνούνταν και/ή παρέλειπαν για ένα έτος όπως προβούν στις αναγκαίες ενέργειες και υποβάλουν στα γραφεία του Εφόρου Εταιρειών όλα τα αναγκαία έγγραφα και έντυπα κατά τρόπο ώστε να φαίνεται ότι η Ενάγουσα παύθηκε από διευθύντρια της Εναγομένης 1 την 25.6.
  30. · Απόφαση και/ή διάταγμα με το οποίο να ακυρώνονται οι οποιεσδήποτε διαδικασίες και/ή αναφορές από τους Εναγομένους 1-5 στις οποίες χρησιμοποιήθηκαν τα ψεύτικα και/ή πλαστά έγγραφα του Εφόρου Εταιρειών με αλλαγές αξιωματούχων της Εναγομένης 1 εταιρείας ημερ. 13.5.
  31. · Δήλωση του Δικαστηρίου ότι ενώ ο Εναγόμενος 3 γνώριζε την πραγματικότητα εν σχέση με την ημερομηνία αλλαγών στους αξιωματούχους της Εναγόμενης 1, εν τούτοις απέκρυψε την αλήθεια στην ένορκο δήλωση του ημερ. 30.12.14 και/ή παραπλάνησε το Δικαστήριο προκειμένου να εκδώσει διάταγμα παγώματος τραπεζιτικών λογαριασμών. · Δήλωση του Δικαστηρίου ότι ο Εναγόμενος 3 ενήργησε υπό την προσωπική του ιδιότητα παραπλανητικά και/ή δολίως προκαλώντας ζημίες στην Ενάγουσα. · Απόφαση για το ποσό των €7.177,47 το οποίο ανήκε στην Ενάγουσα και/ή ήταν κατατεθειμένο στον προσωπικό της λογαριασμό. · Απόφαση για το ποσό των €1.500 για έξοδα στα οποία υπεβλήθη η Ενάγουσα για τις παραστάσεις της στο γραφείο του Εφόρου Εταιρειών. · Περαιτέρω και/ ή διαζευκτικά αποζημιώσεις λόγω δολίων παραστάσεων προς το Γραφείο του Εφόρου Εταιρειών υπό των Εναγομένων 1, 4 και
  32. Στα πλαίσια ακρόασης της αίτησης οι συνήγοροι των διαδίκων περιορίσθηκαν σε γραπτές αγορεύσεις, στις οποίες υποστήριξαν τις εκατέρωθεν θέσεις τους με παραπομπή σε σχετική νομολογία. Εδώ να σημειωθεί ότι λόγω της προαναφερόμενης αλλαγής δικηγόρων, κατατέθηκαν δύο ξεχωριστές αγορεύσεις για εν έκαστο των Καθ' ων η αίτηση 1 και 5, παρά το ότι η ένσταση που καταχώρησαν είναι κοινή. Νομική πτυχή Η εξουσία του Δικαστηρίου να εκδίδει συντηρητικά διατάγματα εδράζεται στο άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60, το οποίο έχει αναλυθεί σε σωρεία αποφάσεων. Στην Odysseos v. Pieris Estates and another
(1982)1 C.L.R. 557 καθορίζονται συνοπτικά μεν αλλά περιεκτικά και με σαφήνεια οι αρχές που διέπουν την έκδοση τέτοιων διαταγμάτων καθώς και εκείνες που ρυθμίζουν την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου. Οι τρεις βασικές προϋποθέσεις για την έκδοση τέτοιων διαταγμάτων είναι:
  1. Η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος για εκδίκαση κατά την δίκη,
  2. Η ύπαρξη ορατής πιθανότητας να δικαιούται ο Ενάγων σε θεραπεία, και
  3. Να είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο, εκτός αν εκδοθεί το διάταγμα. Το Δικαστήριο θα πρέπει να ικανοποιηθεί ότι οι πιο πάνω προϋποθέσεις συντρέχουν σωρευτικά. Το θέμα όμως και πάλι δεν τελειώνει εδώ. Όπως υποδεικνύεται στην Odysseos ανωτέρω, στο τελικό στάδιο το Δικαστήριο πρέπει πρόσθετα να σταθμίσει κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο να εκδώσει τέτοιο διάταγμα. Οι παράγοντες που μπορούν να επιδράσουν στην άσκηση της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου (εξέταση του ισοζυγίου της ευχέρειας) είναι απεριόριστοι. Αναφορικά με την ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση κατά τη δίκη, είναι αρκετό να αποκαλύπτεται συζητήσιμη υπόθεση δηλ. να θεμελιώνεται νομικά και μόνο η αξίωση με βάση τα όσα περιέχονται στις έγγραφες προτάσεις ("pleadings"). Αναφορικά με την ύπαρξη ορατής πιθανότητας να δικαιούται ο Ενάγων σε θεραπεία δηλ. πιθανότητας επιτυχίας της αγωγής, είναι αρκετό ο Ενάγοντας να δείξει ότι υπάρχει κάτι περισσότερο από μια απλή δυνατότητα επιτυχίας αλλά κάτι λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων που είναι ο βαθμός απόδειξης σε αστικές υποθέσεις (βλ. Odysseos ανωτέρω και Πουργουρίδη κ.α. ν. Μέζου κ.α.
(1994)1 Α.Α.Δ. 201). Η διακρίβωση πιθανότητας επιτυχίας γίνεται με βάση την προσαχθείσα μαρτυρία, η οποία πρέπει να αναφέρεται με ακρίβεια σε γεγονότα από τα οποία να καταδεικνύεται η ύπαρξη τέτοιας πιθανότητας (βλ. Κυτάλα ν. Χρυσάνθου
(1996)1 Α.Α.Δ. 253). Δηλ. πρέπει να συσχετισθεί η νομική θεμελίωση της αξίωσης με την προσφερόμενη μαρτυρία όπως αυτή εξάγεται από τις ενόρκους δηλώσεις ή την αντεξέταση των μαρτύρων για να διαπιστωθεί η πραγματική θεμελίωση της αγωγής επί των γεγονότων. Σε σχέση με την τρίτη προϋπόθεση το Δικαστήριο εξετάζει κατά πόσο θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο αν δεν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα. Πλήρης δικαιοσύνη σημαίνει την απόδοση στον Ενάγοντα της θεραπείας που δικαιούται σύμφωνα με το νόμο (βλ. Παναγίδης ν. Παναγίδης
(2001)1 Α.Α.Δ. 396). Το βάρος απόδειξης ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις για την έκδοση των οποιωνδήποτε προσωρινών διαταγμάτων το φέρει ο Αιτητής (βλ. Iacovou Brothers v Fashionwise Ltd
(2000)1Β Α.Α.Δ. 1377). Εξέταση της αίτησης Πριν μπω στην ουσία της αίτησης θα εξετάσω την θέση της Αιτήτριας ότι η ένορκη δήλωση στην ένσταση των Καθ' ων η αίτηση 2 και 3, δεν πρέπει να ληφθεί υπόψην καθότι γίνεται από δικηγόρο. Είναι γνωστή η θέση του Ανωτάτου Δικαστηρίου ότι είναι ανεπιθύμητο οι δικηγόροι να προβαίνουν σε ένορκες δηλώσεις προς υποστήριξη θέσεων πελατών τους. Η θέση όμως αυτή αναφέρεται ειδικότερα στις περιπτώσεις που ο δικηγόρος, ο οποίος χειρίζεται προσωπικά την υπόθεση του πελάτη του καθίσταται και μάρτυρας στα πλαίσια της υπόθεσης αυτής (βλ. Ahapittas v. Roc-Chik Ltd
(1968)1 C.L.R. 1 και Re Efthymiou
(1987)1 C.L.R. 329). Στην Χριστοδούλου ν. Αγαθοκλέους
(1996)1 Α.Α.Δ. 1203 με αναφορά και στην Περέλλα Τζεννάρο (Αρ.1)
(1995)1 Α.Α.Δ. 356, λέχθηκε ότι «δεν υπάρχει τίποτε που να αποκλείει πρόσωπο που γνωρίζει γεγονότα σχετικά προς επίδικο ζήτημα να καταθέτει ως μάρτυρας επειδή είναι δικηγόρος. Το ασυμβίβαστο όπου υπάρχει, αφορά στην ταυτόχρονη ανάληψη της ιδιότητας του δικηγόρου στην ίδια υπόθεση». Κάτι τέτοιο προφανώς δεν ισχύει στην παρούσα. Η ενόρκως δηλούσα, η οποία είναι δικηγόρος στο Γραφείο του Καθ' ου η αίτηση 2, στο Γραφείο της Νομικής Υπηρεσίας στην Λεμεσό, δεν χειρίζεται την παρούσα αίτηση αλλά απλά προβαίνει σε ένορκη δήλωση για να αναφέρει γεγονότα προς υποστήριξη της ένστασης, η οποία να σημειωθεί ότι είναι κοινή για τους Καθ' ων η αίτηση 2 και 3. Τούτου δεδομένο κρίνω ότι ο Καθ' ου η αίτηση 3 δεν όφειλε να κάνει ο ίδιος την εν λόγω ένορκη δήλωση. Ως έχει δε νομολογηθεί, ακόμη και εάν όφειλε να την κάνει, το γεγονός ότι δεν δόθηκε οποιαδήποτε εξήγηση για την παράλειψη του, δεν οδηγεί στην κατάληξη ότι πρέπει να αγνοηθεί ή να απορριφθεί τέτοια ένορκη δήλωση (βλ. Investylia Public Company Ltd v. Γαβριηλίδου
(2013)1 Α.Α.Δ. 1202). Εξετάζοντας στην συνέχεια τις δύο πρώτες προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Νόμου 14/60 θα πρέπει να λεχθούν τα ακόλουθα: Ως ουσιαστικά προβάλλεται στην Έκθεση Απαίτησης, οι Εναγόμενοι 1, 4 και 5 - Καθ' ων η αίτηση 1, 4 και 5, τον Μάιο του 2014, ψευδώς και/ή δολίως υπέβαλαν και/ή κοινοποίησαν στο γραφείο του Εφόρου Εταιρειών, έντυπο αλλαγής αξιωματούχων με το οποίο δήλωναν, μεταξύ άλλων, ότι η Αιτήτρια παύθηκε από Διευθύντρια της Καθ' ης η αίτηση 1, στις 13.5.14 αντί στις 25.6.14. Οι εν λόγω αλλαγές καταχωρήθηκαν επίσημα στο γραφείο του Εφόρου Εταιρειών. Στην συνέχεια αυτό χρησιμοποιήθηκε από τους Καθ' ων η αίτηση 2 και 3 και από την Καθ' ης η αίτηση 1 σε διάφορες διαδικασίες, δικαστικές και άλλες με αποτέλεσμα να ζημιώσουν την Αιτήτρια και να της προκαλέσουν άγχος και ταλαιπωρία. Συγκεκριμένα:
(1)ο Καθ' ου η αίτηση 3, στα πλαίσια ανάκρισης της Αιτήτριας, επέμενε ότι αυτή παύθηκε από Διευθύντρια της Καθ' ης η αίτηση 1 στις 13.5.14 καθότι έτσι τον πληροφόρησε ο Έφορος Εταιρειών,
(2)ο Καθ' ου η αίτηση 3 στις 30.12.14 ισχυρίσθηκε το ίδιο σε ένορκη δήλωση του στα πλαίσια της Αίτησης 84/2014, την οποία οι Καθ' ων η αίτηση 2 και 3 υπέβαλαν στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού, με την οποία ζήτησαν και εξασφάλισαν πάγωμα τραπεζιτικών λογαριασμών και
(3)η Καθ' ης η αίτηση 1, με άλλα πρόσωπα ήγειρε εναντίον της Αιτήτριας και άλλων, την Αγωγή 4739/2014 στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού και στα πλαίσια αυτής ζήτησε και εξασφάλισε διάταγμα αναστολής εκτέλεσης δικαστικών αποφάσεων στις Αγωγές 2244/2014, 2407/2014 και 2331/2014 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού. Η Αιτήτρια από τον Μάιο του 2014 προέβαινε σε παραστάσεις προς τους Καθ' ων η αίτηση 1, 2 και 4 προκειμένου να διορθωθούν τα έγγραφα του Εφόρου Εταιρειών πλην όμως τούτοι αρνήθηκαν να πράξουν οτιδήποτε. Περαιτέρω μέσω του δικηγόρου της, απέστειλε 4 επιστολές στον Έφορο Εταιρειών και επισκέφθηκε με τον δικηγόρο της 5 φορές το γραφείο αυτού, στην προσπάθεια της να διορθωθεί η ημερομηνία παύσης της αλλά ο Έφορος Εταιρειών αρνήθηκε να πράξει αυτό και με επιστολές του ανέφερε ότι οποιεσδήποτε διαφορές υπάρχουν μεταξύ αυτής και της Καθ' ης η αίτηση 1, δεν αφορούν το Τμήμα του και μπορούν να λυθούν μέσω Δικαστηρίου. Τέλος η Αιτήτρια πληροφορήθηκε μετά τις 3.7.15 ότι οι Καθ' ων η αίτηση 1, 4 και 5 υπέβαλαν στον Έφορο Εταιρειών στις 7.5.15 διορθωμένο έντυπο ΗΕ
  1. Αναφορικά δε με το πραγματικό υπόβαθρο της παρούσας, τα κοινώς αποδεκτά και μη αμφισβητούμενα γεγονότα, ως προβάλλονται μέσα από τις ένορκες δηλώσεις των διαδίκων και τα τεκμήρια που επισυνάπτονται, είναι τα ακόλουθα: Η Καθ' ης η αίτηση 1 εταιρεία ενεγράφη στο γραφείο του Εφόρου Εταιρειών στις 28.4.09 με εγγεγραμμένο γραφείο στην Λεμεσό. Διευθύντρια αυτής, από την εγγραφή της ήταν η Αιτήτρια και Γραμματέας της η Ph. Christodoulou Services Limited. Στις 13.5.14 αποφασίσθηκε από τους μετόχους της Καθ' ης η Αίτηση 1, όπως προχωρήσουν στην παύση της Αιτήτριας και της Γραμματέως και αντικατάσταση τους καθώς και σε αλλαγή του εγγεγραμμένου γραφείου. Επίσης αποφασίσθηκε όπως συγκληθεί στις 25.6.14 Έκτακτη Γενική Συνέλευση προς έγκριση σχετικού Συνήθους Ψηφίσματος. Εκδόθηκε επίσης Ειδοποίηση για αυτή την Έκτακτη Γενική Συνέλευση, όπου αναφέρονται τα πιο πάνω και δόθηκαν οδηγίες από τους μετόχους όπως αυτή επιδοθεί και στην Αιτήτρια. Η εν λόγω Ειδοποίηση επιδόθηκε στην Αιτήτρια στις 28.5.
  2. Στις 13.5.14 ο Καθ' ου η αίτηση 4 με επιστολή του ίδιας ημερομηνίας, προς το γραφείο του Εφόρου Εταιρειών, ανέφερε ότι επήλθε αλλαγή αξιωματούχων και εγγεγραμμένου γραφείου της Καθ' ης η αίτηση
  3. Στις 20.5.14 επιδόθηκε στην Αιτήτρια επιστολή ημερ. 19.5.14 από τον Καθ' ου η αίτηση 4, με την οποία της ζητούσε να παραδώσει όλα τα έγγραφα της Καθ' ης η αίτηση
  4. Ο Καθ' ου η αίτηση 5 κοινοποίησε προς το γραφείο του Εφόρου Εταιρειών έντυπο ΗΕ4 δηλ. κοινοποίηση αλλαγής αξιωματούχων ή αλλαγής στα στοιχεία του για την Καθ' ης η αίτηση 1 (το οποίο υπέγραψε ο ίδιος, έφερε ημερομηνία 13.5.14 και το οποίο φέρει 2 σφραγίδες του Εφόρου Εταιρειών, η μία ημερομηνίας 15.5.14 και η άλλη 26.5.14) όπου αναφερόταν ότι στις 13.5.14 αυτός διορίσθηκε Διευθυντής της Καθ' ης η αίτηση 1 σε αντικατάσταση της Αιτήτριας και ο Καθ' ου η αίτηση 4 διορίσθηκε Γραμματέας σε αντικατάσταση του προηγούμενου Γραμματέα. Στις 25.6.14 έλαβε χώραν Έκτακτη Γενική Συνέλευση της Καθ' ης η αίτηση
  5. Σε αυτήν εμφανίσθηκε και κάποιο πρόσωπο ως Πληρεξούσιος Αντιπρόσωπος της Αιτήτριας, το οποίο δήλωσε ότι ενόψει του ότι εκκρεμούσαν η Αγωγή 2652/2014 και αίτηση για προσωρινό διάταγμα στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού, οι οποίες καταχωρήθηκαν από την Αιτήτρια εναντίον της Καθ' ης η αίτηση 1 και των μετόχων αυτής, θεωρούσε ότι οι μέτοχοι δεν πρέπει να λάβουν απόφαση για παύση των αξιωματούχων της εταιρείας και αλλαγή του εγγεγραμμένου γραφείου της. Στην συνέχεια οι δύο μέτοχοι της Καθ' ης η αίτηση 1 αποφάσισαν ομόφωνα την παύση της Αιτήτριας από Διευθύντριας της Καθ' ης η αίτηση 1 και σε αντικατάσταση της διορίσθηκε ο Καθ' ου η αίτηση
  6. Περαιτέρω αποφασίσθηκε η παύση της προηγούμενης Γραμματέως και η αντικατάσταση της από τον Καθ' ου η αίτηση 4 καθώς και η αλλαγή του εγγεγραμμένου γραφείου της εταιρείας. Στα πλαίσια ανάκρισης της Αιτήτριας στον Κεντρικό Αστυνομικό Σταθμό Λεμεσού, ο Καθ' ου η αίτηση 3 ανέφερε, καθότι έτσι τον πληροφόρησε ο Έφορος Εταιρειών, ότι η Αιτήτρια παύθηκε από Διευθύντρια της εταιρείας στις 13.5.
  7. Στα πλαίσια της Αίτησης 84/2014 που υποβλήθηκε στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού, στην οποία ζητήθηκε το πάγωμα τραπεζιτικών λογαριασμών, ο Καθ' ου η αίτηση 3 προέβη στις 30.12.14 σε ένορκο δήλωση, στην οποία ανέφερε ότι η Αιτήτρια παύθηκε από Διευθύντρια της Καθ' ης η αίτηση 1 στις 13.5.
  8. Περαιτέρω η Καθ' ης η αίτηση 1 και άλλα πρόσωπα ήγειραν εναντίον της Αιτήτριας και άλλων, την Αγωγή 4739/2014 στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού, στην οποία ζήτησαν και στις 11.11.14 εξασφάλισαν διάταγμα αναστολής εκτέλεσης δικαστικών αποφάσεων που εκδόθηκαν με ενέργειες της Αιτήτριας. Το διάταγμα αυτό κατέστη απόλυτο στις 11.2.15 και στην απόφαση του Δικαστηρίου αναφέρθηκε μεταξύ άλλων ότι «Στις 13.5.2014 λήφθηκε ομόφωνη απόφαση από τους μετόχους της ενάγουσας για παύση της εναγόμενης 1 από τη θέση της διευθύντριας και την ίδια ημέρα κοινοποιήθηκε στον Έφορο η αντικατάσταση της από τον Κωνσταντίνο Λαζαρίδη (Τεκμήρια 11 και 14). Επεξηγείται όμως ότι η ορθή ημερομηνία που λήφθηκε η απόφαση για την παύση της ήταν η 25/06/2014 και όχι η 13/05/2014 και από παραδρομή κοινοποιήθηκε στον Έφορο εταιρειών η αλλαγή από τις 13/05/2014.» Μέσω του δικηγόρου της η Αιτήτρια απέστειλε επιστολές στον Έφορο Εταιρειών (ημερ. 10.3.15, 20.3.15, 27.3.15 και 27.4.15) και επισκέφθηκε με τον δικηγόρο της 5 φορές το γραφείο του Εφόρου Εταιρειών στην προσπάθεια της να διορθωθεί η ημερομηνία παύσης της. Ο Έφορος Εταιρειών απάντησε με 2 επιστολές ημερ. 13.2.15 και 17.4.
  9. Στην πρώτη ανέφερε ότι το Τμήμα του δεν μπορεί ούτε έχει αρμοδιότητα να διορθώσει οποιαδήποτε έγγραφα είναι ήδη καταχωρημένα σε αυτό και ότι η οποιαδήποτε διόρθωση μπορεί να κοινοποιηθεί με επανυποβολή του εντύπου προς διόρθωση και την σχετική βεβαίωση του Γραμματέα ή διάταγμα Δικαστηρίου. Στην τελευταία εξ αυτών ανέφερε ότι το Τμήμα του δεν είναι σε θέση να γνωρίζει αν οι αλλαγές είναι ορθές και ότι έχει ευθύνη να καταχωρεί όσα έγγραφα του κοινοποιούνται εφόσον είναι συμπληρωμένα σύμφωνα με το Νόμο. Περαιτέρω αναφέρεται ότι οποιεσδήποτε διαφορές υπάρχουν μεταξύ της Αιτήτριας και της Καθ' ης η αίτηση 1 δεν αφορούν το Τμήμα του και μπορούν να λυθούν μέσω Δικαστηρίου. Πέραν της Αγωγής 4739/2014 εκκρεμούν και άλλες δικαστικές υποθέσεις που αφορούν την ημερομηνία παύσης της Αιτήτριας από Διευθύντρια της Καθ' ης η Αίτηση
  10. Συγκεκριμένα εκκρεμούν:
(1)η Αγωγή 2652/2014,
(2)η Ποινική Υπόθεση 3403/2015 στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας
(3)η Αγωγή 2761/2014 στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού και
(4)η Αγωγή 4062/
  1. Στις 7.4.15 ο Καθ' ου η αίτηση 4, υπό την ιδιότητα του ως Γραμματέας της Καθ' ης η αίτηση 1, καταχώρησε στο Τμήμα Εφόρου Εταιρειών, Έντυπο ΗΕ4 με ημερ. 25.6.14 και επιστολή της Καθ' ης η Αίτηση 1, την οποία υπέγραψε ο ίδιος, με ημερ. 25.6.
  2. To εν λόγω Τμήμα με την παραλαβή των πιο πάνω εγγράφων εξέδωσε «Δικαιολογητικό» (με λεκτικό «Διόρθωση αλλαγής Αξιωματούχων και των στοιχείων της ΗΕ4.Κοινοποίηση αλλαγής Αξιωματούχων και των στοιχείων της») καθώς και απόδειξη είσπραξης δικαιωμάτων. Στη 1η σελίδα του εντύπου ΗΕ4 σημειώθηκε χειρόγραφα «Προς ΔΙΟΡΘΩΣΗ λόγω του ότι κοινοποιήθηκε λάθος ημερομηνία αλλαγών». Με το εν λόγω έντυπο διορθώθηκε η ημερομηνίας παύσης της Αιτήτριας από Διευθύντρια της Καθ' ης η αίτηση 1, σε 25.6.
  3. Ο δικηγόρος της Αιτήτριας ενημερώθηκε προς τούτο κατά ή περί τις 11.5.
  4. Ο Έφορος Εταιρειών εξέδωσε Πιστοποιητικό Διευθυντών και Γραμματέα της Εταιρείας το οποίο φέρει ημερ. 26.6.14 και στο οποίο φαίνεται ότι Διευθυντής και Γραμματέας της Καθ' ης η αίτηση 1 ήταν οι Καθ' ων η αίτηση 5 και 4 αντίστοιχα. Ως προκύπτει από τα πιο πάνω ο Εναγόμενος 2 - Καθ' ου η αίτηση 2, ουσιαστικά ενάγεται τόσο για δικές του ενέργειες όσο και για ενέργειες του Εφόρου Εταιρειών, προφανώς ως Τμήμα-Υπηρεσία της Δημοκρατίας. Συγκεκριμένα εναντίον αυτού προβάλλεται:
(1)ότι ο Έφορος Εταιρειών, παρά τις επανειλημμένες παραστάσεις της Αιτήτριας, αρνήθηκε να διορθώσει τα στοιχεία που του κοινοποιήθηκαν από τους Καθ' ων η αίτηση 1, 4 και 5 και με βάση τα οποία φαινόταν ότι η Αιτήτρια παύθηκε από Διευθύντρια της Καθ' ης η αίτηση 1 στις 13.5.15 αντί στις 25.6.14,
(2)ότι ως Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας καταχώρησε την Αίτηση 84/2014 στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού και με βάση τα πιο πάνω στοιχεία εξασφάλισε το πάγωμα διαφόρων τραπεζιτικών λογαριασμών, μεταξύ τω οποίων και της Αιτήτριας και συνεργατών της. Ο δε Εναγόμενος 3 - Καθ' ου η αίτηση 3, ενάγεται όχι ως μέλος της Αστυνομίας, αλλά υπό την προσωπική του ιδιότητα καθότι, ως προβάλλεται:
(1)στα πλαίσια ανάκρισης της Αιτήτριας, παρά το ότι αυτή του ανέφερε ότι παύθηκε στις 25.6.14, αυτός επέμενε ότι παύθηκε στις 13.5.14 καθότι έτσι τον πληροφόρησε ο Έφορος Εταιρειών (να σημειωθεί εδώ ότι στην Έκθεση Απαίτησης αναφέρεται ότι αυτό έγινε στις 8 και 9.1.15) και
(2)στις 30.12.14 προέβη σε ένορκη δήλωση, στα πλαίσια της Αίτησης 84/2014 στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού και με βάση και αυτά τα στοιχεία εκδόθηκε το προαναφερόμενο Διάταγμα Παγοποίησης. Για τους λόγους που θα εξηγήσω στην συνέχεια κρίνω ότι, όσον αφορά τους Καθ' ων η αίτηση 2 και 3, δεν στοιχειοθετούνται οι δύο πρώτες προϋποθέσεις του άρθρου 32. Όσον αφορά τον Καθ' ου η αίτηση 2 και την αποδιδόμενη στον Έφορο Εταιρειών παράλειψη, πρέπει να λεχθεί ότι σύμφωνα με το άρθρο 192
(4)του περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ. 113, ως ίσχυε κατά τους κρίσιμους για την παρούσα χρόνους (το άρθρο φέρει τον πλαγιότιτλο «Μητρώο διευθυντών και γραµµατέων»), μέσα στις προθεσμίες που προβλέπει το εδάφιο 5, η εταιρεία αποστέλλει στον έφορο εταιρειών έκθεση που περιλαµβάνει τις ορισµένες στο εν λόγω μητρώο της, λεπτοµέρειες και γνωστοποίηση στον καθορισµένο τύπο οποιασδήποτε αλλαγής µεταξύ των συμβούλων ή γραμματέων της, ορίζοντας την ηµεροµηνία της αλλαγής. Πρόκειται λοιπόν για εκ του Νόμου επιβαλλόμενη υποχρέωση στην εταιρεία. Ο Έφορος προφανώς δεν μπορεί να γνωρίζει κατά πόσο τα στοιχεία ή έγγραφα που του κοινοποιούνται ή υποβάλλονται ως άνω, είναι αληθή και δεν μπορεί να αρνηθεί να τα παραλάβει, νοούμενου ότι του υποβάλλονται ως προβλέπει ο Νόμος. Δεν προκύπτει δε πουθενά από το Κεφ. 113 η ύπαρξη οποιασδήποτε εξουσίας του Εφόρου να διορθώσει από μόνος του οποιοδήποτε λάθος ή αναλήθεια υπάρχει σε αυτά τα έγγραφα ή στοιχεία. Ως εκ των άνω στην παρούσα ο Έφορος δεν είχε οποιαδήποτε εξουσία να προχωρήσει, χωρίς την ανάλογη ενέργεια από τα πρόσωπα που είχαν τέτοιο δικαίωμα με βάση τον Νόμο, στις διορθώσεις που ζητούσε η Αιτήτρια. Όσον δε αφορά τους Καθ' ων η αίτηση 2 και 3, σε σχέση με την Αίτηση 84/2014 για έκδοση Διατάγματος Παγώματος, θα πρέπει να λεχθεί ότι τέτοια αίτηση, σύμφωνα με το άρθρο 14
(5)του περί της Παρεµπόδισης και Καταπολέµησης της Νοµιµοποίησης Εσόδων από Παράνοµες Δραστηριότητες Νόµου 188(Ι)/07, υποβάλλεται ως μονομερής από τον Γενικό Εισαγγελέα και η έγκριση της εναπόκειται στην διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου, η οποία ασκείται δικαστικά με βάση τα στοιχεία που τίθενται ενώπιον του. Στο σημείο αυτό θα πρέπει να υπομνησθεί ότι ο Καθ' ου η αίτηση 2 ως ο Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας, έχει εκ του Συντάγματος (άρθρο 113
(2)εξουσία, μη υποκείμενη σε δικαστικό έλεγχο, κατά την κρίση του και προς το δημόσιο συμφέρον να κινεί, διεξάγει, επιλαµβάνεται και συνεχίζει ή διακόπτει οιανδήποτε διαδικασία ή να διατάσσει την δίωξη οιουδήποτε προσώπου για οποιοδήποτε αδίκημα. Στα πλαίσια της εν λόγω Αίτησης, ο Καθ' ου η αίτηση 3, στα πλαίσια διερεύνησης ποινικών αδικημάτων, στην ένορκη του δήλωση ημερ. 30.12.14, ανέφερε ότι η Αιτήτρια παύθηκε από Διευθύντρια της Καθ' ης η αίτηση 1 στις 13.5.
  1. Ανεξάρτητα όμως του κατά πόσο το στοιχείο αυτό ήταν ουσιώδες και προσμέτρησε ως τέτοιο στην κρίση του Δικαστηρίου κατά την έκδοση του Διατάγματος Παγώματος (αυτό δεν μπορεί να εξετασθεί στα πλαίσια της παρούσας) θα πρέπει να λεχθεί ότι αυτό τέθηκε από τους Καθ' ων η αίτηση 2 και 3 με βάση τα επίσημα στοιχεία που υπήρχαν τότε κατατεθειμένα στον Έφορο Εταιρειών ενώ δεν προκύπτει ούτε ότι αυτοί γνώριζαν ότι τα στοιχεία αυτά ή τα σχετικά έγγραφα υποβλήθηκαν ψευδώς ή δολίως από τους Καθ' ων η αίτηση 1, 4 και 5, ως ισχυρίζεται η Αιτήτρια. Ως δε προαναφέρθηκε, ο δικογραφημένος ισχυρισμός της Αιτήτριας είναι ότι ανέφερε στον Καθ' ου η αίτηση 3 ότι αυτή παύθηκε στις 25.6.14, κατά την ανάκριση της στις 8 και 9.1.15 δηλ. μετά την καταχώρηση της Αίτησης 84/2014 και την σχετική ένορκη δήλωση του Καθ' ου η αίτηση 3 ημερ. 30.12.
  2. Τέλος όσον αφορά τον Καθ' ου η αίτηση 3 και την ανάκριση της Αιτήτριας στις προαναφερόμενες ημερομηνίες, είναι προφανές ότι αυτός έδρασε στα πλαίσια των καθηκόντων του ως μέλος της Αστυνομίας κατά την διερεύνηση ποινικών αδικημάτων και ως έχει προαναφερθεί, τα όσα είπε για την ημερομηνία παύσης της Αιτήτριας εδράζονταν στα επίσημα στοιχεία που έλαβε από τον Έφορο Εταιρειών, ως είχαν κατά τον συγκεκριμένο χρόνο. Δεν προκύπτει δε οποιαδήποτε δόλια πράξη ή πρόθεση του Καθ' ου η αίτηση 3 εναντίον της Αιτήτριας και άλλωστε δεν του αποδίδονται οποιεσδήποτε λεπτομέρειες δόλου στην Έκθεση Απαίτησης. Ούτε και δίδονται οποιεσδήποτες λεπτομέρειες ή στοιχεία στο ίδιο δικόγραφο, κατά τους ισχυρισμούς της Αιτήτριας ότι αυτός χρησιμοποιείται από την Καθ' ης η αίτηση 1, προσωπικά ως «μοχλός πίεσης, εκφοβισμού και εκβιασμού» προκειμένου να έχει επιτυχία στις επιδιώξεις της στις εκκρεμούσες αγωγές και ότι ενήργησε «καταπιεστικά και εκβιαστικά προς την Ενάγουσα προκειμένου να εξυπηρετήσει συμφέροντα άλλων». Αντίθετα αναφορικά με τους Εναγόμενους 1, 4 και 5 - Καθ' ων η αίτηση 1, 4 και 5 κρίνω ότι με βάση όλα όσα τέθηκαν ενώπιον μου πληρούνται οι δύο πρώτες προϋποθέσεις του άρθρου 32 ήτοι υπάρχει σοβαρό ζήτημα για εκδίκαση κατά την δίκη και ορατή πιθανότητα να δικαιούται η Ενάγουσα - Αιτήτρια, τουλάχιστον σε κάποιες εκ των θεραπειών που αξιώνει. Θα πρέπει εδώ να σημειωθεί ότι η πιο πάνω εξέταση δεν γίνεται για σκοπούς αξιολόγησης και κατάληξης σε ευρήματα γεγονότων αναφορικά με την ουσία της παρούσας αγωγής. Αυτό είναι κάτι που θα γίνει στο τέλος αυτής, όταν θα τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου το σύνολο της μαρτυρίας. Τα πιο πάνω εξετάσθηκαν και τέθηκαν για τους σκοπούς και μόνο εξακρίβωσης εκείνων των αναγκαίων στοιχείων τα οποία είναι απαραίτητα για την θεμελίωση των κριτηρίων του άρθρου 32, ως προβλέπει η σχετική νομολογία (βλ. Parico Aluminium Designs Ltd v. Muskita Aluminium Co Ltd κ.α.
(2002)1 Α.Α.Δ. 2015, Jonitexo Ltd v. Adidas
(1984)1 C.L.R. 263, Γρηγορίου κ.α. ν. Χριστοφόρου κ.α.
(1995)1 Α.Α.Δ. 248 και Demades Overseas Ltd v. Studio Ma.St. Ltd
(1996)1 Α.Α.Δ. 799). Ανεξάρτητα της κατάληξης για τους Καθ' ων η αίτηση 2 και 3 για τις δύο πρώτες προϋποθέσεις, για σκοπούς πληρότητας της απόφασης, θα εξετάσω κατά πόσο συντρέχει η τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32 για όλους τους Καθ' ων η αίτηση. Στα πλαίσια αυτά εξετάζεται κατά πόσο θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο αν δεν εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα. Η προϋπόθεση αυτή ικανοποιείται εκεί όπου οι αποζημιώσεις θεωρούνται ότι δεν αποτελούν ικανοποιητική θεραπεία. Τέτοια περίπτωση υπάρχει όταν ο Ενάγων δεν θα μπορεί να αποζημιωθεί καθότι θα είναι αδύνατος ο υπολογισμός τυχόν αποζημιώσεων που θα δικαιούται. Αντίθετα εκεί που η ζημιά μπορεί να υπολογιστεί, έστω και με κάποια δυσκολία, τότε δεν θεωρείται ανεπανόρθωτης φύσης και γι' αυτό δεν μπορεί να ευσταθήσει ο ισχυρισμός ότι το Δικαστήριο δεν θα είναι σε θέση να αποδώσει πλήρη δικαιοσύνη. Στην Parico ανωτέρω λέχθηκε σχετικά ότι το Δικαστήριο πρέπει πρώτα να εξετάσει κατά πόσο σε περίπτωση που ο αιτητής πετύχει στην αξίωση του στη δίκη θα αποζημιωθεί επαρκώς με την επιδίκαση αποζημιώσεων για την απώλεια που θα υποστεί. Αν οι αποζημιώσεις με το μέτρο που ανακτώνται σύμφωνα με το κοινοδίκαιο θα αποτελούσαν επαρκή θεραπεία και ο καθ' ου η αίτηση θα ήταν σε οικονομική θέση να τις καταβάλει, το Δικαστήριο κανονικά θα αρνηθεί να χορηγήσει παρεμπίπτον διάταγμα όσο ισχυρή και αν φαίνεται η αξίωση του αιτητή. Ως επίσης έχει νομολογηθεί, η έννοια του δύσκολου ή αδύνατου της πλήρους απονομής της δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο, περιλαμβάνει και διάφορα άλλα μεταβλητά κριτήρια εκτός από την ανεπανόρθωτη ζημιά (βλ. Zena Company Ltd v. Demenian Catering Ltd
(2011)1Γ Α.Α.Δ 1848). Στην Κυρισάββα κ.ά. v. Κύζη
(2001)1(Β) Α.Α.Δ. 1245, επιβεβαιώθηκε η θέση ότι ο χρηματικός παράγων της αποζημίωσης δεν είναι ο μόνος που λαμβάνεται υπόψη προς ικανοποίηση του τρίτου κριτηρίου. Στην Highgate Primary School Ltd κ.α. v.Φυλακτίδη
(2009)1Α Α.Α.Δ 317, λέχθηκε ότι η έννοια της απονομής πλήρους δικαιοσύνης δεν είναι ταυτόσημη με την αποκατάσταση μόνο της υλικής ζημιάς, αλλά είναι ευρύτερη και σ' αυτήν περιλαμβάνεται και η προστασία των δικαιωμάτων των αιτητών (βλ. και M. & Ch. Mitsingas Trading Ltd κ.ά. ν. The Timberland Co.
(1997)1 Α.Α.Δ. 1791). Στα πλαίσια της παρούσας, ως προαναφέρθηκε, η Αιτήτρια πέραν των διαταγμάτων και των δηλωτικών αποφάσεων ζητά και αποζημιώσεις, οι δύο εκ των οποίων είναι συγκεκριμένα καθορισμένες ως προς το ύψος τους. Ούτε οι αποζημιώσεις που διαζευκτικά ζητά λόγω δολίων παραστάσεων προς το Γραφείο του Εφόρου Εταιρειών υπό των Εναγομένων 1, 4 και 5, παρουσιάζουν δυσκολία στον καθορισμό τους. Δεν τέθηκε δε θέμα ότι οι Καθ' ων η αίτηση είναι μη φερέγγυοι ώστε να υπάρχει κίνδυνος να μην λάβει η Αιτήτρια τις οποιεσδήποτε αποζημιώσεις της επιδικασθούν. Συνεπώς σε περίπτωση επιτυχίας στην αγωγή η Αιτήτρια θα αποζημιωθεί επαρκώς με την επιδίκαση των όποιων αποζημιώσεων ζητά. Περαιτέρω θα πρέπει να λεχθεί ότι η Αιτήτρια αναφέρει στην ένορκη της δήλωση ημερ. 7.5.15, ότι προσέφυγε στο Δικαστήριο δια της παρούσας αγωγής και αίτησης και ζητά προστασία με την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων, μετά και την αναφορά του Εφόρου Εταιρειών ότι το θέμα δεν αφορά το Τμήμα του και μπορεί να λυθεί μέσω Δικαστηρίου και ότι αυτή θα υποστεί περαιτέρω ταλαιπωρία, ζημίες και έξοδα διότι όλοι οι Καθ' ων η αίτηση συνέχιζαν να χρησιμοποιούν τα συγκεκριμένα στοιχεία που κοινοποιήθηκαν στον Έφορο Εταιρειών σε σχέση με την ημερομηνία παύσης της σε διάφορες δικαστικές διαδικασίες και έτσι θα βρεθεί προσωπικά εκτεθειμένη σε υποθέσεις που εξετάζουν εναντίον της οι Καθ' ων η αίτηση 2 και 3 καθώς και σε άλλες υποθέσεις που εκκρεμούν ενώπιον του Δικαστηρίου. Αντίθετα, εισηγείται, η έκδοση των διαταγμάτων δεν θα επηρεάσει καθόλου τους Καθ' ων η αίτηση και δεν θα προκαλέσει οποιαδήποτε ζημία σε αυτούς. Σε σχέση με τα πιο πάνω θα πρέπει κατ' αρχάς να λεχθεί ότι, ως προαναφέρθηκε, οι Καθ' ων η αίτηση 1, 4 και 5 προχώρησαν μεταγενέστερα σε διόρθωση των εν λόγω στοιχείων στον Έφορο Εταιρειών, με αποτέλεσμα εκεί να φαίνεται ότι η παύση της Αιτήτριας έγινε στις 25.6.14. Δεν προκύπτει δε πουθενά ότι αυτοί προτίθενται να χρησιμοποιήσουν τα έγγραφα που κοινοποιήθηκαν αρχικά στον Έφορο Εταιρειών. Αυτό που ουσιαστικά αναφέρουν είναι ότι το θέμα που εγείρεται στις δικαστικές διαδικασίες δεν είναι κατά πόσο η Αιτήτρια παύθηκε στις 13.5.14 αλλά ότι γνώριζε ότι εκείνη την ημερομηνία λήφθηκε απόφαση των μετόχων να την παύσουν από Διευθύντρια της Καθ' ης η Αίτηση 1 και ως εκ τούτου δεν είχε δικαίωμα να ενεργεί στη συνέχεια εκ μέρους αυτής και να την δεσμεύει. Δέχονται δε ότι η παύση της έλαβε χώραν κατά την Γενική Συνέλευση στις 25.6.14. Όσον δε αφορά τους Καθ' ων η αίτηση 2 και 3 δεν έχει τεθεί οποιοδήποτε στοιχείο που να δείχνει ότι προτίθενται να επικαλεστούν, σε οποιαδήποτε διαδικασία ότι η Αιτήτρια παύθηκε στις 13.5.14 ούτε και να παρουσιάσουν έγγραφα του Εφόρου Εταιρειών που δείχνουν αυτό. Ως εκ των άνω μπορεί να λεχθεί ότι η αίτηση είναι άνευ αντικείμενου (βλ. Μαυρονικόλα ν. Φοινιώτη
(1997)1 Α.Α.Δ. 1659 και Marketrends (Capital Market) Ltd ν. Θεοδωρίδη
(2003)1 Α.Α.Δ. 1248). Από την άλλη το όλο θέμα θα πρέπει να εξετασθεί και υπό το δεδομένο ότι τίποτε δεν εμποδίζει τους Καθ' ων η αίτηση να χρησιμοποιούν για οποιοδήποτε θέμα, οποιοδήποτε έγγραφο του Εφόρου Εταιρειών στο οποίο αναφέρεται ότι η Αιτήτρια παύθηκε στις 13.5.14 και να θέσουν αντίστοιχο ισχυρισμό. Το ερώτημα που τίθεται όμως είναι κατά πόσο, εφόσον υφίσταται τέτοια δυνατότητα, σε περίπτωση που δεν εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα, θα είναι αδύνατο να απονεμηθεί δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Λαμβάνοντας υπόψην όλα τα δεδομένα της παρούσας θεωρώ ότι κάτι τέτοιο δεν ισχύει και εξηγώ. Ακόμη και εάν οι Καθ' ων η αίτηση πράξουν κατά αυτόν τον τρόπο η Αιτήτρια μπορεί να αντικρούσει τις θέσεις τους, μέσω της παρουσίασης των εγγράφων ως αυτά έχουν κοινοποιηθεί, διορθωμένα από τους Καθ' ων η αίτηση 1, 4 και 5, στον Έφορο Εταιρειών και να προβάλει την θέση της και ενώπιον Δικαστηρίου, το οποίο θα την αξιολογήσει και θα κρίνει ανάλογα. Αντίθετα σε περίπτωση έκδοσης των αιτούμενων διαταγμάτων, οι Καθ' ων η αίτηση θα στερηθούν του δικαιώματος τους να παρουσιάσουν την υπόθεση τους, ως οι ίδιοι κρίνουν ορθό και με την μαρτυρία που επιθυμούν και να θέσουν αυτήν ενώπιον Δικαστηρίου, το οποίο ως ο μόνος αρμόδιος και τελικός κριτής, θα προβεί στην δέουσα αξιολόγηση και κρίση τόσο επί της αποδεκτότητας της όσο και επί του περιεχομένου της, σε περίπτωση που η εν λόγω μαρτυρία γίνει δεκτή. Η έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων θα παρεμπόδιζε λοιπόν ταυτόχρονα και το αρμόδιο Δικαστήριο στην άσκηση της εν λόγω εξουσίας του, η οποία ασκείται πάντοτε με γνώμονα την ορθή απονομή της δικαιοσύνης. Ως εκ των άνω κρίνω ότι δεν στοιχειοθετείται η τρίτη προϋπόθεση του άρθρου
  1. Πριν οδηγηθώ στην κατάληξη μου θα πρέπει να λεχθεί ότι, η θέση των Καθ' ων η αίτηση 1 και 5 περί κατάχρησης διαδικασίας από πλευράς της Αιτήτριας, λόγω του ότι αυτή καταχώρησε στις 6.6.14 και απέσυρε στις 3.11.14 αίτηση για προσωρινά διατάγματα, στα πλαίσια της Αγωγής 2652/2014, δεν ευσταθεί. Αυτό καθότι από μια απλή ανάγνωση των εκεί αιτούμενων διαταγμάτων προκύπτει ότι δεν ήταν παρόμοια και με πανομοιότυπο λεκτικό, ως ισχυρίζονται οι Καθ' ων η αίτηση 1 και
  2. Να αναφερθεί ενδεικτικά ότι στην αίτηση εκείνη η Αιτήτρια ζητούσε διατάγματα που να απαγορεύουν στους εκεί Εναγομένους όπως την παύσουν από την θέση του διοικητικού συμβούλου της Καθ' ης η αίτηση 1 και από του να προβαίνουν σε πράξεις κατά τρόπο ώστε να την εμποδίζουν στην εκτέλεση των καθηκόντων της ως διευθύντρια αυτής. Καταληκτικά, για τους λόγους που προαναφέρθηκαν, η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα εναντίον της Ενάγουσας - Αιτήτριας και υπέρ των Εναγομένων 1-5 - Καθ' ων η αίτηση 1-5, ως θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή στο τέλος της Αγωγής και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, οπόταν και θα είναι πληρωτέα. Θα υπολογισθεί, θα εγκριθεί και θα πληρωθεί ένα σετ εξόδων για τους Εναγόμενους 2 και 3 και ένα σετ εξόδων για τους Εναγόμενους 1 και
  3. (Υπ.)................ Φ. Τιμοθέου, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Civil/Other Action/Interim (Αστικό - Ενδιάμεση - Αίτηση για έκδοση προσωρινού διατάγματος) cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.