ΜΑΡΙΟΣ ΦΡΑΓΚΟΥ ν. ALPHA INSURANCE LIMITED, Αγωγή Αρ.: 6105/11, 30/1/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2018:A38 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χρ. Ε. Χατζηευτυχίου, Ε.Δ. Αγωγή Αρ.: 6105/11 Μεταξύ: ΜΑΡΙΟΣ ΦΡΑΓΚΟΥ Ενάγων - και - ALPHA INSURANCE LIMITED Εναγόμενη ---------------------------------- Ημερομηνία: 30 Ιανουαρίου 2018 Εμφανίσεις: Για τον Ενάγοντα: κα Ρ. Χατζηαράπη με κα Γ. Αριστείδου για Κώστα Μελά και Συνεργάτες ΔΕΠΕ Για την Εναγόμενη: κ. Μ. Μενελάου για Λ. Παπαφιλίππου & Σία ΔΕΠΕ Α Π Ο Φ Α Σ Η Με την παρούσα αγωγή, ο Ενάγων αξιώνει το ποσό των €6,355.89 ως υπόλοιπο ιατρικών εξόδων για επέμβαση στην οποία υποβλήθηκε λόγω απόφραξης της δεξιάς και σημαντικής στένωσης της αριστερής λαγόνιου αρτηρίας αντίστοιχα, δυνάμει ασφαλιστήριου εγγράφου, ημερ. 14/1/
- Η Εναγόμενη αρνείται την αξίωση του Ενάγοντα, επικαλούμενη ότι η πάθηση του Ενάγοντα ήταν χρόνια και ανίατη και για το λόγο αυτό το περιστατικό δεν καλύπτεται από τους όρους του ασφαλιστήριου συμβολαίου. Κύριο επίδικο θέμα, ως αυτό προκύπτει από τις δικογραφημένες θέσεις των διάδικων, είναι κατά πόσον η επέμβαση στην οποία υποβλήθηκε ο Ενάγων εμπίπτει στον όρο «χρόνιες παθήσεις», όπως αυτός ορίζεται στο ασφαλιστήριο έγγραφο, ημερ. 14/1/
- Αν δεν εμπίπτει στον όρο αυτό, η Εναγόμενη θα πρέπει να αποζημιώσει τον Ενάγοντα και συνεπώς το επόμενο ζήτημα το οποίο θα πρέπει να εξεταστεί είναι αν ο Ενάγων δικαιούται το ποσό που αξιώνει. Κοινό έδαφος μεταξύ των διαδίκων αποτέλεσαν τα πιο κάτω: Η Εναγόμενη, δυνάμει ασφαλιστηρίου εγγράφου, ημερ. 14/1/11, με αριθμό 724902, παρείχε στον Ενάγοντα ιατροφαρμακευτική κάλυψη από τις 9/1/11 μέχρι και τις 19/1/21 (στο εξής «το ασφαλιστήριο έγγραφο») - ΤΕΚΜΗΡΙΟ
- Στις 3/2/11, ο Ενάγων υποβλήθηκε σε αγγειοπλαστική επέμβαση από τον Δρα Στ. Παπά, με την οποία τοποθετήθηκε μεταλλικός ενδονάρθηκας «στεντ» στη δεξιά και στην αριστερή λαγόνιο αρτηρία λόγω απόφραξης της δεξιάς κοινής λαγονίου αρτηρίας και σημαντικής στένωσης της αριστερής λαγόνιου αρτηρίας. Ο Ενάγων υπέβαλε απαίτηση για το ποσό των €7,355.89 ως τα ιατρικά έξοδα, βάσει του ασφαλιστήριου εγγράφου. Η Εναγόμενη, αρνήθηκε να τον αποζημιώσει, ισχυριζόμενη ότι το περιστατικό εμπίπτει στον όρο «χρόνιες παθήσεις» και εξαιρείται της κάλυψης - ΤΕΚΜΗΡΙΟ
- Η Εναγόμενη αποζημίωσε τελικά τον Ενάγοντα με το ποσό των €1.000 μόνο - ΤΕΚΜΗΡΙΟ
- Για να αποδείξει την Απαίτησή της, η πλευρά του Ενάγοντα κάλεσε συνολικά δύο μάρτυρες: τον Ενάγοντα (ΜΕ1) και τον Δρα Στυλιανό Παπά (ΜΕ2). Η πλευρά του Εναγόμενου δεν κάλεσε οποιοδήποτε μάρτυρα. Η προσαχθείσα μαρτυρία μπορεί να συνοψισθεί ως ακολούθως: Μαρτυρία Ενάγοντα (ΜΕ1) Ο Ενάγων κατέθεσε ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ 1 το ασφαλιστήριο έγγραφο μεταξύ των διάδικων. Στις 3/2/11, μετά από ιατρική εξέταση, διαγνώστηκε με απόφραξη της δεξιάς κοινής λαγονίου αρτηρίας και σημαντική στένωση στην αριστερή λαγόνιο αρτηρία και υποβλήθηκε σε αγγειοπλαστική επέμβαση από τον αγγειοχειρούργο Δρα Στ. Παπά, με την οποία τοποθετήθηκε μεταλλικός ενδονάρθηκας «στεντ» στη δεξιά και στην αριστερή λαγόνιο αρτηρία. Το συνολικό κόστος των ιατρικών εξόδων ήταν €7.355,89 (ΤΕΚΜΗΡΙΑ 8 - 15), το οποίο απαίτησε από την Εναγόμενη, βάσει του ασφαλιστηρίου εγγράφου. Όμως η Εναγόμενη, με επιστολή της, ημερ. 2/5/11, την απόρριψε, ισχυριζόμενη ότι η πάθησή του εμπίπτει στον όρο «χρόνιες παθήσεις» και εξαιρείται από την κάλυψη (ΤΕΚΜΗΡΙΟ 2). Στη συνέχεια, με επιστολή του, ημερ. 6/5/11 (ΤΕΚΜΗΡΙΟ 3), ο Ενάγων απέστειλε στην Εναγόμενη την Ιατρική Έκθεση του Δρα Στ. Παπά, ημερ. 3/5/11 (ΤΕΚΜΗΡΙΟ 4), στην οποία αναφέρονταν, μεταξύ άλλων ότι το πρόβλημα του Ενάγοντα άρχισε έξι μήνες πριν την εξέταση, διαγνώστηκε με απόφραξη της δεξιάς κοινής λαγονίου αρτηρίας και σημαντική στένωση στην αριστερή λαγόνιο αρτηρία, τοποθετήθηκε stent στη δεξιά και αριστερή λαγόνιο αρτηρία, μετεγχειρητικά παρουσιάζει καλές σφίξεις στα κάτω άκρα. Λόγω της παράλειψης της Εναγόμενης να δώσει «μια ξεκάθαρη απάντηση» κατά πόσο θα πλήρωνε το ποσό των ιατρικών του εξόδων, αναγκάστηκε να το πληρώσει ο ίδιος. Ήταν η θέση του Ενάγοντα ότι η Εναγόμενη προφασίστηκε ότι η πάθησή του ήταν χρόνια για να αποφύγει την πληρωμή των εξόδων, ενώ οφείλει να τον αποζημιώσει σύμφωνα με τους όρους του ασφαλιστηρίου εγγράφου. Αντεξεταζόμενος, ο Ενάγων διαφώνησε με τη θέση ότι η πάθησή του ήταν χρόνια, προσθέτοντας ότι αυτή έληξε με την επέμβαση. Μετά την επέμβαση, την οποία συνέστησε ο ιατρός του, ο Ενάγων έλαβε μόνο ασπιρίνη τους επόμενους μήνες για να ξεπεράσει το πρόβλημά του. Ο ιατρός του δεν ζήτησε να τον παρακολουθεί μετά την επέμβαση και μια φορά το χρόνο υποβάλλεται σε αναλύσεις και τεστ κοπώσεως λόγω της ηλικίας του. Αρνήθηκε δε την υποβολή ότι μετά την επέμβαση, παρακολουθείται από τον ιατρό του. Με την τοποθέτηση των «στεντ», αποθεραπεύτηκε πλήρως. Παρέπεμψε δε στην Ιατρική Έκθεση (ΤΕΚΜΗΡΙΟ 4) του ιατρού του: «Μετεγχειρητικά ο ασθενής παρουσίαζε καλές σφίξεις στα κάτω άκρα». Μέχρι και σήμερα ο Ενάγων δεν έχει οποιοδήποτε πρόβλημα με τα πόδια του ή οποιοδήποτε άλλο πρόβλημα υγείας. Ούτε λαμβάνει οποιαδήποτε θεραπευτική ή φαρμακευτική ή άλλη αγωγή. Αναφορικά με τις προσκομισθείσες αποδείξεις που κατατέθηκαν ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ 15, διαφώνησε με τη θέση του συνήγορου της Εναγόμενης ότι δεν πλήρωσε όλα τα ποσά που αναφέρονται στα τιμολόγια. Παρέπεμψε επίσης στον ιατρό του αναφορικά με τα χρήματα που εισέπραξε ο ίδιος. Τέλος, ερωτηθείς σχετικά με το ΤΕΚΜΗΡΙΟ 9 και τις χρονολογίες στις οποίες αναγράφονται, ότι δηλαδή η αναγραφόμενη ημερομηνία δεν είναι του 2011 αλλά του 2010, απάντησε ότι αυτό του έδωσαν ως απόδειξη, παραπέμποντας ταυτόχρονα στο ιατρό του. Μαρτυρία Δρα Στυλιανού Παπά (ΜΕ2) Ο ΜΕ2 είναι απόφοιτος της Ιατρικής Σχολής Αθηνών με ειδίκευση στην αγγειοχειρουργική. Ασκεί την αγγειοπλαστική στην Κύπρο από το
- Ο Ενάγων είναι ασθενής του από το
- Την πρώτη φορά που τον επισκέφθηκε ο Ενάγων, παραπονείτο για έντονο πόνο στο δεξιό πόδι όταν περπατούσε κάποια απόσταση. Από τις εξετάσεις - duplex και αξονική τομογραφία (ΤΕΚΜΗΡΙΟ 8) - διαφάνηκε ότι υπήρχε πλήρης απόφραξη της δεξιάς λαγονίου αρτηρίας και στένωση στην αριστερή λαγόνια αρτηρία, συνεπεία της εναπόθεσης λίπους στις αρτηρίες (αθηρωματική νόσος). Ο Ενάγων υποβλήθηκε σε επέμβαση διάνοιξης των αρτηριών με τοποθέτηση stent (ενδονάρθηκα) στις λαγόνιες αρτηρίες, διάρκειας περίπου 1½ - 2 ωρών. Απαντώντας σε σχετική ερώτηση στο στάδιο της αντεξέτασης, ανέφερε ότι τοποθετήθηκαν μόνιμα stent, αφού δεν υπάρχουν stent που δεν είναι μόνιμα, ώστε να υπάρχουν καλύτερα μακροχρόνια αποτελέσματα και να μην αποφράξουν οι αρτηρίες. Μετά την επέμβαση, ο Ενάγων θεραπεύτηκε. Περπατούσε χωρίς πρόβλημα και αποκαταστάθηκε η αρτηριακή ροή στα πόδια σε φυσιολογικά επίπεδα. Δεν υποβλήθηκε σε οποιαδήποτε άλλη θεραπεία. Επισκέφθηκε ξανά το ιατρείο του μόνο για τα follow up, δηλαδή τη μετεγχειρητική παρακολούθηση που πρέπει να γίνεται σε όλους τους ασθενείς ανά χρονικά διαστήματα. Από ότι γνωρίζει ο ίδιος, ο Ενάγων δεν έχει οποιοδήποτε πρόβλημα. Οι υπηρεσίες που πρόσφερε στον Ενάγοντα στις 18/1/11, όταν έγινε το υπερηχογράφημα (duplex) των αρτηριών, κόστισαν €100, ως φαίνεται και από την απόδειξη του ίδιου που κατατέθηκε ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ 8, την οποία αναγνώρισε σημειώνοντας ότι φέρει την υπογραφή του ίδιου. Το κόστος για την επέμβαση ήταν €2.500, ως φαίνεται και από το τιμολόγιο που κατατέθηκε ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ 9, το οποίο φέρει την υπογραφή του. Το εν λόγω τιμολόγιο είναι αυτό που δίδεται στην κλινική που έγινε η επέμβαση και αυτή το επισυνάπτει όταν γίνεται η χρέωση προς τον ασθενή ή την ασφάλεια. Ο ΜΕ2 έχει πληρωθεί το ποσό αυτό. Στην Έκθεση Duplex αρτηριών δεξιού σκέλους, ημερ. 18/1/11, που ετοίμασε ο ίδιος (ΤΕΚΜΗΡΙΟ 16), αναγράφεται ως συμπέρασμα η «χρόνια απόφραξη δεξιάς λαγονίου αρτηρίας». Ερωτηθείς τι εννοεί με τη λέξη «χρόνια», ανέφερε ότι αυτή είναι η ορολογίας της συγκεκριμένης πάθησης. Στην ιατρική, οι περιπτώσεις στις οποίες υπάρχει απόφραξη αρτηριών, ιδιαίτερα στο πόδι, διαχωρίζονται σε δύο καταστάσεις: η πρώτη ονομάζεται «οξεία ισχαιμία», δηλαδή συμβαίνει απότομα, π.χ. όταν ένας θρόμβος από την καρδία μετακινείται με αποτέλεσμα να φράζει την αρτηρία του ποδιού. Σε αντιδιαστολή με αυτό, η δεύτερη κατάσταση ονομάζεται «χρόνια ισχαιμία» ή «χρόνια απόφραξη της αρτηρίας». Αυτό δεν σημαίνει ότι η πάθηση υπάρχει εκ γενετής ή ότι είναι κάτι που δεν θεραπεύεται. Ομοίως, δεν σημαίνει ανίατη ασθένεια. Χρησιμοποιείται ο όρος «χρόνια» για να υπάρξει διαφοροποίηση από την «οξεία». Ο όρος χρόνια σημαίνει ότι εμφανίζεται σε ένα χρονικό διάστημα, ότι ο ασθενής δεν το είχε από πριν. Στην προκείμενη περίπτωση, ο Ενάγων ανέφερε ότι τα συμπτώματά του άρχισαν έξι μήνες πριν την εξέταση, δεν τα είχε από πριν. Σε σχέση με τα όσα αναγράφονται στην επιστολή της Εναγόμενης, ημερ. 2/5/11, η οποία κατατέθηκε στο Δικαστήριο ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ 2, ανέφερε ότι η θέση του, την οποία ανέφερε και στην Εναγόμενη, είναι η εξής: ο Ενάγων δεν είχε την πάθηση αυτή όταν έκανε το ασφαλιστήριο συμβόλαιο, ήταν κάτι καινούριο. Χρησιμοποιήθηκε ο όρος «χρόνια» γιατί αυτός είναι ο όρος που χρησιμοποιείται στην ιατρική και στη βιβλιογραφία. Καταδεικνύει μια πάθηση που άρχισε μια συγκεκριμένη στιγμή και η εξέλιξή της θέλει κάποιο χρονικό διάστημα. Γι' αυτό ονομάζεται χρόνια. Ο όρος δεν έχει την έννοια της ανίατης πάθησης. Η πάθηση αυτή είναι κάτι ανάλογο με πολλές άλλες παθήσεις που δεν θεωρούνται χρόνιες, όπως π.χ. στένωση της στεφανιαίας στην καρδία και τοποθετείται stent. Επίσης, υιοθέτησε τα όσα αναφέρει στην Ιατρική Έκθεση, ημερ. 3/5/11 (ΤΕΚΜΗΡΙΟ 4). Ερωτηθείς πως ερμηνεύεται ο όρος «χρόνια πάθηση», ανάφερε ότι συνήθως είναι οι παθήσεις που είναι ανίατες και χρειάζονται πολλαπλές και επαναλαμβανόμενες θεραπείες. Οι θεραπείες αυτές έχουν ανακουφιστικό χαρακτήρα και δεν θεραπεύουν συγκεκριμένα. Στον όρο αυτό εμπίπτουν η χρόνια νεφρική ανεπάρκεια και η ρευματοπάθεια. Η πάθηση του Ενάγοντα δεν εμπίπτει σε αυτή την κατηγορία της χρόνιας πάθησης, υπό αυτή την έννοια. Διαβάζοντας τον ορισμό του όρου «χρόνιες παθήσεις» στο ΤΕΚΜΗΡΙΟ 1, ανέφερε ότι το πρόβλημα που παρουσίασε ο Ενάγων ουδεμία σχέση έχει με τον ορισμό αυτό. Στο ΤΕΚΜΗΡΙΟ 1 γίνεται αναφορά σε ασθένειες που είναι ανίατες και που δεν θεραπεύονται σε μικρό χρονικό διάστημα και χρειάζονται μακροχρόνια παρακολούθηση. Στην προκειμένη περίπτωση, η πάθηση θεραπεύτηκε σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα. Ερωτηθείς κατά πόσον στις εξαιρέσεις που αναφέρονται στο άρθρο 25 του ΤΕΚΜΗΡΙΟΥ 1 σχετίζονται με την πάθηση του Ενάγοντα, ο ΜΕ2 απάντησε ότι η πάθηση του Ενάγοντα, ήτοι η απόφραξη των αρτηριών των κάτω άκρων, δεν αναφέρεται σ' αυτό. Αντεξεταζόμενος, επανέλαβε τη θέση ότι χρησιμοποίησε τον σωστό ιατρικό όρο «χρόνια ισχαιμία των κάτω άκρων» στα ΤΕΚΜΗΡΙΑ 4 και 16 καθότι αυτή είναι η ιατρική ορολογία της συγκεκριμένης πάθησης, συμπληρώνοντας ότι «η ουσία του πράγματος είναι ότι είναι μια πάθηση η οποία δεν εμπίπτει στις χρόνιες παθήσεις». Πρόσθεσε δε ότι δεν είναι θέμα τι εννοεί ο ίδιος στα πιστοποιητικά του, αλλά τι εννοεί η ιατρική και οι ιατρικοί όροι. Χαρακτήρισε μάλιστα ως «ψυχοφθόρα» κατάσταση το να μην μπορεί ένας γιατρός να χρησιμοποιεί τους ορθούς ιατρικούς όρους, από φόβο μήπως οι ασφαλιστικές εταιρείες τους παρεξηγήσουν και στη συνέχεια να αναγκάζονται να επεξηγούν το προφανές. Ερωτηθείς σε ποιο σημείο αναφέρει την ερμηνεία που δίδει στην πάθηση του Ενάγοντα, παρέπεμψε στην επεξηγηματική επιστολή, όπως την χαρακτήρισε, η οποία είναι κατατεθειμένη στο Δικαστήριο ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ 4, υποδεικνύοντας ότι σε αυτή αναγράφεται ότι στον ασθενή τοποθετήθηκε stent και ότι ο ασθενής δεν παρουσίαζε οποιαδήποτε συμπτώματα προηγουμένως, αλλά άρχισαν έξι μήνες πριν την εξέταση. Αυτά, σύμφωνα με τον ίδιο, αντικρούουν τον όρο «χρόνια». Σε σχέση με τη διαφορά στα ποσά που αναγράφονται στα ΤΕΚΜΗΡΙΑ 8 και 9, ανέφερε ότι οι γιατροί που έχουν ιδιωτικά ιατρεία εκδίδουν τιμολόγιο στην κλινική, μαζί με τα τιμολόγια του αναισθησιολόγου και των υπόλοιπων προσώπων που εμπλέκονται στην επέμβαση ή τη θεραπεία, η οποία με τη σειρά της επισυνάπτει τα τιμολόγια όταν θα ζητήσει να πληρωθεί από τον ασθενή ή από την ασφάλεια. Στη συνέχεια, η κλινική εκδίδει μια απόδειξη για όλα τα τιμολόγια. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ Προτού χρησιμοποιηθεί η μαρτυρία που έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου, αυτή πρέπει να αξιολογηθεί ώστε να μπορέσει το Δικαστήριο να προβεί σε διαπιστώσεις πάνω σε όλα τα αμφισβητούμενα γεγονότα (Ιωάννου ν. Παλάζη
(2004)1 Α.Α.Δ. 576). Αφού διαπιστωθεί ότι η μαρτυρία που προσκόμισε ο διάδικος, ο οποίος φέρει το βάρος απόδειξης, έχει τα στοιχεία της αξιοπιστίας, το Δικαστήριο προχωρεί στα επόμενα στάδια που αφορούν στο βάρος και στο επίπεδο της απόδειξης (Χρίστος Χριστοφή ν. Δημήτρης Γρηγορίου, ECLI:CY:AD:2015:A674, Πολιτική Έφεση Αρ. 36/2010, ημερ. 13/10/2015). Είναι γνωστές οι αρχές με βάση τις οποίες γίνεται η αξιολόγηση της μαρτυρίας από το Δικαστήριο, το οποίο έχει το ευεργέτημα της επισταμένης παρακολούθησης των μαρτύρων και είναι σε θέση να αντιπαραβάλει την κατάθεση εκάστου με τη δικογραφία και τα τεκμήρια ώστε να καταλήξει σε κρίση επί αξιοπιστίας υπό το φως πάντοτε της ανθρώπινης εμπειρίας και της λογικής των πραγμάτων (Μάκης Αδαμίδης & Συνεργάτες ν. Δ. Κυθραιώτη & Συνεργάτες κ.α.
(2011)1 Α.Α.Δ. 2106, Αρτέμιος Παπαχρυσοστόμου ν. Κώστα Γρηγοριάδη & Συνεταίροι κ.α., Πολιτική Έφεση Αρ. 118/2010, ημερ. 16/12/2015). Καθοδηγούμενος από τις αρχές της σχετικής νομολογίας, αξιολόγησα τη μαρτυρία τους με βάση το περιεχόμενο, ποιότητα, πειστικότητα και σύγκρισή της με την υπόλοιπη μαρτυρία και καθοδηγούμενος από σειρά παραγόντων που είναι αδύνατον να καταγραφούν εξαντλητικά, όπως η σαφήνεια και αμεσότητα των απαντήσεων των μαρτύρων, η ύπαρξη σε αυτές υπερβολών ή ουσιαστικών αντιφάσεων, η λογικοφάνεια και αληθοφάνεια της εκδοχής τους, η πηγή των γνώσεών τους στο βαθμό που αυτές αφορούσαν τα επίδικα γεγονότα (Πατάτσου ν. Χιλμί κ.α., ECLI:CY:AD:2017:A201, Πολιτική Έφεση Αρ. 300/2011, ημερ. 31/5/2017, Μαυροσκούφη ν. Τράπεζα Πειραιώς (Κύπρου) Λτδ (πρώην Arab Bank Plc), ECLI:CY:AD:2014:A267, Πολιτική Έφεση Αρ. 352/08, ημερ. 16/4/2014, Ομήρου ν. Δημοκρατίας
(2001)2 Α.Α.Δ. 506, Γεώργιος & Σπύρος Τσαππή Λτδ v. Πολυβίου
(2009)1 Α.Α.Δ. 339, Phipson on Evidence, 14th edition, σελ. 251). Ο Ενάγων μου άφησε θετική εντύπωση ως μάρτυρας καθότι δεν διαπιστώθηκε οποιαδήποτε προσπάθεια παραποίησης των γεγονότων. Ήταν ήρεμος και δεν φάνηκε να διακατέχεται από αμηχανία ή δισταγμό στις απαντήσεις του. Επιπρόσθετα, δεν περιέπεσε σε οποιεσδήποτε αντιφάσεις. Απεναντίας, ο μάρτυρας ήταν σταθερός στις θέσεις του και επέμεινε σ' αυτές μέχρι τέλους. Ως αποτέλεσμα της πιο πάνω αξιολόγησης, ο Ενάγων κρίνεται ως μάρτυρας της αλήθειας και η μαρτυρία του γίνεται αποδεχτή στο σύνολό της. Ο Δρ. Στ. Παπά (ΜΕ2) μου προκάλεσε καλή εντύπωση και θεωρώ ότι προσήλθε στο Δικαστήριο για να πει την αλήθεια. Κρίνεται ότι έχει όλα τα προσόντα και την πείρα να καταθέσει στο Δικαστήριο. Εξάλλου, η πραγματογνωμοσύνη του έγινε αποδεκτή από την πλευρά της Εναγόμενης, η οποία δήλωση ότι δεν αμφισβητείται. Τα όσα ο ΜΕ2 ανέφερε ή επεξήγησε προέρχονταν από την προσωπική του γνώση ως ο ιατρός του Ενάγοντα και λόγω της εμπειρίας του ως ιατρός. Η μαρτυρία του ήταν θετική και εμπεριστατωμένη. Κατάθεσε με άνεση σε σχέση με τα ιατρικά ευρήματά του κατά την εξέταση του Ενάγοντα και τη θεραπεία που ακολούθησε και επεξήγησε ειδικότερα στην αντεξέτασή του αυτά. Επεξήγησε επίσης με σαφήνεια τα όσα αναγράφονται στις Ιατρικές Εκθέσεις του. Τόσο κατά την κυρίως εξέταση όσο και κατά την αντεξέτασή του, ο μάρτυρας ήταν κατανοητός και πειστικός. Ουδεμία τάση υπεκφυγής διαπιστώθηκε. Ούτε έχει κλονιστεί η μαρτυρία του από την αντεξέταση σε οποιοδήποτε σημείο. Με όλο το σεβασμό προς τον ευπαίδευτο συνήγορο της Εναγόμενης, η θέση του στην τελική αγόρευσή του ότι ο τρόπος με τον οποίο αναφερόταν ο ΜΕ2 στην Εναγόμενη «ήταν επιθετικός, αν όχι εχθρικός», δεν με βρίσκει σύμφωνο και ούτε δικαιολογείται από τη μαρτυρία του. Το γεγονός ότι ο ΜΕ2 με αυθορμητισμό και ειλικρίνεια χαρακτήρισε ως «ψυχοφθόρα» κατάσταση το να μην μπορεί ένας γιατρός να χρησιμοποιεί τους ορθούς ιατρικούς όρους, από φόβο μήπως οι ασφαλιστικές εταιρείες τους παρεξηγήσουν, αποδίδοντάς το σε «λανθασμένη νοοτροπία» των ασφαλιστικών εταιρειών γενικά δεν επηρεάζει την αξιοπιστία του μάρτυρα, αλλά αντίθετα την ενισχύει. Το καθήκον ενός εμπειρογνώμονα είναι να εφοδιάσει το Δικαστήριο με όλες τις απαραίτητες επιστημονικές πληροφορίες ώστε το Δικαστήριο να μπορεί να εξαγάγει τα δικά του συμπεράσματα στα ενώπιον του υπό κρίση δεδομένα (Ξιούρουππας κ.α. v. Λαϊκής Τράπεζας Δημόσιας Εταιρείας Λτδ, ECLI:CY:AD:2016:A522, Πολιτική Έφεση Αρ. 386/10, ημερ. 15/11/2016, Κοινοτικό Συμβούλιο Ομόδους ν. Κονναρή
(2011)1 Α.Α.Δ. 2298). Στην προκειμένη περίπτωση, κρίνεται ότι ο ΜΕ2 έχει θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου το απαραίτητο πραγματικό υπόβαθρο ώστε το Δικαστήριο από μόνο του να μπορεί να καταλήξει σε δικά του συμπεράσματα. Σε κάθε περίπτωση, η μαρτυρία του ΜΕ2 δεν έχει αντικρουσθεί. Όταν υπάρχει μια μόνο εκδοχή ως προς τα γεγονότα, τότε συνήθως αυτό που απομένει να εξεταστεί, εκτός και αν υπάρχουν εγγενείς δυσκολίες σε σχέση με το μάρτυρα και την αξιοπιστία του, είναι αν τα γεγονότα όπως βρίσκονται ενώπιον του Δικαστηρίου είναι αρκετά για να αποδείξουν την υπόθεση στο αναγκαίο επίπεδο (Thesis Trading Co Ltd ν. Δήμος Λάρνακας, ECLI:CY:AD:2016:A299, Πολιτική Έφεση Αρ. 388/2010, ημερ. 23/6/2016, Hasan ν. Ανδρέου, ECLI:CY:AD:2015:A803, Πολιτική Έφεση Αρ. 2/2011, ημερ. 2/12/2015). ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Το γενικό βάρος απόδειξης είναι στους ώμους του εκάστοτε Ενάγοντα, ο οποίος πρέπει να αποδείξει με επαρκή αποδεικτικά στοιχεία, στο μέτρο του ισοζυγίου των πιθανοτήτων, ότι η δική του εκδοχή γεγονότων είναι πιο πιθανή παρά όχι (Χρύσανθου ν. Φραντζή
(2010)1Β Α.Α.Δ.1295, Μαρσέλ κ.ά ν. Λαϊκή Τράπεζα Λτδ
(2001)1(B) Α.Α.Δ 1858). Η ερμηνεία ασφαλιστικών συμβάσεων δεν υπόκειται σε ιδιαίτερους ερμηνευτικούς κανόνες. Οδηγό για την ερμηνεία των προνοιών τους αποτελούν οι αρχές που διέπουν την ερμηνεία εμπορικών συμβάσεων (Κυριάκου ν. Φιλικής Ασφαλιστικής Εταιρείας Λτδ
(2000)1 ΑΑΔ 416). Σκοπός της ερμηνείας μιας γραπτής σύμβασης είναι η εξεύρεση των πραγματικών προθέσεων των συμβαλλόμενων όπως αυτή αποτυπώνεται στο έγγραφο. Η ερμηνεία αποτελεί νομικό θέμα το οποίο επαφίεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου (Epco (Cyprus) Ltd. v. Lartico & Others
(1978)1 C.L.R. 201, Saab & Another v. Holy Monastery Ay. Neophytos
(1982)1 C.L.R. 499, Georghiades v. Georghiades
(1988)1 C.L.R. 428 και Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος ν. Χ''Νέστωρος
(1989)1 Α.Α.Δ. (Ε) 204). Όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται στην Georghiades (ανωτέρω): «The object interpretation of a written document is to discover the real intention of the parties as declared in the document. The construction must be as near to the minds and apparent intention of the parties as is possible and as the law permits. The cardinal presumption is that the parties have intended what they have in fact said. So their words must be construed as they stand.» Οι βασικές αρχές ερμηνείας εγγράφων έχουν διατυπωθεί και επαναληφθεί στην πλούσια κυπριακή νομολογία επί του θέματος. Κατατοπιστική καθοδήγηση μπορεί να αντληθεί από την απόφαση του Α.Ρ. Λιάτσου, Π.Ε.Δ, όπως ήταν τότε, στην απόφαση Kayat Trading Limited v. Genzyme Corporation, αρ. αγωγής 7462/02, Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας, ημερ. 30/5/04, στην οποία συνόψισε με σαφήνεια τις αρχές αυτές ως ακολούθως, οι οποίες υιοθετούνται πλήρως από το παρόν Δικαστήριο: «Το Δικαστήριο επιχειρώντας να ερμηνεύσει ένα έγγραφο καθοδηγείται από τις καθιερωμένες αρχές ερμηνείας. Μέσα στα πλαίσια αυτής της διεργασίας, στόχος είναι η ανεύρεση του κύριου σκοπού και της νοητής πρόθεσης του συντάκτη του κειμένου. Η πρόθεση αυτή συνάγεται από τη συνήθη λογική γραμματική έννοια των λέξεων. Όταν μια συμφωνία διατυπώνεται εγγράφως κατόπιν επιθυμίας των συμβαλλομένων, εξωγενής μαρτυρία δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή για να αντικρούσει, τροποποιήσει, αφαιρέσει ή προσθέσει στους όρους που έχουν διατυπωθεί στο έγγραφο. Βασικός κανόνας ερμηνείας είναι ότι οι λέξεις που χρησιμοποιούνται πρέπει να ερμηνεύονται κατά γράμμα, όπως είναι γενικά κατανοητές. Πιο απλοποιημένα, στην ερμηνεία ενός εγγράφου πρέπει να αποδίδεται σε συνηθισμένες λέξεις η απλή και συνήθης ερμηνεία τους. Κριτήριο είναι η έννοια την οποία μεταδίδει το κείμενο της συμφωνίας στο μέσο λογικό άνθρωπο. Προς το σκοπό αυτό μπορεί να εμπλουτιστεί η γνώση με την αποκάλυψη του υπόβαθρου της συμφωνίας − εξαιρουμένων πάντα των διαπραγματεύσεων − καθώς και μονομερών δηλώσεων και υποκειμενικών προθέσεων των συμβαλλομένων. Τα δικαιώματα και οι υποχρεώσεις των δύο πλευρών διαπιστώνονται από το ίδιο το κείμενο μιας συμφωνίας. Πάγια ερμηνευτική αρχή είναι ότι η πρόθεση των μερών εξάγεται από τη γλωσσική αποτύπωση της συμφωνίας, δηλαδή, των σκέψεων τους, που για το σκοπό αυτό εξετάζεται συνολικά. Συνοπτικά, σκοπός της ερμηνείας εγγράφων είναι η ανεύρεση της πραγματικής πρόθεσης των μερών όπως διακηρύττεται στο έγγραφο. Η ερμηνεία, ως εκ τούτου, πρέπει να είναι όσο το δυνατό πλησιέστερη στην εμφανή πρόθεση των μερών. Είναι γι' αυτό το λόγο που αναδύεται ως βασική αρχή πως η πρόθεση των συμβαλλομένων πρέπει να απορρέει από το έγγραφο και είναι όπως εκφράστηκε με τις λέξεις που περιέχονται σ' αυτό. Το Δικαστήριο, δε, πρέπει να βεβαιώσει τι εννοούσαν τα μέρη με τη διατύπωση που χρησιμοποίησαν, να δηλώσει το νόημα του περιεχομένου του εγγράφου και όχι του τι υπήρχε πρόθεση να γραφτεί. Να εφαρμόσει την πρόθεση όπως έχει εκφραστεί. Δεν επιτρέπεται να εικάζεται η πρόθεση των μερών και να αντικαθίσταται η ρητή με την τεκμαιρόμενη πρόθεση (Πολύφημος Χοτέλς Λτδ v. Γεώργιου Ν. Μούτση
(2000)1 Α.Α.Δ 1809, Χ.Π.Θ. Αλεξάνδρου Λτδ v. Συμβουλίου Αποχετεύσεων Λευκωσίας
(1999)1 Α.Α.Δ. 630, Θάλεια Θεολόγου κ.α. v. Κτηματικής Εταιρείας Νέμεσις Λτδ
(1998)1 Α.Α.Δ. 407, Γεωργική Εταιρεία Α.Γ. Φούτας v. Εταιρεία Βάσος, Έμποροι Γεωργικών Προϊόντων Λτδ
(1993)1 Α.ΑΔ. 168, Σολωμός Οικονόμου κ.α. v. Γεώργιου Α. Ττοφίνη κ.α.
(1993)1 Α.Α.Δ. 436, Λαζούρας v. Σκυλουριώτου
(1992)1 Α.Α.Δ. 168).» ΕΥΡΗΜΑΤΑ Έχοντας υπόψη τις πιο πάνω νομικές αρχές, τα δικόγραφα, τις δηλώσεις των ευπαίδευτων συνήγορων των διάδικων και το σύνολο της μαρτυρίας ως έχει αξιολογηθεί ανωτέρω, καταλήγω στα ακόλουθα ευρήματα: Κατά τον ουσιώδη χρόνο για την παρούσα αγωγή, ο Ενάγων διατηρούσε σε ισχύ το υπ' αρ. 724902 ασφαλιστήριο συμβόλαιο με την Εναγόμενη, το οποίο παρείχε κάλυψη ιατροφαρμακευτικών εξόδων στον ίδιο (ΤΕΚΜΗΡΙΟ 1). Στις 18/1/11, ο Ενάγων παρουσίασε ισχαιμία και υποβλήθηκε σε εξέταση duplex και σε αξονική τομογραφία κατά την οποία διαγνώστηκε πλήρης απόφραξη της δεξιάς λαγόνιας αρτηρίας και στένωση αρμονικής στην αριστερή λαγόνια. Στις 3/2/11 υποβλήθηκε σε χειρουργική επέμβαση από τον ΜΕ2 για την τοποθέτηση μεταλλικών stents στη δεξιά λαγόνιο αρτηρία και στην αριστερή λαγόνια αρτηρία. Για τη διενέργεια της πιο πάνω επέμβασης υποβλήθηκε σε ιατρικά έξοδα, αναφορά στα οποία γίνεται στη συνέχεια. Ο Ενάγων υπέβαλε απαίτηση στην Εναγόμενη για πληρωμή του ποσού των €7.355,89. Η Εναγόμενη απέρριψε την απαίτησή του Ενάγοντα (ΤΕΚΜΗΡΙΟ 2), αναφέροντας ότι το περιστατικό εξαιρείτο από τους όρους του ασφαλιστήριου συμβολαίου καθότι η Ιατρική Έκθεση του ΜΕ2, ημερ. 18/1/11, με τίτλο «Duplex αρτηριών δεξιού σκέλους» αναφερόταν σε «Χρόνια απόφραξη δεξιάς λαγονίου αρτηρίας» (ΤΕΚΜΗΡΙΟ 16). Στη συνέχεια, ο Ενάγων απέστειλε στην Εναγόμενη επιστολή, ημερ. 6/5/11 (ΤΕΚΜΗΡΙΟ 3), στην οποία επισυναπτόταν Ιατρική Έκθεση του ΜΕ2, ημερ. 3/5/11 (ΤΕΚΜΗΡΙΟ 4), σύμφωνα με την οποία τα συμπτώματα χρόνιας ισχαιμίας του δεξιού σκέλους του Ενάγοντα άρχισαν έξι μήνες πριν την εξέτασή του στις 18/1/11, τοποθετήθηκαν stent στη δεξιά και στην αριστερή κοινή λαγόνιο αρτηρία και μετεγχειρητικά ο Ενάγων παρουσίαζε καλές σφύξεις στα κάτω άκρα. Η Εναγόμενη, πλήρωσε τελικά το ποσό των €1.000 για την κάλυψη των πρώτων διαγνωστικών εξόδων και εξόδων αρχικής θεραπείας χρόνιων παθήσεων και/ή ασθενειών, επικαλούμενη τους όρους του ασφαλιστήριου συμβολαίου καθώς και τις πιο πάνω Ιατρικές Εκθέσεις του ΜΕ2 στις οποίες γινόταν αναφορά σε «χρόνια απόφραξη δεξιάς λαγονίου αρτηρίας» και σε «συμπτώματα χρόνιας ισχαιμίας του δεξιού σκέλους» (ΤΕΚΜΗΡΙΟ 5). Δύο βασικά θέματα πρέπει να εξεταστούν στην προκειμένη περίπτωση: Το πρώτο αφορά στους όρους του ασφαλιστηρίου εγγράφου. Κατά πόσον, δηλαδή, η επέμβαση στην οποία υποβλήθηκε ο Ενάγων εμπίπτει στις εξαιρέσεις του ασφαλιστήριου εγγράφου. Αν δεν εμπίπτει στις εξαιρέσεις, ο Ενάγων δικαιούται να αποζημιωθεί από την Εναγόμενη για τα ιατρικά του έξοδα στη βάση του ασφαλιστηρίου εγγράφου. Το δεύτερο, και εφόσον βεβαίως τεκμηριωθεί ότι ο Ενάγων δικαιούται να αποζημιωθεί από την Εναγόμενη, είναι ποιο ποσό δικαιούται. Σύμφωνα με τους όρους του ασφαλιστήριου συμβολαίου (ΤΕΚΜΗΡΙΟ 1), η Εναγόμενη δεν έχει ευθύνη να αποζημιώσει τον Ενάγοντα σχετικά με «χρόνιες παθήσεις, ασθένειες και/ή καταστάσεις όπως ορίζονται στο Μέρος Α της Συμφωνίας ή θεραπεία ή ανακούφιση επαναλαμβανόμενων ασθενειών η παθήσεων κατά τη διάρκεια της Συμφωνίας.» (Μέρος Δ, όρος 25, υπό τον τίτλο «Εξαιρέσεις»). Ο ορισμός των λέξεων «χρόνιες παθήσεις, ασθένειες και/ή καταστάσεις» που δίδεται από το ίδιο το ασφαλιστήριο συμβόλαιο, στο Μέρος Α, υπό τον τίτλο «Ορισμοί» παρατίθεται αυτούσιος: «Παθήσεις ή ασθένειες οι οποίες είναι ανίατες ή/και οι οποίες δεν θεραπεύονται σε μικρό χρονικό διάστημα ή/και οι οποίες χρειάζονται μόνιμη ή/και μακρόχρονη παρακολούθηση ή/και φροντίδα ή/και θεραπευτική ή/και φαρμακευτική ή/και άλλη αγωγή. Η ευθύνη της Εταιρείας σε σχέση με Χρόνιες Παθήσεις ή Ασθένειες περιορίζεται στην πληρωμή των πρώτων διαγνωστικών εξόδων και αρχικής θεραπείας μέχρι το ανώτατο ποσό που καθορίζεται στον Πίνακα Ωφελημάτων.» Στην υπό εξέταση περίπτωση δεν τίθεται ζήτημα δυσκολίας στην εξεύρεση των πραγματικών προθέσεων των συμβαλλόμενων. Ο επίδικος όρος αποτυπώνει με διαύγεια τους σκοπούς και τις προθέσεις τους, οι οποίες αναδύονται χωρίς καμιά δυσκολία μέσα από το λεκτικό του, με απλή ανάγνωσή του. Δεν διαπιστώνεται η ύπαρξη κενού ή αμφιβολιών στην ερμηνεία του ώστε να προκύπτει η ανάγκη να δοθεί οποιαδήποτε άλλη ερμηνεία, πέραν της συνήθους λογικής γραμματικής έννοιας των λέξεων. Η προσήλωση στις λέξεις που χρησιμοποιήθηκαν δεν αφήνει κενά ούτε γεννά αμφιβολίες (Saab and another ν. Holy Monastery Ay. Neophytos
(1982)1 CLR 499, Γεωργική Εταιρεία Φούτας ν. Εταιρεία Βάσος Έμποροι Γεωργικών Προϊόντων Λτδ
(1993)1 ΑΑΔ 168). Ούτε διαπιστώνεται ότι ο εν λόγω όρος υπόκειται σε περισσότερες από μια έννοιες. Στην απουσία, λοιπόν, οποιασδήποτε ανάγκης για ερμηνεία της σύμβασης, πέραν των όσων αναγράφοντα σ' αυτή, προβάλλει ως τελική υποχρέωση του Δικαστηρίου η εφαρμογή των ξεκάθαρων όρων του ασφαλιστήριου εγγράφου. Υπενθυμίζω ότι η βασική διάσταση των διάδικων επικεντρώνεται στο κατά πόσο η πάθηση του Ενάγοντα εμπίπτει στις εξαιρέσεις του όρου 25 του ασφαλιστήριου εγγράφου. Η πεμπτουσία της Υπεράσπισης της Εναγόμενης είναι ότι η πάθηση του Ενάγοντα εμπίπτει στον πιο πάνω όρο εξαίρεσης, επικαλούμενη τις Ιατρικές Εκθέσεις του ΜΕ2, όπως αυτές αναφέρονται πιο πάνω, έτσι ώστε ο Ενάγων να μην δικαιούται σε αποζημίωση. Αντίθετα, η θέση της πλευράς του Ενάγοντα είναι ότι η άρνηση της Εναγόμενης να τον αποζημιώσει οφείλεται σε λανθασμένη ερμηνεία από πλευράς Εναγόμενης του ιατρικού όρου «χρόνια» που χρησιμοποίησε ο ΜΕ2 στις Ιατρικές Εκθέσεις του. Συνεπώς, το επόμενο ζήτημα που πρέπει να εξεταστεί, είναι ποια από τις δύο θέσεις ευσταθεί. Απάντηση στο πιο πάνω ερώτημα δίδει ο ΜΕ2, ο οποίος, μέσα από τη μαρτυρία του, η οποία κρίθηκε ως ειλικρινής και αξιόπιστη. επεξήγησε και ανέλυσε την πάθηση του Ενάγοντα καθώς και τη θεραπεία στην οποία τον υπέβαλε. Ο ΜΕ2 ανέφερε ότι η «χρόνια απόφραξη δεξιάς λαγονίου αρτηρίας», παρά τη χρησιμοποίηση του - ορθού - ιατρικού όρου «χρόνια» δεν σημαίνει εκ γενετής πάθηση ή ανίατη ή που δεν θεραπεύεται. Προκύπτει από τη μαρτυρία αυτή ότι η πάθηση του Ενάγοντα δεν είναι ανίατη ώστε να εμπίπτει στο πρώτο σκέλος του όρου
- Επίσης, ο ΜΕ2 επεξήγησε ότι στην προκειμένη περίπτωση, η πάθηση του Ενάγοντα θεραπεύτηκε σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα με την επέμβαση διάνοιξης των αρτηριών με τοποθέτηση ενδονάρθηκα (stent) στις λαγόνιες αρτηρίες, αποκαθιστώντας με αυτό τον τρόπο τη βάδιση και την αρτηριακή ροή στα πόδια σε φυσιολογικά επίπεδα. Η επέμβαση ήταν διάρκειας 1½ - 2 ώρες περίπου. Μετά την επέμβαση, ο Ενάγων θεραπεύτηκε. Συνεπώς, το γεγονός ότι, σύμφωνα με τη μαρτυρία του ΜΕ2, ο Ενάγων αποθεραπεύτηκε με την υποβολή του σε επέμβαση, προκύπτει ότι η πάθηση του δεν εμπίπτει στο δεύτερο σκέλος του όρου 25 στο οποίο αναφέρεται ότι χρόνιες παθήσεις ή ασθένειες είναι αυτές που δεν θεραπεύονται σε μικρό χρονικό διάστημα. Τέλος, ο ΜΕ2 ανέφερε στη μαρτυρία του ότι δεν χρειάστηκε περαιτέρω θεραπεία, παρά μόνο κάποιες μετεγχειρητικές επισκέψεις που γίνονται από όλους τους ασθενείς (follow up) και η λήψη ασπιρίνης. Απ' ότι γνωρίζει ο ΜΕ2, ο Ενάγων σήμερα δεν έχει οποιοδήποτε πρόβλημα. Κατά συνέπεια, η πτυχή αυτή της μαρτυρίας του ΜΕ2 δεικνύει ότι η πάθηση του Ενάγοντα δεν εμπίπτει ούτε στο τρίτο σκέλος του όρου 25 στο οποίο γίνεται αναφορά σε παθήσεις ή ασθένειες που χρειάζονται μόνιμη ή μακρόχρονη παρακολούθηση ή φροντίδα ή θεραπευτική ή φαρμακευτική ή άλλη αγωγή. Με όλο το σεβασμό προς την αντίθετη άποψη, δεν μπορώ να συμφωνήσω με τη θέση της πλευράς της Εναγόμενης ότι «ο μόνος τρόπος που μπορεί να επεξηγηθεί η τοποθέτηση [των stents] είναι ως μια μόνιμη μακρόχρονη θεραπευτική Αγωγή» καθότι προκύπτει από την αξιόπιστη μαρτυρία του Ενάγοντα και του ΜΕ2 ότι ο πρώτος θεραπεύτηκε μετά την χειρουργική επέμβαση, χωρίς να χρειάζεται οποιαδήποτε περαιτέρω θεραπεία. Επίσης, ο ΜΕ2 ήταν κατατοπιστικός και διαφωτιστικός και ως προς τη χρησιμοποίηση εκ μέρους του της φράσης «χρόνια απόφραξη». Ανέφερε ότι ο όρος αυτός είναι ορθός ιατρικός όρος που χρησιμοποιείται σε περιπτώσεις όπως η υπό εξέταση, σε αντιδιαστολή με τον όρο «οξεία». Ο ΜΕ2 ήταν ξεκάθαρος ότι η χρόνια απόφραξη δεν είναι χρόνια πάθηση αφού το γεγονός ότι ο Ενάγων δεν παρουσίαζε οποιαδήποτε συμπτώματα προηγουμένως, αλλά άρχισαν έξι μήνες πριν την εξέταση, αντικρούει τον όρο «χρόνια». Περαιτέρω, ο ΜΕ 2, απαντώντας σε σχετική ερώτηση κατά την αντεξέταση, ανέφερε ότι τοποθετήθηκαν μόνιμα stent, διότι δεν υπάρχουν stent που δεν είναι μόνιμα. Η μαρτυρία του ΜΕ2, όπως αναφέρθηκε πιο πάνω, παρέμεινε αναντίλεκτη. Οι οποιεσδήποτε υποβολές από τον ευπαίδευτο συνήγορο της Εναγόμενης παρέμειναν «χωρίς σάρκα και οστά» αφού δεν προσκομίστηκε μαρτυρία που να τις υποστηρίζει. Με βάση τα πιο πάνω και στην απουσία μαρτυρίας περί του αντιθέτου, είναι η κατάληξη του Δικαστηρίου ότι η πάθηση του Ενάγοντα, ήτοι η «χρόνια απόφραξη δεξιάς λαγονίου αρτηρίας» δεν εμπίπτει στον όρο 25 του Μέρους Δ του ασφαλιστήριου εγγράφου, όπως αυτός ερμηνεύεται από το Μέρος Α του ασφαλιστήριου εγγράφου και συνεπώς δικαιούται σε αποζημίωση από την Εναγόμενη στη βάση του ασφαλιστήριου εγγράφου, ημερ. 14/1/
- Έχοντας καταλήξει ότι ο Ενάγων δικαιούται σε αποζημίωση από την Εναγόμενη στη βάση του ασφαλιστήριου εγγράφου, ημερ. 14/1/11, για τους λόγους που αναφέρονται πιο πάνω, το επόμενο ερώτημα το οποίο πρέπει να εξεταστεί είναι κατά πόσον ο Ενάγων απέδειξε τις ειδικές ζημιές που αξιώνει με την αγωγή του. Ο Ενάγων, αναφέρθηκε στα διάφορα ιατρικά έξοδα, που κατέβαλε και για το σκοπό αυτό κατέθεσε στο Δικαστήριο αποδείξεις και τιμολόγια για το συνολικό ποσό των €7,355.89, ως ακολούθως: × Απόδειξη πληρωμής ιατρικής αμοιβής Δρα Στ. Παπά, ημερ. 18/1/11, με αριθμό 001215 για το ποσό των €100 (ΤΕΚΜΗΡΙΟ 8). Η εν λόγω απόδειξη αναγνωρίστηκε από τον ΜΕ2, ο οποίος ανέφερε ότι φέρει την υπογραφή του. × Απόδειξη πληρωμής ιατρικής αμοιβής Δρα Στ. Παπά, ημερ. 4/2/11, για το ποσό των €2.500 (ΤΕΚΜΗΡΙΟ 9). Σημειώνεται ότι ο ΜΕ2 αναγνώρισε το εν λόγω τεκμήριο καθώς και την υπογραφή του επί αυτού, αναφέροντας ότι το ποσό αυτό αποτέλεσε την αμοιβή του. Είναι σημαντικό να επισημάνω στο σημείο αυτό ότι υποβλήθηκε στον Ενάγοντα κατά την αντεξέτασή του ότι η ημερομηνία που αναγράφεται στο εν λόγω τεκμήριο είναι 9/2/10 και όχι 9/2/11, ο οποίος παρέπεμψε στον ιατρό που το έκδωσε. Το ζήτημα όμως της ημερομηνίας δεν τέθηκε στον ΜΕ2 όταν αντεξεταζόταν για να τοποθετηθεί (Frederickou Schools Co. Ltd κ.α. v. Acuac Inc
(2002)1 A.A.Δ. 1527). × Τιμολόγιο αναισθησιολόγου Δρα Μ. Κυριάκου-Ευθυμιάδη, ημερ. 3/2/11, με αρ. 317842 για το ποσό των €220 (ΤΕΚΜΗΡΙΟ 10). × Τιμολόγιο Πολυκλινικής Υγεία, ημερ. 25/1/11, με αρ. 63284102 και απόδειξη πληρωμής για αγγειογράφημα και εξέταση των περιφερικών αρτηριών και της στεφανιαίας για το ποσό των €1.232 (ΤΕΚΜΗΡΙΟ 11). × Τιμολόγιο Πολυκλινικής Υγεία με αρ. 63286215 για έξοδα διαμονής και φάρμακα για το ποσό των €312,92 (ΤΕΚΜΗΡΙΟ 12). × Τιμολόγιο Πολυκλινικής Υγεία με αρ. 63286599 έξοδα του χειρουργείου για το ποσό των €792,87 (ΤΕΚΜΗΡΙΟ 13). × Τιμολόγιο με αρ. 63286708 για φάρμακα χειρουργείου (στεντ) για το ποσό των €2.198,10 (ΤΕΚΜΗΡΙΟ 14). Από την αξιόπιστη μαρτυρία που τέθηκε ενώπιόν μου, έχω ικανοποιηθεί ότι ο Ενάγων απέδειξε τα ιατρικά έξοδά του, ως αυτά εκτίθενται αναλυτικά πιο κάτω, το συνολικό ποσό των οποίων ανέρχεται σε €7.355,89: · €100 ως ιατρική αμοιβή του Δρα Στ. Παπά (ΤΕΚΜΗΡΙΟ 8) · €2.500 ως ιατρική αμοιβή του Δρα Στ. Παπά (ΤΕΚΜΗΡΙΟ 9) · €220 ως αμοιβή αναισθησιολόγου της Δρα Μ. Κυριάκου-Ευθυμιάδη (ΤΕΚΜΗΡΙΟ 10) · €1.232 για αγγειογράφημα και εξέταση των περιφερικών αρτηριών και της στεφανιαίας (ΤΕΚΜΗΡΙΟ 11) · €312,92 για έξοδα διαμονής και φάρμακα (ΤΕΚΜΗΡΙΟ 12) · €792,87 για έξοδα χειρουργείου (ΤΕΚΜΗΡΙΟ 13) · €2.198,10 για φάρμακα χειρουργείου (στεντ) (ΤΕΚΜΗΡΙΟ 14) Από το ποσό αυτό θα πρέπει να αφαιρεθεί το ποσό των €1.000, με το οποίο ήδη η Εναγόμενη αποζημίωσε τον Ενάγοντα, το οποίο αποτελεί κοινό έδαφος μεταξύ των διαδίκων. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Για τους πιο πάνω λόγους, εκδίδεται απόφαση υπέρ του Ενάγοντα και εναντίον της Εναγόμενης για το ποσό των €6.355,89, πλέον νόμιμο τόκο από τις 22/12/11, ημερομηνία καταχώρησης της παρούσας αγωγής[1]. Τα έξοδα επιδικάζονται υπέρ του Ενάγοντα και εναντίον της Εναγόμενης, ως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ........... Χρ. Ε. Χατζηευτυχίου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Civil/Other Actions/Final Αναφορά: Ασφ. Συμβόλαιο [1] Βλ. Άρθρο 33 του περί Δικαστηρίων Νόμου, Ν. 14/60. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο