Intersputnik International Organization of Space Communications (Διεθνής Οργανισμός Διαστημικής Επικοινωνίας ΙΝΤΕΡΣΠΟΥΤΝΙΚ) ν. ALRENA INVESTMENTS LIMITED, Αρ. Αίτησης 32/2012, 19/1/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2018:A21 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χ. Μαλαχτού, Π.Ε.Δ. Αρ. Αίτησης 32/2012 Αναφορικά με τον Περί της Συμβάσεως περί της Αναγνωρίσεως και Εκτελέσεως Αλλοδαπών Διαιτητικών Αποφάσεων (Κυρωτικό) Νόμο 84/79 και Αναφορικά με τον Περί Αποφάσεων Αλλοδαπών Δικαστηρίων (Αναγνώριση, Εγγραφή και Εκτέλεση δυνάμει Συμβάσεως) Νόμο του 2000 - Ν.121(I) και Αναφορικά με τον Περί Διεθνούς Εμπορικής Διαιτησίας Νόμο 101/87 και Αναφορικά με την διαιτησία στο Διεθνές Εμπορικό Διαιτητικό Δικαστήριο του Εμπορικού - Βιομηχανικού Επιμελητηρίου της Ρωσικής Ομοσπονδίας και την Διαιτητική απόφαση του ημερ. 27.12.2011 στην υπόθεση με αρ. 50/2011 Μεταξύ: Intersputnik International Organization of Space Communications (Διεθνής Οργανισμός Διαστημικής Επικοινωνίας ΙΝΤΕΡΣΠΟΥΤΝΙΚ) Αιτητή και ALRENA INVESTMENTS LIMITED (αρ. εγγρ. 153579) Καθ' ης η Αίτηση ------------------------------- Ημερ.: 19.1.2018 Για τον Αιτητή: κα Ν. Πελεκάνου για Χριστόδουλος Γ. Βασιλειάδης & Σία ΔΕΠΕ Για την Καθ' ης η Αίτηση: κα Μ. Γιωρκάτζη για Ανδρέας Γιωρκάτζης ΔΕΠΕ Α Π Ο Φ Α Σ Η Ο Αιτητής εξαιτείται διάταγμα του Δικαστηρίου που να αναγνωρίζει, εγγράφει και να καθιστά εκτελεστή την απόφαση ημερ. 27.12.2011 που εκδόθηκε από το Διεθνές Διαιτητικό Δικαστήριο του Εμπορικού-Βιομηχανικού Επιμελητηρίου της Ρωσικής Ομοσπονδίας στην υπόθεση αρ. 50/
- Με τη Διαιτητική Απόφαση επιδικάστηκε υπέρ του Αιτητή και εναντίον της Καθ' ης η Αίτηση το ποσό των Δολ. Αμερ. 1.844.125 (€1.397,276) πλέον Δολ. Αμερ. 38.197 (€28.941,15) ως δικηγορικά έξοδα. Η Αίτηση υποστηρίζεται με Ένορκη Δήλωση ημερ. 20.12.2012 του Στέλιου Χαβάτζια, δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο των δικηγόρων του. Η Καθ' ης η Αίτηση καταχώρισε Ειδοποίηση Πρόθεσης Ένστασης με 11 λόγους ένστασης που υποστηρίζεται με Ένορκη Δήλωση ημερ. 28.2.2013 του Ανδρέα Γιωρκάτζη, δικηγόρου και μέλους του διοικητικού συμβουλίου της εταιρείας Fidentia Secretarial Ltd που είναι η γραμματέας της Καθ' ης η Αίτηση Εταιρείας. Η Αίτηση εκδικάστηκε και την 29.8.2013 εκδόθηκε απόφαση με την οποία η Αίτηση απορρίφθηκε. Είχε κριθεί πως δεν ικανοποιείτο η προϋπόθεση του άρθρου IV(I)(α) του περί της Συμβάσεως Αναγνωρίσεως και Εκτελέσεως Αλλοδαπών Διαιτητικών Αποφάσεων (Κυρωτικού) Νόμου του 1979 που επιβάλλει όπως με την αίτηση προσκομίζεται «δεόντως κεκυρωμένον πρωτότυπον της αποφάσεως ή δεόντως πιστοποιημένον αντίγραφον αυτής». Ο Αιτητής εφεσίβαλε την Απόφαση και την 4.4.2017 το Εφετείο ανέτρεψε την πρωτόδικη Απόφαση. Δεδομένου ότι άλλα ζητήματα που είχαν εγερθεί με την ένσταση δεν είχαν πρωτοδίκως εξεταστεί διατάχθηκε όπως η Αίτηση «τεθεί ενώπιον άλλου αρμόδιου Δικαστή για συνέχιση της εξέτασης της». Είναι κοινό έδαφος ότι ο λόγος ένστασης 7 αποσύρθηκε πριν την έκδοση της πρωτόδικης Απόφασης, ενώ οι δικηγόροι της Καθ' ης η Αίτηση δήλωσαν στη γραπτή τους αγόρευση ότι, ενόψει της απόφασης του Εφετείου δεν θα αναπτύξουν το λόγο ένστασης
- Στη νομική βάση της Αίτησης γίνεται αναφορά σε αριθμό νομοθεσιών είναι όμως κοινό έδαφος και προς τούτο συμφωνεί και το Δικαστήριο ότι η Αίτηση εδράζεται, καθ' όσον αφορά το δικαίωμα του Αιτητή για εγγραφή και αναγνώριση της υπέρ του διαιτητικής απόφασης, στον περί της Συμβάσεως Αναγνωρίσεως και Εκτελέσεως Αλλοδαπών Διαιτητικών Αποφάσεων (Κυρωτικού) Νόμου του 1979, (Ν.84/1979), ενώ ο περί Αποφάσεων Αλλοδαπών Δικαστηρίων (Αναγνώριση, Εγγραφή και Εκτέλεση Δυνάμει Συμβάσεως) Νόμο του 2000, (Ν.121(Ι)/2000)ρυθμίζει τη διαδικασία που ακολουθείται για την εγγραφή και αναγνώριση μιας τέτοιας απόφασης. Με τον περί της Συμβάσεως Αναγνωρίσεως και Εκτελέσεως Αλλοδαπών Διαιτητικών Αποφάσεων (Κυρωτικό) Νόμο του 1979 έχει κυρωθεί η σύμβαση περί Αναγνώρισης και Εκτέλεσης Αλλοδαπών Διαιτητικών Αποφάσεων της Νέας Υόρκης της 10.6.
- Το άρθρο Ι αναφέρεται στο πεδίο εφαρμογής της κυρωμένης σύμβασης. Το άρθρο IV αναφέρεται στις προϋποθέσεις που ο αιτητής οφείλει να τεκμηριώσει ενώπιον του Δικαστηρίου για να επιτύχει την αναγνώριση και εκτέλεση της αλλοδαπής διαιτητικής απόφασης που τον ενδιαφέρει στην Κύπρο, ενώ το άρθρο V αναφέρεται στους λόγους για τους οποίους τέτοια αίτηση μπορεί να απορριφθεί. Αναμφίβολα αυτός που ενίσταται στην αίτηση, πέραν των ενστάσεων που μπορεί να εγείρει στη βάση του άρθρου V μπορεί να επικαλεστεί και να υποδείξει ότι η περίπτωση δεν εμπίπτει ή δεν έχει καταδειχθεί ότι εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής του Νόμου ή και δεν έχουν τηρηθεί κάποιες από τις προϋποθέσεις του άρθρου IV. Το Δικαστήριο οφείλει να διαπιστώσει κατά τρόπο θετικό ότι η περίπτωση εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής του Νόμου και ότι έχουν θετικά τηρηθεί οι προϋποθέσεις του άρθρου IV. Και τούτο ανεξάρτητα αν τέτοιο ζήτημα εγείρεται από τον ενιστάμενο. Επομένως και εφόσον τα επίδικα ζητήματα είναι κατ' αυτό τον τρόπο περιορισμένα δεν έχει ιδιαίτερη σπουδαιότητα το κατά πόσο με την Ένσταση εγείρονται τα ζητήματα κατά τρόπο ξεκάθαρο και συγκεκριμένο ή κατά πόσο παρέχεται η πλήρης αιτιολόγηση τους. Σε κάθε περίπτωση το Δικαστήριο διερχόμενο τους λόγους ένστασης και την Ένορκη Δήλωση που τους υποστηρίζει διαπιστώνει ότι τα ζητήματα που θα εξεταστούν εγείρονται κατά τρόπο επαρκή και ικανοποιητικό. Είναι γεγονός ότι ούτε στην Ένσταση ούτε στην Ένορκη Δήλωση που τη συνοδεύει καταγράφεται ρητή θέση ότι η Ρωσική Ομοσπονδία δεν είναι συμβαλλόμενο μέρος στη Συνθήκη της Νέας Υόρκης. Προφανώς όμως δεν είναι αυτή η θέση της Καθ' ης η Αίτηση. Η θέση της είναι ότι ο Αιτητής όφειλε να τεκμηριώσει ενώπιον του Δικαστηρίου ότι η χώρα προέλευσης της διαιτητικής απόφασης είναι συμβαλλόμενο μέρος και δεν το έπραξε. Ο λόγος ένστασης 2 αναφέρεται στη δικαιοδοσία του Δικαστηρίου να επιληφθεί της Αίτησης και στην παρ.7 της Ένορκης Δήλωσης γίνεται ρητή αναφορά στην επιφύλαξη της Κυπριακής Δημοκρατίας όταν εισχώρησε στη Σύμβαση που παραπέμπει στο εγειρόμενο ζήτημα. Επαναλαμβάνεται ωστόσο πως ακόμη και αν τίποτα το σχετικό δεν αναφερόταν το Δικαστήριο έχει καθήκον να διαπιστώσει την ύπαρξη δικαιοδοσίας από το Νόμο προτού προχωρήσει στην έκδοση οιουδήποτε διατάγματος δυνάμει του Νόμου αυτού. Το άρθρο Ι του Νόμου προνοεί ότι: «
- Η παρούσα Σύμβασις εφαρμόζεται επί της αναγνωρίσεως και εκτελέσεως διαιτητικών αποφάσεων εκδιδομένων εν τη εδαφική επικρατεία Κράτους τινός ετέρου ή του Κράτους ένθα επιζητείται η αναγνώρισις και εκτέλεσις τοιούτων αποφάσεων και προκαλουμένων εκ διαφορών μεταξύ προσώπων, φυσικών ή νομικών. Αύτη εφαρμόζεται ωσαύτως και επί διαιτητικών αποφάσεων μη θεωρουμένων ως ημεδαπών αποφάσεων εν τω Κράτει ένθα επιζητείται η αναγνώρισις και εκτέλεσίς των.
- Ο όρος «διαιτητικαί αποφάσεις» περιλαμβάνει ουχί μόνον αποφάσεις εκδιδομένας υπό διαιτητών διοριζομένων δι' εκάστην συγκεκριμένην υπόθεσιν, αλλ' ωσαύτως και τας εκδιδομένας τοιαύτας υπό μονίμων διαιτητικών σωμάτων υπό την κρίσιν των οποίων υπεβλήθησαν τα μέρη.
- Κατά την υπογραφήν, επικύρωσιν ή προσχώρησιν εις την παρούσαν Σύμβασιν ή κατά την δυνάμει του άρθρου Χ γνωστοποίησιν περί επεκτάσεως, παν Κράτος δύναται επί τη βάσει της αμοιβαιότητος να δηλώση ότι θα εφαρμόζη την Σύμβασιν επί της αναγνωρίσεως και εκτελέσεως διαιτητικών αποφάσεων εκδιδομένων μόνον εν τη εδαφική επικρατεία ετέρου Συμβαλλομένου Κράτους. Δύναται ωσαύτως να δηλώση ότι θα εφαρμόζη την Σύμβασιν μόνον επί διαφορών προκυπτουσών εκ νομικών σχέσεων, συμβατικών ή μη, αι οποίαι θεωρούνται ως εμπορικαί δυνάμει της εθνικής νομοθεσίας του προβαίνοντος εις την δήλωσιν ταύτην Κράτους.» Είναι, επαναλαμβάνεται, η θέση της Καθ' ης η Αίτηση ότι δεν έχει παρουσιαστεί μαρτυρία ότι η Ρωσική Ομοσπονδία στην οποία διεξάχθηκε η διαιτητική διαδικασία έχει αναγνωρίσει τη Σύμβαση της Νέας Υόρκης. Η Κύπρος έχει επιφυλαχθεί ότι θα εφαρμόζει τη Σύμβαση για αναγνώριση και εκτέλεση διαιτητικών αποφάσεων μόνο εφόσον αυτές εκδίδονται στην επικράτεια άλλου συμβαλλόμενου κράτους. Επομένως, είναι η εισήγηση της Καθ' ης η Αίτηση, δεν ενεργοποιήθηκε η δικαιοδοσία του Δικαστηρίου για να εκδώσει διάταγμα αναγνώρισης και εκτέλεσης της επίδικης διαιτητικής απόφασης. Γίνεται επίκληση και των άρθρων 3
(1)και 4 του Ν.121(Ι)/2000 στο αποτέλεσμα ότι ο νόμος αυτός εφαρμόζεται σε όλες τις περιπτώσεις που ζητείται αναγνώριση, εγγραφή ή εκτέλεση απόφασης διαιτητικού σώματος με την οποία η Κυπριακή Δημοκρατία έχει συνομολογήσει ή συνδέεται με συνθήκη για αμοιβαία αναγνώριση και εκτέλεση δικαστικών και διαιτητικών αποφάσεων. Στην Ένορκη Δήλωση που υποστηρίζει την Ένσταση παρουσιάζεται δέσμη εγγράφων από την ιστοσελίδα του Επίτροπου Νομοθεσίας που αφορούν τις πολυμερείς διεθνείς συμβάσεις για την περίοδο 1940 - 1959 που αφορούν την Κυπριακή Δημοκρατία και στην οποία περιλαμβάνεται η σύμβαση της Νέας Υόρκης μαζί με τις σχετικές δηλώσεις και επιφυλάξεις της Δημοκρατίας. Όταν η Κύπρος εισχώρησε στη Σύμβαση προέβηκε στην εξής διακήρυξη: «The Republic of Cyprus will apply the Convention, on the basis of reciprocity, to the recognition and enforcement of wards made only in the territory of another Contracting State; furthermore it will apply the Convention only to differences arising out of legal relationships, whether contractual or not, which are considered as commercial under its national law.» Η θέση της Καθ' ης η Αίτηση ότι η Κύπρος προέβηκε στην σχετική διακήρυξη δεν έχει αμφισβητηθεί. Το Δικαστήριο έχει διέλθει την Αίτηση και την Ένορκη Δήλωση που την υποστηρίζει. Δεν υπάρχει καμιά αναφορά και ο ομνύοντας δεν ισχυρίζεται ότι η Ρωσική Ομοσπονδία είναι συμβαλλόμενο μέρος στη Σύμβαση της Νέας Υόρκης. Ούτε και στην αγόρευση των δικηγόρων του Αιτητή γίνεται υπόδειξη σε συναφές σημείο μαρτυρίας. Αυτό που υποβάλλουν οι δικηγόροι είναι ότι δεν έχει αμφισβητηθεί η υπογραφή της Σύμβασης από τη Ρωσική Ομοσπονδία, όμως, όπως έχει πιο πάνω υποδειχθεί το ζήτημα δεν τεκμαίρεται ούτε λαμβάνεται ως δεδομένο εφόσον δεν αμφισβητείται, αλλά είναι παράμετρος της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου που πρέπει να καταδεικνύεται. Εισηγούνται οι δικηγόροι του Αιτητή ότι η αναφορά στο άρθρο V
(2)(β) της Σύμβασης σε «δημόσια τάξη» περιλαμβάνει το καθήκον του κράτους να σέβεται τις υποχρεώσεις του προς τα άλλα κράτη και διεθνείς οργανισμούς και ως εκ τούτου το Δικαστήριο μπορεί αυτεπάγγελτα να εξετάσει και να επιβεβαιώσει την επικύρωση της Σύμβασης από τη Ρωσική Ομοσπονδία. Το ζήτημα δεν έχει τη διάσταση που εισηγούνται οι δικηγόροι του Αιτητή. Τα Δικαστήρια της Δημοκρατίας ασφαλώς και σέβονται τις υποχρεώσεις της Κύπρου προς άλλα κράτη και διεθνείς οργανισμούς και θα αναγνωρίσουν και θα εκτελέσουν αλλοδαπές διαιτητικές αποφάσεις όπως ο Νόμος ορίζει. Όμως, η απόρριψη μιας τέτοιας αίτησης που αφορά σε διαιτητική απόφαση που εκδόθηκε σε συμβαλλόμενο κράτος για το λόγο ότι ο Αιτητής δεν έθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου τα απαραίτητα στοιχεία με κανένα τρόπο δεν συνιστά έλλειψη σεβασμού προς το αναφερθέν κράτος. Ο Αιτητής όφειλε να θέσει τη σχετική μαρτυρία ενώπιον του Δικαστηρίου. Είναι σχεδόν βέβαιο ότι εάν το έπραττε δεν θα αμφισβητείτο από την άλλη πλευρά. Ούτε επεδίωξε ο Αιτητής να αποκαταστήσει την παράλειψη του. Είναι η καταληκτική κρίση του Δικαστηρίου ότι ο Αιτητής απέτυχε να καταδείξει ότι η περίπτωση του εμπίπτει μέσα στο πεδίο εφαρμογής του Νόμου και ότι το Δικαστήριο έχει δικαιοδοσία δυνάμει του Νόμου να εκδώσει το εξαιτούμενο διάταγμα. Το Δικαστήριο θα εξετάσει και τις υπόλοιπες ενστάσεις που εγείρει η Καθ' ης η Αίτηση, έτσι ώστε να υφίσταται η κρίση του Δικαστηρίου σε περίπτωση ανατροπής της απόφασης του ως προς το πιο πάνω ζήτημα. Το άρθρο IV προνοεί ότι: «1. Προς επίτευξιν της εν τω προηγουμένω άρθρω αναφερομένης αναγνωρίσεως και εκτελέσεως, το αιτούν την αναγνώρισιν και εκτέλεσιν μέρος οφείλει, κατά τον χρόνον της υποβολής της αιτήσεως, να προσκομίση: (α) το δεόντως κεκυρωμένον πρωτότυπον της αποφάσεως ή δεόντως πιστοποιημένον αντίγραφον αυτής· (β) το πρωτότυπον της εν άρθρω ΙΙ αναφερομένης συμφωνίας ή δεόντως πιστοποιημένον αντίγραφον αυτής. 2. Εάν η ειρημένη απόφασις ή συμφωνία δεν συνετάχθη εις την επίσημον γλώσσαν της χώρας εις την οποίαν γίνεται επίκλησις αυτής, το αιτούν την αναγνώρισιν και εκτέλεσιν της αποφάσεως μέρος δέον να προσκομίση μετάφρασιν των εγγράφων τούτων, εις την γλώσσαν ταύτην. Η μετάφρασις δέον να πιστοποιήται υπό επισήμου ή ορκωτού μεταφραστού ή υπό διπλωματικού ή προξενικού αντιπροσώπου.» Είναι η θέση της Καθ' ης η Αίτηση ότι δεν υπήρξε συμμόρφωση με το άρθρο IV
(2)καθότι η μετάφραση στην ελληνική της Διαιτητικής Απόφασης δεν έχει πιστοποιηθεί από επίσημο ή ορκωτό μεταφραστή ή από διπλωματικό ή προξενικό αντιπρόσωπο. Η μετάφραση έχει γίνει από το γραφείο Τύπου και Πληροφοριών και, όπως υποβάλλει η Καθ' ης η Αίτηση, δεν υπάρχει οποιαδήποτε απόδειξη ότι αυτό θεωρείται επίσημος μεταφραστής. Διαπιστώνεται ότι η μετάφραση της Διαιτητικής Απόφασης στην ελληνική (ΣΧ Β2) φέρει τις σφραγίδες του Γραφείου Τύπου και Πληροφοριών της Δημοκρατίας και στην τελευταία σελίδα αναφέρεται: «Βεβαιώνω το γνήσιο της μετάφρασης του επισυναπτόμενου εγγράφου [υπογραφή]. Βεβαιώνω το γνήσιο της υπογραφής του μεταφραστή Ανδρέα Κουζάλη Υπ. Νίκος Χαπέσιης [υπογραφή] Για Διευθύντρια Γραφείου Τύπου και Πληροφοριών ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ 12/03/2012». Η μετάφραση της Διαιτητικής Απόφασης δεν έγινε από ορκωτό μεταφραστή. Δεν υπάρχει σχετική ένορκη δήλωση παρά μόνο βεβαίωση περί της γνησιότητας της μετάφρασης. Ούτε βέβαια το Γραφείο Τύπου και Πληροφοριών είναι διπλωματικός ή προξενικός αντιπρόσωπος. Ό,τι παραμένει είναι να εξεταστεί κατά πόσο είναι επίσημος μεταφραστής. Οι δικηγόροι της Καθ' ης η Αίτηση παρέπεμψαν στην απόφαση του Ε.Δ. Λευκωσίας Αρ. Αιτ. 134/2006 Mετοχική Eταιρεία Aνοικτού Tύπου Διακλαδικής Κοινοπραξίας «UralMetprolm» ν. Besuno Ltd του Σ. Ναθαναήλ, Π.Ε.Δ. (όπως ήταν τότε), όπου, με αναφορά στην απόφαση του Υπουργικού Συμβουλίου για τον ορισμό του Γραφείου Τύπου και Πληροφοριών ως η αρμόδια αρχή της Δημοκρατίας για πιστοποιημένες μεταφράσεις, αναφέρεται ότι «Εξέταση της Απόφασης όμως αποκαλύπτει ότι το Υπουργικό Συμβούλιο όρισε το Γραφείο ". ως την Αρμόδια Υπηρεσία για πιστοποιημένες μεταφράσεις". Αυτό το λεκτικό δεν ισοδυναμεί κατ' ανάγκη με τον ορισμό του Γραφείου ως "επίσημου μεταφραστή", όποια και αν είναι η έννοια της φράσης αυτής.». Το Δικαστήριο καταλήγει ότι δεν έχει προσκομιστεί μετάφραση της Διαιτητικής Απόφασης όπως προνοείται στο άρθρο IV
(2)του Νόμου. Κατά την Καθ' ης η Αίτηση υπήρξε περαιτέρω παράλειψη συμμόρφωσης με το άρθρο IV
(2)σε σχέση με τη συμφωνία. Η συμφωνία και οι τρεις τροποποιήσεις της που έχουν παρουσιαστεί δεν είναι οι πρωτότυπες, ούτε συνιστούν πιστοποιημένα αντίγραφα τους. Περαιτέρω καμιά μαρτυρία δεν υπάρχει που να καταδεικνύει ότι τα μέλη της Παγκόσμιας Ομοσπονδίας Μεταφραστών θεωρούνται επίσημοι μεταφραστές της Δημοκρατίας. Περαιτέρω ακόμα και αν η μετάφραση έγινε από επίσημο μεταφραστή οι τροποποιήσεις έγιναν από κάποια Varvara Peltikhinas, υπάλληλο στο δικηγορικό γραφείο των δικηγόρων του Αιτητή. Σύμφωνα με την Ένορκη Δήλωση Χαβάτζια η συμφωνία και οι τρεις τροποποιήσεις της (ΣΧ Γ) είναι τα πρωτότυπα έγγραφα που κατέχει η Αιτήτρια. Το Δικαστήριο έχει διέλθει το τεκμήριο και διαπιστώνει ότι υπάρχουν υπογραφές με μελάνι και σφραγίδες με μελάνι που ενισχύουν τη θέση Χαβάτζια ότι πρόκειται για πρωτότυπες συμφωνίες. Συμβαλλόμενο μέρος με τον Αιτητή ήταν η Εταιρεία Planetsky (CY) Ltd η οποία, διατηρώντας τον ίδιο αριθμό μετονομάστηκε την 22.6.2012 σε Alrena Investments Ltd που είναι η Καθ' ης η Αίτηση. Η συμφωνία και οι τροποποιήσεις είναι στην αγγλική γλώσσα και παρουσιάζεται ένορκη δήλωση μετάφρασης της Δέσποινας Πυρκέττη (ΣΧ Δ) στην οποία επισυνάπτονται αντίγραφα της συμφωνίας και των τροποποιήσεων και μεταφράσεις στην ελληνική. Η Πυρκέττη, όπως ή ίδια δηλώνει, είναι «επίσημος μεταφραστής και εγγεγραμμένο μέλος της Παγκύπριας Ένωσης Πτυχιούχων Μεταφραστών και η οποία είναι μέλος της Παγκόσμιας Ομοσπονδίας Μεταφραστών». Η Πυρκέττη μετάφρασε όλα τα έγγραφα εκτός από τους πίνακες στη Ρωσική γλώσσα που βρίσκονται στο τέλος των τριών τροποποιήσεων. Τους πίνακες αυτούς φέρεται να μετάφρασε η Varvara Peltikhinas, υπάλληλος στο δικηγορικό γραφείο των δικηγόρων του Αιτητή η οποία προέβηκε προς τούτο σε ένορκη δήλωση στην οποία, όπως η ίδια αναφέρει, έχει άριστη γνώση της ελληνικής και ρωσικής γλώσσας. Ούτε η Δέσποινα Πυρκέττη αλλά ούτε και η Varvara Peltikhinas είναι επίσημες μεταφράστριες. Η αναφορά της πρώτης ότι είναι τέτοια δεν φαίνεται να περικλείει την πραγματική έννοια του όρου. Σε κάθε περίπτωση έχουν και οι δύο προβεί σε ένορκες δηλώσεις μετάφρασης και εμπίπτουν συνεπώς στην πρόνοια του άρθρου IV
(2)για ορκωτούς μεταφραστές. Είναι συνεπώς η κατάληξη του Δικαστηρίου ότι ο Αιτητής έχει προσκομίσει μετάφραση της συμφωνίας των μερών όπως προνοείται στο άρθρο IV
(2). Εγείρεται περαιτέρω ένσταση με έρεισμα το γεγονός ότι από τη μετάφραση της Διαιτητικής Απόφασης ημερ. 27.12.2011 προκύπτει ότι το ζήτημα εξετάστηκε σε συνεδρία την 28.12.2011. Υποβάλλει η Καθ' ης η Αίτηση ότι δεν είναι δυνατό να εκδόθηκε Διαιτητική Απόφαση πριν από την ημερομηνία της διαβούλευσης ή και ολοκλήρωσης της διαβούλευσης για την έκδοση της. Διερχόμενο το Δικαστήριο τη μετάφραση της Διαιτητικής Απόφασης διαπιστώνει ότι στη σελ. 21, παρ.8, αυτό που καταγράφεται είναι ότι: «Κατά τη διάρκεια της προφορικής ακρόασης που πραγματοποιήθηκε στις 28 Νοεμβρίου 2011 .». Επομένως δεν τίθεται ζήτημα διαβούλευσης σε χρόνο μεταγενέστερο της έκδοσης της Διαιτητικής Απόφασης. Για τους λόγους που εξηγήθηκαν πιο πάνω η Αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ της Καθ' ης η Αίτηση και εναντίον του Αιτητή, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ............... Χ. Μαλαχτός, Π.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής /ΞΠ Subject: Civil Jurisdiction / General Applications / Final Αναφορά: Εγγραφή Αλλοδαπής Διαιτητικής Απόφασης cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο