CHR. KARAOLIS CONTRACTORS - DEVELOPERS LTD ν. Jingpeng He κ.α., Αγωγή αρ.: 146/2013, 25/1/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2018:A28 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Στ. Τσιβιτανίδου-Κίζη, Α.Ε.Δ. Αγωγή αρ.: 146/2013 Μεταξύ: CHR. KARAOLIS CONTRACTORS - DEVELOPERS LTD, από τη Λεμεσό Εναγόντων και
- Jingpeng He, από την Κίνα
- Τom M Y Dong, από την Κίνα Εναγόμενων -------------------------------------------------- Αίτηση ημερομηνίας 20.1.2016 για διαγραφή της Έκθεσης Απαίτησης, σε σχέση με τον εναγόμενο 2 Ημερομηνία: 25 Ιανουαρίου 2018 Εμφανίσεις: Για τον εναγόμενο 2 - αιτητή: κα Χρ. Μάρκου για Χ. ΜΑΡΚΟΥ & ΣΙΑ Δ.Ε.Π.Ε. (Ο κ. Μ. Μιχαήλ για ν' ακούσει απόφαση) Για τους ενάγοντες-καθ' ων η Αίτηση: κ. Καρατσής για Φωκάς Α. Σωφρονίου Δ.Ε.Π.Ε. (Ο κ. Ελευθερίου για ν' ακούσει απόφαση) Για τον εναγόμενο 1-καθ' ου η Αίτηση: κ. Γ. Γεωργίου για Λ. Λουκαϊδου Θεοφάνους Δ.Ε.Π.Ε. (Η κα Κ. Ανέμου για ν' ακούσει απόφαση) ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Σύμφωνα με την Έκθεση Απαίτησης, οι ενάγοντες (εταιρεία περιορισμένης ευθύνης, η οποία ασχολείται με την αξιοποίηση και πώληση ακινήτων), πώλησαν στον εναγόμενο 1, μέσω του εναγόμενου 2 ο οποίος ενεργούσε ως πληρεξούσιος αντιπρόσωπος του στη βάση Πληρεξουσίου Εγγράφου ημερομηνίας 9.11.2010, μία διώροφη κατοικία στο κτιριακό συγκρότημα "Sunsmile Villas" στον Ποταμό Γερμασόγειας στη Λεμεσό, αντί του τιμήματος των €595.000.-. Προς τούτο υπεγράφη μεταξύ εναγόντων και εναγόμενου 2 «εις το όνομα και δια λογαριασμό του εναγόμενου 1», γραπτή Συμφωνία στις 25.11.
- Κατά την υπογραφή της Συμφωνίας, ο εναγόμενος 2 κατέβαλε στην ενάγουσα, «εκ μέρους του εναγόμενου 1 και δια λογαριασμό του», το ποσό των €138.500.- και έλαβε την κατοχή της κατοικίας ως είχε συμφωνηθεί. Το Αγοραπωλητήριο Έγγραφο κατατέθηκε στις 26.11.2010, στο Κτηματολόγιο Λεμεσού για σκοπούς Ειδικής Εκτέλεσης, λαμβάνοντας τον αριθμό ΠΩΕ 2087/
- Οι εναγόμενοι 1 και 2 παρέλειψαν και/ή αρνήθηκαν να καταβάλουν στους ενάγοντες, την δεύτερη δόση του τιμήματος πώλησης (πληρωτέα την 21.12.2010), ύψους €456.000.-, παραβιάζοντας ουσιώδη όρο της Συμφωνίας. Οι ενάγοντες κάλεσαν τους εναγόμενους 1 και 2 να συμμορφωθούν με τις συμβατικές τους υποχρεώσεις και επειδή οι τελευταίοι δεν ανταποκρίθηκαν, στις 5.6.2012 τερμάτισαν το Αγοραπωλητήριο Έγγραφο. Προηγουμένως με ηλεκτρονικό μήνυμα που εστάλη μέσω των δικηγόρων των στις 10.5.2012, κάλεσαν τους εναγόμενους 1 και 2 όπως την 18.5.2012 και ώρα 09:00 παρευρεθούν στο Κτηματολόγιο Λεμεσού ώστε να δεχθούν την μεταβίβαση της κατοικίας (αφού καταβάλουν το οφειλόμενο ποσό), χωρίς όμως καμία ανταπόκριση. Με την αγωγή τους οι ενάγοντες αξιώνουν εναντίον των εναγόμενων 1 και 2 αλληλέγγυα και/ή κεχωρισμένα: Α. Αναγνωριστική Δήλωση ότι η Συμφωνία Πώλησης ημερομηνίας 25.11.2010, έχει τερματιστεί νόμιμα. Β. Διάταγμα με το οποίο να διατάσσεται η διαγραφή της κατάθεσης του Αγοραπωλητηρίου Εγγράφου στο Κτηματολόγιο. Γ. Διάταγμα με το οποίο να διατάσσεται η επιστροφή της κατοικίας στους ενάγοντες. Δ. Ποσό €1.500.- μηνιαίως από 21.12.2010 μέχρι την απόσυρση του Αγοραπωλητηρίου Εγγράφου από το Κτηματολόγιο, ως αποζημιώσεις. Ε. Τόκο προς 8% επί του ποσού των €456.000.- από 21.12.2010 μέχρι εξόφλησης. Ζ. Νόμιμο τόκο και έξοδα. Με την υπό κρίση Αίτηση ο εναγόμενος 2 αιτείται: «(Α) Διάταγμα του Δικαστηρίου που να διαγράφει (strike out) και/ή απορρίπτει και/ή ακυρώνει και/ή παραμερίζει (set aside) την ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή και/ή το ειδικώς οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα και/ή την ειδοποίηση αυτού σε σχέση με τον Εναγόμενο 2/Αιτητή λόγω του ότι οι Ενάγοντες δεν έχουν αποκαλύψει και/ή καταδείξει οποιαδήποτε αιτία αγωγής και/ή αγώγιμο δικαίωμα και/ή οποιαδήποτε εύλογη αιτία αγωγής και/ή αγώγιμο δικαίωμα εναντίον του Εναγόμενου 2/Αιτητή και/ή λόγω του ότι η αγωγή σε σχέση με τον Εναγόμενο 2/Αιτητή είναι επιπόλαια ή παρενοχλητική (frivolous or vexatious). B. Διαγραφή (strike out) του μέρους εκείνου του ειδικώς οπισθογραφημένου κλητηρίου εντάλματος το οποίο αφορά τον Εναγόμενο 2/Αιτητή για το λόγο ότι είναι περιττό και/ή μη αναγκαίο και/ή σκανδαλώδες και/ή τείνει να επηρεάσει δυσμενώς (prejudice) και/ή να φέρει σε αμηχανία (embarrass) και/ή να καθυστερήσει την δίκαιη εκδίκαση της ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγής. Γ. Οιανδήποτε άλλη θεραπεία το Δικαστήριο ήθελε κρίνει δίκαια και πρόσφορη. Δ. Έξοδα πλέον Φ.Π.Α.» Η Αίτηση στηρίζεται στο άρθρο 30 του Συντάγματος, στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.19 Θ.26, Δ.27 Θ.1-3, Δ.39 και Δ.48 Θ.1-7 και 9, Δ.64, στην νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου και στην πρακτική και συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Η Αίτηση υποστηρίζεται από την Ένορκη Δήλωση του Richard Dong, υιού του εναγόμενου 2, ο οποίος γνωρίζει προσωπικά τα γεγονότα της υπόθεσης, δεόντως εξουσιοδοτημένου. Είναι η θέση του πως η αγωγή εναντίον του εναγόμενου 2 - αιτητή θα πρέπει να απορριφθεί, δεδομένου του ότι ο τελευταίος ενάγεται υπό την ιδιότητα του ως πληρεξούσιος αντιπρόσωπος (δυνάμει Πληρεξουσίου Εγγράφου ημερομηνίας 9.11.2010) του εναγόμενου
- Τονίζει πως βάση της αγωγής είναι η παράβαση γραπτής συμφωνίας πώλησης ακινήτου, μεταξύ εναγόντων και εναγόμενου
- Διατείνεται πως μόνο μεταξύ των συμβαλλομένων μερών που είναι οι ενάγοντες και ο εναγόμενος 1, δημιουργούνται δικαιώματα και υποχρεώσεις σύμφωνα με την αρχή του "Privity of Contract". Καταληκτικά αναφέρει πως οι όροι της επίδικης Συμφωνίας Πώλησης «βαραίνουν και δεσμεύουν τους ενάγοντες και τον εναγόμενο 1 και σε καμία περίπτωση τον εναγόμενο 2». Oι ενάγοντες καταχώρισαν Ένσταση, προβάλλοντας δεκαπέντε
(15)Λόγους. Είναι η θέση τους πως δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις για την έκδοση των αιτουμένων Διαταγμάτων. Πως η Αίτηση καταχωρίστηκε με υπέρμετρη καθυστέρηση, δεδομένου του ότι ο εναγόμενος 2 - αιτητής καταχώρισε Σημείωμα Εμφάνισης στις 27.11.2013 και την υπό κρίση Αίτηση στις 20.1.
- Πως δεν έχει καταδειχθεί ότι η αγωγή στερείται «νομικού ή πραγματικού ερείσματος ή είναι αναντίλεκτα ανυπόστατη», αντίθετα, η Έκθεση Απαίτησης παρουσιάζει ικανοποιητικά και/ή επαρκή γεγονότα που αναδεικνύουν καλή βάση αγωγής εναντίον του εναγόμενου
- Πως η Αίτηση είναι κακόπιστη, καταχρηστική και σκοπό έχει την καθυστέρηση της απονομής της δικαιοσύνης. Η Ένσταση (στηρίζεται στην ίδια με την Αίτηση νομική βάση), υποστηρίζεται από Ένορκη Δήλωση του Αντρέα Καραολή, ενός εκ των διευθυντών της ενάγουσας εταιρείας. Ο ομνύων απορρίπτει τους ισχυρισμούς του Richard Dong ως «αναληθείς, αστήρικτους και νόμω αβάσιμους». Επαναλαμβάνει τους λόγους Ένστασης. Είναι η θέση του πως ο εναγόμενος 2 είχε ουσιαστική συμμετοχή τόσο στην κατάρτιση της συμφωνίας πώλησης, «σε βαθμό που θα μπορούσε να θεωρηθεί ως μέρος αυτής», όσο και στην παραβίαση της, ώστε «οι ενάγοντες να έχουν αποκτήσει αγώγιμο δικαίωμα εναντίον του». Διατείνεται περαιτέρω πως δεν θα ήταν προς το συμφέρον της ορθής απονομής της δικαιοσύνης, η διαγραφή της αγωγής εναντίον του εναγόμενου 2, λόγω του ότι ο εναγόμενος 1 έχει καταχωρήσει Ειδοποίηση Συνεναγομένου εναντίον του εναγόμενου
- Και ο εναγόμενος 1 ενίσταται στην παραχώρηση της αιτούμενης θεραπείας. Στην Ένσταση που καταχώρισε προβάλλει έντεκα
(11)Λόγους. Διατείνεται πως η Αίτηση είναι νομικά και ουσιαστικά αβάσιμη και αστήρικτη, κακόπιστη και/ή καταχρηστική. Πως είναι πρόωρη καθότι δεν έχει ολοκληρωθεί η διαδικασία συμπλήρωσης των δικογράφων από όλους τους διαδίκους και/ή δεν έχει ολοκληρωθεί η διαδικασία συνεναγομένου και/ή δεν έχουν ανταλλαγεί δικόγραφα μεταξύ εναγόμενου 1 και εναγόμενου
- Πως τυχόν αποδοχή της αίτησης, θα προκαλέσει αχρείαστη καθυστέρηση στην εκδίκαση όλων των επίδικων θεμάτων, καθότι σε περίπτωση που η αγωγή διαγραφεί εναντίον του εναγόμενου 2, ο εναγόμενος 1 θα αναγκαστεί να καταχωρήσει νέα αγωγή εναντίον του, με συνέπεια να σημειωθεί καθυστέρηση στην «πλήρη» απονομή της δικαιοσύνης και να δημιουργηθούν περαιτέρω έξοδα. Την Ένσταση του εναγόμενου 1 (επίσης στηρίζεται στην ίδια με την Αίτηση νομική βάση), υποστηρίζει Ένορκη Δήλωση της Άντριας Πέτρου, δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί τον εναγόμενο 1, δεόντως εξουσιοδοτημένης. Είναι η θέση της πως η αγωγή θα πρέπει να αφεθεί να εκδικαστεί όχι μόνο μεταξύ εναγόντων και εναγόμενου 1, αλλά και μεταξύ εναγόμενου 1 και εναγόμενου 2, εναντίον του οποίου ο εναγόμενος 1 ζητά «κάλυψη, συνεισφορά και αποζημίωση για οποιαδήποτε ποσά ήθελε υποχρεωθεί να καταβάλει ο εναγόμενος 1 προς τους ενάγοντες, ως αποτέλεσμα της ισχυριζόμενης παράβασης σύμβασης». Επί της ουσίας της υπόθεσης είναι η θέση της πως η υπογραφή του επίδικου αγοραπωλητηρίου εγγράφου έγινε κατά παράβαση των οδηγιών και χωρίς την έγκριση του εναγόμενου 1 και πως οι ενάγοντες «δόλια και συνωμοτικά» με τον εναγόμενο 2, σύναψαν αγοραπωλητήριο έγγραφο για διαφορετικό ακίνητο από εκείνο που ο εναγόμενος 1 είχε συμφωνήσει με τους ενάγοντες, να αγοράσει. Η Δ.19 Κ.26 επί της οποίας στηρίζεται η Αίτηση, έχει ως εξής: «
- The Court or a judge may, at any stage of the proceeding, order to be struck out or amended any matter in any indorsement or pleading which may be unnecessary or scandalous or which may tend to prejudice, embarrass or delay the fair trial of the action». Η Δ.27 Κ.3 επί της οποίας επίσης στηρίζεται η Αίτηση, προνοεί τα ακόλουθα: «
- The Court may order any pleading to be struck out on the ground that it discloses no reasonable cause of action or answer, and in any such case or in case of the action or defence being shown by the pleadings to be frivolous or vexatious, the Court may order the action to be stayed or dismissed, or judgment to be entered accordingly as may be just.» Είναι καλά γνωστό πως τα δικόγραφα καθορίζουν το πλαίσιο της δίκης. Η σύνταξη τους διέπεται από ιδιαίτερους δικονομικούς κανόνες που ενσωματώνονται στην Δ.19 και διασφαλίζουν την αποτελεσματική διεξαγωγή της δίκης. Ο Κ.4 της Δ.19 επιτάσσει όπως τα δικόγραφα περιέχουν εκείνα τα ουσιώδη γεγονότα που είναι σχετικά με τα επίδικα θέματα. Η έννοια του ουσιαστικού σχετίζεται εδώ με ό,τι είναι απαραίτητο. Όμως το ουσιαστικό γεγονός εξαρτάται πάντοτε από τις φυσικές συνθήκες της κάθε υπόθεσης. Οι διάδικοι θα πρέπει να τηρούν τους κανόνες σύνταξης των δικογράφων και δεν εναπόκειται στο Δικαστήριο να τους υποδείξει τον τρόπο που θα πρέπει να καταγράφουν τις αντίστοιχες θέσεις των (Knowles v. Roberts
(1988)38 Ch. D. 263, 270). Στην υπόθεση Αγγελίδου ν. Μούσουλου
(2012)1(Β) Α.Α.Δ. 1846, στη σελ. 1850 αναφέρθησαν τα εξής αναφορικά με τη σύνταξη δικογράφων: «Τα δικόγραφα αποτελούν το πλαίσιο μέσα στο οποίο αρχίζει και τελειώνει η προσφερόμενη δυνατότητα παρουσίασης της υπόθεσης ενός εκάστου διαδίκου. Η Δ.19 θ.4 των Διαδικαστικών Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας επιτακτικά καθορίζει ότι πρέπει να συμπεριλαμβάνονται στα δικόγραφα γεγονότα, κατ' αντίθεση προς τη μαρτυρία, και κατά δεύτερο λόγο τα γεγονότα στα οποία γίνεται αναφορά από ένα διάδικο πρέπει να είναι ουσιώδη σχετιζόμενα με το επίδικο ζήτημα που τίθεται προς εκδίκαση. (Βλ. Μαυρομιχάλη κ.ά. ν. Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας
(1996)1(Α) Α.Α.Δ. 530, Γεωργίου Καψού
(1997)1(Α) Α.Α.Δ. 164 και Παγκύπριος Εταιρεία Αρτοποιών Λτδ ν. Σαββίδη
(1997)1(Β) Α.Α.Δ. 685.)» Η εξουσία του Δικαστηρίου να διαγράφει ισχυρισμούς είναι αναμφίβολα δραστική και θα πρέπει να ασκείται με προσοχή και φειδώ. Ταυτόχρονα όμως αποτελεί ένα χρήσιμο όπλο προς αποφυγή κατάχρησης της διαδικασίας με την προώθηση σκανδαλωδών, αχρείαστων ή ενοχλητικών θεμάτων αντίθετων με τους κανόνες που έθεσε η Δ.19 θ.4. (Cyber Group Ltd v. Κυριάκου Χαραλαμπίδη κ.ά.
(2004)1 Α.Α.Δ. 1852.) Κύριος σκοπός της Δ.19 Κ. 26 είναι η συμμόρφωση των διαδίκων με τους κανόνες σύνταξης των δικογράφων. Κατά την εξέταση της αίτησης για διαγραφή δικογράφου δυνάμει της Δ.19 Κ.26, δεν επιχειρείται εξέταση της εγκυρότητας του. Αυτό είναι ζήτημα που εξετάζεται δυνάμει της Δ.27 Κ. 3. Από το κείμενο της Δ.27 Κ. 3 προκύπτει πως το Δικαστήριο έχει εξουσία, υπό κάποιες προϋποθέσεις, να διαγράψει ένα δικόγραφο και σε τέτοια περίπτωση να αναστείλει ή να απορρίψει την αγωγή ή να εκδώσει οποιαδήποτε απόφαση την οποία θεωρεί δίκαιη. Βασική προϋπόθεση για μια τέτοια απόφαση του Δικαστηρίου είναι να μην αποκαλύπτεται μέσα από το δικόγραφο εύλογη αιτία αγωγής ή απάντησης ή το δικόγραφο να είναι επιπόλαιο, κακόβουλο ή ενοχλητικό (frivolous or vexations). Σύμφωνα με τις αρχές που διέπουν τη διαγραφή δικογράφου δυνάμει της Δ.27 Κ.3, η διαγραφή δικογράφου συνιστά εξαιρετικό μέτρο το οποίο δικαιολογείται μόνο όταν αδιαμφισβήτητα το δικόγραφο στερείται νομικού ή πραγματικού ερείσματος ή είναι αναντίλεκτα ανυπόστατο. Το δικόγραφο κρίνεται αποκλειστικά με βάση το περιεχόμενο του και τις αντικειμενικές συνέπειες που συνεπάγεται η τεκμηρίωση των ισχυρισμών που προβάλλονται σ' αυτό (βλ. Drummond - Jackson v. British Medical Association and others
(1970)1 All E.R. 1094, In Re Pelmako Development Ltd v. In Re The Companies Law, Cap 113
(1991)1 A.A.Δ. 246, Cyprus Group Ltd v. Χαραλαμπίδη κ.α.
(2004)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1852, 1860 και Συμβούλιο Αποχετεύσεων Λεμεσού-Αμαθούντος v. Κυπριακής Δημοκρατίας
(2007)1 (Α) Α.Α.Δ. 21). Εφόσον το δικόγραφο αποκαλύπτει κάποια αιτία αγωγής ή υπεράσπισης ή εγείρει κάποιο ζήτημα το οποίο είναι κατάλληλο για να αποφασιστεί από το Δικαστήριο, το απλό γεγονός ότι η υπόθεση είναι αδύνατη και δεν ενδέχεται να πετύχει, δεν αποτελεί λόγο για τη διαγραφή του (βλ. Annual Practice 1953, σελ. 575 και Moore v. Lawson, 31 T.L.R. 418, C.A.). Τούτων λεχθέντων επανέρχομαι στην υπό κρίση Αίτηση. Η θέση της συνηγόρου του εναγόμενου 2 με βρίσκει απόλυτα σύμφωνη. Η μοναδική βάση της αγωγής είναι η παράβαση σύμβασης και συγκεκριμένα του Αγοραπωλητηρίου Εγγράφου, ημερομηνίας 25.11.
- Οι ίδιοι οι ενάγοντες προβάλλουν στην Έκθεση Απαίτησης τον ισχυρισμό πως ο εναγόμενος 2, ο οποίος υπέγραψε το Αγοραπωλητήριο, ενεργούσε ως πληρεξούσιος αντιπρόσωπος του εναγόμενου 1, στη βάση μάλιστα Γραπτού Πληρεξουσίου Εγγράφου ημερομηνίας 9.11.
- Είναι δικογραφημένος ισχυρισμός των εναγόντων πως ο εναγόμενος 2 υπέγραψε την επίδικη Συμφωνία «εξ' ονόματος και δια λογαριασμό του εναγόμενου 1». Ο εναγόμενος 2 υπό την προσωπική του ιδιότητα δεν αποτελεί μέρος της συμφωνίας, συνεπώς δεν δεσμεύεται προσωπικά από αυτή. Είναι νομοθετικά και νομολογιακά καθιερωμένο πως ο αντιπρόσωπος, ελλείψει συμβατικού όρου περί του αντιθέτου, δεν δεσμεύεται προσωπικά από σύμβαση που σύναψε για τον αντιπροσωπευόμενο, ούτε και μπορεί να την εκτελέσει προσωπικά (άρθρο 190 του περί Συμβάσεων Νόμου, Κεφ. 149). Στην περίπτωση αυτή, το μόνο πρόσωπο που μπορεί να εναχθεί ή να ενάξει, ανάλογα, είναι ο αντιπροσωπευόμενος. Στην προκειμένη περίπτωση δεν υπάρχει οποιοσδήποτε ισχυρισμός στην Έκθεση Απαίτησης, πως ο εναγόμενος 2 ενήργησε κατά τέτοιο τρόπο που να τον καθιστά προσωπικά υπόλογο έναντι των εναγόντων. Συνεπώς η αξίωση των εναγόντων εναντίον του εναγόμενου 2 δεν βρίσκει έρεισμα στα όσα προβάλλονται στην Έκθεση Απαίτησης. Το ερώτημα το οποίο τίθεται είναι κατά πόσο θα απορριφθεί η αγωγή όσον αφορά τον εναγόμενο 2 ή εάν θα διαγραφούν μέρη, μόνο, του δικογράφου. Οι Διαδικαστικοί Κανονισμοί (Δ.19 Θ.26 και Δ.27 Θ.3) ερμηνεύθηκαν από το Ανώτατο Δικαστήριο στην υπόθεση Νίκος Σιακόλας ν. Federal Bank of Lebanon (S.a.l.)
(1998)(1Γ) 1338. Λέχθηκαν τα εξής. Η Δ.27 Θ.3 παρέχει στο Δικαστήριο την διακριτική ευχέρεια να απορρίψει μία αγωγή (
- i)όταν αυτή δεν αποκαλύπτει καλή βάση αγωγής και (
- ii)όταν από την δικογραφία διαφαίνεται ότι αυτή είναι επιπόλαιη ή παρενοχλητική (frivolous or vexatious), ενώ η Δ.19 Θ.26 περιορίζει την διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου στην διαγραφή μέρους των δικογράφων και δεν παρέχει εξουσία διαγραφής ολόκληρης της αγωγής. Επαναλαμβάνω πως η εξουσία του Δικαστηρίου να απορρίψει μία αγωγή θα πρέπει να ασκείται με εξαιρετική φειδώ (In Re Pelmaco Development Ltd). Και τούτο επειδή η απόρριψη αγωγής αποτελεί εξαιρετικό μέτρο που δικαιολογείται μόνο εφόσον το δικόγραφο κρίνεται αναντίλεκτα ανυπόστατο. Εν προκειμένω, για τους λόγους που έχω εκθέσει, θεωρώ πως το δικόγραφο των εναγόντων στερείται παντελώς νομικής βάσης σε σχέση με τον εναγόμενο 2 και πως η αγωγή εναντίον του πρέπει να απορριφθεί καθ' ολοκληρίαν. Ως προς τον χρόνο καταχώρισης της Αίτησης, μελετώντας τον φάκελο της δικογραφίας, θεωρώ πως αυτή δεν καταχωρίστηκε με υπέρμετρη και αδικαιολόγητη καθυστέρηση, δεδομένου του ότι δεν έχουν συμπληρωθεί οι έγγραφες προτάσεις. Η δε Έκθεση Υπεράσπισης του εναγόμενου 1, καταχωρίστηκε δύο μήνες μετά την καταχώριση της υπό κρίση Αίτησης. Δεν είναι αμελητέο και το γεγονός πως προηγήθηκαν διαδοχικές αλλαγές δικηγόρων, τόσο για τους ενάγοντες όσο και για τον εναγόμενο 2. Η Ειδοποίηση συνεναγομένου (από τον εναγόμενο 1 προς τον εναγόμενο 2) δεν επηρεάζει το υπό κρίση ζήτημα. Αφ' ης στιγμής η Έκθεση Απαίτησης όχι μόνο δεν αποκαλύπτει καλή βάση αγωγής εναντίον του εναγόμενου 2, αλλά ούτε και οποιοδήποτε αγώγιμο δικαίωμα εναντίον του, δεν είναι δυνατόν οι οποιεσδήποτε διαφορές των εναγόμενων μεταξύ των, να επιλυθούν στα πλαίσια της παρούσας αγωγής. Εν κατακλείδι, κρίνω πως για τους λόγους που έχουν προαναφερθεί, η υπό κρίση Αίτηση θα πρέπει να εγκριθεί. Διά ταύτα η Αίτηση εγκρίνεται. Η αγωγή εναντίον του εναγόμενου 2, απορρίπτεται. Τα έξοδα, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται υπέρ του εναγόμενου 2 και σε βάρος των εναγόντων. Καμιά διαταγή για έξοδα, σε σχέση με τον εναγόμενο 1. (Υπ.) .............................. Στ. Τσιβιτανίδου-Κίζη, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής ΣΤΚ/ΑΓ Subject: Civil / Other actions / Interim Αναφορά: Αίτηση για διαγραφή Έκθεσης Απαίτησης cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο