MAZARUNI SHIPPING COMPANY LIMITED ν. ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΙΑ ΛΤΔ, Αίτηση-Έφεση Αρ. 335/2017, 29/1/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2018:A33 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: X. Μαλαχτού, Π.Ε.Δ. Αίτηση-Έφεση Αρ. 335/2017 Επί τοις αφορώσι τον περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμο 9/65 και επί τοις αφορώσι και τον περί Ακινήτου Περιουσίας Διακατοχή Νόμο Κεφ.224 ως και τις τροποποιήσεις τους Μεταξύ: MAZARUNI SHIPPING COMPANY LIMITED, εκ Λεμεσού Αιτήτριας-Εφεσείουσας -και- ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΙΑ ΛΤΔ, εκ Λευκωσίας Καθ' ης η Αίτηση-Εφεσίβλητης ---------------------------------------------- Ημερ.: 29.1.2018 Για την Αιτήτρια-Εφεσείουσα: κ. Θ. Κατσικίδης Για την Καθ' ης η Αίτηση-Εφεσίβλητη: κ. Μ. Μαστορούδης για Χρυσαφίνης & Πολυβίου ΔΕΠΕ Α Π Ο Φ Α Σ Η H Εφεσείουσα είναι η ιδιοκτήτρια του ακινήτου με αρ. εγγρ. 1/69, Φ./Σχ./Τμήμα 59/010501,1 τεμ. 94 στον Άγιο Σπυρίδωνα στη Λεμεσό που είναι υποθηκευμένο με την υποθήκη Υ11732/2006 Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Λεμεσού. Η υποθήκη είχε εγγραφεί την 24.11.2006 προς όφελος της Εφεσίβλητης Τράπεζας. Η Τράπεζα προχώρησε στη διαδικασία του Μέρους VIA των περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεων Ακινήτων Νόμων του 1965 - 2014 για να επιτύχει την αναγκαστική πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου. Πρόκειται για τη διαδικασία που έχει εισαχθεί με τον τροποποιητικό Νόμο 142(Ι) του 2014 που αφορά στην πώληση ενυπόθηκου ακινήτου από τον ενυπόθηκο δανειστή. Η διαδικασία εκποίησης υποθήκης δυνάμει των προνοιών του Μέρους VIA άρχεται με την επίδοση ειδοποίησης σύμφωνα με τον Τύπο «Ι». Το άρθρο 44ΙΓ παρέχει το δικαίωμα στον ενυπόθηκο οφειλέτη ή οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο, του οποίου τα έννομα συμφέροντα παραβλάπτονται από οποιαδήποτε ειδοποίηση να καταχωρίσει έφεση στο Επαρχιακό Δικαστήριο μέσα σε 30 μέρες. Εάν ο ενυπόθηκος οφειλέτης δεν συμμορφωθεί με την ειδοποίηση σύμφωνα με τον Τύπο «Ι», ο ενυπόθηκος δανειστής μπορεί να του επιδώσει ειδοποίηση σύμφωνα με τον Τύπο «ΙΑ» στην οποία να αναφέρεται ότι το ενυπόθηκο ακίνητο πρόκειται να πωληθεί με πλειστηριασμό. Τα δικαιώματα του ενυπόθηκου οφειλέτη ή άλλου ενδιαφερομένου προσώπου κατοχυρώνονται από τις πρόνοιες του άρθρου 44Γ
(3)το οποίο παρέχει το δικαίωμα καταχώρισης έφεσης για παραμερισμό της ειδοποίησης σύμφωνα με τον Τύπο «ΙΑ» μέσα σε 30 ημέρες από την παραλαβή της. Η ειδοποίηση κατά τον Τύπο «ΙΒ» πληροφορεί τον ενυπόθηκο οφειλέτη ότι μέσα σε δέκα μέρες από την επίδοση της ο ενυπόθηκος δανειστής θα προχωρήσει στο διορισμό εκτιμητή. Με την Έφεση, η Εφεσείουσα εξαιτείται διάταγμα με το οποίο να ακυρώνονται ή και παραμερίζονται οι Ειδοποιήσεις σύμφωνα με τον Τύπο «ΙΑ» και Τύπο «ΙΒ» που της επιδόθηκαν σε σχέση με την πιο πάνω υποθήκη. Περαιτέρω διάταγμα με το οποίο να ακυρώνεται ή και να παραμερίζεται η απόφαση της Τράπεζας να προβεί στην προβλεπομένη στο Μέρος VIA του Νόμου διαδικασία και διάταγμα με το οποίο να διακόπτεται η διαδικασία αυτή λόγω της ακυρότητας ή και του παραμερισμού των πιο πάνω Ειδοποιήσεων. Εκ προοιμίου αναφέρεται ότι αντικείμενο της Έφεσης μπορεί να αποτελέσει ο παραμερισμός της Ειδοποίησης σύμφωνα με τον Τύπο «ΙΑ» και της Ειδοποίησης σύμφωνα με τον Τύπο «ΙΒ». Η απόφαση της Τράπεζας δεν υπόκειται σε αναθεώρηση, ωστόσο, η διακοπή της συνέχισης της διαδικασίας είναι αναπόδραστη συνέπεια στην περίπτωση που παραμεριστούν οι Ειδοποιήσεις και δεν απαιτείται προς τούτο η έκδοση ξεχωριστής θεραπείας. Η Έφεση που εμπεριέχει δώδεκα λόγους Έφεσης υποστηρίζεται με Ένορκη Δήλωση ημερ. 27.11.2017 του Μάριου Πατσαλίδη, διευθυντή της Εφεσείουσας. Η Τράπεζα καταχώρισε Ειδοποίηση Πρόθεσης Ένστασης με οκτώ λόγους ένστασης που υποστηρίζεται με Ένορκη Δήλωση ημερ. 8.1.2018 του Κωνσταντίνου Χωραίτη, υπαλλήλου της στο Τμήμα Προβληματικών Λογαριασμών. Οι Ειδοποιήσεις επιδόθηκαν στην Εφεσείουσα την 12.11.2017 και επομένως η Έφεση είναι εμπρόθεσμη. Ο Πατσαλίδης αναφέρει ότι την 11.12.2014 εκδόθηκε απόφαση στην αγωγή 4466/2014 Ε.Δ. Λεμεσού υπέρ της Τράπεζας και εναντίον της Εφεσείουσας του ιδίου και της κόρης του Κωνσταντίας Πατσαλίδου για χρηματικό ποσό που ξεπερνά το €1.500.000 πλέον τόκους και έξοδα και περαιτέρω διατάχθηκε η εκποίηση τριών ακινήτων της Εφεσείουσας, μεταξύ των οποίων και το ενυπόθηκο στην υποθήκη Υ11732/2006 ακίνητο που είναι το αντικείμενο των Ειδοποιήσεων των οποίων ζητείται ο παραμερισμός. Επισημαίνει ακόμα ο ομνύοντας ότι το ποσό που καταγράφεται στις προσβαλλόμενες Ειδοποιήσεις είναι λανθασμένο και διαφορετικό από αυτό που επιδικάστηκε υπέρ της Τράπεζας με τη Δικαστική Απόφαση. Στο υπόλοιπο μέρος της Ένορκης του Δήλωσης ο ομνύοντας αναλώνεται σε επιχειρηματολογία στη βάση συμβουλής του δικηγόρου του. Επισυνάπτεται στην Ένορκη Δήλωση Πατσαλίδη το διατακτικό μέρος της Απόφασης απ' όπου προκύπτει ότι το συνολικό ποσό που επιδικάστηκε εναντίον των εναγομένων ήταν €1.843.462,47 πλέον τόκους και έξοδα, η δε εκποίηση της επίδικης υποθήκης διατάχθηκε για την είσπραξη του ποσού των €820.128. Στην Ειδοποίηση σύμφωνα με τον Τύπο «ΙΑ», που επίσης επισυνάπτεται αναφέρεται ότι «Το ποσό το οποίο κατέστη απαιτητό δυνάμει της πιο πάνω Υποθήκης ανέρχεται στο ποσό των €1.156.294,76 πλέον τόκοι επί €1.156.294,76 προς ετήσιο κυμαινόμενο επιτόκιο 2,00 (Βασικό Επιτόκιο Τράπεζας προσαυξημένο κατά 2,00 επί τοις εκατόν ετησίως με κεφαλαιοποίηση των τόκων δύο φορές το χρόνο, κατά την 30η Ιουνίου και 31 Δεκεμβρίου κάθε χρόνου) επί τοις εκατόν από της 01/01/2017, πλέον έξοδα €2.299,59 (πλέον τόκοι επί €1.827,00 προς 4 επί τοις εκατόν ετησίως από της 01/01/2017)». Στην Ένορκη Δήλωση Χωραίτη που υποστηρίζει την Ένσταση αναφέρεται ότι από την έκδοση της Απόφασης στην αγωγή 4466/2014 την 11.12.2014 κανένα ποσό δεν καταβλήθηκε έναντι του εξ αποφάσεως χρέους, παρά το ότι κατά καιρούς η Αιτήτρια επικοινωνούσε σχετικά με την Τράπεζα χωρίς όμως να έχει ποτέ προτείνει σοβαρή πρόταση για συνολική εξόφληση. Στο υπόλοιπο μέρος της Ένορκης του Δήλωσης ο ομνύοντας αναλώνεται σε επιχειρηματολογία στη βάση συμβουλής των δικηγόρων της Τράπεζας. Η βασική θέση της Εφεσείουσας είναι ότι το Μέρος VIA των Νόμων δεν τυγχάνει εφαρμογής στην περίπτωση που αναφορικά με την επίδικη υποθήκη έχει ήδη εκδοθεί δικαστική απόφαση. Η περί του αντιθέτου επιχειρηματολογία της Τράπεζας εδράζεται κατά κύριο λόγο στις πρόνοιες του άρθρου 44Γ
(3)των Νόμων και στους εξαντλητικούς λόγους για τους οποίους μπορεί να παραμεριστεί ειδοποίηση κατά τον Τύπο «ΙΑ». Υποδεικνύεται επίσης ότι καμιά διάταξη των Νόμων δεν απαγορεύει στον ενυπόθηκο δανειστή να χρησιμοποιήσει τη διαδικασία του Μέρους VIA στην περίπτωση που υφίσταται δικαστική απόφαση αναφορικά με την υποθήκη που επιδιώκεται να εκποιηθεί. Σύμφωνα με το άρθρο 44
(1)των περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμων του 1965 έως (Αρ.11) του 2015, καμιά πρόνοια του Νόμου δεν αποκλείει τον ενυπόθηκο δανειστή από του να επιδιώξει με πολιτική αγωγή την πώληση ενυπόθηκου ακινήτου προς εξόφληση του ποσού που η υποθήκη εξασφαλίζει. Η πρόνοια αυτή υφίσταται στο Μέρος VI του Νόμου που αφορά στην πώληση ενυπόθηκου ακινήτου με αίτηση που υποβάλλεται στον Διευθυντή του Κτηματολογίου. Το λεκτικό του άρθρου 44
(1)είναι ευρύ και καλύπτει και τις πρόνοιες του Μέρους VIΑ του Νόμου που εισήχθηκε με τον τροποποιητικό Νόμο αρ. 142 (Ι) του 2014 και αφορά στην πώληση ενυπόθηκου ακινήτου από τον ενυπόθηκο δανειστή, χωρίς δηλαδή την υποβολή αίτησης στον Διευθυντή του Κτηματολογίου. Υπάρχει και πρόσθετη πρόνοια στο άρθρο 44Α
(4)ότι καμιά πρόνοια του Μέρους VIΑ δεν αποκλείει την επιλογή της πολιτικής αγωγής, που είναι στενότερης εμβέλειας εφόσον αναφέρεται σε πρόνοια του συγκεκριμένου Μέρους και όχι πρόνοια του Νόμου ολόκληρου όπως το άρθρο 44
(1). Το θεμελιακό ζήτημα που εγείρεται είναι κατά πόσο ο ενυπόθηκος δανειστής διατηρεί την δυνατότητα να επιδιώξει την πώληση ενυπόθηκου ακινήτου δυνάμει του Μέρους VIΑ όταν έχει ήδη εξασφαλίσει τελεσίδικη δικαστική απόφαση για την πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου. Παρουσιάζεται ανορθόδοξο, μέχρι και καταχρηστικό, να χρησιμοποιείται διαδικασία που προνοείται σε νομοθέτημα ώστε να επιδιώκεται αποτέλεσμα, η πώληση ενυπόθηκου ακινήτου, το οποίο έχει ήδη διατάξει το Δικαστήριο. Οι όποιες ασφαλιστικές δικλίδες υφίστανται στο Mέρος VIA προς εξασφάλιση των συμφερόντων του ενυπόθηκου οφειλέτη είναι άτοπο να εξετάζονται και, περαιτέρω, κάθε τέτοια εξέταση είναι αντιφατική και ασεβής προς την δικαστική απόφαση με την οποία διατάχθηκε η πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου. Βασικές προϋποθέσεις για την χρησιμοποίηση της διαδικασίας του Μέρους VIΑ είναι αντικειμενικά ουσιαστικά ανεφάρμοστες όταν υφίσταται δικαστική απόφαση που διατάσσει την πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου. Το άρθρο 44Β
(1)προβλέπει ότι εφόσον παρατηρηθεί υπερημερία 120 ημερών σύμφωνα με την σύμβαση υποθήκης, όπως προνοείται στο άρθρο 27 του Νόμου, ο ενυπόθηκος δανειστής μπορεί να προχωρήσει στη διαδικασία του Μέρους VIΑ. Όπως έχει ήδη αναφερθεί πιο πάνω η διαδικασία άρχεται με την επίδοση στον ενυπόθηκο οφειλέτη και στα άλλα ενδιαφερόμενα πρόσωπα έγγραφης ειδοποίησης σύμφωνα με τον Τύπο «Ι» συνοδευόμενη από κατάσταση λογαριασμού του οφειλόμενου ενυπόθηκου χρέους, των τόκων και όλων των εξόδων για την είσπραξή του, καλώντας τον οφειλέτη όπως εξοφλήσει το ποσό σε προθεσμία όχι μικρότερη των 30 ημερών. Εάν ο ενυπόθηκος οφειλέτης δεν συμμορφωθεί, ο ενυπόθηκος δανειστής μπορεί να ασκήσει το δικαίωμά του για πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου (άρθρο 44Γ
(1)). Όταν ο ενυπόθηκος δανειστής είναι αδειοδοτημένο πιστωτικό ίδρυμα δυνάμει των διατάξεων του περί Εργασιών Πιστωτικών Ιδρυμάτων Νόμου την ειδοποίηση σύμφωνα με τον Τύπο «Ι» πρέπει να συνοδεύει και ειδοποίηση σύμφωνα με τον Τύπο «Θ» με την οποία ενημερώνεται ο ενυπόθηκος οφειλέτης ότι ενδέχεται να έχει το δικαίωμα αναδιάρθρωσης του χρέους του. Εξ αντικειμένου δεν τίθεται ζήτημα αναδιάρθρωσης χρέους όταν το μόνο χρέος που υφίσταται είναι το εξ αποφάσεως χρέος στην αγωγή 4466/2014, Ε. Δ. Λεμεσού. Καμιά από τις ειδοποιήσεις που αναφέρονται στο Μέρος VIA δεν θα μπορούσε να επιδοθεί γιατί η διαδικασία που την προνοεί δεν εφαρμόζεται στα υπόψη περιστατικά. Και όπως η ειδοποίηση Τύπος «ΙΑ» παρουσιάζεται άτοπη, το ίδιο και η ειδοποίηση Τύπος «ΙΒ». Αντιπαραβολή του περιεχομένου της με τα υπόψη περιστατικά επιβεβαιώνει του λόγου το αληθές. Δεν υπάρχει οφειλόμενο ποσό σύμφωνα με δήλωση σύμβασης υποθήκης, αλλά εξ αποφάσεως χρέος. Δεν υφίσταται ποσό που έγινε απαιτητό, αλλά δικαστική απόφαση όπου ποσό επιδικάστηκε υπέρ της Τράπεζας και εναντίον της Εφεσείουσας. Η δικαστική απόφαση εκδόθηκε την 11.12.2014 και η εκτέλεσή της δεν έχει ανασταλεί, επομένως, πώς μπορεί να έχει η Εφεσείουσα το δικαίωμα μέσα σε 30 ημέρες, όπως η Ειδοποίηση προνοεί, για να πληρώσει το όποιο ποσό προς αποφυγή της εκποίησης, έστω δυνάμει του Μέρους VIΑ, όταν άμεσα είναι εκτελεστή η δικαστική απόφαση που διατάσσει την εκποίηση. Στην Ειδοποίηση Τύπος «ΙΑ» που επιδόθηκε στην Εφεσείουσα αναφέρεται ότι «Το ποσό το οποίο κατέστη απαιτητό δυνάμει της πιο πάνω Υποθήκης ανέρχεται στο ποσό των €1.156.294,76 πλέον τόκοι επί €1.156.294,76 προς ετήσιο κυμαινόμενο επιτόκιο 2,00 (Βασικό Επιτόκιο Τράπεζας προσαυξημένο κατά 2,00 επί τοις εκατόν ετησίως με κεφαλαιοποίηση των τόκων δύο φορές το χρόνο, κατά την 30η Ιουνίου και 31 Δεκεμβρίου κάθε χρόνου) επί τοις εκατόν από της 01/01/2017, πλέον έξοδα €2.299,59 (πλέον τόκοι επί €1.827,00 προς 4 επί τοις εκατόν ετησίως από της 01/01/2017)». Όμως, το ποσό αυτό δεν οφείλεται από την Εφεσείουσα. Το ποσό που αυτή οφείλει στην Εφεσίβλητη εμφαίνεται στη δικαστική απόφαση και είναι €1.843.462,47 πλέον τόκους και έξοδα, η δε εκποίηση της επίδικης υποθήκης διατάχθηκε για την είσπραξη του ποσού των €820.128 μόνο. Η Εφεσείουσα οφείλει το ποσό που αναφέρεται στη δικαστική απόφαση και σε καμιά περίπτωση το ποσό που αναφέρεται στην Ειδοποίηση επιπλέον. Εφόσον η Απόφαση αναφέρεται σε συγκεκριμένο μικρότερο ποσό σε σχέση με την υποθήκη αυτό σημαίνει ότι μπορεί κάποιος με την καταβολή του να απαλλάξει το ακίνητο από την υποθήκη. Στο άρθρο 44
(1)αναφέρεται ότι αγωγή για την επιδίωξη της πώλησης ενυπόθηκου ακινήτου μπορεί να εγερθεί ακόμη και κατόπιν αίτησης προς τον Διευθυντή του Κτηματολογίου για πώλησή του (άρθρο 37). Το λεκτικό του άρθρου επιτρέπει την συνύπαρξη δύο διαδικασιών, όμως δεν υποστηρίζει τη θέση ότι μπορεί να κινηθεί η διαδικασία του άρθρου 37 μετά την έκδοση δικαστικής απόφασης που να διατάσσει την εκποίηση. Πρόδηλα, είτε η αγωγή προηγήθηκε της αίτησης στο Διευθυντή, είτε η αίτηση προηγήθηκε της αγωγής εφόσον εκδοθεί δικαστική απόφαση η αίτηση, και τώρα και η διαδικασία του Μέρους VIA, θα πρέπει να διακοπεί, οπόταν και εφαρμόζονται οι διατάξεις του άρθρου 44
(2). Εάν από την άλλη εκκρεμούσης της αγωγής εκποιηθεί το ακίνητο το ζήτημα παύει να είναι επίδικο και, αν δεν υφίστανται άλλα επίδικα ζητήματα, η αγωγή καθίσταται άνευ αντικειμένου. Σε σχέση με το άρθρο 44Α
(4)όπου αναφέρεται ότι καμιά διάταξη του Μέρους VIΑ δεν αποκλείει το δικαίωμα του ενυπόθηκου δανειστή να προχωρήσει με έγερση αγωγής για την εξασφάλιση διατάγματος δικαστηρίου για πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου ισχύουν κατ' αναλογία τα όσα αναφέρθηκαν πιο πάνω. Το άρθρο 44Α
(4)δεν προνοεί ρητά ότι μπορεί να συνυπάρξουν η διαδικασία του Μέρους VIΑ και σχετική αγωγή. Ενδεχόμενα να μπορούν σε κάποια στάδια, όμως, δεν είναι δυνατόν να κινηθεί η διαδικασία του Μέρους VIΑ μετά που έχει εκδοθεί δικαστική απόφαση που διατάσσει την πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου. Ως εκ των ανωτέρω, η Αίτηση -Έφεση επιτυγχάνει και εκδίδεται διάταγμα με το οποίο παραμερίζεται η Ειδοποίηση ημερ. 1.11.2017 σύμφωνα με τον Τύπο «ΙΑ» και η Ειδοποίηση ημερ. 1.11.2017 σύμφωνα με τον Τύπο «ΙΒ» που η Εφεσίβλητη Τράπεζα επέδωσε στον Εφεσείοντα την 12.11.2017. Τα έξοδα επιδικάζονται υπέρ της Εφεσείουσας και εναντίον της Εφεσίβλητης όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ............. Χ. Μαλαχτός, Π.Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής /ΞΠ Subject: Civil / General Applications / Final Αναφορά: Παραμερισμός Ειδοποίησης Τύπος «ΙΑ» cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο