Γεώργιος Ζαμπάς ν. LAIKI CYPRIALIFE LTD, Αρ. Αγωγής: 846/2016, 31/1/2018

Γεώργιος Ζαμπάς ν. LAIKI CYPRIALIFE LTD, Αρ. Αγωγής: 846/2016, 31/1/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2018:A46 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Λ. Πασχαλίδης, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 846/2016 Γεώργιος Ζαμπάς Ενάγοντας -V- LAIKI CYPRIALIFE LTD Εναγόμενη --------------------------------------------- Ημερομηνία: 31 Ιανουαρίου 2018 Εμφανίσεις: Για Ενάγοντα: κ. Μ. Αναστασίου για Ευαγόρας Αναστασίου και Συνεργάτες ΔΕΠΕ Για Εναγόμενη: κ. Χ. Ιωάννου για Θεόδωρος Μ. Ιωαννίδης &Σια ΔΕΠΕ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την παρούσα αγωγή, ο ενάγοντας αξιώνει από την εναγόμενη ασφαλιστική του εταιρεία, «ποσόν εκ €2.742,84, το οποίο αντιπροσωπεύει το επίδομα προσωρινής ανικανότητας λόγω ατυχήματος για την περίοδο 08/012/2015 - 08/04/2015». Η υπόθεση, το επίδικο ποσό της οποίας δεν υπερβαίνει τις €3.000,00, εκδικάστηκε ως «ταχείας εκδίκασης υπόθεση», δυνάμει της «νέας» Δ.30, ήτοι με την εκατέρωθεν καταχώρηση μαρτυρίας υπό την μορφή ενόρκων δηλώσεων και με την αντεξέταση ενός εκ των μαρτύρων του ενάγοντα, του ορθοπεδικού χειρούργου, Δρ. Χ. Σολομωνίδη. Για σκοπούς πληρότητας, σημειώνω ότι εκ μέρους του ενάγοντα, ένορκη μαρτυρία κατέθεσε ο ίδιος και ο Δρ. Σολομωνίδης. Από πλευράς εναγομένης, παρά το ότι στο σχετικό κατάλογο μαρτύρων που κατέθεσε η εναγόμενη, αναφέρετο ότι μαρτυρία εκ μέρους της θα έδιναν η Ν. Στυλιανίδου, Προϊστάμενη του Τμήματος Αποζημιώσεων της εναγομένης και η Α. Φυσεντζίδου, Λειτουργός Αποζημιώσεων, τελικά μόνο η τελευταία κατέθεσε ένορκη μαρτυρία. Από τις δικογραφημένες θέσεις και τη μαρτυρία που αμφότερα τα μέρη προσκόμισαν, τα πιο κάτω προκύπτουν να συνιστούν κοινό και αδιαμφισβήτητο έδαφος μεταξύ τους. Μεταξύ ενάγοντα και εναγομένης, είχε συναφθεί στις 14/01/13, ασφαλιστικό συμβόλαιο (Cypria Protector), σύμφωνα με το οποίο, η τελευταία θα κάλυπτε τον πρώτο με εβδομαδιαίο επίδομα, σε περίπτωση προσωρινής ανικανότητας λόγω ατυχήματος καθώς και τα σχετικά του ιατροφαρμακευτικά έξοδα. (βλ. Τεκ. Α Ε/Δ ενάγοντα και Τεκ.1 Ε/Δ Φυσεντζίδου) Μεταξύ 7/1/15 και 5/2/15, ο ενάγοντας υπέβαλε στην εναγόμενη, απαίτηση δυνάμει της προαναφερόμενης ασφαλιστικής σύμβασης, για χορήγηση επιδόματος προσωρινής ανικανότητας, λόγω τραυματισμού του σε ατύχημα που επεσυνέβη στις 7/1/15 και από το οποίο υπέστη, α) κάκωση της οσφυϊκής μοίρας της σπονδυλικής στήλης, β) κάκωση δεξιού γόνατος και δεξιού πλευρικού τόξου και γ) πιθανά συμπιεστικά κατάγματα της οσφυϊκής μοίρας της σπονδυλικής στήλης. Ο ενάγοντας υποστήριξε την απαίτηση του προς την εναγόμενη, με πιστοποιητικά του Δρ. Σολομωνίδη που τον εξέτασε μετά το ατύχημα και ο οποίος του ενέκρινε αναρρωτική άδεια από 8/1/15 - 08/02/15 (βλ. παρ.8 Ε/Δ ενάγοντα, παρ. 5 Ε/Δ Σολομωνίδη και παρ. 5 Ε/Δ Φυσεντζίδου). Την εν λόγω απαίτηση του ενάγοντα, η εναγόμενη, κατόπιν εξέτασης των δικαιολογητικών που της είχαν προσκομισθεί, την ενέκρινε στις 5/2/15 και κατέβαλε στον πρώτο €1371,42, ως «εβδομαδιαίο επίδομα προσωρινής ανικανότητας λόγω ατυχήματος από την 08/01/2015 μέχρι 08/02/15» και €66, ως «αποζημίωση ιατροφαρμακευτικών εξόδων λόγω ατυχήματος». (βλ. Τεκ. Δ Ε/Δ ενάγοντα). Στη συνέχεια, ο ενάγοντας υπέβαλε νέα απαίτηση στην εναγόμενη, για χορήγηση περαιτέρω επιδόματος προσωρινής ανικανότητας, στη βάση επιπλέον αναρρωτικής άδειας που του χορηγήθηκε από το Δρ. Σολομωνίδη, για τις περιόδους, 09/02/15 - 08/03/15 (βλ. Τεκ. ΙΑ Ε/Δ ενάγοντα και Τεκ. Α Ε/Δ Σολομωνίδη) και 09/03/15 - 08/04/15 (βλ. Τεκ. ΙΓ Ε/Δ ενάγοντα και Τεκ. Β Ε/Δ Σολομωνίδη), επισυνάπτοντας και πάλι σχετικά πιστοποιητικά του Δρ. Σολομωνίδη. Εν τω μεταξύ, στις 20/2/15, κατόπιν οδηγιών του Δρ. Σολομωνίδη, ο ενάγοντας υπεβλήθη σε αξονική τομογραφία της σπονδυλικής του στήλης, το πιστοποιητικό της οποίας επίσης προσκόμισε στους Λειτουργούς της εναγόμενης (βλ. Τεκ.3Α και 3Β Ε/Δ Φυσεντζίδου). Σε σχέση με τη νέα απαίτηση του ενάγοντα, την επίδικη, η εναγόμενη μέσω της Φυσεντζίδου, ενημέρωσε τον ενάγοντα γραπτώς στις 27/04/15, ότι την απέρριπτε, αναφέροντας του συγκεκριμένα ότι: «Από τις προσκομισθείσες διαγνωστικές εξετάσεις φαίνεται ότι τα προβλήματα που αντιμετωπίζεται είναι παθολογικής φύσεως και κατ' επέκταση δεν είναι συνεπεία του ατυχήματος το οποίο ήδη έχουμε με βάση τους όρους του ασφαλιστηρίου καλύψει...» (βλ. Τεκ. Ε Ε/Δ ενάγοντα και Τεκ.4 Ε/Δ Φυσεντζίδου) Συνεπεία της εν λόγω απόρριψης της απαίτησης του, ο ενάγοντας καταχώρησε την παρούσα αγωγή εναντίον της εναγομένης, ισχυριζόμενος παραβίαση του μεταξύ τους ασφαλιστικού συμβολαίου και αξιώνοντας μόνο, το προσωρινό επίδομα που αναλογεί στην περίοδο που έλαβε τη μεταγενέστερη αναρρωτική άδεια από τον Δρ. Σολομωνίδη ήτοι την περίοδο 8/2/15 - 9/4/15, ήτοι το ποσό των €2.742,

1. Για όλα τα πιο πάνω κάμνω ανάλογα ευρήματα. Όπως ανάφερα ανωτέρω, προς απόδειξη της υπόθεσης του, ο ενάγοντας κατέθεσε Ε/Δ του ιδίου στην οποία, επαναλαμβάνει τους ισχυρισμούς της Έκθεσης Απαίτησης του και επισυνάπτει τα σχετικά πιστοποιητικά του Δρ. Σολωμονίδη. Πρόσθετα τούτου, κατατέθηκε και Ε/Δ του Δρ. Σολωμονίδη στην οποία ο τελευταίος επιβεβαιώνει, ιατρικά, τους ισχυρισμούς που προβάλλει ο ενάγοντας. Η υπεράσπιση της εναγόμενης, σύμφωνα με το δικόγραφο της, περιστρέφεται γύρω από δύο άξονες. Παραθέτω αυτούσιους τους σχετικούς ισχυρισμούς των παραγράφων 8 και 9 της υπεράσπισης: Α. «Η εναγόμενη ισχυρίζεται και λέγει ότι, από τα προσκομισθέντα ιατρικά πιστοποιητικά και τις διαγνωστικές εξετάσεις, φαίνεται καθαρά ότι τα πραγματικά προβλήματα του Ενάγοντα οφείλονται σε παθολογικά αίτια όπως οστεόφυτα στα σώματα των ανωτέρων σπονδύλων, πρόσθια και οπίσθια στον 0,4 και 0,5, εκφύλιση του δίσκου με φαινόμενο «κενού», διαστήματα στένωσης, διαστήματα ή προβολή δισκίου υλικού σε συνδυασμό με τα οστεόφυτα που προκαλούν στένωσης διαστήματος ή προβολή δίσκου σε συνδυασμό με τα οστεόφυτα που προκαλούν στένωση και άλλα. Τα πιο πάνω προβλήματα πιθανότατα να είναι προϋπάρχοντα της ασφάλισης και δεν προκλήθηκαν από το ατύχημα όπως ισχυρίζεται ο Ενάγοντας αλλά είναι παθολογικά.» (Παρ.8) Β. «Άνευ βλάβης των πιο πάνω, οι διεξαχθείσες φυσιοθεραπείες ως αναφέρονται στην απόδειξη είσπραξης του φυσικοθεραπευτηρίου που επισκέφθηκε ο ενάγοντας έγιναν λόγω οσφυαλγίας / ισχιαλγίας, προβλήματα δηλαδή τα οποία εμπίπτουν στις εξαιρέσεις του ωφελήματος Cypria Protector στο Άρθρο 29(η), έστω και αν αυτά οφείλονται σε ατύχημα ή όχι». (Παρ.9) Για σκοπούς προώθησης των πιο πάνω ισχυρισμών, η μοναδική μάρτυρας της εναγόμενης, η Α. Φυσεντζίδου, ανέφερε στα εξής στην Ε/Δ της: A. Ως προς το Α ανωτέρω - προϋπάρχοντα / παθολογικά προβλήματα, η μάρτυς παρέπεμψε μόνο στο πιστοποιητικό της αξονικής τομογραφίας σπονδυλικής στήλης στο οποίο υπεβλήθη ο ενάγοντας στις 20/2/15 (Τεκ. 3Α και 3Β) και στο οποίο καταγράφονται τα εξής: «Ευθειασμός ΟΜΣΣ - Απώλεια ύψους του σώματος του Ο3, Ο4 και Ο5 σπονδύλου, μέγιστη στον Ο4 με αμφίκοιλη μορφολογιακή σφηνοειδή παραμόρφωση του Ο5..ο 2ος του Schmorl, κεντρικά, στο άνω επιφυσιακό plateau του Ο3 σπονδύλου. Οστεόφυτα στα σώματα των ανωτέρω σπονδύλων, πρόσθια και οπίσθια στον Ο4 και Ο
2. Κυκλοτερής διάταση του ινώδους δακτυλίου στα Ο2-Ο3, Ο3-Ο4, Ο4-Ο5 και Ο5-Ι1 διαστήματα, μέγιστη στο Ο4-Ο
3. Εκφύλιση του δίσκου με φαινόμενο «κενού» παρατηρείται στα Ο4-Ο5 και Ο5-Ι1 διαστήματα. Στένωση Ο5-Ι
4. Στα Ο3-Ο4, Ο4-Ο5 και Ο5-Ι1 διαστήματα η προβολή δισκικού υλικού σε συνδυασμό με τα οστεόφυτα προκαλούν στένωση των κολπωμάτων.» Είναι η θέση της μάρτυρος ότι, «...το αποτέλεσμα της (αξονικής Τομογραφίας) ήτο ότι τα προβλήματα του Ενάγοντα ήσαν παθολογικής φύσεως σύμφωνα με τον σύμβουλο ιατρό της Εταιρείας μας και όχι σαν συνεπεία του ισχυριζόμενου ατυχήματος με αποτέλεσμα να μην γίνουν αποδεκτές οποιεσδήποτε περαιτέρω άδειες ασθενείας που αφορούσαν το συγκεκριμένο πρόβλημα» (βλ. παρ.6 Ε/Δ Φυσεντζίδου - έμφαση δική μου). Β. Ως προς το Β ανωτέρω, η μάρτυς, παραπέμποντας στο άρθρο 29 της μεταξύ των μερών ασφαλιστικής σύμβασης (βλ. Τεκ. 2), ανέφερε τα εξής: «Ο ενάγοντας υπέβαλε απαίτηση για 20 συνεδρίες για φυσιοθεραπεία για συνολικό ποσό €600, λόγω οσφυαλγίας - ισχυαλγίας. Η εν λόγω απαίτηση απερρίφθη διότι υπάγεται στις εξαιρέσεις του άρθρου 29(Η) του ασφαλιστικού συμβολαίου.» (βλ. παρ.4 Ε/Δ Φυσεντζίδου - έμφαση δική μου). Όπως ανέφερα ανωτέρω, ο Δρ. Σολομωνίδης, η ένορκη μαρτυρία του οποίου αποτέλεσε μέρος της μαρτυρίας της πλευράς του ενάγοντα, αντεξετάστηκε από τον ευπαίδευτο συνήγορο της εναγόμενης. Θέση του μάρτυρα ήταν ότι, την επίδικη αναρρωτική άδεια, τη χορήγησε στον ενάγοντα κατόπιν επανεξέτασης του τελευταίου στις 10/2/15 και 06/03/15 όταν και διαπίστωσε ότι συνέχιζαν να υφίστανται οι κακώσεις που είχαν διαπιστωθεί κατά την πρώτη εξέταση μετά το ατύχημα, ήτοι κάκωση της οσφυϊκής μοίρας της σπονδυλικής στήλης, κάκωση δεξιού γόνατος και δεξιού πλευρικού τόξου και πιθανά συμπιεστικά κατάγματα της οσφυϊκής μοίρας της σπονδυλικής στήλης και ότι η κατάσταση του ενάγοντα επιδεινώνετο. Τις εν λόγω διαπιστώσεις του, ο μάρτυρας ανέφερε ότι τις κατέγραψε σε έκθεση που ετοίμασε στις 29/4/15, αντίγραφο της οποίας προσκόμισε ως Τεκ. Ε στην Ε/Δ του. Το πρωτότυπο της εν λόγω έκθεσης, προσκομίστηκε από τον ενάγοντα ως Τεκ. Θ στη δική του Ε/Δ. Αντεξεταζόμενος, ο μάρτυρας ανέφερε ότι οι διαπιστώσεις που κατέγραψε στην έκθεση του, βασίστηκαν στις ακτινογραφίες που του προσκόμισε τότε ο ενάγοντας και όχι στα οποιαδήποτε αποτελέσματα αξονικής τομογραφίας εφόσον είναι ο ίδιος που συνέστησε στον ενάγοντα να υποβληθεί στη συνέχεια στην εν λόγω εξέταση. Του υποδείχτηκε το πιστοποιητικό της αξονικής τομογραφίας και ο μάρτυρας συμφώνησε ότι ο ενάγοντας φαίνεται να είχε «παλιά προβλήματα» και τα οποία δεν είναι «προβλήματα» που θα μπορούσαν να εκδηλωθούν σε λίγες μέρες. Ανέφερε όμως επίσης ότι, η ύπαρξη τέτοιων «παλιών προβλημάτων», «δεν απαγορεύει να συμβεί καινούριος τραυματισμός», ως είναι οι τραυματισμοί που είχε διαπιστώσει όταν εξέταζε τον ενάγοντα και αποφάσιζε να του χορηγήσει την επίδικη άδεια. Με την ολοκλήρωση της αντεξέτασης του Δρ. Σολομωνίδη, αμφότεροι οι συνήγοροι προχώρησαν σε τελικές γραπτές αγορεύσεις. Συνοψίζω τις θέσεις τους. Η μεν υπόθεση του ενάγοντα βασίζεται στη συμβατική υποχρέωση της εναγόμενης να του χορηγήσει προσωρινό επίδομα ανικανότητας λόγω ατυχήματος, υποχρέωση την οποία η τελευταία δεν αρνείται ότι υπέχει. Είναι η θέση του ενάγοντα ότι η απαίτηση του για τέτοιο επίδομα αναφορικά με την επίδικη περίοδο, δικαιολογήθηκε πλήρως και επαρκώς από την επιστημονική μαρτυρία του Δρ. Σολομωνίδη, η οποία παρέμεινε ουσιαστικά αναντίλεκτη και αδιαμφισβήτητη. Η δε υπεράσπιση, βασίζει τις θέσεις της στο ότι έχει, κατ' εκείνη, διαφανεί από την αξονική τομογραφία αλλά και από τη θέση που τήρησε ο Δρ. Σολομωνίδης κατά την αντεξέταση του, ότι τα «προβλήματα» για τα οποία παραπονείται ο ενάγοντας, ήταν παθολογικά και προϋπήρχαν του ατυχήματος και ως εκ τούτου, δικαιολογημένα δεν κάλυψαν την απαίτηση του. Είναι περαιτέρω η θέση της εναγόμενης ότι, κατ' εφαρμογή του αρ.29 της επίδικης σύμβασης «η απαίτηση του ενάγοντα για φυσιοθεραπείες δεν καλύπτεται από το ασφαλιστήριο έγγραφο» (βλ. παρ. 4 Γρ.Αγορ. εναγόμενης). Προτού προχωρήσω με την αξιολόγηση της μαρτυρίας, θα πρέπει να επισημάνω ότι η απαίτηση του ενάγοντα στην παρούσα αγωγή, περιορίζεται ρητά στην έκθεση απαίτησης να αφορά μόνο σε «επίδομα προσωρινής ανικανότητας» και σε κανένα σημείο, είτε της αγωγής είτε της προσκομισθείσας μαρτυρίας του ενάγοντα, δεν υποβλήθηκε οποιαδήποτε απαίτηση για φυσιοθεραπείες, ως παραδόξως ισχυρίζεται η υπεράσπιση. Το γιατί η υπεράσπιση, αποφάσισε να ασχοληθεί με θέμα το οποίο ουδέποτε αποτέλεσε μέρος των επιδίκων θεμάτων της αγωγής ή των αξιώσεων του ενάγοντα, παρέμεινε άγνωστο, όμως σε κάθε περίπτωση, εφόσον δεν συνιστά επίδικο θέμα, δεν θα με απασχολήσει. Αναφέρω τα πιο πάνω διότι ένα μεγάλο μέρος των ισχυρισμών της εναγόμενης, τόσο στο δικόγραφο της, όσο και στη μαρτυρία της, περιστρέφεται γύρω από την ερμηνεία του αρ.29 της επίδικης σύμβασης και ειδικότερα της εξαίρεσης που εκεί προνοείται, ούτως ώστε να καταδειχθεί, κατά την εναγόμενη, ότι ο ενάγοντας δεν δικαιούται στις «απαιτούμενες φυσιοθεραπείες» (βλ. παρ. 9 της Υπεράσπισης και παρ.4 Ε/Δ Φυσεντζίδου). Στον βαθμό επομένως και στην έκταση, που οι εν λόγω θέσεις και μαρτυρία της εναγόμενης, αφορούν αυτό το μη επίδικο θέμα της «απαίτησης για φυσιοθεραπείες», οι εν λόγω θέσεις και μαρτυρία δεν μπορούν παρά να αγνοηθούν. Κατ' επέκταση, δεν θα με απασχολήσει ούτε η ερμηνεία και εφαρμογή του αρ.29 της επίδικης σύμβασης εφόσον η επίκληση του από την εναγόμενη, έγινε αποκλειστικά για το θέμα των φυσιοθεραπειών. Στρέφομαι τώρα στο πραγματικό επίδικο θέμα της υπόθεσης, ήτοι στο κατά πόσο ο ενάγοντας δικαιούται να λάβει, με βάση την επίδικη σύμβαση, το σχετικό επίδομα προσωρινής ανικανότητας για την περίοδο που το ζητά, ήτοι για δύο μήνες. Εφόσον πρόκειται για αστική υπόθεση, το γενικό βάρος απόδειξης (burden of proof) είναι στους ώμους του ενάγοντα και βασίζεται στην απλή πιθανολόγηση, ενώ το ειδικό βάρος απόδειξης (evidential burden), αφορά στην ανάγκη παρουσίασης από την εναγόμενη, ικανοποιητικής μαρτυρίας, για υποστήριξη ενός επίδικου θέματος οπόταν και σε τέτοια περίπτωση, το βάρος μετατοπίζεται πίσω στον ενάγοντα να απαντήσει ικανοποιητικά και να αποσείσει το εκ πρώτης όψεως συμπέρασμα που δημιουργήθηκε. Το ερώτημα παραμένει, όπως άλλωστε πάντα ήταν, κατά πόσο ο διάδικος που φέρει το βάρος απόδειξης των ισχυρισμών του, το έχει αποσείσει με τη μαρτυρία του και κατά πόσο στη συνέχεια ο αντίδικος του, έχει με τη δική του μαρτυρία, αντικρούσει επαρκώς τους ισχυρισμούς αυτούς, ώστε το βάρος απόδειξης να μετατοπιστεί πίσω στον πρώτο. Εκεί βέβαια που το δίκαιο της απόδειξης επιβάλλει όπως το βάρος απόδειξης συγκεκριμένων ισχυρισμών και υπερασπίσεων, είναι στους ώμους του εναγόμενου να το αποσείσει, οι ρόλοι αντιστρέφονται, νοουμένου βέβαια ότι ο ενάγοντας έχει πρωτίστως αποσείσει το γενικό βάρος απόδειξης της δικής του υπόθεσης. Στην παρούσα περίπτωση, ο ενάγοντας είχε το βάρος να αποδείξει ότι αναγκάστηκε να απουσιάσει προσωρινά από την εργασία του λόγω προσωρινής ανικανότητας η οποία προκλήθηκε από ατύχημα. Προς απόδειξη του προαναφερόμενου βάρους, ο ενάγοντας προσκόμισε τόσο τη μεταξύ των μερών σύμβαση που προνοεί για το επίδικο επίδομα, καθώς και την ειδική ιατρική μαρτυρία του χειρούργου ορθοπεδικού Δρ. Σολομωνίδη, σύμφωνα με την οποία, χορηγήθηκε στον ενάγοντα αναρρωτική άδεια, μετά που διαπιστώθηκε ότι ο ενάγοντας υπέστη κακώσεις στην οσφυϊκή μοίρα, στο δεξιό γόνατο, στο δεξιό πλευρικό τόξο και πιθανά συμπιεστικά κατάγματα της οσφυϊκής μοίρας. Στη βάση αυτών των διαπιστώσεων, σύμφωνα με την κοινή και αδιαμφησβήτητη μαρτυρία, η εναγόμενη κατέβαλε πλήρως το επίδομα που ζητήθηκε αρχικά από τον ενάγοντα, για ένα μήνα (€1.371,42). Η μαρτυρία της πλευράς του ενάγοντα επεκτάθηκε στη συνέχεια και στην περαιτέρω ειδική ιατρική μαρτυρία και πιστοποιητικά του Δρ. Σολομωνίδη, σύμφωνα με την οποία, ο τελευταίος, διαπιστώνοντας κατόπιν επανεξέτασης, «συνεχιζόμενων κακώσεων αυτού ως ανωτέρω περιγράφεται», ήτοι «πτώση - κάκωση αυχένα, οσφύος και δεξιού γόνατος - κατάγματα Ο2-Ο4» και «πτώση - κάκωση αυχένα και οσφύος, καθίζηση Ο2-Ο4 και κάκωση δεξιού γόνατος», συνέστησε περαιτέρω αναρρωτική άδεια για την επίμαχη περίοδο (βλ. Τεκ.ΙΑ και ΙΓ Ε/Δ ενάγοντα και Τεκ.Α και Γ Ε/Δ Σολομωνίδη). Τα πιο πάνω ευρήματα στα οποία ο Δρ. Σολομωνίδης κατέληξε κατά την επίμαχη περίοδο, καθώς και η εμπειρογνωμοσύνη του, δεν αμφισβητούνται από την υπεράσπιση. Στη βάση των πιο πάνω, ο ενάγοντας έχει, «εκ πρώτης όψεως» τουλάχιστο, αποσείσει το δικό του βάρος και το ερώτημα είναι αν η εναγόμενη έχει προσκομίσει τέτοια μαρτυρία που να αντικρούει επαρκώς και ικανοποιητικά τους ισχυρισμούς του ενάγοντα. Την εν λόγω μαρτυρία του ενάγοντα, η εναγόμενη επιχείρησε να την αντικρούσει μόνο με τη μαρτυρία της Α. Φυσεντζίδου, λειτουργού της εναγομένης. Το ότι τα τυχόν ιατρικά προβλήματα που αντιμετωπίζει ο ενάγοντας και για τα οποία του χορηγήθηκε αναρρωτική άδεια, στην πραγματικότητα οφείλονται σε παθολογικά και προϋπάρχοντα του ατυχήματος προβλήματα, η Φυσεντζίδου το βασίζει, σύμφωνα με την Ε/Δ της, στα όσα της ανέφερε «ο σύμβουλος ιατρός της εταιρείας μας». Καμία όμως μαρτυρία, ιατρικής ή άλλως πως επιστημονικής φύσης, προσκομίστηκε από την Φυσεντζίδου προς υποστήριξη αυτών των εξειδικευμένων ισχυρισμών της ή από αυτόν τον φερόμενο ως «σύμβουλο ιατρό» της εναγομένης, ο οποίος και παρουσιάζεται να μην συμφωνεί με τα ευρήματα του Δρ. Σολομωνίδη. Ούτε καν το όνομα ή η ιδιότητα αυτού του φερόμενου ως «σύμβουλου ιατρού», αναφέρεται από την Φυσεντζίδου, έστω για να μπορέσει να εξεταστεί η εμπειρογνωμοσύνη του, το βάσιμο των θέσεων του ως εμπειρογνώμονας, αλλά και η βαρύτητα που θα πρέπει να αποδοθεί στη γνώμη του. Κοντολογίς, την ειδική ιατρική μαρτυρία που προσκόμισε ο ενάγοντας, η εναγόμενη επιχειρεί να την αντικρούσει μόνο με τη μαρτυρία μιας ασφαλιστικής λειτουργού, που καμία ιατρική ή συναφή επιστημονική γνώση έχει και η οποία, περιορίζεται απλά να αναφέρει γενικά, χωρίς οποιαδήποτε τεκμηρίωση, τι τη συμβούλεψε κάποιος που φέρεται να είναι εμπειρογνώμονας, η «επιστημονική μαρτυρία» του οποίου όμως, ουδέποτε παρουσιάστηκε στο Δικαστήριο, είτε ξεχωριστά, είτε ως μέρος της μαρτυρίας. Το ότι η Φυσεντζίδου παραπέμπει στο περιεχόμενο μιας αξονικής τομογραφίας στην οποία υπεβλήθη ο ενάγοντας, για να υποστηρίξει τη θέση της εναγομένης και του «σύμβουλου ιατρού» της, περί προϋπάρχοντων παθολογικών προβλημάτων, δεν είναι αρκετό για να αντικρούσει την ειδική μαρτυρία που προσκόμισε ο ενάγοντας και η οποία αποδεικνύει τις δικές του θέσεις. Αυτό αφ' ενός γιατί, η εν λόγω αξονική τομογραφία, περιλαμβάνει μόνο ιατρικούς όρους οι οποίοι ουδέποτε επεξηγήθηκαν στο Δικαστήριο με την απαιτούμενη επιστημονική μαρτυρία επί της οποίας η Φυσεντζίδου και η εναγόμενη βασίζουν τις θέσεις τους και την οποία μαρτυρία υπενθυμίζω, η Φυσεντζίδου δεν είναι ικανή να προσφέρει η ίδια, και αφετέρου διότι, η μη αποκάλυψη του ονόματος ή της ιδιότητας του «συμβούλου» που φέρεται να γνωμάτευσε επί της εν λόγω τομογραφίας, στερεί από το Δικαστήριο αλλά και από τον ενάγοντα, την οποιαδήποτε δυνατότητα ελέγχου της αξιοπιστίας των επί του προκειμένου θέσεων. Ούτε όμως από την αντεξέταση του εμπειρογνώμονα του ενάγοντα προέκυψε οτιδήποτε που να καταρρίπτει τις θέσεις του τελευταίου ή που να επιβεβαιώνει τις θέσεις της εναγόμενης. Ο εν λόγω ιατρός, αναγνώρισε μεν ότι τα όσα αναγράφονται στην επίμαχη αξονική τομογραφία, συνιστούν προβλήματα που δεν προκύπτουν μέσα σε λίγες μέρες, την ίδια στιγμή δε, εξήγησε ότι τα εν λόγω προβλήματα, δεν αποκλείουν την ύπαρξη κάποιου άλλου τραυματισμού, όπως ήταν ο τραυματισμός που διαπίστωσε κατά τις ημερομηνίες που εξέτασε για πρώτη φορά και στη συνέχεια επανεξέτασε τον ενάγοντα. Σημειώνω εδώ ότι, σύμφωνα με τις ιατρικές βεβαιώσεις που εξέδωσε ο εν λόγω ιατρός και οι οποίες δεν αμφισβητήθηκαν, η αναρρωτική άδεια που αυτός συνέστησε, οφείλετο σε διαπίστωση «συνεχιζόμενων κακώσεων», τόσο στη σπονδυλική στήλη όσο και στο γόνατο. Σημειώνω επίσης ότι, η αξονική τομογραφία, περιορίστηκε σε εξέταση της σπονδυλικής στήλης του ενάγοντα, ενώ καμία αναφορά γίνεται για τις κακώσεις στο δεξιό του γόνατο. Το ότι οι εν λόγω κακώσεις, αποτέλεσαν επίσης βάση για τη χορήγηση της επίδικης αναρρωτικής άδειας, δεν αμφισβητήθηκε από την υπεράσπιση όπως και δεν αμφισβητήθηκε ότι είναι στη βάση των διαπιστώσεων του Δρ. Σολομωνίδη επί του συνόλου των κακώσεων του ενάγοντα, που εγκρίθηκε αρχικά το επίδομα. Υπενθυμίζω εδώ τον κανόνα ότι «στις περιπτώσεις όπου είναι η θέση του αντίδικου ότι τα γεγονότα που ισχυρίζεται η άλλη πλευρά δεν έγιναν, απαιτείται αντεξέταση και μάλιστα σφοδρή, μόνο και μόνο για να αποδειχθεί η έλλειψη υπόβαθρου..., να επισημανθούν αντιφάσεις και ανακρίβειες» και η παράλειψη αντεξέτασης μαρτύρων σε ουσιώδες μέρος της μαρτυρίας τους ισοδυναμεί με αποδοχή της (βλ. Κ. Λ. ν. Δημοκρατίας