← Κύπρος

Αναφορικά με τη Διαιτησία μεταξύ Συνεργατικού Ταμιευτηρίου Λεμεσού Λτδ ν. Γεώργιου Ιωάννου Ανδρέου, Aίτηση/Έφεση αρ.: 283/2016, 12/1/2018

Αναφορικά με τη Διαιτησία μεταξύ Συνεργατικού Ταμιευτηρίου Λεμεσού Λτδ ν. Γεώργιου Ιωάννου Ανδρέου, Aίτηση/Έφεση αρ.: 283/2016, 12/1/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2018:A11 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Στ. Τσιβιτανίδου-Κίζη, Α.Ε.Δ. Aίτηση/Έφεση αρ.: 283/2016 Μεταξύ: Αναφορικά με τον περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμο του 1985 όπως έχει τροποποιηθεί και Αναφορικά με τη Διαιτησία μεταξύ Συνεργατικού Ταμιευτηρίου Λεμεσού Λτδ Απαιτητών Και Γεώργιου Ιωάννου Ανδρέου Οφειλέτη -------------------------------------------------- Ημερομηνία: 12 Ιανουαρίου 2018 Εμφανίσεις: Για τον Εφεσείοντα/Αιτητή (Οφειλέτη): κα Χατζηνεοφύτου για Παναγιώτης Π. Κλεβούλου Για τους Εφεσίβλητους/Καθ' ων η Αίτηση (Απαιτητές): κ. Μ. Μαστορούδης για ΝΤΙΝΟΣ ΜΑΣΤΟΡΟΥΔΗΣ & ΣΙΑ Δ.Ε.Π.Ε. Α Π Ο Φ Α Σ Η Με την υπό κρίση Αίτηση/Έφεση, ο Αιτητής αιτείται την ακύρωση της διαιτητικής απόφασης που εκδόθηκε εναντίον του στις 8.6.

  1. Ως Λόγοι Έφεσης προβάλλονται οι εξής: «Πρώτος λόγος έφεσης: Ο διορισμός του λεγόμενου διαιτητή έγινε χωρίς τη σύμφωνη γνώμη του Εφεσείοντος και κατά παράβαση του Συντάγματος και της σχετικής νομοθεσίας. Δεύτερος λόγος έφεσης: Ο λεγόμενος Διαιτητής εξεδίκασε την υπόθεση του Εφεσείοντος χωρίς να τηρήσει τα υπό της Πολιτικής Δικονομίας θέσμια και ούτε διεξήχθη οποιαδήποτε δίκη απλά ο λεγόμενος διαιτητής επεκύρωσε την απόφαση της Καθ' ης η Αίτηση - Εφεσείβλητης για το ισχυριζόμενο χρέος του Εφεσείοντος και μάλιστα παραπλανώντας τον Αιτητή - Εφεσείοντα και/ή η προσβαλλομένη απόφαση είναι προϊόν απάτης και μεθόδευσης. Τρίτος λόγος έφεσης: Η απόφαση την οποία ο Διαιτητής επέδωσε στον Αιτητή - Εφεσείοντα στις 08/08/2016 δεν απαγγέλθη κανονικά στον Αιτητή - Εφεσείοντα και είναι αναιτιολόγητη. Τέταρτος λόγος έφεσης: Η απόφαση του λεγόμενου Διαιτητή είναι προϊόν μεθοδεύσεων του Διαιτητού και της Καθ ης - Εφεσίβλητης και το επιδικασθέν ποσό είναι επίσης προϊόν απάτης, μεθοδεύσεων και τοκογλυφίας. Πέμπτος λόγος έφεσης: Στο ποσό το οποίο ο λεγόμενος Διαιτητής επιδίκασε εις βάρος του Αιτητή Εφεσείοντος περιλαμβάνονται παράνομες χρεώσεις, τοκισμοί και ανατοκισμοί εν πολλοίς αυθαίρετοι και κατά τρόπο τοκογλυφικό και εν άλλοις βασισμένοι σε παράνομη δανειακή Σύμβαση και/ή σε καταχρηστικές ρήτρες κατά παράβαση του περί Καταχρηστικών Ρητρών σε Καταναλωτικές Συμβάσεις Νόμου 93(I)/96 και επίσης βασισμένοι επί αντισυνταγματικής νομοθεσίας.» Η Αίτηση/Έφεση υποστηρίζεται από Ένορκη Δήλωση του ίδιου του Αιτητή, η οποία έχει ως εξής: «
  2. Είμαι ο Αιτητής-Εφεσείων στην παρούσα και εξ' όσων κάλλιον γνωρίζω και πιστεύω και εξ' όσων ο Δικηγόρος μου με συμβουλεύει σε σχέση με τις νομικές αρχές.
  3. Ανέγνωσα το περιεχόμενο της Αιτήσεως-Εφέσεως μου και συμφωνώ με το περιεχόμενο του, το οποίο υιοθετώ αυτολεξεί.
  4. Περί τον Ιούνιο ή Ιούλιο του 2013 έλαβα ειδοποίηση να παρευρεθώ σε διαδικασία επίλυσης διαφοράς μου με την Καθ' ης - Εφεσίβλητη ενώπιον του φερομένου ως Διαιτητού κ. Λοϊζου Σωτηρίου.
  5. Ουδέποτε ρωτήθηκα αν επιθυμώ τον διορισμό του εν λόγω Διαιτητή και ουδέποτε πληροφορήθηκα ότι η υπόθεσή μου θα οδηγηθεί σε διαιτησία και εξ' όσων γνωρίζω ο συγκεκριμένος λεγόμενος Διαιτητής υπήρξε συνεργάτης της Καθ' ης - Εφεσίβλητης. Ποτέ δεν ενέκρινα τον διορισμό του εν λόγω Διαιτητή.
  6. Συμφώνως της ειδοποιήσεως παρέστην ενώπιον του λεγομένου Διαιτητού, ο οποίος με κάλεσε να διαπραγματευθώ με την Καθ' ης - Εφεσείουσα και να επανέλθουμε σ' ένα έτος.
  7. Τόσο πριν την αναφερομένη ειδοποίηση όσο και μετά ειδοποίησα την Καθ' ης - Εφεσίβλητη ότι αδυνατώ να αποπληρώσω το χρέος μου και την κάλεσα να συμφωνήσουμε το οφειλόμενο ποσό μετά από λογιστικό έλεγχο και να προβούν σε εκποίηση της υποθήκης αλλά η Καθ' ης - Εφεσίβλητη αδιαφόρησε και συνέχισε να τοκίζει και να χρεώνει με τον τρόπο της την οφειλή μου.
  8. Στις 08/08/2016 παρέλαβα το επισυνημμένο έντυπο, με το οποίο ο κ. Λοϊζος Σωτηρίου με πληροφορεί ότι οφείλω το αναφερόμενο ποσό.
  9. Αρνούμαι ότι οφείλω το αναφερόμενο ποσό και υποστηρίζω ότι το ποσό αυτό είναι προϊόν καταχρηστικών χρεώσεων και τοκογλυφικό κατά παράβαση του Συντάγματος και της νομοθεσίας, όπως ο Δικηγόρος μου εκθέτει.
  10. Καμία δίκη δεν έγινε και κανένα δικόγραφο δεν μου εδόθη για να εκδικασθεί η υπόθεση μου, ούτε ποτέ κλήθηκα να ακούσω οποιαδήποτε μαρτυρία για το ισχυριζόμενο χρέος μου και ουδέποτε είχα την ευκαιρία να αναφέρω οτιδήποτε σχετικό στο λεγόμενο Διαιτητή.
  11. Δια όλους αυτούς τους λόγους εφεσιβάλλω την απόφαση του λεγόμενου Διαιτητή.» Οι Καθ' ων η Αίτηση/Εφεσίβλητοι καταχώρισαν Ένσταση, προβάλλοντας τους ακόλουθους λόγους: «
  12. Ο Αιτητής - Εφεσείων κλητεύθηκε δεόντως από τον Διαιτητή, ήταν παρών προσωπικά και/ή εκπροσωπούμενος από δικηγόρο καθ' όλη την διάρκεια διεξαγωγής της διαδικασίας της διαιτησίας και αποδέχθηκε την εκ συμφώνου έκδοση της επίδικης Διαιτητικής Απόφασης ημερομηνίας 08/06/
  13. Ως εκ τούτου, κωλύεται να προσβάλλει το κύρος της ρηθείσας επίδικης Διαιτητικής Απόφασης.
  14. Η διαδικασία έκδοσης της διαιτητικής ήταν απόλυτα ορθή, νόμιμη, έγκυρη και νομότυπη και σύμφωνη και με τους κανόνες της φυσικής δικαιοσύνης, της δίκαιης δίκης και επιείκειας και ακολουθήθηκαν όλες οι ενδεδειγμένες διαδικασίες, θέσμια και οι εκάστοτε εν ισχύ νομοθεσίες.
  15. Ο διαιτητής άσκησε τα καθήκοντα του ανεξάρτητα, αντικειμενικά, αμερόληπτα, επιμελώς και υπεύθυνα και συμμορφούμενος πλήρως με τους δικονομικούς και νομικούς κανόνες που απαιτεί και προστάζει το καθήκον και το αξίωμα του διαιτητή.
  16. Η διαιτητική απόφαση εκδόθηκε νομότυπα από τον νομίμως διοριζόμενο διαιτητή προς εκδίκαση της μεταξύ των Εφεσίβλητων και του Εφεσείοντα διαφοράς, ο οποίος διορίστηκε από τον Έφορο Υπηρεσίας Εποπτείας και Ανάπτυξης Συνεργατικών Εταιρειών με βάση τις εξουσίες που παρέχει ο Περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμος 22/85, όπως τροποποιήθηκε.
  17. Η διαιτητική απόφαση είναι από όλες τις απόψεις νόμιμη και φέρει όλα τα χαρακτηριστικά στοιχεία έγκυρης διαιτητικής απόφασης και είναι πλήρως αιτιολογημένη, απόλυτα ορθή στο περιεχόμενο της και σαφής ως προς την ευθύνη του Εφεσείοντα απέναντι στους Εφεσίβλητους.
  18. Οι προβαλλόμενοι ισχυρισμοί περί παράνομου τόκου και/ή ανατοκισμού και/ή παράνομων χρεώσεων και/ή παράνομης κεφαλαιοποίησης είναι γενικοί και αόριστοι, χωρίς να δίδονται οποιαδήποτε στοιχεία και εν πάση περιπτώσει δεν νομιμοποιείται ο Εφεσείων να προβάλει τέτοιους ισχυρισμούς στην διαδικασία αυτή.
  19. Ο επίδικος λογαριασμός δεν χρεώθηκε με καμία παράνομη χρέωση και/ή ανατοκισμό και δεν έγινε καμία παράνομη κεφαλαιοποίηση και το ποσό το οποίο επιδικάστηκε στην διαιτητική απόφαση είναι το νόμιμο και το πραγματικά οφειλόμενο προς τους Εφεσίβλητους ποσό το οποίο είναι δεσμευτικό για τον Εφεσείοντα.
  20. Τα γεγονότα στην Αίτηση/Έφεση παρουσιάζονται κατά τρόπο ψευδή, ανακριβή και παραπλανητικό και δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα.
  21. Η Αίτηση/Έφεση είναι νόμω και ουσία αβάσιμη.» Η Ένσταση στηρίζεται στον περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμο 22/85 και 68/87 άρθρο 52 όπως τροποποιήθηκε, στους περί Συνεργατικών Εταιρειών Θεσμούς, Θεσμοί 78 και 79, στον περί Διαιτησίας Νόμο Κεφ. 4, στους κανόνες της επιείκειας και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Η Ένσταση υποστηρίζεται από Ένορκη Δήλωση της Θεοδώρας Μιλτιάδους, Τμηματάρχη Χρεών κατά τον ουσιώδη χρόνο, στο Συνεργατικό Ταμιευτήριο Λεμεσού Λτδ, γνωρίζουσα προσωπικά τα γεγονότα της υπόθεσης και δεόντως εξουσιοδοτημένης. Η ομνύουσα αρνείται τις θέσεις και τους ισχυρισμούς του Αιτητή, τους οποίους απορρίπτει ως αναληθείς, αβάσιμους και ανυπόστατους. Υποστηρίζει πως τα πραγματικά και αληθή γεγονότα της υπόθεσης, έχουν ως ακολούθως: «
  22. Δυνάμει Σύμβασης Πίστωσης ημερομηνίας 12/10/2007, η τότε Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Αγίου Αθανασίου, νυν Συνεργατικό Ταμιευτήριο Λεμεσού Λτδ, παραχώρησε στον Εφεσείοντα Δάνειο σε Τρεχούμενο Λογαριασμό ύψους Λίρες Κύπρου 60.000,00 με αρ. Λογαριασμού 4020590-
  23. Αντίγραφο της εν λόγω Σύμβασης Πίστωσης ημερομηνίας 12/10/2007 επισυνάπτεται ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ -Α-.
  24. Προς εξασφάλιση της εκπλήρωσης των συμβατικών υποχρεώσεων του έναντι των Εφεσιβλήτων δυνάμει της εν λόγω Σύμβασης Πίστωσης, ο Εφεσείοντας στις 12/10/2007 συνέστησε προς όφελος των Εφεσιβλήτων την υπ' αριθμό Υ11777/2007 Υποθήκη του Κτηματολογίου Λεμεσού επί της ακίνητης ιδιοκτησίας του. Αντίγραφο της εν λόγω Υποθήκης και του Εγγράφου Υποθήκης επισυνάπτονται ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ-Β-.
  25. Επειδή ο επίδικος Τρεχούμενος Λογαριασμός του Εφεσείοντα παρουσίαζε παρουσίαζε υπέρβαση του εγκεκριμένου Ορίου του, κατά παράβαση των όρων της Σύμβασης Πίστωσης ημερομηνίας 12/10/2007, και επειδή οι Εφεσίβλητοι κάλεσαν επανειλημμένα τον Εφεσείοντα να συμμορφωθεί με τις συμβατικές του υποχρεώσεις, χωρίς όμως αυτός να ανταποκριθεί, οι Εφεσίβλητοι απέστειλαν στον Εφεσείοντα επιστολή ημερομηνίας 20/02/2012 με την οποία τον καλούσαν να συμμορφωθεί με τις υποχρεώσεις του εντός 30 ημερών, διαφορετικά οι Εφεσίβλητοι θα προχωρούσαν στον τερματισμό της Συμφωνίας, χωρίς όμως ο Εφεσείοντας να συμμορφωθεί. Αντίγραφο της επιστολής των Εφεσιβλήτων προς τον Εφεσείοντα ημερομηνίας 20/02/2012 επισυνάπτεται ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ-Γ-.
  26. Επειδή ο Εφεσείοντας δεν συμμορφώθηκε με την επιστολή των Εφεσιβλήτων ημερομηνίας 20/02/2012, οι Εφεσίβλητοι με επιστολή τους προς τον Εφεσείοντα ημερομηνίας 23/03/2012 τερμάτισαν την επίδικη συμφωνία και κάλεσαν τον Εφεσείοντα να εξοφλήσει εντός 30 ημερών ολόκληρο το χρεωστικό υπόλοιπο του Λογαριασμού του, χωρίς όμως ο Εφεσείοντας να συμμορφωθεί. Επίσης, τον ενημέρωναν ότι ο Λογαριασμός του θα επιβαρύνεται με αυξημένο επιτόκιο προς 9%. Αντίγραφο της εν λόγω επιστολής ημερομηνίας 23/03/2012 επισυνάπτεται ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ-Δ-.
  27. Μετά τον τερματισμό της επίδικης Σύμβασης Πίστωσης, η υπόθεση παραπέμφθηκε σε Διαιτησία από την αρμόδια υπηρεσία, σύμφωνα με τις πρόνοιες του Περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμου και των Περί Συνεργατικών Εταιρειών Κανονισμών, ενώπιον του νομίμως διορισθέντος Διαιτητή κυρίου Λοίζου Σωτηρίου.
  28. Ο Διαιτητής κ. Λοίζος Σωτηρίου ουδέποτε υπήρξε μέλος και/ή υπάλληλος ούτε και είχε ποτέ οποιαδήποτε άλλη σχέση με τους Εφεσίβλητους έτσι ώστε να μπορεί να αμφισβητηθεί η ανεξάρτητη, αμερόληπτη και αντικειμενική κρίση του κατά την εκδίκαση της επίδικης διαιτησίας.
  29. Συγκεκριμένα, ο Εφεσείοντας κλήθηκε από τον Διαιτητή με Ειδοποίηση του ημερομηνίας 08/07/2013, η οποία επιδόθηκε σε αυτόν διά χειρός στις 24/08/2013, να προσέλθει στην διαδικασία Διαιτησίας η οποία θα πραγματοποιείτο στις 23/09/
  30. Η εν λόγω Ειδοποίηση του Διαιτητή μαζί με την ένορκη δήλωση επίδοσης της επισυνάπτονται ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ-Ε-.
  31. Κατά την πρώτη ημερομηνία διεξαγωγής της Διαιτησίας στις 23/09/2013 εμφανίστηκε ο Εφεσείοντας προσωπικά και μαζί με τον δικηγόρο του. Με την σύμφωνη γνώμη όλων των πλευρών δόθηκαν από τον Διαιτητή οδηγίες όπως οι Εφεσίβλητοι καταχωρήσουν Έκθεση Απαίτησης και στη συνέχεια ο Εφεσείων καταχωρήσει Έκθεση Υπεράσπισης. Αντίγραφο της Έκθεσης Απαίτησης των Εφεσιβλήτων η οποία καταχωρήθηκε στις 27/12/2013 επισυνάπτεται ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ-ΣΤ-. Αντίγραφο της Έκθεσης Υπεράσπισης του Εφεσείοντα η οποία καταχωρήθηκε στις 17/02/2014 επισυνάπτεται ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ-Ζ-.
  32. Εν συνεχεία, η διαδικασία της διαιτησίας συνεχίσθηκε στις 20/11/2013, 08/01/2014, 17/02/2014, 17/03/2014, 6/5/2014, 26/06/2014, 5/9/2014, 6/10/2014, 10/11/2014, 19/12/2014, 6/3/2015, 21/4/2015 και ολοκληρώθηκε στις 08/06/2015 ημερομηνία κατα την οποία εκδόθηκε εκ Συμφώνου η επίδικη προσβαλλόμενη Διαιτητική Απόφαση υπέρ των Εφεσιβλήτων και εναντίον του Εφεσείοντα. Τα σχετικά Πρακτικά της Διαιτησίας ημερομηνίας 23/09/2013, 20/11/2013, 08/01/2014, 17/02/2014, 17/03/2014, 6/5/2014, 26/06/2014, 5/9/2014, 6/10/2014, 10/11/2014, 19/12/2014, 6/3/2015, 21/4/2015 και 08/06/2015 επισυνάπτονται ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ-Η-. Η εκ συμφώνου εκδοθείσα προσβαλλόμενη Διαιτητική απόφαση ημερομηνίας 08/06/2015 επισυνάπτεται ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ-Θ-. Όπως γίνεται παραδεκτό από τον Εφεσείοντα στην ένορκη δήλωση του που συνοδεύει την Αίτηση/Εφεση του, η επίδικη Διαιτητική Απόφαση ημερομηνίας 08/06/2015 γνωστοποιήθηκε γραπτώς και διά χειρός στον Εφεσείοντα μέσω ιδιώτη επιδότη στις 08/08/2016.» Η ομνύουσα διατείνεται πως από τα γεγονότα όπως η ίδια τα έχει εκθέσει προκύπτει πως: «(α) Ο Αιτητής - Εφεσείων κλητεύθηκε δεόντως από τον Διαιτητή, ήταν παρών προσωπικά και/ή εκπροσωπούμενος από δικηγόρο καθ' όλη την διάρκεια διεξαγωγής της διαδικασίας της διαιτησίας και αποδέχθηκε την εκ συμφώνου έκδοση της επίδικης Διαιτητικής Απόφασης ημερομηνίας 08/06/
  33. Ως εκ τούτου, κωλύεται να προσβάλλει το κύρος της ρηθείσας επίδικης Διαιτητικής Απόφασης. (β) Η διαδικασία έκδοσης της διαιτητικής ήταν απόλυτα ορθή, νόμιμη, έγκυρη και νομότυπη και σύμφωνη και με τους κανόνες της φυσικής δικαιοσύνης, της δίκαιης δίκης και επιείκειας και ακολουθήθηκαν όλες οι ενδεδειγμένες διαδικασίες, θέσμια και οι εκάστοτε εν ισχύ νομοθεσίες. (γ) Ο διαιτητής άσκησε τα καθήκοντα του ανεξάρτητα, αντικειμενικά, αμερόληπτα, επιμελώς και υπεύθυνα και συμμορφούμενος πλήρως με τους δικονομικούς και νομικούς κανόνες που απαιτεί και προστάζει το καθήκον και το αξίωμα του διαιτητή. (δ) Η διαιτητική απόφαση εκδόθηκε νομότυπα από τον νομίμως διοριζόμενο διαιτητή προς εκδίκαση της μεταξύ των Εφεσίβλητων και του Εφεσείοντα διαφοράς, ο οποίος διορίστηκε από τον Έφορο Υπηρεσίας Εποπτέιας και Ανάπτυξης Συνεργατικών Εταιρειών με βάση τις εξουσίες που του παρέχει ο Περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμος 22/85, όπως τροποποιήθηκε. (ε) Η διαιτητική απόφαση είναι από όλες τις απόψεις νόμιμη και φέρει όλα τα χαρακτηριστικά στοιχεία έγκυρης διαιτητικής απόφασης και είναι πλήρως αιτιολογημένη, απόλυτα ορθή στο περιεχόμενο της και σαφής ως προς την ευθύνη του Εφεσείοντα απέναντι στους Εφεσίβλητους. (στ) Οι προβαλλόμενοι ισχυρισμοί περί παράνομου τόκου και/ή ανατοκισμού και/ή παράνομων χρεώσεων και/ή παράνομης κεφαλαιοποίησης είναι γενικοί και αόριστοι, χωρίς να δίδονται οποιαδήποτε στοιχεία, και εν πάση περιπτώσει δεν νομιμοποιείται ο Εφεσείων να προβάλει τέτοιους ισχυρισμούς στην διαδικασία αυτή. (ζ) Ο επίδικος λογαριασμός δεν χρεώθηκε με καμία παράνομη χρέωση και/ή ανατοκισμό και δεν έγινε καμία παράνομη κεφαλαιοποίηση και το ποσό το οποίο επιδικάστηκε στην διαιτητική απόφαση είναι το νόμιμο και το πραγματικά οφειλόμενο προς τους Εφεσίβλητους ποσό το οποίο είναι δεσμευτικό για τον Εφεσείοντα.» Εφαρμογή επί του προκειμένου έχει το άρθρο 52 του περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμου (Ν.22/85). Το εδάφιο 1(α) του εν λόγω Νόμου προβλέπει πως όταν προκύπτει διαφορά μεταξύ Συνεργατικής Εταιρείας και μελών, καταθετών, οφειλετών ή των εγγυητών τους, η εν λόγω διαφορά θα παραπέμπεται από την Συνεργατική Εταιρεία ή από οποιοδήποτε από τα πιο πάνω πρόσωπα στον Έφορο Συνεργατικών Εταιρειών. Τα εδάφια

(2)και
(4)του ίδιου άρθρου προνοούν τα εξής: «
(2)Ο Έφορος δύναται, με τη λήψη της δυνάμει του εδαφίου
(1)παραπομπής: (α) να επιχειρήσει συνδιαλλαγή της διαφοράς ή (β) να παραπέμπει τη διαφορά προς επίλυση σε διαιτησία η οποία διεξάγεται σύμφωνα με τις διατάξεις των Θεσμών που εκδίδονται δυνάμει του εδαφίου
(6)ή, μέχρι την έκδοση τους, σύμφωνα με τις διατάξεις του περί Διαιτησίας Νόμου και τις διατάξεις των Θεσμών 78 και 79 των περί Συνεργατικών Εταιρειών Θεσμών του 1987 έως 2012.» «
(4)Οποιοσδήποτε θεωρεί τον εαυτό του αδικημένο από την απόφαση οποιουδήποτε διαιτητή ή διαιτητών, δύναται να υποβάλει Έφεση στο Δικαστήριο εντός 21 ημερών από την ημερομηνία γνωστοποίησης προς αυτόν της απόφασης.» Το εδάφιο 5 του άρθρου 52 προβλέπει πως σε περίπτωση που η απόφαση δεν εφεσιβληθεί εντός της προθεσμίας των 21 ημερών, τότε η Διαιτητική Απόφαση καθίσταται τελική και εκτελείται κατά τον ίδιο τρόπο ως οι αποφάσεις Πολιτικού Δικαστηρίου. Το πιο πάνω άρθρο υπήρξε αντικείμενο εξέτασης στην υπόθεση Ανδρέας Χατζηγεωργίου Νικολάου ν. Νέας Συνεργατικής Πιστωτικής Εταιρείας Αγλαντζιάς, Π.Ε. 357/2008, ημερ. 11.4.2012, όπου το Εφετείο υπέδειξε τα πλαίσια της διαδικασίας εγγραφής και εκτέλεσης Διαιτητικής απόφασης. Αναφέρονται τα εξής: «Το Επαρχιακό Δικαστήριο κατά την ενάσκηση των εξουσιών του στα πλαίσια διαδικασίας εγγραφής και εκτέλεσης διαιτητικής απόφασης δεν ελέγχει την ορθότητα της διαιτητικής απόφασης ούτε υπεισέρχεται στην ουσία της διαφοράς. Από την άλλη όμως, η διαδικασία δεν είναι απλώς τυπική εφόσον δι΄ αυτής επιδιώκεται η πρόσδοση δικαστικής ισχύος στη διαιτητική απόφαση για σκοπούς εκτέλεσης μέσω του επαρχιακού δικαστηρίου δια της εφαρμογής των ανάλογων δικονομικών μέτρων που εφαρμόζονται για σκοπούς εκτέλεσης δικαστικών αποφάσεων. Γι΄ αυτόν ακριβώς το λόγο κάθε αίτηση που υποβάλλεται στο επαρχιακό δικαστήριο για εγγραφή και εκτέλεσης διαιτητικής απόφασης πρέπει να επιδίδεται στο πρόσωπο προς το οποίο στρέφεται η διαιτητική απόφαση ώστε να έχει την ευκαιρία να προβάλει ο,τιδήποτε που ενδεχομένως έχει σχέση μόνο με το επίδικο θέμα της προώθησης της εγγραφής και εκτέλεσης της διαιτητικής απόφασης χωρίς το δικαστήριο να υπεισέρχεται σε άλλα θέματα, αναγόμενα στην ουσία κλπ της διαφοράς αναφορικά με την οποία εκδόθηκε η διαιτητική απόφαση. Βασική προϋπόθεση για την εγγραφή της διαιτητικής απόφασης είναι η διαπίστωση ότι η εν λόγω απόφαση φέρει τα απαραίτητα χαρακτηριστικά στοιχεία έγκυρης διαιτητικής απόφασης και ότι γνωστοποιήθηκε στο πρόσωπο εναντίον του οποίου στρέφεται.» Έχει επίσης λεχθεί νομολογιακά πως το Επαρχιακό Δικαστήριο στα πλαίσια διαδικασίας που εγείρεται στη βάση του άρθρου 52 του Νόμου 22/85, εξετάζει περιορισμένα ζητήματα τα οποία καθορίστηκαν νομολογιακά. Στην υπόθεση Μανώλης Χριστοφή ν. Συνεργατικής Πιστωτικής Εταιρείας Λατσιών, ECLI:CY:AD:2014:A413, Πολιτική Έφεση αρ. 87/11, ημερ. 20.6.2014, αναφέρονται τα εξής: «Το πρωτόδικο δικαστήριο κατά την εξέταση της αίτησης ημερ. 3.12.2007, για εγγραφή της διαιτητικής απόφασης, όφειλε μόνο να διαπιστώσει κατά πόσο αυτή επιδόθηκε, ότι η απόφαση έφερε τα απαραίτητα χαρακτηριστικά στοιχεία έγκυρης διαιτητικής απόφασης και ότι γνωστοποιήθηκε στον εφεσείοντα.» Περαιτέρω στην υπόθεση Ελένη Κούλλουρου ν. Συνεργατκής Πιστωτικής Εταιρείας Aθηαίνου
(2005)1Β Α.Α.Δ. 987, λέχθηκαν τα εξής: «Αν σε κάθε περίπτωση διαφοράς σύμφωνα με τις πρόνοιες του Νόμου που παραπέμπεται σε διαιτησία, το ένα μέρος δεν παρουσιάζεται και μετά να του επιτρέπεται να προβάλλει κατ' έφεση προς το δικαστήριο εκείνους τους ισχυρισμούς που θα έπρεπε να προβληθούν ενώπιον του διαιτητή, αυτό θα ισοδυναμούσε με καταστρατήγηση τόσο του πνεύματος όσο και του γράμματος των σχετικών προνοιών του Περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμου όσο και του Περί Διαιτησίας Νόμου. Θα καθιστούσε τις σχετικές νομοθεσίες αχρείαστες και άνευ αντικειμένου αφού τον τελευταίο λόγο επί της ουσίας της παραπεμπόμενης διαφοράς θα την είχε το δικαστήριο ανεξάρτητα από το τι συνέβηκε στην διαιτησία. Δεν θα πρέπει εξ άλλου να παραγνωρίζεται και κρίνω πως είναι σημαντικό αυτό, πως είναι εκ του νόμου η υποχρέωση της παραπομπής της διαφοράς σε δεσμευτική διαιτησία. Η διαιτησία δεν είναι και δεν αποτελεί προστάδιο για την προσφυγή στο δικαστήριο, αλλά αποτελεί αυτοτελή και ανεξάρτητη διαδικασία με τους δικούς της διαδικαστικούς και αποδεικτικούς κανόνες, ανάλογους βέβαια προς εκείνους των δικαστικών διαδικασιών και ο διαιτητής ασκεί οιονεί δικαστική εξουσία. Γι' αυτό άλλωστε τα άρθρα 19 και 20 του Περί Διαιτησίας Νόμου Κεφ. 4 δεσμεύουν το δικαστήριο και ρητά σηματοδοτούν αλλά και καθορίζουν τις εξουσίες που του παρέχονται.» Τούτων λεχθέντων επανέρχομαι στην υπό κρίση Αίτηση. Είναι αδιαμφισβήτητο πως ο Αιτητής κλητεύθηκε δεόντως από τον Διαιτητή, ήταν ο ίδιος παρών και εκπροσωπείτο, καθ' όλη την διάρκεια της διαδικασίας, από δικηγόρο. Αποδέχθηκε την έκδοση απόφασης εναντίον του, η εκτέλεση της οποίας μάλιστα ανεστάλη για ένα ολόκληρο χρόνο. Τα όσα ο Αιτητής εγείρει με την υπό κρίση Αίτηση και τα οποία ανάγονται στην ουσία της διαφοράς, σε σχέση με την οποία εκδόθηκε η διαιτητική απόφαση, αλλά και σε σχέση με την διαδικασία της διαιτησίας αυτής καθ' εαυτής, ο Αιτητής όφειλε να τα εγείρει ενώπιον του διαιτητή, στα πλαίσια της διαδικασίας της διαιτησίας. Το κύριο στοιχείο που σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να παραγνωριστεί, είναι πως η διαιτητκή απόφαση εκδόθηκε εκ συμφώνου. Με δεδομένο τούτο, ο Αιτητής κωλύεται να προσβάλει το κύρος της διαιτητικής απόφασης με ισχυρισμούς τους οποίους, όπως έχω προαναφέρει, όφειλε να εγείρει και στην ακροαματική διαδικασία. Εκ του περισσού, αναφέρω πως αυτή φέρει τα χαρακτηριστικά στοιχεία έγκυρης διαιτητικής απόφασης. Με βάση τα προαναφερθέντα, κρίνω πως η Αίτηση/Έφεση δεν μπορεί να επιτύχει. Ως εκ τούτου η Αίτηση/Έφεση απορρίπτεται, με έξοδα σε βάρος του Αιτητή και υπέρ του Καθ' ου η Αίτηση. Τα έξοδα να υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και να εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) .............................. Στ. Τσιβιτανίδου-Κίζη, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής ΣΤΚ/ΑΓ Subject: Civil / Other actions / Interim Αναφορά: Αίτηση για ακύρωση και/ή παραμερισμό εκδοθείσας διαιτητικής απόφασης cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.