ΑΝΔΡΕΑΣ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ν. ΛΑΖΑΡΟΣ ΛΑΖΑΡΟΥ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ, Αρ. Αγωγής: 2572/2016, 31/1/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2018:A47 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Λ. Πασχαλίδης, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 2572/2016 ΑΝΔΡΕΑΣ ΓΕΩΡΓΙΟΥ Ενάγοντας -V- ΛΑΖΑΡΟΣ ΛΑΖΑΡΟΥ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ Εναγόμενος --------------------------------------------- Αίτηση ημερομηνίας 02/11/2017 για αναστολή εκτέλεσης απόφασης Ημερομηνία: 31 Ιανουαρίου, 2018 Εμφανίσεις: Για Εναγόμενο - Αιτητή: κ. Γ. Παρασκευάς Για Ενάγοντα - Καθ' ου η Αίτηση: κ. Α. Γεωργίου ΑΠΟΦΑΣΗ Αντικείμενο της παρούσας απόφασης, είναι αίτηση που καταχώρησε ο πιο πάνω Αιτητής στις 02/11/2017, για αναστολή εκτέλεσης της τελικής απόφασης που εκδόθηκε στην αγωγή στις 25/04/2017, μέχρι εκδίκασης της έφεσης που έχει καταχωρήσει στις 09/05/
- Σύμφωνα με την Ε/Δ του Αιτητή που υποστηρίζει την αίτηση, η απόφαση που εκδόθηκε εναντίον του για το ποσό των €5.000,00 στη βάση δύο απλήρωτων επιταγών «είναι άδικη και λανθασμένη» και αν δεν ανασταλεί η εκτέλεση της και αναγκαστεί να καταβάλει το εν λόγω ποσό στον Καθ' ου η Αίτηση, αυτό «.θα δημιουργήσει τεράστια προβλήματα τόσο σε εμένα όσο και στην οικογένεια μου, αλλά κυρίως θα δημιουργήσει προβλήματα στην περίπτωση που τα επιτύχω με την έφεση μου, αφού θα χρειαστεί να προβώ σε νέες δικαστικές διαδικασίες, ταλαιπωρία, χρόνο και έξοδα για να επιτύχω να επαναφέρω τη σημερινή κατάσταση». Προχωρεί περαιτέρω ο ομνύοντας και αναφέρει ότι αν ο Καθ' ου η Αίτηση «.εισπράξει από τώρα το αξιούμενο ποσό θα είναι αδύνατο για εμένα μετά εάν επιτύχω στην έφεση μου να επαναεισπράξω το εν λόγω ποσό, με αποτέλεσμα το ένδικο μέσω της έφεσης μου να καταστεί αναποτελεσματικό και εξ' αυτού θα υπάρξει αδικία και εναντίωση στην ορθή απονομή της δικαιοσύνης». Ο ομνύοντας τέλος, δηλώνει έτοιμος, σε περίπτωση που ήθελε εγκριθεί το αίτημα του, να παράσχει και/ή καταθέσει οποιαδήποτε εγγύηση ήθελε το Δικαστήριο διατάξει προς εξασφάλιση του ποσού της απόφασης και των εξόδων. Σημειώνω εδώ ότι στην αίτηση δεν επισυνάπτεται οποιοδήποτε αντίγραφο της έφεσης που έχει καταχωρηθεί, αν και είναι κοινός αποδεκτό, ότι όντως έχει καταχωρηθεί έφεση εναντίον της απόφασης ημερομηνίας 25/04/
- Στην αντίπερα όχθη, ο Καθ' ου η Αίτηση, ο οποίος να σημειωθεί ότι έχει ήδη ενεργοποιήσει μέτρα εκτέλεσης εναντίον του Αιτητή με την καταχώρηση Αίτησης Έρευνας στις 08/09/2017 η οποία εκκρεμεί, καταχώρησε Ένσταση στην υπό κρίση Αίτηση. Σύμφωνα με την Ένσταση και Ε/Δ του Καθ' ου η Αίτηση «το αντικείμενο της απόφασης είναι χρήματα και οι ισχυρισμοί του αιτητή-εναγόμενου ότι θα συναντήσει δυσκολίες στην περίπτωση που θα επιτύχει με την έφεση και/ή ότι δεν θα μπορεί να αποδοθεί μελλοντικά δικαιοσύνη έστω κι' εάν κερδίσει την έφεση εάν ο εναγόμενος-καθ' ου η αίτηση εισπράξει το εξ αποφάσεως ποσό δεν θα επαναεισπράξει το εν λόγω ποσό είναι ισχυρισμός αβάσιμος και ατεκμηρίωτος». Επικαλούμενος το δικαίωμα του να του αποδοθούν οι καρποί της επιτυχίας του στην αγωγή, σε αντιδιαστολή με την αποτελεσματικότητα του δικαιώματος έφεσης, υποστηρίζει ότι η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου στην παρούσα περίπτωση, υπό το φως των γενικών, αόριστων, αυθαίρετων και ατεκμηρίωτων ισχυρισμών του Αιτητή περί μελλοντικής οικονομικής δυσκολίας, θα πρέπει να ασκηθεί προς απόρριψη της αίτησης. Τις πιο πάνω θέσεις των πελατών τους αντίστοιχα, οι συνήγοροι επανέλαβαν ενώπιον μου μέσω γραπτών αγορεύσεων, στις οποίες με παρέπεμψαν στη σχετική νομολογία και θεσμούς, ήτοι τη Δ.35, θ.18 επί της οποίας εδράζεται η αίτηση. Εξέτασα με προσοχή τα όσα ανέφεραν οι συνήγοροι καθώς και τα όσα περιλαμβάνονται στην αίτηση και ένσταση αντίστοιχα και τις Ε/Δ που τις υποστηρίζουν. Tο πιο κάτω απόσπασμα από την πρόσφατη απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση DEMETRIADES GROUP OF COMPANIES LIMITED ν. APM ITALIAN TYPE ICE-CREAM LIMITED, ECLI:CY:AD:2017:A47, Πολιτική Εφεση Αρ. 372/2015, 15/2/2017 εφαρμόζει «γάντι», κατά την άποψη μου, στην παρούσα περίπτωση. Το παραθέτω αυτούσιο: «Είναι πασίγνωστες οι αρχές με βάση τις οποίες εξετάζεται αίτημα αναστολής απόφασης. Παγιώθηκαν μέσα από διαχρονικά ευθυγραμμισμένη γραμμή της νομολογίας, η οποία και ερμήνευσε την προαναφερθείσα Διάταξη 35, θθ. 18 και 19 (Ναυτικός Ομιλος Πάφου ν. Αρχής Λιμένων Κύπρου
(1991)1 ΑΑΔ 1147, Χαραλάμπους ν. A. Panayides Contracting Ltd
(2001)1 ΑΑΔ 1978, Penderhill Holdings Limited κ.ά. ν. Κλουκίνα κ.ά.
(2011)1 ΑΑΔ 1921, Λίζα Λουκαϊδου Θεοφάνους ν. Λεωνίδα Γεωργίου κ.ά., ECLI:CY:AD:2016:A103, ΠΕ 251/14, ημερ. 19.2.2016, Ελενίτσα Κωνσταντινίδη ν. Μαρίας Κωμοδρόμου, ECLI:CY:AD:2016:A162, ΠΕ 283/15, ημερ. 23.3.2016, Χρίστος Σωκράτους Ιωάννου ν. Yiangos I. Socratous & Sons Ltd, ΠΕ 149/15, ημερ. 26.9.2016. Με βάση τη νομολογία, το όλο θέμα ανάγεται στη διακριτική ευχέρεια του δικαστηρίου, η οποία ασκείται δικαστικά και με βάση την εξισορρόπηση δύο πυλώνων, υπό το φως πάντα των συμφερόντων της δικαιοσύνης: (α) Της διασφάλισης της τελεσιδικίας, με παράλληλη κατοχύρωση ότι ο διάδικος ο οποίος επιτυγχάνει στην υπόθεσή του δεν πρέπει να στερείται, χωρίς ουσιαστικό λόγο, του καρπού της επιτυχίας του, και (β) ότι το ένδικο μέσο της έφεσης, το οποίο ασκείται δικαιωματικά, δεν πρέπει να αποστερείται της αποτελεσματικότητάς του και να καθίσταται κενό περιεχομένου. Μεταξύ των κριτηρίων που λαμβάνει υπόψη το δικαστήριο κατά την πορεία εξέτασης αιτήσεων αυτής της μορφής είναι οι προοπτικές επιτυχίας της έφεσης, στοιχείο όμως οριακής σημασίας και χωρίς καθοριστική επίπτωση (Ιωσηφάκη ν. Αριστοδήμου
(1990)1 ΑΑΔ 284, Ναυτικός Ομιλος Πάφου (ανωτέρω), Χρίστος Σωκράτους Ιωάννου (ανωτέρω)). Χωρίς αμφιβολία, σε αιτήσεις αυτής της μορφής, δεν είναι πάντοτε εύκολο το καθήκον του Δικαστηρίου για εξισορρόπηση των προαναφερόμενων ουσιαστικών παραγόντων και θέσεων. Προβάλλει σε όλες τις περιπτώσεις, ως βασικό κριτήριο, το κατά πόσο υπάρχει ενδεχόμενο να προκληθεί ανεπανόρθωτη αδικία στο ένα ή στο άλλο μέρος εάν το Δικαστήριο, ανάλογα, χορηγήσει ή αρνηθεί την αναστολή. Η άσκηση της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου εξαρτάται από το σύνολο των περιστάσεων της κάθε υπόθεσης. Παραμένει όμως ως ουσιαστικό ερώτημα το κατά πόσο υπάρχει κίνδυνος πρόκλησης αδικίας σε ένα από τους δύο διάδικους, ή ακόμη και στους δύο, στην περίπτωση έκδοσης ή μη του διατάγματος αναστολής. Όπως τέθηκε στην υπόθεση Hammond Suddard Solicitors v. Agrichem International Holdings Ltd
(2001)EWCA Civ 2065, para. 22, προβάλλουν ως ερωτήματα τα οποία χρήζουν απάντησης: «...if a stay is refused what are the risks of the appeal being stifled? If a stay is granted and the appeal fails, what are the risks that the respondent will be unable to enforce the judgment? On the other hand, if a stay is refused and the appeal succeeds, and the judgment is enforced in the meantime, what are the risks of the appellant being able to recover any monies paid from the respondent?...» Έχουμε μελετήσει τις εκατέρωθεν θέσεις υπό το πρίσμα των νομικών αρχών που διέπουν το ζήτημα αναστολής εκτέλεσης, όπως τις έχουμε ήδη συνοψίσει. Η κατάδειξη ανεπανόρθωτης βλάβης στο πρόσωπο των Αιτητών, είναι, βεβαίως, δεσπόζον στοιχείο, δεδομένης της προαναφερθείσας ανάγκης εξισορρόπησης μεταξύ διασφάλισης των καρπών της επιτυχίας επιτυχόντος διαδίκου και της αποτελεσματικότητας του δικαιώματος άσκησης έφεσης. Οι Αιτητές όμως απέτυχαν να θεμελιώσουν κίνδυνο ανεπανόρθωτης βλάβης, αφού στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την Αίτηση ο υπό εξέταση ισχυρισμός προβάλλεται αόριστα και λαμβάνει τη μορφή γενικής επίκλησης. Το σχετικό βάρος για κατάδειξη ανεπανόρθωτης βλάβης εναποτίθεται στους ώμους του κάθε Αιτητή που επιζητεί αναστολή της εκτέλεσης εις βάρος του απόφασης. Όπως επίσης φέρει το βάρος να θεμελιώσει ύπαρξη εξαιρετικών περιστάσεων, προκειμένου να καταστεί δυνατό να κλίνει η πλάστιγγα υπέρ της αρχής ότι το ένδικο μέσο της έφεσης, το οποίο, όπως λέχθηκε, ασκείται δικαιωματικά, δεν πρέπει να αποστερείται της αποτελεσματικότητάς του (Χ»Ευαγγέλου ν. Dorami Marine Ltd and Others
(1991)1 ΑΑΔ 172, Λίζα Λουκαϊδου Θεοφάνους (ανωτέρω), Ελενίτσα Κωνσταντινίδη (ανωτέρω)). Ο,τι μπορεί να εξαχθεί από την ένορκο δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση είναι πως περιστρέφεται ουσιαστικά γύρω από την επίκληση αδυναμίας εκτέλεσης της απόφασης που εκδόθηκε προς όφελος των Αιτητών, χωρίς όμως να τεκμηριώνεται ανεπανόρθωτη βλάβη ή ύπαρξη εξαιρετικών περιστάσεων ως προς το επίδικο αίτημα για αναστολή.. Η τελεσιδικία συναρτάται άμεσα με την ορθή απονομή της δικαιοσύνης και υποστυλώνει, ευρύτερα, το κράτος δικαίου. Υπό το πρίσμα αυτό και με δεδομένες τις γενικόλογες τοποθετήσεις της πλευράς των Αιτητών ως προς το ζήτημα της ανεπανόρθωτης βλάβης και της ύπαρξης εξαιρετικών περιστάσεων, δεν εντοπίζουμε έρεισμα αναστολής της εκτέλεσης της πρωτόδικης απόφασης και αποστέρησης από τον επιτυχόντα διάδικο, τους Καθ΄ ων η αίτηση, των καρπών της επιτυχίας τους.» (έμφαση δική μου). Όπως και στην πιο πάνω υπόθεση, έτσι και στην παρούσα, ο ισχυρισμός του Αιτητή περί ανεπανόρθωτης βλάβης που δυνατό να του προκληθεί, αν εκτελεστεί η απόφαση, προβάλλεται γενικά και αόριστα και ουσιαστικά περιστρέφεται γύρω από την επίκληση αδυναμίας εκτέλεσης της απόφασης, χωρίς όμως να τεκμηριώνεται η ισχυριζόμενη ανεπανόρθωτη βλάβη ή ύπαρξη εξαιρετικών περιστάσεων. Περιορίζεται δε ο ισχυρισμός του αιτητή, στην εξής αναφορά: «(η εκτέλεση της απόφασης).θα δημιουργήσει τεράστια προβλήματα τόσο σε εμένα όσο και στην οικογένεια μου. θα είναι αδύνατο για εμένα μετά εάν επιτύχω στην έφεση μου να επαναεισπράξω το εν λόγω ποσό..». Υπό το φως των πιο πάνω και στη βάση των λεχθέντων στην DEMETRIADES (ανωτέρω), η αίτηση δεν έχει περιθώριο επιτυχίας. Απορρίπτεται, με έξοδα υπέρ του Καθ΄ ου η αίτηση και εναντίον του Αιτητή, ως θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ............ Λ. Πασχαλίδης, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Γραμματέας ΛΠ/ΕΜ Subject: Civil/Interim Αναφορά: Αναστολή εκτέλεσης απόφασης cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο