Χρύσω Ερμογένους ν. Σάββας Κλεοβούλου, Αρ. Αγωγής: 1135/2016, 16/2/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup
- on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2018:A61 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Λ. Πασχαλίδη, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1135/2016 Χρύσω Ερμογένους Ενάγουσα/Καθ' ης η αίτηση v. Σάββας Κλεοβούλου Εναγόμενος / Αιτητής Ημερομηνία: 16 Φεβρουαρίου 2018 Εμφανίσεις: Για Εναγόμενο - Αιτητή: κ. Μ. Μιχαήλ για M.CH.MICHAEL LLC Για Ενάγουσα - Καθ' ης η αίτηση: κ. Σ. Σωφρονίου ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την υπό κρίση αίτηση που καταχώρησε στις 18/9/17, ο εναγόμενος ζητά την ακύρωση και/ή τον παραμερισμό της απόφασης που εκδόθηκε εναντίον του και υπέρ της ενάγουσας στις 4/7/17, με την οποία απόφαση, επιδικάστηκαν προς όφελος της τελευταίας, όλες οι αξιώσεις της αγωγής της. Η αίτηση εδράζεται αποκλειστικά στις πρόνοιες της Δ.17 Θ.10, διάταξη η οποία αφορά σε παραμερισμό απόφασης που εκδόθηκε λόγω παράλειψης καταχώρησης σημειώματος εμφάνισης και υποστηρίζεται από Ε/Δ του εναγόμενου, αναφορά στις θέσεις του οποίου κάμνω πιο κάτω. Η πλευρά της ενάγουσας καταχώρησε ένσταση, προβάλλοντας πέντε συνολικά λόγους για τους οποίους θεωρεί ότι η αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί. Η ένσταση, η οποία εδράζεται στις πρόνοιες των Δ.17 Θ10 και Δ.33 Θ.5, υποστηρίζεται από Ε/Δ της ενάγουσας, αναφορά στις θέσεις της οποίας, επίσης κάμνω πιο κάτω. Συνοψίζω το ιστορικό της διαδικασίας μέχρι σήμερα, όπως αυτό προκύπτει από τις κοινές θέσεις των μερών, τα πρακτικά του Δικαστηρίου και το φάκελο της υπόθεσης. Η υπόθεση καταχωρήθηκε στις 20/4/16 και αφορά σε αξιώσεις της ενάγουσας εναντίον του εναγομένου ύψους €2600 για κατ' ισχυρισμό απλήρωτες οδοντιατρικές υπηρεσίες που η πρώτη παρείχε στον τελευταίο. Επειδή το ύψος της επίδικης διαφοράς δεν υπερέβαινε τις €3000, η υπόθεση καθορίστηκε ως «ταχείας εκδίκασης» υπόθεση δυνάμει της νέας Δ.30 και ως τέτοια, θα εκδικάζετο «στη βάση των αντίστοιχων μαρτυριών όπως κατατέθηκαν στο Δικαστήριο και εκτός αν το Δικαστήριο επιτρέψει ... την εισαγωγή προφορικής μαρτυρίας, η υπόθεση ορίζεται για αγορεύσεις, προφορικές ή γραπτές κατά την κρίση του Δικαστηρίου, αφού ακούσει προς τούτο προηγουμένως τους διαδίκους.» (βλ. Δ.30 Θ.6) Μέσα σε αυτό το δικονομικό πλαίσιο, ο εναγόμενος, μετά που του επιδόθηκε δεόντως η αγωγή, καταχώρησε σημείωμα εμφάνισης μέσω δικηγόρου στις 05/05/16 και ακολούθως υπεράσπιση στις 28/9/16. Σημειώνω εδώ ότι της καταχώρησης της υπεράσπισης του εναγόμενου, προηγήθηκε αίτηση της ενάγουσας για απόφαση εναντίον του λόγω παράλειψης του να καταχωρήσει υπεράσπιση. Μετά και την συμπλήρωση της δικογραφίας, η ενάγουσα εξέδωσε την προβλεπόμενη «κλήση για οδηγίες», στα πλαίσια της οποίας, το Δικαστήριο που επιλήφθηκε της υπόθεσης τότε, έδωσε στη βάση των όσων αμφότερες οι πλευρές αιτήθηκαν, οδηγίες για εκατέρωθεν ένορκη αποκάλυψη εγγράφων και καταχώρηση και ανταλλαγή της ένορκης μαρτυρίας των μερών, της ενάγουσας μέχρι τις 16/3/16 και του εναγόμενου μέχρι τις 28/4/16. Όρισε δε την υπόθεση για οδηγίες, αρχικά στις 9/2/17 και στη συνέχεια στις 10/5/17, ούτως ώστε να ελέγχεται η συμμόρφωση των διαδίκων με τις δοθείσες οδηγίες. Αντίθετα με την πλευρά της ενάγουσας που συμμορφώθηκε πλήρως με τις οδηγίες του Δικαστηρίου καταχωρώντας την Ε/Δ αποκάλυψης της στις 13/1/17 και την ένορκη μαρτυρία της στις 13/3/17, ο εναγόμενος καταχώρησε μόνο Ε/Δ αποκάλυψης. Στις 10/5/17 που ήταν ορισμένη η υπόθεση, η πλευρά του εναγόμενου αιτήθηκε παράταση χρόνου καταχώρησης της ένορκης μαρτυρίας του και αφού το αίτημα εγκρίθηκε, η υπόθεση ορίστηκε εκ νέου για οδηγίες στις 19/6/17. Σύμφωνα με τις οδηγίες του Δικαστηρίου, η πλευρά του εναγόμενου έπρεπε να καταχωρήσει τη μαρτυρία της μέχρι τις 12/6/17. Μέχρι τις 19/6/17, η μαρτυρία του εναγομένου δεν είχε καταχωρηθεί παρά την παράταση που του δόθηκε. Οι δικηγόροι που τον εκπροσωπούσαν, εξέφρασαν τότε την πρόθεση τους να αποσυρθούν από δικηγόροι του και ζήτησαν χρόνο να προβούν στις ανάλογες διαδικασίες. Το Δικαστήριο ενέκρινε το αίτημα των τότε συνηγόρων του εναγόμενου και όρισε την υπόθεση εκ νέου για οδηγίες στις 4/7/17, τονίζοντας στους δικηγόρους ότι θα έπρεπε να ενημερώσουν γραπτώς τον εναγόμενο πελάτη τους, τόσο για την πρόθεση τους να αποσυρθούν από δικηγόροι του κατά την εν λόγω ημερομηνία, όσο και για το ότι «ελλοχεύει ο κίνδυνος να ζητηθεί η έκδοση απόφασης» εναντίον του. (βλ. πρακτικό 19/6/17). Σε πλήρη συμμόρφωση με τις οδηγίες του Δικαστηρίου, οι τότε δικηγόροι του εναγόμενου, απέστειλαν γραπτή επιστολή στον τελευταίο στις 26/6/17, ενημερώνοντας τον, τόσο για την ημερομηνία και ώρα που ορίστηκε η υπόθεση όσο και για την πρόθεση τους να αποσυρθούν από δικηγόροι του. Του τόνισαν επίσης ότι «...κατά την αναφερόμενη ημερομηνία ΕΠΙΒΑΛΛΕΤΑΙ Η ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΣΑΣ ΠΑΡΟΥΣΙΑ στο Δικαστήριο...» και ότι «σε περίπτωση που δεν παρουσιαστείτε η ενάγουσα θα προχωρήσει σε απόδειξη της υπόθεσης της στην απουσία σας με αποτέλεσμα να εκδοθεί απόφαση εναντίον σας και να επιδικαστείτε και έξοδα». Την εν λόγω επιστολή, ο εναγόμενος την παρέλαβε προσωπικά και προς απόδειξη τούτου, υπέγραψε σχετική απόδειξη παραλαβής της στις 26/6/17. Σύμφωνα με το πρακτικό του Δικαστηρίου ημερ. 4/7/17, κατ' εκείνη την ημερομηνία, στο Δικαστήριο εμφανίστηκαν τόσο οι δικηγόροι της ενάγουσας όσο και οι τότε δικηγόροι του εναγόμενου. Ο τελευταίος κλήθηκε και ήταν απών. Αφού οι δικηγόροι του εναγόμενου παρέδωσαν την επιστολή που απέστειλαν στον τελευταίο στις 26/6/17, υπέβαλαν αίτημα όπως τους δοθεί άδεια για να αποσυρθούν από δικηγόροι του, αίτημα το οποίο και εγκρίθηκε. Οι δικηγόροι της ενάγουσας τότε ζήτησαν όπως η υπόθεση προχωρήσει με «απόδειξη», αναφέροντας ότι η μαρτυρία της πλευράς τους ήταν ήδη στο φάκελο της υπόθεσης, σύμφωνα και με τις οδηγίες του Δικαστηρίου. Ακολούθως το Δικαστήριο, προχωρώντας στη βάση του αιτήματος των δικηγόρων της ενάγουσας, εξέτασε την από μέρους της προσκομισθείσα μαρτυρία και αφού σημείωσε ότι αυτή παρέμεινε αναντίλεκτη, έκρινε ότι η ενάγουσα πέτυχε να αποδείξει τις αξιώσεις της στον απαιτούμενο βαθμό. Εξέδωσε συναφώς απόφαση υπέρ της ενάγουσας και εναντίον του εναγόμενου ως η έκθεση απαίτησης, πλέον έξοδα ως θα υπολογίζονταν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκρίνονταν από το Δικαστήριο. Μετά πάροδο 21 ημερών, ήτοι στις 25/7/17, κατόπιν αιτήματος των δικηγόρων της ενάγουσας, η απόφαση συντάχθηκε (drawn
- up)και πιστά αντίγραφα δόθηκαν στους συνηγόρους της ενάγουσας και τέθηκαν στο φάκελο της υπόθεσης. Τρεις μέρες αργότερα, στις 28/07/17, οι δικηγόροι της ενάγουσας υπέβαλαν τον κατάλογο εξόδων τους για υπολογισμό από τον Πρωτοκολλητή, ο οποίος αφού υπολόγισε τα σχετικά έξοδα, τα έθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου το οποίο και τα ενέκρινε στις 15/9/17 (βλ. απόδειξη (certification) 708263 ημερ. 7/7/17, υπολογισμένο και εγκεκριμένο κατάλογο εξόδων 28/7/17 και αντίγραφα της drawn up απόφασης πριν και μετά την έγκριση των εξόδων στις 15/9/17, που βρίσκονται στο φάκελο της υπόθεσης). Μέχρι και τις 18/9/17 που καταχωρήθηκε η υπό κρίση αίτηση, ήτοι 2 ½ περίπου μήνες μετά την έκδοση της απόφασης, καμία ενέργεια έγινε από μέρους του εναγόμενου και κανένα σημείωμα εκπροσώπησης του από νέους δικηγόρους καταχωρήθηκε στο φάκελο της υπόθεσης. Ένα τέτοιο διοριστήριο προς τους νυν δικηγόρους του, ο εναγόμενος παρουσίασε για πρώτη φορά στις 18/9/17, στα πλαίσια της Ε/Δ που προέβη για να υποστηρίξει την υπό κρίση αίτηση του. Θέσεις του εναγόμενου είναι ότι εκδόθηκε απόφαση εναντίον του «λόγω παράλειψης να καταχωρήσουν σημείωμα εμφάνισης οι δικηγόροι μου κατά την ημερομηνία και ώρα που ήταν ορισμένη η αγωγή..» και ότι, αν και στις 4/7/17 που εκδόθηκε η υπό κρίση απόφαση εναντίον του, είχε ήδη αναθέσει στους νυν δικηγόρους του να τον εκπροσωπήσουν, «Επειδή δεν καταχωρήθηκε σημείωμα εμφάνισης έγκαιρα ο αντίδικος δικηγόρος επέμενε να προχωρήσει σε απόδειξη και τελικά εκδόθηκε απόφαση εναντίον μου αυθημερόν». Σύμφωνα με τον ευπαίδευτο συνήγορο του εναγόμενου: «... ο Eναγόμενος στερήθηκε του δικαιώματος του να καταχωρίσει εμφάνιση στις 4/7/2017 όταν η Eνάγουσα προέβη αυθημερόν σε απόδειξη εναντίον του και ενώ οι δικηγόροι του εμφανίστηκαν ενώπιον του δικαστηρίου δηλώνοντας πρόθεση να καταχωρήσουν εμφάνιση,..... Η έκδοση ερήμην απόφασης εναντίον του Εναγομένου τη δεδομένη στιγμή και υπό το πρίσμα των πιο πάνω παραβιάζει τα συνταγματικά δικαιώματα του διότι του αποστερήθηκε το δικαίωμα του να ακουστεί... Η Αίτηση του Αιτητή γίνεται με σκοπό να αρθεί αυτή η αδικία που υπέστη καθότι ο ίδιος έχει καλήν υπεράσπιση και εκπροσωπείτο καθ' όλη τη διάρκεια της διαδικασίας, πλην της έκδοσης απόφασης εναντίον του, με σκοπό να προβάλει τους ισχυρισμούς του ενώπιον του Δικαστηρίου. Το γεγονός ότι η Ενάγουσα καθ' ης η Αίτηση εκμεταλλεύτηκε το σημείο της απόσυρσης των προηγούμενων Δικηγόρων του Αιτητή ενώ παράλληλα ήταν εις γνώση των δικηγόρων της Ενάγουσας ότι θα εμφανίζονταν οι νέοι Δικηγόροι του Αιτητή και προχώρησαν αυθημερόν σε απόδειξη της Αγωγής λόγω μη εμφάνισης δεικνύει πως αυτοσκοπός της Ενάγουσας ήταν η έκδοση απόφασης υπέρ της αδιαφορώντας ότι με αυτή τη συμπεριφορά καταπατούνταν τα δικαιώματα του Εναγομένου / Αιτητή στην ολότητά τους και καθ' ολοκληρία». (έμφαση δική μου) Στην αντίπερα όχθη, η ενάγουσα, επικαλούμενη τις πρόνοιες των Δ.17 Θ.10 και Δ.33 Θ.5 καθώς και τη σχετική με τις εν λόγω διατάξεις νομολογία, ισχυρίζεται ότι η όλη συμπεριφορά του εναγόμενου δεν επιτρέπει την έγκριση της αίτησης. Κοντολογίς, η πλευρά της ενάγουσας ισχυρίζεται ότι ο εναγόμενος επέδειξε αδιαφορία και στην προώθηση της υπόθεσης του αλλά και στην καταχώρηση της παρούσας αίτησης, γεγονός που σύμφωνα με την ενάγουσα, όχι μόνο δικαιολογούσε την έκδοση απόφασης εναντίον του αλλά δικαιολογεί και την απόρριψη της παρούσας αίτησης. Εξέτασα με προσοχή τα όσα οι δύο πλευρές έθεσαν ενώπιον μου έχοντας κατά νου ότι η εξουσία του Δικαστηρίου να παραμερίζει ή ακυρώνει απόφαση που εκδόθηκε στην απουσία διαδίκου, προκύπτει πρωτίστως, από συγκεκριμένες ρητές Διατάξεις στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας ήτοι τις Δ.17 θ.10, Δ.26 θ.14 και Δ.33 θ.5. Σε μεγάλο βαθμό, οι εν λόγω πρόνοιες προσομοιάζουν μεταξύ τους και άπτονται της άσκησης της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου, εξουσία η οποία ασκείται δικαστικά, με κύριο γνώμονα τις αρχές που διατυπώθηκαν στην γνωστή απόφαση Evans v. Bartlam
(1937)2 All E.R. 646, η οποία υιοθετήθηκε στην κυπριακή νομολογία από την απόφαση Ioannis Kotsapas & Sons Ltd v. Titan Constructions & Engineering Company
(1961)C.L.R. 317. Η κάθε μία από τις εν λόγω Διατάξεις όμως, είναι αυτόνομη, χωριστή και ανεξάρτητη από τις άλλες και αφορά σε διαφορετικές περιπτώσεις. Ειδικότερα, η Δ.17 Θ.10 αφορά σε παραμερισμό απόφασης που εκδόθηκε λόγω παράλειψης καταχώρησης σημειώματος εμφάνισης, η Δ.26 Θ.14 αφορά σε παραμερισμό απόφασης λόγω παράλειψης καταχώρησης έκθεσης υπεράσπισης ή άλλου δικογράφου και η Δ.33 Θ.5, αφορά σε παραμερισμό απόφασης που εκδόθηκε όταν ένας από τους διαδίκους δεν εμφανίστηκε κατά τη δίκη. Από αποφάσεις όπως την Poupakis C Transport Ltd ν. Μάρθας Αντωνίου,
(2006)1 Α.Α.Δ. 546, την Χρύσανθου κ.ά. ν. Mariala Construction Limited
(1996)1 ΑΑΔ 1129, η Ανδρέου Παναγιώτης ν. Ελληνικής Τράπεζας Λτδ
(2003)1 ΑΑΔ 1596 και την Ann-Clair Developments Ltd ν. Στέλιου Kυριακίδη
(1999)1 ΑΑΔ 537, διαφαίνεται ξεκάθαρα ότι η εμβέλεια και το πεδίο εφαρμογής της κάθε μιας από τις προαναφερόμενες Διατάξεις είναι διαφορετικά, έστω και αν σε κάποιο βαθμό αυτές αλληλοκαλύπτονται. Στις περιπτώσεις που αφορούν αποφάσεις εκδοθείσες ερήμην του εναγομένου λόγω παράλειψης καταχώρησης σημειώματος εμφάνισης όπου εφαρμόζεται η Δ.17 Θ.10 ή λόγω παράλειψης καταχώρησης υπεράσπισης ή άλλου δικογράφου όπου εφαρμόζεται η Δ.26 Θ.14, η διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου ασκείται στη βάση των ιδίων αρχών ήτοι ότι, «(α) Η παράλειψη εμφάνισης ή υποβολής υπεράσπισης πρέπει να εξηγηθεί όπως και η όποια καθυστέρηση στην υποβολή αιτήματος για παραμερισμό της εκδοθείσας απόφασης.(β) Προϋπόθεση για τον παραμερισμό της εκδοθείσας απόφασης αποτελεί η αποκάλυψη συζητήσιμης υπεράσπισης,(γ) Και όπου αποκαλύπτεται υπεράσπιση η αίτηση δυνατόν να απορριφθεί, όταν η καθυστέρηση στην κίνηση του μηχανισμού για παραμερισμό της εκδοθείσας απόφασης είναι τέτοια που να καταδεικνύει καταφρόνηση της δικαστικής διαδικασίας» (βλ. Ανδρέου Παναγιώτης ν. Ελληνικής Τράπεζας Λτδ
(2003)1 ΑΑΔ 1596) Στην περίπτωση όμως όπου εκδίδεται απόφαση όταν ένας από τους διαδίκους δεν εμφανιστεί κατά τη δίκη, δεν εγείρεται θέμα καταχώρησης σημειώματος εμφάνισης ή αποκάλυψης της υπεράσπισής του, εφόσον το σημείωμα εμφάνισης βρίσκεται ήδη στο φάκελο της υπόθεσης και η υπεράσπιση, έχει ήδη αποκαλυφθεί στην έκθεση υπεράσπισης (βλ. Ανδρέου Παναγιώτης ανωτέρω) Τα κρίσιμα γεγονότα για τον παραμερισμό απόφασης σε αυτή την περίπτωση, είναι εκείνα που άπτονται του λόγου της μη εμφάνισης του εναγομένου κατά τη δίκη και συγκεκριμένα, το κατά πόσο η απουσία του υποδηλώνει εγκατάλειψη της υπεράσπισής του ή αδιαφορία για την προώθησή της. «Όπως έχει επανειλημμένα τονισθεί, πρέπει να διασφαλίζονται από τη μια το δικαίωμα ακρόασης του διάδικου και από την άλλη η ανάγκη ταχείας διεκπεραίωσης των δικαστικών υποθέσεων. Η άνευ φειδούς επανάνοιξη υπόθεσης δημιουργεί αβεβαιότητα στην τελεσιδικία... (Δέστε σχετικά Άννα Νικολάου Χαραλάμπους ν. Κ & T. Andreou Ltd κ.ά., Π.Ε. 11120, ημερ. 13.9.02 και Phylactou v. Michael
(1982)1 C.L.R. 204).» Αν η συμπεριφορά είναι τέτοια που πλήττει τα θεμέλια της απονομής της δικαιοσύνης και καταδεικνύει καταφρόνηση της δικαστικής διαδικασίας, το Δικαστήριο μπορεί να αρνηθεί το αίτημα του διαδίκου. (βλ. Παπανικολάου Ευριδίκη ν. Κυριακής Κότσαπα,
(2004)1 Α.Α.Δ. 1800). Απόφαση που εκδόθηκε κάτω από αυτές τις συνθήκες, μπορεί να παραμεριστεί, μόνο μετά από αίτηση υποβαλλόμενη δυνάμει της Δ.33 και εντός της εκεί προνοούμενης αυστηρής προθεσμίας των 15 ημερών από την απόφαση. Ουδέν περιθώριο παρέχεται για εφαρμογή άλλης δικονομικής διάταξης όπως η Δ.17 Θ.10 ή η Δ.26 θ.14 αφού αντίθετη προσέγγιση θα σήμαινε πως για το ίδιο θέμα, ένας θεσμός προβλέπει προθεσμία και άλλος όχι. (βλ σχ. Ann-Clair Developments Ltd, Χρύσανθου και Ανδρέου Παναγιώτης ανωτέρω καθώς και τις αναφορές που γίνονται στις εν λόγω αυθεντίες στο Annual Practice 1958). Με βάση τις πιο πάνω αρχές και για τους λόγους που εξηγώ πιο κάτω, κρίνω ότι η παρούσα αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί: Κατά πρώτο, οι πρόνοιες της Δ.17 Θ.10, οι οποίες αποτελούν και τη μοναδική νομική βάση της αίτησης, δεν μπορούν να τύχουν εφαρμογής στην προκείμενη περίπτωση, εφόσον δεν πρόκειται για έκδοση default απόφασης λόγω παράλειψης καταχώρησης σημειώματος εμφάνισης αφού το εν λόγω σημείωμα βρίσκόταν ήδη στο φάκελο της υπόθεσης από τις 05/05/
- Άλλωστε, το γεγονός ότι η υπόθεση έφτασε μέχρι και το στάδιο των οδηγιών δυνάμει της Δ.30, όπου δόθηκαν οδηγίες και για καταχώρηση μαρτυρίας, εξυπακούει ότι προηγήθηκε πλήρης συμμόρφωση με τις πρόνοιες της Δ.16 (καταχώρηση σημειώματος εμφάνισης) και της Δ.19 (καταχώρηση δικογράφων) και επομένως δεν τίθετο πλέον θέμα έκδοσης οποιασδήποτε default απόφασης δυνάμει της Δ.17 ή της Δ.
- Το δικαίωμα του εναγόμενου να εμφανίζεται ως διάδικος στην αγωγή, ο τελευταίος το άσκησε δεόντως, με την καταχώρηση σημειώματος εμφάνισης μετά την επίδοση της αγωγής καθώς και με την μετέπειτα καταχώρηση της δικογραφίας και της λήψης από μέρους του διάφορων άλλων δικονομικών διαβημάτων και ουδέποτε, ούτε και όταν αποσύρθηκαν οι δικηγόροι του, το εν λόγω δικαίωμα απωλέσθη (βλ. Ανδρέου Παναγιώτης, Ann-Clair Developments και Poupakis ανωτέρω). Αναφορικά με το «σημείωμα εμφάνισης» στο οποίο κάνει αναφορά ο εναγόμενος ως βάση για την υπό κρίση αίτηση του στην Ε/Δ του, εκείνο που προκύπτει από την εν λόγω δήλωση και επιβεβαιώνεται από την αγόρευση του δικηγόρου του, είναι ότι δεν πρόκειται για το «σημείωμα εμφάνισης - memorandum of appearance» που αναφέρεται στη Δ.16, παράλειψη καταχώρησης του οποίου, δυνατό να οδηγήσει σε default απόφαση δυνάμει της Δ.17, αλλά το σημείωμα με το οποίο ενημερώνεται το Δικαστήριο και ο φάκελος της υπόθεσης, για το ποιος δικηγόρος έχει διοριστεί πλέον να εκπροσωπεί τον εναγόμενο. Εξ' άλλου, το ότι μπορεί ο εναγόμενος να ανέθεσε σε άλλους δικηγόρους να εμφανιστούν στις 4/7/17 εκ μέρους του αντί να εμφανιστεί ο ίδιος προσωπικά, δεν μεταβάλλει, ούτε την πραγματική αλλά ούτε και τη νομική κατάσταση πραγμάτων. Κατά δεύτερο, η όλη συμπεριφορά που επέδειξε ο εναγόμενος, όχι μόνο δεν του επιτρέπει να ζητά την άσκηση της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου προς υποβοήθηση του, αλλά ούτε και δικαιολογεί «επανάνοιγμα» της υπόθεσης. Επρόκειτο για «ταχείας εκδίκασης» υπόθεση, η οποία έπρεπε να δικαστεί «ταχέως», στη βάση γραπτής ένορκης μαρτυρίας και η παρουσία των διαδίκων δεν αποτελούσε προϋπόθεση για την ακρόαση της υπόθεσης. Από τη στιγμή που θα κατατίθετο η μαρτυρία, το μόνο που απέμενε ήταν να προχωρήσουν τα μέρη με τελικές αγορεύσεις και ως είναι νομολογημένο, οι αγορεύσεις δεν ενέχουν «επιπτώσεις στη θεμελίωση της υπόθεσης εκατέρας των δύο πλευρών...» αλλά αποβλέπουν μόνο στην προβολή επιχειρηματολογίας (βλ. Κυριάκος Γ. Κυριακίδης Λτδ. ν. Lumian Ltd και Άλλου,
(2000)2 Α.Α.Δ. 343). Αν και η κατάθεση της μαρτυρίας κανονικά θα ολοκληρώνετο μέχρι και τις 10/5/17, ο εναγόμενος, αντίθετα με την ενάγουσα, δεν καταχώρησε τη μαρτυρία του. Υπέβαλε αίτημα για παράταση χρόνου, αυτό εγκρίθηκε και η υπόθεση επαναορίστηκε για ένα μήνα αργότερα. Ούτε όμως τότε κατέστη δυνατό να «δικαστεί» η υπόθεση αφού όχι μόνο ο εναγόμενος δεν καταχώρησε τη μαρτυρία του αλλά και η διαφωνία που προέκυψε με τους δικηγόρους του, οδήγησε αναγκαστικά στην αναβολή της υπόθεσης για ακόμη ένα μήνα ήτοι στις 4/7/17. Τονίσθηκε ρητά στον εναγόμενο στις 26/6/17 από τους πρώην δικηγόρους του, ότι «ΕΠΙΒΑΛΛΕΤΑΙ Η ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΣΑΣ ΠΑΡΟΥΣΙΑ στο Δικαστήριο...» στις 4/7/17 και προειδοποιήθηκε ότι «σε περίπτωση που δεν παρουσιαστείτε η ενάγουσα θα προχωρήσει σε απόδειξη της υπόθεσης της στην απουσία σας με αποτέλεσμα να εκδοθεί απόφαση εναντίον σας και να επιδικαστείτε και έξοδα». Παρά ταύτα, αυτός επέλεξε να μην εμφανιστεί προσωπικά στο Δικαστήριο και ούτε η μαρτυρία του καταχωρήθηκε αλλά και ούτε οποιοδήποτε «σημείωμα» κατατέθηκε στο φάκελο αναφορικά με την εκπροσώπηση του, οπόταν και το Δικαστήριο, προχώρησε και εξέτασε την υπόθεση στη βάση της μαρτυρίας που είχε ενώπιον του, και αφού έκρινε την εν λόγω μαρτυρία αναντίλεκτη και ικανοποιητική, εξέδωσε απόφαση εναντίον του εναγόμενου. Αν και ο ίδιος ο εναγόμενος, σύμφωνα με την Ε/Δ του, πληροφορήθηκε αμέσως ότι εκδόθηκε απόφαση εναντίον του στις 4/7/17, εντούτοις, ούτε το «επίμαχο σημείωμα» καταχώρησε ούτε και σε οποιαδήποτε άλλη ενέργεια προέβη, παρά μόνο μετά πάροδο 2½ μηνών και αφού έλαβαν χώρα διάφορες άλλες δικαστικές διαδικασίες. Όπως όμως στις 4/7/17, έτσι και τώρα, καμία δικαιολογία έδωσε ο εναγόμενος ως προς το γιατί δεν εμφανίστηκε στο Δικαστήριο στις 4/7/17 ή γιατί καθυστέρησε τόσο να αντιδράσει στην έκδοση της επίμαχης απόφασης. Καμιά επομένως παραβίαση των συνταγματικών δικαιωμάτων του εναγόμενου διαπιστώνεται, αφού αποκλειστικά υπεύθυνος για την τροπή που έλαβε η υπόθεση είναι ο ίδιος (βλ. σχ. Μουγής ν. Σπανούδη
(1996)1 Α.Α.Δ. 997) Τέλος θα πρέπει να σημειώσω και τα εξής. Στο νομικό υπόβαθρο της ένστασης που καταχωρήθηκε από πλευράς ενάγουσας, γίνεται μνεία των προνοιών της Δ.33 Θ.5, διάταξη η οποία όμως δεν αποτελεί μέρος της νομικής βάσης της αίτησης, η οποία έχει ως μοναδικό και αυτόνομο έρεισμα τη Δ.17 Θ.10. Επί τούτου, περιορίζομαι να επισημάνω ότι η παρούσα αίτηση έχει καταχωρηθεί μετά την εκπνοή της αυστηρά καθοριζόμενης προθεσμίας των 15 ημερών ήτοι μετά πάροδο 2 ½ μηνών και χωρίς να δίνεται οποιαδήποτε δικαιολογία ως προς την επιδειχθείσα καθυστέρηση (βλ. Ann-Clair και Poupakis ανωτέρω). Ως προς τη θέση του εναγόμενου ότι ο λόγος που εκδόθηκε απόφαση εναντίον του στις 4/7/17 είναι διότι το Δικαστήριο δεν επέτρεψε στους δικηγόρους του να εμφανιστούν, αυτό δεν συνιστά θέμα που θα μπορούσε να εξετάσει το παρόν Επαρχιακό Δικαστήριο για να αποφασίσει αν θα παραμερίσει την εκδοθείσα απόφαση, αφού η εξέταση ενός τέτοιου θέματος γι' αυτό το σκοπό, εμπίπτει αποκλειστικά στην αρμοδιότητα του Ανωτάτου Δικαστηρίου (βλ. Toumbouros Estates Limited ν. Xαριτίνης X Iωαννίδου και Άλλων
(1997)1 ΑΑΔ 1512, και Terzian Haig και Άλλη ν. Liberty Life Insurance Ltd,
(2007)1 Α.Α.Δ. 1283). Αν και τα όσα σχετικά ισχυρίζεται η πλευρά του εναγόμενου ότι έγιναν στις 4/7/17, δεν επιβεβαιώνονται από τα πρακτικά της διαδικασίας, επί του θέματος τούτου δεν θα επεκταθώ εφόσον εκφεύγει της δικής μου δικαιοδοσίας και αρμοδιότητας. Για τους λόγους που έχω εξηγήσει, η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ της ενάγουσας και εναντίον του εναγόμενου, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ............ Λ. Πασχαλίδης, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Civil/Interim Αναφορά: Παραμερισμός Απόφασης cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο