ANNA MARIA SICCARDI κ.α. ν. BRACALI LTD κ.α., Αρ. Αγωγής: 1767/2017, 13/2/2018

(2), 9, Δ.50, Δ.51, Δ.58, Θ.Θ. 1-3, και Δ.64 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, στα Άρθρα 21, 29, 30,31, 32 και 68 του περί Δικαστηρίων Νόμου Ν. 14/60, στα Άρθρα 4, 5, 7 και 9 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 6, στο Άρθρο 5 του περί Επισήμων Γλωσσών της Δημοκρατίας Νόμο, Ν. 67/88, στα Άρθρα 3 και 7 του Κεφ. 9, και επί του Άρθρου 30 του Συντάγματος, Άρθρου 6 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, το Κοινοδίκαιο και του δικαίου της επιείκειας (equity law), των συμφυών και εγγενών εξουσιών και διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου, της ακολουθούμενης πρακτικής και της σχετικής επί του θέματος νομολογίας. Τα γεγονότα της υπόθεσης όπως αυτά εκτίθενται στις εκατέρωθεν ένορκες δηλώσεις που υποστηρίζουν αντίστοιχα την Αίτηση από τη μια και τις Ενστάσεις από την άλλη εκτός από πολύπλοκα είναι και εκτεταμένα. Καταλαμβάνουν δεκάδες σελίδες με πλείστα τόσα τεκμήρια προς υποστήριξη των εκατέρωθεν ισχυρισμών και με παράθεση πλείστων τόσων λεπτομερειών ως προς τις σχέσεις μεταξύ των διαδίκων και των γεγονότων που έλαβαν χώραν στο παρελθόν και αφορούσαν ακριβώς τις εταιρικές τους σχέσεις και τα συμφέροντα που ερείδονταν από τις διάφορες εμπλεκόμενες εταιρείες είτε άλλες εταιρείες είτε φυσικά πρόσωπα διάδικοι ή μη. Προσπάθεια μου είναι να επικεντρωθώ στα ουσιώδη αποφεύγοντας κατά το δυνατό επαναλήψεις, παραθέτοντας όμως σε κάποιες περιπτώσεις αυτούσιους λόγους και ισχυρισμούς που προβάλλονται από όλες τις πλευρές έτσι ώστε να γίνονται περισσότερο κατανοητοί. Τα γεγονότα της αίτησης τα υποστηρίζει με ένορκο δήλωση του ο δικηγόρος στο δικηγορικό γραφείο των Αιτητών κ. Θεοδόσης Σοφοκλέους (στη συνέχεια ¨Η ΕΔ Σοφοκλέους¨), ο οποίος δηλώνει γνώστης των γεγονότων από πληροφορίες που έλαβε από τους Αιτητές 1, 2 και 3, τους δικηγόρους τους στην Κύπρο και στην Ιταλία όπως και από το έγγραφο υλικό που αφορά την υπόθεση, δηλώνει επίσης εξουσιοδοτημένος να προβεί στην ένορκη δήλωση προς υποστήριξη της αίτησης. Υιοθετεί το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης του Alessandro Rivetti με ημερομηνία 19.06.2017, η οποία υποστηρίζει τη μονομερή αίτηση και δηλώνει ότι επιθυμεί προς αποκατάσταση της κατά την άποψη του αλήθειας και εις απάντηση ισχυρισμών οι οποίοι εκτίθενται στην ως άνω ένορκη δήλωση του Alex Smotlak, στους οποίους κάνει ειδική αναφορά παραθέτοντας τους, να απαντήσει εκθέτοντας τους ισχυρισμούς των Αιτητών για να μη δημιουργηθούν εντυπώσεις και για τους λόγους που εξηγεί στις παρ. 30 - 39 της ένορκης δήλωσης του. Ο ενόρκως δηλών δηλώνει τα ακόλουθα ως προς την ουσία του αιτήματος τα οποία για σκοπούς καλύτερης κατανόησης παρατίθενται αυτούσια: «

1. Στην Ε. Δ. Smotlak και δη στην παράγραφο 15 αυτής προβάλλεται ο ισχυρισμός πως οι λόγοι σύστασης της Εναγομένης 1 (από τώρα και στο εξής Bracali) ήταν η λειτουργία φορολογικού σχεδίου δημιουργίας εσόδων για την Neottolemo από την Bracali και ο οποίος πρέπει να απαντηθεί επειδή είναι εντελώς ανυπόστατος και παραπλανητικός.
2. Στην παράγραφο 15.1 της ίδιας ένορκης δήλωσης αναφέρει ως εξής:« Επισυνάπτω ως Τεκμήριο 3 μια φορολογική γνωμάτευση που δόθηκε από τους PWC, η οποία επιβεβαιώνει τον κίνδυνο που υπήρχε και την ανάγκη διαφοροποίησης του εισοδήματος και όχι μόνο».
3. Ακόμη δε ο ομνύων Smotlak δηλώνει στην παράγραφο 15.2 της ίδιας ένορκης δήλωσης ως εξής: «Το πιο σημαντικό και όπως εξηγείται από την εν λόγω φορολογική γνωμάτευση, οι UBO της Bracali έπρεπε να είναι διαφορετικοί από τους UBO της Neottolemo. Διαφορετικά, δεν θα λειτουργούσε το φορολογικό σχέδιο δημιουργίας εσόδων για την Neottolemo από την Bracali. Αυτός είναι ο λόγος που οι UBO της Bracali είναι ο κ. Augustoni και ο κ. Ilario Broccheieri. Στην πράξη ωστόσο, η Bracali χρησιμοποιείτο ως αγωγός, αφού όλο το εισόδημα αποστέλλετο πίσω στην Neottolemo με τη μορφή της αμοιβής και το 4% που παρέμεινε στην Bracali ήταν η αμοιβή που θα κάλυπτε τα έξοδα διαχείρισης αυτού του φορολογικά αποδοτικού σχεδίου, οι UBO της Bracali δεν είχαν και δεν έχουν κανένα όφελος που είναι ιδιοκτήτες. Απλώς δανείζουν τα ονόματα τους βοηθώντας τους UBO της Neottolemo, συμπεριλαμβανομένων των Αιτητών, να μεγιστοποιήσουν τα έσοδα τους και να ελαχιστοποιήσουν τους κινδύνους τους».
4. Εις απάντηση στους πιο πάνω αναληθείς ισχυρισμούς επισυνάπτω στην παρούσα σαν ΤΕΚΜΗΡΙΟ 1 φορολογική γνωμάτευση ημερομηνίας 01.12.2017 που δόθηκε στους Αιτητές από τον δικηγορικό οίκο Hogan Lovells οι οποίοι είναι εκ των δικηγόρων των Αιτητών στην Ιταλία.
5. Με βάση το Τεκμήριο 1, ως με συμβουλεύει η δικηγόρος των Αιτητών στην Κύπρο που χειρίζεται την υπόθεση κ. Δέσποινα Σοφοκλέους καθώς επίσης και η κυρία Fulvia Astolfi η οποία είναι εκ των δικηγόρων των Αιτητών στην Ιταλία, προκύπτουν τα πιο κάτω: α) η φορολογική γνωμάτευση της Pwc ημερομηνίας 23/10/2017 αφορά την εταιρεία Time for Now η οποία είναι η Εναγόμενη 7 στην παρούσα αγωγή β) η Time for Now είναι ξεχωριστή νομική οντότητα η οποία επιπλέον έχει διαφορετική λειτουργία από αυτήν της Bracali γ) η εταιρεία Time for Now η οποία έχει συσταθεί στην Ιρλανδία, διατηρεί γραφεία και επιπλέον έχει προσωπικό και πραγματική λειτουργία (ως περιγράφεται στην παρα. 58 της Ε/Δ Rivetti ημερομηνίας 19/06/2017) δ) η Bracali αποτελεί εικονική (sham) εταιρεία, χωρίς γραφεία και χωρίς προσωπικό και δρούσε απλά ως αγωγός (conduit nature) των εισοδημάτων από την Bracali στην Neottolemo χωρίς οποιανδήποτε άλλη πραγματική εργασία ε) η παρουσία μιας εταιρείας η οποία δρα ως αγωγός σε μια ομαδική δομή μπορεί να αγνοηθεί από τις ιταλικές φορολογικές αρχές, δεδομένου ότι δεν μπορεί ποτέ να είναι ο δικαιούχος του εισοδήματος ζ) η παρουσία της Bracali (και η εκτροπή των κερδών από την Bracali στην Neottolemo) δεν λαμβάνεται υπόψη από τις ιταλικές φορολογικές αρχές λόγω της πιο πάνω λειτουργίας της Bracali (conduit nature), και ως αποτέλεσμα το σύνολο των κερδών της Bracali που δημιουργήθηκαν στην Ιταλία και στα οποία η Neottolemo είναι τελικός δικαιούχος (ως η παράγραφος 15.2 της Ε.Δ. Smotlak), θα θεωρούνται φορολογητέα στα χέρια της Neottolemo στο σύνολο τους η) η δομή που εφαρμόστηκε μέσω της παρεμβολής της Bracali μεταξύ της Neotolemo και της ιταλικής επιχείρησης των Εναγόντων (με μοναδικό σκοπό την ελαχιστοποίηση του ρίσκου η Neottolemo να θεωρηθεί φορολογικός κάτοικος Ιταλίας και να υπόκειται επομένως στην ιταλική φορολογία) αποτελεί μια μορφή κατάχρησης του δικαίου που θα αμφισβητείτο από τις ιταλικές φορολογικές αρχές επειδή μεταξύ άλλων αντιβαίνει στους κανόνες του OECD (Οργανισμός Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης).
6. Περαιτέρω δε, υπάρχει ισχυρισμός στην Ε. Δ. Smotlak στις παραγράφους 21-33 ότι οι πληρωμές από την Εναγόμενη 7 σε ορισμένες εταιρείες, ήτοι την Andburg, την Seolab, την Wickedin, είχαν ως αποτέλεσμα να πλουτίζει αδικαιολόγητα ο κύριος Rivetti (ο οποίος είναι ο μοναδικός μέτοχος και διευθυντής της Ενάγουσας 2) και οι οποίοι είναι εντελώς ανυπόστατοι και πρέπει να απαντηθούν. Τέτοιες αναφορές γίνονται στις ακόλουθες παραγράφους της Ε. Δ. Smotlak. - Παρ. 22: «. οδηγώντας και πάλι τους Εναγομένους να υποψιάζονται ότι ο κ. Rivetti επωφελείτο κάπως από τις εν λόγω συναλλαγές και ως εκ τούτου πλούτιζε τον εαυτό του αδικαιολόγητα εις βάρος τον άλλων μετόχων της επιχείρησης» - Παρ. 24: «.. αυτό είναι μια ένδειξη σημαντικής σύγκρουσης συμφερόντων.. » - Παρ. 26: «.. αυτό βοήθησε χωρίς αμφιβολία τις Εναγόμενες 1 και 2 σημαντικά στο να καθορίσουν την τιμή στην οποία ήταν σε θέση να πωλήσουν την εταιρεία». - Παρ. 27 : «.. αυτό οδήγησε τους Εναγόμενους 17 κα 19 να υποψιάζονται ότι ο κ. Rivetti πλούτιζε τον εαυτό του αδικαιολόγητα εις βάρος των τελικών μετόχων της επιχείρησης.. » - Παρ. 28: «Όσον αφορά την Wickedin, οι Αιτήτριες 1 και 2 είναι ακόμα μέτοχοι της και η Αιτήτρια 2 είναι ακόμα διευθυντής, που δείχνει και πάλι σύγκρουση συμφερόντων..».
7. Η Seolab είναι Ιταλική εταιρεία και η οποία στο αρχικό στάδιο είχε δημιουργηθεί με μοναδικό σκοπό να εξυπηρετεί τις ανάγκες της Bakeca srl σε σχέση με την διαδικτυακή διαφήμιση. Ο Smotlak στην Ε.Δ. του ημερομηνίας 27.10.2017 παρέλειψε να αναφέρει στο Δικαστήριο ότι πέραν του κ. Rivetti και της Ενάγουσας 1, μέτοχοι της Seolab ήταν επίσης και ο Εναγόμενος 21, οι Εναγόμενοι 17, 19, καθώς και οι σύζυγοι των Εναγομένων 17 και
8. Επιπλέον ο κύριος Rivetti δεν συμμετείχε στην διαχείριση της Seolab η οποία πάντοτε είχε ξεχωριστό διευθύνων σύμβουλο. Ο κύριος Rivetti ήταν μόνο μειοψηφικός μέτοχος της εταιρείας (περίπου 12%) ως και οι υπόλοιποι Εναγόμενοι που αναφέρονται στην παρούσα παράγραφο. Η δομή και τα στοιχεία της Seolab είναι ανοιχτά προς το κοινό. Επισυνάπτω ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ 2Α αντίγραφο σχετικής διαδικτυακής έρευνας της Seolab ημερομηνίας 23.11.2017 την οποία έχω εκδώσει από την επίσημη σελίδα του Εφόρου εταιρειών της Ιταλίας και το οποίο παρουσιάζει τους μέτοχους της εταιρείας από την ημερομηνία ίδρυσης μέχρι σήμερα. Επισυνάπτω ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ 2B την μετάφραση του ΤΕΚΜΗΡΙΟΥ 2Α στα αγγλικά και η οποία μετάφραση έγινε από τον Lorenzo Toffoloni (ένορκη δήλωση του Lorenzo Toffoloni επισυνάπτεται ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ 2Γ).
9. Περαιτέρω επισυνάπτω ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ 3 αντίγραφο συμφωνίας ημερομηνίας 07.01.2009 μεταξύ των μετόχων της Seolab η οποία επιβεβαιώνει ότι ο λόγος για τον οποίο η Ενάγουσα 1 και ο κύριος Rivetti προχώρησαν με την πώληση των μετοχών τους κατά ή περί το 2013, ήταν εξαιτίας της ύπαρξης της παραγράφου 3.7 στη συμφωνία που προνοεί δικαίωμα drag along. Δηλαδή η Ενάγουσα 1 και ο κύριος Rivetti με βάση το πιο πάνω άρθρο ήταν υποχρεωμένοι να πωλήσουν το μερίδιο τους κατά ή περί τον 2013 επειδή η πλειοψηφία αποφάσισε να πωλήσει το μερίδιο της που διατηρούσε στην εν λόγω εταιρεία.
10. Και η Wickedin είναι Ιταλική εταιρεία και η βασική της λειτουργία είναι ως μηχανή αναζήτησης εργασίας. Ο Smotlak στην Ε.Δ. του ημερομηνίας 27.10.2017 παρέλειψε να αναφέρει στο Δικαστήριο ότι πέραν του κύριου Rivetti και της Ενάγουσας 1, μέτοχος στην Wickedin ήταν και ο Εναγόμενος 20 για την περίοδο 18.03.2010 μέχρι την 16.04.
11. Η δομή και τα στοιχεία της Wickedin είναι ανοιχτά προς το κοινό. Επισυνάπτω ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ 4Α αντίγραφο σχετικής διαδικτυακής έρευνας της Wickedin ημερομηνίας 23/11/2017 την οποία έχω εκδώσει από την επίσημη σελίδα του Εφόρου εταιρειών της Ιταλίας και το οποίο παρουσιάζει τους μέτοχους της εταιρείας από την ημερομηνία ίδρυσης μέχρι σήμερα. Επισυνάπτω ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ 4B την μετάφραση του ΤΕΚΜΗΡΙΟΥ 4Α στα αγγλικά και η οποία μετάφραση έγινε από τον Lorenzo Toffoloni (ένορκη δήλωση του Lorenzo Toffoloni επισυνάπτεται ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ 4Γ).
12. Τέλος σε σχέση με την Andburg, ο κ. Rivetti δεν έχει αποτελέσει ούτε μέτοχο αλλά ούτε και διευθυντής και οι ισχυρισμοί του Smotlak είναι ανυπόστατοι.
13. Περαιτέρω, υπάρχει ισχυρισμός στην Ε. Δ. Smotlak στις παραγράφους 32, 34, 61, 62, 69, 70, 73, ότι η διαχείριση της ιταλικής εταιρείας Bakeca srl κατά την διάρκεια της θητείας του κ. Rivetti ως διευθύνων σύμβουλος της Bakeca srl μέχρι τον Φεβρουάριο 2014, είχε φτωχά αποτελέσματα λόγω των ενεργειών ή και παραλείψεων του κ. Rivetti και ο οποίος ισχυρισμός είναι εξ ολοκλήρου αναληθής.
14. Εις απάντηση του πιο πάνω ισχυρισμού και από πληροφορίες που έχω λάβει από τους Ενάγοντες αναφέρω τα πιο κάτω. Η βελτίωση των εσόδων της εταιρείας Bakeca srl μετά την αποχώρηση του Rivetti δεν αποτελεί ένδειξη κακής απόδοσης από την πλευρά του. Κατά τη διάρκεια της θητείας του Rivetti, η επιχείρηση ήταν σε λειτουργία εκκίνησης (start-up), επενδύοντας με σκοπό την κλιμάκωση (scale-up) ώστε η ιστοσελίδα να κερδίσει σημαντικό αριθμό θεατών σε διάφορες κατηγορίες διαφημίσεων. Η αποχώρηση του συνέπεσε με το γεγονός ότι η εταιρεία, εξαιτίας της προηγούμενης διαχείρισης κατά την περίοδο της θητείας του Rivetti, κατέστην ο κυρίαρχος παίκτης στην κατηγορία διαδικτυακής υπηρεσίας ραντεβού, και η οποία στη συνέχεια επέτρεψε στη διοίκηση να επιδιώξει επιθετικά και αποτελεσματικά τη δημιουργία εσόδων. Χωρίς τα πολλά χρόνια προετοιμασίας που διεξήχθη υπό την ηγεσία του Rivetti, δεν θα υπήρχε καμία πιθανότητα επιτυχίας των οικονομικών αποτελεσμάτων καθώς η εταιρεία βασίστηκε στη δεσπόζουσα θέση της στην κίνηση των χρηστών και τις αγγελίες που δημοσιεύθηκαν, ώστε η ιστοσελίδα να μετατραπεί από την παροχή μιας δωρεάν υπηρεσίας στην παροχή μιας πληρωμένης υπηρεσίας.
15. Επιπλέον στην Ε. Δ. Smotlak υπάρχει ισχυρισμός ότι ήταν με τις οδηγίες του κύριου Rivetti που ιδρύθηκε η Εναγόμενη 1 (η Bracali) επειδή κατά τον χρόνο δημιουργίας της Bracali, ήτοι τον Μάρτιο του 2012 ο κύριος Rivetti ήταν διευθύνων σύμβουλος της ιταλικής εταιρείας Bakeca srl. Επιπλέον υπάρχει ισχυρισμός ότι ο κύριος Rivetti ήταν ο ουσιαστικός διαχειριστής της Εναγομένης 8 δηλαδή της Neottolemo και της Εναγομένης 7 δηλαδή της Time for Now. Και οι δύο πιο πάνω ισχυρισμοί είναι ψευδείς, ανυπόστατοι, παραπλανητικοί και θα πρέπει να απαντηθούν. Τέτοιες αναφορές γίνονται στις ακόλουθες παραγράφους της Ε. Δ. Smotlak. - Παρ. 52: «.. Μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 2013 οι εναγόμενοι 9-11 ενήργησαν με τις οδηγίες από τον κύριο Alessandro Rivetti (τον ιδιοκτήτη της Αιτήτριας 2) ο οποίος, μετά από συνέλευση μετόχων στις 10 Νοεμβρίου 2010, διορίστηκε ως το πρόσωπο υπεύθυνο για την διαχείριση των λειτουργικών πτυχών της επιχείρησης» Υπονοώντας την Time for Now Ltd. - Παρ. 74: «.. Ο Εναγόμενος 10 και ο κ. Rivetti πρότειναν τη χρήση της Bracali στους μετόχους ως λύση στην προϋπόθεση διαφοροποίησης (διεθνώς) των εσόδων της επιχείρησης.. » - Παρ. 77: «..όπως συμφωνήθηκε και εξηγήθηκε σε αυτούς από τον Εναγόμενο 10 και τον ίδιο τον κ. Rivetti. » - Παρ. 81: «..ήταν ο ίδιος ο Rivetti που ενέκρινε τη διευθέτηση κατά τη διάρκεια της θητείας του ως ο ουσιαστικός διαχειριστής της Neottolemo και της Time for Now.. » - Παρ. 86: «.. ο ίδιος ο κ. Rivetti συμφώνησε με αυτή τη διευθέτηση όταν ήταν ο ουσιαστικός διαχειριστής της Neottolemo και της Time for Now.. »
16. Με βάση πληροφορίες που έχω λάβει από τους Ενάγοντες αναφέρω τα πιο κάτω. Ο κ. Rivetti κατά τον χρόνο δημιουργίας της Bracali ήτοι τον Μάρτιο του 2012 ήταν διευθύνων σύμβουλος της ιταλικής εταιρείας Bakeca srl. Δεν ήταν διευθυντής σε καμία από τις αλλοδαπές εταιρείες της επιχείρησης (όπως Neottolemo, Bracali, Strasshil), δεν ήταν το πρόσωπο που πρότεινε την δημιουργία τους, δεν ήταν το πρόσωπο που ήταν υπεύθυνο για την λειτουργία τους, δεν ήταν signatory σε οποιονδήποτε λογαριασμό των εν λόγω εταιρειών και δεν λάμβανε αποφάσεις σε σχέση με αυτές. Εξάλλου εάν πράγματι ήταν με οδηγίες του Rivetti που είχε ιδρυθεί η Bracali, τότε δεν θα χρειαζόταν να είναι μέρος της παρούσας διαδικασίας αλλά ούτε θα χρειαζόταν να ξοδέψει χιλιάδες Ευρώ σε δικηγόρους και άλλους επαγγελματίες για να πληροφορηθεί ποιος είναι ο δικαιούχος της Bracali, και τι αντιπροσωπεύει το 4% του εισοδήματος της που αποστελλόταν από την Bracali στην Εναγόμενη
18. Η πραγματικότητα είναι ότι κατά ή περί την 14.12.2010 ο Εναγόμενος 17 και ο Εναγόμενος 19 διορίστηκαν στο διοικητικό συμβούλιο της Bakeca srl, και ήταν τότε από τότε που τα δύο αυτά πρόσωπα ξεκίνησαν να διαχειρίζονται την ιστοσελίδα www.bakecaincontrii.com η οποία προσφέρει αποκλειστικά διαδικτυακές υπηρεσίες ραντεβού. Οι Εναγόμενοι 17 και 19 παραμένουν μέχρι σήμερα τα άτομα τα οποία διαχειρίζονται την ιστοσελίδα που ανήκει στην Neottolemo δηλαδή την ιστοσελίδα www.bakecaincontrii.com.
19. Κατά την πιο πάνω περίοδο και μέχρι την αποχώρηση του Rivetti από την θέση του διευθύνων σύμβουλου της ιταλικής εταιρείας Bakeca srl, o Rivetti δεν διαχειριζόταν την ιστοσελίδα www.bakecaincontrii.com αλλά ούτε την εταιρεία η οποία είχε την ιδιοκτησία της εν λόγω ιστοσελίδας δηλαδή την Neottolemo. Κατά την πιο πάνω περίοδο (2010-2013) ο κύριος Rivetti είχε επικεντρωθεί μονάχα στη διαχείριση της ιταλικής εταιρίας Bakeca srl με σκοπό την ανάπτυξη της αλλά και την δημιουργία εσόδων, επειδή εξαιτίας της αναδιάρθρωσης της επιχείρησης που είχε ως αποτέλεσμα τον διαχωρισμό της λειτουργίας της επιχείρησης σε ιστοσελίδα που ασχολείτο με την διαδικτυακή διαφήμιση σε διάφορους τομείς (ιδιοκτησίας της ιταλικής εταιρείας Bakeca srl ) και της διαδικτυακής υπηρεσίας ραντεβού (ιδιοκτησίας της Neottolemo), τα έσοδα της Bakeca srl είχαν μειωθεί (επειδή τα περισσότερα έσοδα προέρχονταν από την υπηρεσία ραντεβού που είχε πλέον αναλάβει η Neottolemo).» Οι λόγοι της ένστασης των Καθ' ων η αίτηση στην παρούσα 1 - 6 συμπίπτουν επί της ουσίας τους με αυτή των Καθ' ων η αίτηση 7,8,9 και 12 παρόλο ότι καταχωρήθηκαν ξεχωριστά και με διαφορετικό λεκτικό λόγω της εκπροσώπησης τους από διαφορετικούς δικηγόρους. Τους παραθέτω στη συνέχεια και αφορούν όλους τους εναγόμενους: «
20. Οι Αιτητές δεν καταδεικνύουν ούτε έχουν τεκμηριώσει «καλό λόγο» για να τους επιτραπεί η καταχώριση Συμπληρωματικής Ένορκης Δήλωσης.
21. Η υπό εξέταση αίτηση είναι παράτυπη καθότι οι Αιτητές παρέλειψαν να αποκαλύψουν το όνομα του ενόρκως δηλούντος της σκοπούμενης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης και/ή να επισυνάψουν το ακριβές κείμενο της σκοπούμενης Συμπληρωματικής Ένορκης Δήλωσης που επιθυμούν να καταχωρήσουν με αποτέλεσμα να μην υπάρχει έλεγχος ως προς το τι θα περιέχει η εν λόγω συμπληρωματική ένορκη δήλωση.
22. Η υπό εξέταση αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί αφού βασίζεται σε ένορκη δήλωση ενός εκ των Δικηγόρων των Εναγόντων/Αιτητών που εμφανίζεται και χειρίζεται την υπόθεση εκ μέρους των Εναγόντων/Αιτητών.
23. Η υπό εξέταση αίτηση αποσκοπεί στην προσαγωγή μαρτυρίας και/ή γεγονότων τόσο από τους ίδιους τους Ενάγοντες όσο και από τους Δικηγόρους τους για να καλυφθούν κενά σε σχέση με τα γεγονότα ως αυτά είχαν προβληθεί με την αρχική ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση τους ημερ. 19.6.
25. Με την αιτούμενη καταχώριση Συμπληρωματικής Ένορκης Δήλωσης, οι Αιτητές επιζητούν (α) να εισάξουν μαρτυρία η οποία θα έπρεπε να είχε τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου δια της Ένορκης Δήλωσης Rivetti που κατατέθηκε προς υποστήριξη της Αίτησης τους ημερομηνίας 19.6.17 και (β) να προβάλουν ισχυρισμούς σε σχέση με τα ζητήματα τα οποία κατά το χρόνο καταχώρισης της οι Αιτητές γνώριζαν ή μπορούσαν να προβλέψουν ότι θα εγείροντο ενώ δεν δίδεται καμία και/ή καμία ουσιαστική δικαιολογία για την παράλειψη αυτή.
26. Μεγάλο μέρος της μαρτυρίας που οι Αιτητές επιζητούν να εισάξουν είναι άσχετη με τα επίδικα θέματα της ενδιάμεσης αίτησης για προσωρινά διατάγματα.
27. Η ένορκος δήλωση που συνοδεύει την αίτηση δεν συνάδει με τις πρόνοιες της διαταγής 39 και/ή δεν γίνεται από το κατάλληλο πρόσωπο και θα πρέπει να αγνοηθεί.
28. Η υπό εξέταση αίτηση είναι πρόδηλα καταχρηστική και μεταξύ άλλων σκοπό έχει την καθυστέρηση της εκδίκασης της Αίτησης ημερομηνίας 19.6.17 για οριστικοποίηση ή όχι των προσωρινών διαταγμάτων.
29. Η υπό εξέταση Αίτηση παραγνωρίζει ότι η διαδικασία έκδοσης προσωρινού διατάγματος δεν προσφέρεται για εξέταση αμφισβητούμενων γεγονότων και/ή τυχόν αμφισβήτηση των ισχυρισμών δε δύναται να απασχολήσει το Δικαστήριο στο παρόν στάδιο αλλά στο στάδιο εξέτασης της αγωγής.
30. Δεν στοιχειοθετείται οποιαδήποτε εξαιρετική ή ειδική περίσταση για να ασκηθεί η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου υπέρ της έκδοσης διατάγματος που να επιτρέπει την καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης και εν πάση περιπτώσει ενώπιον του Δικαστηρίου υπάρχει όλο το απαραίτητο υλικό υπό μορφή Ένορκων Δηλώσεων και τεκμηρίων που να επιτρέπει στο Δικαστήριο να αποφασίσει κατά πόσο πληρούνται οι προϋποθέσεις του Άρθρου 32 του Ν.14/
32. Οι Αιτητές επιθυμούν να καταχωρήσουν συμπληρωματική ένορκη δήλωση για αλλότριους σκοπούς και ειδικότερα επί θεμάτων τα οποία όφειλαν να αποκαλύψουν ευθύς εξ' αρχής ή είναι μέρος εγγράφων που ήδη κατέθεσαν ως Τεκμήρια ή είναι άσχετα προς τους σκοπούς της αίτησης για προσωρινό διάταγμα.
33. Οι Αιτητές επιθυμούν να καταχωρήσουν συμπληρωματική ένορκη δήλωση αναφορικά με γεγονότα που προέκυψαν μετά την καταχώριση της αίτησης τους ημερ. 19.6.17 και ουδεμία σχέση έχουν με την έκδοση των προσωρινών διαταγμάτων που έχουν εκδοθεί και τις προϋποθέσεις του Άρθρου 32 του Ν.14/60.» Οι ενστάσεις βασίζονται επί της ίδιας νομικής βάσης ως και η αίτηση την οποία έχω παραθέσει πιο πάνω. Τα γεγονότα στα οποία στηρίζονται οι ενστάσεις αν και υποστηρίζονται από διαφορετικούς ενόρκως δηλούντες, αυτή των Καθ' ων η αίτηση 1 - 6 από τον κ. Σάββα Σιάτη αξιωματούχο διευθυντή (director) της Κυπριακής εταιρείας United Management (Cyprus) Ltd μοναδικού διευθυντή της Εναγομένης 6 και υπό την ιδιότητα του ως διευθυντής (manager) της Κυπριακής Εταιρείας One World Limited αδειοδοτημένης από την Κεφαλαιαγορά ως παροχέας διοικητικών υπηρεσιών και ως εκ της πιο πάνω ιδιότητας του έχων γνώση των γεγονότων της υπόθεσης ή από πληροφόρηση που έλαβε σχετικά και ενεργώντας μετά από σχετική εξουσιοδότηση. Και από μέρους των Καθ' ων η αίτηση 7,8,9 και 12 ο κ. Σπύρος Βασιλείου, δικηγόρος στο δικηγορικό γραφείο των δικηγόρων που τους εκπροσωπούν. Ο κ. Σάββας Σιάτη αφού υιοθετεί τους λόγους ένστασης δηλώνει ότι οι Αιτητές δεν έχουν καταδείξει «καλό λόγο» ούτε την ύπαρξη ανάγκης με απώτερο σκοπό την επίλυση των επίδικων ζητημάτων, ούτε και οποιαδήποτε εξαιρετική ή ειδική περίσταση που αν δικαιολογεί την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος καθώς το Δικαστήριο στα πλαίσια της αίτησης για την έκδοση προσωρινών διαταγμάτων δεν θα υπεισέλθει στην ουσία της υπόθεσης και σε εξέταση αμφισβητούμενων γεγονότων. Γίνεται προσπάθεια εισαγωγής νέων γεγονότων τα οποία έπρεπε να είχαν αποκαλυφθεί εξ αρχής και εάν τα θεωρούσαν ουσιώδη και θα έπρεπε να απαντηθούν τότε δεν αποκάλυψαν όσα θα έπρεπε να είχαν αποκαλύψει κάτι που συνιστά λόγο ακύρωσης των εκδοθέντων διαταγμάτων και απόρριψης της αίτησης. Στη συνέχεια δε ισχυρίζεται τα ακόλουθα: «
34. Παραθέτει ο κ. Σοφοκλέους στις παραγράφους 8 - 12 διάφορους ισχυρισμούς αναφορικά με τη δημιουργία της Bracali. Ως με πληροφορούν οι Δικηγόροι των Εναγομένων αρ. 1 - 6, στο παρόν στάδιο το Δικαστήριο δεν μπορεί να καλείται να αποφασίσει εάν ορθά δημιουργήθηκε η Bracali ή όχι. Αυτό αφορά την ουσία της υπόθεσης και είναι άσχετο με τη διαδικασία της Αίτησης για προσωρινά διατάγματα.
35. Εν πάση όμως περιπτώσει, οι Αιτητές επιθυμούν να εισαγάγουν μαρτυρία (Τεκμήριο 1 επί της ένορκης δήλωσης του κ. Σοφοκλέους) η οποία αποτελεί γνωμάτευση των Δικηγόρων Hogan Lovells, ημερ. 1/12/
36. Αυτό το τεκμήριο, οι Αιτητές επιχειρούν να το καταθέσουν σαν απάντηση στο Τεκμ. 3 της ένορκης δήλωσης του κ. Smotlak. Είναι όμως φανερό από την ένορκη δήλωση Rivetti ότι η δομή της επιχείρησης και το φορολογικό σχέδιο ήταν γνωστά στους Αιτητές κατά την καταχώριση της αρχικής του ένορκης δήλωσης. Ειδικότερα και ενδεικτικά, στην παράγραφο 48 της ένορκης του δήλωσης ο κ. Rivetti αναφέρεται στην ίδρυση Κυπριακής εταιρεία η οποία θα ήταν θυγατρική της Neottolemo με σκοπό να αποφευχθεί η έμμεση φορολογία η οποία ήταν πληρωτέα προς την Πορτογαλία κατά την πληρωμή μερίσματος της Neottolemo προς τους μετόχους της. Ως εκ τούτου, εάν οι Αιτητές επιθυμούσαν να αμφισβητήσουν τους λόγους δημιουργίας των εταιρειών Bracali και Strasshill, όφειλαν να το αναφέρουν στην αρχική τους ένορκη δήλωση στην οποία το Δικαστήριο βασίστηκε και εξέδωσε τα προσωρινά διατάγματα και όχι να προσπαθούν στο παρόν στάδιο να καλύψουν μεταγενέστερα το κενό που άφησαν. Συνεπώς δεν πρέπει να επιτραπεί στους Αιτητές να απαντήσουν στους σχετικούς ισχυρισμούς και να εισαγάγουν το Τεκμήριο 1 αφού αποτελεί προσπάθεια διόρθωσης λαθών και παραλείψεων στην αρχική ένορκη δήλωση Rivetti.
37. Περαιτέρω, το Τεκμήριο 1 αποτελεί γνωμάτευση δικηγόρων κατ' ισχυρισμό σε απάντηση της γνωμάτευσης που κατατέθηκε από τον κ. Smotlak καλώντας κατ' επέκταση το Δικαστήριο να αποφασίσει ποια εκ των δύο γνωματεύσεων είναι η ορθή, ενώ το Δικαστήριο στο παρόν στάδιο δεν πρέπει να κληθεί να αποφασίσει κάτι τέτοιο ούτε και να εισέλθει στην ουσία της υπόθεσης.
38. Επίσης, όσο αφορά τις παραγράφους 13 - 17 της Ένορκης Δήλωσης του κ. Σοφοκλέους, αυτές αφορούν γεγονότα που παρατέθηκαν από τον κ. Smotlak ως διευκρινιστικά και επίσης είναι άσχετα με τις προϋποθέσεις του Άρθρου
40. Εν πάση όμως περιπτώσει, θα ήθελα να αναφέρω τα ακόλουθα:
41. Στην παράγραφο 13 της ένορκης δήλωσης του κ. Σοφοκλέους αναφέρεται ότι «υπάρχει ισχυρισμός στην ΕΔ Smotlak στις παραγράφους 21-33 ότι οι πληρωμές από την Εναγόμενη 7 σε ορισμένες εταιρείες, ήτοι την Andburg, την Seolab, την Wickedin, είχαν ως αποτέλεσμα να πλουτίζει αδικαιολόγητα ο κύριος Rivetti . οι οποίοι είναι εντελώς ανυπόστατοι και πρέπει να απαντηθούν». Και πάλι, όπως διαφαίνεται από την εν λόγω παράγραφο της ΕΔ Σοφοκλέους, ουδέν νέο γεγονός δεν θέλουν να εισαγάγουν οι Αιτητές αλλά επιθυμούν εκ των υστέρων να καλύψουν λάθη και παραλείψουν στην αρχική ΕΔ Rivetti, κάτι το οποίο το σεβαστό σας Δικαστήριο δεν πρέπει να επιτρέψει.
42. Μάλιστα, τα Τεκμήρια 2Α και 2Β στην παρ.14 της ΕΔ Σοφοκλέους τα οποία δείχνουν ότι οι Εναγόμενοι 17, 19 και 21 ήταν μέτοχοι στην Seolab μέχρι το 2011, 2008 και 2008 αντίστοιχα, αλλά και τα Τεκμήρια 4Α και 4Β στην παρ. 16 της ΕΔ Σοφοκλέους που δείχνουν ότι ο Εναγόμενος 21 ήταν μέτοχος στην Wickedin μέχρι το 2014 είναι άσχετα με τα επίδικα θέματα και το Δικαστήριο σας δεν πρέπει να επιτρέψει την εισαγωγή τέτοιας αχρείαστης μαρτυρίας. Άσχετα με τα επίδικα θέματα είναι και τα όσα αναφέρονται στις σχετικές παρ. 14 και 16 της ΕΔ Σοφοκλέους και δεν αποτελούν τίποτε άλλο από προσπάθεια αποπροσανατολισμού του Δικαστηρίου.
43. Οι Αιτητές είχαν υποχρέωση οι ίδιοι να παρουσιάσουν προς το Δικαστήριο όλο το ιστορικό της συνεργασίας και να αποκαλύψουν οι ίδιοι ότι ο κ. Rivetti είχε τον έλεγχο στα αρχικά στάδια της συνεργασίας. Δεν μπορούν τώρα να καλύψουν τα κενά αυτά με απαντητική ένορκο δήλωση
44. Σχετικά με την παρ.15 της ένορκης δήλωσης του κ. Σοφοκλέους και το Τεκμήριο 3 που αναφέρεται σε αυτήν, ήταν γεγονότα γνωστά στους Αιτητές αφού μάλιστα το Τεκμήριο 3 αποτελεί συμφωνία που φέρει ημερομηνία 07.01.2009, δηλαδή προγενέστερη της καταχώρισης της αρχικής Αίτησης για Ενδιάμεσα Διατάγματα και συνεπώς το Δικαστήριο δεν πρέπει να επιτρέψει την εισαγωγή της αφού κάτι τέτοιο θα ισοδυναμούσε με μεταγενέστερη προσπάθεια επανόρθωσης λαθών και παραλείψεων στην αρχική ΕΔ Rivetti.
45. Όσον αφορά την παρ.17 αποτελεί απλή επιχειρηματολογία χωρίς καμία υποστήριξη, κάτι το οποίο δεν αρμόζει σε ΣΕΔ.
46. Ενόψει των πιο πάνω και αναφορικά με τις παρ. 13 - 17 της ένορκης δήλωσης του κ. Σοφοκλέους, το σεβαστό σας Δικαστήριο δεν πρέπει να επιτρέψει την εισαγωγή τους μέσω ΣΕΔ για τους λόγους που έχουν ήδη αναφερθεί.
47. Όσο αφορά τις παρ. 18 & 19 της ένορκης δήλωσης του κ. Σοφοκλέους, είναι φανερό ότι οι Αιτητές θέλουν να αντικρούσουν ισχυρισμούς οι οποίοι αναφέρονται σε συγκεκριμένες παραγράφους της ένορκης δήλωσης του κ. Smotlak για τη διαχείριση της Bakeca κατά τη διάρκεια της θητείας του κ. Rivetti. Όπως έχει ήδη αναφερθεί, η αντίκρουση ισχυρισμών που περιέχονται σε ένορκο δήλωση ένστασης στη συνέχιση μονομερώς εκδοθέντων διαταγμάτων δεν αποτελεί καλό λόγο για καταχώριση ΣΕΔ. Επιπρόσθετα, οι αναφορές στις παρ. 18 και 19 θα έπρεπε να είχαν περιληφθεί στην αρχική ΕΔ Rivetti αφού είχε γίνει αναφορά στην διαχείριση της Bakeca και μάλιστα δεν αποτελούν επιχειρηματολογία που δεν αρμόζει σε ΣΕΔ. Για τους λόγους αυτούς, το σεβαστό σας Δικαστήριο δεν πρέπει να αποδεχτεί την εισαγωγή των παραγράφων αυτών μέσω ΣΕΔ.
48. Όσον αφορά τις παρ. 20 - 23 της ΕΔ Σοφοκλέους, οι ισχυρισμοί που αναφέρονται εκεί δεν αποτελούν τίποτε άλλο από αντίκρουση των ισχυρισμών που περιλαμβάνονται στις παρ. 52, 74, 77, 81 και 86 όπως οι ίδιοι οι Αιτητές αναφέρουν και περιλαμβάνουν επιχειρηματολογία, κάτι το οποίο δεν αρμόζει σε ΣΕΔ. Όπως έχει επανειλημμένως αναφερθεί, και ως με πληροφορούν οι Δικηγόροι των Καθ' ων η αίτηση 1-6 ειδικά στις περιπτώσεις όπου με την αρχική Αίτηση έχουν εκδοθεί ενδιάμεσα διατάγματα μονομερώς δεν πρέπει να δίνεται στους Αιτητές μέσω ΣΕΔ να διορθώσουν λάθη και παραλείψεις στην αρχική τους ένορκη δήλωση. Αυτό ακριβώς επιδιώκουν οι Αιτητές μέσω των παρ. 20 - 23 της ένορκης δήλωσης του κ. Σοφοκλέους και της περίληψης τους στη ΣΕΔ και συνεπώς το σεβαστό σας Δικαστήριο δεν πρέπει να αποδεχτεί κάτι τέτοιο.
49. Σχετικά με τις παραγράφους 24 - 29 είναι φανερό ότι ουδεμία απάντηση υπάρχει στην θέση του κ. Smotlak ότι ο κ. Rivetti παραπλάνησε το Δικαστήριο αναφορικά με την επικείμενη αποξένωση των μετοχών της Bracali. Ο κ. Σοφοκλέους προσπαθεί να εισάξει γεγονότα μεταγενέστερα της Αίτησης για να πείσει το Δικαστήριο ότι δεν το είχε παραπλανήσει στην πρώτη του ένορκη δήλωση. Δηλαδή αντί για απάντηση και εξήγηση στους ισχυρισμούς του κ. Smotlak επιχειρεί την εισαγωγή νέων μεταγενέστερων γεγονότων. Αναφορικά με το Τεκμήριο 5 στην παράγραφο 25 της ένορκης δήλωσης του κ. Σοφοκλέους, αυτό είναι άσχετο με τα επίδικα θέματα και δεν πρέπει να επιτραπεί η καταχώριση του.
50. Οι Αιτητές με την συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση θα επιχειρήσουν να επανορθώσουν τις παραλείψεις τους και να εισάξουν νέα γεγονότα τα οποία είτε είναι άσχετα με την παρούσα διαδικασία για προσωρινά διατάγματα. Εν πάση περιπτώσει, επιχειρείται η αλλοίωση και μεταβολή της εικόνας που δόθηκε με την αρχική Ένορκη Δήλωση Rivetti, κάτι το οποίο ως πληροφορούμαι από τους Δικηγόρους των Καθ' ων η Αίτηση αρ. 1 - 6 είναι ανεπίτρεπτο.
51. Ο κ. Σοφοκλέους ισχυρίζεται στην παράγραφο 7 ότι οι Αιτητές δεν ανέμεναν ότι οι Καθ' ων η Αίτηση θα εξέθεταν έτσι κάποια γεγονότα με τον τρόπο που τα εξέθεσαν και ως εκ τούτου ισχυρίζονται ότι χρήζουν απάντησης. Εξ' όσων με συμβουλεύουν οι Δικηγόροι των Καθ' ων η Αίτηση αρ. 1 - 6, οι Αιτητές όφειλαν να προβλέψουν ότι θα προβάλλονταν τα γεγονότα αυτά και να τα αποκάλυπταν οι ίδιοι εξ' αρχής και όχι εκ των υστέρων να προσπαθούν να καλύψουν τα κενά και τις παραλείψεις τους.
52. Είναι η θέση των Καθ' ων η Αίτηση αρ. 1 - 6 ότι η Ένορκη Δήλωση του κ. Σοφοκλέους θα πρέπει να αγνοηθεί καθ' ότι ο ίδιος είναι ο Δικηγόρος που χειρίζεται την υπόθεση και που εμφανίστηκε ενώπιον του Δικαστηρίου σχεδόν σε όλες τις μέχρι σήμερα εμφανίσεις, σύμφωνα με τους Δικηγόρους των Καθ' ων η Αίτηση είναι ανεπίστρεπτο ο Δικηγόρος που χειρίζεται την υπόθεση να προβαίνει σε Ένορκη Δήλωση προς υποστήριξη οποιασδήποτε αίτησης στο Δικαστήριο.
53. Όσον αφορά τα Τεκμήρια 6 και 7 στις παραγράφους 27 και 28 αντίστοιχα της ΕΔ του κ. Σοφοκλέους, και τα όσα αναφέρονται στις εν λόγω παραγράφους και επιπλέον στην παρ. 29 είναι παντελώς άσχετα με τα επίδικα θέματα και η εισαγωγή τους μέσω ΣΕΔ σκοπό έχει την παραπλάνηση του Δικαστηρίου και συνεπώς δεν πρέπει να επιτραπεί η εισαγωγή τους μέσω ΣΕΔ αφού κάτι τέτοιο θα καταστρατηγούσε τη φύση μιας ΣΕΔ.
54. Όσον αφορά τις παρ. 30 - 39 της ΕΔ Σοφοκλέους απορρίπτονται αφού δεν καταδεικνύουν κανένα καλό λόγο προς καταχώριση ΣΕΔ.
55. Για όλους τους λόγους που αναφέρονται στην ένσταση των Καθ' ων η αίτηση 1-6 και ενόψει όλων των όσων αναφέρω πιο πάνω οι Καθ' ων η αίτηση αιτούνται την απόρριψη της αίτησης των Αιτητών με έξοδα εις βάρος τους.» ΟΙ ΑΓΟΡΕΥΣΕΙΣ: Η ακροαματική διαδικασία της αίτησης διεξήχθη στη βάση των πιο πάνω ενόρκων δηλώσεων καθώς δεν ζητήθηκε η αντεξέταση οποιουδήποτε από τους ενόρκως δηλούντες. Μελέτησα τη δικογραφία και τα έγγραφα τεκμήρια που επισυνάπτονται στις ένορκες δηλώσεις οι οποίες υποστηρίζουν αφενός μεν την αίτηση αφετέρου δε τις ενστάσεις. Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι είχαν την καλοσύνη να ετοιμάσουν γραπτές και εμπεριστατωμένες αγορεύσεις όπου εκθέτουν με σαφήνεια τις θέσεις τους σε παραπομπή σε σχετική νομολογία. Ομολογουμένως στάθηκαν πολύ υποβοηθητικές στο έργο μου. Όπου χρειαστεί στο μέρος όπου θα γίνει ανάλυση στη συνέχεια των λόγων της αίτησης και των ενστάσεων θα γίνει συγκεκριμένη παραπομπή σε σχετική νομολογία. Η ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ : Το πώς αντικρίζεται από το Δικαστήριο αίτημα για λήψη άδειας για καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης σε σχέση με αίτηση που υποβάλλεται από οποιονδήποτε διάδικο για ενδιάμεση θεραπεία ή και σε σχέση με ενδιάμεση αίτηση που αποσκοπεί απλά στην ρύθμιση της ενώπιον του Δικαστηρίου διαδικασίας, έχει απασχολήσει σε μεγάλο βαθμό τα Δικαστήρια (πρωτοδίκως αλλά και κατ' έφεση) τα τελευταία χρόνια. Στην υπόθεση Krashias Shoe Factory Ltd v. Adidas Sportschuhfabriken Adi Dassier KG

(1989)1E Α.Α.Δ. 750 το Ανώτατο Δικαστήριο ερμηνεύοντας τις πρόνοιες της Δ.48 κ. 4 των Περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών (στο εξής καλούμενοι «οι Θ. Π. Δ») πριν την τροποποίηση της με τον Περί Πολιτικής Δικονομίας (Τροποποιητικό) (Αρ. 3) Διαδικαστικό Κανονισμό του 1999, Κ.Δ.Π. 5/99 ημερομηνίας 23/12/1999, απεφάνθη ότι οι πρόνοιες της Δ.48, κ.4 των Θ. Π. Δ. ως είχαν τότε επέβαλλαν στο μέρος που έφερε το αποδεικτικό βάρος μίας αίτησης, δηλαδή στον Αιτητή, την απόδειξη των γεγονότων που αμφισβητούνταν από τον Καθ' ου η αίτηση (βάση των όσων προέκυπταν με την καταχώριση ένορκης ή ένορκων δηλώσεων προς υποστήριξη της προβαλλόμενης ένστασης του) με επιπρόσθετη προφορική μαρτυρία. H έλλειψη μιας τέτοιας μαρτυρίας, δηλαδή που να αποδείκνυε τα αμφισβητούμενα γεγονότα, οδηγούσε σε απόρριψη της αίτησης του Αιτητή. Η ανωτέρω αρχή είχε υιοθετηθεί και επαναληφθεί από το Ανώτατο Δικαστήριο στην υπόθεση Louis Vuitton v. Dermosak Ltd κ.α

(1992)1Β Α.Α.Δ. 1453 όπου στη σελίδα 1465, μεταξύ άλλων, αναφέρονται και τα ακόλουθα: «Εφόσον αμφισβητούνται τα γεγονότα τα οποία στοιχειοθετούν την αίτηση, επιβάλλεται η απόδειξή τους από το διάδικο ο οποίος φέρει το βάρος της απόδειξης, όπως ορίζεται στη Δ.48 θ. 4. Το αποδεικτικό μέσο, όπως και σε κάθε άλλη περίπτωση που δε γίνεται πρόνοια περί του αντιθέτου, είναι η προφορική μαρτυρία, όπως αποφασίστηκε στην Krashias Shoe Factory Limited, also trading as "K" Shoes v. Adidas Sportschuhfabriken Adi Dassler KG

(1989)1 Α.Α.Δ. (Ε) 750. Η μαρτυρία η οποία προσάγεται, πρέπει να είναι αποδεκτή βάσει του δικαίου της απόδειξης. Δεν περιορίζονται όμως οι μάρτυρες οι οποίοι μπορεί να κληθούν για να αποδείξουν τα αμφισβητούμενα γεγονότα σ' εκείνο ή εκείνους που κατέθεσαν ένορκη δήλωση. Μόνο μαρτυρία παραδεκτή κατά τους κανόνες της απόδειξης μπορεί να θεμελιώσει τα αμφισβητούμενα γεγονότα για την παροχή ενδιάμεσης θεραπείας [η απόφαση στη Stylianou v. Stylianou

(1988)1 C.L.R. 520 κατατείνει προς την ίδια κατεύθυνση όπως και η Krashias ως προς την ερμηνεία της Δ.48 θ. 4]. Υπό το πρίσμα ανωτέρω, το αίτημα των εφεσειόντων για παροχή ενδιάμεσης θεραπείας, παρέμεινε μετέωρο ενόψει της απουσίας παραδεκτής μαρτυρίας για την απόδειξη των αμφισβητούμενων γεγονότων, διαπίστωση που καθιστά την έφεση απορριπτέα.». Στην υπόθεση Fashion Box S.P.A. v. Ferro Fashions Ltd

(1999)1Γ Α.Α.Δ. 1858 αποφασίστηκε στη βάση της ανωτέρω αρχής και των προνοιών της Δ.48, κ. 4, ότι, όταν υπάρχει διάσταση ως προς τα γεγονότα μεταξύ του Αιτητή και του καταθέτοντος την ειδοποίηση ένστασης, ο Αιτητής ή ο ενιστάμενος, θα πρέπει κατά την ακρόαση της αίτησης να είναι έτοιμος να αποδείξει τα γεγονότα επί των οποίων βασίζεται, στον βαθμό που το βάρος απόδειξης τον βαραίνει. Μετά την τροποποίηση της Δ.48, κ. 4

(1)των Θ. Π. Δ. με τον Περί Πολιτικής Δικονομίας (Τροποποιητικό) (Αρ. 3) Διαδικαστικό Κανονισμό του 1999, Κ.Δ.Π. 5/99 ημερομηνίας 23/12/1999, και σύμφωνα με τη προκύπτουσα Δ.48, κ. 4

(2)των περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών, το Δικαστήριο, μετά από αίτηση ή προφορικό αίτημα, δύναται για «καλό λόγο», να επιτρέψει την καταχώριση συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων. Σύμφωνα με τις πρόνοιες της ίδιας Διαταγής, η ακρόαση της αίτησης διεξάγεται στη βάση των γεγονότων που αναφέρονται στην αίτηση ή στις ένορκες δηλώσεις, τηρούμενης της δυνατότητας αντεξέτασης όπως προνοείται από την Δ.39 των περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών (βλ. τις υποθέσεις Iacovou Brothers (Constructions) Ltd v. Fashionwise Ltd

(2000)1Β Α.Α.Δ 1377 και A. Messios & Sons Ltd κ.α. v. Λεωνίδα

(2010)1 ΑΑΔ 195. Είναι φανερό ότι η πιο πάνω τροποποίηση αποσκοπούσε στην αποφυγή της προφορικής εκδίκασης μιας υπόθεσης από το Δικαστήριο επί της ουσίας της, κατά την διάρκεια εξέτασης μιας οποιασδήποτε ενδιάμεσης αίτησης για παροχή ενδιάμεσης θεραπείας ή έκδοσης ενδιάμεσων, ρυθμιστικών της διαδικασίας, διαταγμάτων. Στόχος δηλαδή της καταχώρισης συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων, είναι, η ολοκληρωμένη παρουσίαση μιας αίτησης, ώστε αυτή να οδηγηθεί σε ακρόαση επί πλήρους φάσματος της διαφοράς. Διατήρησε όμως, θεωρώ, αναλλοίωτη την αρχή ότι σε περιπτώσεις αιτήσεων που οι ισχυρισμοί του Αιτητή αμφισβητούνται, ο Αιτητής πρέπει να προσκομίζει μαρτυρία για να αποσείσει το σχετικό βάρος που έχει για την απόδειξη των ισχυρισμών του. Πλέον, σύμφωνα και με την Δ.48, κ. 4

(2)των περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών αυτό μπορεί να γίνει με την καταχώριση συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων, το περιεχόμενο των οποίων πρέπει να αποσκοπεί στην αντίκρουση ισχυρισμών του Καθ' ου η Αίτηση, οι οποίοι αν παραμείνουν αναντίλεκτοι, θα οδηγήσουν σε απόρριψη της κρινόμενης αίτησης. Σχετικό επί του θέματος είναι και το ακόλουθο απόσπασμα από την υπόθεση Romir Monitoring ν. MB Romir Holdings Ltd,

(2008)1 Α Α.A.Δ. σελ. 106: «Οι εφεσίβλητοι δεν ζήτησαν δυνάμει της Δ.48, θ.4 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας άδεια, είτε για να καταχωρήσουν συμπληρωματική ένορκη δήλωση, είτε για να αντεξετάσουν το πρόσωπο που ορκίστηκε την ένορκη δήλωση, επί της οποίας επισυναπτόταν ως τεκμήριο το σχετικό Πιστοποιητικό του Υπουργείου Εξωτερικών. Η ακρόαση της αίτησης διεξήχθη στη βάση των γεγονότων, που αναφέρονται στην αίτηση και στην ένορκη δήλωση. Το πρωτόδικο Δικαστήριο, κατά την άποψή μας, λανθασμένα θεώρησε ότι το Πιστοποιητικό κατοπτρίζει μόνο τη γνώμη του συντάκτη του ή έστω τη γνώμη του συγκεκριμένου Υπουργείου, αναφορικά με την ισχύ της εν λόγω Συνθήκης. Το σχετικό πιστοποιητικό, ως μέρος των γεγονότων που τέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου, αποτελεί εκ πρώτης όψεως απόδειξη ή μαχητό τεκμήριο για το περιεχόμενό του και δεν ήταν απλώς θέμα γνώμης του αρμοδίου Λειτουργού. Εφόσον το περιεχόμενο του δεν αμφισβητήθηκε, το Δικαστήριο όφειλε να το είχε δεχθεί για σκοπούς της αίτησης για ασφάλεια εξόδων. Πλην της υπόθεσης Studland, ανωτέρω, η οποία όπως έχουμε επισημάνει διαφοροποιείται από την παρούσα, το Ανώτατο Δικαστήριο, σε πολλές άλλες υποθέσεις, θεώρησε ότι η Συνθήκη συνεχίζει να ισχύει. Αναφερόμαστε στις υποθέσεις Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας (Αρ. 3)

(1995)1 Α.Α.Δ. 362, Vladimir Petrov

(1996)1 A.A.Δ. 535 και Ivanov Igor Borisovich

(2000)1 A.A.Δ. 1899». Η Δ.48, Κ. 4

(2)των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας προνοεί τα ακόλουθα: «To Δικαστήριο ή ο Δικαστής, μετά από αίτηση ή προφορικό αίτημα, μπορεί για καλό λόγο να επιτρέψει την καταχώριση συμπληρωματικών ένορκων δηλώσεων. Η ακρόαση αίτησης διεξάγεται στη βάση των γεγονότων που αναφέρονται στην αίτηση ή στις ένορκες δηλώσεις τηρουμένης της δυνατότητας αντεξέτασης που προνοείται από τη Διαταγή 39.» Είναι φανερό από το λεκτικό της πιο πάνω διάταξης των Θεσμών, αλλά και από τη νομολογία ότι το κατά πόσο θα επιτραπεί σε διάδικο να καταχωρήσει συμπληρωματική ένορκη δήλωση επαφίεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Η μόνη προϋπόθεση που τίθεται είναι όπως ο διάδικος που επιδιώκει την καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης καταδείξει «καλό λόγο», με το βάρος απόδειξης να βαρύνει τον αιτούντα την καταχώριση της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Η αμφισβήτηση ενός γεγονότος δεν θεμελιώνει, άνευ ετέρου, καλό λόγο για καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Το τι μπορεί να συνιστά «καλό λόγο» σε κάθε περίπτωση, εξαρτάται από τις ιδιαιτερότητες κάθε περίπτωσης και εξετάζεται με αναφορά προς τα επίδικα θέματα και τη φύση της ενδιάμεσης αίτησης, συναρτάται δε με το γενικότερο δικαίωμα κάθε διάδικου να θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου όλο το αναγκαίο μαρτυρικό υλικό πριν την ακρόαση της αίτησης. Στην πράξη, οι πρόνοιες του πιο πάνω Θεσμού εφαρμόζονται όταν, μετά την καταχώριση της ένστασης ο Αιτητής αισθάνεται την ανάγκη να απαντήσει, αντικρούσει ή αμφισβητήσει κάποια συγκεκριμένα επί μέρους θέματα που εγείρονται μέσω της ένστασης, οπότε και ζητεί, είτε προφορικά, είτε με γραπτή αίτηση, όπως του επιτραπεί να καταχωρήσει απαντητική-συμπληρωματική ένορκη δήλωση (βλ. Έφορος Φόρου Προστιθέμενης Αξίας ν. Free Line Hairdressing & Beauty Salon (Larnaca) Ltd, Αγωγή αρ. 3008/2007 Ε.Δ. Λάρνακας, απόφαση της κας Λένας Δημητριάδου Ανδρέου, Α.Ε.Δ. όπως ήταν τότε ημερ. 12.11.2010 ). Από την απόφαση στην υπόθεση A. Messios & Sons Ltd κ.α. ν. Λεωνίδα (ανωτέρω) προκύπτει ότι μπορεί να επιτραπεί η καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης όταν μετά την καταχώριση της ένστασης προκύπτει ανάγκη για προβολή ισχυρισμών και διευκρινίσεων με σκοπό το δικαστήριο να έχει ενώπιον του ολοκληρωμένη και σφαιρική εικόνα των γεγονότων, αλλά όχι όταν πρόκειται για επανάληψη των αρχικών ισχυρισμών του ενόρκως δηλούντος ή για ανεπίτρεπτη μαρτυρία. Επίσης στην υπόθεση Βερεγγάρια Παπακόκκινου κ.α. ν. Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ (Αρ. 1),

(2012)1Α Α.Α.Δ. 643, 646 επαναλήφθηκε ότι εκεί όπου αυτό που επιδιώκεται είναι η επανάληψη των ισχυρισμών που τέθηκαν στην αρχική ένορκη δήλωση ή η προσθήκη επιχειρηματολογίας, δεν δικαιολογείται η παροχή άδειας για καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Σχετική είναι και απόφαση του έντιμου κ. Σ. Ναθαναήλ Π.Ε.Δ. στην Αγωγή αρ. 8809/05 Ε.Δ. Λευκωσίας Matthew Shaw κ.α. ν Depfa Investment Bank Ltd, ημερ. 28.2.07, στην οποία αναφέρονται τα εξής: «Προσεκτική ανάγνωση και εξέταση του νέου θεσμού δείχνει, με αναφορά και στα όσα καταγράφονται στην παρ. 1 του θ.4, ότι στόχος της καταχώρισης συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων είναι η ολοκληρωμένη παρουσίαση της αίτησης ή της ένστασης αντίστοιχα ώστε αυτή να οδηγηθεί σε ακρόαση επί του πλήρους φάσματος της διαφοράς. Για παράδειγμα, θα μπορούσε να αποτελέσει καλό λόγο για καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης αν ο αιτητής εύλογα αισθάνεται μετά από την καταχώριση της ένστασης, ότι πρέπει να προσθέσει στα γεγονότα που υποστηρίζουν την αίτηση του, ώστε να έχει δυνατότητα επιτυχίας. Άλλη περίπτωση είναι όπου το Δικαστήριο επί μονομερούς αιτήσεως, συνήθως για απαγορευτικό διάταγμα, εγείρει ερωτηματικά ως προς ορισμένα προαπαιτούμενα της έκδοσης απαγορευτικού διατάγματος, οπότε και ο αιτητής δυνατόν να ζητήσει από το Δικαστήριο πριν την τελειωτική εξέταση και απόφαση επί της αιτήσεως του, την καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, ώστε να προσθέσει διάφορους ισχυρισμούς και γεγονότα που έχουν σχέση είτε με το επείγον του χρόνου είτε τη γνώση από πλευράς του αιτητή των γεγονότων που οδήγησαν στην διαφορά κ.τ.λ.». Ως προς την προαναφερόμενη πτυχή του θέματος σχετικές είναι ακόμα και οι υποθέσεις Σεβαστού ν. Σεβαστού,

(2002)1Γ Α.Α.Δ. σελ.1980, Πατουρής ν. Hellenic Bank Ltd,

(2001)1 Α.Α.Δ. σελ. 2118, Rybolovlev ν. Rybolovleva

(2010)1 Α.Α.Δ. 82 στις οποίες φαίνεται να υιοθετείται το ίδιο σκεπτικό. ΕΞΕΤΑΣΗ ΕΓΕΡΘΕΝΤΩΝ ΖΗΤΗΜΑΤΩΝ ΣΤΗΝ ΑΙΤΗΣΗ ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΕΝΣΤΑΣΕΙΣ: Έχοντας καθοδήγηση από τις πιο πάνω νομολογιακές αρχές προχωρώ στη συνέχεια στην εξέταση τόσο των λόγων που οδήγησαν τους Αιτητές στο παρόν διάβημα τους όσο και των λόγων ένστασης. Έχω διεξέλθει με προσοχή όλα για όσα οι Αιτητές επιθυμούν όπως απαντήσουν σε ένορκη δήλωση που υποστηρίζει τις ενστάσεις και τους λόγους για τους οποίους οι Καθ' ων η αίτηση ενίστανται. Τα ζητήματα που εγείρουν ως λόγους ένστασης οι Καθ' ων η αίτηση είναι κοινά και ως εκ τούτου κοινή θα είναι και η εξέταση τους όπως θα ακολουθήσει. Θα εξετάσω κατ' αρχή το ζήτημα της μη επισύναψης προσχεδίου της απαντητικής ένορκης δήλωσης την οποία προτίθενται να καταχωρήσουν οι Αιτητές αν τους δοθεί η άδεια που επιζητούν με την παρούσα. Εκφράστηκαν για το θέμα διιστάμενες θέσεις. Είναι η θέση των Εναγόντων ότι δεν είναι απαραίτητο το περιεχόμενο της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης στο σύνολό του να επισυναφθεί υπό μορφή δείγματος- προσχεδίου στην αίτηση. Αρκεί όπως εισηγούνται οι αναφορές στο τι επιδιώκεται να εισαχθεί να είναι σαφείς και ξεκάθαρες. Εισηγούνται ότι στις παρ. 8 - 29 έχουν δώσει στο Δικαστήριο σαφή εικόνα για το τι επιχειρείται να προσαχθούν ως ισχυρισμοί με τη συμπληρωματική ένορκη δήλωση. Η Δ.48 κ. 4

(2)Θ. Π. Δ. δεν επιβάλλει, ούτε και υπάρχει οποιαδήποτε νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου που να αναγνωρίζει ως καθιερωμένη πρακτική και να επιβάλλει, την καταχώριση δείγματος της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης από πλευράς των Αιτητών, για να εγκριθεί αίτημα τους για καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Αυτό που χρειάζεται, είναι γεγονότα που να δεικνύουν «καλό λόγο» για την καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης (είτε όταν η μαρτυρία είναι εκτενής, είτε όχι). Το Δικαστήριο με το να επιτρέψει την καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, ελλείψει παρουσίασης επακριβώς του περιεχομένου της, δεν σημαίνει κατ' ανάγκη ότι αποδέχεται και το περιεχόμενο της ή ότι το περιεχόμενο της έχει περισσότερη ή λιγότερη αποδεικτική αξία από τις υπόλοιπες ένορκες δηλώσεις, αλλά θα την αξιολογήσει συμφώνως των κανόνων απόδειξης και της πειστικής της αξίας όπως και τις υπόλοιπες. Το καίριο ερώτημα είναι συνεπώς αν το Δικαστήριο από την ενώπιον του ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση για παραχώρηση άδειας καταχώρισης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, είναι ικανό, να αντιληφθεί το περιεχόμενο και τους ισχυρισμούς που η πλευρά των Εναγόντων σκοπεύει να παραθέσει στην εν λόγω συμπληρωματική ένορκη δήλωση ή δεν είναι ικανό επειδή θα πρέπει να υποθέσει το περιεχόμενο της, λόγω μη ικανοποιητικών στοιχείων που έχουν παρατεθεί στην ένορκη δήλωση (όπως αναφέρεται στην υπόθεση Βερεγγάρια). Το Δικαστήριο θα πρέπει να γνωρίζει τι ακριβώς επιζητούν να προβάλουν οι Αιτητές με την αίτηση τους για καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Προκύπτει ξεκάθαρα από το περιεχόμενο της ενόρκου δηλώσεως των Καθ' ων η αίτηση 1 - 6, 7, 8, 9,12 (συγκεκριμένα οι παρ. 17-34 της ΕΔ του κ. Σπύρου Βασιλείου ημερομηνίας 14.12.2017 που συνοδεύει την ένσταση των Καθ' ων η αίτηση 7,8,9,12 καθώς επίσης και οι παρ. 10-28 της ΕΔ του κ. Σάββα Σιάτη ημερομηνίας 14.12.2017 που συνοδεύει την ένσταση των Καθ' ων η αίτηση 1-6), ότι αυτοί έχουν αντιληφθεί το περιεχόμενο των ισχυρισμών που επιχειρούν να εισαγάγουν οι Αιτητές, αφού οι απαντήσεις τους είναι συγκεκριμένες, αναφέροντας ότι δεν έχει αποδειχθεί το κριτήριο του «καλού λόγου» και έρχεται σε αντίθεση με τον ισχυρισμό του πρώτου σκέλους της παραγράφου 4.1 και 4.5 της ενόρκου δηλώσεως τους, ότι δήθεν δεν έχουν εξειδικευτεί οι ισχυρισμοί των Αιτητών. Αόριστοι και μη εξειδικευμένοι ισχυρισμοί θα ήταν αν οι Αιτητές απλώς έκαμναν αναφορά ότι επιθυμούν να απαντήσουν στους ισχυρισμούς των Καθ' ων η αίτηση χωρίς να αναφέρουν σε ποια σημεία της ενόρκου δηλώσεως των Καθ' ων η αίτηση και χωρίς να αναφέρουν το λόγο ή τους λόγους που επιθυμούν να το πράξουν. Αυτό δεν ισχύει στην περίπτωση της ένορκης δήλωσης των Αιτητών όπου υποδεικνύεται συγκεκριμένα ποιους ισχυρισμούς επιθυμούν να προβάλουν εις απάντηση αυτών των Καθ' ων η αίτηση. Οι Αιτητές στην προκειμένη περίπτωση κρίνω ότι το έχουν πράξει δεόντως. Συμφωνώ με τα πιο πάνω που εκθέτουν οι Αιτητές στην αγόρευση των συνηγόρων τους και επομένως δεν βρίσκω ότι συντρέχει ο πιο πάνω λόγος ο οποίος αναπόδραστα θα με οδηγούσε στην απόρριψη της αίτησης γι' αυτόν τον λόγο. Επομένως ο σχετικός λόγος ένστασης απορρίπτεται. Προβάλλεται ως λόγος ένστασης ότι ο ενόρκως δηλών δεν έχει προσωπική γνώση των γεγονότων. Η υπό κρίση αίτηση είναι ενδιάμεση, και το θέμα του περιεχομένου της ένορκης δήλωσης που μπορεί να γίνει προς στήριξη αυτής διέπεται από τη Δ.39 Θ.2 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας (η οποία περιλαμβάνεται στη νομική βάση της υπό κρίση αίτησης), η οποία προβλέπει τα εξής: «Affidavits shall be confined to such facts as the witness is able of his own knowledge to prove, but on interlocutory applications an affidavit may contain statements of information and belief, with the sources and grounds thereof. The costs of every affidavit which shall unnecessarily set forth matter of hearsay, or argumentative matter, or copies of or extracts from documents, shall be paid by the party filing the same.» Στην υπόθεση Fashion Box S.R.L. v. Ferro Fashions Ltd

(1999)1 A.A.Δ. 1858, όπου αποφασίστηκαν τα εξής: «Οι ένορκες δηλώσεις θα πρέπει να περιορίζονται σε τέτοια γεγονότα τα οποία ο μάρτυρας είναι ικανός να αποδείξει με βάση τη δική του γνώση, αλλά σε ενδιάμεσες αιτήσεις, ένορκη δήλωση μπορεί να περιέχει πληροφορίες και απόψεις, αν παρατεθούν οι πηγές και οι λόγοι πάνω στους οποίους στηρίζονται (Δ.39, θ.2).» Ανάγνωση της ΕΔ Σοφοκλέους της 04.12.2017 στο σύνολο της δεν φανερώνει, κατά την κρίση μου, παρέκκλιση από την ως άνω δικονομική επιταγή, κατά τρόπο που η ένορκη δήλωση να καθίσταται αντικανονική. Ο κ. Θεοδόσης Σοφοκλέους εκ των δικηγόρων του δικηγορικού γραφείου που εκπροσωπεί τους Αιτητές ορκίζεται για γεγονότα που παρουσιάζει ως εμπίπτοντα στη δική του γνώση και αντίληψη, καθώς και για γεγονότα και θέσεις τα οποία καταθέτει κατόπιν πληροφόρησης από τους Ενάγοντες αλλά και τους Δικηγόρους των Αιτητών στην Κύπρο και στην Ιταλία που χειρίζονται προσωπικά την υπόθεση, η οποία δηλώνεται ότι στην Κύπρο είναι η κα Δέσποινα Σοφοκλέους και όχι ο κ. Θεοδόσης Σοφοκλέους ο οποίος ειρήσθω εν παρόδω ποτέ δεν εμφανίστηκε ενώπιον του Δικαστηρίου εκπροσωπώντας τους Αιτητές. Η κα Δ. Σοφοκλέους ήταν η δικηγόρος που εμφανίστηκε ενώπιον μου και κατά την ακροαματική διαδικασία της παρούσας και υπογράφει και την γραπτή αγόρευση εκ μέρους των δικηγόρων των αιτητών. Ο κ. Θεοδόσης Σοφοκλέους ήδη από τα αρχικά στάδια της διαδικασίας σε ένορκη δήλωση του της 26.06.2017 με την οποία υποστήριζε αίτηση για υποκατάστατο επίδοση στους εναγόμενους στην παρ. 2 δηλώνει ότι δεν χειρίζεται προσωπικά την υπόθεση. Εκείνο το οποίο έχει τονιστεί επανειλημμένα από τη νομολογία μας είναι το ανεπιθύμητο να ορκίζεται ο δικηγόρος που χειρίζεται την υπόθεση ενώπιον του Δικαστηρίου (βλ. Thanos Hotels Ltd v. Ιωάννου

(1991)1 Α.Α.Δ. 1036) στην οποία λέχθηκαν τα πιο πάνω per Curiam. Στην παρούσα περίπτωση όμως δεν είναι έτσι τα πράγματα έστω και αν ορκίζεται δικηγόρος του δικηγορικού γραφείου που εκπροσωπεί τους Αιτητές. Δεν μου διαφεύγει ότι και εκ μέρους των Καθ' ων η αίτηση 7,8,9 και 12 την ένορκη δήλωση την υπογράφει δικηγόρος στο δικηγορικό γραφείο που τους εκπροσωπεί. Η ένορκη δήλωση ημερομηνίας 04.12.2017 που συνοδεύει την υπό κρίση αίτηση γίνεται από πρόσωπο άλλο από το πρόσωπο που προέβη στην ένορκη δήλωση προς υποστήριξη της αίτησης για προσωρινά διατάγματα. Αυτό όμως δεν μπορεί να οδηγήσει σε απόρριψη της υπό κρίση αίτησης. Τούτο δεδομένου ότι δεν υφίσταται κανόνας ότι μόνο το πρόσωπο που προέβη στην αρχική ένορκη δήλωση μπορεί να ορκιστεί προς υποστήριξη αίτησης που γίνεται για να δοθεί άδεια συμπληρωματική ένορκη δήλωση, λαμβάνοντας περαιτέρω υπόψη ότι, ειδικά στην παρούσα υπόθεση, οι Ενάγοντες είναι αλλοδαποί και η παρουσία τους στην Κύπρο ήταν αδύνατη κατά την καταχώριση της αίτησης. Για τους πιο πάνω λόγους δεν βλέπω οτιδήποτε το μεμπτό για την ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση για να επιτραπεί η καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Επομένως ούτε και αυτός ο λόγος ένστασης έχει έρεισμα στα γεγονότα της υπόθεσης. Προχωρώ στη συνέχεια με την εξέταση της αίτησης επί της ουσίας της: Η προτιθέμενη προς καταχώριση ένορκη δήλωση, αφορά διαδικασία αιτήσεως για έκδοση απαγορευτικών διαταγμάτων και τυχόν άδεια για καταχώριση της, θα επηρεάσει την εξέταση του κατά πόσο διατάγματα που έχουν ήδη εκδοθεί την 21.06.2017 από το Δικαστήριο προς όφελος των Εναγόντων στην απουσία των Εναγομένων, θα οριστικοποιηθούν ή όχι μέχρι και την εκδίκαση και ολοκληρωτική αποπεράτωση της παρούσας Αγωγής ή δικαιολογείται η έκδοση των υπόλοιπων διαταγμάτων που επιζητούνται και τα οποία είχαν παραμείνει για εξέταση τους μετά την επίδοση της Αίτησης. Οι προς συμπλήρωση ή απάντηση ισχυρισμοί και οι λόγοι για τους οποίους επιζητείται η άδεια για καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης περιέχονται στις παραγράφους 8 - 23 της ένορκης δήλωσης του κ. Θ. Σοφοκλέους. Τις έχω παραθέσει πιο πάνω (βλ. παρ. 1-16 στις σελ. 5 -10) και δεν χρειάζεται να επαναληφθούν σε αυτό το μέρος. Όσα προβάλλει η πλευρά των Αιτητών στις παρ. 24 - 29 της ΕΔ Σοφοκλέους, τα οποία δεν κρίνω σκόπιμο να παραθέσω στα πλαίσια της παρούσας, κατά την αντίληψη μου αφορούν γεγονότα τα οποία ακολούθησαν την αίτηση και την έκδοση των επίδικων διαταγμάτων και ως εκ τούτου δεν θα δεχθώ να παρεισφρήσουν υπό τη μορφή ΣΕΔ τέτοιοι ισχυρισμοί και γεγονότα. Ενδεχομένως να παρείχαν έρεισμα και σκέψη για τη λήψη άλλης μορφής μέτρων, όμως δεν συνιστούν κατά την άποψη μου ούτε γεγονότα τα οποία μπορούν να εισαχθούν υπό τη μορφή συμπληρωματικής ούτε απαντητικής ένορκης δήλωσης καθώς δεν θα έπρεπε να έχουν οποιανδήποτε επίδραση στην τελική απόφανση μου στο κατά πόσο θα οριστικοποιήσω τα εκδοθέντα διατάγματα ή θα εκδώσω τα υπόλοιπα. Στις παραγράφους 30 - 39 της ΕΔ Σοφοκλέους αναπτύσσεται επιχειρηματολογία υπέρ της έγκρισης του αιτήματος και σίγουρα δεν συνιστούν ισχυρισμούς ή γεγονότα τα οποία θα μπορούσαν να εισαχθούν υπό τη μορφή ΣΕΔ. Η ανάλυση στην οποία προβαίνουν στην αγόρευση τους οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των Αιτητών και αφορούν τις παρ. 8 - 23 με βρίσκει σύμφωνο και γι' αυτό δεν θα δίσταζα να την υιοθετήσω εφόσον απαντά σε όλους τους λόγους ένστασης και επί της ουσίας με οδηγεί να αποδεχθώ τους λόγους που οδήγησαν τους Αιτητές να προβούν στην Αίτηση τους. Στις παραγράφους 8 - 12 της ΕΔ Σοφοκλέους που καταχωρήθηκε προς υποστήριξη της υπό εξέταση Αίτησης επιχειρείται η αντίκρουση του ισχυρισμού των Καθ' ων η αίτηση που προβάλλεται στις παραγράφους 13-15 της ένορκης δήλωσης Smotlak ημερομηνίας 27.10.2017 που συνοδεύει την Ένσταση των καθ' ων η αίτηση 1-6,7,8,9,12 στην Αίτηση για Απαγορευτικά Διατάγματα, ότι οι Αιτητές δεν δικαιούνται σε θεραπεία και ότι υπήρχαν καλοί επιχειρηματικοί λόγοι για την σύσταση της BRACALI με βάση τους οποίους οι Αιτητές δεν πρέπει να είναι οι τελικοί δικαιούχοι της BRACALI ή και ότι δεν δικαιούνται μετοχές στην εν λόγω εταιρεία. Ο εν λόγω ισχυρισμός των Καθ' ων η αίτηση, είναι πρωτογενής σε σχέση με τα όσα οι Αιτητές παρουσίασαν στο Δικαστήριο κατά το μονομερές στάδιο εξέτασης της Αίτησης τους για Απαγορευτικά Διατάγματα, και ως εκ τούτου οι Αιτητές, που φέρουν και το σχετικό βάρος απόδειξης της υπό κρίση Αίτησης, πρέπει να αφεθούν να τον αντικρούσουν, κατά τον τρόπο που κρίνουν ορθό υπό τις περιστάσεις. Από την στιγμή που η μαρτυρία η οποία επιχειρείται να προσαχθεί, είναι αποδεκτή βάσει του δικαίου της απόδειξης, δεν συντρέχει λόγος για να μην επιτραπεί η συμπερίληψη της σε συμπληρωματική ένορκη δήλωση. Οι Εναγόμενοι με την ένσταση τους ημερομηνίας 27.10.2017 επιχειρούν να προβάλουν τον ισχυρισμό ότι οι λόγοι σύστασης της Bracali ήταν νομότυποι με βάση την φορολογική γνωμάτευση Pwc ημερομηνίας 23.10.2017 (την οποία οι Εναγόμενοι έχουν λάβει μετά την δημιουργία της Bracali και σίγουρα μετά την καταχώριση της παρούσας αγωγής). Επιπλέον οι Εναγόμενοι επιχειρούν να προβάλουν τον ισχυρισμό ότι οι λόγοι σύστασης, η δομή και το φορολογικό σχέδιο της Bracali ήταν γνωστά στους Ενάγοντες κατά την καταχώριση της αρχικής ΕΔ ημερομηνίας 19.06.

1. Η εν λόγω ή και παρόμοια γνωμάτευση ουδέποτε είχε παρουσιαστεί προηγουμένως στους Ενάγοντες έστω και εάν οι Ενάγοντες είχαν ζητήσει επανειλημμένως από τους Εναγόμενους τους λόγους σύστασης και χρήσης της Bracali. Εξ ου και ένα εκ των αιτητικών των Εναγόντων στην Αίτηση τους ημ. 19.06.2017 (Αιτητικό Θ) και Γενική οπισθογράφηση (Αιτητικό 18) ημερομηνίας 19.06.2017 είναι η αποκάλυψη των δικαιούχων της Bracali καθώς και των συμβολαίων που έχουν υπογραφεί από την Bracali. Οι Ενάγοντες μέχρι και την ημερομηνία καταχώρισης της ένστασης των Εναγομένων ημερομηνίας 27.10.2017 αγνοούσαν τα πιο κάτω γεγονότα ως καταγράφονται από τους ίδιους τους Εναγόμενους στην ένσταση τους και οι οποίοι ουδέποτε θέλησαν να απαντήσουν στα ερωτήματα τόσο των Εναγόντων όσων και των Δικηγόρων τους πριν την καταχώριση της παρούσας διαδικασίας: Α) ότι δικαιούχοι της Bracali είναι ο Εναγόμενος 10 και ο κύριος Ilario Broccheieri. Β) τους λόγους σύστασης της ως η φορολογική γνωμάτευση ημερομηνίας 27.10.2017 Γ) τον τρόπο με τον οποίο χρησιμοποιείτο η Bracali Δ) τι αντιπροσώπευε η πληρωμή 4% του εισοδήματος της (δηλαδή 2% της συνολικής επιχείρησης) προς τον Εναγόμενο 12 Ε) την συμφωνία ημερομηνίας 31.07.2012 μεταξύ της Bracali και Neottoleno ως το Τεκμήριο 2 της ΕΔ Smotlak ημερομηνίας 27.10.2017 Στη βάση των πιο πάνω κρίνω εύλογο να διερωτώνται οι Αιτητές πως θα ήταν εφικτό για αυτούς να ζητούσαν τη συγκεκριμένη φορολογική γνωμάτευση (Τεκμήριο 1 της ΕΔ Σοφοκλέους ημερομηνίας 4.12.2017) χωρίς να γνωρίζουν τα πιο πάνω και αν θα έπρεπε να τα είχαν υποθέσει εφόσον δεν τους είχαν παρουσιαστεί αυτά τα γεγονότα προηγουμένως. Με βάση το Τεκμήριο 1 της ΕΔ Σοφοκλέους ημερομηνίας 04.12.2017 και με βάση τις παραγράφους 8 - 12, οι Αιτητές επιχειρούν να αποδείξουν ότι: α) η Bracali αποτελεί εικονική (sham) εταιρεία, χωρίς γραφεία και χωρίς προσωπικό και δρούσε απλά ως αγωγός (conduit nature) των εισοδημάτων από την Bracali στην Neottolemo χωρίς οποιανδήποτε άλλη πραγματική εργασία β) η παρουσία μιας εταιρείας η οποία δρα ως αγωγός σε μια ομαδική δομή μπορεί να αγνοηθεί από τις ιταλικές φορολογικές αρχές, δεδομένου ότι δεν μπορεί ποτέ να είναι ο δικαιούχος του εισοδήματος γ) η παρουσία της Bracali (και η εκτροπή των κερδών από την Bracali στην Neottolemo) δεν λαμβάνεται υπόψη από τις ιταλικές φορολογικές αρχές λόγω της πιο πάνω λειτουργίας της Bracali (conduit nature), και ως αποτέλεσμα το σύνολο των κερδών της Bracali που δημιουργήθηκαν στην Ιταλία και στα οποία η Neottolemo είναι τελικός δικαιούχος (ως η παράγραφος 15.2 της ΕΔ Smotlak), θα θεωρούνται φορολογητέα στα χέρια της Neottolemo στο σύνολο τους δ) η δομή που εφαρμόστηκε μέσω της παρεμβολής της Bracali μεταξύ της Neotolemo και της ιταλικής επιχείρησης των Εναγόντων (με μοναδικό σκοπό την ελαχιστοποίηση του ρίσκου η Neottolemo να θεωρηθεί φορολογικός κάτοικος Ιταλίας και να υπόκειται επομένως στην ιταλική φορολογία) αποτελεί μια μορφή κατάχρησης του δικαίου που θα αμφισβητείτο από τις ιταλικές φορολογικές αρχές επειδή μεταξύ άλλων αντιβαίνει στους κανόνες του OECD (Οργανισμός Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης). ε) ως αποτέλεσμα οι Ενάγοντες θα πρέπει να εγγραφούν ως οι νόμιμοι κύριοι και/ή δικαιούχοι και/ή δικαιούμενοι στην εγγραφή επ' ονόματι και/ή επ' ωφελεία των (beneficial owners), των 474 μετοχών ονομαστικής αξίας €1.00.- η κάθε μια από την 14.02.2012, των Εναγομένων αρ. 1 οι οποίες τώρα κατέχονται και/ή είναι εγγεγραμμένες επ' ονόματι των Εναγομένων αρ. 4 (ως το αιτητικό 8 της γενικής οπισθογράφησης). Είναι γεγονός ότι με το Τεκμήριο 1 και στις παρ. 8 - 12 της ΕΔ Σοφοκλέους ημερομηνίας 4.12.2017, οι Ενάγοντες προσθέτουν γεγονότα και μαρτυρία, ώστε η αίτηση τους να έχει δυνατότητα επιτυχίας. Οι ισχυρισμοί των παρ. 8 - 12 και το Τεκμήριο 1 ήταν όμως αδύνατον να δοθούν στην αρχική ΕΔ των Εναγόντων για τους λόγους που εξηγούνται ανωτέρω. Σε σχέση με τις παραγράφους 13 - 17 της ΕΔ Σοφοκλέους που καταχωρήθηκε προς υποστήριξη της υπό εξέταση Αίτησης παρατηρώ ότι με το περιεχόμενο αυτών των παραγράφων, επιχειρεί να αντικρούσει τον ισχυρισμό των Εναγομένων που προβάλλεται στις παραγράφους 21 - 33 της ΕΔ Smotlak ημερομηνίας 27.10.2017 που συνοδεύει την Ένσταση τους στην Αίτηση για Απαγορευτικά Διατάγματα, ότι δήθεν οι Ενάγοντες δεν έχουν αποσείσει το καθήκον πλήρους και ειλικρινής αποκάλυψης σε σχέση με την αίτηση τους ημερομηνίας 19.06.
2. Οι Εναγόμενοι εγείρουν ερωτηματικά ως προς ορισμένα προαπαιτούμενα της έκδοσης απαγορευτικού διατάγματος και μάλιστα κατά πόσο οι Ενάγοντες έχουν καταδείξει καλό λόγο για να τους επιτραπεί η καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης για να προβάλουν τους ισχυρισμούς που περιέχονται στις παραγράφους 13 - 17 της ΕΔ Σοφοκλέους. Δεν μπορεί να παραβλεφθεί ότι οι ισχυρισμοί των Καθ' ων η αίτηση σε σχέση με τις εταιρείες Andburg, Seolab, Wickedin είναι άσχετοι με την παρούσα αγωγή και είναι η θέση των Αιτητών ότι δεν είχαν υποχρέωση να παρουσιάσουν οιανδήποτε γεγονότα σε σχέση με τις εν λόγω εταιρείες. Επομένως προέκυψε ανάγκη για να μην παραπλανηθεί το Δικαστήριο με διάφορους ισχυρισμούς που αφορούν τις εν λόγω εταιρείες και οι οποίοι πρέπει να απαντηθούν, ώστε το Δικαστήριο να είναι σε θέση να γνωρίζει ότι ο κύριος Rivetti κατά την πρώτη ΕΔ ημερομηνίας 19.06.2017 είχε και έχει αποσείσει το καθήκον πλήρους και ειλικρινής αποκάλυψης και έχει προβάλει όλα τα γεγονότα που ήταν σε θέση να γνωρίζουν οι Αιτητές. Με τις παραγράφους 18 και 19 της ΕΔ Σοφοκλέους επιχειρείται να αντικρουστεί ο ισχυρισμός των Εναγομένων που προβάλλεται στις παραγράφους 32, 34, 61, 62, 69, 70, 73 της ένορκης δήλωσης Smotlak ότι η διαχείριση της ιταλικής εταιρείας Bakeca srl κατά την διάρκεια της θητείας του κύριου Rivetti ως διευθύνοντος συμβούλου της Bakeca srl μέχρι τον Φεβρουάριο 2014, είχε φτωχά αποτελέσματα λόγω των ενεργειών ή και παραλείψεων του κύριου Rivetti ισχυρισμός που δεν γίνεται δεκτός ως αναληθής. Ως έχει αναφερθεί ανωτέρω, αποτελεί καλό λόγο για καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης αν ο Αιτητής εύλογα αισθάνεται μετά από την καταχώριση της ένστασης, ότι πρέπει να προσθέσει στα γεγονότα που υποστηρίζουν την αίτηση του, ώστε να έχει δυνατότητα επιτυχίας. Οι παρ. 18 και 19 επιχειρούν να δώσουν στο Δικαστήριο την ορθή εικόνα σε σχέση με την διαχείριση που έγινε από τον μοναδικό ιδιοκτήτη της Εναγομένης 2 σε σχέση με την εταιρεία Bakeca srl, κατά την περίοδο που ήταν διευθύνων σύμβουλος στην εταιρεία Bakeca srl. Οι παράγραφοι 20 - 23 της ΕΔ Σοφοκλέους αποσκοπούν στο να αντικρούσουν τον ισχυρισμό των Καθ' ων η αίτηση που προβάλλεται στις παρ. 52, 74, 77, 81 και 86 της ένορκης δήλωσης Smotlak ημερομηνίας 27.10.2017 που συνοδεύει την Ένσταση τους στην Αίτηση για Απαγορευτικά Διατάγματα, ότι ένας εκ των Αιτητών πρότεινε την δημιουργία της Bracali, ότι ήταν με δικές τους οδηγίες που δημιουργήθηκε η Bracali και ότι ήταν γνώστης της δομής της εταιρείας. Ο εν λόγω ισχυρισμός των Καθ' ων η αίτηση, είναι πρωτογενής σε σχέση με τα όσα οι Αιτητές παρουσίασαν στο Δικαστήριο κατά το μονομερές στάδιο εξέτασης της Αίτησης τους για Απαγορευτικά Διατάγματα, και ως εκ τούτου, οι Αιτητές, οι οποίοι φέρουν και το σχετικό βάρος απόδειξης της υπό κρίση Αίτησης, πρέπει να αφεθούν να τον αντικρούσουν, κατά τον τρόπο που κρίνουν ορθό υπό τις περιστάσεις. Από την στιγμή που η μαρτυρία η οποία επιχειρείται να προσαχθεί, είναι αποδεκτή βάσει του δικαίου της απόδειξης, δεν συντρέχει λόγος για να μην επιτραπεί η συμπερίληψη της σε συμπληρωματική ένορκη δήλωση. Οι Αιτητές σε σχέση με τον πιο πάνω ισχυρισμό τον οποίο απορρίπτουν, ισχυρίζονται ότι μέχρι και την ημερομηνία καταχώρισης της ένστασης των Καθ' ων η αίτηση της 27.10.2017, αγνοούσαν τα πιο κάτω γεγονότα ως καταγράφονται από τους ίδιους τους Καθ' ων η αίτηση στην ένσταση τους και οι οποίοι ουδέποτε θέλησαν να απαντήσουν στα ερωτήματα τόσο των Αιτητών όπως και των Δικηγόρων τους πριν την καταχώριση της παρούσας διαδικασίας: Α) ότι δικαιούχοι της Bracali είναι ο Εναγόμενος 10 και ο κύριος Ilario Broccheieri, Β) τους λόγους σύστασης της ως η φορολογική γνωμάτευση Pwc, Γ) τον τρόπο με τον οποίο χρησιμοποιείτο η Bracali, Δ) τι αντιπροσώπευε η πληρωμή 4% του εισοδήματος της (δηλαδή 2% της συνολικής επιχείρησης) προς τον Εναγόμενο 12, Ε) την συμφωνία ημερομηνίας 31.07.2012 μεταξύ της Bracali και Neottoleno ως το Τεκμήριο 2 της ΕΔ Smotlak ημερομηνίας 27.10.2017, Τα όσα περιλαμβάνονται στις παρ. 20 - 23 της ΕΔ Σοφοκλέους ημερομηνίας 04.12.2017 σε καμία περίπτωση δεν αποτελούν παράλειψη στην αρχική ΕΔ των Αιτητών ημερομηνίας 19.06.
3. Ως έχει αναφερθεί ανωτέρω, αποτελεί καλό λόγο με βάση την νομολογία εάν οι Αιτητές επιθυμούν να προσθέσουν γεγονότα και ισχυρισμούς που έχουν σχέση με την γνώση από πλευράς των Αιτητών των γεγονότων που οδήγησαν στην διαφορά. Επιπλέον αποτελεί καλό λόγο για παροχή άδειας για καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης αν οι Αιτητές εύλογα αισθάνονται μετά από την καταχώριση της ένστασης, ότι πρέπει να προσθέσουν στα γεγονότα που υποστηρίζουν την αίτηση τους, ώστε να έχουν δυνατότητα επιτυχίας. Οι Καθ' ων η αίτηση επιπρόσθετα στις παραγράφους 52, 74, 77, 81 και 86 της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την Ένσταση τους επιχειρούν να παραπλανήσουν το Δικαστήριο σε σχέση με την εμπλοκή και γνώση των Αιτητών στην δημιουργία και χρήση της Bracali. Οι Αιτητές επιχειρούν με τις παραγράφους 20 - 23 της ΕΔ Σοφοκλέους να διευκρινίσουν στο Δικαστήριο ότι αγνοούσαν τις πιο πάνω πληροφορίες μέχρι και την καταχώριση της ένσταση Smotlak ημερομηνίας 27.10.2017 καθώς επίσης και να αναλύσουν ποια ήταν τα άτομα τα οποία διαχειρίζονταν πραγματικά την ιστοσελίδα www.bakecaincontrii.com καθώς και τις Εναγόμενες 1, 6, 7 και
4. Κατάληξη: Στη βάση όσων προσπάθησα να εξηγήσω πιο πάνω, έχοντας υπόψη τις θέσεις όλων των πλευρών και τις νομολογιακές αρχές που εφαρμόζονται στην περίπτωση, είναι η κατάληξη μου όπως εγκρίνω την αίτηση ως πιο πάνω εξηγείται μερικώς, δηλαδή να συμπεριληφθούν σε ΣΕΔ οι ισχυρισμοί των παρ. 1-
5. Δεν θα επιτρέψω την εισαγωγή των ισχυρισμών των Παρ. 24-29 της ΕΔ Σοφοκλέους τους οποίους εισηγείται η πλευρά των Αιτητών να εισαγάγει. Οι υπόλοιπες παράγραφοι της ΕΔ Σοφοκλέους ήτοι οι παρ. 30 - 39 αποτελούν επιχειρηματολογία η οποία δεν θα επιτρεπόταν να εισαχθεί υπό μορφή ενόρκου δηλώσεως. Ενόψει της πιο πάνω κατάληξης μου και της μερικής επιτυχίας της Αίτησης θα επιδικάσω το ½ των εξόδων της Αίτησης υπέρ των Αιτητών και εναντίον των Καθ' ων η αίτηση όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο στο τέλος της διαδικασίας της αγωγής οπότε και θα είναι πληρωτέα. (Υπογρ.) ................ Χρήστος Γ. Φιλίππου, Α.Ε.Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ Subject: Civil/Other Actions/Interim Αναφορά: Αίτηση για καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο