Τραπέζης Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ ν. ALTANA DEVELOPMENTS LTD κ.α., Αρ. Αγωγής: 288/2016, 2/2/2018

Τραπέζης Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ ν. ALTANA DEVELOPMENTS LTD κ.α., Αρ. Αγωγής: 288/2016, 2/2/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2018:A50 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ENΩΠΙΟΝ: Χρ. Γ. Φιλίππου, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 288/2016 ΜΕΤΑΞΥ: Τραπέζης Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ Ενάγουσας - καθ' ης η αίτηση -και-

1. ALTANA DEVELOPMENTS LTD
2. G.M.Georgiou Constructions Ltd
3. Γεώργιος Γεωργίου
4. Μανώλης Γεωργίου
5. Παναγιώτα Γεωργίου
6. Ανδρέας Μαυρικίου Εναγόμενοι - Αιτητές .............. Αρ. Αγωγής: 289/2016 ΜΕΤΑΞΥ: Τραπέζης Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ Ενάγουσας - καθ' ης η αίτηση -και-
7. ALTANA DEVELOPMENTS LTD
8. G.M.Georgiou Constructions Ltd
9. ΛΑΣΤΟΝ ΕΛΑΦΡΟΜΠΕΤΟΝ ΛΤΔ
10. Παναγιώτα Γεωργίου
11. Ανδρέας Μαυρικίου Εναγόμενοι - Αιτητές Ημερομηνία: 2 Φεβρουαρίου, 2018 Για τους Εναγόμενους - Αιτητές: Ο κ. Ανδρέας Χαραλάμπους Για την Ενάγουσα - Καθ' ης η Αίτηση: Ο κ. Μ. Μαστορούδης για Χρυσαφίνης και Πολυβίου Δ.Ε.Π.Ε. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ (σε αίτηση για συνένωση των πιο πάνω αγωγών) Οι αξιώσεις της Ενάγουσας και στις δύο υπό αναφορά αγωγές προέρχονται από δύο διαφορετικά δάνεια. H Εναγομένη αρ. 1 ενάγεται υπό την ιδιότητα της ως πρωτοφειλέτιδας, οι δε υπόλοιποι εναγόμενοι ως εγγυητές της. Με την υπό εξέταση αίτηση τους όλοι οι Εναγόμενοι και στις δύο αγωγές επιδιώκουν διάταγμα του Δικαστηρίου το οποίο να διατάζει όπως οι δύο αγωγές συνενωθούν και συνεκδικασθούν. Οι τέσσερις από τους Εναγόμενους ενάγονται και στις δύο αγωγές, υπάρχει όμως διαφοροποίηση, άνευ σημασίας κατά τη γνώμη μου, ενόψει του αιτήματος που προήλθε από όλους τους Εναγόμενους μέσω του ίδιου δικηγόρου που τους εκπροσωπεί. Στην πρώτη αγωγή οι Εναγόμενοι είναι έξι ενώ στη δεύτερη πέντε. Στην πρώτη αγωγή μεταξύ των Εναγομένων είναι ο Γεώργιος Γεωργίου (Εναγόμενος 3) και ο Μανώλης Γεωργίου (Εναγόμενος 4) οι οποίοι δεν ενάγονται στην δεύτερη αγωγή. Στη δεύτερη αγωγή η Εναγόμενη 3 δεν ενάγεται στην πρώτη αγωγή. Οι δύο αγωγές καταχωρίστηκαν την ίδια ημερομηνία. Οι λόγοι για τους οποίους υποβλήθηκε η παρούσα αίτηση, κατά τους αιτητές, είναι ότι υπάρχουν κοινά πραγματικά γεγονότα και νομικά σημεία αφού αφορούν δάνεια της πρωτοφειλέτιδας εταιρείας της Εναγομένης 1 με εγγυήσεις των υπολοίπων και με επιπρόσθετη εξασφάλιση το ίδιο ενυπόθηκο ακίνητο ιδιοκτησίας της Εναγομένης
12. Ότι οι μάρτυρες είναι οι ίδιοι και από τις δύο πλευρές. Ότι η συνεκδίκαση τους θα περισώσει πολύτιμο δικαστικό χρόνο και έξοδα. Και ότι θα αποφευχθεί ο κίνδυνος έκδοσης διαφορετικών δικαστικών αποφάσεων από διαφορετικούς δικαστές για τα ίδια και/ή ουσιαστικά τα ίδια επίδικα θέματα. Η αίτηση βασίζεται στους Περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικούς Κανονισμούς Δ.14 θ.θ. 1-5 και Δ.48 Θ.Θ. 1,4,8 και 9 συμφυείς εξουσίες και διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Η Καθ' ης η αίτηση καταχώρησε ένσταση η οποία στηρίζεται εκτός από τη νομική βάση της αίτησης επιπρόσθετα στην Δ.30 και τη Δ.64 των Περί Πολιτικής Δικονομίας Κανονισμών. Οι λόγοι ένστασης είναι οι ακόλουθοι (καταγράφονται αυτούσιοι): «(α) Η παρούσα αίτηση είναι αβάσιμη και/ή παράτυπη και/ή αντικανονική και/ή καταχωρήθηκε κατά παράβαση των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας και της πρακτικής του Δικαστηρίου. (β) Η παρούσα αίτηση δεν πληροί τις προϋποθέσεις που θέτει η Δ.14 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. (γ) Με το αιτούμενο διάταγμα οι Εναγόμενοι/Αιτητές επιζητούν την συνένωση της παρούσας αγωγής με μια άλλη αγωγή χωρίς να καταδεικνύουν με σαφήνεια και/ή με λεπτομέρεια ποια είναι τα κατ' ισχυρισμό κοινά νομικά ή πραγματικά θέματα τα οποία εγείρονται στις δύο αυτές αγωγές. Αντίθετα, οι Εναγόμενοι/Αιτητές δεν έχουν προσκομίσει οιανδήποτε μαρτυρία που να καταδεικνύει με σαφήνεια και/ή εξειδίκευση ποια είναι εκείνα τα κοινά νομικά και πραγματικά ζητήματα τα οποία να καθιστούν επιθυμητή την συνένωση των αγωγών. (δ) Οι Εναγόμενοι/Αιτητές προβαίνουν σε αόριστους, θεωρητικούς, αβάσιμους και ατεκμηρίωτους ισχυρισμούς προς υποστήριξη της υπό κρίση αίτησης οι οποίοι σε καμία περίπτωση δεν θα μπορούσαν να οδηγήσουν στην έκδοση του επιζητούμενου διατάγματος. (ε) Με την παρούσα αίτηση επιζητείται διάταγμα συνένωσης δύο αγωγών στις οποίες τα νομικά και/ή πραγματικά ζητήματα και/ή οι διάδικοι και/ή οι αξιώσεις και/ή τα αγώγιμα δικαιώματα και/ή οι αιτίες αγωγής επί των οποίων εδράζονται οι δύο αγωγές είναι διαφορετικά. (στ) Τα γεγονότα που στοιχειοθετούν την κάθε μία εκ των δύο αγωγών δεν ομοιάζουν σε βαθμό που να υφίσταται ουσιαστική ταύτιση μεταξύ τους. (ζ) Οι Εναγόμενοι/Αιτητές αιτούνται την συνένωση δύο αγωγών, στις οποίες εγείρονται διαφορετικά επίδικα θέματα, στηρίζονται δε σε διαφορετική βάση αγωγής και/ή διαφορετικά έγγραφα. (η) Τα οιαδήποτε σημεία που τυχόν να συνυπάρχουν και στις δύο αγωγές δεν είναι τέτοιας σημασίας σχετικά με τα υπόλοιπα ζητήματα που εγείρονται σ΄ αυτές τις αγωγές, που μπορεί να τις καταστήσουν επιθυμητές για συνένωση. (θ) Οι Εναγόμενοι/Αιτητές δεν παρουσιάζουν εύλογη αιτία και/ή σοβαρούς λόγους που να δικαιολογούν την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος σε αυτό το στάδιο της διαδικασίας. (ι) Με την αιτούμενη συνένωση δεν θα διευκολυνθούν αλλά αντίθετα θα περιπλεχθούν τα εγειρόμενα θέματα των εν λόγω αγωγών. (κ) Η καταχώρηση της παρούσας αίτησης προσλαμβάνει τη μορφή περιφρόνησης του Δικαστηρίου και κατάχρηση της διαδικασίας (abuse of the process of the Court), καθότι καταχωρήθηκε με υπέρμετρη και αδικαιολόγητη καθυστέρηση. (λ) Η παρούσα αίτηση έχει ως μόνο σκοπό την πρόκληση περαιτέρω καθυστέρησης και/ή κωλυσιεργίας και/ή επιβράδυνσης και/ή αναστολής της όλης διαδικασίας. (μ) Με το αιτούμενο διάταγμα συνένωσης δεν θα εξυπηρετηθούν τα συμφέροντα της δικαιοσύνης και ούτε θα περιοριστούν τα έξοδα. Κανένα όφελος και συμφέρον δεν αποκαλύπτεται από την εξαιτούμενη συνένωση και/ή η εξαιτούμενη συνένωση δεν εξυπηρετεί τα συμφέροντα των διαδίκων και/ή της δικαιοσύνης. Αντίθετα, θα περιπλεχθεί η διαδικασία σε τέτοιο βαθμό που δεν θα είναι προς τον συμφέρον της Δικαιοσύνης και των διαδίκων. Τονίζεται μάλιστα πως τόσο στα πλαίσια της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγής όσο και στην Αγωγή υπ΄ αρ. 289/2016 οι Εναγόμενοι/Αιτητές με τα δικόγραφα τους εγείρουν Ανταπαίτηση αξιώνοντας εναντίον των Εναγόντων/Καθ΄ων η αίτηση διάφορες θεραπείες και σωρεία διαταγμάτων και αναγνωριστικών δηλώσεων. Επομένως, η έκδοση του επιζητούμενου διατάγματος καθίσταται ανέφικτη και η υπό κρίση αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί καθότι υπάρχει κίνδυνος να περιπλεχθεί η όλη διαδικασία. (ν) Το αιτούμενο διάταγμα δεν δικαιολογείται υπό τις περιστάσεις και/ή δεν θα ήταν ορθό και δίκαιο να επιτραπεί υπό τις περιστάσεις.» Η ένσταση υποστηρίζεται με ένορκη δήλωση την οποία υπογράφει ο δικηγόρος κ. Μιχάλης Μαστορούδης, ο οποίος δηλώνει γνώστης των γεγονότων της υπόθεσης, κατόπιν πληροφόρησης που έλαβε από τους δικηγόρους που χειρίζονται τις εν λόγω υποθέσεις και την μελέτη των φακέλων τους. Προβαίνει αυτός στην ένορκη δήλωση εφόσον η αίτηση και η διαδικασία αφορά νομικά ζητήματα. Στην ένορκη δήλωση του ο κ. Μ. Μαστορούδης ουσιαστικά υποστηρίζει τους πιο πάνω λόγους ένστασης και αιτιολογεί τον καθένα ξεχωριστά. Σε σύνοψη δηλώνει τα ακόλουθα: (α) Το παράτυπο της αίτησης το στηρίζει στο γεγονός ότι αυτή δεν υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση και τα γεγονότα της δεν εμφαίνονται στον φάκελο της διαδικασίας. Επομένως ελλείπει το μαρτυρικό υλικό το οποίο θα μπορούσε να αποτελέσει τη βάση πάνω στην οποία θα μπορούσε να εξεταστεί το αίτημα και να ασκηθεί η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου υπέρ της έκδοσης του αιτούμενου διατάγματος. Η αίτηση πάσχει καθώς δεν καταχωρίστηκε ως θα έπρεπε στο στάδιο της κλήσης για οδηγίες σύμφωνα με τη νέα Δ.30 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας αλλά σε μεταγενέστερο στάδιο. (β) Το αίτημα δεν χαρακτηρίζεται από σαφήνεια, εξειδίκευση και λεπτομέρεια για την κατ' ισχυρισμό ύπαρξη εκείνων των δήθεν κοινών νομικών και/ή πραγματικών ζητημάτων που δήθεν υπάρχουν σε αυτές. Στην αίτηση γίνεται ασαφής, γενική και αόριστη αναφορά περί ύπαρξης κοινών νομικών και πραγματικών ζητημάτων. (γ) Οι αγωγές αφορούν πολλά και σοβαρά διαφορετικά επίδικα θέματα και ζητήματα, οι αξιώσεις στηρίζονται σε διαφορετικές βάσεις αγωγών και διαφορετικά αγώγιμα δικαιώματα και/ή στηρίζεται σε διαφορετικά γεγονότα, διαφορετικές συμφωνίες και διαφορετικές τραπεζικές διευκολύνσεις. Από την άλλη οι εναγόμενοι στην Ανταπαίτηση τους αξιώνουν διάφορες θεραπείες και σωρεία διαταγμάτων και αναγνωριστικών δηλώσεων. (δ) Προκύπτει, όπως υποστηρίζει σε αναφορά στα γεγονότα των δύο αγωγών, ότι οι αξιώσεις που επιδιώκονται αφορούν διαφορετικές συμφωνίες παροχής τραπεζικών διευκολύνσεων και συμφωνίες εγγυήσεων και άλλων εξασφαλίσεων οι οποίες χορηγήθηκαν σε διαφορετικές ημερομηνίες και με ξεχωριστούς όρους για κάθε μια. Επομένως θα τύχουν διαφορετικού χειρισμού και θα προσκομιστεί διαφορετική μαρτυρία σε κάθε μια από αυτές και η κάθε μια χαρακτηρίζεται από τη δική της αυτοτέλεια. (ε) Επικαλείται κατάχρηση της διαδικασίας του Δικαστηρίου (abuse of the process of the Court) και ότι η αίτηση είναι κακόπιστη καθώς αποσκοπεί σε περαιτέρω καθυστέρηση και/ή εκτροχιασμό της διαδικασίας και παραβαίνει τις πρόνοιες της Δ.30 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. (στ) Σε περίπτωση που πετύχει η αίτηση θα δημιουργηθεί πρακτικό πρόβλημα κατά την ακροαματική διαδικασία με κίνδυνο την περιπλοκή των πολλών και σοβαρών θεμάτων που εγείρονται στις εν λόγω δύο αγωγές στα πλαίσια των ανταξιώσεων των Αιτητών. Το έργο επομένως του Δικαστηρίου δεν θα διευκολυνθεί αντίθετα θα το δυσχεράνει η τυχόν συνένωση τους καθώς το περιεχόμενο της μαρτυρίας που θα προσκομισθεί θα είναι διαφορετικό. ΑΓΟΡΕΥΣΕΙΣ: Οι δύο πλευρές προχώρησαν με αγορεύσεις και είχαν την καλοσύνη να προσκομίσουν γραπτό κείμενο τους. Υποστήριξαν τη θέση τους με αναφορά στα γεγονότα της υπόθεσης και με παραπομπή σε νομολογία και αυθεντίες. Όπου χρειαστεί κατά την ανάλυση που θα ακολουθήσει στη συνέχεια θα γίνει αναφορά σε επί μέρους θέματα που εθίγησαν κατά τις αγορεύσεις. Η ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ ΤΗΣ ΑΙΤΗΣΗΣ: Η σχετική εξουσία για την συνένωση και συνεκδίκαση αγωγών παρέχεται από την Δ.14 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών. Η Δ.14 κ.κ. 2 & 3 προνοούν τα ακόλουθα: Καν. 2: «When two or more actions are pending in the same Court, whether by the same or different plaintiffs against the same or different defendants, and the claims of such actions involve a common question of law or fact of such importance in proportion to the rest of the matters involved in such actions as to render it desirable that the actions should be consolidated, the Court or a judge may order that they be consolidated.» Σε μετάφραση: «Όταν δύο ή περισσότερες αγωγές εκκρεμούν στο ίδιο Δικαστήριο είτε από τον ίδιο ή από διαφορετικούς ενάγοντες εναντίον του ιδίου ή διαφορετικών εναγομένων, και οι αξιώσεις σε αυτές τις αγωγές περιέχουν κοινό ζήτημα νόμου ή πραγματικού γεγονότος τέτοιας σημασίας σε σχέση με τα υπόλοιπα επίδικα ζητήματα που εγείρονται στις αγωγές αυτές, έτσι που να καθίστανται επιθυμητό οι αγωγές να πρέπει να συνενωθούν, το Δικαστήριο ή ο Δικαστής δύναται να διατάξει την συνένωσή τους.» Καν. 3: « Application for consolidation under the last preceding rule may be made by a party to any of such actions as are therein mentioned upon notice to the other parties to such actions.» Σε μετάφραση: « Αίτηση για συνένωση σύμφωνα με τον πιο πάνω κανονισμό μπορεί να γίνει από διάδικο οιασδήποτε των Αγωγών με ειδοποίηση προς τους άλλους διάδικους των αγωγών.» Τόσο από το λεκτικό του ιδίου του Καν. 2 της Δ.14 όσο και από την ερμηνεία που δόθηκε σ' αυτόν στην υπόθεση Μενελάου κ.α. v. Ξενοφώντος κ.ά.,