← Κύπρος

KATERINA TRAVEL & TOURS LTD ν. OGNIAN VELEV, Αρ. Αγωγής: 2860/11, 9/2/2018

KATERINA TRAVEL & TOURS LTD ν. OGNIAN VELEV, Αρ. Αγωγής: 2860/11, 9/2/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2018:A54 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ε. Ευθυμίου-Ανδρέου Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 2860/11 KATERINA TRAVEL & TOURS LTD Εναγόντων -και- OGNIAN VELEV Εναγομένου Ημερομηνία: 9 Φεβρουαρίου 2018 Εμφανίσεις: Για τους Ενάγοντες: Κος Σώζος Πούγιουρος Για τους Εναγόμενους: Κα Ελπίδα Ασσιώτου για Κ. Μελά και Συνεργάτες ΔΕΠΕ ΑΠΟΦΑΣΗ ΟΙ ΕΓΓΡΑΦΕΣ ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ Οι Ενάγοντες, εταιρεία περιορισμένης ευθύνης με έδρα στη Λεμεσό, διατηρεί ταξιδιωτικό γραφείο στην Επισκοπή Λεμεσού αξιούν από τον Εναγόμενο το ποσό των ευρώ 997.52 δυνάμει προφορικής συμφωνίας, η οποία έγινε την 1/10/2010, με την οποία οι Ενάγοντες διευθέτησαν την έκδοση τεσσάρων αεροπορικών εισιτηρίων για λογαριασμό του Εναγόμενου και της οικογένειας του, σε σχέση με τη διαδρομή Λάρνακα‑ Μάλτα‑ Ρώμη‑ Μάλτα‑ Λάρνακα, έναντι του συμφωνηθέντος τιμήματος των € 2.597,

  1. Σύμφωνα πάντα με την Έκθεση Απαίτησης, ο Εναγόμενος κατέβαλλε το ποσό των € 1.600 και παρέμεινε το υπόλοιπο το οποίο αξιώνει με την Έκθεση Απαίτησης. Με την Έκθεση Υπεράσπισης, ο Εναγόμενος αρνείται τους ισχυρισμούς της Έκθεσης Απαίτησης και αναφέρει ότι η συμφωνηθείσα αξία μεταξύ του ιδίου και των Εναγόντων, για την αγορά τεσσάρων εισιτηρίων, προς Ρώμη μέσω Μάλτας από Λάρνακα, ήταν € 1.
  2. Ο Εναγόμενος εξηγεί ότι, περί τον Μάιο του 2010, μετά από ταλαιπωρία σε άλλο ταξίδι του Εναγόμενου με την οικογένεια του, η αεροπορική εταιρεία Air Malta αποζημίωσε τον Εναγόμενο, με τέσσερα κουπόνια € 250 το κάθε ένα, της ίδιας της εταιρείας, τα οποία ως υποδείχθηκε στον Εναγόμενο, μπορούσαν να εξαργυρωθούν μέσω των αντιπροσώπων της Air Malta στην Κύπρο, ήτοι των Εναγόντων. Χρησιμοποιώντας τα εν λόγω κουπόνια και πληρώνοντας επιπλέον το ποσό των €600 ο Εναγόμενος αγόρασε τέσσερα εισιτήρια με προορισμό τη Ρώμη, συνολικής αξίας €1.
  3. Έτσι, κατά τον Οκτώβριο του 2010, ο Εναγόμενος ταξίδεψε με την οικογένεια του στη Ρώμη, με τα εισιτήρια που είχε αγοράσει από τους Ενάγοντες. Περί τα μέσα του Νοεμβρίου και μετά την επιστροφή του Εναγόμενου από τη Ρώμη, ενημερώθηκε τηλεφωνικά από υπάλληλο των Εναγόντων, ότι θα έπρεπε να καταβάλει επιπλέον το ποσό των € 1.000 για την αγορά των εισιτηρίων, με τα οποία είχε ήδη ταξιδέψει. Ο Εναγόμενος, απέρριψε τα όσα τέθηκαν από τους Ενάγοντες περί επιπλέον ποσού και επιμένει ότι η συμφωνία μεταξύ του ιδίου και των Εναγόντων, ήτο για ποσό € 1.600, τα οποία πληρώθηκαν με τον τρόπο που εξηγεί, εξοφλήθηκαν, παραδόθηκαν στον Εναγόμενο και δεν υπάρχει τίποτε το οποίο οφείλεται από τον ίδιο στους Ενάγοντες. Με την απάντηση στην Υπεράσπιση, οι Ενάγοντες αρνούνται τους ισχυρισμούς τους Εναγόμενου και επαναλαμβάνουν ότι, η ρηθείσα συμφωνία μεταξύ των διάδικων, αφορούσε το ποσό των € 2.597,52 και όχι το ισχυριζόμενο ποσό των € 1.
  4. Η ΑΚΡΟΑΜΑΤΙΚΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ Η υπόθεση οδηγήθηκε σε ακρόαση, η πλευρά των Εναγομένων κάλεσε μια μάρτυρα, την κυρία Ερατώ Πολυκάρπου (Μ.Ε.1) και η πλευρά του Εναγόμενου κάλεσε δύο μάρτυρες, τον Εναγόμενο Ognian Velev (Μ.Υ.1) και τη σύζυγο του Εναγόμενου Δέσπω Velev (Μ.Υ.2). Η Μ.Ε. 1, κατέθεσε προφορικά ενόρκως και αντεξετάστηκε. Κατέθεσε περαιτέρω εννέα Τεκμήρια στη διαδικασία. ‑ Πιστοποιητικό σύστασης της εταιρείας των Εναγόντων από τον Έφορο Εταιρειών, Τεκμήριο 1 ‑ Τιμολόγιο ημερομηνίας 30/9/2010 στο όνομα του Εναγόμενου για το ποσό των € 2.597,52, Τεκμήριο 2 ‑ Απόδειξη ημερομηνίας 23/9/2010 για το ποσό των € 600, Τεκμήριο 3 ‑ Credit note για το ποσό των € 1.000 με ημερομηνία έκδοσης 30/9/2010, Τεκμήριο 4 ‑ Κατάσταση ηλεκτρονικών εισιτηρίων, Τεκμήριο 5 ‑ Κατάσταση τυπωμένων ηλεκτρονικών εισιτηρίων, Τεκμήριο 6 ‑ Κατάσταση λογαριασμού για τον Εναγόμενο, Τεκμήριο 7 ‑ Ειδοποίηση από τους Ενάγοντες προς τον Εναγόμενο, Τεκμήριο 8 ‑Επιστολή από το δικηγορικό γραφείο του κυρίου Πούγιουρου προς τον Εναγόμενο, Τεκμήριο
  5. Εξήγησε στο Δικαστήριο, ότι είναι μέτοχος και Διευθυντής των Εναγόντων, ταξιδιωτικό γραφείο που ασχολείται με την αγορά εισιτηρίων και την οργάνωση διακοπών. Η μάρτυρας ανέφερε ότι, περί το 2010 ο Εναγόμενος επικοινώνησε τηλεφωνικά μαζί της, (χρονικά τοποθέτησε την περίοδο το Σεπτέμβριο του 2010), για να ανταλλάξει κουπόνια τα οποία είχε. Ως ανέφερε η μάρτυρας, ο Εναγόμενος επιθυμούσε να ταξιδέψει για το τριήμερο της 1ης Οκτωβρίου με την οικογένεια του στη Ρώμη. Ανέφερε ότι οι τιμές των εισιτηρίων διαφοροποιούνται αναλόγως της διαθεσιμότητας και ότι το γραφείο της έλεγχε στο σύστημα κρατήσεως της Air Malta για τη διαθεσιμότητα των εισιτηρίων σε σχέση με κάθε προορισμό. Εξήγησε ότι, η αξία των € 1.000 σε κουπόνια που είχε ο Εναγόμενος, εξαργυρώθηκαν για την αγορά των εισιτηρίων, τα οποία με βάση το τιμολόγιο που εξέδωσε η εταιρεία της μάρτυρα, ανερχόταν στο ποσό των € 2.597,
  6. Η μάρτυρας εξήγησε ότι, ο λόγος για τον οποίο τα εισιτήρια ήταν τόσο ακριβά, ήταν επειδή το τριήμερο της 1ης του Οκτώβρη ήταν πολύ δημοφιλές και ότι ο Εναγόμενος έμεινε τελευταία στιγμή να κλείσει τα εισιτήρια, και ως εκ τούτου οι ναύλοι ήταν πολύ ψηλοί. Συγκεκριμένα, η μάρτυρας εξήγησε ότι σε περιόδους αιχμής, πρέπει οι κρατήσεις να γίνουν τουλάχιστον κάποιους μήνες πριν, γιατί διαφορετικά οι ναύλοι αυξάνονται κατά πολύ. Εξήγησε περαιτέρω ότι το τέλος κάθε ημερολογιακού μήνα, η εταιρεία της με έμβασμα Τράπεζας πλήρωνε στην Air Malta το ποσό που όφειλε για το μήνα που είχε προηγηθεί, αφαιρουμένης της προμήθειας τους, η οποία ως εξήγησε, ήταν πάνω στον ναύλο μείον τον φόρο περίπου 7%. Ανέφερε ότι εμπιστεύτηκε τον Εναγόμενο και του έδωσε τα εισιτήρια αν και όφειλε κάποιο ποσό, επειδή ήταν γιατρός και υποσχέθηκε να πληρώσει το υπόλοιπο όταν επέστρεφε από το ταξίδι του. Κατά την αντεξέταση ανέφερε ότι η ίδια προσωπικά εξυπηρέτησε τον Εναγόμενο, αλλά σε ερώτηση της Συνηγόρου του Εναγόμενου να τον περιγράψει, η ίδια επικαλέστηκε αδύνατη μνήμη και δεν έδωσε καμία περιγραφή. Εξήγησε ότι τα κουπόνια που είχε ο Εναγόμενος δεν εξαργυρώνονταν με χρήματα, παρα μόνο για την αγορά εισιτηρίων. Η μάρτυρας επέμενε ότι το ποσό των € 600 που πληρώθηκε από τον Εναγόμενο για την αγορά των εισιτηρίων, συν τα κουπόνια αξίας € 1.000 ήταν προκαταβολή για το ταξίδι του και όχι εξόφληση ως ήταν οι υποβολές της Συνηγόρου. Επέμενε καθ'όλη τη διάρκεια της αντεξέτασης ότι έδειξε εμπιστοσύνη στον Εναγόμενο επειδή ήταν γιατρός. Σε υποβολές της Συνηγόρου του Εναγόμενου σε σχέση με την αυθεντικότητα του τιμολογίου που εκδόθηκε από την εταιρεία της για το ποσό των € 2.597,52, ότι τα δεδομένα καταχωρήθηκαν εκ των υστέρων, η ίδια αρνήθηκε ισχυριζόμενη ότι είναι συνδεδεμένα με το σύστημα κρατήσεων και έκδοσης εισιτηρίων και γίνονται αυτόματα. Ισχυρίστηκε περαιτέρω, ότι το τιμολόγιο παραλήφθηκε από τον Εναγόμενο και ότι ο ίδιος θα πλήρωνε με την επιστροφή του ως ήταν η συμφωνία μεταξύ τους. Η αντεξέταση περαιτέρω εστιάστηκε στο Τεκμήριο 6 την εκτύπωση των ηλεκτρονικών εισιτηρίων, το οποίο η μάρτυρας αναγνώρισε ως τα εισιτήρια με τα οποία ταξίδεψε ο Εναγόμενος και η οικογένεια του. Κατά την αντεξέταση δε, επανέλαβε ότι τα εισιτήρια ήταν πολύ ακριβά λόγω του ότι οι πτήσεις για το τριήμερο ήταν γεμάτες. Ο Μ.Υ .1 Ο Εναγόμενος κατέθεσε γραπτή δήλωση και αντεξετάστηκε. Ανέφερε ότι συμφώνησε με τους Ενάγοντες την έκδοση των αεροπορικών εισιτηρίων για τη διαδρομή από Λάρνακα προς Ρώμη μέσω Μάλτας, για το συνολικό ποσό των € 1.
  7. Εξήγησε ότι μετά από ταλαιπωρία που υπέστηκε ο ίδιος και η οικογένεια του σε ταξίδι της Air Malta προς το Μοναχό, πήραν από την Air Malta κουπόνια αξίας € 1.000, οι οποίοι παράλληλα τους υπέδειξαν τους Ενάγοντες ως αντιπρόσωπους τους στην Κύπρο, για να τα εξαργυρώσουν. Επιστρέφοντας στην Κύπρο, επικοινώνησε με το γραφείο των Εναγόντων, όπου και ενημερώθηκε ότι μπορούσε να εξαργυρώσει τα κουπόνια μόνο με εισιτήρια δικής του επιλογής για πτήσεις της Air Malta. Εξήγησε ότι τον εξυπηρέτησε κάποια κυρία Μαρία Χαραλάμπους υπάλληλος των Εναγόντων και ότι στις 18/8/2010 έκανε κράτηση μετά από συνεννόηση με την κυρία Χαραλάμπους για τέσσερα εισιτήρια, για να ταξιδέψουν με την οικογένεια του στη Ρώμη. Ο μάρτυρας ισχυρίστηκε ότι τα κουπόνια παραδόθηκαν στα γραφεία των Εναγόντων από το Μάιο του 2010 και όχι στις 30/9/2010 και προς τούτο παρουσίασε αντίγραφα των ακτινογραφιών που έκανε στην Πολυκλινική Υγεία σε ασθενείς, για να δείξει ότι κατά την 30/9/2010 εργαζόταν. Εξήγησε ότι το υπόλοιπο ποσό των €600 δόθηκε από τη σύζυγο του με επιταγή στους Ενάγοντες και τα εισιτήρια παραδόθηκαν από την υπάλληλο των Εναγόντων Μαρία Χαραλάμπους με το χέρι στη σύζυγο του Εναγόμενου στις 23/9/
  8. Ο μάρτυρας εξήγησε ότι μετά που επέστρεψε από το ταξίδι του, έλαβε ένα τηλεφώνημα από την υπάλληλο που τον εξυπηρέτησε, η οποία του εξήγησε ότι τα εισιτήρια ήταν πιο ακριβά από την αρχική τους συμφωνία και ότι έπρεπε να πληρώσει επιπλέον το ποσό των € 1.
  9. Ο μάρτυρας επέμενε ότι ουδέποτε έλαβε οποιοδήποτε τιμολόγιο από τους Ενάγοντες, ενώ περαιτέρω έκανε σχόλια σε σχέση με τα Τεκμήρια που κατέθεσε η μάρτυρας των Εναγόντων εκφράζοντας την πεποίθηση ότι δεν υπάρχει τρόπος εισιτήριο για τη Ρώμη να στοιχίζει € 653, επαναλαμβάνοντας ότι η υπάλληλος των Εναγόντων που τους εξυπηρέτησε ήταν ξεκάθαρη ότι η αξία των εισιτηρίων για τη Ρώμη για τον Εναγόμενο και την οικογένεια του, θα ήταν € 1.600, τα οποία πλήρωσε με τα κουπόνια των € 1.000 και την επιταγή της συζύγου του για €
  10. Η αντεξέταση του Εναγόμενου ήταν μακρά, κυρίως λόγω του αναλυτικού τρόπου που επέλεξε ο Εναγόμενος να απαντά στις ερωτήσεις του Συνηγόρου των Εναγόντων. Κατά την αντεξέταση, επιβεβαίωσε ότι ουδέποτε γνώρισε τη μάρτυρα των Εναγόντων και ότι εξυπηρετήθηκε από την κυρία Μαρία Χαραλάμπους η οποία απολύθηκε από την εταιρεία των Εναγόντων, αφήνοντας να νοηθεί στον μάρτυρα από την κυρία Χαραλάμπους, ότι απολύθηκε λόγω της υπόθεσης που είχε ο Εναγόμενος με τους Ενάγοντες. Εξήγησε ότι περίπου 15 μέρες μετά την επιστροφή του τον πήρε τηλέφωνο η κυρία Χαραλάμπους και του είπε ότι χρωστούσε ακόμα € 1.000 γιατί είχε γίνει κάποιο μπέρδεμα με τα εισιτήρια. Επέμενε καθ'όλη τη διάρκεια της αντεξέτασης ότι δεν μίλησε με κανένα άλλο άτομο της εταιρείας εκτός από την κυρία Χαραλάμπους, την οποίαν είδε το τέλος του Μάη του 2010 όταν επισκέφτηκε το γραφείο για να τους δώσει τα κουπόνια. Ο μάρτυρας επέμενε ότι στις 18 Αυγούστου του 2010 έκαναν κράτηση για να ταξιδέψουν στη Ρώμη την 1 Οκτωβρίου και ότι η Μαρία Χαραλάμπους έκανε έρευνα στο σύστημα κρατήσεων και τους ανέφερε ότι για την περίοδο που τους ενδιέφερε τα εισιτήρια θα στοίχιζαν € 1.
  11. Ο μάρτυρας δε, επέμενε ότι υπήρχαν χρεώσεις στο τιμολόγιο που εκδόθηκε εκ των υστέρων της επιστροφής του από τη Ρώμη, αρνούμενος τις υποβολές του ευπαίδευτου Συνηγόρου των Εναγόντων ότι αυτό έγινε για να καλυφθεί κάποιο κενό στην έκδοση των εισιτηρίων. Περαιτέρω, υποβλήθηκε στον μάρτυρα ότι το κόστος των εισιτηρίων για το τριήμερο της 1 Οκτωβρίου ήταν ψηλό γιατί υπήρχε μεγάλη ζήτηση, ο μάρτυρας τότε υπέδειξε το Τεκμήριο 6 όπου και αναφέρεται ότι η κράτηση για το εισιτήριο του ιδίου έγινε 18/8/2010, ισχυριζόμενος ότι τα όσα αναγράφονται περί 30/9/2010 είναι παραποιημένα και ότι ο ίδιος είχε διευθετήσει την κράτηση του πολύ ενωρίτερα. Ο μάρτυρας περαιτέρω εξήγησε ότι τα εισιτήρια ήταν στην κατοχή της γυναίκας του, τα οποία είχε δει στο αεροδρόμιο, αλλά δεν είχε προσέξει αν αυτά ανέγραφαν οποιαδήποτε τιμή. Ο μάρτυρας επέμενε ότι μετά από συμφωνία με τη σύζυγο του, αποφάσισαν να ταξιδέψουν προς Ρώμη και ότι οι ίδιοι συνομιλώντας με τη κυρία Μαρία Χαραλάμπους από τον Αύγουστο του 2010, αποφάσισαν την αγορά των εισιτηρίων, αφού τους είχε αναφερθεί ότι θα στοίχιζαν στο σύνολο τους € 1.600, 1.000 εκ των οποίων θα τα πλήρωναν με τα κουπόνια που είχαν στην κατοχή τους. Ο μάρτυρας δε επέμενε ότι στο τιμολόγιο που αναφέρονται οι χρεώσεις, υπάρχουν χρεώσεις στις 3/10 και 6/10 ισχυριζόμενος ότι το τιμολόγιο είναι ψεύτικο. Μ.Υ.2 Δεύτερη μάρτυρας για την πλευρά του Εναγόμενου κατέθεσε η σύζυγος του Δέσπω Πλούταρχου- Velev, η οποία επίσης υιοθέτησε γραπτή δήλωση και αντεξετάστηκε. Η ΜΥ 2 ανέφερε ότι μετά που ο σύζυγος της είχε προσκομίσει τα κουπόνια στο ταξιδιωτικό γραφείο των Εναγόντων στην κυρία Μαρία Χαραλάμπους, συμφώνησαν με την εν λόγω υπάλληλο την αγορά των εισιτηρίων, τα οποία η ίδια ως ανέφερε εξόφλησε με προσωπική επιταγή της στις 23/9/2010, την ημέρα δηλαδή που της παραδόθηκαν στο γραφείο της στο Νοσοκομείο τα εισιτήρια από την εν λόγω υπάλληλο. Εξήγησε ότι ο σύζυγος της συμφώνησε την αγορά των εισιτηρίων και η ίδια ανέλαβε να πληρώσει το υπόλοιπο τίμημα. Η μάρτυρας δεν μπορούσε να προσφέρει οτιδήποτε άλλο στην υπόθεση, πέραν του ότι ανέλαβε την πληρωμή των εισιτηρίων του ποσού, δηλαδή των € 600 και ότι λίγες ημέρες μετά την επιστροφή από το ταξίδι τους, ο σύζυγος της, την ενημέρωσε ότι υπήρχε κάποιο πρόβλημα και ότι τα εισιτήρια τελικά στοίχιζαν περισσότερα. Σε υποβολή του Συνηγόρου κατά πόσον υπάρχει πιθανότητα να έγινε οποιοδήποτε λάθος στη συνεννόηση μεταξύ των ιδίων, η μάρτυρας αρνήθηκε και ανέφερε ότι η συνεννόηση ήταν ότι θα πλέρωναν μόνο το ποσό των € 600 και τίποτα περαιτέρω. ΑΓΟΡΕΥΣΕΙΣ: Μετά το πέρας της μαρτυρίας η σκυτάλη δόθηκε στους συνήγορους των διαδίκων για να παραθέσουν τις θέσεις τους σε σχέση με τα γεγονότα, τη μαρτυρία αλλά και τις νομικές αρχές που εφαρμόζονται στην υπό εξέταση περίπτωση. Και οι δύο συνήγοροι παρέδωσαν γραπτό κείμενο αγορεύσεων. Η πλευρά των Εναγόντων ισχυρίζεται ότι αποδείχθηκε στο Δικαστήριο η αξία των εισιτηρίων, το γεγονός ότι η Μαρία Χαραλάμπους δεν είχε εξουσιοδότηση να συμφωνεί τιμές εισιτηρίων, διατεινόμενη περεταίρω ότι είναι λογικότερο οι Ενάγοντες να μην έκαναν τόσο σοβαρό λάθος με αποτέλεσμα να ζημιώσουν περί των €
  12. Περαιτέρω ο ευπαίδευτος συνήγορος των Εναγόντων θέτει θέμα κακής συνεννόησης λόγω έλλειψης άμεσης επικοινωνίας ή μη καθαρής γραμμής με αναφορά στη θέση της Υπεράσπισης ότι η προφορική συμφωνία για αγορά εισιτηρίων έγινε μέσω τηλεφώνου. Από πλευράς Εναγομένου θίγονται οι αντιφάσεις στην μαρτυρία των Εναγόντων με καταληκτική εισήγηση ότι δεν αποδείχθηκε στο ισοζύγιο των πιθανοτήτων η υπόθεση των Εναγόντων. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ: Οι μάρτυρες κρίνονται από τη συμπεριφορά και το λόγο που εκφέρουν στο εδώλιο του μάρτυρα. Το Δικαστήριο για την αξιολόγησή τους εφαρμόζει τις καθιερωμένες από τη νομολογία αρχές αξιολόγησης (βλ. Mohamed ν. Δημοκρατία

(2010)2 ΑΑΔ 266, Βαριάνου ν. Βορκά
(2010)1 ΑΑΔ 1541, Φάρμα Ρένου Χ΄Ιωάννου Δημόσιας Εταιρείας Λτδ, ν. Χίννη, Πολ. Έφεση 14/2009, 20/6/2012, Mustafa ν. Κακουρή κ.α.
(2002)1 ΑΑΔ 165, Στυλιανίδης ν. Χατζηπιέρα
(1992)1 ΑΑΔ 1056, Ο Λόρδος Bingham σε άρθρο του "The Judge as Juror: The Judicial Determination of Factual Issues" (εκδόθηκε στο "The Business of Judging", Oxford 2000[1]), έθεσε τις εξής κατευθυντήριες γραμμές σε σχέση με την αξιολόγηση των μαρτύρων (σελ. 6 - 7): ''The main tests needed to determine whether a witness is lying or not are, I think, the following, although their relative importance will vary widely from case to case:
(1)the consistency of the witness's evidence with what is agreed, or clearly shown by other evidence, to have occurred;
(2)the internal consistency of the witness's evidence;
(3)consistency with what the witness has said or deposed on other occasions;
(4)the credit of the witness in relation to matters not germane to the litigation;
(5)the demeanour of the witness. The first three of these tests may in general be regarded as giving a useful where the truth lies. If a witness's evidence conflicts with what is clearly shown to have occurred, or is internally self-contradictory, or conflicts with what the witness has previously said, it may usually be regarded as suspect. It may only be unreliable, and not dishonest, but the nature of the case may effectively rule out that possibility. The fourth test is perhaps more arguable....... Cross examination as to credit is often, no doubt, a valuable and revealing exercise, but the fruits of even a successful cross- examination need to be appraised with some care. And so to demeanour, an important subject because it is the trial judge's opportunity to observe the demeanour of the witness and from that to judge his or her credibility, which is traditionally relied on to give the judge's findings of fact their rare degree of inviolability....." Το Δικαστήριο, αφού κρίνει μάρτυρα ως αξιόπιστο, μπορεί να επιλέξει μέρος της μαρτυρίας του και να απορρίψει άλλο. Στην Mohamed ν. Δημοκρατίας (πιο πάνω) ο Δ. Κληρίδης ανέφερε τα ακόλουθα (σελ. 278): «Όπως τονίστηκε και στην υπόθεση Kades v. Nicolaou and Another
(1986)1 CLR 212, ένας μάρτυρας μπορεί να γίνει πιστευτός ή μη πιστευτός, εν όλω ή εν μέρει, σύμφωνα με την άποψη την οποία έχει σχηματίσει το Δικαστήριο ως προς την αξιοπιστία του. Αυτή όμως η δυνατότητα επιλογής μερών μαρτυρίας προσφέρεται μόνο στις περιπτώσεις μαρτύρων οι οποίοι κρίνονται ως αξιόπιστοι μάρτυρες. Σε μια τέτοια περίπτωση, το Δικαστήριο μπορεί να επιλέξει το μέρος της μαρτυρίας του μάρτυρα το οποίο, κατά την άποψη του Δικαστηρίου, εκφράζει την πραγματικότητα, ενώ ταυτόχρονα μπορεί να απορρίψει άλλο μέρος της μαρτυρίας του το οποίο θεωρείται λανθασμένο, είτε λόγω ανεπίγνωστα ανεπαρκούς παρατήρησης, είτε λόγω αδυναμίας μνήμης. (Γεωργιάδης ν. Αστυνομίας
(1985)1 ΑΑΔ 56). Στις περιπτώσεις όμως όπου ένας μάρτυρας κρίνεται αναξιόπιστος για καλό λόγο, σίγουρα δεν υπάρχει διαθέσιμη μια τέτοια επιλογή μερών μαρτυρίας. (Μιχαήλ ν. Αστυνομίας
(1991)2 ΑΑΔ 168).» Η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου πρέπει να ασκείται με προσοχή. Στην Ομήρου ν. Δημοκρατίας
(2001)2 AAΔ 506, ο Δ. Κωνσταντινίδης ανέφερε στη σελ. 528: «Ωστόσο η ευχέρεια του Πρωτόδικου Δικαστηρίου να δεχθεί μέρος της μαρτυρίας ενός μάρτυρα και να απορρίψει άλλο μέρος δεν είναι απόλυτη. Υπόκειται στον εξής περιορισμό. Πρέπει να αιτιολογείται η σχετική προσέγγιση. Η έντονη πεποίθηση ότι ένας μάρτυρας είπε την αλήθεια δεν αποτελεί αιτιολογία για την απόρριψη μέρους της μαρτυρίας ενός μάρτυρα που έχει κριθεί αξιόπιστος.» Μ.Ε.1 Η μάρτυρας των Εναγόντων δεν έκανε στο Δικαστήριο καλή εντύπωση. Η μαρτυρία της ελέγχεται σε τέσσερα σημεία. Το πρώτο, αφορά τη θέση της ότι η ίδια εξυπηρέτησε τον Εναγόμενο. Στο Τεκμήριο 2 που κατέθεσε η ίδια η μάρτυς, τιμολόγιο με βάση του οποίου διεκδικεί το ποσό της Αγωγής, φαίνεται στο αριστερό κάτω μέρος ότι «counter», το άτομο δηλαδή που εξυπηρέτησε τον Εναγόμενο είναι κάποια Μαρία Χαραλάμπους. Συνεπώς η θέση της ότι η ίδια εξυπηρέτησε τον Εναγόμενο δεν ευσταθεί και ότι η ίδια συναψε μαζί του την προφορική συμφωνία για την αγορά των επίδικων εισιτηρίων καταρρίπτεται από Τεκμήριο που κατέθεσε η ίδια. Υπέρ της εν λόγω διαπίστωσης συνηγορεί και η αδυναμία της μνήμης της να περιγράψει τον Εναγόμενο. Το δεύτερο σημείο στο οποίο ελέγχεται η μαρτυρία της, είναι η θέση της σε σχέση με την ημερομηνία σύναψης της συμφωνίας και με το κόστος των τεσσάρων εισιτηρίων. Εξηγώντας το Τεκμήριο 6, ανέφερε ότι έγιναν έξι χρεώσεις, οι οποίες σύμφωνα με την ίδια κατέληγαν σε έκδοση οικονομικών εισιτηρίων, επισημαίνοντας ότι στην ουσία η ίδια βοήθησε τον Εναγόμενο να ταξιδέψει σε οικονομικούς ναύλους, αυτό το συνέδεσε με το γεγονός ότι οι κρατήσεις των εισιτηρίων έγιναν, ως η ίδια ανέφερε, τελευταία στιγμή και ως εκ τούτου λόγω της μεγάλης ζήτησης που υπήρχε, αγοράστηκαν τα εισιτήρια πιο ακριβά. Συγκεκριμένα, στη σελίδα 10 των πρακτικών ημερομηνίας 20/9/2016 ανέφερε : "A. Ναι, αλλά τα κουπόνια με την Air Malta που έπρεπε να χρησιμοποιήσει πάνω στο αεροσκάφος της Air Malta, έτσι έπρεπε να κάνουν τη διαδρομή με την Air Malta που έπρεπε να πάει μέσω Μάλτας για να μπορεί να χρησιμοποιήσει τα κουπόνια. E. Το οποίο στοιχίζει περισσότερο; A. Ναι, διότι ήταν και η τελευταία εβδομάδα, μια εβδομάδα πριν που τριήμερο. E. Το τριήμερο τι σχέση έχει; A. Πρώτη του Οκτώβρη. E. Το οποίο τι σημαίνει; A. Γεμίζουν πιο γρήγορα. E. Ρωτώ για το ποσό; A. Διότι άμα κλείσει μια θέση τρεις μήνες πριν και μια εβδομάδα πριν έχει διαφορά η τιμή που βρίσκει, ιδιαίτερα αν είναι τριήμερα ή διακοπές, είναι εκείνα που πρέπει να κλείσεις αρκετά έγκαιρα για να τα βρεις πιο εύκολα, διότι ένα αεροσκάφος ή μια εταιρεία αν έχει εκατό θέσεις οικονομικές χωρίζει το σε 40 διαφορετικούς ναύλους και ξεκινά και πάει. Είναι γι' αυτό που είναι μια κράτηση, το εισιτήριο μια κράτηση σε δύο εισιτήρια διότι ήταν πιο φτηνό το ένα το κομμάτι. Έτσι εβοηθήσαμεν τον γιατρό στην ουσία." Πάρα ταύτα, στο Τεκμήριο 6 που η ίδια κατέθεσε, φαίνεται ότι στη σελίδα 3 ότι τα εισιτήρια για την Velev Ιωάννα Βικτώρια και για τον Velev Ognian, τον Εναγόμενο δηλαδή, εκδόθησαν ή κρατήθησαν στις 18/8/2010, ενώ σε άλλα και συγκεκριμένα σε αυτό της Δέσπως Πλούταρχου και της Χριστίνας Velev, φαίνεται ότι αυτά κρατήθηκαν στις 30/9/
  1. Αυτή η διαπίστωση έρχεται σε πλήρη αντίθεση με τα όσα η μάρτυρας ισχυρίστηκε ενόρκως στο Δικαστήριο και τα οποία η ίδια έθεσε για να αιτιολογήσει το ύψος των ναύλων, αλλά και την ημερομηνία που έγινε η μεταξύ των διαδίκων συμφωνία επιμένοντας τόσο στην κυρίως εξέταση, όσο και στην αντεξέταση, ότι αυτά κρατήθηκαν μόλις λίγες μέρες πριν. Με τούτο το σημείο επιβεβαιώνεται και το πρώτο σημείο των διαπιστώσεων του Δικαστηρίου, ότι δηλαδή η μάρτυρας δεν εξυπηρέτησε τον Εναγόμενο. Περαιτέρω, η μαρτυρία της ελέγχεται σε ό,τι αφορά την έκδοση του τιμολογίου Τεκμήριο
  2. Η μάρτυρας κατά την αντεξέταση ανέφερε αυτολεξει τα ακόλουθα : E. Εγώ σου υποβάλλω ότι είναι εκ των υστέρων σκέψεις σου το τιμολόγιο που ετοιμάσετε με το οποίο χρεώσετε τον Εναγόμενο για το ποσό των €2.597,
  3. A. Το τιμολόγιο όπως βλέπετε είναι ηλεκτρονικά που συνδέεται με το σύστημα κρατήσεων που εκδίδουμε τα εισιτήρια συνδέονται με το λογισμικό μας και μεταφέρονται τα ποσά μες το λογισμικό μου και κάνουμε τη χρέωση για να συμφωνά και με τα reports που πλερώνουμε την εταιρεία. Έτσι ήρθαν, γίνονται interface που είναι πρόγραμμα στο λογισμικό μου και έτσι δεν βάλλουμε. Αν αυτό εννοείτε ήρθαν από το σύστημα κρατήσεων την ώρα που εκδίδεται το εισιτήριο, κάνουμε interface, είναι συνδεδεμένα. E. Συμφωνείτε μαζί μας, ότι τα οποιαδήποτε δεδομένα που βάζετε στους υπολογιστές εσείς τα βάζετε; A. Έρχεται πάνω στο σύστημα κρατήσεων αναλόγως με την έκδοση εισιτηρίων. Δεν είναι εγώ που τα βάζω. Εγώ βάζω τον πελάτη και τον τρόπο πληρωμής πάνω στο τιμολόγιο. Όλα έρχονται αυτόματα που το σύστημα κρατήσεων. Με αυτή την τοποθέτηση της η μάρτυρας ισχυρίστηκε ότι στην ουσία ότι το όλο ζήτημα γίνεται αυτόματα, δηλαδή ότι την ώρα που εκδίδονται τα εισιτήρια γίνεται η χρέωση στο τιμολόγιο της εταιρείας χωρίς επέμβαση στην ημερομηνία ή το ποσό, αφού η ίδια ανέφερε ότι τα μόνα στοιχεία στα οποία επεμβαίνει πάνω στο τιμολόγιο είναι το όνομα του πελάτη και τον τρόπο πληρωμής. Πάρα ταύτα, ενώ το τιμολόγιο αναφέρει ότι εκδόθηκε την 30/9/2010, (ημέρα που ως η θέση της μάρτυρος έγινε η προφορική συμφωνία) οι ημερομηνίες των χρεώσεων στην τέταρτη στήλη του εγγράφου είναι όλες μεταγενέστερες της 30/9/2010 και συγκεκριμένα οι τέσσερις πρώτες είναι χρεώσεις με ημερομηνία 1/10/2010 και η τελευταία με ημερομηνία 6/10/
  4. Τουτέστιν εξάγεται αβίαστα το συμπέρασμα ότι η όλη διεργασία δεν γίνεται αυτόματα , ως η θέση της μάρτυρος. Εδώ αξίζει να αναφερθεί ότι η θέσεις της μάρτυρος προέκυψαν κατά την αντεξέταση και ότι δεν δόθηκε από πλευράς της καμία εξήγηση σε ότι αφορούσε το Τεκμήριο 2 κατά την κυρίως εξέταση, ούτε επιχείρησε να αναφέρει το λόγο για τον οποίο υπάρχουν χρεώσεις μεταγενέστερες της 30/9/2010, όταν κατά την ίδια έγινε η συμφωνία μεταξύ των διάδικων. Με αυτό τον τρόπο η θέσης της, ότι η όλη μεταφορά των δεδομένων από τα εισιτήρια στα τιμολόγια γίνεται αυτόματα, δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή αφού έρχεται σε σύγκρουση με μαρτυρία που η ίδια η μάρτυρας παρουσίασε και συγκεκριμένα το Τεκμήριο
  5. Περαιτέρω , ως ανωτέρω αναφέρεται το Δικαστήριο έχει ήδη απορρίψει την θέση της μάρτυρος ότι η κράτηση των εισιτηρίων έγινε στις 30/9/
  6. Η δε θέση της Μ.Ε. 1 ότι δεν τηρήθηκε η πολιτική του γραφείου της σε σχέση με την εξόφληση των Εναγόντων διότι αφενός η κράτηση για τα εισιτήρια έγινε την προηγούμενη μέρα και αφετέρου επειδή έδειξαν εμπιστοσύνη στον Εναγόμενο επειδή ήταν γιατρός όπως διατυπώνεται στην πιο κάτω στιχομυθία μεταξύ μάρτυρος και δικηγόρου δεν μπορεί να γίνει πιστευτή. E. Η προκαταβολή μας είπετε προηγουμένως ότι αποτελεί προϋπόθεση για την έκδοση εισιτηρίων; Αυτή είναι η τακτική του γραφείου σας; A. Βεβαίως. Για να προχωρήσουμε, να ετοιμάσουμε τα εισιτήρια διότι χωρίς προκαταβολή δεν μπορούσα, ανέμενα να εκδώσω τα εισιτήρια και να τα έχουμε έτοιμα να ταξιδέψει, ύστερα να πληρώσουμε. Αν δεν είχαμε είσπραξη και άλλασσε γνώμη εμείς θα πλερώναμε στην εταιρεία χωρίς καθόλου εισπράξεις. E. Αυτή η τακτική που περιγράφετε είναι αυτή που περιγράφεται στους όρους της KATERINA TRAVEL AND TOURS LTD; Αυτή η τακτική; A. Ναι. E. Και είσαστε υποχρεωμένοι να ακολουθείτε αυτήν την τακτική; A. Με όλους τους πελάτες πάντα παίρνουμε μια προκαταβολή. E. Η εξόφληση σύμφωνα με τους όρους τακτικής πότε γίνεται των εισιτηρίων; Δεν γίνεται 10 μέρες πριν; A. Εμάς; Πώς 10 μέρες; Άμα 7 μέρες πριν επικοινώνησε για να πάρει τα εισιτήρια για κάνει κράτηση. E. Όμως την προηγούμενη σας έδωσε και τα €1000 με τα κουπόνια. A. Ναι, εγώ σας λέω είναι θέμα εμπιστοσύνης μετά. Άμα σου λέει είναι γιατρός και εργάζεται εδώ και ξέρω εγώ....ρωτάτε; Είναι θέμα εμπιστοσύνης άμα θα επιστρέψει σε λίγο καιρό. E. Εγώ σας λέω ότι δώσετε τα εισιτήρια στον Εναγόμενο γιατί σας εξόφλησε το τίμημα πώλησης των εισιτηρίων και αυτή ήταν η συμφωνία που κάνατε. A. Πάλε τα ίδια; Εγώ σας λέω...κοίταξε... 30 του Σεπτέμβρη που έφερε τα κουπόνια επήρε μαζί με τα εισιτήρια που τα έχετε ως ένα Τεκμήριο, δώσαμε, πήρε και την απόδειξη των κουπονιών και μαζί και το τιμολόγιο και ο ίδιος το είδε και θα το εξοφλούσε. Επρόκειτο να το εξοφλήσει με την επιστροφή του. Σε ότι αφορά το πρώτο σκέλος, το Δικαστήριο έχει ήδη καταρρίψει πιο πάνω την θέση της μάρτυρος ότι η κράτηση των εισιτηρίων έγινε την προηγούμενη μέρα. Η δε θέση της ότι έδειξε εμπιστοσύνη στον Εναγόμενο λόγω του ό,τι αυτός ήταν γιατρός, είναι θέση που δεν έχει πείσει καθόλου το Δικαστήριο ήταν συγκεχυμένη και θεωρώ ότι αποτελεί σκέψεις εκ των υστέρων. Τα τέσσερα σημεία όπως αναλύονται πιο πάνω πλήττον τον πυρήνα της μαρτυρίας της η οποία απορρίπτεται συλλήβδην. Μ.Υ.
  7. Ο ΜΥ 1 Εναγόμενος, παρά την έντονη τοποθέτηση του στο Δικαστήριο και τη φόρτιση η οποία εμφανώς και ενδεχομένως αδικαιολογήτως τον είχε κυριεύσει κατά το στάδιο που έδινε μαρτυρία, κρίνω ότι η μαρτυρία του και οι θέσεις που εξέφρασε, ουδόλως κλονίστηκαν κατά την αντεξέταση, αλλά αντίθετα διαφάνηκε ότι τα όσα ανέφερε ενόρκως ήταν η αλήθεια σε σχέση με τη συναλλαγή του με τους Ενάγοντες. Η μαρτυρία του Εναγόμενου είχε τρεις άξονες. Ο πρώτος ήταν η θέση του ότι ο ίδιος φρόντισε να κρατήσει εισιτήρια για το ταξίδι του ιδίου και της οικογένειας του από τον Αύγουστο του 2010, θέμα που επιβεβαιώνεται από τη σελίδα 2 και 3 του Τεκμηρίου 6, όπου αναγράφεται η ημερομηνία κράτησης για τα εισιτήρια του ιδίου και της θυγατέρας του η 18/8/
  8. Ο δεύτερος άξονας ήταν ότι για την αγορά των εισιτηρίων, μίλησε και συμφώνησε με την υπάλληλο των Εναγόντων κυρία Μαρία Χαραλάμπους, θέση η οποία και πάλι επιβεβαιώνεται από το Τεκμήριο 2 όπου αναγράφεται ότι counter η Μαρία Χαραλάμπους. Ο τρίτος άξονας αφορούσε το ύψος της προφορικής συμφωνίας μεταξύ των διαδίκων με τον Εναγόμενο να επιμένει ότι συμφώνησε με την κα Χαραλάμπους η οποία τον εξυπηρέτησε να πληρώσει το συμβολικό ποσό των €1600, €1000 με τα κουπόνια της Air Malta που είχε ήδη στην κατοχή του και €600 μετρητά. Οι θέσεις αυτές , θεωρώ ότι δεν κλονίστηκαν κατά την αντεξέταση, αφού ο ίδιος φάνηκε να έχει καθαρή και ακεραία μνήμη επί του θέματος και σε καμία περίπτωση δεν υπέπεσε σε αντίφαση σε σχέση με τους ισχυρισμούς του, παραμένοντας καθ'όλη τη διάρκεια σταθερός στις θέσεις του. Μ.Υ. 2 Η Μ.Υ. 2 άφησε επίσης καλή εντύπωση στο Δικαστήριο, στην ουσία επιβεβαίωσε τη μαρτυρία του Εναγόμενου κυρίως σε ό,τι αφορούσε τις βασικές πτυχές της, ήτοι το άτομο με το οποίο συνεργάστηκαν για να συμφωνήσουν σε σχέση με την αγορά των εισιτηρίων και το ύψος για την αγορά τους. Η αναφορά της μάρτυρας ότι η κυρία Χαραλάμπους την επισκέφτηκε στο γραφείο της στις 23/9/2010 για να της παραδώσει τα εισιτήρια, όταν και της παρέδωσε η ίδια την επιταγή των € 600, κρίνω ότι ήταν ειλικρινής και αυθεντική, αφού η μάρτυρας μπορούσε ακόμα και να περιγράψει την κυρία Χαραλάμπους, αναφέροντας ότι αυτή φορούσε και συγκεκριμένη στολή, θέση η οποία ουδόλως αμφισβητήθηκε κατά την αντεξέταση, συνεπώς η μαρτυρία της γίνεται πιστευτή και κρίνεται ως αξιόπιστη. Καταληκτικά Σχόλια Έχει νομολογηθεί ότι τα έγγραφα που κατατίθενται ως κανονικά Τεκμήρια αποτελούν μέρος του μαρτυρικού υλικού και πρέπει να αξιολογούνται με την υπόλοιπη μαρτυρία (Καυκαριου-ν-Χαρουπη
(1992)1Α ΑΑΔ 260.).Το Τεκμήριο 2 που η Μ.Ε.1 προσπάθησε να παρουσιάσει ως ενδεικτικό της μεταξύ των διαδίκων συμφωνίας για αγορά των εισιτηρίων είναι συγκεχυμένο χωρίς να δοθούν σαφείς εξηγήσεις επί τούτου. Αναγράφει διάφορες ημερομηνίες, με πιο τρανταχτό παράδειγμα την 6/10/2010, ως ημερομηνία έκδοσης του εισιτηρίου για τον Εναγόμενο δηλαδή ημερομηνία που κατά παραδοχή ο Εναγόμενος και η οικογένεια του είχαν επιστρέψει από το ταξίδι τους στη Ρώμη. Η αξίωση των Εναγόντων εδράζεται σε συμφωνία και όχι υπόλοιπο λογαριασμού. Παρα ταύτα αξιολογώντας το Τεκμήριο 2 σε συνάρτηση με τις παρατηρήσεις που παρατίθενται ανωτέρω σε σχέση με την μαρτυρία της Μ.Ε.1 κρίνω ότι ετοιμάστηκε από την πλευρά των Εναγόντων μετά την εκπλήρωση της προφορικής σύμβασης των διαδίκων και ότι δεν ανταποκρίνεται στα μεταξύ των διαδίκων συμφωνηθέντα. Το Δικαστήριο δεν μπορεί να καταλήξει σε καμία περίπτωση σε εύρημα ότι η μάρτυρας των Εναγόντων συμμετείχε καθοιονδήποτε τρόπο στη συμφωνία που έγινε μεταξύ Εναγόντων και Εναγόμενου, ενώ περαιτέρω δεν μπορεί να δεχτεί την μαρτυρία της επι των θεμάτων που αναλυτικά αναφέρονται ανωτέρω αφού αντικρούονται με τα Τεκμήρια που η ίδια παρουσίασε στο Δικαστήριο. Τα δε Τεκμήρια που η ίδια παρουσίασε, αντίκρουσαν τις θέσεις της και συνεπώς θεωρώ ότι το βάρος απόδειξης που βρισκόταν στους ώμους των Εναγόντων για να αποδείξουν τους ισχυρισμούς τους σε σχέση με την οφειλή δυνάμει προφορικής συμφωνίας που επικαλούνται στην αξίωση, στη βάση του ισοζυγίου των πιθανοτήτων, δεν κατάφεραν να το αποσείσουν. Κατά τη δε αντεξέταση του Εναγόμενου, προσπάθησε η πλευρά των Εναγόντων να θέσει ισχυρισμό περί λάθους στην έκδοση των εισιτηρίων, ισχυρισμός ο οποίος ουδέποτε τέθηκε από την πλευρά των Εναγόντων κατά το στάδιο της ακρόασης (και ουδόλως δικογραφείται) και ως εκ τούτου, δεν επιτράπηκε στην πλευρά των Εναγόντων να το θέσει στον μάρτυρα του Εναγόμενου. Στη βάση της πιο πάνω αξιολόγησης της μαρτυρίας, κρίνω ότι τα πραγματικά γεγονότα της υπόθεσης είναι ως τα περιέγραψε ο Εναγόμενος και προβαίνω σε ανάλογα της μαρτυρίας του ευρήματα. Συγκεκριμένα καταλήγω ότι:
  1. Ο Εναγόμενος και η οικογένεια του ταξίδεψαν για τη Ρώμη από τη Λάρνακα την 1/10/2010 και επέστρεψαν στις 4/10/
  3. Για το ταξίδι τους προέβηκαν σε κράτηση των εισιτήριων από την εταιρεία των Εναγόντων μετά από προφορική συμφωνία κατά ή περί τις 18/8/2010 με την υπάλληλο των Εναγόντων Μαρία Χαραλάμπους, για το συμφωνηθέν ποσό των € 1.600, τα οποία πλήρωσαν τα € 1.000 με την εξαργύρωση κουπονιών της εταιρεία Air Malta που είχαν ήδη στην κατοχή τους και το υπόλοιπο των € 600 με μετρητά από τους ιδίους.
  4. Ο Εναγόμενος με επιταγή που εξέδωσε η Μ.Υ.2, εξόφλησε το τίμημα αγορά των εισιτηρίων στις 30/9/2010, 1 ημέρα πριν το ταξίδι τους και παρέλαβε τα εισιτήρια εκ μέρους του η Μ.Υ.
  6. Οι Ενάγοντες επικοινώνησαν με το Εναγόμενο αρκετές μέρες μετά την επιστροφή τους από το ταξίδι τους και του ανέφεραν ότι λόγω λάθους δικού τους, τελικά έπρεπε ο Εναγόμενος να πληρώσει επιπλέον ποσό για την αγορά των εισιτηρίων. Με βάση τα πιο πάνω ευρήματα δεν προκύπτει ότι οφείλεται οποιοδήποτε ποσό από τον Εναγόμενο στους Ενάγοντες με βάση την μεταξύ τους προφορική συμφωνία ημερομηνίας 18/8/
  7. Η προφορική συμφωνία μεταξύ των μερών αφορούσε την αγορά 4 αεροπορικών εισιτηρίων έναντι του τιμήματος των €
  8. Η συμφωνία μεταξύ των μερών εκτελέστηκε με την πληρωμή του ποσού των €1600 και την παράδοση των 4 εισιτηρίων από τους Ενάγοντες. Η μετέπειτα ενέργεια των Εναγόντων να ζητήσουν περαιτέρω χρήματα για την ήδη εκπληρωθείσα συμφωνία δεν χωρεί στον νόμο των Συμβάσεων. Το Δίκαιο των Συμβάσεων δεν προνοεί τροποποίηση εκτελεσθείσας σύμβασης, προνοεί μόνο τροποποίηση πριν την εκτέλεση και υπό όρους. Όπως αναφέρεται στο σύγγραμμα Indian Contract Law and Specific Relief Acts, 10η Έκδοση, σελ. 512, ένα συμβαλλόμενο μέρος, για να θεωρηθεί ότι απαλλάσσει το άλλο από την υποχρέωση εκπλήρωσης των συμβατικών του υποχρεώσεων ή να δεχθεί διαφοροποίηση του ανταλλάγματος σε ένα σημαντικό σημείο, θα πρέπει να εκδηλώσει την πρόθεσή του με κάποιο σαφή τρόπο ή ενέργεια, η οποία να μην αφήνει περιθώρια αμφιβολίας ως προς τις προθέσεις του. Πέραν τούτου, η τροποποίηση της αρχικής συμφωνίας θα πρέπει να τηρεί όλες τις προϋποθέσεις για σύναψη μιας σύμβασης όπως κοινοποίηση της πρότασης, αποδοχή και αντιπαροχή. Με βάση τα πιο πάνω, η Αγωγή απορρίπτεται εναντίον του Εναγόμενου, με έξοδα υπέρ του Εναγόμενου και εναντίον των Εναγόντων, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) Ε. Ευθυμίου-Ανδρέου, Ε.Δ. [1] Επανέκδοση από το Current Legal Problems, vol 38, 1985 p 1-
  9. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.