Αναφορικά με την Πολυξένη Ζήνωνος Χριστοφή (Πογιατζή), Αίτηση αρ.: 136/2014, 22/3/2018

(1)/2015) και την εισαγωγή του νέου άρθρου 23Α (με αυτό δινόταν η δυνατότητα σε οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο μέρος, να αιτηθεί στο Δικαστήριο την διόρθωση λάθους ή παράλειψης στο περιεχόμενος της διαθήκης), ο εκτελεστής της διαθήκης καταχώρισε στις 9.7.2015 νέα Αίτηση με την οποία επιζητούσε την διόρθωση της παράλειψης των επιβεβαιωτών μαρτύρων να υπογράψουν ή μονογράψουν την πρώτη σελίδα της διαθήκης και συνακόλουθα την κήρυξη της ως έγκυρη. Η Αίτηση επιδόθηκε στους κληροδόχους και λοιπούς κληρονόμους. Επειδή είχαν εν τω μεταξύ εκδοθεί έγγραφα διαχείρισης (στις 8.5.2015 παραχωρήθηκαν στον Αντώνη Βασιλείου, δικηγόρο από την Λεμεσό), ειδοποιήθηκε και εμφανίστηκε στη διαδικασία ως ενδιαφερόμενο μέρος και ο διαχειριστής της περιουσίας της αποβιωσάσης. Τόσο οι κληροδόχοι όσο και οι κληρονόμοι έφεραν Ένσταση στην Αίτηση. Καταχωρήθηκαν δύο ξεχωριστές Ενστάσεις, μία εκ μέρους των κληροδόχων και μία εκ μέρους του Αντώνη Βασιλείου διαχειριστού της περιουσίας της Πολυξένης Ζήνωνος Χριστοφή, ο οποίος εκπροσωπούσε, όπως ανέφερε, όλους τους κληρονόμους. Οι κληροδόχοι εδέχοντο μεν ότι η διαθήκη αντικατοπτρίζει την πραγματική βούληση της διαθέτιδος, θεωρούσαν όμως, για τους λόγους που ανέπτυξαν στο Δικαστήριο, πως η διαθήκη δεν θα έπρεπε να διορθωθεί. Το ίδιο εισηγήθηκαν και οι κληρονόμοι, πως η διαθήκη δεν θα έπρεπε να διορθωθεί, παρόλο που αντικατοπτρίζει την πραγματική βούληση της διαθέτιδος. Το Δικαστήριο αφού άκουσε την επιχειρηματολογία όλων των πλευρών, ενέκρινε στις 13.7.2016 την Αίτηση και κήρυξε την διαθήκη ως έγκυρη από την ημερομηνία εκτέλεσης της. Με την υπό κρίση Αίτηση επιζητείται ο παραμερισμός της απόφασης του Δικαστηρίου ημερομηνίας 13.7.

1. Η Αίτηση υποβάλλεται από τον Γεώργιο Πογιατζή, αδελφό της αποβιωσάσης Πολυξένης Ζήνωνος Χριστοφή, ο οποίος είναι ένας εκ των νομίμων κληρονόμων της. Η Αίτηση στηρίζεται στον περί Διαχείρισης Κληρονομιών Αποθανόντων Νόμο Κεφ. 189, στις Δ.
2. θ. 5, Δ.17 θ.10, Δ.26 θθ.14-15, Δ.48 θθ1-11, Δ.64 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, στα ΄Αρθρα 29-32 και 43 του Ν.14/60, στο ΄Αρθρο 30 του Συντάγματος και στο ΄Αρθρο 6 της ΕΣΔΑ και στις συμφυείς εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου. Η Αίτηση υποστηρίζεται από την Ένορκη Δήλωση του Αιτητή, Γεώργιου Πογιατζή, ο οποίος αναφέρει αυτολεξεί τα ακόλουθα: «
3. Είμαι ο αδερφός της αποβιώσασας Πολυξένης Ζήνωνος Χριστοφή (Πογιατζή), η οποία απεβίωσε στο Πέρα Πεδί στις 31/01/2014 και είμαι ένας εκ των νόμιμων κληρονόμων της.
4. Τα γεγονότα που αναφέρω στην παρούσα Ένορκη Δήλωση μου τα γνωρίζω προσωπικά και είναι αληθινά ενώ τα γεγονότα που δεν γνωρίζω προσωπικά και για τα οποία αναφέρεται άλλη πηγή γνώσεως, είναι αληθινά από όσο καλύτερα γνωρίζω και πιστεύω.
5. Έπειτα από τον θάνατο της αδερφής μου, οι νόμιμοι κληρονόμοι της περιουσίας της διόρισαν τον δικηγόρο κ. Αντώνη Βασιλείου, ως διαχειριστή της περιουσίας της, στον οποίο χορηγήθηκαν τα έγγραφα διαχείρισης περί τον Μάιο του
7. Περί τον Ιούλιο του 2015 ειδοποιήθηκα από τον διαχειριστή της περιουσίας της αποβιώσασας ότι έπρεπε να μεταβώ στο γραφείο του για να παραλάβω μέρος του κληρονομικού μεριδίου που μου αναλογούσε.
8. Την 31/10/2016 ιδιώτης επιδότης μου επέδωσε την Αγωγή με αριθμό 2841/2016 με την οποία αξιώνεται από τον κ. Νεοκλή Νεοκλέους ως διαχειριστή της περιουσίας της Πολυξένης Ζήνωνος Χριστοφή (Πογιατζή), επιστροφή του κληρονομικού μεριδίου που μου δόθηκε από τον κ. Αντώνη Βασιλείου.
9. Στην ως άνω Αγωγή αναφέρεται η έκδοση Απόφασης ημερομηνίας 13/07/2016, έπειτα από Αίτηση του κ. Νεοκλή Νεοκλέους ημερομηνίας 09/07/2015, με την οποία κηρύχθηκε έγκυρη διαθήκη της αποβιώσασας στην οποία δεν περιλαμβανόμουν ως κληροδόχος.
10. Έχω πληροφορηθεί περί της εκδόσεως της απόφασης ημερομηνίας 13/07/2016 στα πλαίσια της διαχείρισης με τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο στις 31/10/2016 μετά την επίδοση σε εμένα της Αγωγής υπ' αριθμό 2841/2016 και με δεδομένη την ανυπαρξία οποιασδήποτε ενημέρωσης ή γνώσης περί της έκδοσης της εν λόγω απόφασης στα πλαίσια της πιο πάνω διαχείρισης την 13/07/2016 αμέσως ανέθεσα στους Αντρέας Γιωρκάτζης Δ.Ε.Π.Ε. την υπεράσπισή μου και διερεύνηση των γεγονότων που επέτρεψαν στους Ενάγοντες να προωθούν εναντίον μου την αγωγή με αριθμό 2841/
12. Από έρευνα που διεξήχθηκε από τους δικηγόρους μου Αντρέας Γιωρκάτζης Δ.Ε.Π.Ε., προκύπτουν τα ακόλουθα: (α) Την 11/04/2014 ο κ. Νεοκλής Νεοκλέους, κατονομαζόμενος ως εκτελεστής της διαθήκης της αποβιώσασας αποτάθηκε στο Πρωτοκολλητείο Επικύρωσης Διαθηκών για την επικύρωση διαθήκης. (β) Το Πρωτοκολλητείο αρνήθηκε να επικυρώσει την εν λόγω διαθήκη καθότι αυτή δεν πληρούσε τις προϋποθέσεις που θέτει το Άρθρο 23 του Κεφ.
13. (γ) Την 08/05/2015 χορηγήθηκαν στον Αντώνη Βασιλείου τα έγγραφα διαχείρισης και την 14/07/2015 ο Αντώνης Βασιλείου προχώρησε σε διανομή μέρους της κινητής περιουσίας της αποβιώσασας στους κληρονόμους. (δ) Στης 09/07/2015 καταχωρήθηκε Αίτηση από τον εκτελεστή της διαθήκης της αποβιώσασας με την οποία αιτείτο την κήρυξη της διαθήκης ως έγκυρης στην βάση του νέου Άρθρου 23Α του Κεφ
14. (ε) Δεν υπάρχει Ένορκη Δήλωση επίδοσης της Αίτησης ημερομηνίας 09/07/2015 αφού η εν λόγω Αίτηση ουδέποτε μου επιδόθηκε. (στ) Με Απόφαση του ημερομηνίας 13/07/2016 το Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού κήρυξε έγκυρη την διαθήκη της αποβιώσασας. Στην εν λόγω Απόφαση αναγράφεται ότι «η Αίτηση επιδόθηκε στους κληροδόχους και λοιπούς κληρονόμους» κάτι που δεν ευσταθεί, καθώς ως προκύπτει και από τον φάκελο της Υπόθεσης ουδέποτε μου επιδόθηκε η Αίτηση ημερομηνίας 09/07/
15. (ζ) Την 30/10/2016 έλαβα γνώση για την έκδοση εν λόγω Απόφασης έπειτα από την επίδοση της Αγωγής 2841/
17. Ως ενημερώνομαι από τους Ανδρέας Γιωρκάτζης Δ.Ε.Π.Ε., ο εκτελεστής της διαθήκης και Αιτητής στην Αίτηση ημερομηνίας 09/07/2015, όφειλε να προβεί σε επίδοση της σχετικής Αίτησης σε εμένα, έτσι ώστε να βεβαιωθεί ότι έχω λάβει γνώση για την διαδικασία που επρόκειτο να εκκινήσει, αφού με την εν λόγω Αίτηση τα συμφέροντα μου τόσο νομικά όσο και οικονομικά θα πληγόντουσαν σε περίπτωση που η Αίτηση ημερομηνίας 09/07/2015 επιτύγχανε, θέση την οποία συμμεριζόταν και το Δικαστήριο αφού εξέδωσε την Απόφαση ημερομηνίας 13/07/2016 θεωρώντας ότι όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη είχαν ειδοποιηθεί.
18. Δεν προκύπτει από πρακτικό ή άλλως πώς να έχει επιστηθεί η προσοχή του Δικαστηρίου στο γεγονός ότι ουδέποτε ειδοποιήθηκα, ή ενημερώθηκα για την Αίτηση ημερομηνίας 09/07/
19. Απεναντίας, ως εμφαίνεται από την Απόφαση ημερομηνίας 13/07/2016 το Δικαστήριο είχε την εντύπωση ότι όλοι οι κληρονόμοι και κληροδόχοι είχαν ειδοποιηθεί.
20. Είμαι βέβαιος, κάτι που συμμερίζονται και οι δικηγόροι μου, ότι στην περίπτωση που θα υποδεικνύετο στο Δικαστήριο ότι ουδέποτε επιδόθηκε η Αίτηση ημερομηνίας 09/07/2015 σε όλους τους κληρονόμους, θα αποφεύγετο η παραπλάνηση του Δικαστηρίου και η επακολουθήσασα έκδοση απόφασης στην απουσία μου στις 13/07/2016 ως και κάθε μεταγενέστερη αχρείαστη ενέργεια.
21. Από τα πιο πάνω γεγονότα προκύπτει ότι δεν μου έχει δοθεί η ευκαιρία να υπερασπιστώ ασκώντας το συνταγματικό μου δικαίωμα, αφού δεν γνώριζα για την Αίτηση ημερομηνίας 09/07/2015, και ως με συμβουλεύουν οι δικηγόροι μου η παρούσα είναι εκ των περιπτώσεων που δικαιολογείται ο παραμερισμός της εκδοθείσας απόφασης ημερομηνίας 13/07/2016 ex debito justititiae, άνευ όρων και δεν τίθεται θέμα διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου και μάλιστα οι Ενάγοντες καταδικάζονται και στα έξοδα της αίτησης παραμερισμού και της διαδικασίας εκδίκασης της.
22. Εξ όσων με συμβουλεύουν οι δικηγόροι μου τα γεγονότα όπως περιγράφονται ανωτέρω κατά κανένα τρόπο δεν μπορούσαν να θεωρηθούν ότι μου δόθηκε η ευκαιρία να εμφανιστώ ενώπιον του Δικαστηρίου και τοποθετηθώ ως το Δικαστήριο διέταξε και κατά συνέπεια έχει παραβιαστεί το δικαίωμα μου που πηγάζει από την φυσική δικαιοσύνη, το Σύνταγμα και την νομολογία έτσι που η όλη διαδικασία θα πρέπει να ακυρωθεί ή παραμεριστεί ex debito justitiae.
23. Ως εκ των πιο πάνω αιτούμαι ως η Αίτηση.» Ο εκτελεστής της διαθήκης καταχώρισε Ένσταση, προβάλλοντας τους ακόλουθους λόγους: «
24. Η αίτηση είναι αντικανονική, παράτυπη, καταχρηστική και νομικά αβάσιμη και αστήρικτη.
25. Η αίτηση είναι εκπρόθεσμη.
26. Δεν αναφέρονται ειδικά τα άρθρα του Νόμου του Κεφ.
28. Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις για παραμερισμό της απόφασης του Δικαστηρίου ημερομηνίας 13.07.
30. Ο Αιτητής είχε εκπροσώπηση με δικηγόρο στην αρχική αίτηση ημερομηνίας 09.07.2015 και εκπροσωπείτο κανονικά μέχρι και την έκδοση της απόφασης ημερομηνίας 13.07.
32. Ο Αιτητής αποκρύπτει την αλήθεια λέγοντας στην ένορκη του δήλωση ότι για πρώτη φορά πληροφορήθηκε την έκδοση της απόφασης ημερομηνίας 13.07.2016, στις 31.10.2016 μετά από την επίδοση της αγωγής 2841/2016 με εναγόμενο τον ίδιον, ενώ είχε λάβει ειδοποίηση στις 18.07.2016 η οποία του επεδόθη με ιδιώτη Δικαστικόν Επιδότη και τον πληροφορούσε για το γεγονός.
33. Σύμφωνα με οδηγίες του Δικαστηρίου ημερομηνίας 06.10.2015 η αίτηση επεδόθει στον δικηγόρο Αντώνη Βασιλείου διαχειριστή στην αίτηση 90/2015 ως δικηγόρον όλων των νομίμων κληρονόμων περιλαμβανομένου και του Αιτητού.
34. Ο Αιτητής εγνώριζε εξ΄ αρχής περί της αιτήσεως καθ΄ ότι είχε πρωταγωνιστικό ρόλο.
35. Από τα πρακτικά της διαδικασίας φαίνεται το ιστορικό της αίτησης από την καταχώρηση μέχρι και την έκδοση της απόφασης.
36. Η αίτηση καταχωρίστηκε με υπερβολική καθυστέρηση.» Η Ένσταση υποστηρίζεται από την Ένορκη Δήλωση του ίδιου του εκτελεστού, Νεοκλή Ε. Νεοκλέους, ο οποίος αναφέρει τα ακόλουθα: «
37. Είμαι το πρόσωπο στο οποίο παραχωρήθηκε η διαχείριση της περιουσίας της αποβιώσασας που αναφέρεται στον τίτλο που κατονομάζομαι ως εκτελεστής της διαθήκης της, την 21.09.
38. Επισυνάπτω το διαχειριστικό διάταγμα ως Τεκμήριο
40. Στις 13.07.2016 το Δικαστήριο εξέδωσε την απόφαση του με την οποίαν η διαθήκη ημερομηνίας 04.04.2013 εκηρύχθη έγκυρη από την ημερομηνία εκτελέσεως της. Στην διαθήκη αυτή είμαι ο κατονομαζόμενος εκτελεστής. Η απόφαση εξεδόθη μετά από ακροαματική διαδικασία στην οποία όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη είχαν την ευκαιρία να τοποθετηθούν με τις θέσεις τους. Η απόφαση επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 2 και ομιλεί από μόνη της.
41. Η αίτηση μου που καταχώρισα για την διόρθωση της παράλειψης στην διαθήκη έγινε 09.07.2015, μετά από 6 ημέρες που ψηφίσθη ο τροποποιητικός Νόμος 96(Ι) 2015 που δίνει την δυνατότητα στο Δικαστήριο να διορθώσει το λάθος ή την παράλειψη στην διαθήκη και ορίσθηκε στις 18.09.
43. Στις 03.12.2015 το Δικαστήριο μετά από δυσκολίες επίδοσης της αίτησης στους κληροδόχους και κληρονόμους εξέδωσε διάταγμα για υποκατάστατη επίδοση στην Κυριακή Χριστοδούλου Πογιατζή και Δέσπω Μ. Πογιατζή, με δημοσίευση σε μία καθημερινή εφημερίδα. Πράγματι η δημοσίευση έγινε στην Εφημερίδα «ΑΛΗΘΕΙΑ» στις 09.01.
44. Επισυνάπτω απόκομμα (αντίγραφο) της Εφημερίδας ως Τεκμήριο
46. Στις 24.11.2015 μετά από οδηγίες του Δικαστηρίου καταχώρισα συμπληρωματική ένορκη δήλωση (επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 4) της ένορκου δηλώσεως ημερομηνίας 11.11.2015 η οποία επισυνάπτεται ως Τεκμήριο
47. Οι εν λόγω ένορκες δηλώσεις μιλούν από μόνες τους και ξεκαθαρίζουν το θέμα επιδόσεως της αίτησης του.
48. Η αίτηση μου πέραν των πιο πάνω επεδόθη με ιδιώτη Δικαστικόν επιδότη στους: Παναγιώτα Νικολαϊδου στις 24.09.2015 Αθηνά Γεωργιάδου στις 03.10.2015 Δέσποινα Νικολαϊδου στις 03.10.2015 Βέρα Πογιατζιή στις 07.10.2015 Παναγιώτα Χωραϊτου και Λίτσα Πογιατζιή σύμφωνα με διαταγή του Δικαστηρίου με επίδοση δια διπλοσυστημένης επιστολής στις 28.09.2015 Άντρη Βαλάνου στις 26.10.2015
49. Στις 22.01.2016 ο Αντώνης Βασιλείου παρουσιάζεται στην ειδοποίηση ενστάσεως του σαν εξουσιοδοτημένο πρόσωπο - διαχειριστής όλων των κληρονόμων που αφορούν την διαχείριση. Η ένσταση είναι στον φάκελλον του Δικαστηρίου και βάση αυτής της ενστάσεως το Δικαστήριο απεδέχθη στις 06.10.2015 ότι δεν εχρειαζόταν πλέον να γίνει επίδοση της αίτησης στους κληρονόμους εν όψει του ότι ο Αντώνης Βασιλείου τους αντιπροσώπευε. Μεταξύ των νόμιμων κληρονόμων ήταν και ο Γεώργιος Πογιατζής αιτητής στην παρούσα αίτηση.
50. Στις 12.01.2016 επίσης οι κληροδόχοι που αναφέροντο στην διαθήκη καταχώρισαν ένσταση μέσω του δικηγόρου τους.
51. Μετά την έκδοση της απόφασης στις 13.07.2016, επέδωσα μέσω ιδιώτη επιδότη επιστολή ημερομηνίας 14.07.2016 ήτοι την επόμενη ημέρα σε όλους τους νόμιμους κληρονόμους, τους επληροφορούσα για την έκβαση της υπόθεσης και τους καλούσα να επιστρέψουν τα χρήματα που έλαβαν. Ο συγκεκριμένος Γεώργιος Πογιατζιής δηλαδή ο Αιτητής παρέλαβε την επιστολή στις 18.07.
52. Επισυνάπτω την επιστολή με ένορκη δήλωση επιδόσεως ως Τεκμήριο
54. Στον χρόνο που επιτρεπόταν να αποταθεί στο Δικαστήριο για παραμερισμό της απόφασης δεν το έπραξε και θυμήθηκε να προχωρήσει δικονομικά στις 04.04.2017 ψευδόμενος ότι έμαθε για πρώτη φορά για την απόφαση όταν του επιδόθη η αγωγή για να επιστρέψει τα χρήματα που πληρώθηκε.
55. Εκτός του ότι είναι ψεύτης, με την αίτηση του προσπαθεί να αποφύγει την επιστροφή των χρημάτων που έλαβε παρά τους όρους της διαθήκης και την τελευταία βούληση της αποβιώσασας.
56. Η αίτηση είναι κακόβουλη και αποσκοπεί σε αλλότριους σκοπούς.
57. Το Δικαστήριο με την απόφαση του ημερομηνίας 13.07.2016, αφού άκουσε όλα τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα, εξέδωσε την απόφαση του λαμβάνοντας υπ΄ όψιν τις θέσεις όλων των μέτρων. Η εν λόγω απόφαση κατέστη τελεσίδικη καθ΄ ότι δεν εφεσιβλήθη.
58. Και να παρουσιάζονταν ο Αιτητής από μόνος του στην διαδικασία της αίτησης δεν θα είχε τίποτα να προσθέσει, πέραν εκείνον που το ίδιο το Δικαστήριο εξέτασε.
59. Εν όψει όλων των ανωτέρω η αίτηση πρέπει να απορριφθεί με έξοδα υπέρ του καθ΄ ου η αίτηση.» Η Ένσταση στηρίζεται στο άρθρο 46 του Περί Διαχειρίσεως Περιουσιών Αποβιωσάντων Διαδικαστικού Κανονισμού 1955, στον Περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικό Κανονισμό, Διαταγή 48 Θεσμός 4, Διαταγή 33, Θεσμός 9, Διαταγή 17, Θ.5, Διαταγή 26, Θ.14 και στην συμφυή εξουσία του Δικαστηρίου. Η υπό κρίση Αίτηση στηρίζεται μεταξύ άλλων στην Δ.17 Θ.10 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Η εν λόγω Διαταγή πραγματεύεται τον παραμερισμό απόφασης. Οι αρχές στις οποίες το Δικαστήριο θα πρέπει να βασιστεί στην εξέταση αίτησης για παραμερισμό απόφασης, έχουν καθοριστεί με ακρίβεια από την νομολογία. Κλασσική απόφαση είναι η αγγλική υπόθεση Evans v. Bartlam

(1937)2 All E.R. 646 η οποία υιοθετήθηκε από την δική μας νομολογία και ιδιαίτερα από την υπόθεση Ioannis Kotsapas and Sons Ltd v. Titan Constructions and Engineering Company

(1961)CLR 317. Όπως λέχθηκε στην υπόθεση Kotsapas (ανωτέρω) ο αγγλικός θεσμός είναι ουσιαστικά ο ίδιος με τον αντίστοιχο Κυπριακό και επομένως καθοδήγηση μπορεί να αντληθεί από τις αγγλικές αυθεντίες. Στην αγγλική υπόθεση Evans v. Bartlam (ανωτέρω) τονίστηκε ότι πρωταρχικό κριτήριο είναι κατά πόσον ο εναγόμενος έχει καλή υπεράσπιση επί της ουσίας και εάν το Δικαστήριο πειστεί ότι ικανοποιείται το κριτήριο αυτό, τότε το Δικαστήριο δεν θα επιθυμεί να αφήσει μια τέτοια απόφαση χωρίς να την παραμερίσει εάν δικαιολογημένα ο εναγόμενος δεν έλαβε τα μέτρα που όφειλε σύμφωνα με τους θεσμούς. Όπως τονίστηκε στην υπόθεση Milouca Motor Trading Ltd v. Κούρτη

(1997)1 ΑΑΔ 941, στις σελίδες 946 - 947 ο πρωταρχικός παράγοντας ο οποίος επενεργεί στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου είναι η αποκάλυψη υπεράσπισης παρόλο που μπορεί να επενεργήσουν και άλλοι παράγοντες μικρότερης όμως σημασίας, [Δέστε επίσης Βίκα Πίκα Ντίσκο Λτδ κ.α. ν. Χάπυ Στρήτς Ντίσκο Λτδ

(1997)1 ΑΑΔ 28, σελ. 31: «....Το βασικό κριτήριο είναι κατά πόσον ο εναγόμενος ικανοποιεί το δικαστήριο πως έχει εκ πρώτης όψεως καλή υπεράσπιση στην αγωγή ώστε να του δοθεί το δικαίωμα να την προβάλει. Τα υπόλοιπα κριτήρια, όπως π.χ. η επιμέλεια την οποία επέδειξε και η ταχύτητα με την οποία έδρασε μετά την έκδοση της απόφασης εναντίον του, μολονότι στοιχεία που μετρούν στην κρίση του δικαστηρίου, δεν αναιρούν το πιο ουσιώδες την ύπαρξη δηλαδή εκ πρώτης όψεως καλής υπεράσπισης.» Κατά συνέπεια είναι ξεκάθαρο ότι ο Αιτητής έχει το βάρος να ικανοποιήσει το Δικαστήριο πως έχει επί της ουσίας της υπόθεσης, εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση. Δεν απαιτείται, ωστόσο, απόδειξη των γεγονότων που στοιχειοθετούν την υπεράσπιση. Αρκεί να εγείρει ο εναγόμενος ότι έχει καλή υπεράσπιση, γεγονός που κρίνεται χωρίς αξιολόγηση της μαρτυρίας. Στην υπόθεση Μαρία Λευκίδου ν. Άριστος Καναουρίδης, Π.Ε. 10015, ημερομηνίας 26.4.1999 ο τότε Δικαστής του Ανωτάτου Δικαστηρίου Γ. Κωνσταντινίδης τόνισε μεταξύ άλλων και τα εξής: «Το δικαστήριο ερευνά τα ενώπιον του στοιχεία για να διαγνώσει μόνο εάν υπάρχει εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση ή συζητήσιμο σημείο. Στο στάδιο αυτό, δεν υπεισέρχεται στην ουσία της υπεράσπισης». Το έργο του Δικαστηρίου σε αιτήσεις για παραμερισμό απόφασης δεν είναι να κάμει ευρήματα ως προς τα γεγονότα που τίθενται ενώπιον του ή ως προς την εμπλοκή τους σε σχέση με τα δικαιώματα των διαδίκων αλλά το πρωταρχικό του καθήκον είναι να διακρίνει κατά πόσο αποκαλύπτονται επαρκή θετικά στοιχεία (merits) ώστε να δικαιολογείται το επανάνοιγμα της υπόθεσης. Η αποκάλυψη τέτοιων θετικών στοιχείων αποτελεί τον πιο σημαντικό παράγοντα που λαμβάνεται υπόψη κατά την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου στο θέμα του επανανοίγματος της υπόθεσης όπου το Δικαστήριο πρέπει να προσπαθήσει να σταθμίσει δύο παράγοντες που είναι θεμελιώδεις για την απονομή της δικαιοσύνης. Την ανάγκη αποτελεσματικής διασφάλισης του δικαιώματος ακρόασης ενός διαδίκου από την μία και την ανάγκη διασφάλισης της ταχείας διεκπεραίωσης των δικαστικών υποθέσεων από την άλλη [Βλ. Phylactou and Others v. Michael

(1982)1 C.L.R. 2004.] To Δικαστήριο πρέπει να διασφαλίζει την ταχεία εκδίκαση των δικαστικών υποθέσεων και την ανάγκη προάσπισης του τελεσιδίκου των αποφάσεων (finality of judgements). Δεν πρέπει όμως το Δικαστήριο να είναι γρήγορο στο να στερήσει ένα διάδικο του δικαιώματος του να ακουστεί στην υπόθεση του εφόσον αποκαλύψει θετικά στοιχεία, αλλά μπορεί να αρνηθεί να επανανοίξει την υπόθεση αν η διαγωγή του Αιτητή είναι τέτοια που να πλήττει τα θεμέλια της απονομής της δικαιοσύνης. Όταν η διαγωγή του διαδίκου που υποβάλλει αίτηση για παραμερισμό απόφασης είναι ασυγχώρητη, προσβλητική στο βαθμό της εμφανούς καταφρόνησης για τη δικαστική διαδικασία ή τα δικαιώματα του αντιδίκου του, το Δικαστήριο μπορεί κατά την διακριτική του ευχέρεια να αρνηθεί να παραμερίσει την απόφαση. Για τον λόγο αυτό λαμβάνεται επίσης υπόψη από το Δικαστήριο ως μια επιπρόσθετη παράμετρος ο χρόνος που έχει διαρρεύσει από την ημέρα έκδοσης της απόφασης μέχρι την καταχώρηση της αίτησης. Σχετικές επί του θέματος είναι οι αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου, Eros Travel and Tours Ltd v. D.E.L. Kirzis Tourist Enterprises Ltd, Πολιτική Έφεση 9695, ημερομηνίας 25.6.1997, Π. Μωυσέως ν. Οργανισμού Χρηματοδοτήσεως Τραπέζης Κύπρου Λτδ, Πολιτική Έφεση 9762, ημερομηνίας 17.7.1997, Milouca Motor Trading Ltd v. Χρ. Κούρτη

(1997)1 Α.Α.Δ. 941. Θα πρέπει επίσης να λεχθεί πως σε αιτήσεις όπως η παρούσα, η μαρτυρία προσφέρεται υπό μορφή ενόρκων δηλώσεων. Στην υπόθεση Μερκής ν. Yiannoukas Holiday Inns Limited κ.α.

(1994)1 ΑΑΔ 736, λέχθηκε ότι σε αιτήσεις παραμερισμού πρωτόδικων αποφάσεων δεν είναι ανάγκη να προσφέρεται ζωντανή μαρτυρία και τα Δικαστήρια μπορούν να στηρίζονται στις ένορκες δηλώσεις που καταχωρούνται εκ μέρους των διαδίκων. Στις περιπτώσεις όπου υπάρχει σύγκρουση των προβαλλόμενων ισχυρισμών, όπου δηλαδή υπάρχουν αμφισβητούμενα γεγονότα, το βάρος απόδειξης το έχει ο Αιτητής. Τούτων λεχθέντων, επανέρχομαι στην υπό κρίση Αίτηση. Ο Αιτητής διατείνεται πως η Αίτηση του εκτελεστού της διαθήκης για την επικύρωση της, ημερομηνίας 9.7.2015, δεν του επιδόθηκε, συνακόλουθα ο ίδιος δεν εμφανίστηκε στη διαδικασία, με αποτέλεσμα η έκδοση της προσβαλλόμενης απόφασης στις 13.7.2016, να παραβιάζει τα δικαιώματα του. Είναι νομολογιακά καθιερωμένο πως στην περίπτωση που η επίδοση του Κλητηρίου Εντάλματος είναι κακή, το Δικαστήριο είναι υποχρεωμένο ex debitio justitiae να παραμερίσει την απόφαση. Δεν τίθεται θέμα άσκησης της διακριτικής του εξουσίας. Και τούτο καθότι το θέμα άπτεται θεμελιακής παραβίασης συνταγματικών δικαιωμάτων του εναγόμενου. Το άρθρο 30.3(α)(β) του Συντάγματος προνοεί πως ο καθένας έχει αφενός μεν το βασικό ανθρώπινο δικαίωμα να πληροφορηθεί για τα εναντίον του δικαστικά μέτρα και τους λόγους για τους οποίους καλείται να εμφανιστεί ενώπιον του Δικαστηρίου και αφετέρου το δικαίωμα να προβάλει τους ισχυρισμούς του. (Βλ. Γιωργαλλίδης ν. Χρίστου, Πολιτική Έφεση 9477, ημερ. 15.3.1997.) Δεν είναι όμως σε κάθε περίπτωση στην οποία διαπιστώνεται αντικανονικότητα που η απόφαση παραμερίζεται ex debitio justitiae. H αντικανονικότητα θα πρέπει να επηρεάζει την άλλη πλευρά όπως συμβαίνει στην περίπτωση της κακής επίδοσης. (Βλ. Κτηματικές Επιχειρήσεις Μάκης Αυξεντίου Λτδ. ν. Ιωάννης Κυριακίδης κ.ά., Πολιτική Έφεση 10631, ημερ. 21.4.2000.) Η θέση του Αιτητή πως έχουν παραβιαστεί τα δικαιώματα του επειδή δεν του επιδόθηκε η Αίτηση ημερομηνίας 9.7.2015, δεν γίνεται αποδεκτή για τους λόγους που θα εξηγήσω στη συνέχεια. Η Αίτηση επιδόθηκε και στον διαχειριστή της περιουσίας της αποβιωσάσης (κ. Βασιλείου), ο οποίος εμφανίστηκε στην διαδικασία και έφερε ένσταση. Μάλιστα, όπως ρητά ανέφερε ο τελευταίος στην Ειδοποίηση Ένστασης, ενεργούσε εκ μέρους όλων των κληρονόμων, συνεπώς και εκ μέρους του Αιτητή. Στην Ένορκη του Δήλωση, ο διαχειριστής προέβαλε πως οι περιστάσεις της υπόθεσης ήσαν τέτοιες που το Δικαστήριο θα έπρεπε να ασκήσει την διακριτική του ευχέρεια υπέρ της απόρριψης του αιτήματος για επικύρωση της διαθήκης. Επεξήγησε πως ο ίδιος προχώρησε σε διανομή περιουσιακών στοιχείων και συγκεκριμένα χρημάτων σ' όλους τους κληρονόμους, περιλαμβανομένου και του Αιτητή (γεγονός που ο τελευταίος δεν αρνείται) και πως επίκειτο και η διανομή της ακίνητης περιουσίας. Ο Βασιλείου, πέραν του πραγματικού αυτού γεγονότος (της διανομής των χρημάτων), προέβαλε πως υπήρχε δεδικασμένο και κατάχρηση της διαδικασίας, αφού ο εκτελεστής της διαθήκης (Νεοκλέους) καταχώρισε στις 3.9.2014 μονομερώς αίτηση με την οποία αιτείτο την χορήγηση οδηγιών σε σχέση με την εγκυρότητα της διαθήκης, την οποία στο τέλος της ημέρας απέσυρε. Ήταν θέση του κ. Βασιλείου πως η καταχώριση και η απόσυρση της εν λόγω αίτησης είχε καταλυτική επίδραση στην Αίτηση της 9.7.

1. Το Δικαστήριο εξέτασε και τους δύο αυτούς λόγους και τους απέρριψε, για τους λόγους που εκτενώς έχουν αναλυθεί στην Απόφαση ημερομηνίας 13.7.2016, της οποίας επιζητείται ο παραμερισμός. Ο Αιτητής στην υπό κρίση Αίτηση δεν επεξηγεί ποια άλλα συμφέροντα του, πέραν των προαναφερόμενων, θα επηρεάζοντο. Αρκείται μόνο σε επίπεδο λεκτικών ισχυρισμών να αναφέρει πως «.. τα συμφέροντα μου τόσο νομικά όσο και οικονομικά θα πληγόντουσαν σε περίπτωση που η Αίτηση ημερομηνίας 9.7.2015 επιτύγχανε .». Όπως έχω προαναφέρει, δεν είναι σε κάθε περίπτωση που διαπιστώνεται ανικανότητα σε σχέση με την επίδοση, που παραμερίζεται η απόφαση ex debitio justitiae. Θα πρέπει να παραβιάζονται τα δικαιώματα της άλλης πλευράς. Εν προκειμένω, θεωρώ πως δεν έχουν παραβιαστεί τα δικαιώματα του Αιτητή, αφού τόσο γι' αυτόν όσο και για τους υπόλοιπους κληρονόμους, εμφανίστηκε στη διαδικασία ο διαχειριστής της περιουσίας, ο οποίος μάλιστα έφερε και ένσταση. Η υπό κρίση Αίτηση έχει και άλλη αδυναμία. Ο Αιτητής διατείνεται πως πληροφορήθηκε την ύπαρξη της επίδικης Απόφασης (ημερομηνίας 13.7.2016), όταν του επιδόθηκε η αγωγή 2841/2016 (με αυτή του εζητείτο η επιστροφή των μετρητών που έλαβε στα πλαίσια του κληρονομικού του μεριδίου) στις 30.10.
2. Στη θέση αυτή ο εκτελεστής της διαθήκης (Νεοκλέους) προβάλλει πως ο Αιτητής πληροφορήθηκε την ύπαρξη της επίδικης απόφασης από τον Ιούλιο του 2016, αφού σχετική επιστολή με ημερομηνία 14.7.2016 του επιδόθηκε μέσω ιδιώτη επιδότη στις 18.7.
3. Μάλιστα ο εκτελεστής της διαθήκης, για του λόγου το αληθές, επισυνάπτει στα πλαίσια της Ένστασης που καταχώρισε και την πρωτότυπη Ένορκη Δήλωση Επίδοσης της επιτολής ημερομηνίας 14.7.
4. Στην υπόθεση Μερκής (ανωτέρω) λέχθηκε πως, όπου υπάρχουν αμφισβητούμενα γεγονότα, το βάρος απόδειξης τους το έχει ο Αιτητής. Τούτο προνοεί ο θεσμός 4 της Διαταγής 48, επί της οποίας βασίζεται, μεταξύ άλλων, η υπό κρίση Αίτηση. Εν προκειμένω θεωρώ πως ο Αιτητής δεν κατάφερε να αποσείσει από τους ώμους του το βάρος που είχε να αποδείξει πως πληροφορήθηκε για την ύπαρξη της επίδικης απόφασης τον Οκτώβριο του 2016 και όχι τον Ιούλιο του 2016, όπως διατείνεται ο εκτελεστής της διαθήκης. Έχοντας τούτο ως υπόβαθρο, θεωρώ πως ο Αιτητής δεν κατάφερε να ικανοποιήσει το Δικαστήριο πως ενήργησε τάχιστα, όταν πληροφορήθηκε για την ύπαρξη της επίδικης απόφασης. Καταληκτικά κρίνω πως η Αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί. Διά ταύτα η Αίτηση απορρίπτεται, με έξοδα σε βάρος του Αιτητή και υπέρ του Καθ' ου η Αίτηση. Τα έξοδα να υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και να εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) .............................. Στ. Τσιβιτανίδου-Κίζη, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής ΣΤΚ/ΑΓ Subject: Civil / Other actions / Interim Αναφορά: Παραμερισμός απόφασης cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο