← Κύπρος

ZENON ELEFTHERIOU LTD ν. A & S KAMILARIS TRADING LTD, Αρ. Αγωγής: 1894/2010, 29/3/2018

ZENON ELEFTHERIOU LTD ν. A & S KAMILARIS TRADING LTD, Αρ. Αγωγής: 1894/2010, 29/3/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2018:A109 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Στ. Λουκίδου-Βασιλείου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1894/2010 Μεταξύ: ZENON ELEFTHERIOU LTD Ενάγουσα Και A & S KAMILARIS TRADING LTD Εναγομένων ---------------------- Ημερομηνία: 29.3.2018 Εμφανίσεις: Για τους Ενάγοντες: κ. Κ. Χατζηπιέρας (κ. Γ. Κωνσταντίνου για ν' ακούσει απόφαση) Για τον Εναγόμενους: κ. Π. Μπενάκης Α Π Ο Φ Α Σ Η Σύμφωνα με τους δικογραφημένους ισχυρισμούς των εναγόντων κατά ή περί τον Δεκέμβριο του 2008, οι εναγόμενοι τους ανέθεσαν την κατασκευή, τοποθέτηση και μπογιάτισμα μίας μεταλλικής βάσης, για φωτεινή επιγραφή έναντι συμφωνηθέντος και ή νόμιμου ανταλλάγματος. Το συμφωνηθέν και ή νόμιμο αντάλλαγμα για τις εν λόγω εργασίες που εκτελέσθηκαν ανερχόταν στο ποσό των €12.000, 25 σεντ και προς τούτο οι ενάγοντες εξέδωσαν και παρέδωσαν στους εναγόμενους σχετικό τιμολόγιο ημερ. 19.12.

  1. Οι εναγόμενοι την 19.12.2008 πλήρωσαν έναντι του ως άνω τιμολογίου και ή των εκτελεσθέντων εργασιών το ποσό των €6.000 και παραμένει υπόλοιπο οφειλόμενο το ποσό των €6.000,25 σεντ το οποίο παρά τις επανειλημμένες οχλήσεις των εναγόντων αρνήθηκαν και ή παρέλειψαν να καταβάλουν. Οι εναγόμενοι με την υπεράσπιση τους παραδέχονται ότι κατά/ή περί τον Δεκέμβριο του 2008 οι Ενάγοντες ανέλαβαν την κατασκευή και τοποθέτηση μεταλλικής βάσης φωτεινής επιγραφής και/ή οθόνης επί της οροφής του ακινήτου τους επί της οδού Μιχαήλ Ζαβού αρ. 31 στον Άγιο Αθανάσιο Λεμεσού. Ισχυρίζονται ότι μετά από συνάντηση του διευθυντή και/ή του αντιπροσώπου και/ή του υπευθύνου προσώπου, τόσον των Εναγόντων, όσον και των Εναγομένων και στην παρουσία του επιβλέποντα μηχανικού Χρήστου Τρύφωνος συμφωνήθηκε η αμοιβή των Εναγόντων στο ποσό των €6.000 αφού δόθηκαν αναλυτικά σχέδια και συμφωνήθηκαν τα υλικά που θα χρησιμοποιούντο. Εις το εν λόγω ποσό των €6.000 συμπεριλαμβάνονταν τόσο τα εργατικά όσο και η αγορά των υλικών για την εκτέλεση της συμφωνηθείσας εργασίας. Ήταν ρητός όρος της συμφωνίας των διαδίκων ότι σε περίπτωση που θα υπήρχαν επιπλέον (extra) εργασίες, αυτές θα έπρεπε προηγουμένως να συμφωνηθούν μεταξύ του επιβλέποντα μηχανικού και των Εναγόντων και μετά να εκτελούντο. Περαιτέρω οι εναγόμενοι προβάλλουν με την υπεράσπιση τους ότι ο επιβλέπων μηχανικός έδωσε ρητές οδηγίες προς τους Ενάγοντες και/ή τους υπαλλήλους και/ή τους υπηρέτες αυτών, για τον τρόπο κατασκευής της εν λόγω βάσης της φωτεινής επιγραφής και/ή ποια μέτρα θα ελάμβαναν για την προστασία του ακινήτου των Εναγόντων, για την αποφυγή πρόκληση ζημιών και/ή τα μέτρα ασφάλειας που θα ελάμβαναν δια το προσωπικό και/ή δια τους επισκέπτες του Ακινήτου των Εναγόντων. Οι ενάγοντες και/ή υπηρέτες και/ή υπάλληλοι και/ή αντιπρόσωποι τους δεν έλαβαν τα κατάλληλα μέτρα ασφαλείας και/ή προστασίας του ακινήτου με αποτέλεσμα οι εναγόμενοι, αμέσως τόσο με επιστολή τους ημερομηνίας 9/12/2008, όσο και προφορικά, κάλεσαν αυτούς να λάβουν όλα τα απαραίτητα μέτρα και/ή να εκτελέσουν τις οδηγίες που τους δόθηκαν από τον επιβλέποντα μηχανικό, πλην όμως αυτοί συνέχισαν τις εργασίες με αποτέλεσμα να προκαλέσουν ζημιές στο ακίνητο. Οι ισχυριζόμενες ζημιές καταγράφονται στην έκθεση υπεράσπισης ως ακολούθως. α) Καταστροφή και/ή κάψιμο κεραμικών περιμετρικά της βάσης από την ηλεκτροκόλληση. β) Καταστροφή και/ή κάψιμο κεραμικών στην πρόσοψη του Ακινήτου και/ή της βεράντας. γ) Καταστροφή και/ή κάψιμο δύο υαλοπινάκων στην πρόσοψη του Ακινήτου. δ) Καταστροφή μόνωσης της οροφής του Ακινήτου και/ή δημιούργησαν τρύπες σ' αυτή με αποτέλεσμα την εισροή των νερών της βροχής στο εσωτερικό του Ακινήτου. Οι εναγόμενοι ισχυρίζονται ότι συνεπεία των πιο πάνω πράξεων και/ή παραλείψεων των Εναγόντων έχουν υποστεί ζημιές και/ή έξοδα ύψους € 10.000 οι οποίες καταγράφονται ως ακολούθως. α) Αφαίρεση, αγορά και τοποθέτηση 60 τ.μ κεραμικών και τσεκολατούρας στην οροφή και πρόσοψη του Ακινήτου, τοποθέτηση απομονωτικών υλικών στην οροφή και κατασκευή γραφιάτου. 6.500 € β) Αφαίρεση και τοποθέτηση 3 υαλοπινάκων στην πρόσοψη του Ακινήτου. 3.500 € Σύνολο 10.000 € Αναφέρουν περαιτέρω στη έκθεση υπεράσπισης τους ότι μετά την εκτέλεση της συμφωνηθείσας εργασίας, διαμαρτυρήθηκαν για τις εν λόγω ζημιές και επιφύλαξαν το δικαίωμα τους να εγείρουν αγωγή για αυτές. Κατά/ή περί την 19/12/2008 κατέβαλαν στους ενάγοντες το εύλογο και/ή συμφωνηθέν ποσό των € 6.000 προς πλήρη εξόφληση, πλην όμως οι Ενάγοντες εξέδωσαν την ίδια ημέρα τιμολόγιο δια το ποσό των €12.000 και εξέδωσαν απόδειξη έναντι του εν λόγω τιμολογίου, το οποίο όμως οι Εναγόμενοι αρνήθηκαν να το υπογράψουν και/ή να το αποδεχθούν. Με την ανταπαίτηση τους οι εναγόμενοι αξιώνουν εναντίον των εναγόντων το ως άνω αναφερόμενο ποσό των €10.000 πλέον τόκους. Οι ενάγοντες με την απάντηση τους στην υπεράσπιση και την υπεράσπιση τους στην ανταπαίτηση αρνούνται τους ισχυρισμούς των εναγόμενων σε όση έκταση δεν συμφωνούν με τους ισχυρισμούς της έκθεσης απαίτησης. Ειδικότερα ισχυρίζονται ότι στην συνάντηση που έγινε μεταξύ του διευθυντή των Εναγόντων, του αντιπροσώπου των εναγόμενων και του επιβλέποντα μηχανικού ουδέποτε συμφωνήθηκε το ποσό της αμοιβής των Εναγόντων και ιδιαίτερα ποτέ δεν λέχθηκε από κανένα εκ των μερών, ήτοι τους Ενάγοντες και τους εναγόμενους το ποσό €6.
  2. Το ποσό της αμοιβής συμφωνήθηκε μετά την εκτέλεση των εργασιών στο γραφείο των Εναγόντων στην παρουσία του διευθυντή των Εναγομένων. Συγκεκριμένα το ποσό που ζητούσαν οι Ενάγοντες ήταν €12.000 πλέον Φ.Π.Α., όμως τελικά μετά από επιμονή των Εναγομένων συμφωνήθηκε να γίνει έκπτωση στο ποσό των €12.000 συμπεριλαμβανομένου και του Φ.Π.Α. Αργότερα την ίδια μέρα, εκδόθηκε τιμολόγιο στην παρουσία του αντιπροσώπου των Εναγομένων, ο οποίος το παρέλαβε και πλήρωσε έναντι το ποσό των €6.000 για αυτό και δεν του δόθηκε εξοφλητική απόδειξη, αλλά απόδειξη έναντι του τιμολογίου. Οι ενάγοντες αναφέρουν περαιτέρω στην απάντηση τους ότι ο μοναδικός ρόλος του επιβλέποντα μηχανικού ήταν να επιβλέπει τις εργασίες του εκτελούνταν και όχι να συμφωνεί το ποσό της αμοιβής για την επίδικη εργασία. Είναι η θέση τους ότι εκτέλεσαν την εργασία τους σύμφωνα με τις οδηγίες του επιβλέποντα μηχανικού και αρνούνται ότι προκάλεσαν τις ζημιές που περιγράφονται στην έκθεση υπεράσπισης. Προβάλλουν περαιτέρω ότι οι εναγόμενοι ουδέποτε διαμαρτυρήθηκαν για οποιαδήποτε ζημιά στο ακίνητο τους και οι ίδιοι για πρώτη φορά έλαβαν γνώση των ισχυρισμών περί ζημιών στο ακίνητο με την καταχώρηση της Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης στην παρούσα αγωγή. Όπως προκύπτει από τα δικόγραφα αλλά και την προσκομισθείσα μαρτυρία η ανάθεση της επίδικης εργασίας από τους εναγόμενους και η εκτέλεση της από τους ενάγοντες δεν αμφισβητείται. Σημειώνεται επίσης ότι αποτελεί κοινό έδαφος ότι η επίδικη φωτεινή επιγραφή ή άλλως «ταμπέλα» όπως αποκαλείτο από τους μάρτυρες τοποθετήθηκε στην οροφή (ταράτσα) συγκεκριμένου κτιρίου που ανήκει στους εναγόμενους και πρόκειται για ανεξάρτητη οικοδομή με ισόγειο, μεσοπάτωμα και 1ον όροφο. Το ένα από τα επίδικα θέματα της παρούσας υπόθεσης είναι το ύψος του ποσού που συμφωνήθηκε να πληρώσουν οι εναγόμενοι τους ενάγοντες για την εκτέλεση της αναφερόμενης εργασίας. Όπως προκύπτει δε από σύνολο της προσκομισθείσας μαρτυρίας δεν αμφισβητείται ότι το εν λόγω ποσό περιλαμβάνει το κόστος των υλικών και των εργατικών, άλλων εξόδων καθώς και το κέρδος των εναγόντων. Οι ενάγοντες ισχυρίζονται ότι για τις εργασίες που εκτέλεσαν για την κατασκευή της ταμπέλας συμφωνήθηκε το ποσό των €12.000,25 σεντ συμπεριλαμβανομένου και ΦΠΑ, ενώ οι εναγόμενοι ισχυρίζονται ότι το συμφωνηθέν ποσό ήταν €6.
  3. Κατά την ακροαματική διαδικασία η κάθε πλευρά στη προσπάθεια να πείσει για την αλήθεια της δικής της εκδοχής επέλεξε να προσκομίσει μαρτυρία μεγάλο μέρος της οποίας επεκτάθηκε σε θέματα που άπτονται της λεπτομερούς ανάλυσης του κόστους της εκτελεσθείσας εργασίας. Παρόλα αυτά θα πρέπει να υπογραμμισθεί ότι οι εκατέρωθεν δικογραφημένες θέσεις των δύο πλευρών περί συμφωνημένου ανταλλάγματος και την ύπαρξη συμφωνίας δεν καθιστούν επίδικο θέμα τον επακριβή προσδιορισμό της αξίας της εκτελεσθείσας εργασίας ούτε επίσης κατατάσσουν την υπό εξέταση περίπτωση στην κατηγορία υποθέσεων που το Δικαστήριο καλείται να καθορίσει την εύλογη αμοιβή των εναγόντων, όπου βεβαίως, ισχύουν διαφορετικές αρχές και τρόπος απόδειξης. Συνεπώς το μέρος αυτό της μαρτυρίας θα συνεκτιμηθεί από το Δικαστήριο μαζί με την υπόλοιπη μαρτυρία μόνο για σκοπούς εξέτασης των δύο διαφορετικών εκδοχών που προβάλλονται στα δικόγραφα σε σχέση με την συμφωνία μεταξύ των διαδίκων και όχι για να καταλήξει σε ευρήματα σε σχέση με θέματα που βρίσκονται έξω από τα πλαίσια που έχουν καθορισθεί στα δικόγραφα και με βάση τη νομολογία δεν μπορούν να αποτελέσουν αντικείμενο εξέτασης.(βλ. ΕΛΕΝΗ Ι. ΒΡΑΧΙΜΗ v. ΠΑΡΗ ΚΟΥΛΟΥΜΠΡΗ,

(1992)1Β Α.Α.Δ 836, Παπαγεωργίου ν. Λούη Κλάππα (Investments Services Ltd) ,
(1991)1 Α.Α.Δ. 24) . Το δεύτερο επίδικο θέμα στην παρούσα υπόθεση όπως προκύπτει από την ανταπαίτηση είναι η πρόκληση ζημιών από τους ενάγοντες στο κτήριο των εναγόμενων κατά την εκτέλεση της εργασίας και το κόστος αποκατάστασης τους που σύμφωνα με τους δικογραφημένους ισχυρισμούς των εναγόμενων ανέρχεται στο ποσό των €10.000. Σημειώνεται ότι η απαίτηση και η ανταπαίτηση με τη σύμφωνη γνώμη και των δύο πλευρών εκδικάσθηκαν μαζί. Ως αποτέλεσμα τούτου οι ενάγοντες παρουσίασαν πρώτοι τη μαρτυρία τους τόσο για την απόδειξη της απαίτησης τους όσο και για την υπεράσπιση τους στην ανταπαίτηση των εναγομένων και ακολούθησε η μαρτυρία που προσκόμισαν οι εναγόμενοι για την υπεράσπιση τους στην απαίτηση των εναγόντων και την απόδειξη της ανταπαίτησης τους. Σύμφωνα με την πάγια νομολογία, ο ενάγων (στην περίπτωση ανταπαίτησης ο εναγόμενος) έχει το γενικό βάρος να αποδείξει στο μέτρο του ισοζυγίου των πιθανοτήτων ότι η δική του εκδοχή γεγονότων είναι πιο πιθανή παρά να μην είναι. Η αρχή αυτή έχει επαναληφθεί στην απόφαση Χρυσάνθη Χρύσανθου και Σταύρος Φραντζή ν Αντρέα Φραντζή
(2010)1Β Α.Α.Δ.1295. Όπως διευκρινίσθηκε στην υπόθεση Μαρσέλ κ.ά ν. Λαϊκή Τράπεζα Λτδ
(2001)1(B) Α.Α.Δ 1858 - «Το κριτήριο δεν είναι αν η θέση ή η εκδοχή του διαδίκου που φέρει το βάρος της απόδειξης (onus of proof) είναι «η πιο πιθανή παρά η αντίθετη», εκείνη δηλαδή του αντιδίκου του. Το κριτήριο είναι κατά πόσο ο διάδικος που φέρει το βάρος της απόδειξης ικανοποίησε το Δικαστήριο, με επαρκή αποδεικτικά στοιχεία, ότι η θέση του ή η εκδοχή του είναι πιο πιθανή παρά όχι (is more probable than not).». Το νομικό ή γενικό βάρος δεν πρέπει όμως να συγχέεται με το αποδεικτικό βάρος απόδειξης. Το πρώτο είναι πάντοτε στους ώμους του ενάγοντα και δεν μεταφέρεται. Το ειδικό βάρος απόδειξης υποδηλώνει το βάρος που έχει ένας διάδικος να παρουσιάσει ικανοποιητική μαρτυρία για την υποστήριξη ενός επίδικου θέματος ή ενός θέματος που είναι σχετικό, έτσι ώστε το δικαστήριο να καλέσει την άλλη πλευρά να απαντήσει. Για την πλευρά των εναγόντων κατέθεσαν τέσσερεις μάρτυρες ως ακολούθως: - Ο πραγματογνώμονας Πέτρος Ευλογημένος ΜΕ1, ο οποίος επιθεώρησε τις ζημιές στο ακίνητο των εναγομένων και ετοίμασε σχετική έκθεση το περιεχόμενο της οποία εξήγησε στο Δικαστήριο. -Ο Ζήνων Ελευθερίου ΜΕ2 διευθυντής και μέτοχος των εναγόντων. Ασχολείται με μεταλλικές κατασκευές και ασκεί το επάγγελμα του συγκολλητή από ηλικία 13 χρονών. Αναφέρθηκε στην εργασία που εκτέλεσαν οι ενάγοντες για την κατασκευή της ταμπέλλας και τη συμφωνία σε σχέση με το χρηματικό αντάλλαγμα για την εκτελεσθείσα εργασία. -Ο Ελευθέριος Ελευθερίου ΜΕ 3 υιός του ΜΕ2 ο οποίος εργάζεται στους ενάγοντες. Δεν συμμετείχε στην κατασκευή της ταμπέλας αλλά ήταν παρών κατά την έκδοση του σχετικού τιμολογίου και της απόδειξης πληρωμής του ποσού των €6.000. -Ο Σωτήρης Νικολάου ΜΕ4 Επιμετρητής ποσοτήτων ο οποίος υπό την ιδιότητα του αυτή προέβη σε εκτίμηση του κόστους κατασκευής της ταμπέλλας και ετοίμασε σχετική έκθεση το περιεχόμενο της οποίας ανέλυσε στο Δικαστήριο. Για την πλευρά του εναγόμενων καταθέσαν πέντε μάρτυρες ως ακολούθως: -Ο Αντώνης Καλάνας ΜΥ1 ο οποίος ασχολείται με τη τοποθέτηση γυλιών και ανέφερε ότι έδωσε προσφορά για την αντικατάσταση 3 υαλοπινάκων στο κτήριο των εναγόμενων. -Ο Αλβέρτος Καραμάνος ΜΥ2 διευθυντής εταιρείας που ασχολείται με μεταλλικές κατασκευές. Επισκέφθηκε το κτήριο των εναγόμενων και επιθεώρησε τις ζημιές και την επίδικη ταμπέλλα και αναφέρθηκε στο κόστος κατασκευής της. -Ο Σωτήρης Σάββα ΜΥ3 ο οποίος είναι αδειούχος ηλεκτρολόγος και έκανε την ηλεκτρική εγκατάσταση της ταμπέλλας. -Ο Χρίστος Τρύφωνος ΜΥ4 Πολιτικός Μηχανικός. Ανέφερε ότι ενεργώντας ως ο επιβλέπων μηχανικός των εναγομένων έκανε τη σχετική μελέτη για την κατασκευή της ταμπέλλας και έδωσε τους ενάγοντες τα σχέδια καθώς και σχετικές οδηγίες για προσφοροδότηση. -Ο Σωτήρης Καμηλάρης ΜΥ5, ο οποίος είναι ο διευθυντής των εναγομένων. Αναφέρθηκε στις εργασίες της κατασκευής της ταμπέλας και έδωσε τη δική του εκδοχή σε σχέση με τη συμφωνία μεταξύ των διαδίκων και το συμφωνηθέν αντάλλαγμα. Κατά την διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας κατατέθηκε επίσης αριθμός τεκμηρίων αναφορά στα οποία θα γίνει στη συνέχεια εκεί όπου κρίνεται αναγκαίο. Κατά τη διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας είχα την ευκαιρία και παρακολούθησα με προσοχή όλους όσους κατέθεσαν ενόρκως. Παρακολούθησα τον τρόπο που αυτοί έδιδαν μαρτυρία, τις απαντήσεις και τη συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα και είμαι σε θέση να αξιολογήσω την μαρτυρία τους. Παράγοντες που έλαβα υπόψη μου, χωρίς να είναι εξαντλητικού χαρακτήρα κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας, είναι η αμεσότητα των απαντήσεων, η σαφήνεια που αυτές περιείχαν, ο τρόπος με τον οποίο δίδονταν οι απαντήσεις από τους μάρτυρες, οι αντιφάσεις που υπήρξαν στις απαντήσεις τους καθώς και η συνάφεια μεταξύ αυτών που ισχυρίστηκαν και των δικογραφημένων ισχυρισμών των δύο πλευρών. Τα όσα οι μάρτυρες της κάθε πλευράς έχουν αναφέρει στο Δικαστήριο είναι πλήρως καταγραμμένα στα πρακτικά που τηρήθηκαν και λαμβάνονται υπόψη από το Δικαστήριο μαζί με τα κατατεθέντα τεκμήρια στο σύνολο τους και δεν θεωρείται σκόπιμο να επαναληφθούν στην ολότητα τους. Σχετική αναφορά στην μαρτυρία γίνεται, εκεί όπου κρίνεται αναγκαίο, κατά το στάδιο της αξιολόγησης της μαρτυρίας των μαρτύρων. Θα πρέπει επίσης να λεχθεί ότι η παρούσα υπόθεση ως πολιτική κρίνεται επί του ισοζυγίου των πιθανοτήτων και ένας μάρτυρας μπορεί να γίνει πιστευτός είτε εξ' ολοκλήρου είτε μερικώς (Βλ. Αγαπίου ν. Παναγιώτου
(1988)1 ΑΑΔ 263 και Γενικός Εισαγγελέας ν. Μανώλη
(1995)2 ΑΑΔ 207). Λέχθηκε, επίσης, ότι η επιλεκτική αποδοχή μέρους της μαρτυρίας ενός μάρτυρα δεν είναι επιλήψιμη (Βλ. Χάρης Χρίστου ν. Ευγενία Khoreva
(2002)1 ΑΑΔ 454). Κατά την αξιολόγηση της μαρτυρία λαμβάνονται επίσης υπόψη οι νομικές αρχές που έχει καθιερώσει η υπόθεση Adidas Sportshuhfabriken Adi Dassler KG ν. Jonitexo Limited
(1987)1 C.L.R. 383, επί του θέματος της παράλειψης αντεξέτασης μάρτυρα σε ουσιώδη θέματα που αφορούν την υπεράσπιση. Είναι γνωστές οι συνέπειες από την παράλειψη αντεξέτασης ενός μάρτυρα σε ουσιαστικά ζητήματα. Παραπέμπω στην απόφαση της υπόθεσης Γεωργία Ι. Γεωργίου Μοσχάτου ν. Λεόντιου Κ. Μοσχάτου,
(1999)1(Β) Α.Α.Δ.785, στην οποία αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: ".. Στην απουσία δέουσας εξήγησης της παράλειψης (αντεξέτασης) το Δικαστήριο μπορεί εύλογα να μη λάβει υπόψη τους ισχυρισμούς επί γεγονότων που διετυπώθηκαν στους μάρτυρες της άλλης πλευράς λόγω του ότι δεν δόθηκε η ευκαιρία στον αντίδικο να αντικρούσει με μαρτυρία τους ισχυρισμούς αυτούς. Στην απουσία μιας τέτοιας αντιπαράθεσης το Δικαστήριο μένει μόνο με τη μια πλευρά της ιστορίας και μπορεί για το λόγο αυτό να την απορρίψει ως μονόπλευρη και ασύμβατη με το δικαίωμα της άλλης πλευράς να έχει την κατάλληλη ευκαιρία να παρουσιάσει την υπόθεση της επί του σημείου". Ο ΜΕ1 ανέφερε ότι είναι πολιτικός μηχανικός, εγγεγραμμένος στο μητρώο του ΕΤΕΚ με πολυετή πείρα ως μελετητής και ως εργολάβος οικοδομών. Επιπρόσθετα είναι εγκεκριμένος και εγγεγραμμένος στα μητρώα του ΕΤΕΚ ως πραγματογνώμονας και διαιτητής. Εξετάζοντας αρχικά τα προσόντα του ΜΕ1, όπως ο ίδιος τα παρέθεσε και για τα οποία να σημειωθεί δεν αντεξετάστηκε ώστε να αποτελέσουν αντικείμενο αμφισβήτησης των δύο πλευρών, βρίσκω και αποδέχομαι ότι αυτός μπορεί να γίνει και γίνεται αποδεκτός ως εμπειρογνώμονας από το Δικαστήριο. Οι αρχές οι οποίες προκύπτουν από την νομολογία για την αξιολόγηση εμπειρογνωμόνων είναι γνωστές. Σχετικές είναι οι αποφάσεις Σπύρου v. Χατζηχαραλάμπους
(1989)1(Ε) Α.Α.Δ. 298, Φιλίππου v. Οδυσσέως
(1989)1 Α.Α.Δ. 1. Επίσης έχει τονιστεί ότι η συμπεριφορά του μάρτυρα εμπειρογνώμονα στο εδώλιο είναι, όπως και στην περίπτωση κάθε άλλου μάρτυρα, κριτήριο με βάση το οποίο μπορεί να διαγνωστεί η αξιοπιστία του (βλ. Χαραλάμπους v. Αβραάμ
(1999)1(Β) Α.Α.Δ. 1441). Ακόμα έχει κριθεί και επιβεβαιωθεί ότι η εμπειρογνωμοσύνη πάνω σ' ένα θέμα δεν βασίζεται μόνο στα ακαδημαϊκά προσόντα του μάρτυρα αλλά και στην πραγματική εμπειρία που αποκτάται πάνω σε αυτά (βλ. Θεοσκέπαστη Φαρμ v. Δημοκρατίας
(1990)1 Α.Α.Δ. 984 και Τσαγγαρίδη κ.α. v. Αυγουστή
(2000)1(Α) Α.Α.Δ. 528). Εκείνο που είναι ιδιαίτερα σημαντικό είναι ότι ο εμπειρογνώμονας μάρτυρας δεν πρέπει να αρκείται στην παρουσίαση της άποψης του με γυμνές δηλώσεις οι οποίες δεν παρέχουν στο Δικαστήριο δυνατότητα ελέγχου της επιστημονικής άποψης του (βλ. Δημοκρατία v. Ηροδότου Αγιώτου
(2000)1(Β) Α.Α.Δ. 1020). Ο ΜΕ1 κατά την κυρίως εξέταση του ανέφερε ότι έλαβε εντολή από τους ενάγοντες να πραγματοποιήσει επί τόπου έλεγχο της επίδικης φωτεινής επιγραφής (ταμπέλας) εστιάζοντας στις οποιεσδήποτε ζημιές έχουν προκληθεί στο κτίριο κατά την εκτέλεση των εργασιών. Η επίσκεψη του έλαβε χώρα στις 10.4.13 στην παρουσία του κ. Σωτήρη Καμηλάρη (ΜΥ5) εκ μέρους των ιδιοκτητών του κτιρίου και του κ. Ζήνωνα Ελευθερίου (ΜΕ2) εκ μέρους του κατασκευαστή. Ετοίμασε σχετική έκθεση με τα ευρήματα και τα συμπεράσματα του την οποία κατέθεσε στο Δικαστήριο (Τεκμ. 1). Στην έκθεση του μεταξύ άλλων αναφέρει το σκοπό της πραγματογνωμοσύνης του και περιγράφει το κτήριο των εναγόντων καθώς και τη χρήση αυτού. Περιγράφει επίσης την ταμπέλα και την μέθοδο κατασκευής της και συγκεκριμένα ότι πρόκειται για μεταλλικό πλαίσιο διαστάσεων 690 x 93 x 380 εκ επί τριών πλαισίων / στύλων 70 x 70εκ με ύψος 150εκ με δύο πρόσθετες αντιστηρίξεις έναντι οριζόντιας μετακίνησης, μία με στύλο / πλαίσιο αντιστήριξης 40 x 40 x 580εκ στην πίσω πλευρά και η δεύτερη στην μπροστινή πλευρά επί του τοίχου του δωματίου του κλιμακοστασίου. Οι τρεις στύλοι έχουν ο καθένας στη βάση τους λαμαρίνα / φλάντζα 90 x 90 x 1,2εκ που πακτώθηκε στην πλάκα οροφής με 12 μπουλόνια. Άλλα τέσσερα μπουλόνια έχει ο στύλος αντιστήριξης. Αναφέρει στην έκθεση του ότι τέτοιου είδους μεταλλικές κατασκευές κατασκευάζονται και εφαρμόζονται επί τόπου, αφού προηγουμένως κατασκευαστούν τα διάφορα τμήματα τους στο εργαστήριο. Περιγράφει επίσης αναλυτικά τα διάφορα τμήματα τα οποία στη συνέχεια μεταφέρθηκαν επί τόπου με φορτηγό και ακολούθως με τη χρήση ανυψωτικού μεταφέρθηκαν στη ταράτσα του κτηρίου όπου έγιναν όλες οι αναγκαίες ηλεκτροκολλήσεις/ενώσεις των τμημάτων της κατασκευής. Για σκοπούς στερέωσης των στύλων της επιγραφής επί του κτηρίου διανοίχθηκαν συνολικά 40 τρύπες με τράπανο που εισχώρησαν εντός της πλάκας από οπλισμένο σκυρόδεμα περί τα 100 ΜΜ, τοποθετήθηκαν 40 μπουλόνια και ενσωματώθηκαν με την πλάκα με τη χρήση χημικών πρόσμεικτων. Με τη διαδικασία αυτή συμφώνησε ο κατασκευαστής και ο ιδιοκτήτης Ακολούθως ο ΜΕ1 στην έκθεση του καταγράφει τα ευρήματα του σε σχέση με τις ζημιές που του υποδείχθηκαν από τον ιδιοκτήτη του κτηρίου και αναλύει το κόστος επιδιόρθωσης των ζημιών αυτών. Για τους σκοπούς του ελέγχου που διενήργησε του δόθηκαν τα κατασκευαστικά σχέδια της φωτεινής επιγραφής-ταμπέλας και δηλώθηκε και από τα δύο ενδιαφερόμενα μέρη ότι όλες οι εργασίες ηλεκτροσυγκόλλησης των τμημάτων της ταμπέλας έγιναν στην ταράτσα του κτιρίου. Σύμφωνα και με το περιεχόμενο της έκθεσης του εντόπισε επτά διαφορετικές ζημιές στο κτίριο το κόστος επιδιόρθωσης των οποίων ανέρχεται στο συνολικό ποσό των €3.195 μη συμπεριλαμβανομένου του ΦΠΑ. Για τους λόγους που αναφέρονται στην έκθεση του και τους οποίους εξήγησε στο Δικαστήριο από τις αναφερόμενες ζημιές μόνο οι δύο προκλήθηκαν από τον κατασκευαστή της ταμπέλας. Η μία είναι η ζημιά στα κεραμικά της ταράτσας και συγκεκριμένα σε 70 κεραμικά που βρίσκονται κάτω και γύρω από την ταμπέλα τα οποία έχουν σημάδια από κάψιμο. Σύμφωνα με τα συμπεράσματα του ένεκα της μεθόδου κατασκευής της ταμπέλας το κάψιμο των κεραμικών προκλήθηκε από τους κατασκευαστές της ταμπέλας στο στάδιο της ηλεκτροσυγκόλλησης των διαφόρων τμημάτων της. Η δεύτερη ζημιά είναι ο τραυματισμός του στηθαίου της οροφής όπου υπάρχει κτύπημα 10χ10 εκατοστών περίπου με αποκόλληση του επιχρίσματος. Σύμφωνα με τα συμπεράσματα του από τα χαρακτηριστικά και τη θέση του αλλά και του γεγονότος ότι ορισμένα τμήματα της κατασκευής είχαν μεγάλο σχετικά βάρος και μήκος η ζημιά προκλήθηκε από τους κατασκευαστές της ταμπέλας στο στάδιο της ανύψωσης των τμημάτων της ταμπέλας από το δρόμο στην ταράτσα. Σε σχέση με τις υπόλοιπες ζημιές στην έκθεση του ο ΜΕ1 καταγράφει τα ακόλουθα ευρήματα και συμπεράσματα τα οποία παρατίθενται αυτούσια: Ζημιά / κάψιμο δύο ακίνητων υαλοπινάκων στον 1° όροφο διαστάσεων 4100 χ 2500 χ 10ΜΜ και 2500 x 2500 χ 10ΜΜ: Μου υποδείχθηκαν συνολικά και στους δύο υαλοπίνακες τέσσερα σημάδια πολύ μικρής διάστασης, περίπου ως το πίσω άκρο καρφίτσας. Και αν ακόμα υπάρχουν και άλλα που δεν ήσαν διακριτά λόγω του ήλιου, δεν είναι αρκετά για να θεωρηθούν οι υαλοπίνακες κατεστραμμένοι. Από την άλλη, τα πυρακτωμένα υπολείμματα της ηλεκτροσυγκόλλησης, δεν μπορούν να πλήξουν τους υαλοπίνακες αφού: • Η καμπύλη τροχιά από την ταράτσα τα απομακρύνει από το κτήριο. • Τα τρία περίπου μέτρα ελεύθερης τροχιάς, είναι αρκετά για να μειώσουν τη θερμοκρασία σε μεγάλο βαθμό των πυρακτωμένων υπολειμμάτων της ηλεκτροσυγκόλλησης, οπωσδήποτε πιο κάτω των 600° κελσίου που χρειάζονται για το κάψιμο του γυαλιού. • Ο χρόνος επαφής των υπολειμμάτων της ηλεκτροσυγκόλλησης είναι στιγμιαίος, αφού γίνεται κατά την διάρκεια της ελεύθερης πτώσης. Ζημιές στα κεραμικά της βεράντας στην πρόσοψη: Υπάρχουν καψίματα σε τριάντα έξι
(36)κεραμικά δαπέδου της βεράντας διαστάσεων 46 x 46εκ. Δεν μπορούν να προκλήθηκαν από τις εργασίες ηλεκτροσυγκόλλησης στην ταράτσα αφού τα τουλάχιστον δώδεκα
(12)μέτρα τροχιάς από την ταράτσα στο δάπεδο είναι αρκετά για να ψυχράνουν τα πυρακτωμένα υπολείμματα της ηλεκτροσυγκόλλησης. Ζημιές σε δύο γυαλιά του κάγκελου της βεράντας της πρόσοψης διαστάσεων 146 x 80 x 10ΜΜ υπό μορφής καψίματος: Δεν μπορούν να προκλήθηκαν από τις εργασίες ηλεκτροσυγκόλλησης στην ταράτσα αφού: • Τα δώδεκα μέτρα τροχιάς είναι αρκετά για να ψυχράνουν τα πυρακτωμένα υπολείμματα της ηλεκτροσυγκόλλησης. • Το ένα γυαλί είναι κάθετο στο κτήριο. Τα υπολείμματα δεν δύνανται ούτε καν να έλθουν σε επαφή με το γυαλί. Το γεγονός αυτό ερμηνευόμενο υποδηλοί ότι εκτελέστηκαν άλλες εργασίες ηλεκτροσυγκόλλησης στην περιοχή της βεράντας που τραυμάτισαν τα γυαλιά. Ως τέτοιες μπορούσαν να είναι οι εργασίες της μεταλλικής κατασκευής των κάγκελων ή της μεταλλικής κατασκευής του σκέπαστρου του show room στο ισόγειο. Ζημιές από διαρροή όμβριων στο ταβάνι του 1ου ορόφου: Αυτές προήλθαν από διαρροή όμβριων από την ταράτσα. Όπως έχει αναφερθεί, κατά την πάκτωση των τεσσάρων στύλων της φωτεινής επιγραφής, το ασφαλτόπανο της υγρομόνωσης πληγώθηκε / τρύπησε σε τουλάχιστον σαράντα
(40)σημεία. Επιπρόσθετα οι αρμοί των κεραμικών της ταράτσας σε πολλά σημεία διασκορπισμένα στην επιφάνεια της ταράτσας έχουν αποκολληθεί προφανώς από τις θερμοδιαστολές / συστολές και την έλλειψη σωστών τεχνικών προδιαγραφών της φύσης του υλικού αρμολόγησης και της διαδικασίας τοποθέτησής του. Το γεγονός αυτό επιτρέπει την εισροή των όμβριων κάτω από τα κεραμικά με αρνητικές συνέπειες στην υγρομόνωση. Στα κατασκευαστικά σχέδια της φωτεινής επιγραφής δεν συμπεριλαμβάνονται εργασίες υγρομόνωσης. Η επάλειψη της φλάντζας των στύλων με υγρομονωτικό υλικό έγινε από τους ιδιοκτήτες, όπως μου δηλώθηκε επί τόπου από τους ίδιους. Καψίματα στην επιφάνεια κεραμικών δαπέδου της Δυτικής πλευράς του κτηρίου / Show room: Πρόκειται για δέκα
(10)συνολικά κεραμικά διαστάσεων 46 x 46εκ. Η επαφή με το κτήριο των κεραμικών και τα δώδεκα
(12)μέτρα της τροχιάς των πυρακτωμένων κεραμικών αποκλείουν το ενδεχόμενο η ζημιά να προκλήθηκε από τις εργασίες ηλεκτροσυγκόλλησης της φωτεινής επιγραφής. Στη βάση των πιο πάνω ο ΜΕ1 καταλήγει στα ακόλουθα συμπεράσματα:
  1. Ζημιές στα κεραμικά της ταράτσας: Προκλήθηκαν στο σύνολό τους ή στον μεγαλύτερο βαθμό από τον κατασκευαστή της φωτεινής επιγραφής.
  2. Ζημιά στο στηθαίο της ταράτσας: Προκλήθηκε κατά πάσα πιθανότητα από τον κατασκευαστή της φωτεινής ταμπέλας.
  3. Ζημιά στους υαλοπίνακες του πρώτου ορόφου: Είναι πολύ μικρή, έως ασήμαντη. Δεν μπορεί να προκλήθηκε από τον κατασκευαστή της φωτεινής επιγραφής.
  4. Ζημιά στα κεραμικά της ακάλυπτης βεράντας στο ισόγειο, στην πρόσοψη: Δεν μπορεί να προκλήθηκε από τον κατασκευαστή της φωτεινής επιγραφής.
  5. Ζημιά στο γυάλινο κάγκελο της ακάλυπτης βεράντας στο ισόγειο της πρόσοψης: Δεν μπορεί να προκλήθηκε από τον κατασκευαστή της φωτεινής επιγραφής. Πρόσθετα η ύπαρξη της αποδεικνύει την εκτέλεση εργασιών ηλεκτροκόλλησης για άλλες εργασίες που έγιναν στο ισόγειο.
  6. Ζημιά στην υγρομόνωση της ταράτσας και στο ταβάνι του πρώτου ορόφου από διαρροή όμβριων: Έγινε από τον κατασκευαστή της φωτεινής ταμπέλας, αλλά και από άλλη αιτία, την αρμολόγηση των κεραμικών. Όμως η ευθύνη αποκατάστασης της υγρομόνωσης δεν ανήκε στον κατασκευαστή της φωτεινής επιγραφής, αφού δεν προβλέπεται στα σχέδια / όρους και τις οποιεσδήποτε, ανεπαρκείς εκ του αποτελέσματος, εργασίες αποκατάστασης της υγρομόνωσης τις εκτέλεσε ο ιδιοκτήτης του κτηρίου.
  7. Ζημιά σε κεραμικά στη Δυτική πλευρά του κτηρίου / ισόγειο show room: Δεν μπορεί να προκλήθηκε από τις εργασίες ηλεκτροσυγκόλλησης της φωτεινής επιγραφής. Τέλος στην έκθεση του ο ΜΕ1 καταγράφει το κόστος αποκατάστασης όλων των ζημιών ως ακολούθως: Κοστολόγηση των εργασιών αποκατάστασης των ζημιών:
  8. Κεραμικά ταράτσας - 70τ.μ. 60 χ 60εκ. Αφαίρεση υφιστάμενων + κόλλας. Αγορά και τοποθέτηση νέων κεραμικών αξίας αγορά € 15,00 / τ.μ. -26τ.μ. €1.170,00
  9. Στηθαίο ταράτσας: Συμπλήρωση της επιφάνειας με πηλό + πρόσμικτα όγκου 500 κυβικών εκατοστών. Αποκατάσταση του χρωματισμού € 250,00
  10. Υαλοπίνακες πρώτου ορόφου: Είναι ασήμαντη. Γι' αυτό και οι υαλοπίνακες δεν μπορούν να χαρακτηριστούν ως καταστραφέντες, αλλά ότι απομειώθηκε η αξία τους.
  11. Κεραμικά ακάλυπτης βεράντας στο ισόγειο στην πρόσοψη - 36ΤΕΜ 46 χ 46εκ. Αφαίρεση υφιστάμενων + κόλλας. Αγορά + τοποθέτηση νέων - 8τ.μ. € 360,00
  12. Ζημιά σε δύο γυάλινα τεμάχια του κάγκελου της ακάλυπτης βεράντας στο ισόγειο της πρόσοψης διαστάσεων 160 x 80 x 10ΜΜ και 146 χ 80 χ 10ΜΜ: Το ένα τεμάχιο έχει πολλά σχετικά κοψίματα, μεγέθους καρφίτσας και το θεωρώ ότι έχει καταστραφεί. Το άλλο έχει λίγα καψίματα και ως τούτου, θεωρώ ως ζημιά απομείωση της αξίας του κατά 20%. Κόστος ζημιάς € 200,00
  13. Ζημιά στην υγρομόνωση της ταράτσας: Η κοστολόγηση γίνεται υπό την προϋπόθεση ότι η εργασία θα εκτελεστεί κατά την διάρκεια της αφαίρεσης των υφιστάμενων κεραμικών και πριν από την τοποθέτηση των νέων κεραμικών. • Αφαίρεση υποστρώματος + πολυστερίνης για αποκάλυψη του ασφαλτόπανου. Επιδιόρθωση ασφαλτόπανου. Νέο υπόστρωμα και πολυστερίνη. Σε τέσσερις περιοχές διαστάσεων 100 x 100εκ η κάθε μια € 600,00 • Δύο στρώσεις εμάλσιον σε ταβάνι 1ου ορόφου όπου έχει σημάδια της διαρροής όμβριων - 52τ.μ. € 416,00 • Αποκατάσταση / αλλαγή αισθητήρα καπνού € 100,00
  14. Ζημιά σε κεραμικά δαπέδου της Δυτικής πλευράς / Show room: Αφαίρεση υφιστάμενων + κόλλες. Αγορά + τοποθέτηση νέων - 2,20τ.μ. € 99,00 Στην έκθεση του ο ΜΕ1 επισυνάπτει αριθμό φωτογραφιών του κτηρίου ειδικότερα εκεί όπου εντοπίζονται οι ζημιές καθώς και φωτογραφίες που απεικονίζουν το τρόπο που γίνεται η ηλεκτροκόλληση. Ερωτηθείς σχετικά κατά την κυρίως εξέταση του ο ΜΕ1 ανέφερε ότι κατά κανόνα οι προσφορές για μεταλλικές κατασκευές γίνονται στη βάση του κόστους της αγοράς των υλικών πολλαπλασιαζόμενο με ένα συντελεστή από 1.3 μέχρι 3 ανάλογα με τη δυσκολία κατασκευής έτσι ώστε να συμπεριληφθεί και το κόστος των εργασιών. Ανέφερε περαιτέρω ότι έχοντας υπόψη του τα σχέδια της κατασκευής της ταμπέλας αλλά και την επί τόπου κατασκευή την οποία και επιθεώρησε κατά την επίσκεψη του η συνολική αξία αγοράς των υλικών ανέρχεται στο ποσό των €6.000 . Λαμβάνοντας υπόψη το τρόπο κατασκευής της επίδικης ταμπέλας κατά τη γνώμη του ο συντελεστής πολλαπλασιασμού δεν θα μπορούσε να είναι κάτω από το 1.
  15. Με αυτά τα δεδομένα προκύπτει ως ισχυρίσθηκε ότι η συνολική αξία κατασκευής της ταμπέλας κυμαίνεται από €10.400 μέχρι €15.
  16. Κατά την μακρά αντεξέταση του ο ΜΕ1 παρέμεινε σταθερός στις θέσεις που υποστήριξε κατά την κυρίως εξέταση του. Γενικά σε όλη τη διάρκεια της μαρτυρίας του άφησε στο Δικαστήριο την εικόνα του ανεξάρτητου εμπειρογνώμονα χωρίς να εντοπιστεί οποιαδήποτε προσπάθεια του να παραποιήσει τα πραγματικά γεγονότα. Απαντούσε με αμεσότητα και σαφήνεια σε όλες τις ερωτήσεις που του υποβλήθηκαν δίνοντας με βάση τις γνώσεις και την εμπειρία του εμπεριστατωμένες και επαρκείς εξηγήσεις σε σχέση με τα συμπεράσματα του. Διευκρίνισε επανειλημμένα πως η εργασία που του ανατέθηκε, όπως άλλωστε προκύπτει και από το περιεχόμενο της ίδιας της έκθεσης του, δεν αφορούσε την κοστολόγηση της κατασκευής της επίδικης ταμπέλας. Απαντώντας όμως σε σχετικές ερωτήσεις που του υποβλήθηκαν κατά την αντεξέταση του αναφέρθηκε στο κόστος των διάφορων υλικών που χρησιμοποιήθηκαν για την κατασκευή της ταμπέλας και επανέλαβε τη θέση του ότι η κοστολόγηση των μεταλλικών κατασκευών γίνεται με βάση το βάρος των μετάλλων η αξία του οποίου πολλαπλασιάζεται με ένα συντελεστή ανάλογο της δυσκολίας της κατασκευής. Σε σχέση με τις 40 τρύπες που ανοίχθηκαν στην πλάκα του κτηρίου και τη τοποθέτηση των πρόσμεικτων υλικών ανέφερε ότι αυτή είναι η μόνη διαδικασία στήριξης των μπουλονιών σε σκυρόδεμα. Όπως εξήγησε όταν η στήριξη γίνεται εκ των υστέρων και όχι ταυτόχρονα με την κατασκευή του σκυροδέματος χωρίς τη χρήση των αναφερόμενων υλικών δεν υπάρχει δύναμη πρόσφυξης μεταξύ του σιδερένιου μπουλονιού και του υφιστάμενου σκυροδέματος και δεν πετυχαίνει η στήριξη. Τα χημικά πρόσμεικτα όπως εξήγησε δεν είναι ούτε και έχουν οποιαδήποτε σχέση με την προστασία υγρομόνωσης της ταράτσας και ο ρόλος τους δεν είναι για να προστατευτεί η ταράτσα από διαρροές. Σκοπός των εν λόγω υλικών είναι για να γίνει η βίδα του μπουλονιού ένα σώμα με το σκυρόδεμα της πλάκας. Εξήγησε επίσης ότι η αρνητικός επηρεασμός στην υγρομόνωση από την στήριξη των μπουλονιών έγκειται στο ότι κατ' ανάγκη όταν ανοίχθηκαν οι τρύπες τρύπησε και η υγρομόνωση. Οι τρύπες αυτές ήταν αναγκαίο να ανοιχθούν για να στερεωθεί η ταμπέλα και έγιναν με τη σύμφωνη γνώμη του ιδιοκτήτη. Περαιτέρω υποστήριξε χωρίς να αμφισβητηθεί ότι οποιαδήποτε υγρομόνωση δεν ήταν μέσα στις εργασίες που ανέλαβε ο κατασκευαστής της ταμπέλας. Ερωτηθείς σχετικά έδωσε επαρκείς εξηγήσεις για το συμπέρασμα του ότι πλην των δύο πιο πάνω αναφερόμενων ζημιών στην οροφή του κτηρίου οι υπόλοιπες ζημιές στο ισόγειο δεν προκλήθηκαν από τις εργασίες της κατασκευής της ταμπέλας. Επεξήγησε και υπέδειξε το τρόπο διαδρομής και τη τροχιά που ακολουθούν τα πυρακτωμένα υπολείμματα κατά την ηλεκτροσυγκόλληση. Υποστήριξε ότι όταν τα υπολείμματα αυτά έρχονται σε επαφή με την ατμόσφαιρα επέρχεται η απότομη πτώση της θερμότητας τους και αφού διανύσουν κάποια απόσταση η θερμοκρασία τους είναι κάτω των 600 βαθμών κελσίου με αποτέλεσμα να μην είναι δυνατό να προκαλέσουν ζημιά σε κεραμικό ή σε γυαλί. Για τη συγκεκριμένη περίπτωση ανέφερε χωρίς να αμφισβητηθεί ότι η απόσταση που διένυσαν τα πυρακτωμένα υπολείμματα από την οροφή μέχρι το ισόγειο του κτηρίου είναι 12 μέτρα. Παρέμεινε δε σταθερός στη θέση του ότι διανύοντας την απόσταση αυτή η θερμότητα των πυρακτωμένων υπολειμμάτων δεν είναι πλέον ικανή να προκαλέσει ζημιά στα κεραμικά. Αυτό σε αντίθεση όπως εξήγησε με τη ζημιά που προκλήθηκε στα κεραμικά της οροφής τα οποία βρίσκονταν σε κοντινή απόσταση από το τόπο που διεξάγονταν οι ηλεκτροσυγκολλήσεις των τμημάτων της ταμπέλας. Επαρκείς εξηγήσεις έδωσε επίσης κατά την αντεξέταση του σε σχέση με τη θέση του ότι δεν απαιτείται η αντικατάσταση όλων των κεραμικών της ταράτσας παρά μόνο αυτών που έχουν υποστεί ζημιά. Ερωτήθηκε και διευκρίνισε με ποιο τρόπο υπολόγισε συγκεκριμένες τιμές που καταγράφει στην έκθεση του αναφέροντας σε σχέση με τα κεραμικά ότι υπολόγισε και την αξία των αυξημένων εργατικών που θα χρειαστούν για την αφαίρεση των καταστραμμένων. Σε σχέση με τους οριζόντιους υαλοπίνακες στον 1ον όροφο ανέφερε ότι αυτοί βρίσκονταν σε απόσταση 3 μέτρων από την οροφή όπου γίνονταν οι εργασίες. Η θέση του συνεπώς για την ανάλογη μείωση της θερμότητας των υπολειμμάτων δεν συνάδει με την προηγούμενη τοποθέτηση του σε σχέση με τη μείωση της στα 12 μέτρα. Άλλωστε απαντώντας σε ερωτήσεις σχετικά με τη ζημιά των κεραμικών της οροφής αναφέρθηκε και στην ύπαρξη κατεστραμμένων κεραμικών που βρίσκονται σε απόσταση 3 μέτρων από την ταμπέλα. Ως εκ τούτου δεν αποδέχομαι τη θέση του ότι τα συγκεκριμένα στίγματα στους υαλοπίνακες δεν προκλήθηκαν από την κατασκευή της ταμπέλας αφού ακόμα και ο ίδιος δεν απέκλεισε το ενδεχόμενο αυτό, αναφέροντας ότι, θα μπορούσαν να προκληθούν τα στίγματα ανάλογα με τη δύναμη της έντασης του αέρα τη συγκεκριμένη στιγμή. Αποδέχομαι βέβαια τη θέση του ότι ο χρόνος επαφής των υπολειμμάτων ήταν στιγμιαίος εφόσον γίνεται κατά τη διάρκεια της ελεύθερης πτώσης και αυτό άλλωστε καταδεικνύεται και από το γεγονός ότι στη συγκεκριμένη περίπτωση στους υαλοπίνακες εντοπίσθηκαν μόνο στίγματα. Σημειώνεται όμως και είναι σημαντικό για το ζήτημα που εξετάζεται στην προκειμένη περίπτωση, ότι, κατά τη διάρκεια της μαρτυρίας του ΜΕ1 δεν αμφισβητήθηκε η θέση του σύμφωνα με την οποία στους δύο συγκεκριμένους υαλοπίνακες του 1ου ορόφου υπάρχουν 4 στίγματα 2 στον κάθε υαλοπίνακα πολύ μικρής διάστασης, περίπου ως το πίσω άκρο καρφίτσας και συνεπώς αυτοί δεν θεωρούνται κατεστραμμένοι. Για την θέση του αυτή έδωσε τη λογική εξήγηση ότι τα στίγματα αυτά λόγω της έκτασης τους και σε συνάρτηση με το μεγάλο μέγεθος των υαλοπινάκων είναι ασήμαντα και δεν είναι αρκετά για να θεωρηθούν οι υαλοπίνακες κατεστραμμένοι αλλά απλά θεωρείται ότι απομειώθηκε η αξία τους. Υπογραμμίζεται ότι σε κανένα σημείο της αντεξέτασης του ΜΕ1 δεν υποβλήθηκε σε αυτόν ότι τα σημάδια στους υαλοπίνακες ήταν είτε περισσότερα είτε μεγαλύτερης έκτασης. Εντούτοις και σε αντίφαση με τις πιο πάνω θέσεις του ΜΕ1 και ενώ ουδέποτε υποβλήθηκε σε αυτόν ότι τα σημάδια στους υαλοπίνακες ήταν μεγαλύτερης έκτασης έτσι ώστε να χρήζουν αντικατάστασης, οι εναγόμενοι κάλεσαν τον ΜΥ1 ο οποίος προσπάθησε να δώσει μία άλλη εικόνα σε σχέση με την κατάσταση των υαλοπινάκων. Η μαρτυρία του όμως όπως περιγράφεται στη συνέχεια δεν κρίθηκε ικανή να κλονίσει την θέση του ΜΕ1 για το ζήτημα αυτό η οποία εν πάση περιπτώσει παρέμεινε αναντίλεκτη. Ο ΜΥ1 αρχικά ανέφερε ότι κατά τον Ιανουάριο του 2010 επισκέφθηκε το ακίνητο και διαπίστωσε ότι οι υαλοπίνακες είχαν ζημιές που προκλήθηκαν είτε από ηλεκτροκόλληση είτε από σμιρίλιο καθώς και ότι σε αυτούς υπήρχαν ακόμη και στίγματα. Κατά την αντεξέταση του όταν του ζητήθηκε να διευκρινίσει από που ακριβώς προκλήθηκε η ισχυριζόμενη ζημιά στους υαλοπίνακες ισχυρίσθηκε ότι προκλήθηκε και από τις δύο αιτίες δηλαδή και από ηλεκτροκόλληση και από σμιρίλιο Ανέφερε γενικά και χωρίς να δώσει στοιχεία για τη συγκεκριμένη περίπτωση, ότι, η ηλεκτροκόλληση τρέχει πάνω στο γυαλί κάθεται και λειώνει προς τα κάτω ενώ το σμυρίλιο δημιουργεί τα στίγματα. Ακολούθως όμως διαφάνηκε πως δεν ήταν σε θέση να δώσει σαφή απάντηση τι ακριβώς εντοπίζεται στους συγκεκριμένους υαλοπίνακες λέγοντας ότι ο ιδιοκτήτης του κτηρίου του ανέφερε πως οι υαλοπίνακες είχαν στίγματα τα οποία όπως ισχυρίσθηκε τα είδε και ο ίδιος κατά την επίσκεψη του στο ακίνητο. Κατέθεσε στο Δικαστήριο την προσφορά που ως ισχυρίσθηκε έδωσε στον ιδιοκτήτη για την αντικατάσταση των υαλοπινάκων (τεκμ. 18) που ανέρχεται στο ποσό των €3.
  17. Κατ΄ αρχήν διαπιστώνεται ότι στην εν λόγω προσφορά σε αντίφαση με τις λεπτομέρειες της έκθεσης υπεράσπισης γίνεται αναφορά σε τρείς υαλοπίνακες αντί σε δύο και ενώ η αναφορά του ΜΕ1 σε δύο υαλοπίνακες ουδέποτε αμφισβητήθηκε. Επιπρόσθετα στην εν λόγω προσφορά δεν γίνεται καμία περιγραφή των διαστάσεων των υαλοπινάκων και πως αυτοί κοστολογήθηκαν με το πιο πάνω αναφερόμενο ποσό. Ερωτηθείς σχετικά ο ΜΥ1 ισχυρίσθηκε ότι στην προσφορά του οι υαλοπίνακες χαρακτηρίζονται ως «Jumbo» επειδή είναι διατάσεων πέραν των 3.20 χ 2.
  18. Δεν μπόρεσε όμως να δώσει εξήγηση πως μετά από τόσα χρόνια ήταν σε θέση να θυμηθεί τις διαστάσεις των υαλοπινάκων οι οποίες και δεν αναφέρονται στην προσφορά του. Για τους πιο πάνω λόγους καμία βαρύτητα μπορεί να δοθεί στη μαρτυρία του ΜΥ1 η οποία και απορρίπτεται. Τα συμπεράσματα του ΜΕ1 σε σχέση με τις ζημιές όπως αυτά καταγράφονται στην έκθεση του αλλά και όπως τα εξήγησε κατά την διάρκεια της μαρτυρίας του δεν κλονίσθηκαν από τη μαρτυρία του ΜΥ4 Χρίστου Τρύφωνα για τους λόγους που εξηγούνται στη συνέχεια κατά την αξιολόγηση της δικής του μαρτυρίας. Επίσης παρά το γεγονός ότι ο ΜΕ1 κατέγραψε στην έκθεση του όλες τις ζημιές που όπως ανέφερε του υποδείχθηκαν από τον ιδιοκτήτη του κτηρίου και αντεξετάσθηκε επί των θέσεων του για αυτές, θα πρέπει να υπογραμμισθεί πως μέρος των ζημιών αυτών δεν περιλαμβάνονται στο δικόγραφο των εναγόμενων και συνεπώς δεν θα απασχολήσουν το Δικαστήριο. Οι θέσεις του σε σχέση με τη μέθοδο με την οποία κοστολογούνται οι μεταλλικές κατασκευές φαίνεται να συνάδει με τη υπόλοιπη μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον μου για το ζήτημα αυτό και συνεπώς γίνεται αποδεκτή. Σε ότι αφορά την ακριβή αξία των υλικών για την οποία έκανε αναφορά κατά την κυρίως εξέταση του στο ποσό των €6.000 ανέφερε ότι βασίσθηκε σε τιμολόγια χωρίς όμως να διευκρινίσει συγκεκριμένα σε ποια τιμολόγια αναφέρεται και συνεπώς η τοποθέτηση του αυτή με το τρόπο που έγινε δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή. Ανέφερε όμως ότι η γνώμη του σε σχέση με την αξία της αναφερόμενης εργασίας βασίσθηκε στα σχέδια της ταμπέλας, την επί τόπου κατασκευή την οποία επιθεώρησε κατά την επίσκεψη του στο κτήριο, την οποία άλλωστε περιγράφει και στην έκθεση του, αλλά και στη γνώση και την εμπειρία του του ως εργολάβος οικοδομών λέγοντας ότι υπό την ιδιότητα του αυτή ασχολήθηκε πολλές φορές με τέτοιου είδους κατασκευές. Επιπρόσθετα και παρά το ότι όπως και ο ίδιος διευκρίνισε μέσα στα καθήκοντα που του ανατέθηκαν δεν ήταν η κοστολόγηση της συγκεκριμένης κατασκευής, εντούτοις, διαπιστώνεται ότι οι θέσεις του σε σχέση με το κόστος της κατασκευής της ταμπέλας δεν αποκλίνουν σημαντικά από τις θέσεις του επιμετρητή ποσοτήτων ΜΕ4 ο οποίος κατέθεσε στο Δικαστήριο ειδικά για το ζήτημα αυτό και η μαρτυρία του γίνεται αποδεκτή για τους λόγους που εξηγούνται στην συνέχεια. Συνεπώς σε ότι αφορά τα επίδικα θέματα όπως αυτά καθορίζονται στην αρχή της απόφασης μου, πλην του σημείου που αναφέρεται πιο πάνω σε σχέση με τα στίγματα που υπάρχουν στους υαλοπίνακες και την επακριβή αξία των υλικών της ταμπέλας, η υπόλοιπη μαρτυρία του ΜΕ1 γίνεται αποδεκτή. Ως ΜΕ2 κατέθεσε ο διευθυντής των εναγόντων Ζήνων Ελευθερίου. Μεταξύ άλλων ανέφερε ότι κατά την ανάθεση της εργασίας του δόθηκαν σχετικά σχέδια (τεκμ 8), ισχυρίσθηκε όμως ότι το αντάλλαγμα της επίδικης εργασίας συμφωνήθηκε μετά την αποπεράτωση της κατασκευής της ταμπέλας. Περιέγραψε το τρόπο με τον οποίο κατασκευάσθηκε η ταμπέλα όπως άλλωστε έγινε και από τον ΜΕ1 χωρίς να αμφισβητηθεί. Σύμφωνα με τα λεγόμενα του όλη η εργασία διήρκησε 18 μέρες και σε αυτή συμπεριλαμβανόταν και η τοποθέτηση των 24 ηλεκτρονικών πανέλων της πινακίδας που είχαν βάρος 50 κιλά το καθένα. Ανέφερε επίσης ότι πριν να παρουσιαστεί για να καταθέσει στο Δικαστήριο ετοίμασε με βάση τις σημειώσεις του κοστολόγηση της εκτελεσθείσας εργασίας την οποία και κατέθεσε ως τεκ.
  19. Ισχυρίσθηκε ότι αφού αποπερατώθηκε η εργασία εξέδωσε το τελικό λογαριασμό (τεκμ.2) σύμφωνα με το περιεχόμενου του οποίου το κόστος της κατασκευής ανερχόταν στο ποσό των €12.650 συμπεριλαμβανομένου του ΦΠΑ και ενώ προηγουμένως έγινε έκπτωση του ποσού των €
  20. Στις 19.12.2008 τον επισκέφθηκε στο γραφείο του ο διευθυντής των εναγόμενων κ. Καμηλάρης (ΜΥ5) ο οποίος αφού παρέλαβε τον λογαριασμό τεκμ.2 ζήτησε να γίνει περαιτέρω έκπτωση και εισηγήθηκε ο ίδιος να μειωθεί το ποσό στις €12.000 συμπεριλαμβανομένου και του ΦΠΑ. Ο ΜΕ2 αποδέχθηκε τη πρόταση του ΜΥ5 και ζήτησε από το υιό του ΜΕ3 και εξέδωσε το τιμολόγιο ημερ. 19.12.2008 (τεκμ 3) για το ποσό των €12.000,25 σεντ που αναλύεται στο ποσό των €10.435 πλέον €1.565, 25 σεντ το ΦΠΑ. Ο ΜΥ5 κατέβαλε έναντι το ποσό των €6.000 και προς τούτο του δόθηκε σχετική απόδειξη ημερ. 19.12.2008, τεκμ. 4 ενώ ζήτησε κάποια πίστωση χρόνου για να πληρώσει και το υπόλοιπο ποσό. Με βάση το περιεχόμενο της απόδειξης τεκμ. 4 το ποσό των €6.000 πληρώθηκε έναντι του τιμολογίου τεκμ. 3 το οποίο φέρει τον αριθ.
  21. Αναφερόμενος στις ζημιές στο κτήριο των εναγόμενων ισχυρίσθηκε ότι έλαβε γνώση για αυτές μετά από την καταχώρηση της αγωγής. Αναφέρθηκε επίσης στην επίσκεψη του ΜΕ1 ο οποίος επιθεώρησε τις ζημιές στη παρουσία του ίδιου και του ΜΥ
  22. Αντεξεταζόμενος ο ΜΕ2 απαντούσε με απλοϊκό και άμεσο τρόπο τις ερωτήσεις που του υποβλήθηκαν. Ανέφερε ότι πριν αρχίσουν οι εργασίες κατασκευής της ταμπέλας έλαβε από τον ΜΥ4 τα σχέδια τεκμ.
  23. Όπως ανέφερε σε αυτά δεν υπήρχαν τεχνικοί όροι και για αυτό το λόγο κατά τη διάρκεια της εκτέλεσης της κατασκευής λάμβανε προφορικές οδηγίες που του έδιναν ο ΜΥ4 και ο ιδιοκτήτης. Αυτός ήταν και ο λόγος όπως εξήγησε που δεν μπορούσε να δώσει προσφορά για την αξία της εργασίας πριν από την αποπεράτωση της. Ερωτηθείς σχετικά ανέφερε ότι ποτέ δεν του ζητήθηκε από τους εναγόμενους και τον ΜΥ4 να δώσει αναλυτική κατάσταση των υλικών που χρησιμοποίησε. Του ζητήθηκε και κατέθεσε σχετικό έγγραφο (τεκμ.9) το οποίο στάλθηκε στους εναγόμενους με φαξ στις 13.1.2009 σε σχέση με τα υλικά που χρησιμοποιήθηκαν για την κατασκευή της ταμπέλας και του υποδείχθηκαν κάποιες διαφορές που παρουσιάζει το έγγραφο αυτό σε σχέση με την ποσότητα των υλικών που αναφέρονται στο τεκμ.
  24. Για το ζήτημα αυτό με αμεσότητα και χωρίς οποιονδήποτε δισταγμό ανέφερε ότι στο τεκμ 9 εκ παραδρομής παραλήφθηκε η καταγραφή κάποιων υλικών λέγοντας μάλιστα ότι στην κατασκευή χρησιμοποιήθηκαν και κάποια υλικά που υπήρχαν σε στοκ στο εργαστήριο των εναγόντων. Παρέμεινε όμως σταθερός στη θέση του ότι τα υλικά που χρησιμοποιήθηκαν είναι αυτά που κατέγραψε στο τεκ. 7 αφού έλεγξε τις σημειώσεις του. Όπως θα διαφανεί στη συνέχεια οι θέσεις του σε σχέση με τη ποσότητα των υλικών που χρησιμοποιήθηκαν για την κατασκευή της πινακίδας δεν αποκλίνει σημαντικά από το περιεχόμενο της έκθεσης του ΜΕ
  25. Παράλληλα υπενθυμίζεται ότι στην προκειμένη περίπτωση δεν εξετάζεται το επακριβές ποσό της αξίας της επίδικης εργασίας αλλά η αλήθεια μεταξύ των δύο εκδοχών σε σχέση με το ποσό του συμφωνήθηκε να πληρώσουν οι εναγόμενοι τους ενάγοντες για την αναφερόμενη εργασία. Διαπιστώνεται επίσης και είναι σημαντικό ότι κατά την αντεξέταση του ΜΕ2 δεν αμφισβητήθηκε ο ισχυρισμός του ότι κατά την επίσκεψη του ΜΥ5 στο γραφείο του στις 19.12.2008 και πριν αυτός καταβάλει το ποσό των €6.000 του παραδόθηκε ο λογαριασμός τεκ. 2 και στη συνέχεια αφού έγινε σχετική έκπτωση εκδόθηκε και του παραδόθηκε το τιμολόγιο τεκμ. 3 και η σχετική απόδειξη τεκμ.
  26. Παρόλα αυτά όπως θα διαφανεί στη συνέχεια ο ΜΥ5 κατά τη δική του μαρτυρία ισχυρίσθηκε για πρώτη φορά ότι ουδέποτε του δόθηκε το τεκμ. 2 όπως επίσης και ότι αρνήθηκε να παραλάβει το τιμολόγιο τεκμ.
  27. Προκύπτει ακόμα ότι ενώ ο ΜΕ 2 ανέφερε κατά την μαρτυρία του όπως καταγράφεται και στο τεκμ. 7 ότι στην εργασία που εκτέλεσαν οι ενάγοντες συμπεριλαμβάνεται και η τοποθέτηση των πανέλλων της ταμπέλας σε κανένα στάδιο της αντεξέτασης του δεν τέθηκε σε αυτόν ότι τα πανέλλα και οι σχετικές φλάντζες τοποθετήθηκαν από τρίτο πρόσωπο και συγκεκριμένα από τον ηλεκτρολόγο ΜΥ
  28. Παρόλα αυτά όπως θα διαφανεί στη συνέχεια, ο ηλεκτρολόγος Σωτήρης Σάββα ΜΥ3, ο οποίος έκανε την ηλεκτρική εγκατάσταση της οθόνης της ταμπέλας καταθέτοντας στο Δικαστήριο προσπάθησε να πείσει ότι στη εργασία που πρόσφερε συμπεριλαμβάνεται και η τοποθέτηση των πανέλλων. Από το σύνολο της μαρτυρίας του ΜΕ2 διαφάνηκε ότι γνώριζε από την αρχή τη ζημιά που προκλήθηκε στα κεραμικά της οροφής του κτηρίου και συνεπώς όσο αφορά τη συγκεκριμένη ζημιά δεν αποδέχομαι τη θέση του ότι την πληροφορήθηκε μετά από την καταχώρηση της αγωγής. Δεν δίστασε μάλιστα σε κάποιο στάδιο να δηλώσει ότι κατά την εκτέλεση των εργασιών προκλήθηκαν ζημιές στα κεραμικά της οροφής του κτηρίου αλλά και να αποδεχθεί σε σχέση με την πρόκληση της συγκεκριμένης ζημιά ότι δεν έλαβε τα απαραίτητα μέτρα για να προστατεύσει τα κεραμικά της οροφής από τις ηλεκτροσυγκολλήσεις. Η αντίφαση όμως αυτή που εντοπίζεται στην μαρτυρία του ΜΕ2 δεν κρίνεται ικανή να κλονίσει την αξιοπιστία του και την γενικά καλή εντύπωση που μου άφησε ως μάρτυρας της αλήθειας, αφού, κατά τα άλλα κατάθεσε με απλό, γνήσιο, αυθόρμητο και φυσικό τρόπο και απάντησε τις ερωτήσεις που του υποβλήθηκαν με αμεσότητα, ευθύτητα και χωρίς κανένα απολύτως δισταγμό. Ήταν σαφής και θετικός στις απαντήσεις του και δεν έχω αντιληφθεί οτιδήποτε ικανό να κλονίσει τη θετική εντύπωση που σχημάτισα γι' αυτόν. Ως εκ τούτου πλην του πιο πάνω σημείου σε σχέση με την ζημιά στα κεραμικά της οροφής του κτηρίου η υπόλοιπη μαρτυρία του ΜΕ2 γίνεται αποδεκτή. Με τον ίδιο απλό και ανεπιτήδευτο τρόπο κατέθεσε και ο ΜΕ3 χωρίς σε καμία στιγμή να διακρίνω οτιδήποτε που θα μπορούσε να κλονίσει την αξιοπιστία του και ως εκ τούτου αποδέχομαι την μαρτυρία του. Ο μάρτυρας αυτός ήταν ειλικρινής και σε καμία περίπτωση δεν δίστασε να δηλώσει πως για συγκεκριμένα ζητήματα επί των οποίων ρωτήθηκε δεν είχε προσωπική γνώση αλλά μετέφερε στο Δικαστήριο αυτά που άκουσε από τον πατέρα του (ΜΕ2). Ισχυρίσθηκε όμως ότι ήταν παρών κατά την συνάντηση του πατέρα του με τον ΜΥ5 στις 19.12.
  29. Με τη μαρτυρία του επιβεβαίωσε τα όσα ανέφερε και ο ΜΕ2 σε σχέση με την έκδοση του τιμολογίου τεκμ 3 και της απόδειξης είσπραξης τεκμ 4 τα οποία έκδωσε και υπέγραψε ο ίδιος με βάση τις οδηγίες του πατέρα του. Διαπιστώνεται επίσης ότι ούτε κατά τη διάρκεια της δικής του μαρτυρίας δεν αμφισβητήθηκε ότι δόθηκε στον ΜΥ5 ο λογαριασμός τεκμ. 2 καθώς και ότι αυτός ζήτησε να γίνει περαιτέρω έκπτωση πριν καταβάλει το ποσό των €6.
  30. Ο ΜΕ2 δήλωσε επίσης ότι ο ίδιος συνέταξε το τεκμ 9 με βάση κάποιες σημειώσεις του πατέρα του και αποδέχθηκε ότι παρέλειψε να συμπεριλάβει σε αυτό μέρος της ποσότητας των υλικών. Κατέθεσε επίσης αριθμό τιμολογίων σε σχέση με την αγορά υλικών που χρησιμοποιήθηκαν για την κατασκευή της ταμπέλας (τεκμ 12, 13, 14 και 15) καθώς και κάποια σκίτσα από τις σημειώσεις του πατέρα του τεκμ.
  31. Στο σημείο αυτό ανοίγω μία παρένθεση για να υπογραμμίσω ότι αρκετά μεγάλο μέρος της μαρτυρίας αναλώθηκε στο ζήτημα του κατά πόσο χρησιμοποιήθηκαν στην επίδικη κατασκευή και πασαμάνα 40χ40 χιλ. και όχι μόνο πασαμάνα 50χ50 και 30χ
  32. Από τη μαρτυρία όμως που προσκομίσθηκε προκύπτει να αποτελεί κοινό έδαφος ότι η αξία των μεταλλικών κατασκευών υπολογίζεται με βάση το βάρος του μετάλλου που χρησιμοποιείται πολλαπλασιαζόμενο με τον ανάλογο συντελεστή. Στην προκειμένη περίπτωση εξετάζοντας την μαρτυρία που προσκομίσθηκε σχετικά με το εν λόγω ζήτημα δεν διαπιστώνεται να υπάρχει σημαντική απόκλιση σε σχέση με το βάρος του μετάλλου που χρησιμοποιήθηκε για την κατασκευή της ταμπέλας. Επιπρόσθετα δεν έχει τεθεί ότι η ταμπέλα κατασκευάσθηκε με ποσότητα υλικών μικρότερη από την απαιτούμενη σύμφωνα με τα σχέδια. Το εάν χρησιμοποιήθηκαν πασαμάνα 40χ40 ή 30χ30 δεν βρίσκω να είναι ουσιαστικής σημασίας για την επίλυση των επίδικων θεμάτων στην προκειμένη περίπτωση. Κρίνω επίσης κατάλληλο το στάδιο αυτό να υπογραμμίσω ότι ο ΜΥ4 ο οποίος ήταν, σύμφωνα με τα λεγόμενα του, ο επιβλέπων μηχανικός της κατασκευής ανέφερε κατά την μαρτυρία του ότι η ταμπέλα κατασκευάσθηκε σωστά σύμφωνα με τα σχέδια και βρίσκεται μέχρι και σήμερα στην οροφή του κτηρίου των εναγόμενων χωρίς οποιοδήποτε πρόβλημα σταθερότητας. Ο ΜΕ4 όπως πιο πάνω αναφέρεται είναι επιμετρητής ποσοτήτων που έχει προβεί στην εκτίμηση του κόστους της κατασκευής, τοποθέτησης και χρωματισμού της ταμπέλας και ετοίμασε σχετική έκθεση που κατατέθηκε στο Δικαστήριο ως τεκμ.
  33. Μετάφρασε από τα αγγλικά στα ελληνικά τους όρους των σχεδίων τεκ. 8 και τους κατέθεσε στο Δικαστήριο (τεκμ.16). Αναφέρθηκε επίσης στα προσόντα του τα οποία δεν έχουν αμφισβητηθεί και εξετάζοντας αυτά βρίσκω και αποδέχομαι ότι ο μάρτυρας αυτός μπορεί να γίνει και γίνεται αποδεκτός ως εμπειρογνώμονας. Στην έκθεση του αναφέρει ότι η συνολική αξία της κατασκευής εκτιμάται σε €12.316,80 σεντ πλέον ΦΠΑ και καταγράφει στη συνέχεια την ανάλυση του εν λόγω ποσού. Διευκρίνισε ότι διενήργησε την έκθεση του βάσει των σχεδίων, των φωτογραφιών και των σκίτσων στα οποία φαίνονται οι διατομές των μετάλλων της ταμπέλλας (τεκμ 8, 10 και 11) και έλαβε υπόψη του τις τιμές μονάδας παρόμοιας φύσης εργασιών στη οικοδομική βιομηχανία. Δήλωσε επίσης αναφέροντας και την πηγή της γνώσης του χωρίς να αμφισβητηθεί ότι οι τιμές παραμένουν οι ίδιες με αυτές που ίσχυαν κατά το χρόνο που έγινε η επίδικη κατασκευή. Κατά τη διάρκεια της μαρτυρίας του ανέλυσε με λεπτομέρεια το περιεχόμενο της έκθεσης του. Μεταξύ άλλων ανέφερε όπως άλλωστε και οι υπόλοιποι μάρτυρες ότι η αξία του μετάλλου υπολογίζεται με το βάρος. Στις τιμές που αναλύει στην έκθεση του για την κάθε εργασία ξεχωριστά περιλαμβάνονται η αξία των υλικών, τα εργατικά δηλαδή το κόψιμο η ηλεκτροκόλληση τα τριψίματα κλπ, η φθορά των υλικών και το κέρδος του κατασκευαστή. Στα γενικά έξοδα που καταγράφονται στην έκθεση του όπως εξήγησε περιλαμβάνονται η αξία μεταφοράς των τεμαχίων της ταμπέλας στο χώρο τοποθέτησης της και το κόστος του γερανού που τα ανύψωσε στην οροφή. Ερωτηθείς σχετικά ανέφερε ότι μόνο από τα σχέδια τεκμ 8 δεν θα ήταν σε θέση να δώσει τιμή για την κατασκευή της ταμπέλας. Τούτο διότι όπως εξήγησε στα σχέδια δεν περιγράφονται οι διατομές των μεταλλικών στοιχείων του σκελετού και οι προδιαγραφές που καταγράφονται στο τελευταίο φύλο των σχεδίων είναι γενικές και περιλαμβάνουν κάποιους κωδικούς οι οποίοι δεν έχουν σχέση με τους Ευρωπαϊκούς κωδικούς που χρησιμοποιούνται στην Κύπρο και γενικά στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Ο ΜΕ 4 άφησε θετική εντύπωση στο Δικαστήριο και η μαρτυρία του γίνεται αποδεκτή για τους λόγους που εξηγούνται στη συνέχεια. Κατά την αντεξέταση του παρέμεινε σταθερός στις θέσεις του και απάντησε σε όλες τις ερωτήσεις που του υποβλήθηκαν με αμεσότητα δίνοντας επαρκείς και τεκμηριωμένες εξηγήσεις για τα συμπεράσματα του. Η θέση του ότι το μέταλλο κοστολογείται με το βάρος επιβεβαιώνεται και από την υπόλοιπη σχετική μαρτυρία που τέθηκε στο Δικαστήριο. Ερωτήθηκε και εξήγησε με λεπτομέρεια το τρόπο που κοστολόγησε την κάθε εργασία που περιγράφει στην έκθεση του ξεχωριστά. Διευκρίνισε ότι σε κάθε ποσό που καταγράφεται στην έκθεση του περιλαμβάνεται η αξία του υλικού ανά κιλό, υπολογίζεται η φθορά του υλικού σε ποσοστό 10% επί της αξίας του, τα εργατικά σε €1.80 σεντ το κιλό, ποσοστό 20% για το κέρδος του εργολάβου και 0.55 σεντ για τα έξοδα γραφείου. Εξήγησε ότι η φθορά αφορά το υλικό που αγοράζει ο κατασκευαστής αλλά δεν το τοποθετεί στην κατασκευή και συγκεκριμένα πρόκειται για τα κομμάτια που περισσεύουν. Σύμφωνα με τους δικούς του υπολογισμούς στην κατασκευή τοποθετήθηκαν 55 τεμάχια πασαμάνων 50χ50 των 6 μέτρων. Ερωτηθείς σε σχέση με άλλα τεκμήρια όπου φαίνεται ότι αγοράσθηκαν 70 τεμάχια ο ΜΕ4 έδωσε τη λογική εξήγηση ότι μπορεί να αγοράσθηκαν περισσότερα τεμάχια λόγω της απώλειας που υπάρχει από το κόψιμο των πασαμάνων και είναι την απώλεια αυτή που ο ίδιος υπολόγισε στην τιμή μονάδας όπως την καταγράφει στην έκθεση του. Σε σχέση με την διαφορά που υπάρχει στην αξία των υλικών μεταξύ της δικής του έκθεσης και του τεκμ. 7 που ετοίμασε ο ΜΕ2 επανέλαβε ότι στη τιμή του τεκμ. 7 πιθανό να περιλαμβάνεται και η φθορά που ο ίδιος στην έκθεση του την υπολογίζει προσθέτοντας το πιο πάνω αναφερόμενο ποσοστό στη τιμή μονάδας. Ερωτηθείς σχετικά απάντησε με αμεσότητα και ειλικρίνεια ότι δεν είναι σε θέση να γνωρίζει τι περιλαμβάνει η τιμή του τεκμ. 7 που ετοίμασε ο ΜΕ2 αλλά όπως ανέφερε η τιμή αυτή έχει μία απόκλιση μικρότερη του 5% από την δική του εκτίμηση. Υποβλήθηκαν στον μάρτυρα σειρά ερωτήσεων σε σχέση με τις διατομές των πασαμάνων που χρησιμοποιήθηκαν για την κατασκευή της ταμπέλας και κατά πόσο χρησιμοποιήθηκαν και πασαμάνα 40χ40 που δεν κρίνεται σκόπιμο να επαναληφθούν στην ολότητα τους. Σημειώνεται μόνο ότι ο μάρτυρας ήταν σαφής και σταθερός στις απαντήσεις του. Ανέφερε ότι για την κατασκευή της ταμπέλας έχουν χρησιμοποιηθεί οι ποσότητες που αναφέρονται στην έκθεση του και αυτές υπολογίσθηκαν με βάση τα σχέδια και τις διατομές των πασαμάνων που του υποδείχθηκαν. Στο σημείο αυτό υπενθυμίζεται ότι δεν αμφισβητήθηκε ο μάρτυρας ότι μαζί με τα σχέδια του δόθηκαν και σκίτσα με τις διατομές των πασαμάνων που χρησιμοποιήθηκαν. Όπως ανέφερε εάν σε κάποιες περιπτώσεις χρησιμοποιήθηκαν παραμάνα μεγαλύτερων διατομών που σημαίνει και μεγαλύτερο κόστος αυτό δεν μπορεί να το γνωρίζει. Το ουσιαστικό είναι ότι από τη μαρτυρία του δεν αμφισβητήθηκε το συνολικό βάρος των μεταλλικών υλικών που χρησιμοποιήθηκαν για την κατασκευή. Ρωτήθηκε επίσης και ανέλυσε το κόστος του μπογιατίσματος της κατασκευής αναφέροντας ότι πρόκειται για μπογιά για μεταλλικές κατασκευές και περιλαμβάνει προεργασία με δύο χέρια αστάρι και ένα χέρι λαδομπογιά. Διαφώνησε σε σχετική υποβολή ότι το μπογιάτισμα χρεώνεται με το ποσό των 0.15 σεντ το κιλό. Σύμφωνα με την έκθεση του όπως ανέφερε αν το μπογιάτισμα υπολογισθεί με το κιλό ανέχεται στα 0.44 σεντ το κιλό, όπως όμως εξήγησε το μπογιάτισμα χρεώνεται με το μέτρο και όχι με το βάρος του μετάλλου. Τέλος διαφώνησε με την υποβολή ότι δεν υπάρχει καμία φθορά δηλαδή απώλεια κατά τη χρήση των υλικών την οποία και υπολόγισε στην εκτίμηση του. Η υποβολή αυτή σε κάθε περίπτωση βρίσκεται σε αντίφαση ακόμα και με την μαρτυρία του ΜΥ4 ο οποίος όπως διαφαίνεται στη συνέχεια και στους δικούς του υπολογισμούς σε σχέση με την αξία των υλικών προσθέτει κάποιο ποσοστό απώλειας. Ο ΜΥ2 που κλήθηκε από τους εναγόμενους για να καταθέσει σε σχέση με το ζήτημα του κόστους της κατασκευή αλλά και των ζημιών στο κτήριο ουδόλως έπεισε με την ποιότητα της μαρτυρίας του. Ισχυρίσθηκε ότι επιθεώρησε το κτήριο των εναγόμενων και κατέληξε στο συμπέρασμα ότι όλες οι ζημιές προκλήθηκαν από τις ηλεκτροσυγκολλήσεις που έγιναν για την κατασκευή της ταμπέλας χωρίς όμως να πει συγκεκριμένα σε ποιες ζημιές αναφέρεται. Οι θέσεις του τέθηκαν γενικά και αόριστα χωρίς να παραθέσει οποιαδήποτε συγκεκριμένα στοιχεία που να τις τεκμηριώνουν. Με τον ίδιο γενικό τρόπο ανέφερε επίσης χωρίς και πάλι να δώσει περαιτέρω στοιχεία ότι η θερμότητα κατά την ηλεκτροσυγκόλληση ανέρχεται στους 3.000 βαθμούς κελσίου. Θέση που δεν υποβλήθηκε στον ΜΕ1 όταν αυτός κατά τη μαρτυρία του εξήγησε πως κατέληξε στα συμπεράσματα του σε σχέση με συγκεκριμένες ζημιές αναφερόμενος στην απότομα πτώση της θερμότητας κατά την διαδρομή των πυρακτωμένων υπολειμμάτων από απόσταση 12 μέτρων μέχρι την πτώση τους στο ισόγειο του κτηρίου. Παρόλα αυτά ο ΜΥ2 σε κάποιο στάδιο της αντεξέτασης του αποδέχθηκε τελικά ότι για να διαπιστωθεί κατά πόσο ένα ηλεκτρόδιο από ηλεκτροσυγκόλληση έχει προκαλέσει ζημιά εξετάζεται και ο παράγοντας της απόστασης που έχει διανύσει μέχρι την πτώση του πάνω σε συγκεκριμένο υλικό. Ο ΜΥ2 ανέφερε επίσης ότι επιθεώρησε τη ταμπέλα η οποία είναι κατασκευασμένη από πασαμάνα 50χ50 και 30χ
  34. Αναφερόμενος στα τεκμ. 7 και 9 αλλά και στην έκθεση του ΜΕ4 τεκμ. 17 ήταν έντονη η προσπάθεια του να μειώσει αισθητά το κόστος της επίδικης κατασκευής. Από τη μαρτυρία του διαπιστώνονται τα ακόλουθα: Αναφερόμενος στο βάρος του μετάλλου που «περίπου» όπως ισχυρίσθηκε χρησιμοποιήθηκε για την επίδικη κατασκευή σε αντίφαση με την μαρτυρία του ΜΕ4 αλλά ακόμα και του ΜΥ4 ανέφερε ότι η τιμή του είναι 72 σεντ το κιλό και με αυτό το τρόπο υπολόγισε το κόστος του μετάλλου στα €1.389 χωρίς να υπολογίσει οποιοδήποτε κόστος φθοράς και ή άλλα έξοδα. Στο στάδιο της αντεξέτασης του δεν απέκλεισε η τιμή του μετάλλου κατά τον χρόνο κατασκευής της ταμπέλας να ήταν ψηλότερη. Επίσης απαντώντας σε σχετικές ερωτήσεις ανέφερε ότι υπάρχουν διάφορες ποιότητες πασαμάνων και ανάλογα με την ποιότητα αυξάνεται και η τιμή αλλά ο ίδιος δεν γνωρίζει τι ακριβώς χρησιμοποιήθηκε στη συγκεκριμένη ταμπέλα. Στη συνέχεια με απλουστευμένο τρόπο και χωρίς την παράθεση ή το συνυπολογισμό οποιονδήποτε άλλων στοιχείων και παραγόντων προσθέτοντας 2.5 φορές το πιο πάνω αναφερόμενο ποσό για τα εργατικά και το κέρδος, όπως ισχυρίσθηκε, κατέληξε ότι το κόστος της κατασκευής της ταμπέλας ανέρχεται το μέγιστο στο ποσό των €4.
  35. Διαφώνησε με το περιεχόμενο των τεκμ. 7 και 9 χωρίς όμως να δώσει συγκεκριμένα στοιχεία και επαρκείς εξηγήσεις αλλά και παραλείποντας να αναφερθεί αλλά και να υπολογίσει οποιαδήποτε άλλα έξοδα σε σχέση με την αναφερόμενη κατασκευή. Η προχειρότητα με την οποία κατέληξε στα συμπεράσματα του, που βρίσκονται σε αντίφαση με την εμπεριστατωμένη μαρτυρία του ΜΕ4, διαφάνηκε και κατά την αντεξέταση του. Ερωτηθείς σχετικά ανέφερε ότι δεν έλαβε οποιεσδήποτε μετρήσεις αλλά είδε τη ταμπέλλα και έκανε ένα «πρόχειρο υπολογισμό». Αποδέχθηκε ότι για να κοπούν με ακρίβεια συγκεκριμένες φλάντζες της κατασκευής χρειαζόταν η μεταφορά τους σε εργαστήριο που διαθέτει συγκεκριμένο μηχάνημα. Αφού του υποβλήθηκε ότι το γεγονός αυτό συνεπάγεται επιπρόσθετο κόστος απέφυγε να δώσει οποιαδήποτε σαφή απάντηση και προτίμησε να αναπτύξει τη γνώμη του σε σχέση με το τρόπο που λειτουργεί το ελεύθερο εμπόριο. Ακολούθως εξακολουθώντας να μην απαντά άμεσα σε ερωτήσεις για συγκεκριμένα κόστη της κατασκευής γενικολογώντας ισχυρίσθηκε ότι ένας κατασκευαστής δεν έχει υποχρέωση να δώσει στον πελάτη του ανάλυση για το κόστος της κατασκευής αλλά σημασία έχει τι συμφώνησε μαζί του. Ενώ αρχικά ισχυρίσθηκε πως δεν τον ενδιαφέρει τι συμφωνήθηκε μεταξύ των διαδίκων για το κόστος της κατασκευής στη συνέχεια αποδέχθηκε ότι ο ΜΥ 5 του ανέφερε πως συμφωνήθηκε το ποσό των €6.
  36. Απαντώντας σε σχετικές ερωτήσεις αποδέχθηκε ότι στο ποσό που ανέφερε δεν υπολόγισε οποιοδήποτε κόστος για τις φλάντζες που χρησιμοποιήθηκαν. Εντούτοις χωρίς να δώσει οποιαδήποτε επαρκή εξήγηση ανέφερε ότι αυτό δεν αλλάζει τα συμπεράσματα του για το συνολικό κόστος της κατασκευής της ταμπέλας. Στο ίδιο επίπεδο παρέμεινα οι απαντήσεις του και σε σχέση με την αξία και άλλων υλικών που του υποδείχθηκε ότι δεν υπολόγισε για να καταλήξει στα συμπεράσματα του. Όταν επίσης του υποβλήθηκε ότι δεν υπολόγισε σωστά το βάρος των υλικών απάντησε ότι ήρθε στο δικαστήριο για να πει «τι είδε περίπου». Αποδέχθηκε ακόμα ότι στο ποσό που ανέφερε δεν υπολόγισε καθόλου το κόστος του μπογιατίσματος της ταμπέλας προσπαθώντας μάλιστα με κάπως ειρωνικά σχόλια να εκμηδενίσει την αξία της συγκεκριμένης εργασίας. Τέλος δεν υπήρξε σαφής αλλά αντίθετα έδωσε διάφορες εκδοχές σε σχέση με το χρόνο που απαιτείτο για την κατασκευή και τη τοποθέτηση της ταμπέλας. Όλα τα πιο πάνω αλλά και γενικά η εντύπωση που μου άφησε ο ΜΥ2, ο οποίος δεν απαντούσε άμεσα και συγκεκριμένα, αλλά σε πολλές περιπτώσεις πλάτειαζε με τις απαντήσεις του, ενώ σε άλλες, απαντούσε όχι με βάση αντικειμενικά κριτήρια αλλά αναφερόμενος και μάλιστα κάποιες φορές με ύφος υπεροπτικό, στον εαυτό του και την εταιρεία του, δεν μου επιτρέπουν να αποδεχθώ την μαρτυρία του την οποία και απορρίπτω. Ο ΜΥ3 ο οποίος είναι ηλεκτρολόγος κλήθηκε ουσιαστικά για να καταθέσει στο Δικαστήριο και να υποστηρίξει ότι δεν συνέδεσε μόνο ηλεκτρονικά τα πανέλα της οθόνης της ταμπέλας αλλά ότι έκανε και άλλες εργασίες σε σχέση με αυτά. Κατά την μαρτυρία του κατέθεσε σχετικό τιμολόγιο και απόδειξη είσπραξης του ποσού των €1.500 (τεκμ 20). Στο ποσό του τεκμηρίου 20 περιλαμβάνεται η αξία διάφορων υλικών όπως καλώδια, εξαρτήματα, δύο πίνακες διανομής καθώς και η αξία και η τοποθέτηση αλεξικέραυνου. Περιλαμβάνεται επίσης το ποσό των €100 για την τοποθέτηση και τη σύνδεση των πανέλλων. Ο μάρτυρας αυτός δεν με έπεισε ότι έλεγε την αλήθεια στο Δικαστήριο. Η εξήγηση που έδωσε για το γεγονός ότι χρέωσε μόνο το ποσό των €100 ενώ όπως ισχυρίσθηκε εργάσθηκε όχι μόνο για τη σύνδεση αλλά και για τη τοποθέτηση των πανέλλων πάνω στη ταμπέλλα τα οποία μάλιστα είχαν βάρος 50 κιλά το καθένα ουδόλως κρίνεται πειστική. Συγκεκριμένα ισχυρίσθηκε ότι δεν θα χρέωνε κανένα ποσό αλλά τελικά χρέωσε το συγκεκριμένο ποσό για το λόγο ότι «τσαντίστηκε με τους ενάγοντες» επειδή τη συγκεκριμένη μέρα ήταν καλεσμένος σε τραπέζι που διοργάνωνε κάποιος φίλος του. Είναι προφανές αλλά συνάδει και με τη λογική ότι το ποσό των €100 αφορούσε τη χρέωση για την ηλεκτρονική σύνδεση των πανέλλων της οθόνης και όχι την τοποθέτηση των πανέλων στο σκελετό της ταμπέλας και τη στήριξη τους με φλάντζες. Για να πείσει για την εκδοχή του ισχυρίσθηκε ότι ο ίδιος τοποθέτησε και τις αναφερόμενες φλάντζες λέγοντας ότι αυτές δεν τοποθετήθηκαν με ηλεκτροσυγκόλληση από τους ενάγοντες, ισχυρισμός που όχι μόνο δεν υποβλήθηκε στον ΜΕ2 για να δώσει την θέση του αλλά στη συνέχεια καταρρίφθηκε και από την μαρτυρία του ΜΥ4 ο οποίος ερωτηθείς σχετικά ανέφερε ότι οι συγκεκριμένες φλάντζες τοποθετήθηκαν με ηλεκτροσυγκόλληση. Για όλους τους πιο πάνω λόγους η μαρτυρία του ΜΥ3 δεν γίνεται αποδεκτή και απορρίπτεται. Ως ΜΥ 4 ήταν ο επιβλέπων μηχανικός του έργου κατασκευής και τοποθέτησης της ταμπέλας. Ανέφερε ότι είναι πολιτικός μηχανικός εγγεγραμμένος στο ΕΤΕΚ και εργάσθηκε σε διάφορους τομείς της οικοδομικής βιομηχανίας. Τα προσόντα του δεν έχουν αμφισβητηθεί και γίνονται αποδεκτά. Κατέθεσε ως μέρος της κυρίως εξέτασης του γραπτή δήλωση (Έγγραφο Α). Στο γραπτή δήλωση του επισυνάπτεται ως παράρτημα Α η εκτίμηση του για το κόστος των υλικών της ταμπέλας και ως παράρτημα Β η εκτίμηση του για τις ζημιές του κτηρίου. Σημειώνεται από την αρχή ότι ο ΜΥ4 δεν άφησε στο Δικαστήριο την εικόνα του αντικειμενικού μάρτυρα. Αντίθετα ήταν εμφανής η προσπάθεια του να βοηθήσει την υπόθεση των εναγόμενων με αποτέλεσμα η μαρτυρία του να παρουσιάζει αντιφάσεις και να αφήσει εύλογα ερωτηματικά. Ένα από αυτά είναι γιατί χρειάστηκε να πάει όπως ισχυρίσθηκε επί τόπου για να καταμετρήσει τα υλικά που χρησιμοποιήθηκαν για την κατασκευή της ταμπέλλας αφού ο ίδιος, σύμφωνα πάντα με τα λεγόμενα του, έκανε τη σχετική μελέτη είχε την επίβλεψη και έδινε σχετικές οδηγίες στους ενάγοντες κατά τη διάρκεια της κατασκευής της ταμπέλας. Απαντώντας μάλιστα σχετικές ερωτήσεις ανέφερε ότι η ταμπέλα κατασκευάσθηκε σωστά και σύμφωνα με τα σχέδια. Σε αντίφαση με τη μαρτυρία του ΜΕ4 η οποία και έγινε αποδεκτή σε σχέση με τα συμπεράσματα της έκθεσης του που κρίθηκε πλήρως τεκμηριωμένη, ο ΜΥ4 αποφεύγοντας να αναφερθεί στο συνολικό κόστος κατασκευής της ταμπέλας στη γραπτή δήλωση του αφενός σχολιάζει την μαρτυρία που έχει προσκομισθεί από την πλευρά των εναγόντων και αφετέρου με απλουστευμένη και όχι επαρκώς τεκμηριωμένη μέθοδο υπολογίζει την αξία των υλικών που χρησιμοποιήθηκαν για την κατασκευή της ταμπέλας στο ποσό των €2.604 και το ποσό των εργατικών στα €1.
  37. Περαιτέρω σε αντίφαση με τη μαρτυρία του ΜΕ4 αναφέρει στη γραπτή του δήλωση ότι στη τιμή των υλικών υπολόγισε για την απώλεια των υλικών ένα ποσοστό περί το 3% το οποίο θεωρεί λογικό. Ασαφείς και ατεκμηρίωτες παρέμειναν επίσης οι θέσεις του σε σχέση με τα εργατικά έξοδα αφού αυθαίρετα και σε αντίφαση με την εμπεριστατωμένη μαρτυρία του ΜΕ4, καταλήγει ότι για την κατασκευή εργάσθηκαν δύο άτομα. Ατεκμηρίωτες παρέμειναν επίσης και οι θέσεις του για το κόστος του μπογιατίσματος της κατασκευής. Ισχυρίσθηκε ότι δεν χρησιμοποιήθηκαν πασαμάνα 40χ40 αλλά μόνο πασαμάνα 50χ50 χιλ. και 30χ30 χιλ., παρέλειψε όμως να αναφέρει τι τοποθετήθηκε στη θέση των πασαμάνων 40χ40 με βάση τα σχέδια και αυτό ενώ ο ίδιος ήταν ο επιβλέπων μηχανικός και σύμφωνα με τα λεγόμενα του έδινε οδηγίες στον ΜΕ2 τόσο για τα υλικά όσο και για διάφορα τεχνικά θέματα. Υπενθυμίζεται στο σημείο αυτό ότι με βάση τη μαρτυρία του ΜΕ4 ακόμα και εάν δεν χρησιμοποιήθηκαν πασαμάνα 40χ40 στη θέση τους θα χρησιμοποιήθηκαν παραμάνα μεγαλύτερων διατομών που σημαίνει και μεγαλύτερο κόστος. Διαπιστώνεται επίσης ότι ενώ δεν αμφισβητήθηκε ως λανθασμένο το μέρος της έκθεσης του ΜΕ4 όπου υπολογίζει το κόστος για τις φλάντζες ανά τεμάχιο και αναλόγως των διαστάσεων τους στο παράρτημα Α της γραπτής δήλωσης του ΜΥ4 δεν γίνεται συγκεκριμένη αναφορά σε φλάντζες αλλά σε λαμαρίνες και υπολογίζει το κόστος τους με το βάρος. Υπολόγισε επίσης τα εργατικά για 10 μέρες ενώ δεν αμφισβητήθηκε η θέση του ΜΕ 2 ότι για την κατασκευή χρειάσθηκαν 18 μέρες. Επίσης φαίνεται να παραγνωρίζει εντελώς τα έξοδα μεταφοράς της ταμπέλας στην οροφή του κτηρίου όπως και διάφορα άλλα έξοδα. Πλείστες από τις θέσεις του σε σχέση με την αξία των υλικών και το ποσοστό απώλειας αλλά και την αξία των εργατικών και άλλων γενικών εξόδων δεν συνάδουν με την εμπεριστατωμένη μαρτυρία του ΜΕ4 και εν πάση περιπτώσει ουδέποτε υποβλήθηκαν σε αυτόν έτσι ώστε να δώσει τη δική του θέση. Για να δικαιολογήσει μάλιστα το αυθαίρετο συμπέρασμα του ο ΜΥ4 σε σχέση με τη χρέωση εργατικών μόνο δύο ατόμων επιτηδευμένα αναφέρει στη γραπτή του δήλωση ότι έκανε επισκέψεις στο εργαστήριο των εναγόντων και είδε ότι στη «νότια πλευρά του εργαστηρίου υπήρχαν δύο εργαζόμενοι που εκτελούσαν την εργασία». Για τους λόγους συνεπώς που εξηγούνται πιο πάνω αλλά και υπογραμμίζοντας παράλληλα ότι στην υπό κρίση υπόθεση το Δικαστήριο δεν καλείται να καταλήξει στην επακριβή αξία του κόστους της συγκεκριμένης εργασίας εξετάζοντας τη μαρτυρία του ΜΥ4 και συνεκτιμώντας αυτή με την μαρτυρία του ΜΕ4 αποδέχομαι ως πιο εμπεριστατωμένη και επιστημονικά τεκμηριωμένη και ορθή την εκτίμηση του ΜΕ
  38. Επανερχόμενη στη μαρτυρία του ΜΥ4 σημειώνω ότι μεγάλο μέρος της μακράς αντεξέτασης του ξεφεύγει των επίδικων θεμάτων και δεν θα απασχολήσει το Δικαστήριο. Ένα από τα ζητήματα που θεωρώ απασχολεί σε σχέση με τα επίδικα θέματα είναι η εκδοχή του ότι οι ενάγοντες πριν την έναρξη των εργασιών έδωσαν προσφορά και συμφώνησαν με τους εναγόμενους ότι το κόστος κατασκευής της πινακίδας θα είναι το ποσό των €
  39. Στη γραπτή δήλωση του μεταξύ άλλων αναφέρει ότι έδωσε στον ΜΕ2 για προσφοροδότηση τα σχέδια τεκμ. 8 στα οποία υποδεικνύονταν οι διαστάσεις και τα μεγέθη της πινακίδας καθώς και οι τεχνικές προδιαγραφές της μελέτης. Επειδή στα σχέδια δεν αναγράφονταν οι διατομές των μετάλλων προχώρησε ο ίδιος και έκανε τη στατική μελέτη τα αποτελέσματα της οποίας ακολούθως τα έδωσε προφορικά στον ΜΕ2 σε συνάντηση που είχαν στο γραφείο του. Στη συνέχεια είχε τηλεφωνικές επικοινωνίες με τον ΜΕ2 ενώ είχε και προσωπική συνάντηση μαζί του στο εργαστήριο των εναγόντων. Περί τα μέσα του Νοεμβρίου του 2008 ο ΜΕ2 του τηλεφώνησε ότι η προσφορά του ήταν έτοιμη. Τότε επισκέφθηκε τον ΜΕ2 στο γραφείο του και εκεί αυτός του ανέφερε ότι το κόστος της κατασκευής θα ήταν €6.
  40. Αμέσως πληροφόρησε τηλεφωνικά τον διευθυντή των εναγόμενων, ΜΥ5, ο οποίος μίλησε την ίδια ώρα και με τον ΜΕ2 και συμφώνησαν για το συγκεκριμένο ποσό. Όλα τα πιο πάνω βέβαια αναφέρθηκαν για πρώτη φορά από τον ΜΥ4 και ουδέποτε υποβλήθηκαν στον ΜΕ2 για να δώσει τη δική του θέση. Επιπρόσθετα εδώ γεννάται και το εύλογο ερώτημα για το οποίο ο ΜΥ4 δεν έδωσε καμία λογική εξήγηση, γιατί ως ο επιβλέπων μηχανικός της επίδικης κατασκευής και ενώ ήταν παρών στο γραφείο του ΜΕ2 όταν αυτός του ανέφερε την ισχυριζόμενη προσφορά δεν ζήτησε να του την δώσει και γραπτώς. Αναφέρει στη γραπτή δήλωση του ότι στη συνέχεια όταν πληροφορήθηκε από τον διευθυντή των εναγόμενων ότι ο ΜΕ2 έκδωσε τιμολόγιο για το ποσό των €12.000 ζήτησε από τον τελευταίο να του στείλει ανάλυση της εργασίας για να την μελετήσει με τον ιδιοκτήτη. Όπως πληροφορήθηκε από τον ΜΥ5 οι ενάγοντες απέστειλαν την κατάσταση τεκμ.9.Τότε ο ίδιος προχώρησε σε προκαταρκτική μελέτη του κόστους εργασίας σύμφωνα με τις ποσότητες που παρέδωσε ο ΜΕ2 και διαπίστωσε ότι με κανένα τρόπο δεν δικαιολογείται το ποσό των €12.
  41. Και εδώ δημιουργείται επίσης εύλογα το ερώτημα γιατί ως επιβλέπων μηχανικός δεν ζήτησε την ανάλυση αυτή της εργασίας των εναγόντων όταν του δόθηκε η ισχυριζόμενη προσφορά. Ακόμα όμως κάτι σημαντικό το οποίο δημιουργεί αμφιβολίες για την αξιοπιστία του ΜΥ4 είναι και ο ισχυρισμός του ότι διενήργησε την προκαταρκτική μελέτη του κόστους κατασκευής της ταμπέλας βασιζόμενος στις ποσότητες που του παρέδωσε ο ΜΕ
  42. Σύμφωνα όμως με τους υπόλοιπους ισχυρισμούς του ο ίδιος ήταν γνώστης των σχεδίων και των προδιαγραφών και ο ίδιος υπολόγισε τις διατομές των μεταλλικών στοιχείων και έκανε στατική μελέτη τα αποτελέσματα μάλιστα της οποίας δόθηκαν ως ισχυρίσθηκε στον ΜΕ2 προφορικά ενώ στη συνέχεια είχε και τηλεφωνικές επαφές μαζί του σε σχέση με διάφορες τεχνικές απορίες. Όλα αυτά λογικά υποδεικνύουν ότι ο ίδιος ως ο επιβλέπων μηχανικός γνώριζε τις ποσότητες της συγκεκριμένης κατασκευής. Συνεπώς εύλογα διερωτάται κάποιος γιατί χρειάστηκε να βασισθεί στις ποσότητες που του παρέδωσε ο ΜΕ2 και αυτό ενώ παράλληλα σε κανένα σημείο της μαρτυρίας του δεν ισχυρίσθηκε ότι οι ενάγοντες δεν ακολούθησαν τις οδηγίες του για την κατασκευή της ταμπέλας. Ασαφής και ατεκμηρίωτος παραμένει συνεπώς και ο ισχυρισμός του ότι με κανένα τρόπο δεν δικαιολογείται το ποσό των €12.000 βασιζόμενος μεταξύ άλλων στο ότι υπήρχε διαφορά στις ποσότητες των υλικών. Αντιφάσεις διαπιστώνονται επίσης στη μαρτυρία του ΜΥ4 και σε σχέση με το πότε διενήργησε τη στατική μελέτη της κατασκευής της ταμπέλας. Στη προσπάθεια του να πείσει ότι ο ΜΕ2 είχε όλα τα απαιτούμενα στοιχεία έτσι ώστε να είναι και σε θέση να δώσει προσφορά πριν από την έναρξη των εργασιών, κατά την κυρίως εξέταση του ισχυρίσθηκε ότι η μελέτη έγινε και δόθηκε προφορικά στους ενάγοντες πριν από την έναρξη των εργασιών. Σε αντίφαση όμως με τα πιο πάνω κατά την αντεξέταση του διαφάνηκε ότι η αναφερόμενη μελέτη έγινε μετά την ολοκλήρωση της ταμπέλας και μόνο όταν αυτή ζητήθηκε από τις αρμόδιες αρχές. Για να πείσει μάλιστα για την εκδοχή του ότι οι ενάγοντες ήταν σε θέση να δώσουν προσφορά πριν την ολοκλήρωση των εργασιών προσπάθησε να πει ότι ο ΜΕ2 μπορούσε να αντιληφθεί πλήρως τους όρους των σχεδίων της ταμπέλας (τεκμ.8) οι οποίοι σημειώνεται είναι στη αγγλική γλώσσα. Όταν ρωτήθηκε σχετικά διαφάνηκε όμως ότι ούτε ο ίδιος δεν ήταν σε θέση να εξηγήσει συγκεκριμένους όρους που καταγράφονται στα εν λόγω σχέδια. Στο σημείο αυτό υπενθυμίζεται η αναντίλεκτη θέση του ΜΕ4 ότι οι προδιαγραφές που καταγράφονται στα σχεδία είναι γενικές και περιλαμβάνουν κωδικούς οι οποίοι δεν έχουν σχέση με τους Ευρωπαϊκούς κωδικούς που χρησιμοποιούνται στην Κύπρο και γενικά στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Η αναξιοπιστία του ΜΥ4 και η έντονη προσπάθεια του να βοηθήσει τους εναγόμενους καταδεικνύεται και από το γεγονός ότι σε πλήρη αντίφαση με τους δικογραφημένους ισχυρισμούς και την ανταπαίτηση των εναγόμενων ο ίδιος υποστήριξε με το παράρτημα 2 της γραπτής του δήλωσης ότι οι ισχυριζόμενες ζημιές στο κτήριο των εναγόμενων ανέρχεται στο ποσό των €22.
  43. Μεγάλο μέρος των ζημιών που περιγράφονται στο παράρτημα 2 της γραπτής δήλωσης του αλλά και το κόστος αποκατάστασης τους είναι εκτός των διακογραφημένων θέσεων των εναγόμενων και συνεπώς σύμφωνα με την νομολογία δεν θα πρέπει να ληφθούν υπόψη και πρέπει να αγνοηθούν. Αποτελεί πάγια νομολογιακή αρχή ότι η δίκη δρομολογείται στη βάση της δικογραφίας και μαρτυρία εκτός δικογράφων δεν λαμβάνεται υπόψη, έστω και αν επιτραπεί η κατάθεση της.(Βλ. Παπαγεωργίου ν. Κλάππα (πιο πάνω), Federal Bank of Lebanon (SAL) v. Σιακόλας
(2011)1Α.Α.Δ.1422 και Μελάς ν. Κυριάκου
(2003)1 Α.Α.Δ. 826). Ο ευπαίδευτος συνήγορος των εναγόμενων κατά την αγόρευση του εισηγήθηκε την αποδοχή των συμπερασμάτων του ΜΥ4 σε σχέση με τις ζημιές, υποστηρίζοντας ότι ο ΜΕ1 κατά τη δική του μαρτυρία δεν μπόρεσε να δώσει απαντήσεις σε σχέση με το πως προκλήθηκαν οι συγκεκριμένες ζημιές για τις οποίες και κατέληξε ότι δεν ευθύνονται οι ενάγοντες. Δεν πρέπει όμως να διαλανθάνει της προσοχής στη προκειμένη περίπτωση ότι το βάρος απόδειξης βρίσκεται στους ώμους των εναγόμενων οι οποίοι και όφειλαν με ικανοποιητική και επαρκή μαρτυρία να αποδείξουν σύμφωνα με την ανταπαίτηση τους ότι οι ζημιές προκλήθηκαν από πράξεις και ή παραλείψεις των εναγόντων. Στην υπό εξέταση περίπτωση για τους λόγους που εξηγούνται στη συνέχεια οι εναγόμενοι με την μαρτυρία που προσκόμισαν δεν απέδειξαν ως όφειλαν ότι όλες οι ζημιές στο κτήριο προκλήθηκαν από πράξεις και ή παραλείψεις των εναγόντων κατά την εκτέλεση των εργασιών της κατασκευής της ταμπέλας. Σε ότι αφορά τις διαρροές στη ταράτσα ο ΜΥ4 στη γραπτή του δήλωση ισχυρίζεται ότι έδωσε συγκεκριμένες διασαφηνίσεις στον ΜΕ2 για τον τρόπο που αυτός θα τρυπούσε την πλάκα της οροφής και θα τοποθετούσε τα μπουλόνια. Τούτο για να αναφέρει στην συνέχεια χωρίς όμως να παραθέσει στοιχεία που να το τεκμηριώνουν ότι πιθανόν ο ΜΕ2 να μην ακολούθησε ακριβώς τις οδηγίες του. Θέσεις βέβαια που ουδέποτε υποβλήθηκαν στον ΜΕ2 για να δώσει τη δική του εκδοχή αλλά ούτε και στον ΜΕ1 ο οποίος εν πάση περιπτώσει τεκμηρίωσε τις θέσεις του για το θέμα της διαρροής στη ταράτσα και ανέφερε χωρίς να αμφισβητηθεί ότι στα κατασκευαστικά σχέδια της ταμπέλας δεν συμπεριλαμβάνονταν εργασίες υγρομόνωσης. Υπενθυμίζεται ακόμα ότι δεν αμφισβητήθηκαν από τη μαρτυρία του ΜΕ1 τα όσα αυτός ανέφερε σε σχέση με τον τρόπο που στερεώθηκε η ταμπέλα στην οροφή και ότι με το τρόπο αυτό ήταν σύμφωνος και ο ιδιοκτήτης. Η θέση του ότι η ζημιά στα κεραμικά της οροφής του κτηρίου προκλήθηκε από τους εναγόμενους γίνεται αποδεκτή δεδομένου ότι αφενός είναι δικογραφημένη και αφετέρου προκύπτει και από την μαρτυρία του προσκόμισαν οι ενάγοντες. Σε ότι αφορά όμως το ύψος της συγκεκριμένης ζημιάς ο ΜΥ4 δεν έπεισε για την εκδοχή του ότι η ποσότητα που χρήζει αλλαγής στα κεραμικά της οροφής είναι περί τα 55 τ.μ δάπεδο και 27 μ. τσεκολαδούρα. Αναφορικά με τη θέση του ότι απαιτείται να αλλαχθεί πολύ πιο μεγάλο μέρος της επιφάνειας του δαπέδου πέραν του ότι αυτή βρίσκεται σε αντίφαση με την μαρτυρία του ΜΕ1 που έγινε αποδεκτή, δεν κρίνεται επαρκής η εξήγηση που έδωσε ότι δηλαδή σε κάθε παρτίδα κεραμικών διαφέρει ο τόνος χρωματισμού και οι διαστάσεις τους. Αφενός εάν ευσταθεί η θέση του περί διαφοράς των διαστάσεων τότε θα έχρηζε αλλαγής ολόκληρη η επιφάνεια του δαπέδου και όχι μέρος αυτής. Από την άλλη κατά την αντεξέταση του ΜΕ1 δεν υποβλήθηκε σε αυτόν η θέση περί διαφοράς στις διαστάσεις των κεραμικών παρά μόνο η πιθανότητα ύπαρξης κάποιας διαφοράς στην απόχρωση ζήτημα για το οποίο ο ΜΕ1 έδωσε επαρκή εξήγηση υπογραμμίζοντας μάλιστα τον σημαντικό παράγοντα ότι πρόκειται για κεραμικά που βρίσκονται στην οροφή του κτηρίου. Διαπιστώνεται επίσης ότι σε αντίφαση με τις πιο πάνω θέσεις του ΜΥ4, εκείνο που υποβλήθηκε στο ΜΕ1, ο οποίος όμως έδωσε επαρκείς εξηγήσεις, ήταν πως κατά την αντικατάσταση των κατεστραμμένων κεραμικών υπάρχει ο κίνδυνος να σπάσουν και κάποια κεραμικά που δεν φέρουν ζημιά. Συγκεκριμένα ο ΜΕ1 εξήγησε με λεπτομέρεια τον τρόπο με τον οποίο μπορούν να αφαιρεθούν μόνο τα καταστραμμένα κεραμικά και με δεδομένο ότι η εργασία αυτή θα γίνει από έμπειρο τεχνίτη. Είναι επίσης καθοριστικό ότι η μαρτυρία του ΜΥ4 σε σχέση με τις ζημιές στα κεραμικά δεν ανταποκρίνεται στο δικόγραφο της έκθεσης υπεράσπισης και της ανταπαίτησης των εναγόμενων. Στη έκθεση υπεράσπισης και ανταπαίτησης γίνεται αναφορά για την αφαίρεση, αγορά και τοποθέτηση συνολικά 60 τ.μ κεραμικών και τσεκολαδούρας στην οροφή και στην πρόσοψη του κτηρίου, ενώ στο παράρτημα 2 της γραπτής δήλωσης του γίνεται αναφορά σε αντικατάσταση 55τ.μ κεραμικών στην οροφή, 114 τ.μ στη βεράντα της πρόσοψης του κτηρίου (σε αντίφαση με τα 90 τ.μ που αναφέρει στη γραπτή δήλωση του) και 141 τ.μ στη δυτική πλευρά του κτηρίου (μέρος του κτηρίου για το οποίο καμία αναφορά γίνεται στα δικόγραφα) δηλαδή σύνολο 310 τ.μ. Αποδέχομαι επίσης από τη μαρτυρία του ΜΥ4 ότι η ζημιά στο στηθαίο προκλήθηκε από τους ενάγοντες εφόσον η μαρτυρία του τόσο για την πρόκληση της ζημιάς όσο και για το κόστος αποκατάστασης της που ανέρχεται στο ποσό των €250 συνάδει με τη μαρτυρία του ΜΕ
  1. Δεν μου διαφεύγει βέβαια ότι στο δικόγραφο των εναγόμενων δεν καταγράφεται με ακρίβεια η συγκεκριμένη ζημιά. Θεωρώ όμως ότι πρόκειται για τη ζημία που περιγράφεται στις λεπτομέρειες ως η κατασκευή γραφιάτου αφού και ο ΜΕ1 σε σχέση με την αναφερόμενη ζημιά αναφέρθηκε στην ανάγκη κατασκευής γραφιάτου. Σε ότι αφορά τη θέση του ΜΥ4 για τη ζημιά στους υαλοπίνακες του 1ου ορόφου στην γραπτή του δήλωση ισχυρίζεται με γενικό τρόπο ότι αυτοί έχουν στίγματα παραλείποντας όμως να αναφέρει την ποσότητα και την έκταση τους. Παράλληλα και ενώ κατά τα άλλα σχολιάζει το περιεχόμενο της έκθεσης του ΜΕ1, αποφεύγει να τοποθετηθεί στη θέση του ότι οι υαλοπίνακες δεν θεωρούνται κατεστραμμένοι. Εδώ υπενθυμίζεται ότι σε κανένα σημείο της μαρτυρίας του ΜΕ1 δεν αμφισβητήθηκε η θέση του ότι υπάρχουν 4 σημάδια 2 στον κάθε υαλοπίνακα πολύ μικρής διάστασης περίπου ως το πίσω άκρο καρφίτσας. Επίσης σε αντίφαση με τη μαρτυρία του ΜΕ1, ο ΜΥ4 στη γραπτή του δήλωση αναφέρει ότι έχουν στίγματα τρεις υαλοπίνακες και όχι δύο. Ανεξαρτήτως των πιο πάνω η θέση ότι τα στίγματα αυτά προκλήθηκαν από τις επίδικες εργασίες δεν θα απασχολήσει περαιτέρω το Δικαστήριο δεδομένου ότι με την έκταση της ζημιάς που ο ΜΕ1 ανέφερε ότι φέρουν οι συγκεκριμένοι υαλοπίνακες χωρίς να αμφισβητηθεί έχω ήδη αποδεχθεί τη δική του εκδοχή ότι αυτοί δεν θεωρούνται κατεστραμμένοι. Επιπρόσθετα των πιο πάνω διαπιστώνεται ακόμα ότι σε αντίφαση με το περιεχόμενο της υπεράσπισης και ανταπαίτησης των εναγόμενων αλλά και της μαρτυρίας του ΜΥ1, ο ΜΥ4 εκτιμά την ζημιά των υαλοπινάκων στο συνολικό ποσό των €5.140 και αναφέρεται σε διαστάσεις άλλες από αυτές που ισχυρίσθηκε ο ΜΥ
  2. Αντίφαση βέβαια διαπιστώνεται και στο ίδιο το δικόγραφο των εναγόμενων όπου στην περιγραφή των ζημιών γίνεται αναφορά σε δύο υαλοπίνακες ενώ στις λεπτομέρειες αποκατάστασης των ζημιών γίνεται αναφορά σε τρείς υαλοπίνακες και στο ποσό των €3.
  3. Ενώ δε σύμφωνα με τα λεγόμενα του ο ΜΥ4 ενήργησε και ως ο μηχανικός της ανακαίνισης του κτηρίου στη γραπτή δήλωση του παραλείπει επιμελώς να σχολιάσει τη θέση του ΜΕ1 σε σχέση με τη ζημιά που εντόπισε στα γυαλιά της βεράντας στο ισόγειο του κτηρίου, ζημιά που εν πάση περιπτώσει δεν περιλαμβάνεται στα δικόγραφα, αλλά όπως εξηγεί στην έκθεση του ο ΜΕ1 το γεγονός της ζημιάς αυτής υποδηλοί ότι εκτελέστηκαν και άλλες εργασίες ηλεκτροσυγκόλλησης στην περιοχή της βεράντας στο ισόγειο αναφερόμενος μάλιστα κατά την μαρτυρία του στα μεταλλικά κάγκελα που υπάρχουν περιμετρικά της βεράντας αλλά και σε μεταλλικό σκέπαστρο στο ισόγειο στη δυτική πλευρά του κτηρίου. Αναφορικά με τις ζημιές στα κεραμικά στην πρόσοψη στο ισόγειο του κτηρίου δεν μου διαφεύγει ότι κανένας από τους μάρτυρες που κατέθεσε δεν εφοδίασε το Δικαστήριο με επιστημονικά κριτήρια σε σχέση με τις θερμοκρασίες των πυρακτωμένων υπολειμμάτων/ρινισμάτων κατά την ηλεκτροσυγκόλληση έτσι ώστε το Δικαστήριο να μπορεί να καταλήξει στα δικά του συμπεράσματα. Ο ΜΥ4 που κατέθεσε μεταξύ άλλων και προς απόδειξη της ανταπαίτησης των εναγόμενων στη γραπτή του δήλωση αναφέρει μόνο επιγραμματικά ότι τα πυρακτωμένα υπολείμματα κατά τις ηλεκτροσυγκολλήσεις αρχίζουν από θερμοκρασίες πέραν 3.000 βαθμών κελσίου από τη στιγμή της κόλλησης και μέχρι να πέσουν από το ύψος 9 μέτρων η θερμοκρασία τους δεν μειώνεται κάτω από τους 600 βαθμούς που μπορούν να προκαλέσουν ζημιά σε κεραμικά και γυαλιά. Η θέση όμως αυτή του ΜΥ4 και ενώ οι εναγόμενοι έφεραν το βάρος απόδειξης σε σχέση με την πρόκληση των επίδικων ζημιών, τέθηκε εντελώς απογυμνωμένη από οποιαδήποτε στοιχεία που να την τεκμηριώνουν και συνεπώς δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή. Ο ΜΥ4 παρέλειψε ακόμα και να αναφερθεί σε οποιαδήποτε άλλα στοιχεία που έστω να καταδεικνύουν την πηγή της γνώσης του σε σχέση με το αναφερόμενο ζήτημα. Αναφέρθηκε επίσης χωρίς οποιαδήποτε εξήγηση στην πτώση των υπολειμμάτων από ύψος 9 μέτρων σε αντίφαση με τη μαρτυρία του ΜΕ1 ο οποίος αναφέρθηκε χωρίς να αμφισβητηθεί στη πτώση τους από ύψος 12 μέτρων. Από την άλλη ο ΜΕ1, όπως περιγράφεται πιο πάνω, για το αναφερόμενο ζήτημα έδωσε πιο λεπτομερείς και επαρκείς εξηγήσεις. Εξήγησε πως επέρχεται η απότομη πτώση της θερμοκρασίας των πυρακτωμένων υπολειμμάτων/ρινισμάτων όταν αυτά έρχονται σε επαφή με την ατμόσφαιρα και υποστήριξε ότι σε απόσταση 12 μέτρων μειώνεται η θερμοκρασία τους σε βαθμό τέτοιο που δεν προκαλούν ζημιά σε κεραμικό ή γυαλί. Όταν του υποβλήθηκε κατά την αντεξέταση του ότι ένα πυρακτωμένο ρίνισμα με θερμοκρασία πέραν των 1300 βαθμών κελσίου προκαλεί ζημιά ακόμα και σε απόσταση 35 μέτρων, ο ΜΕ1 απάντησε με αμεσότητα ότι μπορεί να προκαλέσει ζημιά στο ανθρώπινο σώμα ή σε ρούχο όχι όμως σε κεραμικό ή γυαλί. Σε αντίθεση δε με τον ΜΥ4 που δεν απεκάλυψε έστω την πηγή της γνώσης του, ο ΜΕ1 σε διάφορα στάδια της μαρτυρίας του ισχυρίσθηκε πως οι θέσεις του σε σχέση με τις ηλεκτροσυγκολλήσεις βασίζονται στις γνώσεις και τη πολυετή πείρα του καθότι υπό την ιδιότητα του εργολάβου οικοδομών ασχολήθηκε πολλές φορές με μεταλλικές κατασκευές. Ο ΜΥ4 δεν έδωσε επίσης καμία επαρκή και πειστική εξήγηση γιατί ενώ ως ο επιβλέπων μηχανικός της κατασκευής της ταμπέλας για την οποία του δόθηκε ως ισχυρίσθηκε από τον ΜΕ2 η προσφορά των €6.000 και ενώ είχε διαπιστώσει την ύπαρξη ζημιών στο κτήριο, προσπάθησε να μεσολαβήσει όπως ανέφερε για να εξευρεθεί λύση στη διαφορά μεταξύ των δύο πλευρών χωρίς να ζητήσει όπως οι ζημιές αυτές αφαιρεθούν από το ποσό της αμοιβής των εναγόντων. Το ίδιο βέβαια ερώτημα τίθεται και για τον ΜΥ5 όπως θα διαφανεί στη συνέχεια κατά την αξιολόγηση της δικής του μαρτυρίας. Στη βάση των όσων ενδεικτικά καταγράφονται πιο πάνω αλλά και γενικά ένεκα της μη θετικής εντύπωσης που μου άφησε ο ΜΥ4 ενώ κατέθετε στο Δικαστήριο, αφού σε πολλές περιπτώσεις απέφυγε να δώσει άμεσες, σαφείς και τεκμηριωμένες απαντήσεις, πλην της θέσης του ότι οι δύο πιο πάνω αναφερόμενες ζημιές προκλήθηκαν από τους ενάγοντες, η υπόλοιπη μαρτυρία του δεν γίνεται αποδεκτή και απορρίπτεται. Τελευταίος έδωσε μαρτυρία ο διευθυντής των εναγόμενων ΜΥ5 ο οποίος ως μέρος της κυρίως εξέτασης του κατέθεσε στο Δικαστήριο γραπτή δήλωση ( Έγγραφο Β). Δεν κρίνω σκόπιμο να αναφερθώ στο σύνολο του περιεχομένου της γραπτής του δήλωση παρά μόνο σημειώνω ότι σε αυτή γίνεται λεπτομερής αναφορά σε ισχυρισμούς και γεγονότα μέρος των οποίων δεν αφορούν τα επίδικα θέματα της υπόθεσης. Καταγράφονται συνεπώς στη συνέχεια και ταυτόχρονα αξιολογούνται μόνο εκείνα που κρίνονται αναγκαία για σκοπούς επίλυσης των επίδικων θεμάτων της υπόθεσης. Αρχικά διαπιστώνεται πως η μαρτυρία του ΜΥ5 σε σχέση με τις περιστάσεις που δόθηκε η ισχυριζόμενη προσφορά των εναγόντων για το ποσό των €6.000 δεν συνάδει απόλυτα αλλά διαφέρει από την εκδοχή του ΜΥ4 όπως αυτή περιγράφεται πιο πάνω. Συγκεκριμένα αναφέρει στη γραπτή δήλωση του ότι λίγες μέρες μετά που ο ΜΕ2 επισκέφθηκε το κτήριο μαζί με τον ΜΥ4 ζήτησε να έχει και πάλι συνάντηση με τον τελευταίο για κάποιες διευκρινήσεις που ήθελε σχετικά με την κατασκευή της ταμπέλας αλλά και για να συζητήσουν το θέμα της τιμής και του χρονοδιαγράμματος που είχε τεθεί. Ο ΜΥ4 επισκέφθηκε τον ΜΕ2 στο γραφείο του όπου εκεί αφού επιβεβαίωσαν μαζί εκ νέου τα υλικά που θα χρησιμοποιούσε και το τρόπο κατασκευής της ταμπέλας και του έδωσε και ότι άλλες επεξηγήσεις χρειαζόταν για την κατασκευή και τοποθέτηση της ταμπέλας στην οροφή του κτηρίου ο ΜΕ2 του δήλωσε ότι το κόστος της όλης εργασίας δηλαδή υλικά και εργατικά θα ήταν €6.000 συμπεριλαμβανομένου και του ΦΠΑ. Ακολούθως και ενώ βρισκόταν εκεί ο ΜΥ4 επικοινώνησε τηλεφωνικώς μαζί του και του ανέφερε τη συζήτηση που είχε με τον ΜΕ2 και τον ρώτησε εάν αποδέχεται τη προσφορά των € 6.
  4. Ακολούθως μίλησε και ο ίδιος στο τηλέφωνο με τον ΜΕ2 ο οποίος του επιβεβαίωσε το ποσό των €6.
  5. Ο ΜΥ5 υποστηρίζει στη γραπτή του δήλωση, ότι, ο ΜΕ2 σε εκείνο το στάδιο είχε ήδη κάνει προηγουμένως τις μελέτες του σε ότι αφορούσε την αγορά των υλικών και εξαρτημάτων και είχε επίσης υπολογίσει τα εργατικά για το προσωπικό που θα εργαζόταν για την εκτέλεση των εργασιών και γενικά τα κόστη του σε σχέση και με το χρόνο παράδοσης της κατασκευής. Η θέση του όμως αυτή όχι μόνο δεν προκύπτει που ακριβώς στηρίζεται αλλά λογικά δεν συνάδει ούτε και με τους υπόλοιπους ισχυρισμούς του σύμφωνα με τους οποίους στο συγκεκριμένο εκείνο στάδιο ο ΜΕ2 ακόμα ζητούσε διευκρινήσεις, επιβεβαίωνε μαζί με τον ΜΥ4 εκ νέου τα υλικά που θα χρησιμοποιούσε και το τρόπο κατασκευής της ταμπέλας και λάμβανε από αυτόν διάφορες άλλες επεξηγήσεις που χρειαζόταν για την κατασκευή και τοποθέτηση της ταμπέλας στην οροφή του κτηρίου. Βρίσκεται ακόμα και σε αντίφαση με τη μαρτυρία του ΜΕ2 ο οποίος μεταξύ άλλων ανέφερε χωρίς να αμφισβητηθεί ότι ως προς τους όρους της εργασίας λάμβανε κατά τη διάρκεια της εκτέλεση των εργασιών και προφορικές οδηγίες από τον ΜΥ4 αλλά και από τον ιδιοκτήτη ο οποίος για παράδειγμα στην πορεία των εργασιών του ζήτησε όπως τα τμήματα της ταμπέλας μπογιατισθούν με δύο χέρια μπογιά. Ο ΜΥ5 αναφέρει στη γραπτή δήλωση του μεταξύ άλλων πως όταν διαπιστώθηκε κατά τη διάρκεια των εργασιών ότι προκαλούνταν ζημιές στα κεραμικά της οροφής του κτηρίου, ο ΜΕ 2 του ζήτησε να τοποθετήσει χαρτόνια στο δάπεδο κάτι που απέτρεψε ο ΜΥ4 με τη δικαιολογία ότι θα προκαλείτο φωτιά. Αναφέρει επίσης ότι ο ΜΕ2 τον ρώτησε εάν η ηλεκτρική τάση στο κτήριο ήταν τριφασική διότι είχε σκοπό να χρησιμοποιήσει μεγάλης διατομής ήλεκτρα ώστε να αποπερατώσει γρήγορα την εργασία της κατασκευής. Οι θέσεις αυτές ουδέποτε υποβλήθηκαν στον ΜΕ1 για να δώσει τη δική του εκδοχή. Ο ΜΥ5 μάλιστα χωρίς να αναφέρει από που άντλησε τη γνώση του σε σχέση με τα ηλέκτρα, εφόσον στα προσόντα του στα οποία και αναφέρθηκε δεν συμπεριλαμβάνονται οποιεσδήποτε γνώσεις σε σχέση με κατασκευές, προφανώς για να υποστηρίξει τις θέσεις των εναγόμενων για την αιτία πρόκλησης των ισχυριζόμενων ζημιών αναφέρει ότι όσο μεγαλύτερο είναι το ήλεκτρο τόσο μεγαλύτερες είναι και οι ζημιές που προκαλούνται από αυτά. Η θέση του ότι προειδοποίησε γραπτώς τους ενάγοντες ότι δεν λάμβαναν τα απαιτούμενα μέτρα για την ασφάλεια του κτηρίου δεν συνάδει με το περιεχόμενο της επιστολής τεκμ. 5 στην οποία γίνεται αναφορά για την τήρηση μέτρων μόνο σε σχέση με την ασφάλεια των εργαζομένων και του κοινού. Προσπάθησε επίσης να καταστήσει υπεύθυνους του ενάγοντες για το γεγονός της απουσίας του επιβλέποντα μηχανικού δηλαδή του ΜΥ4 κατά την επιθεώρηση των ζημιών, λέγοντας ότι ο ΜΕ1 παρέλειψε να τον ενημερώσει. Από τη μαρτυρία όμως που τέθηκε στο Δικαστήριο δεν προκύπτει ότι ο ΜΕ1 είτε οι ενάγοντες ανέλαβαν να ενημερώσουν τον ΜΥ4 για την επιθεώρηση των ζημιών. Αντίθετα οι ίδιοι οι εναγόμενοι και συγκεκριμένα με την επιστολή του δικηγόρου τους τεκμ. 25 ζήτησαν όπως ο ΜΕ1 επικοινωνήσει με τον ΜΥ5 με σκοπό τον καθορισμό της μέρας και ώρας της επιθεώρησης έτσι ώστε να φροντίσουν να παρευρίσκεται και εκ μέρους τους εμπειρογνώμονας και ή αντιπρόσωπος τους. Όπως αναφέρει ο ΜΥ5 στη γραπτή του δήλωση στις 19.12.2008 πήγε στο γραφείο του ΜΕ2 αφού προηγουμένως είχε εκδώσει και υπογράψει στο γραφείο του σχετική επιταγή για το συμφωνηθέν ποσό των €6.000 με σκοπό την εξόφληση των εναγόντων. Μετά που ο ΜΕ2 πήρε στα χέρια του την επιταγή του ανέφερε ότι το τελικό κόστος της κατασκευής της ταμπέλας ήταν €12.000 και του έδωσε το τιμολόγιο τεκμ. 3 και την απόδειξη τεκμ.
  6. Ο ίδιος αντέδρασε και αρνήθηκε να υπογράψει αλλά και να παραλάβει το τιμολόγιο. Αναγκάσθηκε όμως να παραλάβει την απόδειξη έστω και εάν δεν συμφωνούσε με το περιεχόμενο της. Ο ΜΥ5 δεν έπεισε για την αλήθεια της εκδοχής του για τους λόγους που εξηγούνται αμέσως στη συνέχεια. Κατ΄ αρχήν ο ισχυρισμός του ότι είχε εκδώσει και υπογράψει από προηγουμένως στο γραφείο του τη σχετική επιταγή θεωρώ ότι τέθηκε επιτηδευμένα για να συνάδει με τη δική του εκδοχή. Το ίδιο θα έλεγα και για τον ισχυρισμό του ότι πλήρωσε το ποσό των €6.000 χωρίς να ζητήσει να παραλάβει πρώτα σχετικό τιμολόγιο. Και αυτό ενώ με τη γραπτή του δήλωση παρουσιάζει το εαυτό του ως ένα έμπειρο επιχειρηματία με προσόντα σε θέματα διεύθυνσης, διαπραγματεύσεων και μάρκετινγκ. Σημειώνεται παράλληλα πως η θέση του ότι αρνήθηκε να παραλάβει το τιμολόγιο ουδέποτε υποβλήθηκε στον ΜΕ2 έτσι ώστε αυτός να δώσει τη δική του εκδοχή. Εκείνο όμως που πλήττει σοβαρά την αξιοπιστία της εκδοχής του ΜΥ5 για το οποίο και δεν έδωσε οποιαδήποτε επαρκή ή λογική εξήγηση είναι γιατί ενώ όπως προκύπτει από τη μαρτυρία του γνώριζε για τις ισχυριζόμενες ζημιές που προκλήθηκαν στο ακίνητο των εναγόμενων, οι οποίες μάλιστα σύμφωνα με την ανταπαίτηση τους ανέρχονται στο ποσό των €10.000, ο ίδιος εξέδωσε επιταγή και έσπευσε να εξοφλήσει ολόκληρο το οφειλόμενο, σύμφωνα πάντα με τους ισχυρισμούς του, ποσό προς τους ενάγοντες. Από το σύνολο της μαρτυρίας του ΜΥ5 αλλά και του ΜΥ4 σε καμία περίπτωση δεν προκύπτει ότι οι ζημίες διαπιστώθηκαν αργότερα και ούτε έχει τεθεί τέτοιος ισχυρισμός από τους εναγόμενους. Ο ΜΥ5 μάλιστα στη γραπτή του δήλωση ισχυρίζεται ότι σε συνάντηση που είχαν στο γραφείο του προς εξεύρεση συμβιβαστικής λύσης απαίτησε από τον ΜΕ2 να επιδιορθώσει τις ζημιές που προκάλεσε στο κτήριο των εναγόμενων και αυτός αρνήθηκε. Καμία όμως εξήγηση δεν έδωσε για ποιο λόγο δεν έκανε καμία αναφορά στο ζήτημα των ζημιών όταν πλήρωνε το ποσό των €6.000 που σύμφωνα με την εκδοχή του ήταν προς πλήρη εξόφληση της εργασίας που εκτέλεσαν οι ενάγοντες. Επίσης εύλογα ερωτήματα αφήνει και η συμπεριφορά του ΜΥ5 μετά από την έκδοση της απόδειξης που σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του αντί προς εξόφληση εκδόθηκε έναντι του ποσού των €12.
  7. Το λιγότερο που αναμενόταν από ένα έμπειρο επιχειρηματία όπως ο ίδιος παρουσίασε τον εαυτό του θα ήταν, αν όχι να σταματήσει την πληρωμή της επιταγής μέχρι την επίλυση της διαφορά που κατά τον ίδιο είχε προκύψει, τουλάχιστον να επιφυλάξει γραπτώς είτε προσωπικά ο ίδιος είτε μέσω του επιβλέποντα μηχανικού της κατασκευής τα δικαιώματα της εταιρείας του σε σχέση με την μη αποδοχή του περιεχόμενου της απόδειξης, όπως άλλωστε έπραξε και όταν διαπίστωσε, όπως ισχυρίσθηκε, ότι οι ενάγοντες κατά την εκτέλεση των εργασιών δεν λάμβαναν όλα τα απαραίτητα μέτρα ασφάλειας προς αποφυγή ατυχημάτων του προσωπικού τους αλλά και του κοινού γενικότερα. Για να δικαιολογήσει βέβαια της στάση του αυτή για πρώτη φορά στο στάδιο της αντεξέτασης του ισχυρίσθηκε ότι μετέβηκε στην τράπεζα για να σταματήσει την πληρωμή της επιταγής αλλά δεν το έκανε γιατί τον εμπόδισε ο ΜΥ4, κάτι που βέβαια ο τελευταίος ουδέποτε ανέφερε κατά την μαρτυρία του. Ακόμα κάτι που διαπιστώνεται είναι ότι ο ΜΥ5 ποτέ προηγουμένως παρά μόνο στο στάδιο της αντεξέτασης του ισχυρίσθηκε ότι ουδέποτε είδε τον λογαριασμό τεκμ.
  8. Στο σημείο αυτό υπενθυμίζεται ότι η θέση αυτή ουδέποτε υποβλήθηκε στον ΜΕ2 ο οποίος ανέφερε ότι πριν την πληρωμή του ποσού των €6.000 έδωσε στον ΜΥ5 το λογαριασμό τεκμ.
  9. Επίσης ουδέποτε υποβλήθηκε κατά την αντεξέταση του ΜΕ2 η θέση που πρόβαλε ο ΜΥ5 σύμφωνα με την οποία κατά την ημέρα που πλήρωσε το ποσό των €6.0000 αρνήθηκε να παραλάβει το τιμολόγιο τεκμ.
  10. Για πρώτη φορά μάλιστα κατά την αντεξέταση του ισχυρίσθηκε ότι ο ΜΕ 2 άφησε το τιμολόγιο τεκμ.3 στο γραφείο του όταν πήγε εκεί τον Ιανουάριο του 2009 για να συζητήσουν τις διαφορές τους. Όλα τα πιο πάνω πλήττουν σοβαρά την αξιοπιστία της εκδοχής του ΜΥ5 η οποία και δεν γίνεται αποδεκτή. Ως αποτέλεσμα όλων των πιο πάνω και χωρίς σε καμία περίπτωση να καταλήγω σε εύρημα για την επακριβή αξία της επίδικης εργασίας, εξετάζοντας στο μέτρο του ισοζυγίου των πιθανοτήτων το σύνολο της μαρτυρίας που έγινε αποδεκτή μεταξύ των δύο διαφορετικών εκδοχών σε σχέση με την απαίτηση, αποδέχομαι την εκδοχή των εναγόντων και καταλήγω στα ανάλογα ευρήματα, ότι δηλαδή το αντάλλαγμα για τη επίδικη εργασία συμφωνήθηκε μετά την ολοκλήρωση της κατασκευής της ταμπέλας στο ποσό των €12.000,25 σεντ συμπεριλαμβανομένου του ΦΠΑ. Έναντι του ποσού αυτού οι εναγόμενοι κατέβαλαν το ποσό €6.000 για την πληρωμή του οποίου οι ενάγοντες εξέδωσαν και παρέδωσαν στους εναγόμενους σχετική απόδειξη και παρέμεινε οφειλόμενο υπόλοιπο το ποσό των €6.000,25 σεντ. Σε σχέση με την ανταπαίτηση των εναγόμενων με βάση την αξιολόγηση και τη μαρτυρία που έγινε αποδεκτή καταλήγω σε εύρημα ότι κατά την εκτέλεση της εργασίας οι ενάγοντες προκάλεσαν ζημιά σε μέρος των κεραμικών της οροφής του κτηρίου των εναγόμενων το κόστος αποκατάστασης της οποίας ανέρχεται στο ποσό των €1.170 καθώς και ζημιά στο στηθαίο της ταράτσας η αποκατάσταση της οποίας ανέρχεται στο ποσό των €
  11. Ως αποτέλεσμα των πιο πάνω η αξίωση των εναγόντων επιτυγχάνει εις ολόκληρο ενώ η ανταπαίτηση των εναγόμενων επιτυγχάνει μερικώς. Εκδίδεται συνεπώς απόφαση στην αγωγή υπέρ των εναγόντων και εναντίον των εναγόμενων για το ποσό των €6.000,25 σεντ πλέον νόμιμο τόκο. Στην ανταπαίτηση εκδίδεται απόφαση υπέρ των εναγόμενων και εναντίον των εναγόντων για το ποσό των €1.420= πλέον νόμιμο τόκο. Ήταν εισήγηση του ευπαίδευτου συνήγορου των εναγόντων ότι τα έξοδα των εναγόμενων στην ανταπαίτηση θα πρέπει να περιοριστούν μέχρι την ημερομηνία που έδωσε μαρτυρία ο ΜΕ1 ή έστω ο ΜΕ2 ο οποίος κατά την μαρτυρία του αποδέχθηκε ότι οι ενάγοντες προκάλεσαν τις συγκεκριμένες ζημιές. Η θέση αυτή δεν με βρίσκει σύμφωνη. Αφενός υπενθυμίζεται ότι οι ενάγοντες με την απάντηση τους στην υπεράσπιση και την υπεράσπιση τους στην ανταπαίτηση αρνούνται ότι προκάλεσαν οποιαδήποτε ζημιά στους εναγόμενους. Στη προκειμένη περίπτωση η απαίτηση και η ανταπαίτηση εκδικάσθηκαν μαζί και οι ενάγοντες παρουσίασαν πρώτοι την μαρτυρία τους τόσο για την απόδειξη της απαίτησης τους όσο και για την υπεράσπιση τους στην ανταπαίτηση των εναγόμενων. Το γεγονός ότι μέσα από τη μαρτυρία που προσκόμισαν προέκυψε η ευθύνη τους για τις δύο συγκεκριμένες ζημιές δεν διαφοροποιεί το ζήτημα της επιδίκασης εξόδων στην ανταπαίτηση. Επιπρόσθετα θα πρέπει να υπογραμμισθεί ότι το ποσό της αποκατάστασης των συγκεκριμένων ζημιών για τις οποίες σύμφωνα με τα ευρήματα του Δικαστηρίου ευθύνονται οι ενάγοντες κατά την διάρκεια της δικαστικής διαδικασίας δεν κατατέθηκε στο Δικαστήριο κάτι που οι ενάγοντες είχαν κάθε δικαίωμα να πράξουν. Συνακόλουθα τα έξοδα της αγωγής επιδικάζονται υπέρ των εναγόντων και εναντίον των εναγόμενων όπως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο στην κλίμακα της αγωγής. Τα έξοδα της ανταπαίτησης επιδικάζονται υπέρ των εναγόμενων και εναντίον των εναγόντων όπως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο στην ανάλογη κλίμακα επιτυχίας της ανταπαίτησης. (Υπ.) ............ Στ. Λουκίδου-Βασιλείου, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΝ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ Subject: Civil/Other action/Final Αναφορά: Συμφωνία εκτέλεσης εργασίας. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.