ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΠΙΣΤΩΤΙΚΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΤΡΟΟΔΟΥΣ ΛΤΔ ν. A.SANTIS DEVELOPERS LTD κ.α., Γενική Αίτηση αρ.: 353/2015, 9/3/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2018:A88 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Στ. Τσιβιτανίδου-Κίζη, Α.Ε.Δ. Γενική Αίτηση αρ.: 353/2015 Μεταξύ: ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΠΙΣΤΩΤΙΚΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΤΡΟΟΔΟΥΣ ΛΤΔ, εκ Κυπερούντας Αιτητών και
- A.SANTIS DEVELOPERS LTD, από την Λεμεσό
- ΑΝΔΡΕΑΣ ΣΑΝΤΗΣ, από το Πελένδρι
- ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΣΥΓΓΕΡΗΣ, από την Γερμασόγεια Καθ' ων η Αίτηση ----------------------------- Ημερομηνία: 9 Μαρτίου, 2018 Εμφανίσεις: Για τους Αιτητές: κ. Παύλος Παύλου για ΧΡΙΣΤΑΚΗΣ ΛΟΥΚΑ & ΣΙΑ Δ.Ε.Π.Ε. Για τον Καθ' ου η Αίτηση: κα Έλλη Χριστοφόρου για ΣΤΕΛΙΟΣ Κ. ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ Α Π Ο Φ Α Σ Η Με την υπό κρίση Γενική Αίτηση οι Αιτητές αιτούνται: Την έκδοση διατάγματος του Δικαστηρίου με το οποίο να επιτρέπεται η εγγραφή της Διαιτητικής Απόφασης ημερομηνίας 6/9/2013, που εκδόθηκε εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση 1, 2 και 3, ως τελική ωσάν να ήταν απόφαση πολιτικού Δικαστηρίου και συνακόλουθα η εκτέλεση της κατά τον ίδιο τρόπο όπως εκτελούνται οι εν λόγω αποφάσεις. Η Αίτηση στηρίζεται στο άρθρο 52 του περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμου 22/85, όπως τροποποιήθηκε, στο άρθρο 21 του περί Διαιτησίας Νόμου του Κεφ. 4, στους περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικούς Κανονισμούς Δ.47 Θ.1-3, Δ.48 Θ.1-9, Δ.64 και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Η Αίτηση υποστηρίζεται από Ένορκη Δήλωση του Ανδρέα Καλλή, από την Λεμεσό, το περιεχόμενο της οποίας έχει ως εξής: «
- Εργάζομαι στην υπηρεσία των ως άνω αιτητών και είμαι δεόντως εξουσιοδοτημένος να προβώ στην παρούσα ένορκη δήλωση.
- Γνωρίζω πολύ καλά τα γεγονότα της παρούσης υπόθεσης τόσο από προσωπική γνώση όσο και από έγγραφα που περιήλθαν στην κατοχή και φύλαξη μου και για όσα νομικά θέματα αναφέρω λαμβάνω καθοδήγηση από το δικηγόρο μας κ. Χριστάκη Λουκά & Σια Δ.Ε.Π.Ε.
- Στις 06/09/2013 εξεδόθη υπέρ του Συνεργατικού Ταμιευτηρίου Πελενδριού Λτδ και εναντίον των καθ' ων η αίτηση 1,2 και 3, διαιτητική απόφαση, η οποία κατατίθεται και σημειώνεται ως "Τεκμήριο 1", και η οποία επιδόθηκε δεόντως στον καθ' ου η αίτηση 1, στις 28/1/2014, στον καθ'ου η αίτηση 2 στις 25/1/2014 και στον καθ' ου η αίτηση 3 στις 22/1/2014 . Τα σχετικά επιδοτήρια κατατίθενται ως "Τεκμήριο 2".
- Εξ' όσων κάλλιον γνωρίζω και πιστεύω και εξ όσων πληροφορούμαι από το δικηγόρο μας, το Συνεργατικό Ταμιευτήριο Πελενδριού Λτδ κατόπιν απόφασης που πάρθηκε από την ειδική γενική συνέλευση των μετόχων του και την έγκριση του Εφόρου Υπηρεσίας Συνεργατικών Εταιρειών (στην συνέχεια θα αναφέρετε ως ο «Έφορος»), ημερομηνίας 07/02/2014, συγχωνεύτηκε, με έναρξη ισχύος της συγχώνευσης στις 02/11/2013, με τη Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Κυπερούντας Λτδ (η αποδεχόμενη εταιρεία) και για το λόγο αυτό ακυρώθηκε η εγγραφή της και έχει διαλυθεί στις 07/02/
- Η αποδεχόμενη εταιρεία, με τη συγχώνευση και την εγγραφή της μεταφοράς στον Έφορο, αποδέχθηκε και τη μεταφορά όλων ανεξαιρέτως των στοιχείων του ενεργητικού και του παθητικού του Συνεργατικού Ταμιευτηρίου Πελενδριού Λτδ και το διαδέχθηκε εξ ολοκλήρου σε όλα τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις του, συμπεριλαμβανομένων και των δικαιωμάτων που πηγάζουν από την διαιτητική απόφαση, ημερομηνίας 06/09/2013 (Τεκμήριο 1), και περαιτέρω όλες οι πράξεις, συμβόλαια και τα άλλα έγγραφα του θα συνεχίσουν να ισχύουν.
- Αναφέρω περαιτέρω ότι εξ όσων κάλλιον γνωρίζω και πιστεύω, η αποδεχόμενη εταιρεία στις 07/02/2014, μετονομάστηκε, σε Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Τροόδους Λτδ (η οποία στη συνέχεια θα αναφέρεται ως «οι Αιτητές»). Καταθέτω ως «Τεκμήριο 3» γνωστοποίηση του Εφόρου, ημερομηνίας 07/02/2014, με την οποία επιβεβαιώνεται και γνωστοποιείται η έγκριση της συγχώνευσης και μετονομασίας των Αιτητών ως αναφέρεται ανωτέρω.
- Εξ όσων κάλλιον γνωρίζω και πιστεύω και εξ όσων πληροφορούμαι από το δικηγόρο της εταιρείας μας οι καθ' ων η αίτηση δεν αμφισβήτησαν και ούτε άσκησαν οποιοδήποτε ένδικο μέσο εναντίον της απόφασης του Διαιτητή ημερομηνίας 06/09/2013 και έτσι η Διαιτητική απόφαση κατέστη οριστική και τελεσίδικη.
- Εξ όσων κάλλιον γνωρίζω και πιστεύω και εξ όσων με συμβουλεύει ο δικηγόρος μας είναι ορθό και δίκαιο υπό τις περιστάσεις της υπόθεσης όπως το σεβαστό δικαστήριο παραχωρήσει άδεια για εκτέλεση της διαιτητικής απόφασης, όπως εκδόθηκε και οριστικοποιήθηκε στις 06/09/2013, ως απόφασης πολιτικού δικαστηρίου.
- Εκ των ανωτέρω υιοθετώ την αίτηση που συνέταξε ο δικηγόρος της αιτήτριας εταιρείας και αιτούμαι την έκδοση του διατάγματος εγγραφής της απόφασης προς εκτέλεση.» Οι Καθ' ων η Αίτηση καταχώρισαν Ένσταση, προβάλλοντας τους ακόλουθους λόγους: «
- Η αμφισβητούμενη απόφαση δεν είναι αιτιολογημένη ή και δεόντως και/ή επαρκώς και/ή πλήρως αιτιολογημένη και/ή ουδεμία αναφορά γίνεται σ' αυτήν αναφορικά με τους λόγους ή και παράγοντες που λήφθησαν υπόψη για τη λήψη της.
- Ο διαιτητής κατά την έναρξη ή και διεξαγωγή της διαδικασίας της διαιτησίας δεν έλαβε υπόψη του και/ή δεν τήρησε την ακολουθητέα και/ή εφαρμοστέα και/ή ορθή διαδικασία και/ή κανονισμούς και/ή η αναφερόμενη διαδικασία ήταν αντικανονική και/ή ελαττωματική και/ή παράτυπη.
- Ο διαιτητής, κατά τη διεξαγωγή της διαδικασίας της διαιτησίας δεν έλαβε υπόψη του ή και δεν έδωσε βαρύτητα ή ικανοποιητική βαρύτητα στην υπεράσπιση ή και θέσεις των Καθ' ων η αίτηση.
- Ο διαιτητής κατά τη διεξαγωγή της διαδικασίας της διαιτησίας και/ή κατά τη λήψη της αμφισβητούμενης απόφασης πλανήθηκε και/ή αγνόησε πλήρως ή και δεν έλαβε υπόψη του τη μαρτυρία και/ή τα πραγματικά γεγονότα και/ή στοιχεία που σχετίζονται με την επίδικη διαφορά και/ή δεν ακολούθησε και/ή δεν τήρησε τους κανόνες σχετικά με τη λήψη μαρτυρίας και/ή η αμφισβητούμενη απόφαση βασίσθηκε σε μη αποδεκτή μαρτυρία.
- Η αμφισβητούμενη απόφαση βασίσθηκε πάνω σε άσχετα και/ή ανεπαρκή γεγονότα και/ή στοιχεία.
- Η αμφισβητούμενη απόφαση είναι λανθασμένη και/ή αυθαίρετη και/ή είναι προϊόν πλάνης ως προς τα πραγματικά γεγονότα και ως προς το νόμο και/ή ελλειπούς και/ή λανθασμένης έρευνας και/ή βασίστηκε σε λανθασμένα νομικά κριτήρια.
- Η αμφισβητούμενη απόφαση είναι γενική, ασαφής και αόριστη και δεν καθορίζει σαφώς το τρόπο ή τα όρια ευθύνης των εγγυητών και καταλήγει σε αδικία.
- Η αμφισβητούμενη απόφαση εκδόθηκε κατά παράβαση των αρχών της φυσικής δικαιοσύνης και/ή χωρίς να τηρηθούν οι αρχές αυτές και/ή χωρίς να εξετασθεί δίκαια και/ή νομότυπα η υπόθεση.
- Η αμβισβητούμενη απόφαση περαιτέρω είναι λανθασμένη και αυθαίρετη καθότι προνοεί γενικά και αόριστα ότι οι Αιτητές δύνανται να αυξομειώνουν το συμφωνηθέν και/ή καθορισθέν χρεωστικό επιτόκιο επί του ποσού του ισχυριζόμενου δανείου.
- Η αμφισβητούμενη απόφαση εκδόθηκε από το διαιτητή καθ' υπέρβαση και/ή κατάχρηση των εξουσιών που του παρέχονται από τον περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμο και τους τροποποιητικούς αυτού νόμους, τους περί Συνεργατικών Εταιρειών Θεσμούς, τον περί Διαιτησίας Νόμο Κεφ. 4 και κάθε άλλο σχετικό νόμο ή και κανονισμό.
- Ότι οι Καθ' ων η αίτηση παραπλανήθηκαν και/ή εξαπατήθηκαν από τους Αιτητές στο να μην αμφισβητήσουν την ορθότητα και/ή δεσμευτικότητα της διαιτητικής απόφασης και/ή να προσβάλουν αυτήν δικαστικά.
- Οι Αιτητές περαιτέρω λέγουν ότι στο ζητούμενο ποσό περιλαμβάνονται χρεώσεις που έχουν επιβληθεί μονομερώς και/ή αυθαίρετα και/ή κατά παράβαση της επίδικης συμφωνίας των διαδίκων και/ή του νόμου και/ή της καλής τραπεζικής πρακτικής:
- Οι Αιτητές κατά παράβαση των συμφωνιών τους και/ή των εκ του νόμου καθηκόντων και/ή υποχρεώσεων τους και/ή της καλής τραπεζικής πρακτικής. α) Παρέλειψαν να ενημερώσουν τους Καθ' ων η αίτηση, για το ύψος του τόκου που αυτοί θα χρεώνονταν κάθε φορά αναφορικά με το επίδικο δάνειο και/ή τραπεζική διευκόλυνση και/ή τον τρόπο με τον οποίο αυτός θα υπολογιζόταν και/ή τον χρόνο κατά τον οποίο θα εισπράττετο και/ή θα χρεωνόταν στον λογαριασμό των Καθ' ων η αίτηση β) Παρέλειψαν να παρέχουν στους Καθ'ων η αίτηση, λεπτομέρειες για τυχόν άλλες χρεώσεις και/ή ανάκτηση εξόδων που τυχόν να σχετίζοντο με το επίδικο δάνειο και/ή τραπεζική διευκόλυνση. γ) Προέβησαν σε αλλαγές στο επιτόκιο και/ή στον τρόπο υπολογισμού του και/ή στον χρόνο καταβολής του και/ή σε άλλες αλλαγές σχετικές με το επίδικο δάνειο και/ή τραπεζική διευκόλυνση χωρίς να ενημερώσουν τους Καθ'ων η αίτηση και/ή χωρίς την αποδοχή των Καθ' ων η αίτηση. δ) Παρέλειψαν να ενημερώσουν και/ή δώσουν στους Καθ'ων η αίτηση αντίγραφο των τροποποιημένων όρων και/ή αλλαγών στην αρχική τους συμφωνία. ε) Προέβησαν σε μονομερείς και/ή αυθαίρετες και/ή παράνομες χρεώσεις και/ή επιβολές εξόδων και/ή τόκων και/ή άλλων επιβαρύνσεων. ζ) Παρέλειψαν να παρέχουν και/ή να παρέχουν στους Καθ'ων η αίτηση τακτικά καταστάσεις λογαριασμού. η) Παρέλειψαν να παράσχουν στους Καθ' ων η αίτηση με πληροφορίες και/ή λεπτομέρειες των χρεώσεων και/ή επιβαρύνσεων που επέβαλλαν στους Καθ'ων αίτηση.» Η ένσταση στηρίζεται στον περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμο Ν.22/85, άρθρα 2, 21, 23, 52, και 53, στον περί Διαιτησίας Νόμο, Κεφ.4, άρθρα 19, 20
(2)και 30, και στους τροποποιητικούς αυτών νόμους, στους περί Συνεργατικών Εταιρειών Θεσμούς, Θεσμοί 58, 59, 61, 78, 79, 81 και 90, στους περί Πολιτικής Δικονομίας Κανονισμούς Δ.48Κ1-4, Δ.64Κ1,2 και στις συμφυείς εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου. Την Ένσταση υποστηρίζει Ένορκη Δήλωση του Καθ' ου η Αίτηση 2, Ανδρέα Σάντη, ο οποίος αναφέρει τα εξής: «
- (α) Είμαι ο Καθ'ου η αίτηση 2 στην αίτηση με το πιο πάνω αριθμό και τίτλο και γνωρίζω καλά τα γεγονότα που αφορούν τη παρούσα αίτηση. Προβαίνω στη παρούσα ένορκη δήλωση και εκ μέρους, για λογαριασμό και κατ' εξουσιοδότηση των Καθ'ων αίτηση 1 και
- (β) Περαιτέρω προβαίνω στη παρούσα ένορκη δήλωση και από νομική συμβουλή που έχω λάβει από το δικηγόρο μας.
- (α) Από τη παράγραφο 3 της ένορκης δήλωσης του Ανδρέα Καλλή που συνοδεύει την αμφισβητούμενη αίτηση, παραδέχομαι την έκδοση της αμφισβητούμενης απόφασης, πλην όμως αρνούμαι το περιεχόμενο της και το οφειλόμενο ποσό.
- Αρνούμαι τις παραγράφους 1 μέχρι 9 και της αμφισβητούμενης ένορκης δήλωσης και προς υποστήριξη της ένστασης μας λέγω τα ακόλουθα:
- Αμέσως μετά την παραλαβή από μέρους μας της αμφισβητούμενης διαιτητικής απόφασης επικοινώνησα με τους Αιτητές με σκοπό να τους αναφέρω ότι δεν συμφωνούσαμε με την διαιτητική απόφαση και ότι αυτή ήταν αντικανονική παράτυπη και ελαττωματική και ότι θέλαμε να προσβάλομε αυτήν. Οι Αιτητές ή και αντιπρόσωπος και υπάλληλος τους, με διαβεβαίωσαν ότι δεν χρειαζόταν να προσβάλομε δικαστικά τη διαιτητική απόφαση και ότι το θέμα των αμφισβητουμένων ποσών θα διευθετείτο μεταξύ μας. Οι Αιτητές αντί να προχωρήσουν στη διευθέτηση των μεταξύ μας διαφορών, κατά παράβαση των υποχρεώσεων και διαβεβαιώσεων τους, προχώρησαν με την καταχώρηση της αμφισβητούμενης αίτησης.
- Πριν την έναρξη της διαδικασίας της διαιτησίας είχα επικοινωνία με τους Αιτητές, το γραμματέα ή και τον εκπρόσωπο τους κατά την όποια συζητήσαμε τις διαφορές μας αναφορικά με το οφειλόμενο υπόλοιπο, τους επιβληθέντες τόκους, το ύψος του επιτοκίου, τις χρεώσεις ή και άλλα δικαιώματα τα οποία οι Αιτητές, χρέωναν το πιο πάνω λογαριασμό δανείου. Εκτός από τις πιο πάνω χρεώσεις έθεσα στους Αιτητές, το θέμα των λανθασμένων, ελλιπών, παράτυπων, αντικανονικών πιστώσεων στον αναφερόμενο λογαριασμό με αποτέλεσμα ο λογαριασμός να μην παρουσιάζει το πραγματικό ή και αληθές υπόλοιπο. Το πιο πάνω θέμα καθώς και τα άλλα θέματα τα έθεσα και στον αναφερόμενο διαιτητή κατά την εκδίκαση της διαιτησίας ο οποίος λανθασμένα παράτυπα και αντικανονικά παρέλειψε να εξετάσει και αποφασίσει για αυτά.
- Επανειλημμένα ζητήσαμε από τους Αιτητές, τους αξιωματούχους και υπαλλήλους τους όπως μας προμηθεύσουν με καταστάσεις όλων των προαναφερόμενων λογαριασμών, αυτοί όμως ουδέποτε μου έχουν δώσει τέτοιους λογαριασμούς.
- Έχομε επανειλημμένα αμφισβητήσει τα απαιτούμενα από τους Αιτητές ποσά για το προαναφερθέντο δάνειο λόγω του ότι αυτοί παράνομα και κατά παράβαση της συμφωνίας τους αρνούνται να μας δώσουν πλήρεις και αναλυτικούς λογαριασμούς και αυτοί αυθαίρετα και αδικαιολόγητα έχουν επιβάλει και απαιτούν τα ισχυριζόμενα από αυτούς ποσά.
- Κατά την εκδίκαση της διαιτησίας για επίλυση της διαφοράς μας με τους Αιτητές ήμουν προσωπικά παρών.
- Η ακροαματική διαδικασία της διαιτησίας δεν διεξήχθη νομότυπα και νόμιμα ούτε δόθηκε σε εμάς η δυνατότητα να αναπτύξουμε πλήρως τις πιο πάνω θέσεις μας και την υπεράσπιση μας. Ο διαιτητής δεν έλαβε σοβαρά υπόψη του τις θέσεις μας ότι οι Αιτητές δεν έχουν πλήρεις και ακριβείς καταστάσεις λογαριασμών για το επίδικο δάνειο και ότι οι Αιτητές έχουν προβεί σε αυθαίρετες, παράνομες, υπερβολικές και αδικαιολόγητες χρεώσεις, επιβολές τόκων, δικαιωμάτων, τελών ή και εξόδων, κατά παράβαση της σχετικής νομοθεσίας και της συμφωνίας δανείου.
- Ο αναφερόμενος διαιτητής αντί να μας δώσει την ευκαιρία να αναπτύξουμε τις θέσεις μας και να εκθέσωμε τη μαρτυρία μας, δεν έλαβε καθόλου υπόψη τα πιο πάνω και με παρέπεμψε «να τα βρούμε με τους Αιτητές», δηλ. να λύσομε τις μεταξύ μας διαφορές σε μεταγενέστερο χρόνο.
- Επαναλαμβάνω τα πιο πάνω και λεω ότι ο αναφερόμενος διαιτητής δεν διεξήγαγε τη διαδικασία της διαιτησίας κανονικά, νομότυπα ή και ορθά και ότι η διαιτησία έχει διεξαχθεί ή και η προσβαλλόμενη απόφαση έχει ληφθεί παράτυπα, παράνομα, λανθασμένα και αντικανονικά. Ειδικώτερα αναφέρω: α) Η αναφερόμενη διαδικασία έχει διεξαχθεί χωρίς να τηρηθούν κανονικά πρακτικά. β) Η προσβαλλόμενη απόφαση δεν είναι αιτιολογημένη ή και δεόντως, επαρκώς ή πλήρως αιτιολογημένη ή και ουδεμία αναφορά γίνεται σ' αυτήν αναφορικά με τους λόγους ή και παράγοντες που λήφθηκαν υπόψη για τη λήψη της. γ) Ο διαιτητής κατά την έναρξη ή και διεξαγωγή της διαδικασίας της διαιτησίας δεν έλαβε υπόψη του, δεν τήρησε την ακολουθητέα, εφαρμοστέα και ορθή διαδικασία και κανονισμούς και η αναφερόμενη διαδικασία ήταν αντικανονική, ελαττωματική και παράτυπη. Επίσης παρέλειψε να τηρήσει την αμεροληψία και αντικειμενικότητα του και αντί να τηρήσει τις νόμιμες διαδικασίες και να εξετάσει την ουσία της διαφοράς, παρότρυνε τη σύζυγο μου να παραδεχτούμε την απαίτηση των αιτητών και μετά την διαιτησία να βρίσκαμε τρόπο διευθέτησης της απαίτησης τους. δ) Ο διαιτητής, κατά τη διεξαγωγή της διαδικασίας της διαιτησίας δεν έλαβε υπόψη του ή και δεν έδωσε βαρύτητα ή ικανοποιητική βαρύτητα στην υπεράσπιση ή και θέσεις μας. ε) Ο διαιτητής κατά τη διεξαγωγή της διαδικασίας της διαιτησίας και/ή κατά τη λήψη της προσβαλλόμενης απόφασης πλανήθηκε και/ή αγνόησε πλήρως ή και δεν έλαβε υπόψη του τη μαρτυρία και/ή τα πραγματικά γεγονότα και/ή στοιχεία που σχετίζονται με την επίδικη διαφορά και/ή δεν ακολούθησε και/ή δεν τήρησε τους κανόνες σχετικά με τη λήψη μαρτυρίας και/ή η προσβαλλόμενη απόφαση βασίσθηκε σε μη αποδεκτή μαρτυρία. ζ) Η προσβαλλόμενη απόφαση βασίσθηκε πάνω σε άσχετα και/ή ανεπαρκή γεγονότα και/ή στοιχεία. η) Η προσβαλλόμενη απόφαση είναι λανθασμένη .αυθαίρετη, προϊόν πλάνης ως προς τα πραγματικά γεγονότα και ως προς το νόμο και ελλιπούς και λανθασμένης έρευνας και βασίστηκε σε λανθασμένα νομικά κριτήρια. θ) Η προσβαλλόμενη απόφαση είναι γενική, ασαφής και αόριστη και δεν καθορίζει σαφώς το τρόπο ή τα όρια ευθύνης των εγγυητών και καταλήγει σε αδικία. ι) Η προσβαλλόμενη απόφαση εκδόθηκε κατά παράβαση των αρχών της φυσικής δικαιοσύνης και χωρίς να τηρηθούν οι αρχές αυτές και χωρίς να εξετασθεί δίκαια και νομότυπα η υπόθεση. κ) Η προσβαλλόμενη απόφαση εκδόθηκε από το διαιτητή καθ' υπέρβαση ή και κατάχρηση των εξουσιών που του παρέχονται από τον περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμο και τους τροποποιητικούς αυτού νόμους, τους περί Συνεργατικών Εταιρειών Θεσμούς, τον περί Διαιτησίας Νόμο Κεφ. 4 και κάθε άλλο σχετικό νόμο ή και κανονισμό.
- Επαναλαμβάνω τα πιο πάνω και λέγω ότι η προσβαλλόμενη απόφαση είναι καταφανώς λανθασμένη, αυθαίρετη, βασισμένη σε λανθασμένα και ανεπαρκή στοιχεία ή γεγονότα και σε λανθασμένα νομικά κριτήρια και δεν εκδόθηκε μετά από ενδελεχή, ολοκληρωμένη, κατάλληλη και επαρκή έρευνα και εκτίμηση και ότι είναι ορθό και δίκαιο όπως αύτη η αμφισβητούμενη αίτηση απορριφθεί.» Το άρθρο 52
(1)(α) του περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμου (Ν.22/85), επί του οποίου στηρίζεται η Αίτηση, προβλέπει πως όταν προκύπτει διαφορά μεταξύ Συνεργατικής Εταιρείας και μελών, καταθετών, οφειλετών ή των εγγυητών τους, η εν λόγω διαφορά θα παραπέμπεται από την Συνεργατική Εταιρεία ή από οποιοδήποτε από τα πιο πάνω πρόσωπα στον Έφορο Συνεργατικών Εταιρειών. Τα εδάφια
(2)και
(4)του ίδιου άρθρου προνοούν τα εξής: «
(2)Ο Έφορος δύναται, με τη λήψη της δυνάμει του εδαφίου
(1)παραπομπής: (α) να επιχειρήσει συνδιαλλαγή της διαφοράς ή (β) να παραπέμπει τη διαφορά προς επίλυση σε διαιτησία η οποία διεξάγεται σύμφωνα με τις διατάξεις των Θεσμών που εκδίδονται δυνάμει του εδαφίου
(6)ή, μέχρι την έκδοση τους, σύμφωνα με τις διατάξεις του περί Διαιτησίας Νόμου και τις διατάξεις των Θεσμών 78 και 79 των περί Συνεργατικών Εταιρειών Θεσμών του 1987 έως 2012.» «
(4)Οποιοσδήποτε θεωρεί τον εαυτό του αδικημένο από την απόφαση οποιουδήποτε διαιτητή ή διαιτητών, δύναται να υποβάλει Έφεση στο Δικαστήριο εντός 21 ημερών από την ημερομηνία γνωστοποίησης προς αυτόν της απόφασης.» Το εδάφιο 5 του άρθρου 52, προβλέπει πως σε περίπτωση που η απόφαση δεν εφεσιβληθεί εντός της προθεσμίας των 21 ημερών, τότε η Διαιτητική Απόφαση καθίσταται τελική και εκτελείται κατά τον ίδιο τρόπο ως οι αποφάσεις Πολιτικού Δικαστηρίου. Το άρθρο 21 του περί Διαιτησίας Νόμου Κεφ.4 προνοεί τα εξής: «21. Διαιτητική απόφαση που εκδίδεται με βάση συνυποσχετικό δύναται, με άδεια του Δικαστηρίου, να εκτελεστεί κατά τον ίδιο τρόπο όπως δικαστική απόφαση ή διάταγμα με την ίδια ισχύ και σε τέτοια περίπτωση δύναται να καταχωρηθεί δικαστική απόφαση με περιεχόμενο εκείνο της διαιτητικής απόφασης.» Οι αρχές οι οποίες διέπουν την έκδοση Διατάγματος ως το αιτούμενο, έχουν αποκρυσταλλωθεί στη νομολογία. Έχει αποφασισθεί πως η διαδικασία που οδηγεί στην εκτέλεση μιας διαιτητικής απόφασης ως απόφασης Δικαστηρίου, είναι ζήτημα τύπου. Στην υπόθεση Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Αγίας Νάπας ν. Άντη Κυριακίδη κ.α.
(2008)1 Α.Α.Δ.716 αναφέρθηκαν τα εξής: «Η διαδικασία που οδηγεί στην εκτέλεση της διαιτητικής απόφασης ως απόφαση Δικαστηρίου, είναι, κατά την άποψη μας, ζήτημα τύπου. Για να εκτελεστεί οποιαδήποτε απόφαση Δικαστηρίου χρειάζεται η εμπλοκή του ιδίου, που αφενός την διατάσσει και ταυτόχρονα την εποπτεύει. Επομένως, η διαιτητική απόφαση πρέπει κατά κάποιο τρόπο να καταχωριστεί, να "εγγραφεί" δηλαδή στα αρχεία του πρωτοκολλητείου ως απόφαση Δικαστηρίου, για να προχωρήσει η εκτέλεση της. Γι' αυτό το σκοπό υπεβλήθη η υπό συζήτηση αίτηση, και μάλιστα επιδόθηκε στους εφεσίβλητους για να προβάλουν ενώπιον του Δικαστηρίου οτιδήποτε ήθελαν, με αναφορά ασφαλώς μόνο στο επίδικο θέμα, της προώθησης δηλαδή της εκτέλεσης της διαιτητικής απόφασης.» Έχει αποφασιστεί επίσης πως αντικείμενο της εν λόγω διαδικασίας δεν είναι αυτή καθ' εαυτή η απόφαση του Διαιτητή, αφού ο Νόμος [άρθρο 52
(4)του Νόμου 22/85] παρέχει σε όποιον θεωρεί τον εαυτό του αδικημένο από την απόφαση του Διαιτητή, δικαίωμα έφεσης στο Επαρχιακό Δικαστήριο, η οποία θα πρέπει να ασκείται μέσα στην ταχθείσα από τον ίδιο τον Νόμο, προθεσμία. Στην υπόθεση Αναφορικά με την Αίτηση της Σωτηρούλλας Κωνσταντινίδου
(1995)1 Α.Α.Δ.827, το Δικαστήριο ανέφερε ότι: «Αντικείμενο της Αίτησης είναι το διάταγμα που εκδόθηκε από το Επαρχιακό Δικαστήριο για την καταχώρηση και εγγραφή της απόφασης του Διαιτητή. Δεν έχει εξηγηθεί όμως ποια είναι η σύνδεση της δικαστικής απόφασης η οποία αφορούσε μόνο στην καταχώρηση και εγγραφή της απόφασης του διαιτητή και συνακόλουθα της παροχής άδειας για εκτέλεση, με το πιο πάνω ζήτημα ουσίας που εγείρεται. Δεν έχει υποστηριχθεί καν ότι το Επαρχιακό Δικαστήριο είχε δικαιοδοσία στο πλαίσιο εκείνης της διαδικασίας, εξέτασης τέτοιου θέματος ή οποιουδήποτε θέματος αναφερόμενου στο περιεχόμενο της απόφασης του Διαιτητή και τελικά δεν έχει υποδειχθεί με ποιο τρόπο, κατά την αντίληψη της Αιτήτριας πάσχει η απόφαση του Επαρχιακού Δικαστηρίου . Δεν είναι αντικείμενο αυτής της διαδικασίας η απόφαση του Διαιτητή και, εν πάση περιπτώσει, επισημαίνω πως το άρθρο 52
(4)του Ν.22/85 παρέχει σε όποιον θεωρεί τον εαυτό του αδικημένο από την απόφαση του Διαιτητή δικαίωμα έφεσης στο Επαρχιακό Δικαστήριο που πρέπει να ασκείται μέσα στην προθεσμία που τάσσει.» Είναι επίσης νομολογημένο πως το Επαρχιακό Δικαστήριο στα πλαίσια της εν λόγω διαδικασίας δεν ελέγχει την ορθότητα της διαιτητικής απόφασης ούτε υπεισέρχεται στην ουσία της διαφοράς. Στην υπόθεση Ανδρέας Χατζηγεωργίου Νικολάου ν. Νέας Συνεργατικής Πιστωτικής Εταιρείας Αγλαντζιάς, Πολιτική Έφεση 357/08 ημερομηνίας 11.4.2012 λέχθηκαν τα εξής: «Το Επαρχιακό Δικαστήριο κατά την ενάσκηση των εξουσιών του στα πλαίσια διαδικασίας εγγραφής και εκτέλεσης διαιτητικής απόφασης δεν ελέγχει την ορθότητα της διαιτητικής απόφασης ούτε υπεισέρχεται στην ουσία της διαφοράς. Από την άλλη όμως, η διαδικασία δεν είναι απλώς τυπική εφόσον δι' αυτής επιδιώκεται η πρόσδοση δικαστικής ισχύος στη διαιτητική απόφαση για σκοπούς εκτέλεσης μέσω του επαρχιακού δικαστηρίου δια της εφαρμογής των ανάλογων δικονομικών μέτρων που εφαρμόζονται για σκοπούς εκτέλεσης δικαστικών αποφάσεων. Γι' αυτόν ακριβώς το λόγο κάθε αίτηση που υποβάλλεται στο επαρχιακό δικαστήριο για εγγραφή και εκτέλεση διαιτητικής απόφασης πρέπει να επιδίδεται στο πρόσωπο προς το οποίο στρέφεται η διαιτητική απόφαση ώστε να έχει την ευκαιρία να προβάλει ο,τιδήποτε που ενδεχομένως έχει σχέση μόνο με το επίδικο θέμα της προώθησης της εγγραφής και εκτέλεσης της διαιτητικής απόφασης χωρίς το δικαστήριο να υπεισέρχεται σε άλλα θέματα, αναγόμενα στην ουσία κλπ της διαφοράς αναφορικά με την οποία εκδόθηκε η διαιτητική απόφαση. Βασική προϋπόθεση για την εγγραφή της διαιτητικής απόφασης είναι η διαπίστωση ότι η εν λόγω απόφαση φέρει τα απαραίτητα χαρακτηριστικά στοιχεία έγκυρης διαιτητικής απόφασης και ότι γνωστοποιήθηκε στο πρόσωπο εναντίον του οποίου στρέφεται.» Το Δικαστήριο κατά την εξέταση Αίτησης όπως η υπό κρίση, εξετάζει περιορισμένα ζητήματα τα οποία καθορίστηκαν νομολογιακά. Στην υπόθεση Μανώλης Χριστοφή ν. Συνεργατικής Πιστωτικής Εταιρείας Λατσιών, ECLI:CY:AD:2014:A413, Πολιτική Έφεση αρ.87/11, ημερομηνίας 20 Ιουνίου 2014 αναφέρονται τα εξής: «Το πρωτόδικο δικαστήριο κατά την εξέταση της αίτησης ημερ. 3.12.2007, γι' εγγραφή της διαιτητικής απόφασης, όφειλε μόνο να διαπιστώσει κατά πόσο αυτή επιδόθηκε, ότι η απόφαση έφερε τα απαραίτητα χαρακτηριστικά στοιχεία έγκυρης διαιτητικής απόφασης και ότι γνωστοποιήθηκε στον εφεσείοντα.» Τούτων λεχθέντων επανέρχομαι στην υπό κρίση Αίτηση. Καταδεικνύεται από τους λόγους Ένστασης πως τα παράπονα του Καθ' ου η Αίτηση, άπτονται αυτής καθ' εαυτής της απόφασης του διαιτητού και του τρόπου που αυτός ενήργησε. Εν πρώτοις θα πρέπει να λεχθεί πως η διαιτητική απόφαση ημερομηνίας 6.9.2013 (Τεκμήριο 1 στην συνοδεύουσα την Αίτηση, Ένορκη Δήλωση του Ανδρέα Καλλή) φέρει τα απαιτούμενα χαρακτηριστικά έγκυρης διαιτητικής απόφασης. Είναι διατυπωμένη με σαφή και ξεκάθαρο τρόπο, χωρίς να αφήνει κενά ερμηνείας ή αβεβαιότητας είτε για τα πρόσωπα στα οποία απευθύνεται (Αιτητές και Καθ' ων η Αίτηση) είτε για οτιδήποτε άλλο. Στο σημείο αυτό θα πρέπει να λεχθεί πως δεν απαιτείται η διαιτητική απόφαση να είναι διατυπωμένη με συγκεκριμένο τρόπο. Αρκεί να είναι διατυπωμένη με ξεκάθαρο και σαφή τρόπο. Τούτο προκύπτει και από το σύγγραμμα Ηalsbury's Laws of England, 3η έκδοση, Τόμος 2, σελ.42, παρ.96, όπου στο ζήτημα της διατύπωσης μιας διαιτητικής απόφασης, αναφέρεται ότι: «No particular form of words is requisite for the validity of an award; it may be expressed in such language as the arbitrator or umpire thinks fit provided its meaning is clear. An ambiguous or uncertain award is bad and cannot be enforced.» Η διαιτητική απόφαση γνωστοποιήθηκε στους Καθ' ων η Αίτηση 1, 2 και 3 στις 28.1.2014, 25.1.2014 και 22.1.2014, αντίστοιχα. Στην Ένορκη Δήλωση που υποστηρίζει την Αίτηση επισυνάπτονται ως Τεκμήριο 2 τα σχετικά επιδοτήρια. Έχοντας υπόψη τα όσα ο Νόμος και η νομολογία επιτάσσουν είναι προφανές ότι πληρούνται όλες οι προϋποθέσεις που πρέπει να συντρέχουν ώστε η Αίτηση να εγκριθεί. Κανένας από τους λόγους Ένστασης δεν μπορεί να εξεταστεί στο πλαίσιο της άσκησης της εξουσίας του Δικαστηρίου, για εξέταση του αιτήματος για εγγραφή της διαιτητικής απόφασης. Τα θέματα τα οποία ανάγονται στην ουσία της διαφοράς σε σχέση με την οποία εκδόθηκε η διαιτητική απόφαση ή σε σχέση με την διαδικασία της διαιτησίας, αυτής καθ' εαυτής και τις ενέργειες του διαιτητή, οι Καθ' ων η Αίτηση όφειλαν να τα εγείρουν ενώπιον του διαιτητή στα πλαίσια της διαδικασίας της διαιτησίας (από την διαιτητική απόφαση προκύπτει πως ειδοποιήθηκαν κατάλληλα να παρευρεθούν τόσο οι πρωτοφειλέτες όσο και οι εγγυητές των και παρών στη διαδικασία ήταν ο Καθ' ου η Αίτηση 2) ή στα πλαίσια έφεσης που είχαν δικαίωμα να υποβάλουν ενώπιον του αρμόδιου Επαρχιακού Δικαστηρίου εντός 21 ημερών από την γνωστοποίηση σ' αυτούς της διαιτητικής απόφασης, όπως προνοεί το άρθρο 52
(4)του περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμου, κάτι όμως που δεν έπραξαν. Ελλείψει έφεσης, η διαιτητική απόφαση κατέστη τελεσίδικη και εφόσον πληρούνται όλες οι απαιτούμενες προϋποθέσεις, δύναται να εγγραφεί και να εκτελεστεί ωσάν να ήταν απόφαση πολιτικού Δικαστηρίου. Ως εκ τούτου η Αίτηση εγκρίνεται και εκδίδεται Διάταγμα ως η παράγραφος (α). Τα έξοδα της Αίτησης, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται προς όφελος των Αιτητών και σε βάρος των Καθ' ων η Αίτηση, ευθυνομένων αλληλεγγύως και/ή κεχωρισμένως για την πληρωμή των. (Υπ.) .................................................. Στ. Τσιβιτανίδου-Κίζη, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής ΣΤΚ/ΑΓ Subject: Civil/Other Action/Final Αναφορά: Εγγραφή εκτέλεσης διαιτητικής απόφασης cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο