Ιβάν Τζούροφ ν. Παντελή Νικολάου, Αγωγή αρ.: 5804/2007, 30/3/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2018:A116 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Στ. Τσιβιτανίδου-Κίζη, Α.Ε.Δ. Αγωγή αρ.: 5804/2007 Μεταξύ: Ιβάν Τζούροφ, από τη Λεμεσό Ενάγοντα και Παντελή Νικολάου, από τη Λεμεσό Εναγόμενου -------------------------------------------------- Αίτηση ημερομηνίας 2/8/2017 για αναστολή εκτέλεσης της απόφασης Ημερομηνία: 30 Μαρτίου 2018 Εμφανίσεις: Για τον εναγόμενο - αιτητή: κα Στέλλα Ερωτοκρίτου για ΑΝΔΡΕΑΣ Π. ΕΡΩΤΟΚΡΙΤΟΥ & ΣΙΑ ΔΕΠΕ Για τον ενάγοντα - καθ' ου η αίτηση: κ. Δημήτρης Αραούζος για CHRYSSES DEMETRIADES & CO. LLC ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Στις 2.8.2007 επεσυνέβη τροχαίο ατύχημα στο οποίο ενεπλάκησαν οι διάδικοι. Ο ενάγοντας επιρρίπτοντας την ευθύνη για την πρόκληση του ατυχήματος στον εναγόμενο, καταχώρισε εναντίον του την αγωγή με τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο, αξιώνοντας από αυτόν αποζημιώσεις. Το Δικαστήριο στις 13.6.2017 εξέδωσε απόφαση προς όφελος του ενάγοντα για το ποσό των €450.000.- πλέον τόκους (8% ετησίως από 2.8.2007 μέχρι 14.10.2008, 5,5% από 15.10.2008 μέχρι 31.12.2014, 4% από 1.1.2015 μέχρι 31.12.2016 και 3,5% από 1.1.2017 μέχρι εξόφλησης) και έξοδα. Ο εναγόμενος εφεσίβαλε την απόφαση καταχωρώντας στις 30.6.2017 Ειδοποίηση Έφεσης. Με την υπό κρίση Αίτηση, ο εναγόμενος-αιτητής αιτείται: «(Α) Αναστολήν εκτέλεσης της απόφασης μέχρις εκδικάσεως, πλήρους αποπερατώσεως και έκδοσης απόφασης της Έφεσης που καταχωρήθηκε στις 30/6/17 εναντίον της απόφασης του Πρωτόδικου Δικαστηρίου ημερ. 13/6/2017. (Β) Οιανδήποτε άλλη θεραπεία ήθελε το Δικαστήριο κρίνει πρέπουσαν. (Γ) Έξοδα της αίτησης.» Η Αίτηση στηρίζεται στους περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Δ.48 Θ. 1-4, Δ.35 Θ. 18-19, Δ.40 Θ.7 (b), Δ.48 ΘΘ. 1, 8
(1)(ee) στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου και στη πρακτική, στον Περί Δικαστηρίων Νόμο Ν. 14/60άρθρα 31 και 32στον Ν.96(Ι)/2000 άρθρα 2, 4, 14, 15
(1)(γ), 27, 28, 29, 31, 32, στη Βασική Συμφωνία μεταξύ του Υπουργού Οικονομικών και Ταμείου Ασφαλιστών Μηχανοκινήτων Οχημάτων και στον Νόμο 35
(1)/2002 ή/και όπως αυτός έχει τροποποιηθεί ή/και στο άρθρο 21 αυτού και στον Ν. 38
(1)/2016 και Κ.Δ.Π. 111/
- Η Αίτηση υποστηρίζεται από την Ένορκη Δήλωση της Λουκίας Χ"Aνδρέου, η οποία αναφέρει τα ακόλουθα: «
- Είμαι μία εκ των Διευθυντών της Προοδευτικής Ασφαλιστικής Εταιρείας Λτδ άλλως στην Αγγλική γλώσσα Progressive Insurance Co Ltd, και είμαι εξουσιοδοτημένη από αυτήν όπως και από τον Εναγόμενο στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλον αγωγή, να προβώ στην παρούσα ένορκο δήλωση.
- Είμαι επίσης Διοικητικός Σύμβουλος του Ταμείου Ασφαλιστών Μηχανοκινήτων Οχημάτων από το έτος 2013 μέχρι σήμερα.
- Έχω προσωπική γνώση των όσων καταθέτω στην παρούσα ένορκο δήλωση και για όσα δεν έχω προσωπική γνώση προέρχονται από πληροφορίες που ο Εναγόμενος και η δικηγόρος κα Στέλλα Ερωτοκρίτου που χειριζόταν και χειρίζεται την υπόθεση μου έδωσε και η οποία με συμβούλευσε.
- Στην κατοχή μου έχω τον φάκελο στον οποίον περιέχονται μεταξύ άλλων εγγράφων, αντίγραφο του ασφαλιστηρίου συμβολαίου και πιστοποιητικού ασφάλισης που ίσχυε στον ουσιώδη χρόνο που επεσυνέβη το επίδικο ατύχημα για το όχημα υπ'αρ. εγγραφής KNL 709 που οδηγούσε ο Εναγόμενος και ενεπλάκη στο δυστύχημα με τον Ενάγοντα.
- Κατά τον ουσιώδη χρόνο ήτοι κατά ή περί την 2/8/2007 που επεσυνέβη το επίδικο δυστύχημα στο οποίον ενεπλάκησαν ο Ενάγοντας και ο Εναγόμενος, η Progressive Insurance Ltd είχε ασφαλισμένο το υπ' αρ. εγγραφής KNL 709 όχημα σύμφωνα με τον Ν. 96(Ι)/2000 και προς τούτο είχε εκδώσει και παραδώσει ασφαλιστήριο συμβόλαιο και πιστοποιητικό ασφάλισης για το όχημα υπ' αρ. εγγραφής KNL 709 και για τον Εναγόμενο να το οδηγεί ο οποίος κατείχε κατά πάντα ουσιώδη χρόνο το ασφαλιστήριο συμβόλαιο και πιστοποιητικό ασφάλισης και καλύπτετο ασφαλιστικά από το ασφαλιστήριο συμβόλαιο και πιστοποιητικό ασφάλισης σύμφωνα με το άρθρο 4 του Νόμου 96(Ι)/
- Στην Progressive Insurance Co Ltd εδόθη με φαξ και διπλοσυστημένη επιστολή ημερ. 26/10/2007 από τους δικηγόρους του Ενόγοντα η υπό του Νόμου 96(Ι)/2000 προβλεπομένη ειδοποίηση, αντίγραφο της οποίας επισυνάπτω Τεκμήριον Α. Όπως αναφέρεται στο Τεκμ. Α, η υπό ημερ. 26/10/2007 ειδοποίηση απευθύνετο στην Προοδευτική Ασφαλιστική Εταιρεία Λτδ, ως του ασφαλιστού του υπ'αρ. εγγραφής KNL 709 οχήματος με οδηγό τον Εναγόμενο.
- Η Υπεράσπιση του Εναγομένου στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλον αγωγή, ανετέθη από τον Εναγόμενο στο δικηγορικό γραφείο Ανδρέας Π. Ερωτοκρίτου & Σία ΔΕΠΕ καθ' υπόδειξιν της Progressive Insurance Co Ltd προς τον Εναγόμενο.
- Όπως η δικηγόρος κα Στέλλα Ερωτοκρίτου πληροφόρησε την Progressive Insurance Co Ltd και όπως εμφαίνεται από τον φάκελο του Δικαστηρίου, στις 13/6/2017 το Δικαστήριο εξέδωσε την επιφυλαχθείσα απόφαση του σύμφωνα με την οποία κατένειμε εναντίον του Εναγομένου 65% ευθύνη για την πρόκληση του ατυχήματος, 35% συντρέχουσα αμέλεια του Ενόγοντα πλέον 15% ευθύνη εις βάρος του Ενάγοντα για την παράλειψη του να φέρει κράνος, με αποτέλεσμα να επιδικάσει εναντίον του Εναγομένου το 50% των €900.000.00 αποζημιώσεων που είχαν συμφωνηθεί επί πλήρους ευθύνης δηλαδή €450.000.00, πλέον νόμιμο τόκο από την έγερση του αγώγιμου δικαιώματος, πλέον έξοδα υπέρ του Ενάγοντα όπως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή στη σχετική κλίμακα του ποσού της απόφασης και εγκριθούν από το Δικαστήριο. Αντίγραφο της απόφασης ημερ. 13/6/2017 εστάλη από το δικηγορικό γραφείο Ανδρέας Π.Ερωτοκρίτου & Σία ΔΕΠΕ στην Progressive Insurance Co Ltd και την έχω διαβάσει.
- Εναντίον της υπό ημερ. 13/6/2017 απόφασης εκ πλευράς του Εναγομένου καταχωρήθηκε στις 30/6/2017 Έφεση. Η Έφεση ασκήθηκε επίσης με υπόδειξη της Progressive Insurance Co Ltd η οποία είναι αυτή που έχει την υποχρέωση να αποζημιώσει τον Ενάγοντα σύμφωνα με τον Ν. 96(Ι)/2000 εκτός όπου διαφορετικά με τον Νόμο προνοείται όταν ασκηθεί Έφεση και ανασταλεί η εκτέλεση της απόφασης όπως κατωτέρω αναφέρω. Επισυνάπτω Τεκμήριον Β αντίγραφο της εν λόγω Έφεσης την οποίαν έχω διαβάσει. Με την Έφεση προσβάλλεται το εύρημα του Δικαστηρίου σε ότι αφορά την κατανομή της ευθύνης και επίρριψης στον Εναγόμενο ποσοστού 65% ευθύνης για την πρόκληση του δυστυχήματος.
- Το Δικαστήριο αξιολογώντας την ενώπιον του μαρτυρία απεφάνθη ότι η μαρτυρία εκ πλευράς του Ενάγοντα ότι η μοτοσικλέτα του έφερε φως ήτο αναξιόπιστη.
- Ο Ενάγοντας με την Έφεση που καταχώρισε περί την 19/7/2017, προσβάλλει τα ευρήματα που αφορούν την αναξιοπιστία των μαρτύρων του στα οποία το Δικαστήριο προέβη.
- Πιστεύω και από την δικηγόρο κα Στέλλα Ερωτοκρίτου συμβουλεύομαι, ότι το Δικαστήριο στη βάση των ευρημάτων του και Νομολογίας που επικαλέσθη έπρεπε να αποδώσει είτε αποκλειστική ευθύνη στον Ενάγοντα είτε να επιρρίψει σ' αυτόν το μεγαλύτερο μέρος της ευθύνης, γιατί γενεσιουργός αιτία του ατυχήματος ήτο το γεγονός ότι ο Ενάγοντας περί το μεσονύκτιον οδηγούσε σε ένα εντελώς σκοτεινό δρόμο, χωρίς οδικό φωτισμό και χωρίς φώτα στη μοτοσικλέτα του.
- Όπως η κα Στέλλα με πληροφορεί και όπως έχω διαβάσει από την υπό ημερ. 13/6/2017 απόφαση, το Δικαστήριο απεφάνθη ότι ο Εναγόμενος δικαιολογημένα πριν την σύγκρουση με τον Ενάγοντα, είχε βάλει τα φώτα του στη χαμηλή στάση λόγω έλευσης αυτοκινήτου από απέναντι του.
- Όπως επίσης η κα Στέλλα Ερωτοκρίτου με πληροφορεί και όπως έχω διαβάσει από την υπό ημερ. 13/6/2017 απόφαση του, το Δικαστήριο, απεφάνθη ότι σύμφωνα με την ενώπιον του μαρτυρία η εμβέλεια των φώτων του αυτοκινήτου του Εναγομένου στη χαμηλή στάση ήτο 20μ. και επειδή ο Ενάγοντας δεν είχε φώτα στη μοτοσικλέτα του οδηγούσε στο σκοτεινό δρόμο αργά με χαμηλή ταχύτητα.
- Το Δικαστήριο με την υπό ημερ. 13/6/2017 απόφαση του, έκρινε τον Εναγόμενο αξιόπιστο μάρτυρα, δέχθηκε την μαρτυρία του, εκτός του μέρους της μαρτυρίας του για την ταχύτητα του και απεφάνθη ότι παρότι κανένας από τους εμπειρογνώμονες που κλήθηκαν και κατέθεσαν δεν αναφέρθηκε στην ταχύτητα του Εναγομένου, έκρινε ότι ο Εναγόμενος είχε μεγάλη ταχύτητα και όχι περίπου 40-50 ΧΑΩ όπως ο Εναγόμενος κατέθεσε. Το εν λόγω εύρημα του Δικαστηρίου προσβάλλεται με την Έφεση ημερ. 30/6/ 17 ως αυθαίρετο και εικασία του Δικαστηρίου.
- Όπως διαπιστώνεται και εμφαίνεται από την υπό ημερ. 13/6/2017 απόφαση του , το Δικαστήριο για την κατανομή της ευθύνης επικαλέσθηκε πρόσφατη απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου, την Moustafa Ahmad Abdulkater ν. Χρίστος Σωτηρίου, Π.Ε. 187/2011 ημερ. 30/3/17 η οποία εκδόθηκε 2 μήνες πριν την έκδοση της επιφυλαχθείσας απόφασης του και μετά το στάδιο των αγορεύσεων των δύο συνηγόρων στην παρούσα αγωγή.
- Όπως η κα Στέλλα με πληροφορεί , είναι προφανές ότι το Δικαστήριο ανάγνωσε αντίστροφα την κατανομή ευθύνης όπως αυτή καταμερίσθηκε στην Π.Ε. 187/2011, γιατί στην εν λόγω απόφαση του, το Ανώτατο Δικαστήριο απεφάνθη ότι γενεσιουργός αιτία του δυστυχήματος ήτο η παράλειψη του προπορευομένου οχήματος να φέρει φώτα στο πίσω μέρος του και απέδωσε στον οδηγό αυτό το 70% της ευθύνης. Απέδωσε στον ακολουθούντα οδηγό 30% ευθύνη για τον λόγο ότι παρέλειψε να έχει τα φώτα του στον σκοτεινό εκείνο δρόμο στη ψηλή στάση.
- Το Δικαστήριο με την υπό ημερ. 13/6/2017 απόφαση του, προέβη σε αντιδιαστολή της ευθύνης του ακολουθούντος οδηγού στην Π.Ε. 187/2011 επισημαίνοντας ότι ο Εναγόμενος στην παρούσα υπόθεση δικαιολογημένα είχε τα φώτα του στη χαμηλή στάση εν αντιθέσει με τον ακολουθούντο οδηγό στην Π.Ε. 187/2011, όπου το Ανώτατο Δικαστήριο απεφάνθη ότι δεν μπορούσε να αποδοθεί μεγαλύτερη ευθύνη σ' αυτόν από την ευθύνη που αποδόθηκε στο προπορευόμενο χωρίς φώτα οδηγό, για τον λόγο ότι παρέλειψε να έχει αναμμένα τα δυνατά του φώτα.
- Εξ όσον κάλλιον γνωρίζω, πιστεύω και συμβουλεύομαι, ενώ το Ανώτατο Δικαστήριο έθεσε νομολογιακά την αρχή ότι οδηγός οχήματος που οδηγείται σε σκοτεινό δρόμο χωρίς φώτα, συνιστά την γενεσιουργό αιτία δυστυχήματος με επερχόμενο όχημα που τον ακολουθεί και ο οδηγός του χωρίς φώτα αυτοκινήτου φέρει το μεγαλύτερο ποσοστό ευθύνης 70% όπως το Ανώτατο Δικαστήριο απεφάνθη στην ECLI:CY:AD:2017:A116, Π.Ε. 187/2011, το Δικαστήριο με την υπό ημερ. 13/6/2017 απόφαση του αντιστρέφοντας την νομολογιακή αρχή και προβαίνοντας έκδηλα σε αντίστροφη ανάγνωση της απόφασης του Ανωτάτου Δικαστηρίου σε ότι αφορά την κατανομή ευθύνης, απέδωσε το μεγαλύτερο μέρος της ευθύνης στον Εναγόμενο που ακολουθούσε αντί στον Ενάγοντα που οδηγούσε σε σκοτεινό δρόμο χωρίς φώτα στη μοτοσικλέτα του.
- Εξ όσον κάλλιον πιστεύω, πληροφορούμαι και συμβουλεύομαι, ακόμα και εάν το Δικαστήριο εφάρμοζε την αρχή της γενεσιουργού αιτίας του δυστυχήματος όπως αυτή εξεφράσθη από το Ανώτατο Δικαστήριο στη Π.Ε. 187/2011 χωρίς να λάβει υπόψιν του έστω το δικαιολογημένο όπως απεφάνθη χρήσης των χαμηλών φώτων εκ πλευράς του Εναγομένου, θα έπρεπε να αποδώσει 70% ευθύνη στον Ενάγοντα για την πρόκληση του δυστυχήματος με επί πλέον 15% ευθύνη για την παράλειψη του να φέρει κράνος δηλαδή συνολικά το 85% της ευθύνης όφειλε το Πρωτόδικο Δικαστήριο στη βάση των ευρημάτων του και της απόφασης στην Π.Ε. 187/2011 να την επιρρίψει στον Ενάγοντα.
- Πιστεύω, πληροφορούμαι και συμβουλεύομαι ότι είναι έκδηλα λανθασμένη η υπό ημερ. 13/6/2017 απόφαση του Δικαστηρίου σε ότι αφορά την κατανομή της ευθύνης και είναι έκδηλον ότι βρίσκεται σε πλήρη διάσταση με την απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου όπου σαφώς λέχθηκε και ετέθη η αρχή ότι προπορευόμενο όχημα χωρίς φώτα σε σκοτεινό δρόμο, είναι η γενεσιουργός αιτία του δυστυχήματος και ο οδηγός του φέρει την μεγαλύτερη (70%) ευθύνη από ότι ο ακολουθών οδηγός. Είναι προφανές ότι το Δικαστήριο με την υπό ημερ. 13/6/2017 απόφαση του αντελήφθη την κατανομή της ευθύνης στην Π.Ε. 187/2011 κατά αντίστροφό τρόπο και η κατάληξη του δεν συνάδει με την απόφαση στην Π.Ε. 187/2011 την οποία επικαλέσθηκε.
- Με την Έφεση επίσης προσβάλλεται η επιδίκαση νόμιμου τόκου από την έγερση των αγώγιμου δικαιώματος 2/8/07 επί του ποσού των €450.000.00 μέχρις εξοφλήσεως. Όπως η δικηγόρος κα Στέλλα Ερωτοκρίτου με πληροφόρησε, δεν υπάρχει καθόλου ή επαρκής δικαιολογία για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας της επιδίκασης του νόμιμου τόκου από την ημερομηνία έγερσης του αγώγιμου δικαιώματος και ούτε το γεγονός ότι ο Ενάγοντας δεν καθυστέρησε να καταχωρίσει την αγωγή ήτο επαρκής λόγος, καθότι εκ πλευράς του Ενάγοντα υπήρξαν πολλές αναβολές από αλλεπάλληλα αιτήματα για αναβολή της ακροαματικής διαδικασίας, και αδικαιολόγητες ενδιάμεσες αιτήσεις.
- Με την Έφεση επίσης προσβάλλεται η επιδίκαση των εξόδων υπέρ του Ενάγοντα για τον λόγο ότι το Δικαστήριο παρέλειψε να ασκήσει την διακριτική του ευχέρεια είτε να μην αποδώσει ή περιορίσει τα επιδικασθέντα έξοδα εφόσον ο χειρισμός της υπόθεσης εκ πλευράς του Εφεσίβλητου / Ενάγοντα οδήγησε στην αχρείαστη διόγκωση τους. Το Δικαστήριο στην απόφαση του αναφέρει ότι παρήλασαν εκ πλευράς του Ενάγοντα μεγάλος αριθμός μαρτύρων που ενώ ακούετο ένας μάρτυρας την επομένη εκαλείτο άλλος ώστε να γίνεται προσπάθεια με νέα μαρτυρία να διορθωθεί, συμπληρωθεί ή επιβεβαιωθεί η μαρτυρία προηγούμενου μάρτυρα.
- Ο Ενάγοντας εξ όσον κάλλιον γνωρίζω και πιστεύω και όπως ο Εναγόμενος με πληροφόρησε, κατοικεί στην Παρεκκλησιά όπου και ο Εναγόμενος κατοικεί και για αρκετά χρόνια τον γνωρίζει. Ο Ενάγοντας όταν συνέβη το ατύχημα ήτο 19 % ετών, απόφοιτος Λυκείου. Στην Παρεκκλησιά διαμένει με την μητέρα του σε ενοικιαζόμενο σπίτι και ο Ενάγοντας στερείται οποιοσδήποτε κινητής και ακίνητης περιουσίας.
- Το ποσό των €450.000.00 πλέον ο νόμιμος τόκος από 2/8/07 πλέον τα έξοδα, διαμορφώνουν ένα τεράστιο ποσό που σε περίπτωση επιτυχίας της Έφεσης ο Ενάγοντας εάν του καταβληθούν, δεν θα μπορεί να το επιστρέφει εφόσον όπως ο Εναγόμενος με πληροφόρησε, γνωρίζει ότι ο Ενάγοντας στερείται οποιοσδήποτε κινητής και ακίνητης περιουσίας.
- Σε ότι αφορά τα έξοδα που έχουν επιδικασθεί υπέρ του Ενάγοντα η Progressive Insurance Co Ltd δεν έχει ένσταση να τα καταβάλει στους δικηγόρους του Ενάγοντα με την ανάληψη υποχρέωσης εκ πλευράς των δικηγόρων του να επιστρέφουν στην Progressive Insurance Co Ltd το ύψος των εξόδων ή την αναλογία των εξόδων ανάλογα με την απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου.
- Η progressive Insurance Co Ltd, εγκαθιδρύθηκε από το έτος 1991 και ασκεί ασφαλιστικές εργασίες περιλαμβανομένης της ασφάλισης Μηχανοκινήτων οχημάτων και δεν υπήρξε ουδεμία περίπτωση που να μην εξοφλήσει τις υποχρεώσεις της όπως έχουν προκύψει είτε κατόπιν συμβιβασμού ή κατόπιν έκδοσης απόφασης από τα Δικαστήρια σε περιπτώσεις αξιώσεων από την χρήση μηχανοκινήτων οχημάτων που ασφαλίζει.
- Η Progressive Insurance Co Ltd από της ίδρυσης της και μέχρι σήμερα κατείχε πάντα άδεια για άσκηση ασφαλιστικών εργασιών που εκδίδεται από το Τμήμα Εφόρου Ασφαλίσεων και περιλάμβανε τους κλάδους της Γενικής Φύσης στον οποίο περιέχεται η ασφάλιση Μηχανοκινήτων Οχημάτων. Παρουσιάζω Τεκμήριον Γ αντίγραφο της πρώτης άδειας που εξεδόθη από το Τμήμα Ασφαλίσεων το έτος 1991 και η οποία κατ' έτος ανανεώνετο. Η άδεια άσκησης ασφαλιστικών εργασιών επικυροποιείται από το Τμήμα Εφόρου Ασφαλίσεων ανάλογα με τους κλάδους επέκτασης ασφαλιστικών εργασιών. Η τελευταία επικυροποιημένη άδεια άσκησης ασφαλιστικών εργασιών εξεδόθη στις 13/9/16 και είναι σε ισχύ. Επισυνάπτω Τεκμήριον Δ αντίγραφο της πιο πάνω αναφερόμενης άδειας στην οποία περιελήφθη επέκταση των κλάδων ασφαλιστικών εργασιών Γενικής Φύσης που περιλαμβάνει και τον κλάδο ασφάλισης μηχανοκινήτων Οχημάτων. Για την έκδοση άδειας ασκήσεως ασφαλιστικών εργασιών από το Τμήμα Εφόρου Ασφαλίσεων, υπάρχουν οι προϋποθέσεις όπως ο Ν. 35(Ι)/2002ορίζει, όπως αυτός έχει τροποποιηθεί και ειδικότερα υπάρχουν οι προσθέσεις που τίθενται με το άρθρο 21 του Νόμου 35(Ι)/2002 τους οποίους πληροί η Progressive Insurance Co Ltd.
- H Progressive Insurance Co Ltd, αναλαμβάνει να αποζημιώσει τον Ενάγοντα για το ποσό που επεδικάσθη υπέρ του και εναντίον του Εναγομένου σε περίπτωση πλήρους αποτυχίας της Έφεσης που καταχωρήθηκε εκ πλευράς του Εναγομένου. Αναλαμβάνει επίσης να αποζημιώσει τον Ενάγοντα για οιονδήποτε ποσό ήθελε επιδικασθεί υπέρ του σαν αποτέλεσμα της Έφεσης που ο Ενάγοντας καταχώρισε εναντίον της υπό ημερ. 13/6/2017 απόφασης του Δικαστηρίου. Σύμφωνα με τον Ν. 96
(1)/2000 άρθρο 14 προνοείται η υποχρέωση των ασφαλιστών να ικανοποιούν δικαστικές αποφάσεις σε σχέση με. ευθύνη που απαιτείται να καλύπτεται από ασφαλιστήριο συμβόλαιο και πιστοποιητικό ασφάλισης σύμφωνα με το άρθρο 4 του Ν. 96(Ι)/2000. Σύμφωνα με το άρθρο 15
(1)(γ) του ίδιου Νόμου κανένα ποσό δεν πληρώνεται από τον ασφαλιστή σχετικά με οποιαδήποτε δικαστική απόφαση εφόσον η εκτέλεση της έχει ανασταλεί ενόσω εκκρεμεί ' Έφεση. Εξ όσον κάλλιον γνωρίζω και πιστεύω εάν δεν ανασταλεί η εκτέλεση της απόφασης μέχρι πλήρους αποπεράτωσης της υπό ημερ. 30/6/2017 Έφεσης, ο Ενάγοντας θα μπορεί να στραφεί απ' ευθείας εναντίον της Progressive Insurance Co Ltd, για διεκδίκηση του ποσού που επεδικάσθη υπέρ του, με αποτέλεσμα να χαθεί η σημασία της υπό ημερ. 30/6/2017 Έφεσης καθότι ο Ενάγοντας δεν θα είναι σε θέση να επιστρέφει στην Progressive Insurance Co Ltd το ποσό που επεδικάσθη υπέρ του και εναντίον του ασφαλισμένου-Εναγομένου της Progressive Insurance Co Ltd που αυτή είναι υποχρεωμένη εκ του Νόμου να αποζημιώσει τον Ενάγοντα σε περίπτωση αποτυχίας της υπό ημερ. 30/6/17 Έφεσης. 30. H Progressive Insurance Co Ltd , όπως και όλες οι Ασφαλιστικές Εταιρείες, υπόκειται στον αυστηρό και απαιτητικό Περί Ασφαλιστικών Εταιρειών και άλλων συναφών Νόμων και Κανονισμών της Κυπριακής Δημοκρατίας , που εφαρμόζει τις Ευρωπαϊκές Οδηγίες περί φερεγγυότητας Ασφαλιστικών και Αντασφαλιστικών Εταιρειών όπως αυτό συμβαίνει σε όλες τις χώρες της Ευρωπαϊκής 'Ενωσης. Στα πλαίσια αυτά και η Progressive Insurance Co Ltd, συμμορφώνεται με τους νόμους, κανονισμούς και εγκυκλίους και υπόκειται σε τακτούς κα τακτικούς λογιστικούς, οικονομικούς και αναλογιστικούς ελέγχους και υποβάλλονται πάντα με συνέπεια στην υπηρεσία Ελέγχου Ασφαλιστικών Εταιρειών. Ο σχετικός Νόμος είναι ο 38
(1)2016 και Κανονιστική Διοικητική Πράξη Κ.Δ.Π. 111/2016 ημερ. 11/4/
- Επισυνάπτω Τεκμήριον Ε αντίγραφον εγγράφου που οι λογιστές της Progressive Insurance Co Ltd κ.κ. Baker Tilly Klitou & Partners Ltd έχουν συντάξει.
- Γνωρίζω και συμβουλεύομαι ότι ο Νόμος 96
(1)/2000 διασφαλίζει τα δικαιώματα τρίτων που δικαιούνται να αποζημιωθούν για σωματικές βλάβες που έχουν προκύψει από τροχαία ατυχήματα έστω και εάν ο ασφαλιστής πτωχεύσει και καταστεί αφερέγγυος. Σχετικά είναι τα άρθρα 2
(1)και τα άρθρα 27, 28 , 29, 31, 32 του Ν. 96(Ι)/
- Στον Ν. 96(Ι)/2000 άρθρο 28 γίνεται πρόνοια για τη Συμφωνία μεταξύ του Ταμείου Ασφαλιστών και του Υπουργού Οικονομικών. Σύμφωνα με το άρθρο 29 του Ν. 96
(1)/2000 το Ταμείον Ασφαλιστών υποχρεούται να καταβάλει αποζημίωση προς τρίτα πρόσωπα δυνάμει της Βασικής Συμφωνίας που συνομολογείται σύμφωνα με το άρθρο 28 και η οποία πρέπει να περιλαμβάνει μεταξύ άλλων τις απαιτήσεις σε σχέση με ευθύνη προσώπων που χρησιμοποιούν μηχανοκίνητο όχημα των οποίων ο ασφαλιστής έχει πτωχεύσει. Στο άρθρο 2
(1)του Νόμου προνοείται ότι στον ορισμό πτώχευση περιλαμβάνεται και η αφερεγγυότητα.
- Έχω στη κατοχή μου αντίγραφο της Βασικής Συμφωνίας που συνομολογήθηκε σύμφωνα με το άρθρο 28 του Ν. 96(Ι)/2000 την οποία επισυνάπτω Τεκμήριον ΣΤ. και της οποίας η τελευταία γνωστοποίηση της έγινε στις 18/ 1/2008 στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας Παράρτημα III Α.Δ.Π
- Η προηγούμενη γνωστοποίησης της Βασικής Συμφωνίας έγινε στις 6/4/2001 στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας Παράρτημα III Α.Δ.Π
- Όπως αναφέρεται στη Βασική Συμφωνία άρθρο Α2 (γ), ακόμα και στη περίπτωση που εκδοθεί διάταγμα εκκαθάρισης της Progressive Insurance Co Ltd, το Ταμείο Ασφαλιστών οφείλει να αποζημιώσει τον Ενάγοντα μέσα σε επτά μέρες από της επίδοσης γραπτής ειδοποίησης όσον αφορά την απόφαση του Εφετείου.
- Πιστεύω και συμβουλεύομαι ότι είναι δεδομένο ενόψει των ως άνω, ότι ο Ενάγοντας είναι πλήρως εξασφαλισμένος και κατοχυρωμένος ότι σε κάθε περίπτωση θα αποζημιωθεί σε περίπτωση αποτυχίας της 'Εφεσης του Εναγομένου ή για οποιανδήποτε απόφαση ήθελε εκδοθεί από το Ανώτατο Δικαστήριο και ουδεμία περίπτωση υπάρχει ο Ενάγοντας να μην αποζημιωθεί για την οποιαδήποτε απόφαση ήθελε εκδοθεί από το Ανώτατο Δικαστήριο έστω και εάν η Progressive Insurance Co Ltd καταστεί αφερέγγυος.
- Πιστεύω και συμβουλεύομαι ότι η απόλυτη διασφάλιση πληρωμής της αποζημίωσης στην οποία τυχόν θα δικαιούται ο Ενάγων σύμφωνα με την απόφαση του Ανωτάτου δικαστηρίου όπως ως άνω αναφέρεται, συνιστούν εχέγγυο που διασφαλίζουν την είσπραξη του ποσού σε περίπτωση αποτυχίας της Έφεσης του Εφεσείοντα/Εναγομένου ή επιτυχίας της Έφεσης του Εφεσείοντα / Ενάγοντα.
- Πιστεύω και συμβουλεύομαι ότι η πιο πάνω αναφερόμενη πλήρης διασφάλιση του Ενάγοντα, εξουδετερώνει τον οποιονδήποτε κίνδυνο ο Ενάγοντας να μην αποζημιωθεί.
- Σε αντίθεση με την πλήρη εξασφάλιση πληρωμής στον Ενάγοντα του ποσού που επεδικάσθη υπέρ του σε περίπτωση αποτυχίας του Εναγομένου στην Έφεση που καταχώρισε ή του οποιουδήποτε ποσού διαμορφωθεί με την απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου όπως πιο πάνω αναφέρω, δηλαδή από την Progressive Insurance Co Ltd, ουδεμία εξασφάλιση υπάρχει εκ πλευράς του Ενάγοντα ότι θα είναι σε θέση να επιστρέφει το ποσό ή οποιοσδήποτε ποσού σε περίπτωση επιτυχίας της Έφεσης του Εναγομένου στην Progressive Insurance Co Ltd, καθότι στερείται οποιοσδήποτε οικονομικής επιφάνειας και περιουσιακών στοιχείων κινητών ή ακινήτων που να επιτρέπουν την επιστροφή των επιδικασθέντων ποσών σε περίπτωση που επιτύχει η Έφεση του Εναγομένου, με αποτέλεσμα εκτός εάν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα να είναι δύσκολο και αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο.
- Εξ όσον κάλλιον γνωρίζω και πιστεύω και όπως η δικηγόρος κα Στέλλα Ερωτοκρίτου με συμβουλεύει, με την Έφεση εγείρονται σοβαρά ζητήματα προς εκδίκαση, και υπάρχουν πολύ καλοί λόγοι Έφεσης όπως προκύπτει από τους Λόγους και αιτιολογία τους και συμβουλεύομαι ότι υπάρχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας να ανατραπεί η Πρωτόδικη απόφαση εφόσον έκδηλη είναι η αντίστροφη ανάγνωση από το Δικαστήριο της κατανομής της ευθύνης όπως σε πρόσφατη Νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου κατανεμήθηκε.
- Εξ όσον κάλλιον γνωρίζω και πιστεύω εάν δεν ανασταλεί η εκτέλεση της απόφασης μέχρι την έκδοση απόφασης από το Ανώτατο Δικαστήριο, ενδεχόμενη επιτυχία της Έφεσης που κατεχωρήθη στις 30/6/2017, θα χάσει την σημασία της, μένοντας χωρίς αντίκρυσμα.
- Ο Εναγόμενος όπως με έχει πληροφορήσει, η μόνη περιουσία της οποίας είναι ιδιοκτήτης είναι το αυτοκίνητο υπ' αρ. εγγραφής KNS 825 του οποίου η αξία υπολογίζεται σε περίπου €5.000.
- Σε αντίθεση με τον Εναγόμενο εναντίον του οποίου δεν μπορεί να εξασφαλισθεί η είσπραξη του ποσού που επεδικάσθη από το Ανώτατο Δικαστήριο, είναι διασφαλισμένη κα κατοχυρωμένη τόσο από την Progressive Insurance Co Ltd όσον και από το Ταμείον Ασφαλιστών όπως πιο πάνω αναφέρω, μολονότι επαναλαμβάνω ότι είναι πεποίθηση μου η Progressive Insurance Co Ltd είναι και θα είναι σε θέση να αποζημιώσει τον Ενάγοντα σε περίπτωση αποτυχίας της υπό ημερ. 30/6/17 Έφεσης ή επιτυχίας της υπό ημερ. 19/7/17 Έφεσης.
- Πιστεύω και συμβουλεύομαι ότι οιοσδήποτε όρος για αναστολή εκτέλεση της απόφασης για δέσμευση εκ πλευράς της Progressive Insurance Co Ltd του επιδικασθέντος ποσού είτε με την παροχή Τραπεζικής εγγύησης ή κατάθεσης του επιδικασθέντος ποσού στο Δικαστήριο εκκρεμούσης της Έφεσης, είναι εκ του περισσού εφόσον είναι δεδομένη η απόλυτη εξασφάλιση του Ενάγοντα όπως πιο πάνω αναφέρω αφ' ενός από την φερεγγυότητα της Progressive Insurance Co Ltd και αφ' ετέρου από τη νομοθετική ρύθμιση δηλαδή από το Ταμείον Ασφαλιστών σε κάθε περίπτωση. Εξ όσον κάλλιον γνωρίζω και πιστεύω η Τραπεζική εγγύηση επιφέρει πρόσθετο και μεγάλο κόστος για τα τέλη της Τράπεζας το οποίο σύμφωνα με πληροφόρηση που μου έδωσε η Τράπεζα Alpha Bank η οποία είναι μία από τις τράπεζες που η progressive Insurance Co Ltd συναλλάτεται ανέρχεται σε 2% ετησίως. Η Ελληνική Τράπεζα επίσης με την οποία η Progressive Insurance Co Ltd συναλλάσσεται, σύμφωνα με πληροφορίες που μου έδωσε, το κόστος της Τραπεζικής εγγύησης τελών της Τράπεζας ανέρχεται σε 2.4% ετησίως. Η παροχή Τραπεζικής εγγύησης επίσης όπως οι δύο Τράπεζες με πληροφόρησαν, προϋποθέτει την δέσμευση του ποσού που επεδικάσθη. Πιστεύω ότι είναι αδικαιολόγητο και άδικο να επιφορτισθεί η Εταιρεία με επιπρόσθετο κόστος υπό τα περιστατικά της υπόθεσης.
- Για τους πιο πάνω αναφερόμενους λόγους, πιστεύω και συμβουλεύομαι όπως το Δικαστήριο ενασκώντας την διακριτική του εξουσία, δέον όπως υπό τα περιστατικά της υπόθεσης, αναστείλει την εκτέλεση της απόφασης μέχρι την εκδίκαση της Έφεσης που καταχωρήθηκε εκ πλευράς του Εναγομένου και έκδοση απόφασης από το Ανώτατο Δικαστήριο καθότι υπάρχουν ισχυρά εχέγγυα που διασφαλίζουν την είσπραξη του ποσού από τον Ενάγοντα στην περίπτωση πλήρους αποτυχίας της Έφεσης που καταχωρήθηκε εκ πλευράς του Εναγομένου ή επιτυχίας της Έφεσης που καταχωρήθηκε εκ πλευράς του Ενάγοντα." Ο ενάγοντας-καθ' ου η αίτηση καταχώρισε Ένσταση, προβάλλοντας τους ακόλουθους λόγους: «
- Δεν συντρέχουν οι απαιτούμενες προϋποθέσεις και/η δεν υπάρχουν εκείνες οι εξαιρετικές περιστάσεις που να δικαιολογούν την αιτούμενη αναστολή εκτέλεσης.
- Δεν καταδεικνύεται μέσα από την Ένορκη Δήλωση της Λουκίας X"Ανδρέου ότι είτε ο Εναγόμενος είτε η ασφαλιστική εταιρεία Προοδευτική Ασφαλιστική Εταιρεία Λτδ (Προοδευτική) θα εξακολουθήσουν να έχουν την οικονομική δυνατότητα αποπληρωμής του εξ αποφάσεως χρέους μετά την εκδίκαση της Εφεσης που καταχώρησε ο Εναγόμενος.
- Ο ισχυρισμός ότι ο Ενάγων είναι πλήρως καλυμμένος για τον λόγο ότι η Προοδευτική αναλαμβάνει και είναι εκ του νόμου υποχρεωμένη και σε θέση να αποζημιώσει τον Ενάγοντα με το εξ αποφάσεως χρέος, είναι κενός περιεχομένου και άνευ αξίας για τους εξής λόγους: i. Η Προοδευτική δεν είναι διάδικος στην υπόθεση και τέτοια ανάληψη, στην υποτιθέμενη περίπτωση που θα μπορούσε να είχε οποιαδήποτε αξία, θα έπρεπε να είχε δοθεί απευθείας στον ίδιο τον Ενάγοντα και όχι μέσω της Ένορκης Δήλωσης της Λουκίας X" Ανδρέου. ii. Μέχρι σήμερα η ασφαλιστική εταιρεία δεν έχει δηλώσει απευθείας προς τον Ενάγοντα ότι αναγνωρίζει οποιαδήποτε υποχρέωση απέναντι στον ίδιο τον Ενάγοντα. iii. Το Τεκμήριο Ε στην Ένορκη Δήλωση της Λουκίας X"Ανδρέου δεν αποτελεί μαρτυρία ότι η Προοδευτική μέχρι της εκδίκασης της Έφεσης που καταχώρησε ο Εναγόμενος θα εξακολουθεί να κατέχει τα απαραίτητα κεφάλαια ή άλλη περιουσία για να καλύψει την απόφαση υπέρ του Ενάγοντος. ίν. Εν πόση περιπτώσει κανένας δεν είναι σε θέση να κάνει οποιαδήποτε πρόβλεψη αναφορικά με το κατά πόσο, μετά από περίπου 6 χρόνια, που κατά μέσο όρο απαιτείται για να εκδικαστεί μια Πολιτική Έφεση, η Προοδευτική θα έχει την οικονομική δυνατότητα ν' αποζημιώσει τον Ενάγοντα.
- Σύμφωνα με το Άρθρο 28
(3)του Περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων (Ασφάλιση Ευθύνης έναντι Τρίτου) Νόμου 2000, Ν.96(Ι)/2000, η Βασική Συμφωνία μεταξύ του Ταμείου Ασφαλιστών και του Υπουργείου Οικονομικών δεν ερμηνεύεται κατά τρόπο που να δημιουργεί υπέρ του Ενάγοντος αγώγιμο δικαίωμα εναντίον του Ταμείου Ασφαλιστών. ί. Συνεπώς, ακόμα και αν το Ταμείο Ασφαλιστών με βάση το Άρθρο 29(γ) έχει υποχρέωση καταβολής αποζημίωσης προς τρίτα πρόσωπα στην περίπτωση που η Προοδευτική πτωχεύσει και/ή ακόμα και η ίδια πιο πάνω Βασική Συμφωνία περιλαμβάνει τέτοια υποχρέωση, εκτός αν εκ των προτέρων και από τώρα το Ταμείο Ασφαλιστών έχει ήδη αναλάβει την υποχρέωση προς τον ίδιο τον Ενάγοντα να τον αποζημιώσει με το οποιοδήποτε ποσό δυνάμει της απόφασης που εκδόθηκε από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού ημερομηνίας 13/6/2017 ή όπως αυτή τυχόν διαφοροποιηθεί από απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου, ο Ενάγοντας δεν έχει αγώγιμο δικαίωμα εναντίον του Ταμείου Ασφαλιστών. ii. Η Βασική Συμφωνία είναι μεταξύ του Υπουργού Οικονομικών και του Ταμείου Ασφαλιστών και συνεπώς η οποιαδήποτε συμβατική υποχρέωση του Ταμείου Ασφαλιστών είναι απέναντι στον Υπουργό Οικονομικών και όχι στον Ενάγοντα. iii. Αυτό σημαίνει ότι εναπόκειται στον Υπουργό Οικονομικών ν' αποφασίσει αν θ' αποζημιώσει τον Ενάγοντα. ίν. Επιπρόσθετα, σύμφωνα με το Άρθρο Α2(γ) της Βασικής Συμφωνίας η δυνατότητα απαίτησης κατά του Ταμείου Ασφαλιστών στην περίπτωση που η ασφαλιστική εταιρεία πτωχεύσει υφίσταται μόνο αν έχει εκδοθεί τελεσίδικο διάταγμα εκκαθάρισης και όχι στην περίπτωση που απλώς έχει εκδοθεί διάταγμα εκκαθάρισης, όπως προωθείται ο ισχυρισμός στην παράγραφο 33 της Ένορκης Δήλωσης της Λουκίας X" Ανδρέου. ν. Αυτό σημαίνει ότι σε περίπτωση που εκδοθεί κάποιο διάταγμα αναστολής του διατάγματος εκκαθάρισης μέχρι εκδίκασης έφεσης, ο Ενάγοντας δεν θα δικαιούται να προωθήσει απαίτηση για πληρωμή κατά του Ταμείου Ασφαλιστών. νί. Τέλος, σύμφωνα με το Άρθρο 33 του ίδιου Νόμου, σε περίπτωση που η Προοδευτική πτωχεύσει μέχρι να εκδικαστεί η Έφεση που καταχώρησε ο Εναγόμενος και το Ταμείο Ασφαλιστών δεν αποδεχθεί μια τέτοια απαίτηση του Ενάγοντος, τότε ο Ενάγοντας θα πρέπει να παραπέμψει την απαίτηση του στον Υπουργό Οικονομικών, ο οποίος μάλιστα θ' αποφασίσει τελεσίδικα. Αυτό αναφέρεται και στην παράγραφο Β7
(3)της Βασικής Συμφωνίας. 5. Οι πιθανότητες επιτυχίας της Έφεσης που καταχώρησε ο Εναγόμενος είναι ανύπαρκτες και εν πάση περιπτώσει εκείνο που ο Εναγόμενος κυρίως ισχυρίζεται, όπως προκύπτει από τους λόγους Έφεσης καθώς επίσης και τις παραγράφους 16-21 της Ένορκης Δήλωσης της Λουκίας X" Ανδρέου, είναι ότι με βάση και την υπόθεση Moustafa Ahmad Abdulkader ν. Χρίστος Σωτηρίου, Πολιτική Έφεση Αρ. 187/2011 ημερομηνίας 30/3/2011, το Δικαστήριο θα έπρεπε ν' αποδώσει περισσότερη ευθύνη στον Ενάγοντα παρά στον Εναγόμενο, δηλαδή 15% για τον Εναγόμενο και 85% για τον Ενάγοντα. Αυτό είναι ένα εσφαλμένο συμπέρασμα για τους εξής λόγους: ί. Το Ανώτατο Δικαστήριο στην Moustafa Ahmad έλαβε υπόψη το γεγονός ότι ο οδηγός του οχήματος που ακολουθούσε τον γεωργικό ελκυστήρα ναι μεν δεν είχε αναμμένα τα δυνατά του φώτα (όπως δεν τα είχε και ο Εναγόμενος στη δική μας περίπτωση) πλην όμως δεν μπορούσε να του αποδοθεί μεγαλύτερο ποσοστό ευθύνη για το λόγο ότι η ταχύτητα του ήταν μόνο 70 χαω αντί του εππρεπόμενου 65 χαω και επιπλέον αντιλήφθηκε τον γεωργικό ελκυστήρα και έλαβε αποτρεπτικά μέτρα για αποφυγή της σύγκρουσης. ii. Στη δική μας, όμως, περίπτωση, ο Εναγόμενος όχι μόνο έτρεχε με μεγάλη ταχύτητα υπό τις περιστάσεις, κάτι που καταμαρτυρείται από την ίδια την κατάσταση των οχημάτων μετά τη σύγκρουση, αλλά περιπλέον δεν έκανε καμία προσπάθεια αποφυγής της σύγκρουσης, σύμφωνα με την ίδια την μαρτυρία του Εναγόμενου. Το ότι ο Εναγόμενος ταξίδευε με μεγάλη ταχύτητα το διαπίστωσε και το ίδιο Δικαστήριο στην βάση κοινής λογικής, κάτι το οποίο εδράζεται σε νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου (Shakolas ν. Agathangelou & Another
(1983)1(B) CLR 1007, Σπάρου ν. Χριστοδούλου
(1996)1 Α.Α.Δ. 1193 και Χρίστου Χρίστου ν. Ανδρούλας Χρίστου Πολιτική Έφεση Αρ. 250/107, 7 Ιουλίου, 2015). iii. Τα γεγονότα της υπόθεσης μας, δηλαδή, στην υποτιθέμενη περίπτωση που η μοτοσικλέτα του Ενάγοντος δεν είχε φωτισμό μπροστά και πίσω, κάτι που ο Ενάγοντας αμφισβητεί με την Έφεση του, διαφέρουν από εκείνα στην Moustafa Ahmad και άρα το επιχείρημα του Εναγόμενου δεν ευσταθεί. iv. Όπως δε υποδείχθηκε στην αγγλική υπόθεση Rouse ν. Squires [19731 2 All E.R. 903, που ακολουθήθηκε στην Σιαλαμπή ν. Παναγή
(2008)1(A) Α.Α.Δ. 75 και σε άλλες, όπου διαπιστώνεται ότι υπάρχει καλή ορατότητα και ευκαιρία για τον επερχόμενο οδηγό να δει και να εκτιμήσει το εμπόδιο που ορθώνεται μπροστά του και να πάρει μέτρα για αποφυγή της σύγκρουσης, τότε η παρεμπόδιση σε ένα εντελώς σκοτεινό δρόμο ενδεχομένως να μη συνιστά κίνδυνο. Σ' αυτή την περίπτωση, δήμιουργείται κενό στην αλυσίδα της αιτιώδους συνάφειας μεταξύ της αρχικής αμέλειας που προκάλεσε την παρεμπόδιση στο δρόμο και της μεταγενέστερης που προκάλεσε το δυστύχημα και τις συνέπειές του. v. Αυτό συνέβηκε και στην υπό εξέταση περίπτωση καθότι ο δρόμος όπου έγινε το ατύχημα ήταν ευθύς χωρίς εμπόδιο και έτσι, ακόμη και να μην είχε φωτισμό η μοτοσικλέτα του Ενάγοντος, πράγμα που ο Ενάγοντας αμφισβητεί με την Έφεση του, ο Εναγόμενος θα μπορούσε, αν ταξίδευε με κανονική/δέουσα ταχύτητα υπό τις περιστάσεις, να είχε δει έγκαιρα και αποφύγει τον Ενάγοντα, διότι, όπως ο ίδιος ο Εναγόμενος παραδέχθηκε κατά την αντεξέταση του, με την σύγκρουση είδε την μοτοσικλέτα του Ενάγοντος να σέρνεται στον δρόμο για 20 μέτρα! Αν την πρόσεξε μετά την σύγκρουση, θα έπρεπε να την είχε προσέξει και πριν την σύγκρουση.
- Πέραν από το ότι οι προοπτικές και των υπολοίπων λόγων έφεσης της Έφεσης που καταχώρησε ο Εναγόμενος, π.χ. αναφορικά με την επιδίκαση νόμιμου τόκου από την ημερομηνία έγερσης του αγώγιμου δικαιώματος (βλ. παράγραφο 22 της Ένορκης Δήλωσης της Λουκίας X" Ανδρέου) ή για την επιδίκαση των δικηγορικών εξόδων υπέρ του Ενάγοντος (βλέπε παράγραφο 23 της Ένορκης Δήλωσης της Λουκίας X" Ανδρέου) δεν είναι σοβαρό και/ή καθοριστικό κριτήριο που λαμβάνεται υπόψη, ενώ στην υποθετική περίπτωση που θα μπορούσε να ληφθεί υπόψη, η Έφεση του Εναγόμενου θα πρέπει να συνεκτιμηθεί με την Έφεση που καταχώρησε ο Ενάγων με την οποία προσβάλλει και το εύρημα του Δικαστηρίου ότι είχε συντρέχουσα αμέλεια για το ατύχημα, και για το ότι δεν φορούσε κράνος, με δεδομένο ότι δεν αποδείχθηκε με ικανοποιητική μαρτυρία ότι αν φορούσε κράνος δεν θα υφίστατο την ζημιά που έπαθε.
- Συνεπώς, υφίσταται το εξίσου σοβαρό, αν όχι πιο σοβαρό, ενδεχόμενο η ευθύνη του Εναγόμενου να αυξηθεί σε 100% αντί να περιοριστεί.
- Επίσης, στην υποθετική περίπτωση που το Δικαστήριο θα έπρεπε, ως ο ισχυρισμός της Λουκίας X" Ανδρέου στην παράγραφο 20 της Ένορκης Δήλωσης της, να βρει τον Ενόγοντα 85% υπεύθυνο για το ατύχημα και όχι 50% (70% για το ότι η μοτοσυκλέτα του δεν έφερε φωτισμό πλέον 15% για την παράλειψη του να φέρει κράνος, στη βάση μιας σωρευτικής άσκησης παραγόντων συντρέχουσας αμέλειας, η οποία αμφισβητείται, όμως, με τον λόγο έφεσης αρ. 26 της Έφεσης που καταχώρησε ο Ενάγοντας), ο Ενάγοντας θα δικαιούταν εν πάση περιπτώσει ν' αποζημιωθεί με τουλάχιστον €135.000 (€900.000 χ 15% = €135.000) πλέον τόκους προς 8% ετησίως από 2/8/2007 μέχρι 14/10/2008, 5.5% από 15/10/2008 μέχρι 31/12/2014 και ακολούθως 4% από 1/1/15 μέχρι 31/12/2016 και τέλος 3.5% από 1/1/2017 μέχρι εξοφλήσεως.
- Συνεπώς, αν το Δικαστήριο θα ήταν διατεθειμένο να εκδώσει οποιοδήποτε διάταγμα αναστολής εκτέλεσης με οποιουσδήποτε όρους, τότε το ποιο πάνω μέρος της απόφασης εκ €135.000 πλέον τόκους θα πρέπει να εξαιρεθεί εντελώς από την εμβέλεια οποιουδήποτε διατάγματος αναστολής εκτέλεσης.
- Έτσι, στην υποτιθέμενη περίπτωση που το Δικαστήριο ήθελε εκδώσει διάταγμα αναστολής εκτέλεσης θα πρέπει αυτό να συνοδευτεί με τους εξής όρους: ί. το ποσό εκ €135.000 πλέον τόκους επ' αυτού ως η απόφαση, οι οποίοι ανέρχονταν σε €74.041 κατά τις 14/11/2017, σύνολο δηλαδή €209,041 να εξαιρεθεί εντελώς από την εμβέλεια ενός διατάγματος αναστολής εκτέλεσης, ενώ για το υπόλοιπο του εξ' αποφάσεως χρέους, δηλαδή €315.000 πλέον τόκους και πάλι ως η απόφαση, να δοθεί τραπεζιτική εγγύηση που να καλύπτει τόσο το κεφάλαιο των €315.000 τόσο και τους ήδη προκύψαντες αλλά και τους μελλοντικούς τόκους μέχρι που να εκδικαστούν οι δύο Εφέσεις, του Εναγόμενου και του Εναγόμενου. ii. Διαζευκτικά, να δοθεί τραπεζιτική εγγύηση που να καλύπτει ολόκληρο το ποσό της απόφασης εκ €450.000 πλέον τους επιδικασμένους τόκους, προκύψαντες και μελλοντικούς, η οποία και πάλι θα έχει περίοδο ισχύος μέχρι της εκδίκασης των δύο Εφέσεων. iii. Διαζευκτικά, ο Εναγόμενος να καταθέσει το ποσό της απόφασης πλέον τους τόκους στο Δικαστήριο, που να περιλαμβάνουν και τους τόκους για την περίοδο που θα χρειαστεί να εκδικαστούν οι Εφέσεις." Η Ένσταση στηρίζεται στους Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Δ.48 θθ.1-4, Δ.35 θθ. 18-19, Δ.40 0.7(b), Δ.48 θθ.1, 8(l)(ee) στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου και στη πρακτική, στον Περί Δικαστηρίων Νόμου Ν. 14/60Άρθρα 31 και 32στο Ν.96(Ι)/2000Άρθρα 2, 3, 14, 15
(1)(γ), 27, 28, 29, 31 και 32 στη Βασική Συμφωνία μεταξύ του Υπουργού Οικονομικών και Ταμείου Ασφαλιστών Μηχανοκινήτων Οχημάτων και τον Νόμο 35(Ι)/2002 ή/και όπως αυτός έχει τροποποιηθεί ή/και στο Άρθρο 21 αυτού και στον Ν.38(Ι)/2016 και Κ.Δ.Π. 111/
- Η Ένσταση υποστηρίζεται από την Ένορκη Δήλωση του Ιβάν Τζούροφ, ο οποίος αναφέρει τα ακόλουθα:
- Είμαι ο Ενάγοντας, γεννήθηκα στις 7/1/1988 και προβαίνω στην παρούσα Ένορκη Δήλωση προς υποστήριξη της Ειδοποίησης Ένστασης μου κατά της Αίτησης του Εναγόμενου ημερομηνίας 2/8/2017 με την οποία ζητά την αναστολή εκτέλεσης της απόφασης που εκδόθηκε εναντίον του στις 13/6/2017 για €450.000 πλέον τόκους προς 8% ετησίως από 2/8/2007 μέχρι 14/10/2008, 5.5% από 15/10/2008 μέχρι 31/12/2014 και ακολούθως 4% από 1/1/15 μέχρι 31/12/2016 και τέλος 3.5% από 1/1/2017 μέχρι εξοφλήσεως.
- Υιοθετώ τους λόγους ένστασης που αναφέρονται στην Ειδοποίηση Πρόθεσης Ένστασης που ετοίμασαν οι δικηγόροι μου στην έκταση και στο βαθμό που αναφέρονται σε γεγονότα.
- Από μαθηματικούς υπολογισμούς που έχουν κάνει οι δικηγόροι μου και με τους οποίους συμφωνώ, το εξ΄ αποφάσεως χρέος κατά την 13/6/2017 ανερχόταν σε €690.121, δηλαδή €450.000 πλέον τόκους εκ €240.
- Αναλυτικά οι υπολογισμοί αυτοί έχουν ως ακολούθως:
- Τόκοι για την περίοδο 2/8/2007 μέχρι 14/10/2008 €450.000 Χ 8% = €36.000/365 ημέρες=€98.63 Χ 439 ημέρες = €43.298,63
- Τόκοι για την περίοδο 15/10/2008 μέχρι 31/12/2014 €450.000 Χ 5.5% =€24.750/365 ημέρες=€67.80Χ 2268 ημέρες = €153.789,04
- Τόκοι για την περίοδο 1/1/15 μέχρι 31/12/2016 €450.000 Χ 4% = €18.000/365 ημέρες=€49.31Χ 730 ημέρες = €36.000,00
- Τόκοι για την περίοδο 1/1/2017 μέχρι 13/6/2017 €450.000 Χ 3.5% = €15.750/365 ημέρες=€43.15Χ 163 ημέρες = €7.033,
- (€43.298,63 + €153.789,04 + €36.000,00 + €7.033,56 = €490.121)
- Αν λάβει κανείς υπόψη για το γεγονός ότι, μέχρι που να εκδικαστεί η έφεση του Εναγόμενου καθώς επίσης και η δική μου που καταχώρησα στις 19/7/2017 και είναι το Τεκμήριο Α, θα μεσολαβήσει με βάση τα σημερινά δεδομένα εκδίκασης των εφέσεων κατά τελικών αποφάσεων μια περίοδος τουλάχιστον έξη
(6)ετών, το σύνολο του εξ αποφάσεως χρέους, νοουμένου ότι θα παραμείνει η αρχική απόφαση ως έχει, θα ανέλθει σε περίπου €784.621 (€690.121 + €94.500 (6 x (€450.000 Χ 3.5%)) 6. Αυτά τα έξι
(6)έτη προκύπτουν, όπως με πληροφορεί ο δικηγόρος μου, όχι μόνο από τις καθυστερήσεις που οι ίδιοι αλλά και γενικότερα το δικηγορικό επάγγελμα αντιμετωπίζει σε υποθέσεις που χειρίζονται, για τις οποίες το Δικαστήριο έχει δικαστική γνώση, αλλά και από την προφορική πληροφόρηση που έλαβε ο δικηγόρος μου από την Αρχιπρωτοκολλητή του Ανωτάτου Δικαστηρίου σε απάντηση της επιστολής του ημερομηνίας 21/7/2017 που είναι το Τεκμήριο Β.
- Λόγω της κατάστασης που βρίσκομαι από την ημέρα του ατυχήματος μέχρι και σήμερα και η οποία δυστυχώς δεν αναμένω ότι θ΄ αλλάξει στο μέλλον, δεν έχω οποιοδήποτε εισόδημα ή περιουσία, όπως ούτε και η μητέρα μου με την οποία συζώ και η οποία από τότε που έγινε το ατύχημα αναγκάστηκε να σταματήσει να εργάζεται και περιορίστηκε στην καθημερινή μου φροντίδα.
- Έχω καθηλωθεί εντελώς και δεν είμαι σε θέση να φροντίζω τον εαυτό μου από μόνος μου ούτε για τα πιο αναγκαία.
- Ζούμε μόνο με το επίδομα που λαμβάνουμε από το Κράτος και δεν έχω την οικονομική δυνατότητα να ερευνήσω στο εξωτερικό την πιθανότητα οποιασδήποτε περαιτέρω ιατρικής ή άλλου είδους παρέμβασης για να βελτιώσω την ποιότητα ζωής μου.
- Είναι γι΄ αυτό το λόγο που εδώ και τόσα χρόνια υπέμενα το βάσανο της μακράς διαδικασίας για να αποζημιωθώ με το ποσό που το Δικαστήριο ήθελε αποφασίσει, ώστε να εξαντλήσω κάθε τέτοιο ενδεχόμενο με τη χρήση μέρους των αποζημιώσεων, με δεδομένο ότι στην Κύπρο δεν υπάρχει οποιαδήποτε προοπτική βελτίωσης των συνθηκών διαβίωσης μου.
- Την ίδια στιγμή, όμως, ούτε η Διευθύντρια της ασφαλιστικής εταιρείας του οχήματος του Εναγόμενου, κα Λουκία Χ'' Ανδρέου, αναφέρει οτιδήποτε στην Ένορκη Δήλωση της που να καταδεικνύει ότι είμαι πλήρως εξασφαλισμένος για την είσπραξη του ποσού και των τόκων είτε από τον Εναγόμενο είτε από την ίδια την ασφαλιστική εταιρεία μετά την εκδίκαση της Έφεσης που έχει καταχωρήσει ο Εναγόμενος καθώς επίσης της δικής μου.
- Εκτός από το ότι η ασφαλιστική εταιρεία δεν είναι διάδικος στην υπόθεση και ούτε τέτοια ανάληψη υποχρέωσης έχει δοθεί σε εμένα ή στους δικηγόρους μου για το ποσό της απόφασης, ένας ισχυρισμός σε μία Ένορκη Δήλωση περί της σημερινής φερεγγυότητας της εν λόγω ασφαλιστικής εταιρείας ή ότι θα με αποζημιώσει δεν είναι αρκετός και δεν συνοδεύεται από άλλη επαρκή μαρτυρία για την οικονομική της κατάσταση, ώστε να είμαστε σε θέση να την αξιολογήσουμε.
- Ούτε προωθείται η θέση ότι θα εξακολουθήσει να είναι φερέγγυα μέχρι της εκδίκασης της Έφεσης, κάτι το οποίο δεν αναμένεται να συμβεί προτού περάσουν περίπου 6 έτη από σήμερα με βάση τον φόρτο εργασίας του Ανωτάτου Δικαστηρίου.
- Ποιος εξάλλου από την άλλη είναι σε θέση να γνωρίζει τι θα συμβεί μέσα σε 6 έτη και είναι γι΄ αυτό το λόγο που σε περίπτωση που το Δικαστήριο θα ήταν προσανατολισμένο να εκδώσει διάταγμα αναστολής εκτέλεσης της απόφασης, αυτό θα έπρεπε να συνοδεύεται με αντίστοιχο διάταγμα που να διατάσσει τον Εναγόμενο να δώσει τραπεζιτική εγγύηση ως αναφέρεται στην Ειδοποίηση Ένστασης.
- Επίσης, όπως με πληροφορεί ο δικηγόρος μου, η Βασική Συμφωνία μεταξύ του Ταμείου Ασφαλιστών και του Υπουργείου Οικονομικών, την οποία επικαλείται η κα Λουκία Χ'' Ανδρέου, δεν ερμηνεύεται κατά τρόπο που να δημιουργεί υπέρ μου οποιοδήποτε αγώγιμο δικαίωμα εναντίον του Ταμείου Ασφαλιστών.
- Συνεπώς, ακόμα και αν το Ταμείο Ασφαλιστών έχει υποχρέωση καταβολής αποζημίωσης προς εμένα στην περίπτωση που η Προοδευτική πτωχεύσει και/ή ακόμα και η ίδια πιο πάνω Συμφωνία περιλαμβάνει τέτοια υποχρέωση, εγώ δεν έχω οποιοδήποτε αγώγιμο δικαίωμα εναντίον του Ταμείου Ασφαλιστών και ούτε μπορώ να το εξαναγκάσω να με αποζημιώσει, εκτός αν από τώρα το Ταμείο Ασφαλιστών είχε ήδη αναλάβει τέτοια υποχρέωση προς εμένα να με αποζημιώσει με το οποιοδήποτε ποσό δυνάμει της απόφασης που εκδόθηκε από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού ημερομηνίας 13/6/2017 ή όπως αυτή τυχόν διαφοροποιηθεί από απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου.
- Θα μπορούσε για παράδειγμα κα Λουκία Χ'' Ανδρέου να προκαλέσει το Ταμείο Ασφαλιστών, πέραν από την ίδια ασφαλιστική εταιρεία, να εκδώσουν βεβαίωση και ανάληψη υποχρέωσης προς εμένα ότι θ΄ αποζημιωθώ με το οποιοδήποτε ποσό κριθεί ότι μου οφείλεται με την περάτωση της έφεσης που καταχώρησε ο Εναγόμενος, ανεξάρτητα από την οικονομική κατάσταση στην οποία ήθελε βρεθεί η ασφαλιστική εταιρεία του Εναγόμενου.
- Η Βασική Συμφωνία, όπως επίσης με πληροφορεί ο δικηγόρος μου και προκύπτει από το ίδιο το Τεκμήριο ΣΤ στην Ένορκη Δήλωση της Λουκίας Χ'' Ανδρέου είναι μεταξύ του Υπουργού Οικονομικών και του Ταμείου Ασφαλιστών και συνεπώς η οποιαδήποτε συμβατική υποχρέωση του Ταμείου Ασφαλιστών είναι απέναντι στον Υπουργό Οικονομικών και όχι προς εμένα.
- Περαιτέρω σύμφωνα με το Άρθρο 33 του ιδίου Νόμου, σε περίπτωση που η Προοδευτική πτωχεύσει μέχρι να εκδικαστεί η Έφεση και το Ταμείο Ασφαλιστών δεν αποδεχθεί την απαίτηση μου, τότε θα πρέπει να παραπέμψω την απαίτηση μου στον Υπουργό Οικονομικών, ο οποίος μάλιστα θ΄ αποφασίσει τελεσίδικα και δεν θα μπορούσα να τον εξαναγκάσω να με αποζημιώσει.
- Επίσης κανείς δεν είναι σε θέση να γνωρίζει τι θα συμβεί μέσα σε 6 έτη ή εντός οποιουδήποτε άλλου χρονικού διαστήματος που θα περάσει μέχρι να εκδικαστεί η Έφεση του Εναγόμενου και είναι γι΄ αυτό το λόγο που σε περίπτωση που το Δικαστήριο θα ήταν προσανατολισμένο να εκδώσει διάταγμα αναστολής εκτέλεσης της απόφασης, αυτό θα έπρεπε να συνοδεύεται με αντίστοιχο διάταγμα που να διατάσσει τον Εναγόμενο να δώσει τραπεζιτική εγγύηση ως αναφέρεται στην Ειδοποίηση Ένστασης.
- Το γεγονός ότι αυτό συνεπάγεται κόστος 2,4% ετησίως, όπως αναφέρεται στην παράγραφο 41 της Ένορκης Δήλωσης της Λουκίας Χ'' Ανδρέου, αυτό δεν αφορά εμένα και εν πάση περιπτώσει το ποσό της απόφασης πλέον οι προϋπολογισμένοι τόκοι για περίπου 6 χρόνια θα μπορούσε να κατατεθούν στο Δικαστήριο για ν΄ αποφευχθεί αυτό το κόστος, το οποίο εν πάση περιπτώσει αρνούμαι.
- Όπως με πληροφορεί ο δικηγόρος μου, ανεξάρτητα από το πώς το Δικαστήριο ερμήνευσε και εφάρμοσε την Πολιτική Έφεση Αρ. 187/2011 ημερομηνίας 30/3/2011 και κατά πόσο τα γεγονότα της πράγματι προσομοιάζουν με αυτά του δικού μου ατυχήματος, τα γεγονότα όπως παρουσιάστηκαν στο Δικαστήριο και με βάση την νομολογία δικαιολογούσαν την απόδοση εξολοκλήρου ευθύνη στον Εναγόμενο για το ατύχημα αλλά και για το ότι δεν ήταν καθόλου πειστικός και αξιόπιστος στην μαρτυρία του.
- Οι πιθανότητες επιτυχίας της Έφεσης που καταχώρησε ο Εναγόμενος είναι ελάχιστες διότι εκείνο που ο Εναγόμενος κυρίως ισχυρίζεται, όπως προκύπτει από τους λόγους Έφεσης καθώς επίσης και τις παραγράφους 16-21 της Ένορκης Δήλωσης της Λουκίας Χ'' Ανδρέου, είναι ότι το Δικαστήριο θα έπρεπε να μου αποδώσει περισσότερη ευθύνη παρά στον Εναγόμενο, δηλαδή 30% για τον Εναγόμενο και 70% για μένα.
- Αυτό είναι ένα εσφαλμένο συμπέρασμα διότι ο Εναγόμενος όχι μόνο έτρεχε με μεγάλη ταχύτητα υπό τις περιστάσεις, κάτι που καταμαρτυρείται από την ίδια την κατάσταση των οχημάτων μετά τη σύγκρουση, (βλέπετε ως Τεκμήρια Γ, Δ, Ε1 και Ε2 το σχεδιάγραμμα που ετοίμασε η Αστυνομία και τρείς φωτογραφίες που έβγαλε ο φίλος μου ο Γιώργος όταν επισκέφθηκε τον Αστυνομικό Σταθμό Μονής το μεσημέρι της 3/8/2017 που παρουσιάστηκαν ως Τεκμήρια και στην δίκη, οι δύο φωτογραφίες της μοτοσικλέτας μου και η τρίτη του οχήματος του Εναγόμενου) αλλά περιπλέον ο Εναγόμενος, σύμφωνα με την ίδια την μαρτυρία του, δεν έκανε καμία προσπάθεια αποφυγής της σύγκρουσης.
- Αυτά τα δύο σημαντικά στοιχεία δεν υπήρχαν στην περίπτωση του αυτοκινήτου που ακολουθούσε το αρθρωτό όχημα στην υπόθεση Μoustafa Αhmad Αbdulkader ν. Χρίστος Σωτηρίου, Πολιτική Έφεση Αρ. 187/2011 ημερομηνίας 30/3/2011, την οποία επικαλείται η πλευρά του Εναγόμενου για να ισχυριστεί ότι θα έπρεπε να βρεθώ για την ισχυριζόμενη παράλειψη μου να έχει φώς η μοτοσικλέτα μου 70% υπεύθυνος, πράγμα που βεβαίως έχω εφεσιβάλει.
- Ως προς το αναξιόπιστο του Εναγόμενου, αναφέρομαι και στα εξής παραδείγματα, που αποτελούν και την αιτιολογία του 24ου Λόγου Έφεσης της Έφεσης που καταχώρησα στις 19/7/2017 κατά την Πρωτόδικης Απόφασης και είναι το Τεκμήριο Α. i. Ενώ ο Εναγόμενος ισχυρίστηκε στην κατάθεση του Τεκμήριο 3 προς την Αστυνομία και ενώπιον του Δικαστηρίου ότι πριν το ατύχημα - που έλαβε χώρα λίγο μετά τις 00.00 π.μ. της 2/8/2007 - είχε επισκεφθεί κάποιο φίλο του Σάββα, ο οποίος νοσηλευόταν δήθεν σε μια κλινική «στην οδό Νίκου Παττίχη στη Λεμεσό» και προς τούτο παρουσίασε τον Δρ. Χριστόδουλο Καϊσή (ΜΕ13), αναπληρωτή γενικό διευθυντή του Υπουργείου Υγείας, ο ΜΕ 13 βεβαίωσε προς το Δικαστήριο ότι καμία κλινική υπήρχε κατά τον ουσιώδη χρόνο στην πιο πάνω διεύθυνση. Αυτό το γεγονός που έπληττε την αξιοπιστία του Εναγόμενου, επιχείρησε ο Εναγόμενος και η δικηγόρος του να διασκεδάσουν προωθώντας την εκδοχή ότι τελικά η κλινική αυτή δεν βρισκόταν στην οδό Νίκου Παττίχη, αλλά σε μια οδό πίσω από την οδό Νίκου Παττίχη. Διευκρίνισε στη σελ. 17 των Πρακτικών ημερομηνίας 24/9/2015, που είναι το Τεκμήριο Στ στην παρούσα, ότι «είναι πίσω από μία πάροδο της Νίκου Παττίχη». ii. Όπως φάνηκε, όμως, στην πορεία κατά την αντεξέταση του, η εν λόγω κλινική ούτε σε πάροδο της Νίκου Παττίχη βρισκόταν. Σχετική είναι η στιχομυθία στη σελ. 34 των Πρακτικών σε σχέση με την πιο πάνω αντίφαση μεταξύ της κατάθεσης του και της μαρτυρίας του ως προς την οδό όπου βρισκόταν η εν λόγω κλινική. Να σημειώσω ότι ήταν πάρα πολύ σημαντικό να φανεί που ο Εναγόμενος βρισκόταν πριν το ατύχημα με δεδομένο ότι σύμφωνα με τον Αστυνομικό που έδωσε μαρτυρία στο Δικαστήριο δυστυχώς ο Εναγόμενος δεν είχε υποβληθεί σε αλκοτέστ. iii. Όταν δε ζητήθηκε από τον Εναγόμενο να αναφέρει το λόγο για τον οποίο ο φίλος του βρισκόταν στη κλινική, απάντησε ότι ήταν άρρωστος, ότι είχε πυρετούς 40 «τζαι αήκαν τον μέσα στη κλινική, κάτι έτσι νομίζω». Και όταν του ζήτησε να διευκρινίσει κατά πόσο ο φίλος του είχε υποβληθεί σε οποιαδήποτε εγχείρηση απάντησε «Εγχείρηση νομίζω όχι». Βλέπετε τη σελ. 37 των Πρακτικών στην οποία καταγράφεται μάλιστα ότι παρέμεινε στη κλινική όπου βρισκόταν δήθεν ο φίλος του για 2 ώρες περίπου. iv. Είναι αδιανόητο, έστω και αν πέρασαν από τότε 8 χρόνια, ο Εναγόμενος να επισκέφθηκε δήθεν τον φίλο του το Σάββα για 2 ώρες σε μια κλινική και να μην είναι βέβαιος για ποιο λόγο βρισκόταν ο φίλος του στη κλινική και αν είχε υποβληθεί σε εγχείρηση. Από την άλλη, όπως ανέφερε ο ίδιος στη σελ. 36 των Πρακτικών, ο Σάββας ήταν «πολύ καλός» του φίλος και κάποιος θα ανέμενε ότι θα του ζητούσε να παρουσιαστεί στο Δικαστήριο για να επιβεβαιώσει αυτόν τον ισχυρισμό. v. Ενώ στην κατάθεση του, Τεκμήριο 3, παρουσιάζεται να μην με αναγνωρίζει μετά το ατύχημα, κατά την αντεξέταση του τελικά παραδέχθηκε ότι με γνώριζε από πριν. Πως μπορούσε να μην με γνωρίζει, εφόσον ζούσαμε και οι δύο στην Παρεκκλησιά και γνώριζε ο ένας τον άλλο. vi. Ενώ ο Εναγόμενος προέβαλε τον ισχυρισμό τόσο στην κατάθεση του Τεκμήριο 3 όσο και κατά την εξέταση του ότι μετά την σύγκρουση δήθεν σοκαρίστηκε και «προχώρησε λίγο μετά από εκεί που σταμάτησε η μοτοσυκλέτα» (βλέπετε σελ. 22 των Πρακτικών ημερομηνίας 24/9/2015) και ότι δήθεν άφησε εκεί το όχημα του για να δει τι έγινε, όταν ρωτήθηκε κατά την αντεξέταση να εξηγήσει το λόγο γιατί δεν πάρκαρε το όχημα του στην άκρη του δρόμου για να μην εμποδίζει την κυκλοφορία αλλά το άφησε μέσα στη μέση της λωρίδας η απάντηση του ήταν «Α. Το αυτοκίνητο μου άφηκα το τζιαμέ γιατί κατέβηκα να πάω να δω τι γίνεται τζαι έβαλα τα τζαι αναμμένα τα φώτα και ανοιχτή η μηχανή». Είχε ξεχάσει, όμως, ότι το όχημα του, λόγω της ζημιάς στο όχημα του από την σύγκρουση, αυτό ακινητοποιήθηκε και αναγκάστηκε η Αστυνομία να το μεταφέρει στον Αστυνομικό Σταθμό Μονής με πλατφόρμα. vii. Το ότι το όχημα του δεν βρισκόταν σε θέση να λειτουργήσει επιβεβαιώθηκε και από τον ΜΕ6 στη σελ. 4 των Πρακτικών ημερομηνίας 16/5/2013 ο οποίος εξήγησε στο Δικαστήριο ότι για να ελέγξει τα φώτα του οχήματος του Εναγόμενου έπρεπε να μεταφερθεί στο σημείο όπου θα γινόταν ο έλεγχος με ρυμουλκό. Άρα ο Εφεσείων δεν «προχώρησε λίγο μετά από εκεί που σταμάτησε η μοτοσυκλέτα», όπως ισχυρίστηκε. Η πραγματικότητα είναι ότι ο Εναγόμενος δεν μπορούσε να προχωρήσει αλλά ακινητοποιήθηκε λόγω της σοβαρής ζημιάς που υπέστη το όχημα του. viii. Ο Εναγόμενος, ο οποίος δεν ήταν παρών σε καμία από τις ακροάσεις όταν έδιδε μαρτυρία η πλευρά μας, εκτός από το ότι δεν ήθελε να πληροφορηθεί για την μαρτυρία που έδωσε ο ΜΕ9, δεν ήθελε να μάθει επίσης τι είχε αναφερθεί και από τον ΜΕ8 και γενικά από τους υπόλοιπους μάρτυρες της πλευράς του Εφεσείοντος. ix. Η απάντηση που έδωσε στη σελ. 77 των Πρακτικών όταν ρωτήθηκε «ούτε ενδιαφέρθηκες να μάθεις τι έχει λεχθεί από άλλους μάρτυρες γι' αυτή την υπόθεση;» ήταν η ακόλουθη: «Α. Την ώρα που ξέρω ότι δεν είναι κάτι σοβαρό τότε γιατί να το βάλω υπόψη; Βάλω τα υπόψη τζίηνα που χρειάζονται». Αυτό ήταν εντελώς απίθανο και επίσης έπληξε την αξιοπιστία του. Παρ' ολίγο να με είχε σκοτώσει και θεώρησε ότι το ζήτημα δεν ήταν σοβαρό, κάτι που επίσης το Πρωτόδικο Δικαστήριο παρέλειψε να αξιολογήσει παρόλο που του είχε υποδειχθεί. x. Ενώ ο Εναγόμενος ισχυρίστηκε στην μαρτυρία του (σελ. 26-28 των Πρακτικών) ότι γνώριζε τον Μάριο Θεοδώρου, με τον οποίο είναι δεύτερα εξαδέλφια, και ότι όταν μίλησε μαζί του για να τον ρωτήσει αν είχε συμμετάσχει στην ετοιμασία της ηλεκτρικής εγκατάστασης της μοτοσυκλέτας του Εφεσείοντος, όπως είχε αναφέρει ο ΜΕ 8 Γεώργιου Γεωργίου και ο Μάριος του απάντησε δήθεν αρνητικά και παρόλο που ισχυριζόταν ότι ο Μάριος είχε επικοινωνία με τον δικηγόρο μου και μένα και μας πληροφόρησε ότι δεν είχε οποιαδήποτε σχέση με την μοτοσυκλέτα, εντούτοις η πλευρά του Εναγόμενου επέλεξε να μην καλέσει τον Μάριο για να επιβεβαιώσει τα πιο πάνω και ούτε δόθηκε οποιαδήποτε εξήγηση γιατί ο Μάριος δεν μπορούσε είτε να προσέλθει από μόνος του στο Δικαστήριο να μαρτυρήσει είτε να εξαναγκαστεί με μαρτυρική κλήση. Και αυτό, το Πρωτόδικο Δικαστήριο παρέλειψε να επισημάνει κατά την αξιολόγηση της αξιοπιστίας του Εναγόμενου. xi. Ενώ ο Εναγόμενος ήθελε να παρουσιάσει τον εαυτό του ως ένα νομοταγή οδηγό, στην αντεξέταση του μετά από υποβολές του δικηγόρου μου (α) για να δικαιολογήσει τον εαυτό του σε σχέση με άλλα τροχαία αδικήματα στα οποία είχε υποπέσει ισχυρίστηκε ότι δήθεν «Δεν έχει κανένα στη Κύπρο που δεν έκαμε δυστύχημα» (β) παραδέχθηκε ότι είχε καταδικαστεί σε άλλη περίπτωση ότι οδηγούσε υπό την επήρεια αλκοόλ (γ) δέχθηκε ότι «μπορεί» να καταδικάστηκε για υπέρβαση του ορίου ταχύτητας και επίσης (δ) παραδέχθηκε ότι σε άλλη περίπτωση είχε παραβεί φώτα τροχαίας. xii. Αν όντως ο ισχυρισμός του στην κατάθεση του προς την Αστυνομία, Τεκμήριο 3, ότι «Μόλις πέρασε από δίπλα το αυτοκίνητο που ερχόταν από την αντίθετη κατεύθυνση, πριν προλάβω να ανοίξω τα μεγάλα μου τα φώτα άκουσα ένα δυνατό κτύπημα στο μπροστινό μέρος του αυτοκινήτου μου και ταυτόχρονα είδα μια μοτοσυκλέτα να σέρνεται στο δρόμο μπροστά μου» ήταν αληθής και ευσταθούσε, τότε όχι μόνο τα δικά του φώτα αλλά και τα φώτα του επερχόμενου αυτοκινήτου θα έπεφταν πάνω στην μοτοσυκλέτα μου και σίγουρα θα αντιλαμβανόταν την παρουσία μου στο δρόμο, ακόμη και αν η μοτοσικλέτα μου δεν είχε φωτισμό. xiii. Στην σελ. 62 των Πρακτικών ημερομηνίας 24/9/2015, Τεκμήριο Στ, στην παρούσα ο Εναγόμενος ισχυρίστηκε ότι ο λόγος που δεν άναψε ξανά τα δυνατά του φώτα μετά που πέρασε το όχημα που ερχόταν από την αντίθετη πλευρά, ήταν δήθεν ότι δεν πρόλαβε γιατί δεν μεσολάβησε ούτε καν 1 δευτερόλεπτο πριν με κτυπήσει από πίσω. Αυτός ο ισχυρισμός, όμως, θα πρέπει να συσχετιστεί με τους άλλους δύο ισχυρισμούς του (σελ. 19-20 και 52 των ιδίων Πρακτικών), ότι δηλαδή (α) η σύγκρουση έγινε δήθεν 80-100 μέτρα μετά που χαμήλωσε τα φώτα του, πράγμα που έκανε όταν ο Εναγόμενος βρισκόταν στο ύψος του πρατηρίου βενζίνης, δηλαδή στη δεύτερη είσοδο του πρατηρίου σύμφωνα με την πορεία του Εναγόμενου από Λεμεσό προς Παρεκκλησιά (βλέπετε σελ. 19-20 των Πρακτικών ημερομηνίας 24/9/2015) και (β) το επερχόμενο όχημα επίσης βρισκόταν σε απόσταση 80-100μ όταν χαμήλωσε τα φώτα του, δηλαδή όταν βρισκόταν στην πιο πάνω είσοδο του πρατηρίου (σελ. 52 των Πρακτικών ημερομηνίας 24/9/2015). xiv. Αυτοί οι τρεις ισχυρισμοί του, όμως, δεν μπορούν να συνυπάρχουν, εκτός αν το δήθεν επερχόμενο όχημα έμεινε στάσιμο στο σημείο 80-100μ από την πιο πάνω είσοδο του πρατηρίου, που βρισκόταν ο Εναγόμενος όταν χαμήλωσε τα φώτα του, και μόλις πέρασε από δίπλα του, πριν προλάβει να ανάψει τα δυνατά του φώτα, συγκρούστηκε με την μοτοσικλέτα μου! xv. Αυτός ο ισχυρισμός δεν μπορεί να ευσταθεί στην βάση κοινής λογικής. xvi. Απλούστατα δεν υπήρχε επερχόμενο αυτοκίνητο από την αντίθετη πλευρά, διότι θα το έβλεπα και εγώ. xvii. Ο Εναγόμενος σκαρφίστηκε αυτή την θεωρία μόνο και μόνο για να δικαιολογήσει το γεγονός ότι (α) ταξίδευε με τα χαμηλά φώτα σε ένα δρόμο που δεν φωτιζόταν και επικρατούσε σκότος (β) ταξίδευε με μεγάλη ταχύτητα υπό τις περιστάσεις και (γ) δεν έβλεπε μπροστά του!
- Για το τελευταίο, ότι δηλαδή ο Εναγόμενος οδηγούσε χωρίς να έχει την δέουσα παρατηρητικότητα, σχετική είναι η μαρτυρία του επίσης κατά την αντεξέταση του στις Σελ. 72-73 και Σελ. 77-78 των Πρακτικών ημερομηνίας 24/9/2015, Τεκμήριο Στ, από τις όποιες προκύπτει είναι ότι ο Εναγόμενος απλούστατα δεν έβλεπε μπροστά του πριν να συγκρουστεί με την μοτοσικλέτα μου με την μεγάλη ταχύτητα που ταξίδευε. Διαφορετικά, θα με είχε δει και κάνει κάποια προσπάθεια ελιγμού ή να εφαρμόσει τας φρένα του οχήματος του. Αν μπορούσε να με δει να σέρνομαι στο έδαφος μετά την σύγκρουση για περίπου 20μ., όπως ισχυρίστηκε, θα μπορούσε να με δει και πριν, εφόσον το πεδίο των χαμηλών του φώτων των 20μ., όπως μαρτύρησε ο ΜΕ 6, και εγώ δεν ήμουν στάσιμος αλλά ταξίδευα με ταχύτητα 40χαω-45χαω, οπότε είχε μεγαλύτερο χρονικό περιθώριο ν' αντιδράσει. Η αμέλεια του ήταν τόσο μεγάλη, που ακόμη και να μην είχα φωτισμό, πράγμα που αρνούμαι, ο Εναγόμενος, όπως με συμβουλεύουν οι δικηγόροι μου, ευθύνεται 100% για το ατύχημα.
- Έντιμα και ειλικρινά πιστεύω, διότι έχω παρακολουθήσει σχεδόν όλη την διαδικασία σε αντίθεση με τον Εναγόμενο, ο οποίος προσήλθε μόνο μια φόρα στο Δικαστήριο όταν θα έδιδε μαρτυρία στις 24/9/2015, ότι όχι μόνο η έφεση του Εναγόμενου θα απορριφθεί αλλά θα ανατραπεί προς όφελος μου, αφενός για τον λόγο ότι δεν προσκομίστηκε εκ μέρους του Εναγόμενου αξιόπιστη μαρτυρία πραγματογνώμονα ότι, με την τόσο μεγάλη ταχύτητα που προσέκρουσε πάνω μου το όχημα του Εναγόμενου, δεν θα πάθαινα την ζημιά που έπαθα αν φορούσα προστατευτικό κράνος και αφετέρου για τον λόγο ότι η μοτοσυκλέτα μου όντως έφερε φωτισμό μπροστά.
- Για το τελευταίο απλώς ν΄ αναφέρω ότι δεν υπήρχε καμία περίπτωση την χρονική στιγμή που έγινε το ατύχημα να μπορούσα να οδηγήσω την μοτοσυκλέτα μου από το χωρίο Παρεκκλησία μέχρι την μαρίνα του ξενοδοχείου St. Raphael, χωρίς να είχα φωτισμό.
- Και αυτό διότι σύμφωνα με την πραγματική μαρτυρία που παρουσιάστηκε στο Δικαστήριο για ένα σημαντικό μέρος της διαδρομής, περιλαμβανομένου του σημείου όπου έγινε το ατύχημα δεν θα μπορούσα να έβλεπα μπροστά μου χωρίς φωτισμό στην μοτοσυκλέτα μου.
- Αυτό το γνωρίζει και ο ίδιος ο Εναγόμενος, που γνώριζε πολύ καλά το δρόμο που ακολούθησα εκείνη την νύκτα ως και ότι ένα μεγάλο μέρος του δρόμου προς την Παρεκκλησιά δεν φωτίζεται, εφόσον και αυτός ζούσε στην Παρεκκλησιά. Βλέπετε επί τούτου τον Λόγο Έφεσης 18 της Έφεσης μου.
- Στην δε έκθεση που ετοίμασε η Ηλεκτρομηχανολογική Υπηρεσία (παρουσιάστηκε στο Δικαστήριο ως τεκμήριο 9 για λογαριασμό του Εναγόμενου από τον ΜΥ1), που είναι το Τεκμήριο Ε3 στην παρούσα, αναφέρονται τα εξής 1.3 Στο πίσω μέρος υπήρχαν τα σύρματα της εγκατάστασης, αλλά δεν υπήρχε κανένα σημάδι που να υποδηλώνει ότι υπήρχε φανάρι για φωτισμό
- Με άλλα λόγια, όταν ο ΜΥ1 κατέγραφε το Τεκμήριο Ε3 τον έλεγχο που είχε διενεργήσει και τα ευρήματα του, εκείνο που οδήγησε τον ΜΥ1 στο συμπέρασμα του ότι η μοτοσικλέτα δεν είχε φωτισμό ήταν η έλλειψη «σημαδιού που να υποδηλώνει ότι υπήρχε φανάρι» και όχι ότι δεν υπήρχε εγκατάσταση με τα καλώδια της που ήταν ο κύριος ισχυρισμός της υπεράσπισης.
- Όμως, λόγω της βιαιότητας της σύγκρουσης ως αποτέλεσμα της πολύ μεγάλης ταχύτητας με την οποία το όχημα του Εναγόμενου με κτύπησε από πίσω, που φαίνεται στα Τεκμήρια Δ και Ε1-Ε2 που παρουσιάστηκαν στην δίκη, κανένας λογικός άνθρωπος θα ανέμενε να βρει οτιδήποτε παρά μόνο απομεινάρια από το πλαστικό πίσω φανάρι, όπως π.χ. ένα κομμάτι του πίσω φαναριού που μεταφέρθηκε από την σκηνή του ατυχήματος στον Αστυνομικό Σταθμό Μονής (βλέπετε το Σημείο Α στα Τεκμήρια Ε1 και Ε2), το οποίο αναγνωρίστηκε όχι μόνο από μένα ως τέτοιο αλλά και από άλλους μάρτυρες κατά την δίκη.
- Ως προς δε το κατά πόσο χρειαζόταν μπαταρία για να τροφοδοτείται ηλεκτρικό ρεύμα στα φώτα, με το οποίο σχετικό είναι το σημείο 1.4 του Τεκμηρίου Ε3, κατά την δική αποδείχθηκε ότι ήταν δυνατή η ηλεκτροδότηση τους με ηλεκτρικό ρεύμα που ερχόταν από την γεννήτρια/μανιατό της μοτοσικλέτας μου και όχι από μπαταρία και την βοήθεια ενός σταθεροποιητή για να κρατά το ρεύμα σταθερό να μη καίγονται οι λαμπτήρες, δηλαδή με τον τρόπο που λειτουργούσε η μοτοσικλέτα μου εκείνο το βράδυ.
- Γενικά, ως προς την μαρτυρία του ΜΥ1, σχετικοί είναι οι Λόγοι Έφεσης 1-3 της Έφεσης μου και δεν θα πω περισσότερα.
- Αρκετοί από τους λόγους έφεσης που καταχώρησα είναι νομικού περιεχομένου, αλλά σε ότι αφορά εκείνους που σχετίζονται με τα πραγματικά γεγονότα, έντιμα και ειλικρινά πιστεύω ότι η απόφαση θα ανατραπεί προς όφελος μου, με αποτέλεσμα το εξ αποφάσεως χρέος να ανέλθει σε €900.000 πλέον τόκους.
- Δεν θα προέβαινα στα πιο πάνω που έχουν σχέση με τα πραγματικά γεγονότα του ατυχήματος και τις προοπτικές των Εφέσεων, αν ο Εναγόμενος δεν επέλεγε να εξουσιοδοτήσει την Λουκία Χ'' Ανδρέου να προβεί σε τέτοιου είδους ζητήματα στην Ένορκη της Δήλωση.
- Την ίδια στιγμή, στην υποθετική περίπτωση που το Δικαστήριο θα έπρεπε, ως ο ισχυρισμός της Λουκίας Χ'' Ανδρέου στην παράγραφο 20 της Ένορκης Δήλωσης της, να με βρει 85% υπεύθυνο για το ατύχημα και όχι 50% (70% για το ότι η μοτοσυκλέτα του δεν έφερε φωτισμό πλέον 15% για την παράλειψη του να φέρει κράνος, στη βάση μιας σωρευτικής άσκησης παραγόντων συντρέχουσας αμέλειας, η οποία αμφισβητείται, όμως, με τον λόγο έφεσης αρ. 26 της Έφεσης που καταχώρησε ο Ενάγοντας), δικαιούμαι με βάση τις ίδιες παραδοχές της ν' αποζημιωθώ με τουλάχιστον €135.000 που αντιπροσωπεύει το 15% των συμφωνημένων αποζημιώσεων εκ €900.000 πλέον τόκους προς 8% ετησίως από 2/8/2007 μέχρι 14/10/2008, 5.5% από 15/10/2008 μέχρι 31/12/2014 και ακολούθως 4% από 1/1/15 μέχρι 31/12/2016 και τέλος 3.5% από 1/1/2017 μέχρι εξοφλήσεως.
- Οι δικηγόροι μου, στην βάση των πιο πάνω, απέστειλαν στις 14/11/2017 επιστολή στους δικηγόρους του Εναγόμενου και της Προοδευτικής το οποίο είναι το Τεκμήριο Ζ στην παρούσα, με σκοπό να εξερευνήσουν το ενδεχόμενο διευθέτησης της ώστε να αποφευχθούν και αχρείαστα δικηγορικά έξοδα.
- Πρότειναν συγκεκριμένα όπως μου καταβάλουν €135.000 που είναι το 15% επί του ποσού €900.000 πλέον τόκους ως η απόφαση, που μέχρι τις 14/11/2017 υπολογίζονταν σε €74.041, σύνολο δηλαδή €209,041 και επίσης προκαλέσουν προς όφελος μου τραπεζιτική εγγύηση για τέτοιο τόσο ποσό ώστε να καλύπτει το υπολειπόμενο ποσό των €315.000 από το επιδικασθέν ποσό των €450.000, με περίοδο ισχύος για όσο διάστημα θα εκκρεμούν οι δύο αντίστοιχες Εφέσεις και με τον πρόσθετο όρο ότι το ποσό της τραπεζιτικής εγγύησης θα καλύπτει και προϋπολογισμένους τόκους, δηλαδή τόσο τους προκύψαντες μέχρι σήμερα ως η απόφαση όσο και τόκους για τα επόμενα έξη
(6)έτη προς 3.5% ετησίως πάνω στο επιδικασθέν ποσό των €315.
- Οι δικηγόροι του Εναγόμενου αντιπρότειναν στις 15/11/2017 με το Τεκμήριο Η ότι ήταν διατεθειμένοι να μου καταβάλουν το ποσό των €200.000, αλλά όχι οποιαδήποτε τραπεζιτική εγγύηση για το υπολειπόμενο εξ αποφάσεως χρέος.
- Τότε οι δικηγόροι μου με επιστολή τους ημερομηνίας 16/11/2017, Τεκμήριο Θ, ζήτησαν να πληροφορηθούν κατά πόσο η Προοδευτική θα ήταν διατεθειμένη, αντί της πιο πάνω πρότασης για καταβολή μόνο του ποσού των €200.000, να προκαλέσουν την έκδοση τραπεζιτικής εγγυητικής επιστολής για ολόκληρο το ποσό της απόφασης ώστε να αποφύγουν το ενδεχόμενο να καταβάλουν οποιοδήποτε ποσό, το οποίο να μην μπορούν να ανακτήσουν σε περίπτωση που επιτύχει η Έφεση τους.
- Οι δικηγόροι των Εναγομένων απάντησαν επίσης στις 16/11/2017 με το Τεκμήριο Ι, σύμφωνα με το οποίο το αίτημα μου για τραπεζιτική εγγύηση δεν γινόταν αποδεκτό.
- Έτσι αναγκάστηκα να προχωρήσω με την καταχώριση της ένστασης μου και να ζητήσω, σε περίπτωση που το Δικαστήριο θα ήταν διατεθειμένο να εκδώσει οποιοδήποτε διάταγμα αναστολής εκτέλεσης, όπως συνοδεύεται από τους εξής όρους: i. το ποιο πάνω μέρος της απόφασης εκ €135.000 πλέον τόκους επ' αυτού ως η απόφαση, οι οποίοι σύμφωνα με την επιστολή των δικηγόρων μου Τεκμήριο Ζ ανέρχονταν σε €74.041 κατά τις 14/11/2017, σύνολο δηλαδή €209,041 να εξαιρεθεί εντελώς από την εμβέλεια ενός διατάγματος αναστολής εκτέλεσης, ενώ για το υπόλοιπο του εξ΄ αποφάσεως χρέους, δηλαδή €315.000 (€450.000 - €135.000) πλέον τόκους, και πάλι ως η απόφαση, να δοθεί τραπεζιτική εγγύηση που να καλύπτει τόσο το κεφάλαιο των €315.000 τόσο και τους ήδη προκύψαντες αλλά και τους μελλοντικούς τόκους μέχρι που να εκδικαστούν οι δύο Εφέσεις. ii. Διαζευκτικά της πιο πάνω ρύθμισης, να δοθεί τραπεζιτική εγγύηση που να καλύπτει ολόκληρο το ποσό της απόφασης εκ €450.000 πλέον τους επιδικασμένους τόκους, προκύψαντες και μελλοντικούς, η οποία και πάλι θα έχει περίοδο ισχύος μέχρι της εκδίκασης των δύο Εφέσεων.
- Με τον δεύτερον τρόπο, εξασφαλίζεται τόσο ο Εναγόμενος και η Προοδευτική όσο και εγώ, βεβαίως με κόστος για την Προοδευτική με δεδομένο ότι θα επιβαρύνεται στο μεσοδιάστημα με τραπεζιτικά έξοδα για την διατήρηση της τραπεζιτικής εγγυητικής επιστολής. Αυτό είναι ένα συνεπακόλουθο, όπως με πληροφορούν οι δικηγόροι μου, που πάντοτε αναλαμβάνεται σε τέτοιου είδους υποθέσεις από εκείνον που ζητά την αναστολή εκτέλεσης.
- Αν ο Εναγόμενος και η Προοδευτική ήταν διατεθειμένοι να καταθέσουν το ποσό της απόφασης πλέον τους τόκους στο Δικαστήριο και πάλι γι΄ αυτό θα ήμουν αποδεκτός, πράγμα που ο Εναγόμενος και η Προοδευτική το γνωρίζουν, νοουμένου βεβαίως ότι θα προϋπολογιστούν και οι τόκοι για την περίοδο που θα χρειαστεί να εκδικαστούν οι Εφέσεις με δεδομένο ότι όταν κατατίθεται ποσό στο Δικαστήριο, δηλαδή στην Δημοκρατία, όταν πρόκειται να πληρωθεί, όπως με πληροφορούν και πάλι οι δικηγόροι μου, το ποσό αυτό χωρίς οποιουσδήποτε τόκους.
- Αυτή την πρόταση την έκανα και παλαιότερα στους δικηγόρους του Εναγόμενου στα πλαίσια της πρώτης αίτησης του Εναγόμενου για αναστολή εκτέλεσης ημερομηνίας 6/7/2017 την οποία επίσης απέρριψαν.» Νομικό υπόβαθρο τόσο της Αίτησης όσο και της Ένστασης είναι ο Καν. 18 της Διαταγής 35, των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, ο οποίος έχει ως ακολούθως: «An appeal shall not operate as a stay of execution or of proceedings under the decision appealed from except so far as the Court appealed from or the Court of Appeal, or a Judge of either Court, may order; and no intermediated act or proceeding shall be invalidated, except so far as the Court appealed from may direct. Before any order staying execution is entered, the person obtaining the order shall furnish such security (if any) as may have been directed. If the security is to be given by means of a bond, the bond shall be made to the party in whose favour the decision under appeal was given." Νομολογιακά έχει λεχθεί πως το θέμα άπτεται της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου (Βλ. E.U.R.I.K. and others v. Kotsonis
(1986)1 C.L.R. 617, Νεοφύτου ν. Δημητρίου
(1989)1(Ε) Α.Α.Δ. 592, Ναυτικός Όμιλος Πάφου ν. Αρχής Λιμένων Κύπρου
(1991)1 Α.Α.Δ. 1147, Βερεγγάρια Παπακοκκίνου ν. Glykys and Araouzos (Insurances) Ltd και Άλλοι
(1998)1(Α) Α.Α.Δ. 513. Στην υπόθεση Νίκος Σταύρου Χαραλάμπους ν. A. Panayides Contracting Ltd
(2001)1(Γ) A.A.Δ. 1978, λέχθηκαν τα εξής: «Οι αρχές οι οποίες διέπουν το θέμα, εκπηγάζουν από τη νομολογία και μπορούν να συνοψισθούν ως ακολούθως: (α) Η απόφαση για αναστολή ανάγεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου η άσκηση της οποίας γίνεται στο πλαίσιο της Διαταγής 35 καν. 18 και σε συνάρτηση προς τα γεγονότα και περιστατικά της υπόθεσης. (β) Η έφεση δεν αναστέλλει το δικαίωμα εκτέλεσης ούτε μειώνει το κύρος της πρωτόδικης απόφασης η οποία, παραμένει ισχυρή και διατηρεί την τελεσιδικία της μέχρι την τροποποίηση ή την ανατροπή της από το Εφετείο. Έπεται ότι ο επιτυχών διάδικος δεν πρέπει να αποστερείται τους καρπούς της επιτυχίας του εκ μόνου του γεγονότος ότι εκκρεμεί η εκδίκαση της έφεσης του αντιδίκου του. Από την άλλη όμως αποτελεί βασική προϋπόθεση για την απονομή της δικαιοσύνης, η διασφάλιση της αποτελεσματικότητας του δικαιώματος για άσκηση έφεσης. Η άρνηση έκδοσης διαταγής για αναστολή εκτέλεσης της απόφασης δυνητικά συνεπάγεται κίνδυνο εξανέμισης της αξίας της έφεσης. Το δικαστήριο, κατά την εξέταση αίτησης για αναστολή εκτέλεσης απόφασης, έχει καθήκον να εξισορροπήσει δύο σημαντικούς παράγοντες· ήτοι, τη διασφάλιση της αποτελεσματικότητας του δικαιώματος για άσκηση έφεσης από τη μια και τη διασφάλιση της αξίας και του αποτελέσματος της έφεσης από την άλλη. Στην The Governor and the Company of the Bank of Scotland v. S.S. Sapphire Seas
(2001)1 A.A.Δ. 955, ειπώθηκαν τα εξής: 'Στην περίπτωση των αναστολών γίνεται προσπάθεια εξισορρόπησης δύο παραγόντων: Να δρέψει άμεσα ο νικητής του δικαστικού αγώνα τους καρπούς της επιτυχίας του και να μη μείνει ο άλλος, αν νικήσει, με κενά χέρια. Σ' αυτό το πλαίσιο κινείται η άσκηση της διακριτικής μας εξουσίας.' Εφόσον κριθεί ότι η περίπτωση είναι κατάλληλη για έκδοση διαταγής για την αναστολή της εκτέλεσης, το δικαστήριο έχει καθήκον να επιλέξει τους κατάλληλους για την περίπτωση όρους για να τεθεί σε ισχύ η διαταγή της αναστολής. Εναπόκειται επομένως στη διακριτική ευχέρεια του δικαστηρίου η επιλογή των όρων που θα τεθούν προκειμένου να επιφέρουν την εξισορρόπηση των συγκρουομένων δικαιωμάτων μέχρι την αποπεράτωση της έφεσης.» Στην υπόθεση Ναυτικός Όμιλος Πάφου ν. Αρχής Λιμένων
(1991)1 Α.Α.Δ. 1147, επαναλήφθηκε η αρχή πως η Έφεση δεν αναστέλλει το δικαίωμα εκτέλεσης ούτε μειώνει το κύρος της πρωτόδικης απόφασης. Υπεδείχθη περαιτέρω πως οι προοπτικές επιτυχίας της Έφεσης είναι μεν παράγοντας σχετικός, αλλά οριακής σημασίας στις πλείστες περιπτώσεις. Τούτων λεχθέντων επανέρχομαι στην υπό κρίση Αίτηση. Για σκοπούς ορθής απονομής της δικαιοσύνης θα πρέπει να εξισορροπηθούν οι δύο προαναφερθέντες παράγοντες. Από την μία δεν θα πρέπει να αποστερηθεί ο ενάγοντας τους καρπούς της επιτυχίας του, αλλά από την άλλη δεν θα πρέπει το δικαίωμα έφεσης από την πλευρά του εναγόμενου να καταστεί αλυσιτελές. Η πλευρά του εναγόμενου διατείνεται πως ο ενάγοντας είναι αφερέγγυος και πως σε περίπτωση που του καταβληθεί το επιδικασθέν ποσό, δεν θα μπορεί να εξασφαλιστεί η επιστροφή του. Η θέση πως δεν έχει περιουσιακά στοιχεία, δεν αμφισβητείται από τον ενάγοντα. Ο ίδιος παραδέχεται στην Ένορκη του Δήλωση που συνοδεύει την Ένσταση, πως δεν έχει «οποιοδήποτε εισόδημα ή περιουσία». Το στοιχείο αυτό θα πρέπει να ληφθεί υπόψη. Στην αντίπερα όχθη θα πρέπει να ληφθεί υπόψη πως ο κυριότερος λόγος Έφεσης είναι η κατάληξη του Δικαστηρίου όσον αφορά τον καταμερισμό της ευθύνης. Με την Έφεση επιδιώκεται ο διαφορετικός καταμερισμός του ποσοστού ευθύνης και όχι η απόρριψη καθ' ολοκληρία της αγωγής. Η πλευρά του εναγόμενου διατείνεται πως το Δικαστήριο εφάρμοσε λανθασμένα την απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Mouystafa Ahmed Abdulkater v. Χρίστος Σωτηρίου, ECLI:CY:AD:2017:A116, Π.Ε. 187/2011, ημερ. 30.3.2017. Στην εν λόγω υπόθεση, διατείνεται ο εναγόμενος, το Ανώτατο Δικαστήριο «απεφάνθη ότι γενεσιουργός αιτία του δυστυχήματος ήτο η παράλειψη του προπορευόμενου οχήματος να φέρει φώτα στο πίσω μέρος του και απέδωσε στον οδηγό το 70% της ευθύνης». Στον δε «ακολουθούντα οδηγό», απέδωσε 30% ευθύνη, για τον λόγο ότι «παρέλειψε να έχει τα φώτα του στον σκοτεινό εκείνο δρόμο στη ψηλή στάση». Είναι γι' αυτό που στην προκειμένη περίπτωση, τονίζει ο εναγόμενος, το Δικαστήριο λανθασμένα απέδωσε σ' αυτόν ποσοστό ευθύνης 65%, ενώ θα έπρεπε να του αποδοθεί το μικρότερο ποσοστό ευθύνης. Και τούτο θα πρέπει να ληφθεί υπόψη. Έχοντας υπόψη τα προαναφερθέντα, αλλά και το σύνολο των εκατέρωθεν ισχυρισμών, καθώς και τις αντίστοιχες θέσεις των δύο πλευρών, είναι η κατάληξη μου πως θα πρέπει να εγκριθεί το αίτημα για την αναστολή εκτέλεσης της απόφασης, με τους πιο κάτω όρους. Συνεπώς, διατάσσεται η αναστολή εκτέλεσης της απόφασης ημερομηνίας 13.6.2017, μέχρι εκδίκασης της Έφεσης, υπό τον όρο ότι η πλευρά του εναγόμενου (συγκεκριμένα η Προοδευτική Ασφαλιστική Εταιρεία Λτδ) θα καταβάλει: (α) στον ενάγοντα, το ποσό των €150.000.- εντός 60 ημερών από σήμερα. (β) στους δικηγόρους του ενάγοντα, τα έξοδα της αγωγής, με την γραπτή διαβεβαίωση των τελευταίων πως σε περίπτωση ακύρωσης από το Εφετείο της απόφασης και της διαταγής για επιδικασμό των εξόδων υπέρ του ενάγοντα, αυτά θα επιστραφούν αμέσως. Σε περίπτωση μη εκπλήρωσης των πιο πάνω όρων, τότε η απόφαση θα μπορεί να εκτελεστεί αμέσως, κατά τον τρόπο που θα επιλέξει ο ενάγοντας. Όσον αφορά τα έξοδα της υπό κρίση Αίτησης, αυτά επιδικάζονται προς όφελος των αιτητών και σε βάρος του καθ' ου η αίτηση - ενάγοντα, καθότι αδικαιολόγητα πρόβαλε ένσταση στην Αίτηση, δεδομένου του ότι η πλευρά του εναγόμενου ήταν πρόθυμη να παραχωρήσει επαρκείς εξασφαλίσεις μέχρι την εκδίκαση της Έφεσης. Τα έξοδα να υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και να εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ................ Στ. Τσιβιτανίδου-Κίζη, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής ΣΤΑ/ΑΓ Subject: Civil / Other actions / Interim Αναφορά: Αίτηση για αναστολή εκτέλεσης απόφασης cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο