Ανθούλλα Μιχαηλίδου Πηλλακούρη ν. Svetlana Josan, Αρ. Αίτησης: E25/17, 30/3/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:DEELEM:2018:13 ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΕΛΕΓΧΟΥ ΕΝΟΙΚΙΑΣΕΩΝ ΛΕΜΕΣΟΥ - ΠΑΦΟΥ ΤΜΗΜΑ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χρ. Ραγουζαίου, Προέδρου Αρ. Αίτησης: E25/17 Μεταξύ: Ανθούλλα Μιχαηλίδου Πηλλακούρη, εκ Λεμεσού Αιτήτριας και Svetlana Josan, εκ Λεμεσού Καθ' ης η αίτηση Αίτηση ημερομηνίας 3.11.2017 Ημερομηνία: 30.3.2018 Εμφανίσεις: Για Αιτήτρια: κος Κ. Τούμπας Για Καθ' ης η αίτηση: κος Σ. Φασουλιώτης (κα Ε. Ιωάννου, ασκούμενη δικηγόρος, στην απαγγελία της απόφασης) ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την παρούσα αίτηση τους, οι Αιτητές, αξιώνουν την έκδοση από το Δικαστήριο διατάγματος ως εξής: "A. Διάταγμα του Δικαστηρίου το οποίο να διατάζει την αναστολή εκτέλεσης της απόφασης στην αίτηση ανάκτησης/έξωσης με αρ. Ε25/2017, ημερομηνίας 19/9/17, μέχρι νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου και/ή μέχρι τελικής εκδίκασης και/ή εκδόσεως τελικής απόφασης στην αίτηση παραμερισμού (set a side judgment) με αριθμό Ε25/
- Β. Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να αποσυρθεί η ενδιάμεση μονομερής αίτηση ημερομηνίας 1/9/2017 η οποία καταχωρήθηκε στα πλαίσια της αίτησης Ενοικιοστασίου με αρ. Ε25/2017 από την Καθ' ης η Αίτηση / Αιτήτρια καταχρηστικά. Γ. Οποιανδήποτε περαιτέρω και/ή άλλη θεραπεία την οποία ήθελε το Δικαστήριο κρίνει εύλογη και δίκαιη υπό τις περιστάσεις. " Ιστορικό: Η αίτηση καταχωρήθηκε μονομερώς και η Αιτήτρια εξασφάλισε στις 7.11.2017, την έκδοση προσωρινού διατάγματος ως η πιο πάνω παράγραφος Α. Αφού επιδόθηκε στην Καθ' ης η αίτηση το προσωρινό διάταγμα, αυτή παρουσιάστηκε στο Δικαστήριο, την 14.11.2017 και πρόβαλε ένσταση στην διατήρηση του σε ισχύ. Η ειδοποίηση πρόθεσης ένστασης καταχωρήθηκε στις 30.11.
- Αίτηση: Η αίτηση βασίζεται «στα άρθρα 31, 32, 41 και 47 του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60, στο άρθρο 9 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο, Κεφ. 6, στα άρθρα 25 και 30 του Συντάγματος της Κυπριακής δημοκρατίας, στην Δ.40, θ.1, 7 και 11, Δ.43Α, Δ.44 και Δ.48 θ.1, 2, 3, 8
(1)(ΙΙ), 8
(4), 9 και Δ.64, των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, στα άρθρα 4, 6, 15 και 16 του περί Ενοικιοστασίου Νόμο Ν.23/83, στα άρθρα 2(β), 3(στ), 4, 7(ζ), 11 και 12(α) του περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικών Κανονισμών, στην Νομολογία και στις γενικές και συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου» και υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση της Αιτήτριας, στην οποία αναφέρει τα εξής: Στις 17.5.2017 εκδόθηκε σε βάρος της (και ερήμην της) απόφαση στην παρούσα αίτηση. Ακολούθως, στις 3.11.17 η ίδια καταχώρησε αίτηση με την οποία ζητά να αναθεωρηθεί, και/ή ακυρωθεί και/ή παραμεριστεί η προαναφερόμενη απόφαση. Πριν την καταχώρηση της αίτησης έξωσης σε βάρος της, της είχε σταλεί επιστολή από την Αιτήτρια (ημερομηνίας 12.1.2017). Τότε, τα καθυστερημένα ενοίκια που όφειλε ανέρχονταν περίπου σε €4.000 και σε προφορική συνεννόηση με την Αιτήτρια, η τελευταία την διαβεβαίωσε ότι αν πλήρωνε τα οφειλόμενα ενοίκια δεν θα προχωρούσε η καταχώρηση της αίτησης έξωσης. Η ίδια τήρησε την υπόσχεση της και πλήρωσε τα οφειλόμενα ενοίκια στην Καθ' ης η αίτηση κατά 80%, αλλά η Καθ' ης η αίτηση αθέτησε τη δική της υπόσχεση και καταχώρησε την αίτηση έξωσης στις 10.3.
- Υποστηρίζει δε, ότι το επίδικο ενοικιαστήριο έγγραφο έχει ημερομηνία 15.1.2016 και ότι η ίδια δεν υπήρξε αντισυμβαλλόμενη της Αιτήτριας κατά το έτος 2015 (και επομένως δεν οφείλει ενοίκια για την περίοδο πριν την 15.1.2016). Το μηνιαίο ενοίκιο είχε εν τω μεταξύ συμφωνηθεί και πάλι με προφορική συμφωνία, όπως μειωθεί από €800,00 σε €700,00 και αυτό έγινε αποδεκτό από την Καθ' ης η αίτηση αφού λάμβανε το ποσό και εξέδιδε αποδείξεις. Η αίτηση έξωσης δεν επιδόθηκε στην ίδια προσωπικά αλλά στον πατέρα της ο οποίος είναι άρρωστος και δεν μιλά αλλά ούτε διαβάζει στην ελληνική γλώσσα. Επομένως η επίδοση πρέπει να θεωρηθεί κακή. Η απόφαση ημερομηνίας 17.5.2017 ουδέποτε επιδόθηκε στην ίδια, αλλά ενημερώθηκε για την ύπαρξή της από τον δικαστικό επιδότη, με σχετική επιστολή. Στις 30.10.2017 επισκέφθηκε την Καθ' ης η αίτηση με σκοπό να της καταβάλει το υπόλοιπο οφειλόμενο ποσό εξ € 1.400 αλλά η Καθ' ης η αίτηση εξέφρασε την επιθυμία να ανακτήσει την κατοχή του μισθίου. Στο μίσθιο διαμένει η ίδια με τα τρία ανήλικα παιδιά της και κατά την περίοδο που προέκυψαν τα οφειλόμενα ενοίκια είχε χάσει την εργασία της και ήταν δύσκολο να αντεπεξέλθει, παρά το ότι λαμβάνει και περιστασιακή βοήθεια από το σύντροφο της. Θεωρεί ότι εφόσον εξόφλησε σημαντικό μέρος του χρέους της και εφόσον είχε λάβει διαβεβαιώσεις για τη μη λήψη μέτρων εναντίον της, έχει καλή υπεράσπιση. Σε περίπτωση που δεν εγκριθεί η παρούσα αίτησή της, η Αιτήτρια θα βρεθεί σε δύσκολη θέση καθότι δεν έχει άλλο χώρο εγκατάστασης της οικογένειάς της. Η ένσταση: Η Καθ' ης η αίτηση με την ειδοποίηση πρόθεσης ένστασης της, απορρίπτει τα όσα προβάλλει η Αιτήτρια στην παρούσα αίτηση και προβάλλει συνολικά τέσσερεις λόγους ένστασης ως εξής: «(α) Η Αιτήτρια απέκρυψε από το Δικαστήριο ουσιώδη γεγονότα κατά το στάδιο της έκδοσης του υπό κρίση προσωρινού διατάγματος κάτι που ισοδυναμεί με εξαπάτηση του Δικαστηρίου. (β) Η Αιτήτρια δεν προσήλθε στο δικαστήριο με «καθαρά χέρια» συνεπώς δεν νομιμοποιείται να αξιώνει θεραπεία που βασίζεται στην άσκηση διακριτικής ευχέρειας από το Δικαστήριο. (γ) Καμμιά από τις προϋποθέσεις που επιτάσσει η Νομολογία δεν πληρούνται μέσα από την ένορκη δήλωση, και τα τεκμήρια που επισυνάπτονται σ' αυτήν, που συνοδεύει την υπό κρίση αίτηση. (δ) Η Αιτήτρια παρέβη ακόμα και αυτούς τους όρους της αναστολής.» Υποστηρίζεται η ένσταση από την ένορκη δήλωση της Καθ' ης η αίτηση, στην οποία επαναλαμβάνει τους λόγους ένστασης, αρνείται τους ισχυρισμούς της Αιτήτριας και αναφέρει περαιτέρω ότι καμία προφορική συνεννόηση έγινε με την Αιτήτρια περί καταβολής των οφειλόμενων ενοικίων και μη λήψης μέτρων εναντίον της. Αντιθέτως, η ίδια ενημέρωσε το σύντροφο της Αιτήτριας ότι θα προχωρούσε στη λήψη δικαστικών μέτρων. Η Αιτήτρια είχε συμβληθεί με την Καθ' ης η αίτηση δυνάμει εγγράφου ημερομηνίας 20.11.2015 (μαζί με το σύντροφο της), ενώ αργότερα (τον Ιανουάριο του 2016) υπογράφηκε το ενοικιαστήριο έγγραφο ημερομηνίας 15.1.
- Πράγματι η Αιτήτρια κατέβαλλε ως μηνιαίο ενοίκιο το ποσό των €700 μόνο, αλλά η ίδια εξέδιδε αποδείξεις «έναντι του οφειλόμενου ενοικίου» και αυτό φαίνεται στις αποδείξεις που επισυνάπτονται στην ένορκη δήλωση της Αιτήτριας. Πέραν του ότι ο πατέρας της Αιτήτριας διέμενε μαζί της κατά το χρόνο επίδοσης της κυρίως αίτησης σε αυτόν, πουθενά δεν ισχυρίζεται η Αιτήτρια ότι δεν την ενημέρωσε ο πατέρας της σχετικά. Επίσης κανένα ιατρικό πιστοποιητικό έχει παρουσιαστεί, παρά τη σχετική αναφορά στην Ένορκη Δήλωση, ενώ η απόφαση είχε επιδοθεί στην Αιτήτρια, προσωπικά, στις 10.7.
- Η Αιτήτρια αφού κατέβαλε στις 14.11.2017 το ποσό των €1.400 (ως οι όροι της προσωρινής αναστολής εκτέλεσης του διατάγματος έξωσης), παρέλειψε να καταβάλει έγκαιρα, ως όφειλε, το ποσό των €700 το οποίο καταβλήθηκε με 9 μέρες καθυστέρηση. Τα υπόλοιπα δε ποσά που αναφέρονται στην απόφαση ημερομηνίας 17.5.2017 εξακολουθούν να οφείλονται. Διαδικασία Η αίτηση ορίστηκε για ακρόαση και κατ' εκείνη την ημερομηνία και εφόσον το ζήτημα που εκδικάζεται είναι καθαρά νομικό, το Δικαστήριο συνεδρίασε με μονομελή σύνθεση[1]. Δεν αντεξετάστηκε οποιαδήποτε από τις ενόρκως δηλούσες και αφού οι δύο συνήγοροι παρουσίασαν τις αγορεύσεις τους, το Δικαστήριο επεφύλαξε την παρούσα απόφαση. Αγορεύσεις: Στην αγόρευση του προς το Δικαστήριο, ο ευπαίδευτος συνήγορος της Αιτήτριας υποστήριξε την έγκριση της παρούσας αίτησης, ενώ ο ευπαίδευτος συνήγορος της Καθ' ης η αίτηση, στην δική του αγόρευση, ανάπτυξε τους λόγους ένστασης υποστηρίζοντας ότι δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις έκδοσης του αιτούμενου διατάγματος. Στις αγορεύσεις των δύο πλευρών θα αναφερθώ περαιτέρω, όπου αυτό κριθεί αναγκαίο. Ευρήματα του Δικαστηρίου: Για τους σκοπούς της παρούσας διαδικασίας και μόνο, το Δικαστήριο έχει υποχρέωση να αποφύγει να προβεί σε τελική αξιολόγηση της προσαχθείσας μαρτυρίας (Jonitexo Ltd v. Adidas
(1984)1 C.L.R. 663). Tο δικαστικό έργο της αξιολόγησης της αξιοπιστίας των μαρτύρων και εξαγωγής τελικών ευρημάτων για τα γεγονότα της υπόθεσης θα διεξαχθεί όταν εξετάζεται η ουσία της υπόθεσης. Με μοναδικό σκοπό την διαπίστωση του κατά πόσο συντρέχουν οι προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν. 14/60 (βλ. Γρηγορίου ν. Χριστοφόρου
(1995)1 Α.Α.Δ, 248) το Δικαστήριο προβαίνει σε κρίση επί των γεγονότων, αφήνοντας όμως τα αμφισβητούμενα γεγονότα να αποφασιστούν στο κατάλληλο στάδιο (βλ. Σιδεράς ν. Tryfonos Constructions
(2008)1 Α.Α.Δ. 463). Από το περιεχόμενο των πιο πάνω αναφερομένων ενόρκων δηλώσεων προκύπτει ότι δεν αμφισβητούνται τα πιο κάτω γεγονότα: Η Καθ' ης η αίτηση είναι η ιδιοκτήτρια του μίσθιου. Μεταξύ των διαδίκων συνάφθηκε η επίδικη συμφωνία ενοικίασης. Δυνάμει της συμφωνίας ενοικίασης η Αιτήτρια διαμένει στο μίσθιο με την οικογένεια της. · Η εξασφάλιση από την Καθ' ης η αίτηση απόφασης και διατάγματος έξωσης σε βάρος της Αιτήτριας, στην Αίτηση Ε25/2017 στις 17.5.2017, ερήμην της Αιτήτριας. Η έκδοση από την Καθ' ης η αίτηση εντάλματος ανάκτησης κατοχής του μισθίου. Αμφισβητούμενα γεγονότα παραμένουν: Το ύψος του συμφωνηθέντος μηνιαίου ενοικίου και το ύψος της απαίτησης της Καθ' ης η αίτηση. Το κατά πόσον δόθηκαν από την Καθ' ης η αίτηση διαβεβαιώσεις στην Αιτήτρια για μη λήψη δικαστικών μέτρων σε βάρος της. Απόκρυψη ουσιωδών γεγονότων: Υποστηρίζει η Καθ' ης η αίτηση ότι η Αιτήτρια έχει αποκρύψει από το Δικαστήριο κατά την έκδοση του προσωρινού διατάγματος, ουσιώδη γεγονότα και για αυτό το λόγο το προσωρινό διάταγμα θα πρέπει να ακυρωθεί. Οι αρχές που διέπουν το ζήτημα της παράλειψης αποκάλυψης ουσιωδών γεγονότων έχουν διατυπωθεί στη νομολογία. Επειδή η έκδοση διατάγματος χωρίς ειδοποίηση στο άλλο μέρος αποτελεί παρέκκλιση από την αρχή "audi alteram partem", επιβάλλεται στην Αιτήτρια η αποκάλυψη στο Δικαστήριο όλων των ουσιαστικών γεγονότων που μπορεί να ασκήσουν επιρροή στη δικαστική κρίση. Η αίτηση αυτή χαρακτηρίζεται ως "uberrimae fidei" και η παράλειψη παρουσίασης ουσιαστικών γεγονότων ενώπιον του Δικαστηρίου θεωρείται ως είδος εξαπάτησης του Δικαστηρίου (βλ. Γρηγορίου ν. Χριστοφόρου πιο πάνω). Η παράλειψη αποκάλυψης θεωρείται ουσιώδης όταν αφαιρεί "τη δυνατότητα σφαιρικής εκτίμησης της όλης κατάστασης". (Βλ. Electromatic Constructions Ltd. ν. Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας, Πολ. Έφ. 268/08, ημερ. 19.3.2009). Το τι συνιστά ουσιώδες γεγονός ορίζεται επίσης στη νομολογία (βλ. Μ. & Ch. Mitsingas Tr. Ltd. κ.α. v. Timberland
(1997)1 ΑΑΔ 1791, Ρένα Αριστοτέλους Λτδ κ.ά. ν. Benfleet Enterprises Ltd κ.α.
(2006)1(Α) Α.Α.Δ. 280). Προκειμένου να εξεταστεί κατά πόσο υπήρξε από πλευράς της Αιτήτριας παράβαση του πιο πάνω αναφερόμενου κανόνα, θα πρέπει να εξεταστούν τα "παραλειπόμενα" γεγονότα, όπως προβάλλονται στην ένσταση:
- Η Αιτήτρια είχε συμβληθεί με την Καθ' ης η αίτηση, με γραπτή συμφωνία ενοικίασης αρχικά στις 20/11/2015 και στη συνέχεια με δεύτερη συμφωνία στις 15/1/2016, ενώ ψευδώς ισχυρίζεται ότι καμία συμφωνία υπήρχε μεταξύ των διάδικων κατά το έτος
- Παρατηρώ ότι η Καθ' ης η αίτηση παρουσιάζει την συμφωνία ημερ. 20.11.2015, την ύπαρξη της οποίας είχε προηγούμενα αρνηθεί η Αιτήτρια, η οποία σημειωτέο ότι υποστήριξε ότι καμία συμφωνία μεταξύ των διαδίκων υπήρχε κατά το έτος
- Εφόσον αυτή η μαρτυρία της Καθ' ης η αίτηση παρέμεινε αναντίλεκτη, βρισκω ότι πράγματι η Αιτήτρια έχει αποκρύψει από το Δικαστήριο ουσιώδες γεγονός.
- Η απόφαση είχε επιδοθεί στην Αιτήτρια, προσωπικά, στις 17/5/
- Έχει και αυτή η θέση της Καθ' ης η αίτηση παραμείνει αναντίλεκτη και βρίσκεται σε αντίθεση με την αρχική θέση της Αιτήτριας ότι έλαβε γνώση της ύπαρξης της, σε βάρος της, απόφασης κατά την εκτέλεση αυτής από τον αρμόδιο δικαστικό επιδότη. Ο χρόνος λήψης γνώσης της έκδοσης της, σε βάρος της Αιτήτριας, απόφασης αποτελεί ουσιώδες γεγονός αφού συνυπολογίζεται στο "κατεπείγον" και στο κατά πόσον αυτή ενήργησε "άμεσα" για να παραμερίσει την απόφαση. Βρίσκω ότι η παράλειψη της Αιτήτριας να αναφερθεί στην επίδοση της απόφασης στην ίδια αποτελεί επίσης απόκρυψη ουσιώδους γεγονότος.
- Παραπλάνησε η Αιτήτρια το Δικαστήριο αναφερόμενη σε προφορική συμφωνία μείωσης του μηναίου ενοικίου, και σε συμφωνία περί μη λήψης δικαστικών μέτρων σε βάρος της, τα οποία ουδέποτε συμφωνήθηκαν μεταξύ των διαδίκων. Το γεγονός αυτό αποτελεί αμφισβητούμενο γεγονός και είναι γνωστή η αρχή ότι για τα γεγονότα που αμφισβητούνται δεν υπάρχει υποχρέωση πλήρους αποκάλυψης (βλ. M. & Ch. Mitsingas Tr. Ltd κ.ά. n. Timberland, πιο πάνω).
- Έχει παραβεί η Αιτήτρια τους όρους που το Δικαστήριο έθεσε στο προσωρινό διάταγμα, με σκοπό την συνέχιση της ισχύος του. Η παράλειψη τήρησης των όρων που το Δικαστήριο επέβαλε για την διατήρηση σε ισχύ του προσωρινού διατάγματος, αποτελεί λόγο για την ακύρωση του διατάγματος. Έχει και αυτή η θέση της Καθ' ης η αίτηση παραμείνει αναντίλεκτη. Αναφορικά με το ζήτημα της μη πλήρους και ειλικρινούς αποκάλυψης, παραπέμπω στην σχετική απόφαση Dmitry Rybolovley v. Elena Rybolovleva
(2010)1 Α.Α.Δ. 82, όπου λέχθηκαν τα εξής: "Είναι πράγματι καλά καθιερωμένη η αρχή σύμφωνα με την οποία, εάν διαπιστωθεί ότι εισήγηση για μη πλήρη και ειλικρινή αποκάλυψη στο στάδιο της μονομερούς προσφυγής στο Δικαστήριο ευσταθεί, τότε το Δικαστήριο, ή αργότερα το Εφετείο, πολύ πιθανόν να θέσει τέρμα στην ισχύ εκδοθέντος διατάγματος, χωρίς να εξετάσει άλλα θέματα ουσίας. [.] η απόκρυψη ουσιωδών γεγονότων ανατρέπει τη βάση του διατάγματος το οποίο έχει εκδοθεί μετά από μονομερή αίτηση και το καθιστά ακυρωτέο. [.] Η απόκρυψη ουσιώδους γεγονότος επενεργεί καταλυτικά· διασαλεύει τη βάση του διατάγματος, ανεξάρτητα από την ύπαρξη πρόθεσης για εξαπάτηση του δικαστηρίου. [..] 'Ό,τι ανατρέπει τη βάση του διατάγματος είναι η μη αποκάλυψη γεγονότων εξ αντικειμένου ουσιώδους σημασίας για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου. Στην απουσία τους, η απόφαση του δικαστηρίου καθίσταται ακροσφαλής." Έχοντας διαπιστώσει ότι η Αιτήτρια έχει πράγματι παραβεί το καθήκον της για πλήρη αποκάλυψη των ουσιωδών γεγονότων, το προσωρινό διάταγμα είναι καταδικασμένο σε ακύρωση και η παρούσα αίτηση σε απόρριψη. Παρόλα αυτά, για σκοπούς πληρότητας της απόφασης, θα προβώ και στην εξέταση της αίτησης επί της ουσίας της.
- Ύπαρξη σοβαρού ζητήματος για εκδίκαση: Έχει εξηγηθεί ότι αυτό που εξετάζεται αναφορικά με την πρώτη αυτή προϋπόθεση, είναι μόνο το κατά πόσον καταδεικνύεται συζητήσιμη υπόθεση με βάση τα δικόγραφα και το δικαστήριο θα πρέπει να ανατρέξει στην Αίτηση για παραμερισμό της εκδοθείσας στις 19.9.2017 απόφασης. Διαπιστώνεται από την απλή έρευνα στο φάκελο του δικαστηρίου ότι τέτοια αίτηση στον παρόντα φάκελο δεν υπάρχει. Στην απουσία του δικογράφου της Αιτήτριας δεν είναι δυνατόν να εξεταστεί το κατά πόσον υπάρχει σοβαρό ζήτημα για εκδίκαση και ως εκ τούτου δεν ικανοποιείται η πρώτη αυτή προϋπόθεση.
- Ύπαρξη πιθανότητας να δικαιούται η Αιτήτρια σε θεραπεία Η προϋπόθεση αυτή συνδέεται άμεσα με την πρώτη προϋπόθεση όπως αναλύεται πιο πάνω και η ικανοποίηση της ή όχι προκύπτει από το αποδεικτικό υλικό της Αιτήτριας. Αν η Αιτήτρια είναι σε θέση να δείξει κάτι περισσότερο από απλή πιθανολόγηση και κάτι λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων, θεωρείται ότι έχει επιτύχει να ικανοποιήσει την δεύτερη προϋπόθεση του άρθρου 32 του Ν.14/
- Στην απουσία του δικογράφου της Αιτήτριας, βρίσκω, ότι ούτε η δεύτερη αυτή προϋπόθεση, ικανοποιείται. Παρόλα αυτά, για σκοπούς και πάλι πληρότητας της παρούσας απόφασης, θα προβώ στην εξέταση του υπόλοιπου αποδεικτικού υλικού της Αιτήτριας, ώστε να διαπιστωθεί κατά πόσον προκύπτει η πιθανότητα (σε βαθμό μεγαλύτερο από απλή πιθανολόγηση), αυτή να δικαιούται σε παραμερισμό της απόφασης που εκδόθηκε σε βάρος της. Σημειώνεται ότι οι αιτήσεις για παραμερισμό των αποφάσεων του παρόντος Δικαστηρίου δεν διέπονται από την Δ.17 θ.10 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, όπως εσφαλμένα υποστηρίζει στην αγόρευση της η Αιτήτρια, αλλά από τις ειδικές πρόνοιες του άρθρου 6 του περί Ενοικιοστασίου Νόμου Ν.23/
- Σε καμία από αυτές τις πρόνοιες παραπέμπει το Δικαστήριο η Αιτήτρια και συγκεκριμένα (α) καμία εξήγηση δίνεται αναφορικά με την παράλειψη της να εμφανιστεί στο Δικαστήριο. (β) Ο ισχυρισμός της Αιτήτριας περί της σύναψης συμφωνιών μείωσης του ενοικίου και αποχής από την λήψη δικαστικών μέτρων σε βάρος της, δεν υποστηρίζεται από οποιοδήποτε αποδεικτικό υλικό πέραν από την αναφορά της ιδίας σε αυτές. Αρκεί να επαναλάβω σε αυτό το στάδιο ότι ενώ η Καθ' ης η αίτηση αρνήθηκε ειδικά αυτούς τους ισχυρισμούς της Αιτήτριας, η τελευταία δεν υπέβαλε αίτημα για αντεξέταση ή για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης προς απάντηση, παρά το γεγονός ότι το βάρος απόδειξης της συνδρομής των προαναφερόμενων προϋποθέσεων για την έγκριση της αίτησης, βρίσκεται στους δικούς της ώμους. Βρίσκω επομένως ότι, όσον αφορά αυτήν την δεύτερη προϋπόθεση, το αποδεικτικό υλικό της Αιτήτριας δεν καταδεικνύει, σε βαθμό μεγαλύτερο της απλής πιθανολόγησης, την πιθανότητα αυτή να δικαιούται στην αναθεώρηση, τροποποίηση, παραμερισμό ή ακύρωση της εκδοθείσας σε βάρος της απόφασης.
- Δύσκολη ή αδύνατη η απονομή πλήρους δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο: Πάρα την πιο πάνω διαπίστωση μου, θα προβώ και στην εξέταση του κατά πόσον, "θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο, αν δεν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα". Στην Πολιτική Έφεση Highgate Primary School Ltd κ.α. ν. Στέλιος Φυλακτίδης κ.α.
(2009)1 Α.Α.Δ. 317, επαναλήφθηκε η βασική αρχή που διέπει αυτή την προϋπόθεση: "Η έννοια της απονομής πλήρους δικαιοσύνης δεν είναι ταυτόσημη με την αποκατάσταση μόνο της υλικής ζημιάς, αλλά είναι ευρύτερη και σ' αυτήν περιλαμβάνεται και η προστασία των δικαιωμάτων των αιτητών." Σχετική επίσης με το ζήτημα αυτό είναι και η απόφαση Larticon Co. v. Detergenta Developments Ltd
(2004)1 Α.Α.Δ. 1121]. Για να διαπιστωθεί κατά πόσο ικανοποιείται στην παρούσα υπόθεση η προϋπόθεση αυτή, το δικαστήριο θα πρέπει να αναζητήσει τις λεπτομέρειες που θα στοιχειοθετήσουν την "ανεπανόρθωτη ζημιά" της Αιτήτριας. Ανατρέχοντας στην ένορκη δήλωση της Αιτήτριας, εντοπίζω μόνο την αναφορά της στην έλλειψη εναλλακτικού χώρου στέγασης της ιδίας και της οικογένειας της. Δεν έχει όμως παρουσιάσει η Αιτήτρια μαρτυρία που να καταδεικνύει ότι εάν ακυρωθεί το προσωρινό διάταγμα, υπάρχει ο κίνδυνος πρόκλησης σε αυτήν ανεπανόρθωτης βλάβης. Ως εκ τούτου, δεν συντρέχει ούτε αυτή η προϋπόθεση του άρθρου 32 του Ν.14/
- Ισοζύγιο της ευχέρειας Το ισοζύγιο της ευχέρειας εξετάζεται από το Δικαστήριο όταν διαπιστωθεί ότι συντρέχουν οι πιο πάνω προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν.14/
- Εφόσον στην παρούσα περίπτωση δεν έχει διαπιστωθεί κάτι τέτοιο, δεν υφίσταται ανάγκη εξέτασης από το Δικαστήριο του κατά πόσο είναι εύλογο και δίκαιο να εκδώσει τα αιτούμενα διατάγματα. ΚΑΤΑΛΗΞΗ: Για τους λόγους που εξηγούνται πιο πάνω, το προσωρινό διάταγμα ακυρώνεται και η αίτηση απορρίπτεται, με έξοδα σε βάρος της Αιτήτριας, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Γραμματέα του Δικαστηρίου και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. . (Υπ.) ................ Χρ. Ραγουζαίου Πρόεδρος Δικαστηρίου Πιστό Αντίγραφο Γραμματέας Subject: Rent Control/Interim Αναφορά: Προσωρινό διάταγμα, αναστολή εκτέλεσης απόφασης, μη πλήρης αποκάλυψη. [1] Βλ. ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΙΤΗΣΗ TOY MICHAIL ΕΒΑΝΟΙΤΖΕ, Πολιτική ECLI:CY:AD:2014:D620, Αίτηση αρ. 128/2014, ημερομηνίας 28.8.
- cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο