Χαράλαμπος Γαβριήλ ν. Επίσημος Παραλήπτης ως εκκαθαριστής της περιουσίας της Εταιρείας Ε & S Trading Limited κ.α., Αρ. Αγωγής 4672/2013, 16/3/2018

Χαράλαμπος Γαβριήλ ν. Επίσημος Παραλήπτης ως εκκαθαριστής της περιουσίας της Εταιρείας Ε & S Trading Limited κ.α., Αρ. Αγωγής 4672/2013, 16/3/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2018:A93 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: X. Μαλαχτού, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής 4672/2013 Μεταξύ: Χαράλαμπος Γαβριήλ, από τη Λεμεσό Ενάγοντα -και-

1. E & S Trading Limited, από τη Λεμεσό
2. ΕΣΕΛ-ΣΠΟΛΠ ΛΙΜΙΤΕΔ, άλλως Συνεργατική Εταιρεία ΕΣΕΛ-ΣΠΟΛΠ ΛΙΜΙΤΕΔ εμπορευόμενοι και ως «Ε & S HYPERMARKET» Εναγομένων ---------------------------------------- (Και όπως έχει τροποποιηθεί με διάταγμα ημερ. 18.3.2015) Μεταξύ: Χαράλαμπος Γαβριήλ, από τη Λεμεσό Ενάγοντα -και-
3. Επίσημος Παραλήπτης ως εκκαθαριστής της περιουσίας της Εταιρείας Ε & S Trading Limited
4. ΕΣΕΛ-ΣΠΟΛΠ ΛΙΜΙΤΕΔ, άλλως Συνεργατική Εταιρεία ΕΣΕΛ-ΣΠΟΛΠ ΛΙΜΙΤΕΔ εμπορευόμενοι και ως «Ε & S HYPERMARKET» Εναγομένων ---------------------------------------- (Και όπως έχει τροποποιηθεί με διάταγμα ημερ. 12.9.2017) Μεταξύ: Χαράλαμπος Γαβριήλ, από τη Λεμεσό Ενάγοντα -και- Επίσημος Παραλήπτης ως εκκαθαριστής της περιουσίας της Εταιρείας Ε & S Trading Limited
5. Συνεργατικής Εταιρείας ΕΣΕΛ-ΣΠΟΛΠ Λίμιτεδ Εναγομένων ---------------------------------------- Ημερ.: 16.3.2018 Για τον Ενάγοντα: κ. Α. Θεοφίλου για A. Chr. Theophilou LLC Για την Εναγόμενη 1: κ. Μ. Ηλία για Επίσημο Παραλήπτη Για την Εναγόμενη 1: κ. Μ. Ηλία για Ηλία & Ηλία ΔΕΠΕ Α Π Ο Φ Α Σ Η A. H Δικογραφία - τα Επίδικα Ζητήματα Σύμφωνα με την αξίωση η υπό εκκαθάριση Εναγόμενη 1 Εταιρεία ήταν η ιδιοκτήτρια ή είχε την αποκλειστική διαχείριση ή κατοχή πολυκαταστήματος στην οδό Ανεξαρτησίας στη Λεμεσό που λειτουργούσε με την παραχώρηση άδειας χρήσης χώρων σε τρίτες επιχειρήσεις. Η Εναγόμενη 2 είναι η μητρική της Εταιρεία που, πάντα κατά την αξίωση, ήταν ο ουσιαστικός διαχειριστής του πολυκαταστήματος. Η αξίωση του Ενάγοντα εδράζεται σε Συμφωνία ημερ. 20.10.2011 που κατά τη θέση του συνήψε με αμφότερες τις Εναγόμενες και με την οποία του παραχωρήθηκε άδεια χρήσης μέρους του πολυκαταστήματος για τη δημιουργία και λειτουργία καφεστιατορίου. Το χρονικό εύρος της άδειας ήταν για δέκα χρόνια από 1.12.2011 μέχρι 30.11.2021 και θα μπορούσε, όπως αναφέρεται στη Συμφωνία, να ανανεωθεί για ακόμη δέκα χρόνια νοουμένου ότι ο Ενάγοντας τηρούσε τους όρους της. Το μηνιαίο δικαίωμα χρήσης ήταν €1.750 με πρόνοια για αύξηση κάθε δύο χρόνια. Η Εναγόμενη 2 ενάγεται και ως εγγυήτρια της Εναγομένης 1 για την πιστή τήρηση της Συμφωνίας, αν και δεν μπορούν να συμβαίνουν και τα δύο. Είναι βασική θέση του Ενάγοντα ότι προσχώρησε στην Συμφωνία βασιζόμενος σε δηλώσεις και διαβεβαιώσεις των εκπροσώπων των Εναγομένων που δεν τηρήθηκαν. Διατείνεται ότι με τις ψευδείς τους παραστάσεις τον εξαπάτησαν ώστε να επενδύσει στο πολυκατάστημα μέχρις ότου οι Εναγόμενες εξεύρουν αγοραστή του. Σε σχέση με τις ίδιες παραστάσεις καταλογίζει στις Εναγόμενες δόλο. Ο ίδιος στηριζόμενος στις υποσχέσεις και διαβεβαιώσεις τους ξόδεψε €400.000 για την ανακαίνιση και βελτίωση του χώρου και αγορά εξειδικευμένου εξοπλισμού. Κατά τη θέση του αντικείμενα αξίας πέραν των €200.000 δεν μπορούσαν να μετακινηθούν. Είναι η περαιτέρω θέση του ότι η πρόνοια στη Συμφωνία ότι αυτά καθίστανται ιδιοκτησία της Εναγόμενης 1, χωρίς αποζημίωση προς τον ίδιο, δεν έχει εφαρμογή, γιατί οι Εναγόμενες παραβίασαν την μεταξύ τους Συμφωνία. Οι Εναγόμενες από τον Νοέμβριο του 2011 μέχρι και τις αρχές του Φεβρουαρίου του 2012 διαφήμιζαν εντατικά και καθημερινά το πολυκατάστημα, στη συνέχεια όμως περιόρισαν σημαντικά τη διαφήμιση και από τον Μάϊο του 2012 σταμάτησαν εντελώς τη διαφήμιση και προώθηση του πολυκαταστήματος. Περαιτέρω, από τον Φεβρουάριο του 2012 μείωσαν τα έξοδα τους στο πολυκατάστημα με αποτέλεσμα κύριες λειτουργίες του πολυκαταστήματος να μειωθούν και να υπολειτουργούν. Οι Εναγόμενες εγκατέλειψαν το πολυκατάστημα και δεν εκτελούσαν τις υποχρεώσεις τους έναντι των χρηστών των χώρων. Δικογραφείται ακόμα ότι υπήρξε περαιτέρω συμφωνία τον Νοέμβριο του 2012 μεταξύ του Ενάγοντα και των Εναγομένων με την οποία χαρίστηκαν τα δικαιώματα χρήσης που ο Ενάγοντας όφειλε μέχρι τον Ιούνιο του
6. Μέχρι τότε εάν οι Εναγόμενες δεν πετύχαιναν να πωλήσουν το πολυκατάστημα θα τηρούσαν πλήρως τις υποχρεώσεις τους δυνάμει της Συμφωνίας. Κατά την 31.6.2013 ο Ενάγοντας θα είχε την επιλογή να εγκαταλείψει το καφεστιατόριο και να αποζημιωθεί από τις Εναγόμενες σε σχέση με τον εξοπλισμό αξίας €200.000 που δεν θα μπορούσε να μετακινηθεί από το πολυκατάστημα και να απαιτήσει αποζημιώσεις για τις μέχρι τότε ζημιές του πλέον διαφυγόντα κέρδη. Περαιτέρω θα συνέχιζε να μη πληρώνει δικαιώματα χρήσης. O Ενάγοντας αξιώνει: - €400.000 που ήταν η δαπάνη επένδυσης στο καφεστιατόριο. - €150.000 για έξοδα προώθησης ή και διαφήμισης του καφεστιατορίου. - €850.000, δηλαδή €7.000 μηνιαία για δέκα χρόνια, ως εύλογα αναμενόμενα κέρδη του καφεστιατορίου. - €13.000 μηνιαία από τον Φεβρουάριο του 2012 ως «μισθούς προσωπικού, ρεύματα, τόκους, φαγητά, προϊόντα και άλλα έξοδα» - €5.000 μηνιαία από τον Ιούνιο του
7. Δεν είναι κατανοητό σε τι αφορά το ποσό των €5.000 μηνιαία και κατά πόσο είναι επιπλέον των €13.000 που αξιώνονται από τον Φεβρουάριο του
8. Γίνεται παραπομπή στην παρ.17 της Απαίτησης που ωστόσο δεν διαφωτίζει. Με την Έκθεση Υπεράσπισης γίνεται παραδεκτό ότι η Εναγόμενη 1 είχε την αποκλειστική διαχείριση και κατοχή του πολυκαταστήματος το οποίο πράγματι λειτουργούσε με τον τρόπο που αναφέρθηκε. Δεν ήταν όμως η ιδιοκτήτρια. Οι Εναγόμενες αρνούνται ότι η Εναγόμενη 2 ήταν συμβαλλόμενο μέρος στην Συμφωνία ή ότι εγγυήθηκε τις όποιες υποχρεώσεις της Εναγόμενης
9. Η Εναγόμενη 2 είναι η ιδιοκτήτρια του πολυκαταστήματος και κατέχει το μεγαλύτερο μέρος των μετοχών της Εναγόμενης
10. Η Εναγόμενη 1 που συμβλήθηκε με τον Ενάγοντα δεν έδωσε οιεσδήποτε διαβεβαιώσεις και το γραπτό κείμενο της Συμφωνίας εμπεριέχει εξαντλητικά τους όρους της συμφωνίας των μερών. Ούτε η Εναγόμενη 2 έδωσε οιεσδήποτε διαβεβαιώσεις. Είναι η θέση της Εναγόμενης 1 ότι λόγω των οικονομικών εξελίξεων στην Κύπρο και του γεγονότος ότι από τον Απρίλιο του 2013 κάποιοι από τους αδειούχους στο πολυκατάστημα, μεταξύ των οποίων και ο Ενάγοντας, σταμάτησαν να πληρώνουν τα δικαιώματα χρήσης, έπρεπε να κάμνει κάποιες εξοικονομήσεις. Πέραν αυτού, διατείνεται ότι εκτελούσε όλες τις υποχρεώσεις της έναντι του Ενάγοντα. Λόγω της οικονομικής κρίσης κάποια καταστήματα στο πολυκατάστημα έκλεισαν και πράγματι μειώθηκε σε κάποιο βαθμό η προσέλευση επισκεπτών στο πολυκατάστημα. Η συμφωνία του Νοεμβρίου του 2012 δεν είναι παραδεκτή από την Εναγόμενη
11. Αυτό που συμφώνησε περί τα μέσα Οκτωβρίου του 2012 με τον Ενάγοντα ήταν ότι ο τελευταίος θα παρέμενε στο πολυκατάστημα με την πληρωμή του δικαιώματος χρήσης να αναστέλλεται για την περίοδο Μαρτίου 2012 μέχρι την 30.6.2013 με την προϋπόθεση ότι θα εξοφλούσε τους εκκρεμούντες λογαριασμούς ηλεκτρικού ρεύματος που είχε και θα συνέχιζε να πληρώνει τους τρέχοντες λογαριασμούς. Όμως ο Ενάγοντας δεν συμμορφώθηκε και δεν πλήρωσε τους λογαριασμούς. Η Εναγόμενη 1 με επιστολή των δικηγόρων της ημερ. 3.7.2013 κάλεσε τον Ενάγοντα να πληρώσει τα δικαιώματα χρήσης για τα οποία είχε εκπνεύσει η αναστολή και που είχαν ανέλθει σε €32.857,66 και τα τρέχοντα δικαιώματα χρήσης από 1.7.
12. Ο Ενάγοντας απάντησε με επιστολή των δικηγόρων του ημερ. 15.7.
13. Με νέα επιστολή των δικηγόρων της ημερ. 16.9.2013 η Εναγόμενη 1 τερμάτισε την Συμφωνία και απαίτησε εξόφληση των οφειλομένων ποσών. Πέραν από τα δικαιώματα χρήσης για την περίοδο από 1.3.2012 μέχρι 30.4.2014, που κατά τις Εναγόμενες παραδόθηκε ο χώρος του καφεστιατορίου, και που ανέρχονται στο ποσό των €55.527,50 η Εναγόμενη 1 ανταπαιτούσε δικαιώματα χρήσης μέχρι την 30.11.2021 που φτάνουν τις €250.
14. Όμως, με δήλωση των δικηγόρων της στην τελική τους αγόρευση, η τελευταία απαίτηση περιορίστηκε στο ποσό των €16.065 για την περίοδο μέχρι 31.10.
15. Περαιτέρω, ανταπαιτούνταν δαπάνες ύψους €115.347 τις οποίες η Εναγόμενη 1 υπέστηκε για βελτιώσεις στο πολυκατάστημα. Μέρος του ποσού αυτού εγκαταλείφθηκε με δήλωση των δικηγόρων των Εναγομένων και παρέμεινε διεκδικούμενο το ποσό των €37.
16. Ακόμα ανταπαιτούνται ποσά €9.565,73 για λογαριασμούς ηλεκτρικού ρεύματος και €110 για λογαριασμούς νερού. Συμφωνήθηκε ότι τα δύο τελευταία ποσά ήταν οι λογαριασμοί του καφεστιατορίου για την περίοδο που το λειτουργούσε ο Ενάγοντας και θα έπρεπε να είχαν πληρωθεί από τον Ενάγοντα. Ανταξίωνε ακόμα η Εναγόμενη 1 διάταγμα εκκένωσης και παράδοσης ελεύθερης κατοχής του χώρου του καφεστιατορίου που έχει καταστεί άνευ αντικειμένου μετά την παράδοση από τον Ενάγοντα της κατοχής του χώρου. Με την Απάντηση του και Υπεράσπιση στην Ανταπαίτηση ο Ενάγοντας αρνείται κάθε πτυχή της Ανταπαίτησης. Β. Οι Εναγόμενες και οι Αξιωματούχοι τους Η Εναγόμενη 2 είναι Συνεργατική Εταιρεία εγγεγραμμένη στον Έφορο Συνεργατικών Εταιρειών και Συνεργατικής Ανάπτυξης (βλ. Τεκμ.22). Αυτή είναι η ιδιοκτήτρια του ακινήτου όπου λειτουργούσε το πολυκατάστημα (βλ. Τεκμ.23). Σύμφωνα με μαρτυρία που παρέμεινε αναντίλεκτη η Εναγόμενη 2 είχε παραχωρήσει τη λειτουργία, εκμετάλλευση και διαχείριση του πολυκαταστήματος στην Εναγόμενη 1 από το
17. Πρόδηλα ο Ενάγοντας θεώρησε ότι η ιδιοκτήτρια ήταν η Εναγόμενη 1 γιατί στην Συμφωνία τους (Τεκμ.2) λανθασμένα περιγραφόταν ως τέτοια. Από αριθμό επιστολών του Εφόρου Υπηρεσίας Εποπτείας Συνεργατικών Εταιρειών (Τεκμ.9) προκύπτει ότι κατά πάντα ουσιώδη χρόνο ο Παύλος Αριστείδου (Μ.Υ.2) ήταν ο γραμματέας της Εναγόμενης 2 της οποίας ο Χρίστος Κυριάκου ήταν πρόεδρος και οι Στέφανος Στεφάνου, Νεοκλής Τσαππής, Λένιν Ιωσήφ και Μάριος Μιχαηλίδης ήταν μέλη της Επιτροπείας της μέχρι την 1.12.
18. Από ηλεκτρονική έρευνα στο αρχείο του Εφόρου Εταιρειών (Τεκμ.13) προκύπτει ότι και τα τέσσερα μέλη της Επιτροπείας ήταν διευθυντές της Εναγόμενης 1, οι πρώτοι τρεις μέχρι την 29.1.2013, ο δε Μιχαηλίδης μέχρι την 28.11.
19. Διευθυντής της Εναγόμενης 1 ήταν μέχρι την 29.1.2013 και ο Πέτερ Ιωσήφ (Μ.Υ.1), υιός του Λένιν Ιωσήφ. Εκτελούσε χρέη οικονομικού διευθυντή της Εναγόμενης 1, ενώ την ίδια περίπου περίοδο ήταν και μισθωτός οικονομικός διευθυντής της Εναγόμενης
20. Ο Νίκος Σουτζιής (Μ.Υ.3) ήταν κατά τους ουσιώδεις χρόνους εργοδοτούμενος της Εναγόμενης 2 και κατείχε τη θέση του διευθυντή προσωπικού. Ο Μιχάλης Αβρααμίδης (Μ.Ε.3) ήταν ο διευθυντής του πολυκαταστήματος κατά τους ουσιώδης χρόνους. Ήταν μισθωτός της Εναγόμενης
21. Ούτε ο Σουτζιής, ούτε ο Αβρααμίδης ήταν αξιωματούχοι είτε της Εναγόμενης 1, είτε της Εναγόμενης
22. Γ. Η Εκδοχή του Ενάγοντα Δύο είναι οι βασικοί πυλώνες της υπόθεσης του Ενάγοντα. Ότι του δόθηκε αριθμός υποσχέσεων επί των οποίων βασίστηκε ώστε να προσχωρήσει στην επίδικη Συμφωνία που δεν τηρήθηκαν και ότι η Εναγόμενη 2 ήταν και αυτή, όπως και η Εναγόμενη 1, αντισυμβαλλόμενη του ή εγγυήτρια των υποχρεώσεων της τελευταίας. Οι υποσχέσεις που διατείνεται ότι έλαβε ο Ενάγοντας (Μ.Ε.1) (γραπτή δήλωση - Τεκμ.1) ώστε να προσχωρήσει στη Συμφωνία ήταν ότι: - τα καταστήματα του πολυκαταστήματος είχαν ήδη διατεθεί «εξ' ολοκλήρου» σε διάφορες επιχειρήσεις. - η Εναγόμενη 1, «με την συμπαράσταση της Εναγόμενης 2» θα παρείχε τις απαραίτητες υπηρεσίες στα διάφορα καταστήματα, όπως φωτισμός, θέρμανση, κλιματισμός, εξαερισμός, καθαριότητα, «διασκευή» κοινόχρηστων χώρων, μέσα διακίνησης εντός του καταστήματος, ασφάλεια, συντήρηση χώρων, μηχανημάτων και εξοπλισμού και άλλες, στο μέγιστο βαθμό. - οι Εναγόμενες 1 και 2 είχαν πρόθεση να λειτουργήσουν το πολυκατάστημα για τουλάχιστον 10 χρόνια. - θα προωθούσαν τις διάφορες επιχειρήσεις περιλαμβανομένου του καφεστιατορίου με συνεχείς διαφημίσεις όλο το χρόνο. - του παρουσιάστηκε συγκεκριμένο σχέδιο προσέλκυσης φοιτητών που ανέρχονταν σε
23. - θα διαφήμιζαν στα πολυκαταστήματα και υπεραγορές της Εναγόμενης 2 «ΕΣΕΛ», «Ε & S Mini Maxx» και «Ε & S», και - θα πρόσφεραν δωροκουπόνια εκπτώσεων του καφεστιατορίου στους πελάτες και υπαλλήλους των πιο πάνω καταστημάτων. Κατά τη θέση του, όπως προβάλλεται στη γραπτή του δήλωση οι υποσχέσεις προέρχονταν τόσο από την Εναγόμενη 1 όσο και την Εναγόμενη
24. Την Εναγόμενη 1 εκπροσωπούσαν στις συζητήσεις «αντιπροσώποι» και κατονομάζει τον Αβρααμίδη ενώ την Εναγόμενη 2 ο Αριστείδου. Είναι κοινό έδαφος ότι το πρόσωπο που προσέγγισε τον Ενάγοντα για να του προτείνει να αναλάβει το καφεστιατόριο ήταν ο Αριστείδου. Είναι επίσης κοινό έδαφος ότι οι δύο ήταν φίλοι από τα παιδικά τους χρόνια. Ο Ενάγοντας παρουσιάζει τον Αριστείδου να ομιλεί εκ μέρους της Εναγόμενης 2, ΕΣΕΛ, και να τον προσκαλεί στα γραφεία της ΕΣΕΛ για συζήτηση του θέματος. Άλλα πρόσωπα συνάντησε αφότου συμφώνησε κατ' αρχάς με τον Αριστείδου. Ακολούθησαν τρεις - τέσσερις συναντήσεις στις οποίες του σύστησαν και τον Αβρααμίδη ως τον διευθυντή του πολυκαταστήματος. Όπως δια ζώσης ανάφερε οι υποσχέσεις του είχαν δοθεί από τον Αριστείδου και τον Λένιν Ιωσήφ. Παραπονείται ο Ενάγοντας ότι ενώ από τον Νοέμβριο του 2011 οι Εναγόμενες ξεκίνησαν εντατική και καθημερινή διαφήμιση του πολυκαταστήματος, στη συνέχεια περί το τέλος Φεβρουαρίου 2012 την περιόρισαν σημαντικά και περί τον Μάϊο του 2012 σταμάτησαν εντελώς να διαφημίζουν το πολυκατάστημα. Την ίδια περίοδο, δηλαδή περί το τέλος Φεβρουαρίου 2012 οι Εναγόμενες μείωσαν τα έξοδα τους στο πολυκατάστημα με αποτέλεσμα το προσωπικό καθαριότητας του πολυκαταστήματος να μειωθεί κατά 2/3, τα ανσανσέρ και οι κυλιόμενες σκάλες να λειτουργούν περιστασιακά μόνο, το σύστημα κλιματισμού του πολυκαταστήματος να υπολειτουργεί, ενώ σταμάτησε και η υπηρεσία ασφάλειας του πολυκαταστήματος. Η κατάσταση επιδεινωνόταν σταδιακά. Περί τον Μάϊο του 2012 πλείστα καταστήματα εντός του πολυκαταστήματος έκλεισαν και μέχρι τον Οκτώβριο του 2012 σχεδόν όλα. Η προσέλευση καταναλωτών στο πολυκατάστημα μειώθηκε δραματικά με αντίκτυπο στην πελατεία του καφεστιατορίου. Παρουσίασε ο Ενάγοντας δέσμη φωτογραφιών (Τεκμ.8) που έλαβε τον Ιούλιο του 2013 στον εσωτερικό χώρο του πολυκαταστήματος. Οι φωτογραφίες απεικονίζουν καταστήματα που έχουν εκκενωθεί και παραβάν σε διαδρόμους ώστε να μην φαίνονται οι χώροι των καταστημάτων που άδειασαν και να περιορίζεται η πρόσβαση ώστε το πελατειακό κοινό να μην προσεγγίζει τους χώρους αυτούς. Εμφανίζονται και εκτεθειμένα σύρματα της ηλεκτρικής εγκατάστασης καταστημάτων που εγκαταλείφθηκαν. Η εικόνα δεν είναι ελκυστική για το καταναλωτικό κοινό. Ότι πολλοί αδειούχοι καταστηματάρχες εγκατέλειψαν τα καταστήματα τους εντός του πολυκαταστήματος δεν ήταν κάτι που οι Εναγόμενες αρνήθηκαν. Είναι η θέση του Ενάγοντα ότι οι Εναγόμενες ενήργησαν ως ανωτέρω ώστε να αναγκάσουν τους χρήστες, τους καταστηματάρχες και τον ίδιο, να εγκαταλείψουν τους χώρους τους γιατί η Εναγόμενη 2 προσπαθούσε να πωλήσει το πολυκατάστημα. Η θέση του Ενάγοντα αναφορικά με την πώληση του πολυκαταστήματος εδράζεται σε φήμες που άκουσε ότι «η ΕΣΕΛ είναι παττισμένη» και ότι μόνο αν πωλούσε το πολυκατάστημα θα μπορούσε να σωθεί. Απέδωσε στους Λένιν και Αριστείδου ότι σε κατ' ιδία συνάντηση που είχαν μαζί του ανάφεραν «Μακάρι να το πουλήσουμε να γλυτώσουμε όλοι» και πως σε ερώτηση του «γιατί με φέρατε εδώ πάνω, αφού στόχος ήταν να το πουλήσετε;» του απάντησαν «κάναμε λάθος». Η συζήτηση είχε, σύμφωνα με τον Ενάγοντα, γίνει στην παρουσία του Αβρααμίδη. Δ. Η Μαρτυρία Αριστείδου Ο Αριστείδου (γραπτή δήλωση - Τεκμ.21) αρνείται κατηγορηματικά ότι η Εναγόμενη 2 εγγυήθηκε την Εναγόμενη 1 σε σχέση με τη Συμφωνία της με τον Ενάγοντα ή είχε οποιαδήποτε ανάμειξη. Η εμπλοκή του στα επίδικα γεγονότα ήταν ότι το Καλοκαίρι του 2011 ο Λένιν Ιωσήφ του ανάφερε ότι η Εναγόμενη 1 ενδιαφερόταν να παραχωρήσει την καφετέρια του πολυκαταστήματος και του ανάφερε κάποια ονόματα μεταξύ των οποίων και του Ενάγοντα τον οποίο ο Αριστείδου γνώριζε από τα παιδικά του χρόνια και ήταν φίλοι. Έτσι επικοινώνησε με τον Ενάγοντα και τον ρώτησε αν ενδιαφερόταν. Ο Ενάγοντας ενδιαφερόταν και συνεννοήθηκαν να πραγματοποιηθεί συνάντηση με εκπροσώπους της Εναγόμενης 1 για να συζητήσουν το θέμα. Στην πρώτη συνάντηση του Ενάγοντα με μέλη του διοικητικού συμβουλίου της Εναγόμενης 1 παρευρέθηκε και ο ίδιος υπό την προσωπική του ιδιότητα, ως φίλος του Ενάγοντα και όχι ως εκπρόσωπος της Εναγόμενης
25. Αρνείται ότι ο ίδιος ή οποιοδήποτε μέλος του διοικητικού συμβουλίου της Εναγόμενης 1 έδωσε υπόσχεση για πρόγραμμα προσέλκυσης φοιτητών, διαφημίσεις ή έκδοση δωροκουπονιών όπως διατείνεται ο Ενάγοντας. Ούτε σε οιαδήποτε άλλη συνάντηση ή κατά την υπογραφή της Συμφωνίας, που ήταν επίσης παρών και υπόγραψε ως μάρτυρας, έγινε κάτι τέτοιο. Ε. Η Μαρτυρία Πέτερ Ο Πέτερ (γραπτή δήλωση - Τεκμ.17) μαρτύρησε ότι το επίδικο κτίριο ήταν ιδιοκτησία της Εναγόμενης 2 και τη διαχείριση του είχε η Εναγόμενη
26. Αρχές του 2011 η Εναγόμενη 1 αποφάσισε να λειτουργήσει το πολυκατάστημα στη μορφή «shop in shop» και με τον νεοπροσληφθέντα διευθυντή του πολυκαταστήματος Αβρααμίδη ανέλαβαν να το θέσουν σε λειτουργία. Μέχρι το τέλος του Καλοκαιριού του 2011 είχαν διατεθεί οι περισσότεροι χώροι. Πολύ λίγοι είχαν παραμείνει αδιάθετοι όπως και ο χώρος του καφεστιατορίου. Είναι η θέση του Πέτερ ότι τις συζητήσεις με τον Ενάγοντα που είχε ενδιαφερθεί για το χώρο της καφετέριας έκαμαν εκ μέρους της Εναγόμενης 1 ο Πρόεδρος του διοικητικού της συμβουλίου Λένιν Ιωσήφ και ο Αβρααμίδης. Η πληροφόρηση του Πέτερ για το τι διαμείφθηκε στις συζητήσεις προέρχεται από τον προαναφερθέντα Λένιν Ιωσήφ που, όπως προειπώθηκε, είναι ο πατέρας του. Η κατάσταση της υγείας του, όπως ανάφερε ο Πέτερ, δεν του επέτρεπε να παρουσιαστεί ως μάρτυρας. Η πληροφόρηση του Πέτερ είναι πως σε καμιά συνάντηση δεν παρουσιάστηκε στον Ενάγοντα σχέδιο προσέλκυσης φοιτητών, ούτε δόθηκε οιαδήποτε υπόσχεση για διαφήμιση ή προσφορά εκπτωτικών κουπονιών για το καφεστιατόριο που θα λειτουργούσε. Εκ των υστέρων και σε συνεννόηση με τον Ενάγοντα διατέθηκαν από την Εναγόμενη 1 δωροκουπόνια για το καφεστιατόριο. Περαιτέρω, έγιναν διάφορες διαφημίσεις για το πολυκατάστημα, αλλά όχι για οιαδήποτε επιμέρους επιχείρηση σε αυτό. Η διαφήμιση συνεχίστηκε μέχρι και τις αρχές του
27. Ακολούθησε η οικονομική κρίση στην Κύπρο, με σημείο αναφοράς το κούρεμα των τραπεζικών καταθέσεων τον Μάρτιο του 2013, οπόταν και πολλοί από τους χρήστες περιλαμβανομένου και του Ενάγοντα σταμάτησαν να πληρώνουν τα δικαιώματα χρήσης. Σταδιακά στη συνέχεια κάποιες από τις επιχειρήσεις έκλεισαν και εγκατέλειψαν το πολυκατάστημα. Αναφορικά με την παροχή των διαφόρων υπηρεσιών από την Εναγόμενη 1 στο πολυκατάστημα ο Πέτερ αναφέρει ότι: «Αναγκαστήκαμε όμως προς το τέλος του 2012 με αρχές του 2013, λόγω του ότι πολλοί καταστηματάρχες μεταξύ αυτών και ο Ενάγοντας δεν πλήρωναν τα δικαιώματα χρήσης των χώρων τους, αλλά και λόγω της κορύφωσης της οικονομικής κρίσης, να κάνουμε κάποιες εξοικονομήσεις» Ο Πέτερ αρνήθηκε κατηγορηματικά ότι οι Εναγόμενες ήθελαν να διώξουν τους χρήστες για να πωλήσουν το πολυκατάστημα. Στ. Η Μαρτυρία Αβρααμίδη Ο Αβρααμίδης (Μ.Ε.3) (γραπτή δήλωση - Τεκμ.12) είχε την 12.7.2013 υπογράψει δήλωση αποτελούμενη από πέντε σελίδες (Τεκμ.3) που υποστηρίζει πτυχές της υπόθεσης του Ενάγοντα. Ήταν η θέση του ότι υπόγραψε τη δήλωση γιατί ο Ενάγοντας με ψεύτικες υποσχέσεις και ύπουλο τρόπο είχε επενδύσει αρκετά χρήματα και είχε αδικηθεί. Ο ίδιος το ένοιωθε σαν βάρος και ήθελε να βοηθήσει. Θα ήταν πρόθυμος να βοηθήσει με τον ίδιο τρόπο και τους άλλους καταστηματάρχες του πολυκαταστήματος αν οιοσδήποτε του το ζητούσε. Από την υπεράσπιση υποβλήθηκε στον Αβραμίδη ότι προέβηκε στην πιο πάνω δήλωση εκδικητικά γιατί την 3.4.2013 απολύθηκε από την υπηρεσία της Εναγόμενης
28. Η θέση του Αβρααμίδη ήταν πως δεν ήταν δυσαρεστημένος από τους εργοδότες του αφού του καταβλήθηκε αποζημίωση και εισέπραξε και χρήματα ως πλεονάζον. Ζ. Η Μαρτυρία Σουτζιή Ο Σουτζιής (γραπτή δήλωση - Τεκμ.29) μαρτύρησε πως τον Ενάγοντα γνώρισε μετά που αυτός είχε αναλάβει τη διαχείριση του καφεστιατορίου. Τον Αβρααμίδη γνώρισε μετά την εργοδότηση του στην Εναγόμενη
29. Όταν τον Μάρτιο του 2013 η Εναγόμενη 1 αποφάσισε να τερματίσει την απασχόληση του Αβρααμίδη ανατέθηκε στον ίδιο να του παραδώσει τη σχετική επιστολή γιατί όπως ανάφερε «μπορούσα καλύτερα να χειριστώ το θέμα και να εξηγήσω την απόφαση που πήρε το Διοικητικό Συμβούλιο της Ε & S». Ήταν η θέση του Σουτζιή πως ο Αβρααμίδης αντέδρασε με θυμό και είπε πως θα λάμβανε μέτρα και θα κατάγγελλε την Ε & S. Αρνήθηκε ο Σουτζιής ότι είπε στον Αβρααμίδη ότι θα τον βοηθούσε να εισπράξει από το Ταμείο Πλεονασμού. Η. Αξιολόγηση - Ευρήματα Ο Αβρααμίδης δεν έδωσε την εικόνα προσώπου επί της μαρτυρίας του οποίου θα μπορούσε το Δικαστήριο να βασιστεί. Ωστόσο, το Δικαστήριο δεν προβαίνει σε εύρημα ότι ο Αβρααμίδης είπε ψέματα στα ζητήματα που αφορούν την υπόθεση του Ενάγοντα. Ενδέχεται να ομίλησε την αλήθεια όμως αν έτσι έχουν τα πράγματα θα μπορεί να διαπιστωθεί από άλλη αξιόπιστη μαρτυρία και όχι από τον δικό του λόγο. Αναφορικά με το κείμενο του Τεκμ.3 αρχικά ανάφερε πως κάποιος το έγραψε και ο ίδιος συμφώνησε. Στη συνέχεια υποστήριξε πως ο ίδιος το συνέταξε απλά κάποιος άλλος το δακτυλογράφησε. Το κείμενο δακτυλογραφήθηκε στο γραφείο του δικηγόρου του Ενάγοντα, αλλά ο Αβρααμίδης αρνήθηκε κατηγορηματικά ότι συντάχθηκε από το δικηγόρο. Το Δικαστήριο είναι πεπεισμένο πως ο συντάκτης του Τεκμ.3 δεν είναι ο Αβρααμίδης. Το Τεκμ.3 δεν είναι ο γραπτός λόγος του μάρτυρα που κατέθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου. Ο Αβρααμίδης θα έπρεπε να είχε την ειλικρίνεια να το παραδεχτεί. Δεν είναι μεμπτό τέτοιες δηλώσεις να καταρτίζονται σε ορθή και κατανοητή γλώσσα από νομικούς, νοουμένου ότι εμπεριέχουν την αληθινή μαρτυρία του μάρτυρα και μόνον. Ο Αβρααμίδης, περιγράφοντας τα γεγονότα που προηγήθηκαν της σύναψης της επίδικης Συμφωνίας, φέρει τον εαυτό του να γνωρίζει και να αντιλαμβάνεται ότι ο Ενάγοντας παραπλανείτο εσκεμμένα ώστε να προσχωρήσει στη Συμφωνία με την προοπτική να υποστεί μεγάλη οικονομική ζημιά. Αναφέρει στη δήλωση του Τεκμ.3 (παρ.9): «Όλα αυτά γνωρίζοντας ότι ούτε η Ε & S ούτε η ΕΣΕΛ είχαν τότε τη δυνατότητα να ξοδεύουν χρήματα για τη σωστή λειτουργία του Πολυκαταστήματος αλλά ούτε την πρόθεση και διάθεση να το κάνουμε αφού σκοπεύ[α]με να βρούμε αγοραστή το συντομότερο και να πωλήσουμε το κτήριο ώστε να καλύψουμε έστω και τους τόκους» Και (παρ.13): «Όλα τα στελέχη γνωρίζαμε αυτή την απόφαση της ΕΣΕΛ να πωλήσει το κτήριο αλλά είχαμε οδηγίες να μην το αποκαλύψουμε σε οποιονδήποτε. Παρά ταύτα αυτό διέρρευσε στην κοινωνία της Λεμεσού και στους χρήστες» Δεν μπορεί να αποκλειστεί ο Αβρααμίδης να προθυμοποιήθηκε να βοηθήσει τον Ενάγοντα και υπό το βάρος ενοχής που ένοιωθε για τη δική του εμπλοκή, ωστόσο δεν μπορεί το Δικαστήριο να βασιστεί στο λόγο προσώπου που επέδειξε τέτοια συμπεριφορά. Η μόνη πτυχή της μαρτυρίας του Αβρααμίδη επί της οποίας θα μπορούσε να βασιστεί το Δικαστήριο αφορά στο ζήτημα της μεταγενέστερης «συμφωνίας». Η θέση του Αβρααμίδη δεν ευνοεί την υπόθεση του Ενάγοντα και μπορεί λογικά να εκτιμηθεί πως αν αυτό που ο Αβρααμίδης είπε δεν ήταν η πραγματικότητα δεν θα το μαρτυρούσε. Δεν θα έλεγε δηλαδή ψέματα για να επιβαρύνει την υπόθεση του Ενάγοντα. Ανάφερε πως η πρόνοια ήταν για αναστολή στην καταβολή των δικαιωμάτων χρήσης και ότι ο Ενάγοντας δεν την υπόγραψε γιατί θεωρούσε ότι τα δικαιώματα θα ήταν δώρο. Σε σχέση με τη μαρτυρία του Αριστείδου το Δικαστήριο απορρίπτει την προβαλλόμενη θέση ότι παρευρέθηκε στην πρώτη συνάντηση υπό την προσωπική του ιδιότητα ως φίλος του Ενάγοντα. Προκύπτει από τη μαρτυρία πως ήταν σύνηθες, αν όχι ο κανόνας, να παρευρίσκεται στις συνεδρίες του διοικητικού συμβουλίου της Εναγόμενης 1, παρά το ότι δεν ήταν μέλος του διοικητικού της συμβουλίου. Παρευρέθηκε και στη συνεδρία ημερ. 12.10.2012 και στη συνεδρία ημερ. 3.11.
30. Καταγράφεται στα πρακτικά η παρουσία του ως παρακαθήμενος, όπως και του Αβρααμίδη που όμως είχε θέση διευθυντή στην επιχείρηση της Εναγόμενης
31. Η δικαιολογία για την παρουσία του ήταν αβάσιμη και όταν το αντιλήφθηκε διαφοροποίησε τη θέση του. Είπε: «Α. Μου έχει ζητηθεί από το συμβούλιο της E&S να παρευρεθώ σε αυτές τις συνεδριάσεις ίσως σε μία προσπάθεια να δείξουν και προς τον κύριο Χαράλαμπο Γαβριήλ την ανάγκη ότι έπρεπε να πληρώσει τουλάχιστον τα ρεύματα και τα νερά τα οποία χρησιμοποιούσε για την καφετερία. Δεν γνωρίζω τους λόγους γιατί με κάλεσαν σε αυτήν τη συνεδρία. E. Σίγουρα δεν ήταν αυτό το "ίσως" που είπατε γιατί δεν παρευρέθηκε και ο κύριος Γαβριήλ στις συνεδριάσεις αυτές, έτσι δεν είναι; A. Ναι δεν παρευρέθηκε στις συνεδριάσεις της E&S που έγιναν, αλλά εγώ παρευρέθηκα για να μεταφέρω τη θέση της ΕΣΕΛ ΣΠΟΛΠ ΛΤΔ ως εκτελεστικός προς το συμβούλιο της E&S ότι θα έπρεπε να πληρώνουν τις υποχρεώσεις τους.» Κάτι τέτοιο δεν αποτυπώνεται στα πρακτικά. Ο ρόλος του Αριστείδου δεν ήταν αυτός που παρουσίασε. Το Δικαστήριο είναι πεπεισμένο ότι ο Αριστείδου αντιπροσώπευε τα συμφέροντα της Εναγόμενης 2 στη θυγατρική της Εναγόμενη 1 και ο λόγος του είχε την ισχύ που του προσέδιδε το γεγονός. Ότι ο ρόλος του ήταν δεσποτικός επιβεβαιώνεται και από το γεγονός της αποστολής του κειμένου της προτεινόμενης επιπρόσθετης συμφωνίας (Τεκμ.14) από τον Αβρααμίδη σε αυτόν αντί σε οιονδήποτε άλλο. Προσπάθησε να δικαιολογήσει το γεγονός λέγοντας πως ίσως του αποστάληκε για να ενημερώσει και καθησυχάσει την Επιτροπεία της Εναγόμενης 2 ότι ο Ενάγοντας θα πλήρωνε τους λογαριασμούς. Όμως τέσσερα από τα επτά μέλη της Επιτροπείας της Εναγόμενης 2 ήταν ταυτόχρονα και μέλη του διοικητικού συμβουλίου της Εναγόμενης 1 και επομένως δεν χρειαζόταν ενημέρωση μέσω του η Επιτροπεία. Αυτό επιβεβαιώνει πως ήταν εντελώς άτοπη η περαιτέρω τοποθέτηση του Αριστείδου ότι παρευρέθηκε στις συνεδριάσεις του διοικητικού συμβουλίου της Εναγόμενης 1 για να θέσει υπόψη του τις θέσεις της Εναγόμενης
32. Επομένως, ο Ενάγοντας, πέραν από τη νομική υπόσταση των πραγμάτων, που ενδεχομένως δεν ήταν σε θέση να κατανοήσει, αντιλαμβανόταν την πραγματικότητα ότι ο Αριστείδου είχε κύριο ρόλο στις συζητήσεις που γίνονταν και τις αποφάσεις που λαμβάνονταν για το ζήτημα του καφεστιατορίου. Όσον και αν ο Σουτζιής προσπάθησε να το αποφύγει, με τη μαρτυρία του επιβεβαίωσε τον τρόπο που οι Εναγόμενες Εταιρείες λειτουργούσαν. Ουσιαστικά η Ε & S ήταν σε σχέση με το πολυκατάστημα ένα επιχειρηματικό όχημα της ΕΣΕΛ, όπως συχνά συμβαίνει στον επιχειρηματικό κόσμο με εταιρείες που συστήνουν θυγατρικές για την ανάληψη συγκεκριμένης επιμέρους επιχειρηματικής δραστηριότητας. Όμως, το γεγονός αφ' εαυτού δεν καθιστά τη μητρική εταιρεία ούτε συνυπεύθυνη, ούτε εγγυήτρια των υποχρεώσεων της θυγατρικής. Αντίθετα, κατά κανόνα, ο σκοπός της ίδρυσης θυγατρικών εταιρειών για την ανάληψη επιμέρους δραστηριοτήτων είναι η αποφυγή της ευθύνης της μητρικής εταιρείας σε περίπτωση που ήθελε προκύψει ζημιά. Η κατ' αυτό τον τρόπο χρησιμοποίηση εταιρικών σχημάτων είναι καθόλα νομότυπη τακτική (Adams v. Cape Industries [1990] Ch. 493, [1991] 1 All E.R. 929). Διαφορετική μπορεί να είναι η αντιμετώπιση όταν το εταιρικό σχήμα χρησιμοποιείται για σκοπούς καταδολίευσης ή για την προώθηση κάποιου παράνομου σκοπού. Δεν έχει όμως καταδειχθεί ότι αυτή ήταν η υπόψη περίπτωση. Οι επί του προκειμένου εισηγήσεις των δικηγόρων του Ενάγοντα επιβεβαιώνουν ότι και η πλευρά του Ενάγοντα κατανοεί την αδυναμία των θέσεων του ότι η Εναγόμενη 2 ήταν συμβαλλόμενη με τον Ενάγοντα ή εγγυήτρια των υποχρεώσεων της Εναγόμενης
33. Το περιεχόμενο της γραπτής δήλωσης του Ενάγοντα αφήνει την σαφή εικόνα πως ο Ενάγοντας είχε ξεκάθαρα στο μυαλό του και αντιλαμβανόταν πως οι Εναγόμενες Εταιρείες συνιστούσαν ξεχωριστές οντότητες. Ακόμα πως κατανοούσε πως κάθε Εταιρεία αντιπροσωπευόταν από κάποια φυσικά πρόσωπα τους οποίους κατονομάζει ως αντιπροσώπους ή διευθυντές της. Το περιεχόμενο της παρ.7 είναι χαρακτηριστικό. Ο Ενάγοντας περιγράφει συνάντηση που είχε με αντιπροσώπους της Εναγόμενης 1 και το διευθυντή της Εναγόμενης 2 και διακρίνει την εμπλοκή της κάθε Εταιρείας. Ακόμα πως κατανοούσε ότι αντισυμβαλλόμενη του ήταν η Εναγόμενη 1 (παρ.9Δ), ενώ την Εναγόμενη 2 περιγράφει ως εγγυήτρια των υποχρεώσεων της Εναγόμενης 1 (παρ.4). Ωστόσο η δια ζώσης προσέγγιση του Ενάγοντα ήταν εκ διαμέτρου αντίθετη. Ανάφερε: «Κλείσαμε ραντεβού πάνω στα γραφεία της ΕΣΕΛ και όταν λέω τα γραφεία της ΕΣΕΛ μιλώ για τα γραφεία που έχουν πίσω από το παλιό νοσοκομείο, εκεί ήταν τα κεντρικά γραφεία της ΕΣΕΛ ή Συνεργατική Εταιρεία ΕΣΕΛ ΣΠΟΛΠ ΛΤΔ όπως το λέει ο δικηγόρος, για μένα την ήξερα ΕΣΕΛ δεν ήξερα αν είναι οτιδήποτε άλλο. Και όταν εκάμαμε το ραντεβού και μου είπε ότι ενδιαφέρεται για την καφετέρια εγώ μιλούσα για την ΕΣΕΛ δεν ήξερα αν έχει Ε & S ή Trading ή οτιδήποτε άλλο. Εγώ ήξερα ότι μιλώ μαζί με την ΕΣΕΛ.» Είπε ακόμη: «Εγώ όλα τα ραντεβού που έκαμα δεν είχε κανένα του Ε & S Τrading και μόνο της ΕΣΕΛ, αφού μιλούσα με τον Πρόεδρο της ΕΣΕΛ, τον ταμία της ΕΣΕΛ νομίζω τον κ. Μιχαηλίδη που ήταν το όνομα του και με τον Παύλο, πώς ήταν δυνατό να μη είχαν σχέση αφού μιλούσα μαζί με την ΕΣΕΛ, πώς ήταν δυνατό να μην είχαν σχέση με την E & S. Αφού ήταν μαζί τους, δεν ήλθε κανένας να μου μιλήσει εκ μέρους της Ε & S και να μου πει ότι είμαι ξεχωριστή εταιρεία και εγώ κάμνω το management αφού είναι η ΕΣΕΛ που έκαμε το management της εταιρείας, αφού δεν μίλησα με κανένα που να μην είναι της ΕΣΕΛ. Δεν είχαν προσωπικό, δεν είχαν διευθυντές. Δεν μίλησα με κανένα.» Το Δικαστήριο κρίνει ότι θα πρέπει να θεωρήσει ως την εκδοχή του Ενάγοντα αυτή που υποστήριξε κατά την δια ζώσης μαρτυρία του. Αυτό πρέπει να ακολουθείται όταν από στόματος του διαδίκου προβάλλεται μια ξεκάθαρη εκδοχή. Στην προκειμένη περίπτωση η εκδοχή αυτή επαναλήφθηκε πολλές φορές από τον Ενάγοντα και τα πιο πάνω χαρακτηριστικά αποσπάσματα είναι απλά ενδεικτικά. Ο Ενάγοντας με την δια ζώσης μαρτυρία του έχει εκθεμελιώσει τη θέση που προβαλλόταν με τη γραπτή του δήλωση, που πρόδηλα δεν ήταν ποτέ η πραγματική του θέση. Υπάρχουν αρκετές εξηγήσεις γιατί ένας διάδικος μπορεί να μην μαρτυρήσει σε αρμονία με τη γραπτή του δήλωση. Δεν απαιτείται να αναζητηθούν. Η εκδοχή συνεπώς του Ενάγοντα είναι πως ήξερε και μιλούσε με την ΕΣΕΛ. Είναι ωστόσο ξεκάθαρο με ποια εταιρεία συμβλήθηκε ο Ενάγοντας. Αναγράφεται στο προοίμιο της γραπτής Συμφωνίας που υπόγραψε. Ήταν η Εναγόμενη
34. Ότι και αν προηγήθηκε της υπογραφής της γραπτής Συμφωνίας εφόσον αυτή υπογράφηκε και καμιά άλλη και ούτε επίκληση άλλης προφορικής συμφωνίας γίνεται στην Έκθεση Απαίτησης, συμβατικά υπόλογη έναντι του Ενάγοντα ήταν η Εναγόμενη
35. Το κείμενο της γραπτής συμφωνίας δεν ετοιμάστηκε από την πλευρά του Ενάγοντα όμως προτού το υπογράψει το πήρε στο δικηγόρο του και έλαβε νομική συμβουλή. Είναι εύρημα του Δικαστηρίου ότι αντισυμβαλλόμενη του Ενάγοντα ήταν η Εναγόμενη
36. Η Εναγόμενη 2 δεν ήταν συμβαλλόμενο μέρος στην επίδικη Συμφωνία. Η θέση του Ενάγοντα ότι η Εναγόμενη 2 ήταν εγγυήτρια των υποχρεώσεων της Εναγόμενης 1 δεν εδράζεται σε κάποια πρόνοια για εγγύηση στην Συμφωνία παρά μόνο στον ισχυρισμό του πως: «όταν μιλούσαμε πριν να υπογράψουμε το συμβόλαιο ο Παύλος Αριστείδου είπε έχεις την κάλυψη της ΕΣΕΛ.» Και ότι: «μου έλεγαν ότι είναι πίσω η ΕΣΕΛ να μην φοβάσαι θα σε καλύψουν». Και αυτό πριν την υπογραφή της Συμφωνίας. Η εγγύηση ως νομική έννοια προϋποθέτει μια τριμερή διάσταση. Τον δικαιούχο, τον οφειλέτη και τον εγγυητή των υποχρεώσεων του οφειλέτη. Όταν ο ίδιος ο δικαιούχος, ο Ενάγοντας στην προκειμένη περίπτωση, διατείνεται ότι αναγνώριζε απέναντι του μια και μόνο οντότητα πώς μπορεί να επικαλείται την ύπαρξη εγγύησης στη βάση όσων κατά τη θέση του ειπώθηκαν; Πώς τότε κατανόησε τη δημιουργία εγγύησης όταν απέναντι του έβλεπε μια και όχι περισσότερες οντότητες; Πώς θα μπορούσε ειλικρινά να θεωρεί την ΕΣΕΛ εγγυήτρια όταν διατείνεται ότι: «Εγώ δεν γνώριζα το 2011 ότι είναι E & S Trading, ήξερα ότι έκαμα μια συμφωνία με την ΕΣΕΛ.» Απλά στην εξέλιξη των γεγονότων και με δεδομένο πως δεν συμβλήθηκε με την ΕΣΕΛ θέλει να τη θεωρεί ως εγγυήτρια των υποχρεώσεων της Ε & S. Σημειώνεται πως στην επιστολή των δικηγόρων του Ενάγοντα ημερ. 15.7.2013 (Τεκμ.5) προς τους δικηγόρους των Εναγομένων, ή έστω της Ε & S, δεν γίνεται αναφορά στην ΕΣΕΛ ούτε ως συμβαλλόμενο μέρος, αλλά ούτε και ως εγγυήτρια των συμβατικών υποχρεώσεων της Ε & S. Εάν ήταν η ειλικρινής πεποίθηση του Ενάγοντα ότι η ΕΣΕΛ είχε υποχρεώσεις ως εγγυήτρια της Ε & S θα αναμενόταν ότι η θέση θα εγειρόταν στην επιστολή των δικηγόρων του. Είναι εύρημα του Δικαστηρίου ότι η Εναγόμενη 2 δεν ήταν εγγυήτρια των υποχρεώσεων της Εναγόμενης 1 στη Συμφωνία της με τον Ενάγοντα. Το γεγονός ότι μάρτυρες υπεράσπισης προσπάθησαν να αποκρύψουν την πραγματική διασύνδεση των δύο Εταιρειών δεν διαφοροποιεί τα δεδομένα. Η έννοια της ψευδούς παράστασης ορίζεται στο άρθρο 18 των περί Συμβάσεων Νόμων. Το εδάφιο (α) προνοεί ότι «ψευδής παράσταση» περιλαμβάνει: «τη θετική βεβαίωση, κατά τρόπο που δεν δικαιολογείται από τις πληροφορίες του προσώπου που βεβαιώνει, γεγονότος αναληθούς παρόλο ότι το πρόσωπο που βεβαιώνει πιστεύει ότι είναι αληθές». Κεντρικός άξονας της έννοιας της ψευδούς παράστασης είναι η βεβαίωση κάποιου γεγονότος που δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Διακρίνεται κατ' αυτό τον τρόπο η ψευδής παράσταση από τη δήλωση μελλοντικής πρόθεσης ή συμπεριφοράς που δεν είναι παράσταση γεγονότος. Από την άλλη ψευδής δήλωση αναφορικά με την παρούσα πρόθεση προσώπου μπορεί να συνιστά ψευδή παράσταση γιατί η ύπαρξη συγκεκριμένης πρόθεσης επί του παρόντος είναι ένα γεγονός (Edgington v. Fitzmaurice