Ανδρέας Ιωάννου κ.α. ν. Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας κ.α., Αρ. Αγωγής 4547/2013, 30/3/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2018:A118 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: X. Μαλαχτού, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής 4547/2013 Mεταξύ:
- Ανδρέας Ιωάννου, εκ Πελενδριού
- Καλλιόπη Ιωάννου, εκ Πελενδριού
- Χριστίνα Παναγιώτου, εκ Πελενδριού Εναγόντων -και-
- Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας, εκ Λευκωσίας
- Κοινοτικό Συμβούλιο Πελενδριού, εκ Λευκωσίας Εναγομένων ------------------------------------------- Αίτηση ημερ. 20.9.2017 Ημερ.: 30.3.2018 Για τους Ενάγοντες-Αιτητές: κα Κ. Πιερούδη για Ρ. Βραχίμης & Συνεργάτες ΔΕΠΕ Για τον Εναγόμενο 1-Καθ' ου η Αίτηση: κα Μ. Κουλουμά για Γενικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίας Για τον Εναγόμενο 2-Καθ' ου η Αίτηση: κ. Κων. Θωμά για Yiannakis K. Thoma Law Firm LLC ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Η αγωγή καταχωρίστηκε με Κλητήριο Ένταλμα Γενικά Οπισθογραφημένο την 18.10.
- Έκθεση Απαίτησης καταχωρίστηκε την 27.1.
- Οι Ενάγουσες 2 και 3 ήταν από 29.9.1999 μέχρι 13.9.2012 οι εγγεγραμμένες ιδιοκτήτριες, κατά ½ μερίδιο εκάστη, του κτήματος με αρ. εγγραφής 12491, Φ/Σχ. 38/63, τεμ. 219 στο Πελένδρι της Λεμεσού. Έκτοτε εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης είναι ο Ενάγοντας
- Η αξίωση αφορά σε ισχυριζόμενη παράνομη επέμβαση του Εναγόμενου 2 στο κτήμα που ανάγεται χρονικά πριν την 29.9.
- Ο Εναγόμενος 2 διάνοιξε στο κτήμα χωμάτινο δρόμο τον οποίο χρησιμοποιούσε μέχρι και τον Δεκέμβριο του
- Το 2006 το Τμήμα Γεωλογικής Επισκόπησης επενέβη παράνομα στο κτήμα και ανόρυξε την ερευνητική γεώτρηση υπ' αρ. 2006/
- Έκτοτε η γεώτρηση χρησιμοποιείται από τον Εναγόμενο
- Το κτήμα ουδέποτε απαλλοτριώθηκε ή επιτάχθηκε ή προσφέρθηκε οποιαδήποτε αποζημίωση στους Ενάγοντες. Αξιώνονται: - αξία της γης (314 τ.μ.) που σχετίζεται με τη γεώτρηση €6.400 - αξία της γης (550 τ.μ.) που σχετίζεται με το χωμάτινο δρόμο €12.200 - επιζήμια επίδραση στο κτήμα λόγω του διαχωρισμού του από το δρόμο €7.150 - επιζήμια επίδραση στο κτήμα λόγω της γεώτρησης €4.100 - διαφυγόντα κέρδη, ενοίκιο ή και απώλεια χρήσης από το 1999 μέχρι το 2013 λόγω της επέμβασης με το δρόμο €4.450 - διαφυγόντα κέρδη, ενοίκιο ή και απώλεια χρήσης από το 2007 μέχρι το 2013 λόγω της επέμβασης με τη γεώτρηση €2.550 - διαφυγόντα κέρδη, ενοίκιο ή και απώλεια χρήσης από το 2007 μέχρι το 2013, αυξημένες, τιμωρητικές, παραδειγματικές και γενικές αποζημιώσεις για το κέρδος «των Εναγόντων 1» ένεκα της πώλησης του ύδατος που λήφθηκε με παράνομες πράξεις από αυτούς μέσα από το κτήμα €63.150 Σύνολο €100.000 - Ενδιάμεσα οφέλη από το 2014 μέχρι τελείας εκδικάσεως της αγωγής Ο Εναγόμενος 2 καταχώρισε Έκθεση Υπεράσπισης την 25.2.
- Ο Εναγόμενος 1 δεν έχει καταχωρίσει την Υπεράσπιση του. Την 20.9.2017 καταχωρίστηκε η υπό κρίση Αίτηση με την οποία οι Ενάγοντες αξιώνουν την τροποποίηση της Έκθεσης Απαίτησης τους. Η Αίτηση υποστηρίζεται με Ένορκη Δήλωση ημερ. 20.9.2017 του Ενάγοντα
- Σε επιμέρους αναφορές του ομνύοντα γίνεται μνεία πιο κάτω. Ο Εναγόμενος 1 καταχώρισε Ειδοποίηση Πρόθεσης Ένστασης με ένδεκα λόγους ένστασης που υποστηρίζεται με Ένορκη Δήλωση ημερ. 11.1.2018 της Έλενας Χρίστου, Βοηθού Γραμματειακού Λειτουργού στο γραφείο του Γενικού Εισαγγελέα. Η Χρίστου αναλώνεται σε επιχειρηματολογία. Ο Εναγόμενος 2 καταχώρισε Ειδοποίηση Πρόθεσης Ένστασης με δώδεκα λόγους ένστασης που υποστηρίζεται με Ένορκη Δήλωση ημερ. 19.1.2018 του Νίκου Πατσιάουρου, Προέδρου του. Ο Πατσιάουρου αναλώνεται σε επιχειρηματολογία. Εφαρμόζεται η Δ.25, θ.1 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, όπως ίσχυε πριν την τροποποίηση της την 6.2.2015 που προνοεί ότι: «Το Δικαστήριο, ή ο Δικαστής, μπορεί σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας να επιτρέψει σε οποιοδήποτε διάδικο να αλλάξει ή να τροποποιήσει το γενικά οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα ή τα δικόγραφά του, με τέτοιο τρόπο και κάτω από τέτοιους όρους που θα κρίνει δίκαιο, και όλες οι αναγκαίες τροποποιήσεις θα γίνονται, οι οποίες θα είναι αναγκαίες για το σκοπό της διαλεύκανσης των πραγματικών θεμάτων για τα οποία οι διάδικοι έχουν διαφορές.» Στην Χριστοδούλου v. Χριστοδούλου κ. ά.
(1991)1 Α.Α.Δ. 934 αναφέρεται πως: «Αναμφίβολα η σύγχρονη τάση, όπως βγαίνει από τη σχετική νομολογία, είναι τα Δικαστήρια να επιτρέπουν τροποποιήσεις στις κατάλληλες υποθέσεις, ακόμη και όταν μια τέτοια τροποποίηση είναι αποτέλεσμα αμέλειας ή καθυστέρησης, νοουμένου βέβαια ότι δεν θα προκληθεί αδικία στην άλλη πλευρά που δεν θα μπορούσε να αποζημιωθεί με χρήμα.» Στην Περικτιόνη Χρίστου v. Ανδρέα Στυλιανού Αζά
(1992)1 (Α) Α.Α.Δ. 704, 707, αναφέρεται ότι η θεμελιακή αρχή που ξεπροβάλλει από τις αποφάσεις είναι πως η τροποποίηση δικογράφου είναι εφικτή σε κάθε περίπτωση που κρίνεται αναγκαίο για τον προσδιορισμό της ουσίας της διαφοράς και για την αποτροπή της πολλαπλότητας των νομικών διαδικασιών. Εξαίρεση, σημειώνεται, αποτελούν οι περιπτώσεις που η τροποποίηση δυνατόν να επιφέρει βλάβη στον αντίδικο ή εκεί που η κακή πίστη του αιτητή είναι εμφανής. Οι εξαιτούμενες τροποποιήσεις αφορούν τρία ζητήματα. Το πρώτο ζήτημα αφορά στην αντικατάσταση της παρ.1 της Έκθεσης Απαίτησης ώστε ουσιαστικά να προστίθεται ότι πέραν από το τεμ. 219 ο Ενάγοντας 1 είναι και ο εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης του τεμ.
- Κατ' ακολουθία ζητείται όπως η εξαιτούμενη θεραπεία Α που αφορά σε διάταγμα που να απαγορεύει στους Εναγόμενους να επεμβαίνουν παράνομα και να εισέρχονται στο τεμ. 219 επεκταθεί ώστε να περιλαμβάνει και το τεμ.
- Προκύπτει πως αυτό το οποίο θέλουν να εισάξουν οι Ενάγοντες είναι ότι οι παράνομες επεμβάσεις που αναφέρονται στην αγωγή αφορούν και στο τεμ.
- Δεν επιζητούν την τροποποίηση των ουσιαστικών παραγράφων που αναφέρονται στην ισχυριζόμενη παράνομη επέμβαση γιατί, εφόσον με την τροποποιημένη παρ.1 «κτήμα» καθορίζεται πλέον ως αμφότερα τα τεμάχια, οι ισχυρισμοί για παράνομη επέμβαση στο «κτήμα» θα αφορούν τόσο το τεμ. 219 όσο και το τεμ.
- Πόσο αυτό καλύπτει την πραγματική τους αξίωση, (βλ. την αναφορά στην παρ. 22 της γραπτής τους αγόρευσης) είναι ζήτημα που θα αντιμετωπίσουν οι ίδιοι κατά τη δίκη. Δεν γίνεται επίκληση άλλης παράνομης επέμβασης από αυτή για την οποία οι Ενάγοντες παραπονούνται στην υφιστάμενη τους δικογραφία. Η θέση είναι ότι η παράνομη επέμβαση επηρεάζει και το τεμ. 218 που, όπως ο Ενάγοντας 1 αναφέρει στην Ένορκη του Δήλωση, εκ λάθους ή εκ παραδρομής δεν είχε αναγραφεί. Δεν είναι ορθή η προσέγγιση των ενιστάμενων Εναγόμενων ότι δημιουργείται νέα βάση αγωγής, ότι δηλαδή ζητούνται αποζημιώσεις για παράνομη επέμβαση σε ακίνητο για το οποίο δεν ζητούνταν με την υφιστάμενη δικογραφία. Η παράνομη επέμβαση, η διάσταση και το εύρος της έχουν ήδη καθοριστεί με την υφιστάμενη δικογραφία. Η ίδια αυτή ισχυριζόμενη παράνομη επέμβαση συνιστά το επίδικο ζήτημα, μόνο που διευκρινίζεται ότι δεν αφορά μόνο το τεμ. 219 αλλά και το τεμ.
- Θα ήταν αντιπαραγωγικό, καταχρηστικό και απαράδεκτο να καταχωριστεί νέα αγωγή για αποζημιώσεις σε σχέση με το τεμ. 218 όπως εισηγούνται οι Εναγόμενοι. Το δεύτερο ζήτημα αφορά στην τροποποίηση των παρ. 4, 8 και 9 της Έκθεσης Απαίτησης ώστε αντί στον Εναγόμενο 1 να αναφέρεται στον Εναγόμενο 2 και της παρ. 5 ώστε αντί στον Εναγόμενο 2 να αναφέρεται στον Εναγόμενο
- Όπως αναφέρεται στην Ένορκη Δήλωση του Ενάγοντα πρόκειται για τυπογραφικά σφάλματα τα οποία θα πρέπει να διορθωθούν ώστε οι παράγραφοι να ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα των ισχυρισμών των Εναγόντων. Περαιτέρω στην παρ.11 γίνεται αναφορά σε Εναγόμενους χωρίς να αναφέρεται ποιους και, έστω και αν μπορεί να θεωρηθεί ότι εννοείται πως όλοι, οι Ενάγοντες θέλουν να αποσαφηνίσουν ότι εννοούν αμφότερους τους Εναγόμενους 1 και
- Τόσο ο Εναγόμενος 1 όσο και ο Εναγόμενος 2 δεν έχουν ένσταση στην έγκριση των τροποποιήσεων αυτών που καλύπτονται από τις παρ. Α. 3 - 8 της Αίτησης. Το τρίτο ζήτημα αφορά στην τροποποίηση των λεπτομερειών ζημιών ώστε να αντικατασταθούν τα επιμέρους αξιούμενα ποσά με άλλα αρκετά υψηλότερα, που στο σύνολο τους θα ανέρχονται σε €500.
- Καμιά ουσιαστική εξήγηση ή δικαιολογία δεν προσφέρει ο Ενάγοντας 1 στην υποστηρικτική της Αίτησης Ένορκη του Δήλωση για τις εξαιτούμενες αυτές τροποποιήσεις. Απλά σημειώνει ότι «Τα πιο πάνω αποτελούν τυπογραφικά λάθη ή παραλείψεις ή αναγκαίες τροποποιήσεις». Τέτοιες τροποποιήσεις θα έπρεπε να υποστηρίζονται με αναφορά ότι η πλευρά των Εναγόντων έχει εξασφαλίσει μαρτυρία, εμπειρογνώμονα εκτιμητή ή άλλου ότι οι πραγματικές ζημιές ανέρχονται στα ποσά που θέλουν να δικογραφήσουν ή ενδεχομένως ότι οι Ενάγοντες είχαν υποπέσει σε σφάλμα και τώρα εκτιμούν ότι οι ζημιές τους είναι αυτές που επιθυμούν να εισάξουν με την τροποποίηση. Η αναφορά από τον Ενάγοντα 1 ότι η τροποποίηση των ποσών είναι απαραίτητη γιατί από 21.2.2016 οι Ενάγοντες αύξησαν την κλίμακα της αγωγής σε €500.000 - €2.000.000 δεν έχει έρεισμα. Δεν αλλάζουν τα επιμέρους αξιούμενα ποσά επειδή επιλέγηκε μια μεγαλύτερη κλίμακα αγωγής, αλλά εφόσον ο διάδικος διαθέτει μαρτυρία ότι οι ζημιές του είναι περισσότερες, τροποποιούνται τα επιμέρους αξιούμενα ποσά και εφόσον το σύνολο των αποζημιώσεων εκφεύγει της κλίμακας της αγωγής, τότε επιδιώκεται η αύξηση της κλίμακας. Οι Ενάγοντες καμιά μαρτυρία δεν πρόσφεραν ότι οι επιμέρους ζημιές που έχουν υποστεί είναι αυτές που επιδιώκουν να εισάξουν και πως είναι γι' αυτό το λόγο που ζητούν τις επιμέρους τροποποιήσεις για να διεκδικήσουν τις πραγματικές ζημιές που έχουν υποστεί. Οι Εναγόμενοι εγείρουν ζήτημα καθυστέρησης στην καταχώριση της υπό κρίση Αίτησης, ενώ τα γεγονότα ήταν υπόψη των Εναγόντων από καιρού. Ο Εναγόμενος 1 εγείρει και ζήτημα εκτροχιασμού της εκδίκασης της αγωγής, παραβλέποντας ωστόσο ότι είναι αυτός που δεν έχει καταχωρίσει έκθεση υπεράσπισης παρά την πάροδο τριών χρόνων από την καταχώριση της Έκθεσης Απαίτησης. Στην Astor Manufacturing & Export Co. κ. ά. v. A.G. Leventis Company (Nigeria) Ltd και άλλοι
(1993)1 Α.Α.Δ. 726 αναφέρεται πως «O παράγοντας χρόνος είναι σχετικός. Δεν είναι όμως εκ προοιμίου και απαρέγκλιτα αποφασιστικής σημασίας.» Στην Περικτιόνη Χρίστου αναφέρεται πως «Στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου συνεκτιμάται και ο παράγων της καθυστέρησης στην υποβολή της αίτησης σαν λογικής απόρροιας των διατάξεων του άρθρου 30.2 του Συντάγματος που επιτάσσει τη διεξαγωγή και περάτωση της δίκης σε εύλογα χρονικά όρια.» Προκύπτει πως ο παράγοντας καθυστέρηση εξετάζεται σε συνάρτηση με τους ουσιαστικότερους παράγοντες που λαμβάνονται υπόψη από το Δικαστήριο και βασικά σαν συνισταμένη τυχόν επηρεασμού των δικαιωμάτων του καθ' ου η αίτηση. Δεν έχει διαφανεί ότι θα υπάρξει επηρεασμός στα ουσιαστικά δικαιώματα των Εναγομένων 1 ή
- Ως εκ των ανωτέρω η Αίτηση εγκρίνεται ως οι παρ. Α. 1 μέχρι
- Η τροποποιημένη Έκθεση Απαίτησης να καταχωρηθεί μέσα σε 5 ημέρες από τη σύνταξη του παρόντος διατάγματος και να παραδοθεί αντίγραφο αυθημερόν στους δικηγόρους των Εναγόμενων 1 και
- Εκθέσεις Υπεράσπισης στην τροποποιηθείσα Έκθεση Απαίτησης να καταχωριστούν εντός περαιτέρω 15 ημερών. Τα έξοδα που θα σπαταληθούν λόγω της τροποποίησης (thrown away expenses) όπως και τα έξοδα της παρούσας Αίτησης όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο επιδικάζονται υπέρ των Εναγόμενων 1 και 2 και εναντίον του Αιτητή και θα είναι εισπρακτέα στο τέλος της διαδικασίας στην πιο πάνω αγωγή. Οι Εναγόμενοι 1 και 2 που είχαν ξεχωριστή εκπροσώπηση και καταχώρισαν διαφορετική Ειδοποίηση Πρόθεσης Ένστασης θα δικαιούνται σε ξεχωριστό σετ εξόδων. (Υπ.) .............. Χ. Μαλαχτός, Π.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής /ΞΠ Subject: Civil Jurisdiction / Other Actions / Interim Αναφορά: Αίτηση για τροποποίηση Έκθεσης Υπεράσπισης cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο