General Construction Company Ltd ν. Silver Leaf Developments Ltd κ.α., Αρ. Γεν. Αίτησης: 68/2016, 9/3/2018

(1), 20 & 28 Και Επί τοις αφορώσι τον Περί Δικαστηρίων Νόμο 14/60 άρθρο 36

(2)Και Επί τοις αφορώσι το άρθρο 30

(2)του Συντάγματος και το άρθρο 6 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Προάσπισης και Προστασίας των Ανθρωπίνων δικαιωμάτων Και Επί τοις αφορώσι την Διαιτησία Μεταξύ: General Construction Company Ltd Απαιτητών -Και-

1. Silver Leaf Developments Ltd
2. Galaxia Properties Ltd
3. Αδελφοί Στυλιανού Λτδ
4. Galaxia Properties Specialists Ltd Καθ' ων η απαίτηση Αίτηση από Silver Leaf Developments Ltd, Αιτήτριας - Καθ' ης η απαίτηση 1 ημερ. 11.3.16 για απομάκρυνση και αντικατάσταση Διαιτητή από εκκρεμούσα διαιτητική διαδικασία Ημερομηνία: 9 Μαρτίου 2018 Για αιτήτρια: κα Αντωνία Αργυρού Για καθ' ης η αίτηση: Λουκία Σιακαλλή ΑΠΟΦΑΣΗ Με την παρούσα αίτηση της, η αιτήτρια ζητά την απομάκρυνση και αντικατάσταση του διαιτητή Πέτρου Ζωγράφου σε εκκρεμούσα διαδικασία διαιτησίας, λόγω κατ' ισχυρισμό απρεπούς συμπεριφοράς καθώς και για κακό χειρισμό της διαιτητικής διαδικασίας. Είναι παραδεκτό ότι η επίδικη διαιτητική διαδικασία, ξεκίνησε στις 25.10.12 και αφορά διαφορές που προέκυψαν κατά την εκτέλεση οικοδομικών εργασιών δυνάμει οικοδομικού συμβολαίου ημ. 23.7.
5. Η διαιτητική διαδικασία διεξάγεται στην βάση συνυποσχετικού που συμπεριλαμβανόταν στο άρθρο 36 του πιο πάνω συμβολαίου. Σημειώνεται ότι ο διαιτητής Πέτρος Ζωγράφος, δεν εμφανίστηκε στην παρούσα διαδικασία παρότι η αίτηση του επιδόθηκε κανονικά. Αντιθέτως η απαιτήτρια, καταχώρησε ένσταση στην απομάκρυνση του πιο πάνω διαιτητή. Η απαιτήτρια - καθ' ης η αίτηση στην παρούσα, είναι η εργοληπτική εταιρεία που ανέλαβε την ανέγερση του έργου με την ονομασία «Residence 51» στην Λεμεσό. Η καθ' ης η απαίτηση 1- αιτήτρια στην παρούσα, ήταν μαζί με άλλα τρία πρόσωπα, ιδιοκτήτρια του έργου. Η παραπομπή σε διαιτησία, έγινε δυνάμει του πιο πάνω συνυποσχετικού, ενώπιον δύο διαιτητών. Του Πέτρου Ζωγράφου που διορίστηκε από την καθ' ης η αίτηση και του Αλέκου Μαρκίδη που διορίστηκε από την αιτήτρια. Στα πλαίσια της παρούσας αίτησης, εκδόθηκε προσωρινό διάταγμα με το οποίο αναστάληκε η διαιτητική διαδικασία μέχρι την εκδίκαση του αιτήματος για αντικατάσταση του διαιτητή Πέτρου Ζωγράφου. Το εν λόγω διάταγμα, κατέστη οριστικό στις 3.7.
6. Είχε καταχωρηθεί στο μεταξύ από την καθ' ης η αίτηση, αίτημα για απόρριψη της κυρίως αίτησης λόγω έλλειψης δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου. Το εν λόγω αίτημα απορρίφθηκε από το Δικαστήριο με ενδιάμεση απόφαση ημ. 6.4.
7. Στην συνέχεια, προχώρησε ενώπιον μου η εκδίκαση της κυρίως αίτησης στην βάση των ενόρκων δηλώσεων και με γραπτές και προφορικές αγορεύσεις των συνηγόρων. Προτού προχωρήσω στην εξέταση του κατά πόσον δικαιολογείται η απομάκρυνση του διαιτητή Πέτρου Ρούσου, θεωρώ σκόπιμο να αναφερθώ συνοπτικά στις θέσεις των μερών όπως προκύπτουν από τα δικόγραφα της αίτησης και ένστασης και τις αντίστοιχες αγορεύσεις των συνηγόρων. Η αίτηση Η αιτήτρια με την παρούσα γενική αίτηση, ζητά συγκεκριμένα τα πιο κάτω: Α. Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου που να διατάσσει την απομάκρυνση του κ. Πέτρου Ζωγράφου ως Διαιτητή στη Διαιτησία που άρχισε μεταξύ των Αιτητών - Καθ' ων η Απαίτηση 1 (οι «Αιτητές») και των Απαιτητών - Καθ' ων η Αίτηση (οι «Καθ΄ ων η Αίτηση») καθότι ο κ. Πέτρος Ζωγράφος επέδειξε κακή και/ή ανάρμοστη και/ή απρεπή συμπεριφορά και/ή χειρίστηκε και/ή διεξήγαγε κακώς τη διαδικασία της Διαιτησίας και/ή ενόψει του ότι η συμπεριφορά του έχει διασαλεύσει και/ή καταστρέψει την εμπιστοσύνη την οποία οι Αιτητές πρέπει να έχουν στους διαιτητές ότι θα καταλήξουν σε δίκαιη απόφαση και/ή ο ρόλος του ως Διαιτητής στην εν επικεφαλίδι Διαιτησία ενέχει σημαντικό κίνδυνο μεροληψίας και έλλειψης αντικειμενικότητας και/ή αποκαλύπτει προκατάληψη ασυμβίβαστη με την αμεροληψία από την οποία πρέπει να διαπνέεται ο διαιτητής και/ή δημιουργεί το υπόβαθρο για προκατάληψη ή ανάρμοστη συμπεριφορά και/ή παραβιάζει και/ή δε συμμορφώνεται με τις αρχές της φυσικής δικαιοσύνης και/ή της δίκαιης δίκης. Β. Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου που να διατάσσει την αντικατάσταση του κ. Πέτρου Ζωγράφου με άλλο ικανό και κατάλληλο (fit and proper) πρόσωπο το οποίο θα διοριστεί στη βάση του άρθρου 36 του Συνυποσχετικού/Συμφωνίας που υπέγραψαν οι διάδικοι την 23.07.
8. Γ. Δήλωση του Σεβαστού Δικαστηρίου ότι ο κ. Πέτρος Ζωγράφος δεν δικαιούται και δε θα πρέπει να δικαιούται οποιαδήποτε αμοιβή και/ή έξοδα σε σχέση με τη Διαιτησία που άρχισε μεταξύ των Αιτητών και των Καθ' ων η Αίτηση. Δ. Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου που να διατάσσει τον κ. Πέτρο Ζωγράφο όπως καταβάλει στους Αιτητές όλες τις αμοιβές και έξοδα που κατεβλήθησαν σε σχέση με τη Διαιτησία που άρχισε μεταξύ των Αιτητών και των Καθ' ων η Αίτηση από τους Αιτητές και/ή τα έξοδα που δημιουργήθηκαν στα πλαίσια της Διαιτησίας εξαιτίας και/ή λόγω της παρουσίας του κ. Πέτρου Ζωγράφου. Ε. Απόφαση του Σεβαστού Δικαστηρίου που να παραμερίζει (setting aside) την ενδιάμεση απόφαση που έκδωσε ο κ. Πέτρος Ζωγράφος με τον κ. Αλέκο Μαρκίδη στις 27.03.2015 στα πλαίσια της εν επικεφαλίδι Διαιτησίας καθότι ο κ. Πέτρος Ζωγράφος επέδειξε κακή και/ή απρεπή και/ή ανάρμοστη συμπεριφορά και/ή χειρίστηκε κακώς τη διαδικασία της Διαιτησίας και/ή διεξήγαγε τη Διαιτησία παράτυπα και/ή έκδωσε την εν λόγω απόφαση παράτυπα. ΣΤ. Οποιαδήποτε άλλη θεραπεία το Σεβαστό Δικαστήριο ήθελε κρίνει εύλογη και δίκαιη υπό τις περιστάσεις. Ζ. Έξοδα πλέον Φ.Π.Α. Η αίτηση στηρίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.48 Θ.1-3, στον Περί Διαιτησίας Νόμο Κεφ. 4 άρθρα 14

(1), 20 και 28, στον Περί Δικαστηρίων Νόμο 14/60 άρθρο 36

(2), στο άρθρο 30

(2)του Συντάγματος, στο άρθρο 6 της Ευρωπαϊκής Συμβάσης Προάσπισης & Προστασίας των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Η αίτηση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του Ιάσωνα Φωτίου, εκ των διοικητικών συμβούλων της αιτητρίας. Αναφέρεται στην πιο πάνω ένορκη δήλωση ότι η απομάκρυνση του εν λόγω διαιτητή είναι αναγκαία λόγω της σχέσης που διατηρεί ο τελευταίος με τον κύριο μάρτυρα της καθ' ης η αίτηση Γιάννη Ρούσσο και τον αδελφό του Δημήτρη Ρούσσο. Σύμφωνα με την πιο πάνω ένορκη δήλωση, περιέπεσε στην αντίληψη του ομνύοντα ότι ο διαιτητής Πέτρος Ζωγράφος είναι ο πλειοψηφών μέτοχος σε μία Ελληνική εταιρεία μαζί με, μεταξύ άλλων τον Δημήτρη Ρούσο. Η εν λόγω εταιρεία συνδέεται με Κυπριακή εταιρεία, στην οποία Δημήτρης Ρούσος είναι διευθυντής μαζί με τον αδελφό του Γιάννη Ρούσο. Όμως ο Γιάννης Ρούσος είναι ο κύριος μάρτυρας της καθ' ης η αίτηση στην επίδικη διαιτησία. Το γεγονός αυτό, ανησύχησε σε σημαντικό βαθμό τον ομνύοντα αλλά και τα άλλα μέλη του διοικητικού συμβουλίου της αιτήτριας ως προς την αντικειμενικότητα και αμεροληψία του διαιτητή Πέτρου Ζωγράφου. Περαιτέρω έρευνα, κατέδειξε ότι ο διαιτητής Πέτρος Ζωγράφος στις 29.12.1999, έχει συστήσει κατασκευαστική εταιρεία στην Ελλάδα με τον διακριτικό τίτλο «Πρόζεκτ Μάνατζμεντ Ιντερνασιονάλ» (η Ελληνική PMI). Στην εν λόγω εταιρεία, ο Πέτρος Ζωγράφος είναι ο πλειοψηφών μέτοχος. Ο Δημήτρης Ρούσος είναι επίσης μέτοχος και διοικητικός σύμβουλος. Πρόσφατα μάλιστα έχει διοριστεί Πρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος της Ελληνικής PMI. Ο εν λόγω Δημήτρης Ρούσος, είναι αδελφός του Γιάννη Ρούσου που είναι ο κύριος μάρτυρας της καθ' ης η αίτηση στην εκκρεμούσα διαιτητική διαδικασία. Στην ιστοσελίδα της Ελληνικής PMI, γίνεται αναφορά στην σύνδεση που έχει με την Κυπριακή εταιρεία Project Management International (Κυπριακή PMI). Οι δύο εταιρείες έχουν το ίδιο γραφείο στην Κύπρο ενώ στις Ιστοσελίδες τους, διαφημίζουν ότι διατηρούν γραφεία στην Ελλάδα, στην Κύπρο και το εξωτερικό. Ο Γιάννης Ρούσος με τον αδελφό του Δημήτρη Ρούσο, είναι οι διοικητικοί σύμβουλοι της Κυπριακής PMI ενώ ο Δημήτρης Ρούσος είναι ο μοναδικός μέτοχος. Είναι η θέση του ομνύοντα ότι οι Ελληνική και Κυπριακή PMI, είναι συνδεδεμένες εταιρείες με κοινά συμφέροντα, κοινά γραφεία και χρησιμοποιούν την ίδια ιστοσελίδα. Πίσω από τις δύο PMI, βρίσκονται οι Πέτρος Ζωγράφος και Γιάννης Ρούσος, διαιτητής και μάρτυρας αντίστοιχα στην επίδικη διαιτησία, με συνδετικό κρίκο το αδελφό του τελευταίου Δημήτρη Ρούσο και συνέταιρο του διαιτητή Πέτρου Ζωγράφου στην Ελληνική PMI. Αυτό αποδεικνύει κατά τον ομνύοντα, τις στενές σχέσεις του διαιτητή Πέτρου Ζωγράφου με τον μάρτυρα της διαιτησίας Γιάννη Ρούσο. Από περαιτέρω έρευνες, ο ομνύων διαπίστωσε ότι η Ελληνική PMI δεν είναι ανενεργή όπως εσφαλμένα και παραπλανητικά δήλωσε ο Πέτρος Ζωγράφος στις 19.2.16, στα πλαίσια της διαιτητικής διαδικασίας. Επισυνάφθηκαν επί του προκειμένου τα τεκμήρια 8 και 9 με τα οποία φαίνεται ότι η Ελληνική PMI συνεχίζει να εργάζεται και να δημοσιεύει τον ισολογισμό της (τεκμ. 10). Προκύπτει μάλιστα από το τεκμήριο 10 ότι παρά τις ζημιές των προηγούμενων χρόνων, η Ελληνική PMI παρουσίασε για το έτος 2013 καθαρό κέρδος. Ο κ. Γιάννης Ρούσος ως ο κύριος μάρτυρας της καθ' ης η αίτηση, ήταν παρών στη διαιτητική διαδικασία στις 14.10.14 όπου προγραμματίστηκε να αρχίσει η ακρόαση. Πρόκειται κατά τον ομνύοντα για τον κύριο μάρτυρα της καθ' ης η αίτηση - απαιτήτριας στη διαιτησία. Η αιτήτρια μέσω των δικηγόρων της, εξέφρασε στην διαιτητική διαδικασία, την έλλειψη εμπιστοσύνης προς το πρόσωπο του Πέτρου Ζωγράφου, παραπέμποντας σε αποδεικτικό υλικό που καταδεικνύει τη σχέση του με τον βασικό μάρτυρα της καθ' ης η αίτηση, Γιάννη Ρούσο. Στις 19.2.16, ο Πέτρος Ζωγράφος αποφάσισε να τοποθετηθεί στους πιο πάνω ισχυρισμούς της αιτήτριας. Δήλωσε ότι τώρα έμαθε για πρώτη φορά την ύπαρξη της Κυπριακής PMI και ισχυρίστηκε παράλληλα ότι οι εργασίες της Ελληνικής PMI σταμάτησαν, κάτι όμως που διαψεύδεται από το αποδεικτικό υλικό που παρουσίασε η αιτήτρια. Κατά τον ενόρκως δηλούντα, η σχέση του Πέτρου Ζωγράφου με τον βασικό μάρτυρα της καθ' ης η αίτηση αλλά και η πιο πάνω συμπεριφορά του, έχουν διασαλεύσει πλήρως την εμπιστοσύνη που η αιτήτρια πρέπει να έχει προς το πρόσωπο των διαιτητών. Τα κοινά συμφέροντα του διαιτητή Πέτρου Ζωγράφου με τον βασικό μάρτυρα Γιάννη Ρούσο, εμποδίζουν τον εν λόγω διαιτητή από το να είναι αμερόληπτος και συνιστούν ταυτόχρονα ανάρμοστη και κακή συμπεριφορά καθώς παραβιάζουν τις αρχές της φυσικής δικαιοσύνης. Προκύπτει επιπλέον, σημαντικός κίνδυνος παραβίασης της απαιτούμενης εκ μέρους του διαιτητή αμεροληψίας λόγω στενής σχέσης με τον κύριο μάρτυρα της καθ' ης η αίτηση όπως προκύπτει από την εμπλοκή των δύο, στην Ελληνική και Κυπριακή PMI. Ο ομνύων αναφέρει στη συνέχεια ότι ενημερώθηκε από τους λογιστές της αιτήτριας ότι αυτή έχει μέχρι σήμερα καταβάλει το ποσόν των €2.929,69 πλέον ΦΠΑ προς τον Πέτρο Ζωγράφο, €4.188,57 πλέον ΦΠΑ προς τον Αλέκο Μαρκίδη και το ποσό €16.000,00 πλέον ΦΠΑ προς τους δικηγόρους της αιτήτριας. Τα εν λόγω ποσά εξ όσων συμβουλεύεται από τους δικηγόρους του, πρέπει να επιστραφούν στην αιτήτρια αφού ο διορισμός του Πέτρου Ζωγράφου κατέστησε την όλη διαιτητική διαδικασία παράτυπη και αντικανονική. Η ένσταση Η καθ' ης η αίτηση καταχώρισε ειδοποίηση ένστασης στο αίτημα για απομάκρυνση του διαιτητή Πέτρου Ζωγράφου. Στους λόγους ένστασης προβάλλονται συνοπτικά τα πιο κάτω: • Η υπό εκδίκαση αίτηση είναι λανθασμένη και στερείται πραγματικής και νομικής βάσης και το Δικαστήριο στερείται εξουσίας στην έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων (1ος, 2ος και 14ος λόγος ένστασης). • Δεν πληρούνται οι νομικές και πραγματικές προϋποθέσεις για την απομάκρυνση του Πέτρου Ζωγράφου αφού η ακολουθητέα διαδικασία ήταν νομότυπη και δεν υφίσταται οποιαδήποτε σύγκρουση συμφέροντος μεταξύ του Πέτρου Ζωγράφου και των διαδίκων (3ος, 5ος, 6ος, 7ος, 8ος, 9ος, 10ος, 12ος και 13ος λόγος ένστασης). • Η υπό εκδίκαση αίτηση είναι καταχρηστική, ενοχλητική και κακόπιστη και επιπλέον καταχωρήθηκε με υπέρμετρη καθυστέρηση (4ος, 11ος και 15ος λόγος ένστασης). Σύμφωνα με τους λόγους ένστασης, η αιτήτρια απέτυχε να προσκομίσει επαρκή και πειστική μαρτυρία που να δικαιολογεί το αίτημα για απομάκρυνση του διαιτητή. Αντιθέτως, ο Πέτρος Ζωγράφος υπήρξε καθ΄ όλη τη διάρκεια της διαιτητικής διαδικασίας αμερόληπτος και ουδέποτε επέδειξε ανάρμοστη συμπεριφορά. Αναφέρεται επίσης ότι ο μάρτυρας Γιάννης Ρούσος δεν έχει οποιαδήποτε σχέση με τον διαιτητή Πέτρο Ζωγράφο που να δικαιολογεί την απομάκρυνση του τελευταίου από τη θέση του διαιτητή. Δεν υπάρχει καμία σύγκρουση συμφέροντος μεταξύ του Πέτρου Ζωγράφου και των διαδίκων και ο ίδιος ο μάρτυρας Γιάννης Ρούσος δεν έχει οποιονδήποτε συμφέρον από το πώς θα καταλήξει η διαιτητική διαδικασία. Η μαρτυρία του Γιάννη Ρούσου που προτίθεται να προσκομίσει στη διαιτητική διαδικασία, είναι επιστημονική και ανεξάρτητη. Αναφέρεται τέλος στους λόγους ένστασης ότι η αίτηση καταχωρήθηκε με υπέρμετρη καθυστέρηση, είναι καταχρηστική και κακόπιστη και τείνει να δημιουργήσει ανυπόστατες εντυπώσεις εναντίον του διαιτητή. Την ένσταση συνοδεύει ένορκη δήλωση του Ανδρέα Χαραλάμπους που βρίσκεται στην υπηρεσία της καθ' ης η αίτηση εταιρείας. Με αυτή, επαναλαμβάνονται όλοι οι πιο πάνω λόγοι ένστασης όπως αναφέρονται στο δικόγραφο ειδοποίησης ένστασης. Αναφέρεται περαιτέρω ότι ο κ. Γιάννης Ρούσος επιλέγηκε ως μάρτυρας της καθ' ης η αίτηση προς απόδειξη των ισχυρισμών της αφού κατά τον επίδικο χρόνο ανέγερσης του έργου, βρισκόταν στην υπηρεσία της και ήταν αναμεμειγμένος ως ο μηχανικός του επίδικου έργου. Επίσης, το αντικείμενο της διαιτησίας απαιτούσε επαγγελματική κατάρτιση και επιστημονική γνώση ανάλογη με αυτή που διαθέτει ο Γιάννης Ρούσος. Η μαρτυρία του, κρίθηκε αναγκαία για τους πιο πάνω λόγους παρότι από τις 31.12.12 δεν εργοδοτείται στην καθ' ης η αίτηση εταιρεία. Παραμένει εντούτοις με την συγκατάθεσή του ως ο κύριος μάρτυρας της καθ' ης η αίτηση με απώτερο σκοπό να αναφερθεί στα γεγονότα και να υποστηρίξει την εκδοχή της. Ο Γιάννης Ρούσος δεν έχει κανένα συμφέρον από την έκβαση της διαιτησίας απλά θα αναφέρει τα πραγματικά γεγονότα, χρησιμοποιώντας την απαραίτητη εμπειρία και τεχνογνωσία του. Όταν ηγέρθηκε το ζήτημα της κατ' ισχυρισμόν αμεροληψίας του διαιτητή Πέτρου Ζωγράφου, ο ενόρκως δηλών επικοινώνησε με τους αδελφούς Ρούσου μεταφέροντας τους, τους ισχυρισμούς της άλλης πλευράς. Τόσο ο Γιάννης όσο και ο Δημήτρης Ρούσος, τον διαβεβαίωσαν ότι οι ισχυρισμοί περί εμπλοκής του διαιτητή Πέτρου Ζωγράφου σε εταιρεία που εργάζεται ο Γιάννης Ρούσος, είναι ψευδείς και παραπλανητικοί. Αυτό που συνέβη, είναι ότι μετά την αποχώρηση του Γιάννη Ρούσου από την καθ' ης η αίτηση, συμφώνησε με τον αδελφό του να συνεργαστούν επαγγελματικά. Στα πλαίσια αυτά, εντάχθηκε ως εργοδοτούμενος στην Κυπριακή PMI, η οποία παρείχε μεταξύ άλλων υπηρεσίες διαχείρισης κατασκευαστικών έργων. Αποκλειστικός μέτοχος και ιδιοκτήτης της Κυπριακής PMI, είναι ο Δημήτρης Ρούσος με διευθυντή τον ίδιο και τον αδελφό του Γιάννη χωρίς εμπλοκή του Πέτρου Ζωγράφου. Στο παρελθόν και κατά τα τέλη του 1999, ο Δημήτρης Ρούσος είχε συστήσει με τον Πέτρο Ζωγράφο και άλλα δύο πρόσωπα, μία ελληνική εταιρεία με το όνομα Διοίκηση Κατασκευαστικών Έργων ΑΕ. Η διοίκηση της Ελληνικής εταιρείας, ασκείτο από πρόσωπα που κατοικούσαν στην Ελλάδα και όχι από τον Πέτρο Ζωγράφο. Κατά τα τελευταία δέκα χρόνια, η εν λόγω εταιρεία παρόλο που εξακολουθεί να είναι τυπικά εγγεγραμμένη και να δείχνει περιουσιακά στοιχεία, εντούτοις όπως τον διαβεβαιώνει ο Δημήτρης Ρούσος δεν είναι ενεργή ούτε διεξάγει οποιαδήποτε δραστηριότητα. Παρόλο που ο Πέτρος Ζωγράφος φαίνεται να είναι μέτοχος σε αυτήν την εταιρεία δεν προκύπτει να έχει οποιοδήποτε οικονομικό όφελος λόγω της αδράνειας της για περίοδο πέραν των δέκα ετών. Η Κυπριακή εταιρεία δεν είχε και δεν έχει ακόμα και σήμερα, την παραμικρή σχέση με την Ελληνική εταιρεία. Όπως του εξηγήθηκε από τον κ. Δημήτρη Ρούσο, ο λόγος που επέλεξε πανομοιότυπο όνομα στην Κυπριακή εταιρεία με αυτό της Ελληνικής (PMI), είχε να κάνει μόνο για σκοπούς προώθησης της νεοσύστατης εταιρείας στην Κύπρο. Η χρησιμοποίηση δε του ονόματος, γινόταν εν αγνοία των υπολοίπων μετόχων της Ελληνικής εταιρείας συμπεριλαμβανομένου και του Πέτρου Ζωγράφου. Ούτε η χρήση του λογισμικού της Ελληνικής εταιρείας, ήτοι οι ίδιες ηλεκτρονικές διευθύνσεις από την Κυπριακή εταιρεία, έχει δημιουργήσει οποιαδήποτε σχέση μεταξύ των δύο εταιρειών. Η χρησιμοποίηση της ίδιας ηλεκτρονικής διεύθυνσης ήταν αναγκαία καθότι τυχόν αλλαγή της θα προκαλούσε απώλεια πολλών επαφών και δυσχέρεια στην επικοινωνία με πρόσωπα με τα οποία διατηρούσε συχνή επαγγελματική επικοινωνία. Ο ομνύων αναφέρει στη συνέχεια ότι η απαίτηση για αντικατάσταση του διαιτητή Πέτρου Ζωγράφου είναι αυθαίρετη και δεν δικαιολογείται υπό τις περιστάσεις αφού μετά την μελέτη των στοιχείων που προσκόμισε η αιτήτρια, διαφάνηκε ότι η προσπάθεια συσχέτισης του Πέτρου Ζωγράφου με τον Γιάννη Ρούσο, ήταν παντελώς αστήρικτη και λανθασμένη. Ο ενόρκως δηλών ανέφερε ότι οι αποφάσεις του Πέτρου Ζωγράφου στη διαιτητική διαδικασία λαμβάνονται από κοινού με τον διαιτητή Αλέκο Μαρκίδη, ο οποίος διορίστηκε από την πλευρά της αιτήτριας. Δεν έχει επί του προκειμένου καταδειχθεί οποιαδήποτε κακή συμπεριφορά του Πέτρου Ζωγράφου, η οποία να έχει ξεφύγει από την ορθή και αμερόληπτη κρίση του κ. Αλέκου Μαρκίδη. Η αιτήτρια ουδέποτε ήγειρε ζήτημα ούτε αμφισβήτησε την ικανότητα και συμπεριφορά του Πέτρου Ζωγράφου στη διαιτητική διαδικασία. Στη συνέχεια, ο ενόρκως δηλών ισχυρίστηκε ότι υπήρξε υπέρμετρη καθυστέρηση στην ανάδειξη του επίδικου ζητήματος, γεγονός που δημιουργεί κώλυμα στην αιτήτρια να εγείρει τέτοιους ισχυρισμούς. Προκύπτει επίσης ότι οι προθέσεις της αιτήτριας είναι κακόπιστες και σχετίζονται με την προσπάθεια αποφυγής έναρξης της διαιτητικής διαδικασίας. Μέχρι και σήμερα, η διαιτητική διαδικασία δεν έχει ξεκινήσει, γεγονός που καταδεικνύει ότι η παρούσα αίτηση είναι άλλη μια προσπάθεια να προκληθούν προβλήματα στην ομαλή διεξαγωγή της διαιτησίας και να αποφευχθεί η ενδεχόμενη ανάληψη υποχρεώσεων που τυχόν θα δημιουργηθούν από την έκδοση διαιτητικής απόφασης. Αναφέρεται τέλος ότι τυχόν έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων απομάκρυνσης του Πέτρου Ζωγράφου από την θέση του διαιτητή θα λειτουργήσει ενάντια στα συμφέροντα της δικαιοσύνης καθότι θα πλήξει καίρια τον θεσμό και τον ρόλο της διαιτητικής διαδικασίας στο Κυπριακό νομικό σύστημα. Αντιθέτως θα πρέπει οι διαιτητές να αφεθούν να επιτελέσουν τον ρόλο που τους έχει ανατεθεί από τους διαδίκους χωρίς παρεμβολές και χωρίς δικαστική παρέμβαση. Αγορεύσεις Αμφότεροι οι συνήγοροι αγόρευσαν από γραπτό κείμενο, το οποίο παρέδωσαν στο Δικαστήριο. Προέβησαν επίσης σε περαιτέρω προφορικές αγορεύσεις ενώπιον του Δικαστηρίου, απαντώντας στα επιχειρήματα της άλλης πλευράς και σε διευκρινιστικές ερωτήσεις που έθεσε το Δικαστήριο. Θα παραθέσω στην συνέχεια σύνοψη τις επιχειρηματολογίας των συνηγόρων όπως προκύπτει από τις αγορεύσεις τους ενώπιον του Δικαστηρίου. Η αγόρευση της συνηγόρου για την αιτήτρια Η συνήγορος της αιτήτριας στην αγόρευση της, αναφέρθηκε στο άρθρο 20 του Περί Διαιτησίας Νόμου, το οποίο δίνει εξουσία στο Δικαστήριο να απομακρύνει διαιτητή και να ακυρώσει διαιτητική απόφαση λόγω ανάρμοστης συμπεριφοράς. Αναφορά έγινε και στο άρθρο 36.2 του Περί Δικαστηρίων Νόμου 14/1960, σύμφωνα με το οποίο το Δικαστήριο έχει εξουσία να παύσει ειδικό διαιτητή όταν διαπιστώσει ότι η συμπεριφορά του δεν είναι η πρέπουσα, ή όταν διαφανεί ότι ο διαιτητής, κακώς διεξάγει την διαιτητική διαδικασία. Σε αυτήν την περίπτωση, το Δικαστήριο έχει εξουσία να ακυρώσει οιανδήποτε διαιτητική απόφαση εκδόθηκε από τον εν λόγω διαιτητή. Η συνήγορος παραπέμποντας σε νομολογία, εισηγήθηκε ότι τα Δικαστήρια μας αποδίδουν μια ευρεία ερμηνεία του όρου «ανάρμοστη συμπεριφορά» ώστε αυτή να περιλαμβάνει κάθε μορφή συμπεριφοράς που τείνει να διασαλεύσει και να καταστρέψει την εμπιστοσύνη την οποία οι διάδικοι πρέπει να έχουν στον διαιτητή ότι θα καταλήξει σε δίκαιη απόφαση. Η συνήγορος ισχυρίστηκε στην συνέχεια ότι είναι πασιφανής η σύνδεση και τα κοινά συμφέροντα του διαιτητή Πέτρου Ζωγράφου με τον κύριο μάρτυρα της καθ' ης η αίτηση Γιάννη Ρούσσο και τον αδερφό του Δημήτρη Ρούσσο. Ως αποτέλεσμα, η συμπεριφορά του Πέτρου Ζωγράφου ως διαιτητή στην επίδικη διαιτησία, συνιστά «κακή» και «ανάρμοστη» συμπεριφορά, όπως αυτή αναφέρεται στο άρθρο 20 του Κεφ.4. Έγινε ιδιαίτερη αναφορά στο γεγονός ότι ο Δημήτρης Ρούσος, συνέταιρος στην Ελληνική PMI με τον πλειοψηφών μέτοχο Πέτρο Ζωγράφο, είναι επίσης ιδιοκτήτης της Κυπριακής PMI με διευθυντή τον αδελφό του Γιάννη Ρούσο, κύριο μάρτυρα για την καθ' ης η αίτηση στην επίδικη διαιτησία. Οι δύο PMI κατά την συνήγορο συνδέονται για τους πιο κάτω λόγους: 1. Η Ελληνική ΡΜΙ και η Κυπριακή ΡΜΙ έχουν ουσιαστικά το ίδιο όνομα και ασχολούνται στον ίδιο ακριβώς τομέα εργασιών. 2. Το 2013 η Ελληνική ΡΜΙ δημιούργησε τη δική της ιστοσελίδα (www.pmi.com.

1. gr)(τεκμ. 4 & 5 στην Ε/Δ Φωτίου). Στην εν λόγω ιστοσελίδα της Ελληνικής ΡΜΙ αναφέρεται πως η Ελληνική ΡΜΙ ιδρύθηκε στην Ελλάδα το 1999 και στην Κύπρο το 2011. Αναφέρεται επίσης πως διατηρεί γραφεία στην Αθήνα στην Ντόχα του Κατάρ και στην Λεμεσό. 3. Η διεύθυνση του γραφείου που αναφέρεται στην εν λόγω ιστοσελίδα της Ελληνικής ΡΜΙ σαν γραφείο της τελευταίας στην Λεμεσό, είναι το εγγεγραμμένο γραφείο της Κυπριακής ΡΜΙ (τεκμ. 4 και 5 στην Ε/Δ Φωτίου). 4. Ο Γιάννης Ρούσσος ως διευθυντής της Κυπριακής ΡΜΙ, χρησιμοποιεί την ηλεκτρονική διεύθυνση της Ελληνικής ΡΜΙ (yroussos@pmi.com.gr). Επιπλέον ως διευθυντής της Κυπριακής ΡΜΙ, παραπέμπει τους παραλήπτες των emails της Κυπριακής ΡΜΙ στην ιστοσελίδα της Ελληνικής ΡΜΙ (www.pmi.com.
2. gr)(τεκμ.7 στην Ε/Δ Φωτίου). 5. Ο Γιάννης Ρούσσος ως διευθυντής της Κυπριακής PMI, παρουσιάζει μέσω του email του ως «γραφεία» της Κυπριακής PMI τα ίδια γραφεία που παρουσιάζει η Ελληνική ΡΜΙ στην ιστοσελίδα της (τεκμ. 4 & 7 στην Ε/Δ Φωτίου). Η συνήγορος ισχυρίστηκε ότι τα πιο πάνω παραδεκτά και μη αμφισβητούμενα γεγονότα, οδηγούν στο εύλογο και αναπόφευκτο συμπέρασμα ότι η Ελληνική ΡΜΙ και η Κυπριακή ΡΜΙ, οι οποίες έχουν το ίδιο όνομα, χρησιμοποιούν την ίδια ιστοσελίδα και ασχολούνται στον ίδιο ακριβώς τομέα εργασιών, είναι συνδεδεμένες εταιρείες με κοινά συμφέροντα και κοινά γραφεία σε 3 διαφορετικές πόλεις,. Αυτό αποδεικνύει τις σχέσεις του διαιτητή Πέτρου Ζωγράφου με τον μάρτυρα Γιάννη Ρούσσο, οι οποίες εύλογα έχουν διασαλεύσει και καταστρέψει την εμπιστοσύνη την οποία η αιτήτρια θα έπρεπε να έχει στον διαιτητή ότι θα καταλήξει σε δίκαιη απόφαση και ότι θα είναι αμερόληπτος και αντικειμενικός. Στην συνέχεια, η συνήγορος απέρριψε τον ισχυρισμό της καθ' ης η αίτηση ότι η Ελληνική PMI είναι ανενεργός εταιρεία. Παρέπεμψε επί του προκειμένου στους ισολογισμούς της εν λόγω εταιρείας και διερωτήθηκε πως σε διάστημα 3 ετών μια ανενεργός εταιρεία καταφέρνει να εξαλείψει ζημιά ύψους €37,984.44 και να έχει κέρδος ύψους €6,774.17. Αναφέρθηκε επίσης στην ιστοσελίδα της Ελληνικής PMI, η οποία προωθεί τις επαγγελματικές της δραστηριότητες και στο γεγονός ότι η εταιρεία αυτή έχει γραφεία σε τρεις πόλεις, τηλέφωνα, φαξ και ηλεκτρονικό ταχυδρομείο. Όλα αυτά κατά την συνήγορο, καταδεικνύουν ότι η Ελληνική PMI του διαιτητή Πέτρου Ρούσου, όχι μόνον δεν ήταν ανενεργή αλλά σχετίζεται άμεσα με την Κυπριακή PMI, στην οποία διευθυντής είναι ο μάρτυρας Γιάννης Ρούσος. Η συνήγορος ανάφερε στην συνέχεια ότι το γεγονός ότι ο Πέτρος Ζωγράφος ουδέποτε διεύθυνε την Ελληνική ΡΜΙ είναι εντελώς άσχετο. Το τι έχει πραγματικά σημασία κατά την συνήγορο, είναι ότι ο διαιτητής Πέτρος Ζωγράφος είναι ο πλειοψηφών μέτοχος της Ελληνικής ΡΜΙ και συνακόλουθα έχει συμφέροντα σε αυτή την εταιρεία, η οποία όπως έχει καταδειχθεί ανωτέρω, είναι συνδεδεμένη με την Κυπριακή ΡΜΙ, στην οποία ο κύριος μάρτυρας της καθ' ης η αίτηση Γιάννης Ρούσσος, είναι διοικητικός σύμβουλος και εργοδοτούμενος ενώ ο αδελφός του Δημήτρης Ρούσος, είναι ο μοναδικός μέτοχος. Η συνήγορος αρνήθηκε επίσης τον ισχυρισμό ότι ο μάρτυρας Γιάννης Ρούσσος δεν έχει οποιανδήποτε σχέση με τον διαιτητή Πέτρο Ζωγράφο και ότι μόνο ο αδελφός του ήταν συνέταιρος με αυτόν στην Ελληνική PMI. Κατά την συνήγορο, πέραν της σύνδεσης των δύο εταιρειών, δυνάμει της μαρτυρίας και των τεκμηρίων που έχουν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου, ο Γιάννης Ρούσσος ουσιαστικά διαφημίζει και προωθεί μέσω του ηλεκτρονικού του ταχυδρομείου υπό την ιδιότητά του ως διευθυντής της Κυπριακής ΡΜΙ, την Ελληνική ΡΜΙ και τις εργασίες της τελευταίας, στην οποία ο Πέτρος Ζωγράφος είναι μέτοχος πλειοψηφίας και έχει οικονομικά και άλλα οφέλη. Η συνήγορος ισχυρίστηκε ότι η αιτήτρια από μόνη της ανακάλυψε την πιο πάνω σχέση του Πέτρου Ζωγράφου με τον Γιάννη Ρούσσο, μετά από 4 χρόνια αφότου άρχισε η διαιτησία. Η ύπαρξη της εν λόγω σχέσης, έχει διασαλεύσει και καταστρέψει την εμπιστοσύνη την οποία η αιτήτρια θα έπρεπε να έχει στον διαιτητή Πέτρο Ζωγράφο κατά τρόπο που σε περίπτωση μη απομάκρυνσης και αντικατάστασης του να εξακολουθεί να νιώθει πως η όποια απόφαση ήθελε εκδοθεί στα πλαίσια της επίδικης Διαιτησίας δεν θα είναι δίκαιη και πλήρως ευθυγραμμισμένη προς τις αρχές της φυσικής δικαιοσύνης και της δίκαιης δίκης. Στην συνέχεια, η συνήγορος επεσήμανε ότι εκτός από την απομάκρυνση και αντικατάσταση του Πέτρου Ζωγράφου με άλλο ικανό και κατάλληλο πρόσωπο, η αιτήτρια επιδιώκει και τον παραμερισμό της ενδιάμεσης απόφασης που εξέδωσε ο Πέτρος Ζωγράφος με τον έτερο διαιτητή Αλέκο Μακρίδη την 27.03.2015, στα πλαίσια της επίδικης διαιτησίας. Το αίτημα αυτό, αιτιολογείται κατά την συνήγορο, λόγω της κακής και ανάρμοστης συμπεριφοράς του διαιτητή Πέτρου Ζωγράφου, η οποία προκύπτει από τη σύνδεση του τελευταίου με τον μάρτυρα Γιάννη Ρούσσο. Θα πρέπει ως εκ τούτου κατά την συνήγορο, η ενδιάμεση απόφαση ημερ. 27.3.2017 να παραμεριστεί και όλα τα ποσά που έχουν καταβληθεί από την αιτήτρια προς τους διαιτητές και τους δικηγόρους της να επιστραφούν στην αιτήτρια αφού ο διορισμός του Πέτρου Ζωγράφου από την καθ' ης η αίτηση, έχει καταστήσει την όλη διαδικασία της διαιτησίας παράτυπη και άνευ ουσίας. Η συνήγορος απέρριψε επίσης τους ισχυρισμούς για υπέρμετρη καθυστέρηση προώθησης του αιτήματος και για προσπάθεια κωλυσιεργίας της διαιτησίας. Ισχυρίστηκε ότι η παρούσα αίτηση, καταχωρήθηκε 35 ημέρες μετά την δικάσιμο ημερ. 5.2.2016 κατά την οποία τέθηκε για πρώτη φορά το ζήτημα της σχέσης του Πέτρου Ζωγράφου με τον Γιάννη Ρούσσο και ενώ αυτό περιήλθε στην γνώση της αιτήτριας λίγες ημέρες νωρίτερα. Επεσήμανε επίσης ότι η καθ' ης η αίτηση, χρειάστηκε 1 χρόνο και 8 μήνες για να καταχωρήσει ένσταση στην υπό εκδίκαση αίτηση, αιτούμενη μάλιστα αναβολή σε δυο περιπτώσεις. Τα πιο πάνω, αποδεικνύουν κατά την συνήγορο ότι είναι η καθ' ης η αίτηση που επιδιώκει την καθυστέρηση της διαιτητικής διαδικασίας και όχι η αιτήτρια, η οποία καταχώρησε την παρούσα σε σύντομο διάστημα μετά που πληροφορήθηκε την σύνδεση του διαιτητή Πέτρου Ζωγράφου με τον μάρτυρα Γιάννη Ρούσο. Η αγόρευση της συνηγόρου για την καθ' ης η αίτηση Η συνήγορος της καθ' ης η αίτηση, επεσήμανε ότι οι διαφορές των μερών, έχουν παραπεμφθεί σε διαιτησία ενώπιον δύο διαιτητών, ήτοι του Πέτρου Ζωγράφου που έχει διορισθεί από την καθ' ης η αίτηση και του Αλέκου Μαρκίδη που διορίσθηκε από την αιτήτρια. Είναι σημαντικό για την συνήγορο ότι στην περίπτωση διορισμού δύο διαιτητών, όπως ορίζεται στο Κεφάλαιο 4, αν υπάρχει διαφωνία μεταξύ τους, η τελική απόφαση θα ληφθεί από ένα τρίτο πρόσωπο, το οποίο θα έχει τον ρόλο του επιδιαιτητή. Με τον τρόπο αυτό, η συνήγορος ισχυρίστηκε ότι διασφαλίζεται πέραν πάσης αμφιβολίας το αδιάβλητο της επίδικης διαιτητικής διαδικασίας αλλά και το γεγονός ότι οι δύο πλευρές θα πρέπει να νιώθουν άνετα ως προς το ότι αναμένεται η κατάληξη της επίδικης διαιτητικής διαδικασίας, να είναι τελικά ορθή και δίκαιη για τις δύο πλευρές. Είναι παραδεκτό κατά την συνήγορο ότι ο διαιτητής Πέτρος Ζωγράφος δεν έχει οιονδήποτε όφελος ή συμφέρον σε σχέση με το αποτέλεσμα της διαιτησίας. Ούτε παρουσιάστηκε οποιαδήποτε μαρτυρία που να αποδεικνύει ότι είναι επηρεασμένος ή προκατειλημμένος ή ότι έχει προαποφασίσει την τελική του τοποθέτηση, αναφορικά με την διαφορά των διαδίκων που έχει παραπεμφθεί ενώπιον του. Οι ισχυρισμοί της αιτήτριας περί μεροληψίας και ανάρμοστης συμπεριφοράς του Πέτρου Ζωγράφου, πηγάζουν αποκλειστικά από την κατ' ισχυρισμό επαγγελματική σχέση του με ένα εκ των μαρτύρων της καθ' ης η αίτηση στα πλαίσια της διαιτησίας, ήτοι τον Γιάννη Ρούσο. Η σχέση αυτή προέρχεται δήθεν μέσα από την εμπλοκή του Πέτρου Ζωγράφου σε μία εταιρεία στην Ελλάδα ως μέτοχος και στην οποία ήταν επίσης μέτοχος ο αδελφός του Γιάννη Ρούσσου, Δημήτρης Ρούσσος. Κατά την συνήγορο, η αλυσίδα εικασιών της αιτήτριας ολοκληρώνεται στο ότι ο Γιάννης Ρούσσος εργοδοτείται σε μία κυπριακή εταιρεία ιδιοκτησίας του αδελφού του και της οποίας το όνομα προσομοιάζει με αυτό που εμπορευόταν η ελληνική εταιρεία, στην οποία συμμετείχε ο Πέτρος Ζωγράφος. Είναι η θέση της συνηγόρου ότι όλα τα πιο πάνω, συνιστούν εικασίες και δεν στοιχειοθετούν ανάρμοστη συμπεριφορά. Αντιθέτως, η συνήγορος εισηγήθηκε ότι η υπό εξέταση αίτηση είναι κακόπιστη, καταπιεστική και αστήρικτη και έχει εγερθεί με σκοπό την πρόκληση καθυστέρησης στην απονομή της δικαιοσύνης και την παρακώλυση της συμφωνηθείσας διαιτητικής διαδικασίας. Στην συνέχεια, η συνήγορος παρέπεμψε στο άρθρο 20 του Κεφ. 4, ισχυριζόμενη ότι δεν έχει αποδειχθεί στην παρούσα κακή συμπεριφορά (misconduct) του διαιτητή όπως ο όρος έχει ερμηνευθεί από την Νομολογία Επιπλέον με παραπομπή στο ίδιο άρθρο και σε νομολογία του Ανώτατου Δικαστηρίου, η συνήγορος ισχυρίστηκε ότι εντοπίζεται απροθυμία των Δικαστηρίων να παρεμβαίνουν στις διαιτητικές διαδικασίες και στο έργο που επιτελούν οι διαιτητές. Σε αντίθετη περίπτωση, ο θεσμός της διαιτησίας δεν θα είχε οποιοδήποτε νόημα ενώ τυχόν ανεξέλεγκτη δικαστική παρέμβαση στο διαιτητικό έργο θα έπληττε ανεπανόρθωτα το κύρος, την χρησιμότητα και την αξιοπιστία του θεσμού της διαιτησίας ως εναλλακτικής διαδικασίας επίλυσης διαφορών. Υπό τας περιστάσεις, το Δικαστήριο θα πρέπει να αποφασίζει την απομάκρυνση κάποιου διαιτητή με φειδώ και μόνο στις περιπτώσεις όπου αποδεικνύεται κακή συμπεριφορά (misconduct) από τον διαιτητή. Η συνήγορος ισχυρίστηκε επί του προκειμένου ότι πέραν από την κλασική περίπτωση ύπαρξης συμφέροντος ή αποκόμισης οφέλους από το αποτέλεσμα μίας διαιτητικής διαδικασίας, η δικαστική παρέμβαση φαίνεται να περιορίζεται πλέον στις περιπτώσεις όπου παρατηρείται υπέρβαση της δικαιοδοσίας του διαιτητικού Δικαστηρίου ή παραβίαση των αρχών και των κανόνων της φυσικής δικαιοσύνης. Οι απλές εικασίες επί ισχυρισμών που δεν στοιχειοθετούνται δεν μπορούν κατά την συνήγορο να αποδείξουν κακή συμπεριφορά του διαιτητή. Θα πρέπει, οι ισχυρισμοί αυτοί να εξάγονται με ασφάλεια μέσα από τα πραγματικά περιστατικά της δοθείσας υπόθεσης και να αποτελούν όντως γεγονότα, τα οποία θα μπορούσαν να οδηγήσουν στο συμπέρασμα ότι έχει εμφιλοχωρήσει ο κίνδυνος μεροληψίας κατά την έκδοση μίας διαιτητικής απόφασης. Η συνήγορος επεσήμανε ότι η αιτήτρια δεν εγείρει ισχυρισμούς περί ύπαρξης οφέλους ή συμφέροντος από τον Πέτρο Ζωγράφο ούτε και εκφράζει παράπονα για οποιανδήποτε υπέρβαση της δικαιοδοσίας ή για οποιανδήποτε παραβίαση των αρχών της φυσικής δικαιοσύνης. Ο μοναδικός ισχυρισμός που εγείρεται αφορά την δήθεν ύπαρξη επαγγελματικής σχέσης του Πέτρου Ζωγράφου με τον πρώτο μάρτυρα της καθ' ης η αίτηση Γιάννη Ρούσσο, η οποία δεν αποκαλύφθηκε και κατ' ισχυρισμό επηρεάζει τα εχέγγυα αμεροληψίας του διαιτητή Πέτρου Ζωγράφου. Η συνήγορος ανέφερε ότι τέτοια επαγγελματική σχέση ανάμεσα στον διαιτητή Πέτρο Ζωγράφο και τον μάρτυρα Γιάννη Ρούσσο δεν υπάρχει. Η αιτήτρια επιχειρεί να δημιουργήσει εντυπώσεις που δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. Κατά την συνήγορο, η ανησυχία της αιτήτριας περί μεροληψίας, αποτελεί πολύ υποκειμενική θέση που δίχως άλλο βάζει σε σκέψεις αναφορικά με την γνησιότητα και καλοπιστία της. Αλλά και στην περίπτωση που το Δικαστήριο αποφασίσει ότι τέτοια σχέση υπάρχει δεν προκύπτει κατά την συνήγορο από αυτή, οιονδήποτε συμφέρον, οικονομικό ή άλλως πως, στον διαιτητή ή τον εν λόγω μάρτυρα για το τελικό αποτέλεσμα της επίδικης διαιτητικής διαδικασίας. Ούτε και καταδεικνύονται οι αυστηρότατες προϋποθέσεις που τίθενται από τον Νόμο ώστε να δικαιολογείται το δικαίωμα δικαστικής παρέμβασης στην διαιτητική διαδικασία και απομάκρυνσης του Πέτρου Ζωγράφου από την θέση του διαιτητή. Η συνήγορος ισχυρίστηκε ότι ακόμα και η σχέση του διαιτητή με το ίδιο το διάδικο μέρος για ζητήματα τα οποία είναι άσχετα με τα επίδικα θέματα που έχουν εγερθεί στην εκάστοτε διαιτητική διαδικασία δεν διασαλεύει γενικά την ανεξαρτησία και την ικανότητα του διαιτητή να καταλήξει σε ένα ανεξάρτητο και αμερόληπτο αποτέλεσμα. Στην παρούσα περίπτωση, είναι πρόδηλο κατά την συνήγορο, ότι η αιτήτρια έχει καταπιαστεί με την δημιουργία εντυπώσεων, με σκοπό την παρακώλυση της διαιτητικής διαδικασίας, καθυστερώντας ουσιαστικά την έκδοση της διαιτητικής απόφασης, η οποία ενδεχομένως να τις δημιουργήσει οικονομικές υποχρεώσεις. Όμως, η κατ' ισχυρισμό θέση της αιτήτριας για την σχέση του Πέτρου Ζωγράφου με την Ελληνική PMI δεν έχει αποδειχθεί. Ο Δημήτρης Ρούσος στην ένορκη του δήλωση που συνοδεύει την ένσταση, αναφέρει ότι πέραν της τυπικής παρουσίας του Πέτρου Ζωγράφου στο μετοχικό κεφάλαιο της εταιρείας, από το 2009 δεν έχει την παραμικρή ανάμειξη, δεν λαμβάνει οποιαδήποτε μερίσματα και δεν έχει οποιανδήποτε συμμετοχή στα εσωτερικά της εταιρείας. Η πιο πάνω θέση του Δημήτρη Ρούσσου, βρίσκεται σε πλήρη ταύτιση με την διατυπωθείσα θέση του ίδιου του διαιτητή Πέτρου Ζωγράφου κατά την διαιτητική δικάσιμο ημερ. 16.02.2016. Είναι πρόδηλο κατά την συνήγορο, ότι ο Πέτρος Ζωγράφος τελεί σε άγνοια αναφορικά με την ύπαρξη ή/και συνέχιση της δραστηριότητας της Ελληνικής εταιρείας όπως παραπλανητικά προωθείται στο Δικαστήριο από την αιτήτρια. Περαιτέρω, είναι ξεκάθαρο ότι η εν λόγω εταιρεία δεν έχει οποιανδήποτε ιδιάζουσα και σοβαρή οικονομική δραστηριότητα ούτε και φαίνεται να αποφέρει οποιαδήποτε κέρδη στους φερόμενους μετόχους τους Στην συνέχεια, η συνήγορος ισχυρίστηκε ότι δεν αποδείχθηκε ότι η Κυπριακή PMI αποτελεί θυγατρική της Ελληνικής PMI. Η ισχυριζόμενη στοιχειοθέτηση της συσχέτισης των δύο εταιρειών, προκύπτει ουσιαστικά από την χρησιμοποίηση της ίδιας ηλεκτρονικής διεύθυνσης από τους διευθυντές της κυπριακής εταιρείας και η παραπομπή στην διεύθυνση της κυπριακής εταιρείας μέσα από την ιστοσελίδα της ελληνικής εταιρείας. Μέσα από την ένορκη του δήλωση όμως, ο Δημήτρης Ρούσσος έχει δώσει τις δικές του απαντήσεις σε αυτά τα θέματα. Ήταν κατηγορηματικός ότι ο αδελφός του δεν έχει οποιανδήποτε σχέση με την Ελληνική εταιρεία και δεν απασχολείται καθ' οιονδήποτε τρόπο σε αυτήν. Ο λόγος που διατήρησε την ηλεκτρονική διεύθυνση της Ελληνικής PMI, έχει να κάνει με το ότι δεν ήθελε να απωλέσει επαφές πολλών ετών, οι οποίες γνωρίζουν ότι μπορούν να επικοινωνήσουν μαζί μου στην ηλεκτρονική διεύθυνση που διατηρούσε στην Ελληνική εταιρεία. Επιπρόσθετα, δεν δημιούργησε νέα ιστοσελίδα η οποία να αφορά αποκλειστικά την κυπριακή εταιρεία. Θεώρησε ότι είναι αχρείαστη η σπατάλη χρημάτων και ότι, δεδομένης της οικονομικής του κατάστασης κατά τον ουσιώδη χρόνο, δεν θα έπρεπε να προβεί σε αχρείαστα έξοδα δημιουργίας νέας ιστοσελίδας. Θεώρησε ότι ο ορθός τρόπος προώθησης της νεοσύστατης κυπριακής εταιρείας, ήταν η προσθήκη της διεύθυνσης των γραφείων της και τα τηλέφωνα επικοινωνίας, στην υφιστάμενη ιστοσελίδα της Ελληνικής εταιρείας. Περαιτέρω, έκρινε ότι η αναγραφή φυσικής παρουσίας σε τρεις διαφορετικές χώρες, προσέδιδε κύρος στη νεοσύστατη εταιρεία. Προκύπτει από τα πάνω κατά την συνήγορο ότι οι ισχυρισμοί της αιτήτριας για επαγγελματική σχέση του διαιτητή Πέτρου Ζωγράφου με τον μάρτυρα Γιάννη Ρούσο δεν ευσταθούν, έχουν παραμείνει μετέωροι και αποτελούν εικασίες που δεν έχουν αποδειχτεί ενώπιον του Δικαστηρίου. Αντιθέτως, οι θέσεις του Δημήτρη Ρούσου στο εν λόγω θέμα, παρέμειναν αναντίλεκτες ενώπιον του Δικαστηρίου. Νομική Πτυχή Το άρθρο 20.1 του Κεφ. 4 επί του οποίου στηρίζεται η αίτηση, έχει ως εξής: 20.—

(1)Όταν ο διαιτητής ή ο επιδιαιτητής επιδεικνύει κακή συμπεριφορά ή χειρίζεται κακώς την υπόθεση, το Δικαστήριο δύναται να τον απομακρύνει.

(2)Όταν ο διαιτητής ή ο επιδιαιτητής επέδειξε κακή συμπεριφορά ή χειρίστηκε κακώς την υπόθεση ή όταν η διαιτησία διεξάχθηκε παράτυπα ή η διαιτητική απόφαση εκδόθηκε παράτυπα, το Δικαστήριο δύναται να ακυρώσει τη διαιτητική απόφαση. Το άρθρο 20.1 αποτελεί αναπαραγωγή του άρθρου 23.1 του Αγγλικού Περί Διαιτησίας Νόμου του 1950 (Arbitration Act 1950). Ως εκ τούτου, η Αγγλική νομολογία είναι καθοδηγητική επί του θέματος. Ο διαιτητής οφείλει να συμμορφώνεται με τους κανόνες φυσικής δικαιοσύνης (βλ. Galatis v. Savvides

(1966)1 C.L.R. 87). Οι υποχρεώσεις του όμως δεν σταματούν εκεί. Με δεδομένο ότι ασκεί οιονεί Δικαστική διαδικασία, οφείλει να ενεργήσει στα πλαίσια των όρων εντολής του και όχι έξω από αυτούς και η συμπεριφορά του να είναι τέτοια όπως αναμένεται από άτομο το οποίο λειτουργεί δικαστικά (βλ. Τράπεζα Κύπρου Λτδ v. Dynacon Ltd κ.ά.

(1999)1Β Α.Α.Δ. 717). Παράβαση των πιο πάνω υποχρεώσεων του διαιτητή, συνιστά κακό χειρισμό της υπόθεσης (misconduct), που δικαιολογεί την απομάκρυνση του από το Δικαστήριο δυνάμει του άρθρου 20.1 του Περί Διαιτησίας Νόμου (Κεφ. 4) ή ακύρωση της διαιτητικής απόφασης, δυνάμει του άρθρου 20.2 του ίδιου Νόμου. Στην ίδια υπόθεση Τράπεζα Κύπρου Λτδ v. Dynacon Ltd (ανωτέρω), λέχθηκε ότι ο αγγλικός όρος "misconduct", αποδίδεται καλύτερα με τον ελληνικό όρο "ανάρμοστη" αντί "κακή" συμπεριφορά. Λέχθηκε επίσης ότι ανάρμοστη συμπεριφορά (misconduct), περιλαμβάνει κάθε μορφή συμπεριφοράς που τείνει να διασαλεύσει την εμπιστοσύνη που οι διάδικοι ή έκαστος από αυτούς πρέπει να έχει στον διαιτητή. Κλασικές περιπτώσεις ανάρμοστης συμπεριφοράς αφορούν συνθήκες προκατάληψης ή δωροδοκίας του διαιτητή ή ακόμα ύπαρξης μυστικού συμφέροντος, στην ενώπιον του διαφορά. Στην υπόθεση Σολωμού ν. Laiki Cyprialife

(2010)1Α Α.Α.Δ 687,697 έγινε ανάλυση του όρου «κακή συμπεριφορά» στα πλαίσια του άρθρου 20.2 του Κεφ.4 που αφορά την ακύρωση διαιτητικής απόφασης. Στον βαθμό που ο ίδιος όρος «κακή συμπεριφορά» απαντάται και στο άρθρο 20.1 που αφορά την απομάκρυνση διαιτητή, θεωρώ δεσμευτική την πιο πάνω απόφαση ως προς την ερμηνεία του εν λόγω όρου και για σκοπούς του άρθρου 20.

1. Αναφέρονται μεταξύ άλλων τα εξής στην υπόθεση Σολωμού (ανωτέρω): « Η κλασσική αντιμετώπιση της έννοιας του «misconduct», έχει βέβαια αναφορά στη δωροδοκία του διαιτητή ή στην ύπαρξη εκ μέρους του μυστικού συμφέροντος στην ενώπιον του διαφορά. Επεκτείνεται όμως και σε θέματα πέραν αυτών, ώστε ακόμη και στην απουσία ηθικά ή δεοντολογικά ανάρμοστης συμπεριφοράς, να ελέγχονται και οι περιπτώσεις λανθασμένης λήψης ή αποκλεισμού μαρτυρίας ή η αποδοχή εξωγενούς μαρτυρίας για την ερμηνεία συμβολαίου.» Η αγγλική νομολογία αποδίδει ευρεία ερμηνεία στον όρο «misconduct» όπως απαντάται στο άρθρο 23.1 του Arbitration Act του 1950 (βλ. Modern Engineering v. Miskin [1981] 1 Lloyd's Rep. 135). Στο Halsbury's Laws of England, 3η έκδοση τόμος 2 στη σελ. 402 παρ 694, αναλύεται ως ακολούθως ο όρος «misconduct» στα πλαίσια των λόγων παραμερισμού μιας διαιτητικής απόφασης, δυνάμει του Arbitration Act του 1950 ως ίσχυε τότε. «
2. What constitutes misconduct. Misconduct has been described as "such a mishandling of the arbitration as it likely to amount to some substantial miscarriage of justice". Most cases depend as much upon the terms of the reference and on the surrounding circumstances as upon the conduct of the arbitrator or umpire, and it is therefore difficult to provide an exhaustive definition of the term. » Ως προς την διαπίστωση προκατάληψης, στο ίδιο σύγγραμμα Halsbury's Laws of England (ανωτέρω), γίνεται αναφορά στις σελ. 377 παρ. 664, στην υποσημείωση 3, στην υπόθεση Tracomin S.A. v. Gibbs Nathanael (Canada)

(1985)Vol. 1 Lloyds Rep. σελ. 586 όπου λέχθηκαν τα εξής: «The test is whether there exist grounds from which a reasonable person would think that there was a real likelihood of bias.. The test is objective on to what a reasonable person would think. It is not in arguing into what the party alleging bias thinks» Η προκατάληψη μπορεί να αφορά είτε συμφέρον του διαιτητή στην επίδικη διαιτησία, είτε την σχέση του με έναν από τους διαδίκους. Η σχέση με κάποιο διάδικο επεκτείνεται κατά την κρίση μου και στην σχέση με βασικό του μάρτυρα στην διαδικασία όπως είναι οι ισχυρισμοί στην παρούσα περίπτωση. Παρόλα αυτά δεν είναι αναγκαίο να καταδειχθεί πραγματική προκατάληψη. Το Δικαστήριο σε κατάλληλες περιπτώσεις θα επέμβει απομακρύνοντας τον διαιτητή αν διαφανεί από τα γεγονότα ότι στο μυαλό του μέσου λογικού ανθρώπου, δημιουργείται η πιθανότητα να υπάρχει προκατάληψη. Τυπική περίπτωση να δημιουργηθεί τέτοια εντύπωση στον μέσο λογικό άνθρωπο, είναι οι περιπτώσεις όπου ο διαιτητής έχει κάποια επαγγελματική σχέση με ένα από τα μέρη της διαιτησίας. Το θέμα πραγματεύεται το σύγγραμμα Commercial Arbitration των Mustill & Boyd 2nd ed., όπου στην σελίδα 250, αναφέρονται τα εξής υπό τον τίτλο Antecedent bias: «Bias may arise either from a relationship between the arbitrator and one of the parties, or a relationship between the arbitrator and the subject matter of the dispute. ............ It is not, however, necessary to go as far as establishing actual bias, for the Court will in appropriate cases intervene if facts are proved which will lead a reasonable person, not knowing the arbitrator's true state of mind, to think it likely that there was bias. Typical of such cases are those where the person nominated has a formal and continues business relationship with one of the parties................ » Στο ίδιο σύγγραμμα, γίνεται αναφορά στο καθήκον του διαιτητή να μην αναλάβει την υπόθεση αν η σχέση του με οποιοδήποτε μέρος της διαιτησίας, μπορεί να οδηγήσει ένα μέσο λογικό άνθρωπο σε εύλογη αμφισβήτηση της αμεροληψίας του. Επιπλέον σε οριακές καταστάσεις, ο διαιτητής οφείλει να αποκαλύψει την επαγγελματική ή άλλη σχέση του με οιονδήποτε μέρος της διαιτησίας, η οποία πιθανόν να δώσει αφορμή για αμφισβήτηση της αμεροληψίας του. Το θέμα τίθεται ως εξής στην σελίδα 251 του πιο πάνω συγγράμματος Commercial Arbitration των Mustill & Boyd 2nd ed. « It is impossible to lay down any principle more precise than the test of what a reasonable man would think for ascertaining whether the relationship is close enough to be objectionable. With the exercise of common sense, a situation should never arise in which the arbitrator's personal impartiality is put in question. A person which is approached with a request to act, and knows that he has some kind of relationship with one of the parties, should remember that there is no keener sense of injustice than is felt by someone who has doubts about whether the arbitrator is doing his honest best. He should also bear in mind that the question is not just whether he really is impartial, but whether a reasonable outsider might consider that there is a risk that he is not. If the person nominated considered that a reasonable outsider might (not should) take this view he should decline to act. If he considers that the case is in the borderline, he should disclose the circumstances which might give right to suspicion. And he will very often find that no objection is taken to his appointment: candour is always the best way to prevent misunderstandings.» Παρά τα πιο πάνω, προσεκτική μελέτη της νομολογίας, καταδεικνύει ότι η σύγχρονη τάση, τείνει να περιορίσει και όχι να διευρύνει τις εξουσίες επέμβασης του Δικαστηρίου στην διαιτητική διαδικασία. Έχει λεχθεί στην υπόθεση Σολωμού (ανωτέρω) ότι η αγγλική νομολογία έχει σταδιακά περιορίσει τις περιστάσεις που αποτελούν απρεπή συμπεριφορά (misconduct) με εξαίρεση βέβαια τις περιπτώσεις παραβίασης των αρχών φυσικής δικαιοσύνης. Υποδεικνύεται επιπλέον ότι η παραπομπή μιας διαφοράς σε διαιτησία και η όλη φιλοσοφία του μηχανισμού επίλυσης διαφορών στα πλαίσια διαδικασίας διαιτητικής μορφής, συνίσταται ακριβώς στην ανάγκη για ταχεία και τελεσίδικη επίλυση της διαφοράς. Τα Δικαστήρια ως εκ τούτου, είναι κατά κανόνα απρόθυμα να επεμβαίνουν στις διαιτητικές διαδικασίες, εκτός όπου πληρούνται αυστηρά οι προϋποθέσεις του Νόμου και της νομολογίας. Το ότι το Δικαστήριο θα πρέπει να αποφασίζει την απομάκρυνση κάποιου διαιτητή με φειδώ, προκύπτει και από το πιο κάτω απόσπασμα από το σύγγραμμα Commercial Arbitration (ανωτέρω) όπου στην σελίδα 530, αναφέρονται τα εξής: «. The fact that the Court is given a wide power to remove the arbitrator in cases of misconduct does not mean that the power will be freely exercised. An arbitrator may commit errors - even serious errors - in the course of the reference, and yet remain perfectly able to carry the arbitration to a successful conclusion once his mistakes have been pointed out. Justice, requires that in such a case the arbitrator should be left in office, rather than that the parties should suffer the delay and expense of beginning the arbitration afresh.» Στο ίδιο σύγγραμμα αναφέρεται στην συνέχεια στην σελίδα 531 ότι η απομάκρυνση του διαιτητή διατάσσεται πιο εύκολα, στις περιπτώσεις που αποδεικνύεται πραγματική ή πιθανή έλλειψη μεροληψίας ή όπου ο διαιτητής επιδεικνύει απρεπή συμπεριφορά, ικανή να καταστρέψει την εμπιστοσύνη οιουδήποτε μέρους της διαιτητικής διαδικασίας στο πρόσωπο του. Για το πιο πάνω θέμα, αναφέρονται συγκεκριμένα τα εξής στην σελίδα 531 του πιο πάνω συγγράμματος Commercial Arbitration των Mustill & Boyd 2nd ed.: « The remedy is therefore likely to be confined to those cases where the arbitration simply cannot be allowed to continue with the particular arbitrator in office - either because he has shown actual or potential bias or because his conduct has given serious grounds for destroying the confidence of one or both parties in his ability to conduct the dispute judicially or competently. » Όταν διατάσσεται η απομάκρυνση διαιτητή, το Δικαστήριο έχει εξουσία να διορίσει άλλο πρόσωπο προς αντικατάσταση του. Σε τέτοια περίπτωση, ο αντικατασταθείς διαιτητής δεν δικαιούται σε καμία αμοιβή στα πλαίσια της διαιτησίας. Σχετικό είναι το πιο κάτω απόσπασμα από το σύγγραμμα Halsbury's Laws of England (ανωτέρω), στην σελ. 376,παρ. 664: « An arbitrator or umpire who is removed for such failure is not entitled to receive any remuneration for his services. Where an arbitrator or umpire is removed by the High Court, the court may appoint a person or persons to act as arbitrators or umpire in place of the person or persons so removed» Για το ίδιο θέμα, σχετικό είναι το πιο κάτω απόσπασμα από το σύγγραμμα Russell on Arbitration 23rd ed. p. 409, para. 7-

1. « Fees and expenses of removed arbitrator. The court may, as noted, be asked to fix the fees and expenses of the arbitrator who is removed. If the applicant wishes to recover any payment already made to the arbitrator an order for repayment should be sought. As the DAC report noted. "We would expect this power to be exercised where the behavior of the arbitrator is inexcusable to the extent that this should be marked by depriving him of all or some of his fees and expenses." The power to make orders (including a repayment order) in respect of the fees and expenses of an arbitrator removed by the court provides a means of enforcing the general duty of the tribunal imposed by the Arbitration Act 1996.» Συμπεράσματα Στην παρούσα περίπτωση, η συμμετοχή του διαιτητή Πέτρου Ζωγράφου στην Ελληνική PMI ως μετόχου πλειοψηφίας, δεν έχει αμφισβητηθεί. Όπως επίσης δεν έχει αμφισβητηθεί ότι ο συνέταιρος του στην Ελληνική PMI Δημήτρης Ρούσος, είναι ο ιδιοκτήτης της Κυπριακής PMI στην οποία διευθυντής είναι ο αδελφός του Γιάννης Ρούσος που είναι κύριος μάρτυρας στην διαιτητική διαδικασία. Η ιδιότητα του διαιτητή Πέτρου Ζωγράφου ως συνεταίρου του Δημήτρη Ρούσου στην Ελληνική PMI από μόνη της δεν δημιουργεί ζήτημα αμφισβήτησης της αμεροληψίας του ως διαιτητή. Ούτε το γεγονός ότι ο κύριος μάρτυρας της καθ' ης η αίτηση Γιάννης Ρούσος, είναι αδελφός του συνεταίρου του διαιτητή στην Ελληνική PMI θα μπορούσε από μόνο του να δημιουργήσει πρόβλημα. Ζήτημα αναφύεται, αν τα πιο πάνω συνδυαστούν με απόδειξη του ισχυρισμού ότι η Κυπριακή PMI στην οποία ο μάρτυρας Γιάννης Ρούσος είναι διευθυντής, είναι θυγατρική ή σχετίζεται με οιονδήποτε τρόπο με την Ελληνική PMI, στην οποία ο διαιτητής Πέτρος Ζωγράφος είναι πλειοψηφών μέτοχος. Σε αυτή την περίπτωση, διαφαίνεται ότι ο διαιτητής έχει πραγματική επαγγελματική σχέση με τον μάρτυρα και έχει επίσης οικονομικό συμφέρον στην Κυπριακή PMI, της οποίας ο μάρτυρας είναι διευθυντής. Οι απόψεις των δύο πλευρών επί του θέματος διίστανται, ήτοι στο κατά πόσον οι δύο πιο πάνω εταιρείες PMI, σχετίζονται με οιονδήποτε τρόπο. Η αιτήτρια ισχυρίζεται ότι η Κυπριακή PMI είναι θυγατρική και σχετίζεται άμεσα με την Ελληνική PMI. Από την άλλη, η καθ' ης η αίτηση ισχυρίζεται ότι οι δύο εταιρείες δεν έχουν καμία σχέση μεταξύ τους, παρότι έχουν το ίδιο όνομα. Εξετάζοντας το πιο πάνω θέμα και έχοντας υπόψη το σύνολο του υλικού που τέθηκε ενώπιον μου, κρίνω ότι οι δύο εταιρείες έχουν άμεση οικονομική σχέση. Μπορεί η Κυπριακή PMI να μην είναι θυγατρική της Ελληνικής με την αυστηρή νομική έννοια του όρου, όμως όπως διαφαίνεται από την μαρτυρικό υλικό που τέθηκε ενώπιον μου δεν είναι τελείως ανεξάρτητη από την Ελληνική PMI, στην οποία πλειοψηφών μέτοχος είναι ο διαιτητής Πέτρος Ζωγράφος. Η πιο πάνω διαπίστωση προκύπτει από τα πιο κάτω αδιαμφισβήτητα γεγονότα:
2. Η Ελληνική ΡΜΙ και η Κυπριακή ΡΜΙ έχουν ουσιαστικά το ίδιο όνομα και ασχολούνται στον ίδιο ακριβώς τομέα εργασιών.
3. Το 2013 η Ελληνική ΡΜΙ δημιούργησε ιστοσελίδα στο διαδίκτυο (www.pmi.com.gr), στην οποία κάνει αναφορά για την ίδρυση της στην Ελλάδα το 1999 και στην Κύπρο το
4. Η επέκταση της Ελληνικής PMI στην Κύπρο, σαφώς παραπέμπει στην ίδρυση της Κυπριακής PMI.
5. Αναφέρεται επίσης στην πιο πάνω ιστοσελίδα ότι η Ελληνική ΡΜΙ, διατηρεί γραφεία στην Αθήνα, στην Ντόχα του Κατάρ και στην Λεμεσό. Η διεύθυνση του γραφείου που αναφέρεται στην εν λόγω ιστοσελίδα της Ελληνικής ΡΜΙ σαν γραφείο της τελευταίας στην Λεμεσό, είναι το εγγεγραμμένο γραφείο της Κυπριακής ΡΜΙ.
6. Ο μάρτυρας στην διαιτησία Γιάννης Ρούσσος ως διευθυντής της Κυπριακής ΡΜΙ, χρησιμοποιεί την ηλεκτρονική διεύθυνση της Ελληνικής ΡΜΙ (yroussos@pmi.com.gr), στην οποία πλειοψηφών μέτοχος είναι ο διαιτητής Πέτρος Ζωγράφος. Επιπλέον ως διευθυντής της Κυπριακής ΡΜΙ, παραπέμπει τους παραλήπτες των emails της Κυπριακής ΡΜΙ στην ιστοσελίδα της Ελληνικής ΡΜΙ (www.pmi.com.gr) .
7. Ο Γιάννης Ρούσσος ως διευθυντής της Κυπριακής PMI, παρουσιάζει μέσω του email του ως γραφεία της Κυπριακής PMI τα ίδια γραφεία που παρουσιάζει η Ελληνική ΡΜΙ στην ιστοσελίδα της, ως τα γραφεία της στην Κύπρο. Η πλευρά της καθ' ης η αίτηση, ισχυρίστηκε ότι η χρήση της ίδιας ιστοσελίδας και ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, έγινε για σκοπούς εξοικονόμησης χρημάτων και για να μην χαθούν οι επαφές του Δημήτρη Ρούσου. Πρόκειται με όλο το σέβας για μη πειστικό ισχυρισμό. Αν η Κυπριακή PMI με διευθυντή τον μάρτυρα Γιάννη Ρούσο δεν ήθελε να έχει καμία σχέση με την Ελληνική που ανήκει κατά πλειοψηφία στον διαιτητή Πέτρο Ζωγράφο, όφειλε να δημιουργήσει την δική της ιστοσελίδα και να προωθήσει τις εργασίες της μέσω αυτής. Ακόμη και αν γίνει δεκτός ο ισχυρισμός ότι ο μάρτυρας Γιάννης Ρούσος ήθελε να προωθήσει τις εργασίες της νέας Κυπριακής εταιρείας μέσω της ιστοσελίδας και των επαφών της Ελληνικής, αυτό είναι από μόνο του μεμπτό, επειδή όφειλε να γνωρίζει ότι πλειοψηφών μέτοχος στην Ελληνική εταιρεία, είναι ο διαιτητής Πέτρος Ζωγράφος, ενώπιον του οποίου θα δώσει μαρτυρία στην επίδικη διαιτητική διαδικασία. Όμως η σχέση των δύο εταιρειών δεν περιορίζεται μόνο στην χρήση της ιστοσελίδας και του ηλεκτρονικού ταχυδρομείου της Ελληνικής PMI από την Κυπριακή. Οι ίδια η Ελληνική PMI παραδέχεται δημόσια στην εν λόγω ιστοσελίδα της, την οικονομική και εταιρική της σχέση με την Κυπριακή PMI. Άλλως, ποια σημασία έχουν οι αναφορές για επέκταση της Ελληνικής PMI στην Κύπρο, με έδρα την Λεμεσό και διεύθυνση εργασίας που είναι η ίδια με το εγγεγραμμένο γραφείο της Κυπριακής BMI. Το ίδιο ισχύει και για το γεγονός ότι ο Γιάννης Ρούσσος ως διευθυντής της Κυπριακής PMI, παρουσιάζει μέσω του ηλεκτρονικού του ταχυδρομείου ως γραφεία της Κυπριακής PMI τα ίδια γραφεία που παρουσιάζει η Ελληνική ΡΜΙ στην ιστοσελίδα της. Γεγονός παραμένει ότι από το μαρτυρικό υλικό που τέθηκε ενώπιον μου, το όλο πλέγμα που αφορά το όνομα, τις εργασίες, τα γραφεία και τις επικοινωνίες των δύο εταιρειών, φαίνεται να ταυτίζεται σε βαθμό που να έχει αποδειχθεί ότι αυτές σχετίζονται μεταξύ τους και συνεργάζονται σε επίπεδο εργασιών, έχοντας τα ίδια οικονομικά συμφέροντα. Αρκετός χρόνος αναλώθηκε στις αγορεύσεις των συνηγόρων για το κατά πόσον η Ελληνική PMI είναι ή όχι ανενεργή. Αδίκως κατά την γνώμη μου, αφού από την στιγμή που έχει αποδειχθεί ότι οι δύο εταιρείες σχετίζονται, είναι άσχετο αν η Ελληνική εταιρεία είναι σήμερα ανενεργή. Ακόμη και σε αυτή την περίπτωση, ο Πέτρος Ζωγράφος ως πλειοψηφών μέτοχος της Ελληνικής PMI, έχει οικονομικά συμφέροντα στην Κυπριακή BMI. Ανεξαρτήτως τούτου, από το υλικό που τέθηκε ενώπιον μου, καταρρίπτεται ο ισχυρισμός της καθ΄ ης η αίτηση ότι η Ελληνική PMI είναι σήμερα ανενεργή. Αντιθέτως, προκύπτει ότι η εταιρεία αυτή συνεχίζει να εργάζεται και να δημοσιεύει τον ισολογισμό της. Φαίνεται μάλιστα ότι παρά τις ζημιές των προηγούμενων χρόνων, η Ελληνική PMI παρουσίασε για το έτος 2013 καθαρό κέρδος. Η καθ' ης η αίτηση δεν εξήγησε με λογικά επιχειρήματα πως μια ανενεργός εταιρεία, κατάφερε σε τρία χρόνια να εξαλείψει τα χρέη της και να παρουσιάσει κέρδος. Ούτε η θέση της καθ' ης η αίτηση ότι ο διαιτητής δεν γνώριζε ότι η Ελληνική PMI εξακολουθεί να υπάρχει ως εταιρεία, είναι πειστική. Πέραν του ότι δεν δόθηκε μαρτυρία από τον ίδιο τον διαιτητή επί του προκειμένου, δεν είναι καθόλου λογική η θέση ότι ο πλειοψηφών μέτοχος μιας εταιρείας, η οποία μάλιστα παρουσιάζει ισολογισμούς με κέρδη δεν γνωρίζει κατά πόσον εξακολουθεί να εργάζεται και να είναι εγγεγραμμένη. Το ίδιο ισχύει και για την θέση ότι ο διαιτητής Πέτρος Ζωγράφος δεν έχει κανένα οικονομικό όφελος από την Ελληνική PMI, παρότι είναι πλειοψηφών μέτοχος και παρότι η εταιρεία αυτή παρουσιάζει ισολογισμούς με κέρδος. Προκύπτει αντιθέτως από το υλικό που τέθηκε ενώπιον μου ότι ο διαιτητής Πέτρος Ζωγράφος, έχει άμεσο οικονομικό συμφέρον από την Ελληνική PMI, στην οποία είναι πλειοψηφών μέτοχος. Ως επακόλουθο έχει οικονομικό συμφέρον και από την Κυπριακή PMI, η οποία συνεργάζεται και σχετίζεται άμεσα με την Ελληνική PMI. Τα πιο πάνω σε συνδυασμό με το γεγονός ότι ο μάρτυρας Γιάννης Ζωγράφος είναι διευθυντής της Κυπριακής PMI, δημιουργεί εύλογα στην αιτήτρια, αισθήματα διασάλευσης της εμπιστοσύνης την οποία θα έπρεπε να έχει στον διαιτητή Πέτρο Ζωγράφο ότι θα καταλήξει σε δίκαιη απόφαση και ότι θα είναι αμερόληπτος και αντικειμενικός, ως διαιτητής στην επίδικη διαιτησία. Να σημειώσω εδώ ότι η πιο πάνω οικονομική σχέση του μάρτυρα Γιάννη Ρούσου με τον διαιτητή Πέτρο Ζωγράφο δεν έχει αποκαλυφθεί στην αιτήτρια ούτε από την καθ' ης η αίτηση ούτε και από τον ίδιο τον διαιτητή. Η σχέση αυτή αποκαλύφθηκε στην αιτήτρια μόνο μετά από δική της έρευνα. Επί του προκειμένου δεν ευσταθούν οι ισχυρισμοί για καθυστέρηση αφού η αιτήτρια έθεσε αμέσως το ζήτημα μετά την ανακάλυψη της σχέσης διαιτητή και μάρτυρα. Ανεξαρτήτως των πιο πάνω, ακόμη και το απλό γεγονός ότι ο μάρτυρας είναι αδελφός του συνεταίρου του διαιτητή στην Ελληνική Εταιρεία θα έπρεπε να αποκαλυφθεί στην διαιτητική διαδικασία από τον ίδιο τον διαιτητή. Όχι μόνο αυτό το γεγονός δεν αποκαλύφθηκε αλλά δεν λέχθηκε οτιδήποτε για την σχέση των δύο εταιρειών, στις οποίες διαιτητής και μάρτυρας συμμετέχουν ως πλειοψηφών μέτοχος ο πρώτος και διευθυντής ο δεύτερος. Τα πιο πάνω, συνιστούν κατά την κρίση μου απρεπή συμπεριφορά (misconduct) όπως ο όρος έχει ερμηνευθεί από την νομολογία με την έννοια ότι εύλογα κλόνισαν την εμπιστοσύνη την οποία η αιτήτρια όφειλε να έχει στον διαιτητή Πέτρο Ζωγράφο ότι θα καταλήξει σε δίκαιη απόφαση και ότι θα είναι αμερόληπτος και αντικειμενικός ως διαιτητής στην επίδικη διαιτησία. Δεν έχει σημασία ότι δεν αποδείχθηκε συμφέρον του διαιτητή στην διαιτητική διαδικασία ούτε και ότι έλαβε κάποια απόφαση μεροληπτικά εναντίον της αιτήτριας. Αρκεί η πιο πάνω συμπεριφορά του για να κλονιστεί η εμπιστοσύνη που η αιτήτρια όφειλε να έχει σε αυτόν. Ούτε αφορά η παρούσα, περίπτωση κάποιου λάθους στην διαιτητική διαδικασία (technical misconduct), όπου η απομάκρυνση διαιτητή ασκείται σύμφωνα με την προαναφερθείσα νομολογία με φειδώ. Η παρούσα περίπτωση αφορά αμφισβήτηση της αμεροληψίας του διαιτητή Πέτρου Ζωγράφου λόγω των σχέσεων του με τον κύριο μάρτυρα της καθ' ης η αίτηση. Μια σχέση που δεν αποκαλύφθηκε από τον διαιτητή και που κατά την κρίση μου, στο μυαλό του μέσου λογικού ανθρώπου δημιουργεί αμφιβολίες ως προς την αμεροληψία του διαιτητή. Σημειώνεται δε ότι ο εν λόγω μάρτυρας με τον οποίο έχει αποδειχθεί ότι ο διαιτητής Πέτρος Ζωγράφος σχετίζεται επαγγελματικά, εργαζόταν στην καθ' ης η αίτηση και είχε σημαντική συμβολή στην εκτέλεση του επίδικου έργου. Όπως έχει τονιστεί από την προαναφερθείσα νομολογία, το έργο των διαιτητών είναι οιονεί δικαστικό, όπως δικαστική είναι και η αποστολή τους (βλ. Τράπεζα Κύπρου Λτδ v. Dynacon Ltd ανωτέρω). Στα πλαίσια αυτά, ο διαιτητής οφείλει να συμπεριφέρεται με τέτοιο τρόπο ώστε να εξασφαλίζονται τα εχέγγυα της αμεροληψίας του. Στην παρούσα περίπτωση, ο διαιτητής Πέτρος Ζωγράφος για όλους τους λόγους που εξήγησα, απέτυχε στο πιο πάνω καθήκον του. Ως αποτέλεσμα, δικαιολογείται η απομάκρυνση και αντικατάσταση του από άλλο διαιτητή. Δικαιολογείται επίσης η ακύρωση της μέχρι σήμερα διαιτητικής διαδικασίας και όλων των διαιτητικών αποφάσεων στις οποίες ο διαιτητής Πέτρος Ζωγράφος έλαβε μέρος. Επιπλέον δικαιολογείται σύμφωνα με την προαναφερθείσα νομολογία, η επιστροφή όλων των ποσών που ο διαιτητής Πέτρος Ζωγράφος έλαβε ως αμοιβή, στα πλαίσια της διαιτητικής διαδικασίας από την αιτήτρια, ήτοι του ποσού των €2.929,69 πλέον ΦΠΑ. Σύμφωνα με την ένορκη δήλωση της αίτησης, η αιτήτρια ζητά επίσης την επιστροφή €4.188,57 πλέον ΦΠΑ που πλήρωσε στον έτερο διαιτητή Αλέκο Μαρκίδη και το ποσόν των €16.000,00 πλέον ΦΠΑ που πλήρωσε στους δικηγόρους της. Όμως δυνάμει της προαναφερθείσας νομολογίας, η αιτήτρια δικαιούται σε επιστροφή, μόνον των ποσών που πλήρωσε στον διαιτητή που θα απομακρυνθεί και όχι οποιαδήποτε άλλη δαπάνη για τους σκοπούς της επίδικης διαιτησίας. Ως εκ τούτου δεν δικαιολογείται η επιστροφή της αμοιβής του ετέρου διαιτητή και των ποσών που πλήρωσε η αιτήτρια στον δικηγόρο της. Τελική κατάληξη: Συνοψίζοντας όλα τα πιο πάνω, εκδίδω τα πιο κάτω διατάγματα:
8. Διάταγμα με το οποίο διατάσσεται η απομάκρυνση του Πέτρου Ζωγράφου ως διαιτητή στην επίδικη διαιτησία.
9. Διάταγμα με το οποίο διατάσσεται η αντικατάσταση του Πέτρου Ζωγράφου ως διαιτητή στην επίδικη διαιτησία από άλλο ικανό και κατάλληλο πρόσωπο που θα διοριστεί δυνάμει του άρθρου 36 του συνυποσχετικού - συμφωνίας που υπέγραψαν οι διάδικοι την 23.07.
11. Διάταγμα με το οποίο παραμερίζεται η μέχρι σήμερα επίδικη διαιτητική διαδικασία, συμπεριλαμβανομένης και της ενδιάμεσης απόφασης που εξέδωσαν οι διαιτητές Πέτρος Ζωγράφος και Αλέκος Μαρκίδης στις 27.03.
13. Διάταγμα με το οποίο διατάσσεται ο Πέτρος Ζωγράφος όπως επιστρέψει στην αιτήτρια το ποσόν των €2.929,69 πλέον ΦΠΑ που εισέπραξε από την αιτήτρια ως αμοιβή στα πλαίσια της επίδικης διαιτησίας. Τα έξοδα της παρούσας διαδικασίας ως θα υπολογιστούν από τον πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται υπέρ ης αιτήτριας Silver Leaf Developments Ltd και εναντίον της καθ' ης η αίτηση General Construction Company Ltd. ............. Αλέξανδρος Α. Παναγιώτου Π.Ε.Δ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο