ΜΙΧΑΗΛ ΧΡΙΣΤΑΚΗΣ κ.α. ν. ΧΑΡΗΣ ΑΡΙΣΤΕΙΔΟΥ, Αρ. αγωγής: 2266/16, 29/3/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2018:A112 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Λ. Πασχαλίδης, Ε.Δ. Αρ. αγωγής: 2266/16 Μεταξύ:
- ΜΙΧΑΗΛ ΧΡΙΣΤΑΚΗΣ
- ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ ΧΡΙΣΤΑΚΗ Εναγόντων και ΧΑΡΗΣ ΑΡΙΣΤΕΙΔΟΥ Εναγομένου --------------------------------------------- Αίτηση ημερομηνίας 11/09/2017 για παρακοή διατάγματος (2η αίτηση) Ημερομηνία: 29 Μαρτίου 2018 Εμφανίσεις: Για Αιτητές-Ενάγοντες: κα. Θ. Αριστείδου Για Καθ' ου η αίτηση-Εναγόμενο: κ. Π. Κλεοβούλου Καθ' ου η αίτηση παρών ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Η παρούσα αποτελεί μία από τέσσερεις αιτήσεις που καταχώρησαν οι ενάγοντες (εφ' εξής αιτητές) εναντίον του εναγόμενου (εφ' εξής καθ' ου η αίτηση) στη βάση, μεταξύ άλλων, του αρ.42Α Ν14/60 και της Δ.42Α Θ.2, για κατ' ισχυρισμό παρακοή και/ή παράλειψη συμμόρφωσης του με το ενδιάμεσο διάταγμα που εκδόθηκε στα πλαίσια της πιο πάνω αγωγής στις 27/01/2017 (υπό άλλη σύνθεση). Σημειώνω ότι οι δύο εξ αυτών καταχωρήθηκαν την ίδια ημερομηνία ήτοι στις 11/9/
- Η παρούσα αφορά τη 2η αίτηση της 11/9/
- Αν και οι τέσσερεις προαναφερόμενες αιτήσεις εκδικάστηκαν την ίδια μέρα, εντούτοις αυτές δικάστηκαν χωριστά και ανεξάρτητα η μια από την άλλη, εφόσον αφορούν άλλωστε, διαφορετικές, τουλάχιστο χρονικά, κατ' ισχυρισμό πράξεις και/ή παραλείψεις του καθ' ου η αίτηση και ως εκ τούτου, θα τις εξετάσω κατ' ανάλογο τρόπο. Το αναφέρω τούτο διότι αν και από πλευράς αιτητών υπεβλήθη μία ενιαία γραπτή τελική αγόρευση, από πλευράς καθ' ου η αίτηση υποβλήθηκαν τέσσερεις ξεχωριστές αγορεύσεις, με διαφορετική επιχειρηματολογία σε σχέση με την κάθε αίτηση. Σύμφωνα με την ένορκη δήλωση του ενάγοντα 1 η οποία υποστηρίζει την αίτηση, το επίμαχο ενδιάμεσο διάταγμα εκδόθηκε στις 27/01/17 και συντάχθηκε στις 01/02/17 (βλ. Τεκμήριο 1). Σημειώνω εδώ ότι στο αντίγραφο του συνταχθέντος διατάγματος ημερ.27/01/17 που επισυνάπτεται στη δήλωση του ενάγοντα 1 αλλά και στο σχετικό λεκτικό που παρατίθεται στην ένορκο δήλωση του τελευταίου, αναφέρονται μόνο τα εξής: «Μετά από ακρόαση της αίτησης αυτής ... ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥΤΟ ΔΙΑ ΤΟΥ ΠΑΡΟΝΤΟΣ ΔΙΑΤΑΣΣΕΙ ΟΠΩΣ:
- Εκδοθεί και δια του παρόντος εκδίδεται διάταγμα με το οποίο ο Εναγόμενος απαγορεύεται να κυκλοφορήσει στο μέλλον, μέχρι πλήρους εκδικάσεως της παρούσας αγωγής, οποιοδήποτε κείμενο, δήλωση σε οποιοδήποτε περιοδικό, κανάλι, σταθμό ή διαδίκτυο, το οποίο να σχετίζεται γενικότερα με τους Ενάγοντες και παραπέμπει σε αυτούς.
- Τα έξοδα της αίτησης....» Σύμφωνα με τον ομνύοντα, η συγκεκριμένη, για την παρούσα αίτηση, παρακοή του καθ' ου η αίτηση συνίσταται στα εξής: «Από τις 27/01/2017 που εκδόθηκε το διάταγμα ο Εναγόμενος αναπαράγει και/ή προωθεί τη δημοσίευση και/ή κυκλοφορία του βίντεο https://www.youtube.com/watch?v=MCtbaXyfGjY το οποίο ήταν το Τεκμ.3 της αίτησης για έκδοση του προσωρινού διατάγματος κατά παράβαση έτσι του σχετικού διατάγματος. Επιπρόσθετα συνεχόμενα και επανειλημμένα παραβιάζει το εν λόγω διάταγμα, αδιαφορώντας παντελώς. Στις 7/9/17 ο Καθ' ου η Αίτηση δημοσίευσε στο www.reporter.com.cy μαζί με ένα βίντεο που φαίνεται το πρόσωπό μου ...(Δημοσίευμα Reporter επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 2) ... Συνεχόμενα από την ημερομηνία έκδοσης του διατάγματος ο εναγόμενος προκαλεί και παραβιάζει το Διάταγμα καθημερινά. Κάθε δημοσίευση, κάθε ανάγνωση, κάθε επίσκεψη στις σελίδες του διαδικτύου που αναρτάει τα σχόλια του είναι και μία ξεχωριστή παραβίαση του Διατάγματος. Συγκεκριμένα ο Εναγόμενος - Καθ' ου η αίτηση στις 7/9/17 παρέδωσε σχετικό βίντεο στους δημοσιογράφους του sigmalive (προφανώς εννοεί reporter), βίντεο που τράβηξε ο ίδιος με το κινητό του και με συκοφάντησε και/ή δυσφημούσε και/ή άλλως πως τον Ενάγοντα κατά παράβαση του διατάγματος. Σχετικές αναρτήσεις φαίνονται στο τεκμήριο 2 ...ο Εναγόμενος - Καθ' ου η Αίτηση συνεχίζει μέσω της προσωπικής του σελίδας στο Facebook και/ή μέσω διαδικτύου γενικότερα να δημοσιεύει, αναδημοσιεύει, κυκλοφορεί, επανακυκλοφορεί υλικό που αναφέρετε στο πρόσωπο μου και γενικότερα να προωθεί φωτογραφίες και/ή βίντεο που παρουσιάζομαι εγώ τα οποία έβαλε χωρίς την συγκατάθεση μου και τα προωθεί κατά παράβαση των διαταγμάτων και των προσωπικών μου δεδομένων...»(έμφαση δική μου) Προς επίρρωση των πιο πάνω, ο ομνύοντας παραθέτει ως Τεκμήριο 2 στην Ε/Δ του, εκτυπώσεις οθόνης ηλεκτρονικού υπολογιστή (print screen) στις οποίες φαίνεται ο διαδικτυακός χώρος www.reporter.com.cy και οι οποίες αφορούν άρθρο με τίτλο «ΒΙΝΤΕΟ: Απειλές και «ενέδρα» καταγγέλλει ο Αριστείδου - «θα σου κόψω το λαιμό σου»». Στο εν λόγω άρθρο περιέχονται κάποιες μαυρόασπρες φωτογραφίες με «ψηφιακά καλυμμένα πρόσωπα» και παρατίθεται αυτούσιο το εξής κείμενο το οποίο αναφέρεται στο άρθρο ότι λήφθηκε από άλλη δημοσίευση του καθ' ου η αίτηση: «Τραμπούκοι, με την συνεχιζόμενη ανοχή της Διεφθαρμένης Αστυνομίας και του Ιωνά Νικολάου, στήνουν ενέδρα, αποκόπτουν το αυτοκίνητο του Ανεξάρτητου υποψηφίου προέδρου Χάρη Αριστείδου, τον κτυπούν, βρίζουν και απειλούν ότι θα του κόψουν τον λαιμό .» Ο καθ' ου η αίτηση καταχώρησε ένσταση στην αίτηση, υποστηριζόμενη από Ε/Δ του ιδίου, όπου προβάλλονται εννιά συνολικά λόγοι για τους οποίους ο τελευταίος θεωρεί ότι η αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί. Οι τρεις εξ αυτών προβάλλονται προδικαστικά και συνίστανται σε ισχυρισμούς ότι δεν στοιχειοθετείται παρακοή, ότι τα παρατιθέμενα Τεκμήρια δεν αποδεικνύουν παραβίαση του επίμαχου Διατάγματος και ότι δεν ικανοποιούνται οι εφαρμοστέες νομικές και νομολογιακές προϋποθέσεις. Οι άλλοι έξι λόγοι της ένστασης, συνίστανται σε ισχυρισμούς ότι ο καθ' ου η αίτηση δεν προέβη σε οποιαδήποτε απαγορευμένη από το διάταγμα πράξη, ότι το μόνο που έπραξε ήταν να καταγγείλει ένα έγκλημα που διεπράχθη σε βάρος του, ότι ο ενάγοντας επιχειρεί να του απαγορεύσει να προβαίνει σε τέτοιες καταγγελίες, κανένα έλεγχο δεν έχει επί της ιστοσελίδας www.reporter.com.cy και ότι η όλη αίτηση συνιστά κατάχρηση της διαδικασίας. Παραθέτω αυτούσιες τις θέσεις του καθ' ου η αίτηση ως προς την κατ' ισχυρισμό παρακοή του: «Μετά από ακρόαση στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αγωγή εκδόθηκε ένα διάταγμα το οποίο προσέβαλα με την υπ αριθμό Ε47/2017 Έφεση για το λόγο ότι βρίσκω το εν λόγω διάταγμα καταδυναστευτικό υπό την έννοια ότι δεν μου επιτρέπει να προστατεύω αρκούντως τον εαυτό μου από τις αυθαιρεσίες του Ενάγοντος ούτε να τον καταγγείλω για τις εν λόγω αυθαιρεσίες, ωστόσο σεβόμενος το Διάταγμα από εκείνη την ημέρα σταμάτησα να αρθρογραφώ εναντίον του Ενάγοντα. Την 06/06/17 καθώς πορευόμουν εποχούμενος στην οδό Σταυραετού του Μαχαιρά, στον Άγιο Αθανάσιο, δύο πρόσωπα μου ανέκοψαν την πορεία και αρχικά το ένα εξ' αυτών των προσώπων με απειλητικό τόνο με καλούσε να σταματήσω να καταφέρομαι εναντίον του πατέρα του και όταν εγώ του απάντησα ότι δεν καταφέρομαι εναντίον του πατέρα του, το άλλο πρόσωπο, το οποίο ήταν σωματώδες και έφερε χαρακτηριστικό τατουάζ επί του μπράτσου του και είχε χαρακτηριστική φυσιογνωμία άρχισε να ωρύεται, να με βρίζει και μαινόμενος άρχισε να εκστομίζει απειλές εναντίον μου, μεταξύ των οποίων τη φράση «θα σου κόψω την κκελέν σου ρε» και στη συνέχεια μου έριξε δυνατό χαστούκι στο πρόσωπο. Το εν λόγω γεγονός το κατήγγειλα αμέσως στην Αστυνομία αλλά η Αστυνομία, χωρίς να γνωρίζω το λόγο, παράνομα λειτουργώντας και παρέχοντας ακατανόητη και απαράδεκτη ασυλία στα πρόσωπα τα οποία μου ανέκοψαν το δρόμο, με εξύβρισαν, με απείλησαν και βιαιοπράγησαν εναντίον μου, ουδέν έπραξε προς διερεύνηση της καταγγελίας μου, ουδέν έπραξε προς προστασία μου και ουδέν έπραξε προς δίωξη, τουλάχιστον, του ενός εκ των δύο προσώπων την ταυτότητα του οποίου γνωρίζω και εξέθεσα στην Αστυνομία. Θα πρέπει να σημειώσω ότι η όλη σκηνή του επεισοδίου, από τη στιγμή κατά την οποία τα δύο εγκληματικά στοιχεία μου ανέκοψαν το δρόμο, με απείλησαν, με εξύβρισαν με απείλησαν και βιαιοπράγησαν εναντίον μου κατεγράφη από κινηματογραφική συσκευή που διατηρώ, για δική μου προστασία, εντός του οχήματος μου. Μαζί με την καταγγελία μου, παρέδωσα στην Αστυνομία κατεγραμμένη, σε ηλεκτρονική μορφή, τη σκηνή που υφίσταμαι την επίθεση, τις απειλές και τις εξυβρίσεις και στη μαγνητοσκοπημένη σκηνή διακρίνονται τα πρόσωπα τα οποία προβαίνουν στις εγκληματικές ενέργειες εναντίον μου. Επειδή η Αστυνομία περιφρόνησε την καταγγελία μου, ο Δικηγόρος μου απέστειλε επιστολή στον Αρχηγό της Αστυνομίας δια της οποία καταγγέλλει τη συμπεριφορά της Αστυνομίας. Ιδιαίτερα αρνούμαι ότι εγώ ελέγχω με οποιοδήποτε τρόπο την ιστοσελίδα ή ηλεκτρονική εφημερίδα www.reporter.com.cy ώστε να ελέγχω το περιεχόμενο των αναρτήσεων τους... Εξ' όσον ο Δικηγόρος μου με συμβουλεύει η εξεταζόμενη υπόθεση αποτελεί κλασική περίπτωση ασυδοσίας και κατάχρησης της δικαστικής διαδικασίας και μάλιστα κατά τρόπο απαράδεκτα προκλητικό, αφού η συγκεκριμένη Αίτηση του Αιτητή αποβλέπει να μου απαγορεύσει έστω και να καταγγέλλω την οποιαδήποτε εγκληματική ενέργεια την οποία ο Αιτητής ή οποιοσδήποτε άλλος συνεργός του εκδηλώσει εναντίον μου...» Με την καταχώρηση της ένστασης και ένορκης δήλωσης του καθ' ου η αίτηση, αμφότεροι οι διάδικοι δήλωσαν ότι δεν επιθυμούσαν να προσφέρουν οποιαδήποτε περαιτέρω μαρτυρία προς υποστήριξη των θέσεων τους καθώς και ότι δεν επιθυμούσαν την αντεξέταση οποιουδήποτε από τους ομνύοντες. Ως εκ τούτου, αμφότεροι οι συνήγοροι περιορίστηκαν στην υιοθέτηση των αντίστοιχων ενόρκων δηλώσεων που κατατέθηκαν, η οποία παρέμεινε και ως η μόνη μαρτυρία της υπόθεσης και προχώρησαν με την γραπτή τους επιχειρηματολογία, αναφορά στην οποία κάνω πιο κάτω όπου κρίνεται αναγκαίο. Σημειώνω εδώ ότι το βίντεο που αναφέρεται στη δημοσίευση της ιστοσελίδας www.reporter.com.cy, για το οποίο παραπονείται ο ενάγοντας και το οποίο, σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του, δύναται να αναπαραχθεί ακολουθώντας το σχετικό σύνδεσμο στην εν λόγω ιστοσελίδα, δεν προβλήθηκε με οποιοδήποτε τρόπο ούτε και περιγράφη στο Δικαστήριο. Πλην των αναφορών του ενάγοντα 1 ως αυτές παρατίθενται αυτούσιες ανωτέρω και των ψηφιακά καλυμμένων φωτογραφιών που παρατίθενται στην προαναφερόμενη ιστοσελίδα, καμία άλλη μαρτυρία προσκομίσθηκε αναφορικά με το ακριβές περιεχόμενο του εν λόγω βίντεο ή της σελίδας www.reporter.com.cy. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Το Άρθρο 42 του περί Δικαστηρίων Νόμου 1960 (Ν.14/60), προσδιορίζει τη δικαιοδοσία του Δικαστηρίου για τη τιμωρία προσώπων, φυσικών ή νομικών, για την παρακοή διαταγμάτων. Προϋπόθεση ενεργοποίησης της πιο πάνω δικαιοδοσίας είναι η τήρηση των διαδικαστικών προϋποθέσεων που τίθενται με τις πρόνοιες της Δ.42 Α
(1)των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Θεσμών. Από την ίδια τη φύση της διαδικασίας παρακοής ως οιονεί ποινικής, αναφύεται η ανάγκη πλήρους και αποτελεσματικής διαπίστωσης ύπαρξης των πιο κάτω προϋποθέσεων, επί ποινή ακυρότητας της διαδικασίας: α. ύπαρξη διατάγματος· β. ύπαρξη αναγκαίας οπισθογράφησης· γ. προσωπική επίδοση του διατάγματος· δ. προσωπική επίδοση της αιτήσεως παρακοής. (βλ. Mαυρονικόλα Mαρία ν. Άντη Ξάνθου,
(2011)1 Α.Α.Δ. 293, Ηalin v. Timur
(2005)1(Α) A.A.Δ.424, Sazen Fast Food Ltd v. Χατζηνικόλα Λειβαδιώτη και Σία Λτδ κ.ά.
(2006)1(Α) Α.Α.Δ. 472) Οι πιο πάνω προϋποθέσεις συνοψίζονται εύστοχα στο Κεφ.13 του συγράμματος Ερωτοκρίτου & Αρτέμη, ΔΙΑΤΑΓΜΑΤΑ, σελ. 403, όπου οι έγκριτοι συγγραφείς παραθέτουν και συνοψίζουν τη σχετική νομολογία επί του θέματος. Αναφέρεται επιγραμματικά ότι πρωτίστως θα πρέπει να καταδειχθούν τα εξής: α) Η ύπαρξη επιβλητού (enforceable) διατάγματος β) Το οποίο θα πρέπει να περιέχει σαφείς και καθαρούς όρους ως προς τις συμφωνηθείσες και αναμενόμενες από τους διαδίκους ενέργειες ώστε να μην αφήνεται αμφιβολία ως προς το ποιες πράξεις απαγορεύονται και υπό ποία ιδιότητα. (βλ. Mιχαηλίδης Δρόσος ν. Margita Mιχαηλίδου Poliakova (Aρ. 1),
(2011)1 Α.Α.Δ. 356 και Ξάνθου ανωτέρω) γ) Το οποίο έχει δεόντως οπισθογραφηθεί και επιδοθεί προσωπικά στον καθ' ου η αίτηση. Αν στο εν λόγω διάταγμα ή στην απόφαση του δικαστηρίου κατά την έκδοση τους, επισυνάπτονται άλλα επεξηγηματικά έγγραφα, αυτά πρέπει επίσης να επιδίδονται προσωπικά αφού η παράλειψη επίδοσης τεκμηρίου που αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της εκδοθείσας απόφασης, οδηγεί σε συμπέρασμα ελλιπούς επίδοσης. (βλ. Πέτσα Ασπασία ν. Οδυσσέα Πιερίδη,
(2011)1 Α.Α.Δ. 1716 και σελ.415 συγγράμματος Αρτέμη και Ερωτοκρίτου). δ) Ο καθ' ου η αίτηση σκόπιμα παρέκουσε το διάταγμα. Πρέπει δηλαδή να αποδειχθεί ηθελημένη ανυπακοή ή άλλως πως πρόθεση καταστρατήγησης του διατάγματος και το αποτέλεσμα της ανυπακοής από μόνο του δεν αρκεί (βλ. Poliakova (Αρ.1) ανωτέρω και υποσ. αρ.53 συγγράμματος Αρτέμη και Ερωτοκρίτου σελ. 417). Επί της ουσίας της διαδικασίας, ως προς το τι απαιτείται για να αποδειχθεί παρακοή, αναφέρεται ευσύνοπτα στην απόφαση Mιχαηλίδης Δρόσος ν. Margita Mιχαηλίδου Poliakova (Aρ. 1),
(2011)1 Α.Α.Δ. 356, η οποία υιοθετήθηκε στις Youkos Finance BV κ.α. ν. Halebay Holdings Ltd
(2013)1 A.A.Δ. 569 και Nικόλας Γεωργίου Ιακώβου ν. Αντζέλικα Γεωργίου, Έφεση Αρ. 4/14, 2/6/2017: «Η διαδικασία της αστικής παρακοής προσομοιάζει της ποινικής διαδικασίας όχι μόνο λόγω του γεγονότος ότι επιφέρει ανάλογες σοβαρές είτε οικονομικές κυρώσεις υπό τύπο προστίμου ή κατάσχεση περιουσίας, είτε ακόμη και στέρηση ελευθερίας με φυλάκιση, αλλά και διότι όλα τα τυπικά και ουσιαστικά εχέγγυα του ποινικού δικαίου πρέπει να ικανοποιούνται. (In re Bramblevale Ltd
(1970)Ch. 18 και Savings and Investment Bank Ltd v. Gasco (No 2)
(1988)1 All E.R. 975). Η αστική παρακοή κατά συνέπεια κρίνεται ως υπαρκτή μόνο εφόσον ο αιτητής ικανοποιήσει το Δικαστήριο στον αναμενόμενο βαθμό, υπερπηδώντας το βάρος απόδειξης που έχει που είναι αυτό της βεβαιότητας ενοχής πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. (δέστε και David Bean: Injunctions 8η έκδ.
(2004)σελ. 90-1 παρ. 6.18 και 6.19, όπου περιγράφεται και η όλη διαδικασία στη δικάσιμο). Γι΄ αυτό το λόγο η νομολογία έχει διαχρονικά και με συνέπεια ακολουθήσει τη γραμμή ότι για να είναι δυνατή η τιμωρία ενός καθ΄ ου η αίτηση, τα διατάγματα θα πρέπει να εξειδικεύονται με τη μεγαλύτερη δυνατή σαφήνεια ώστε να μην αφήνεται αμφιβολία ως προς το ποιες πράξεις απαγορεύονται και υπό ποία ιδιότητα. Η πράξη ή παράλειψη του καθ΄ ου για την οποία εκ των υστέρων ζητείται η τιμωρία του, πρέπει να εμπίπτει εντός των ρητών και αναμφισβήτητων προδιαγραφών που το λεκτικό του διατάγματος καταγράφει. (δέστε τις υποθέσεις Iberian Trust Ltd v. Founders Trust and Investment Co Ltd
(1932)All E.R. 176 [Repr.] και P.A. Thomas & Co and Others v. Mould and Others
(1968)1 All E.R. 963). Στο σύγγραμμα των Borris & Lowe: "The Law of Contempt" 2η έκδ., σελ. 395, αναφέρεται ότι: «Thus although persons are under a duty to comply strictly with the terms of an injuction, the Courts will only punish a person for contempt upon adequate proof of the following points. First, it must be established that the terms of the injunction are clear and unambiquous; secondly it must be shown that the defendant has had proper notice of such terms; and thirdly, there must be clear proof that the terms have been broken by the defendant.» Για να καταδειχθεί παρακοή, όπως έχει λεχθεί και στην υπόθεση Λάζαρος Μαύρος ν. Θεόδωρου Στυλιανού
(1998)1 Α.Α.Δ. 2389, πρέπει να ικανοποιείται και η αντικειμενική υπόσταση («actus reus»), αλλά και η υποκειμενική υπόσταση («mens rea»), του αδικήματος της αστικής καταφρόνησης όπως προδιαγράφεται στο άρθρο 42 του Νόμου αρ. 14/60. Στη δε υπόθεση Παπαχρυσοστόμου ν. Σιδερά
(1993)1 Α.Α.Δ. 309, λέχθηκε με αναφορά στη Μουζούρης ν. Xylophagou Plantations Ltd
(1977)1 C.L.R. 287, ότι: «.. για να στοιχειοθετηθεί η καταφρόνηση πρέπει να αποδειχθεί η ηθελημένη ανυπακοή του καθ΄ ου η αίτηση προς την απόφαση του δικαστηρίου, δηλαδή πρόθεση ανυπακοής προς το διάταγμα του δικαστηρίου. Το αποτέλεσμα της ανυπακοής αφ΄ εαυτού δεν αρκεί• πρέπει να συνοδεύεται από πρόθεση καταστρατήγησης του διατάγματος του δικαστηρίου.» Τυχόν παράβαση των όρων ενός διατάγματος χωρίς πρόθεση ή κατά τυχαίο τρόπο δεν επιφέρει βεβαίως την καταδίκη του καθ΄ ου, εφόσον η συμπεριφορά του δεν κατέδειξε είτε αδιαφορία προς το διάταγμα, είτε εκ προθέσεως καταστρατήγηση των όρων του. (δέστε Fairclough & Sons v. Manchester Ship Canal Co. (No. 2)
(1897)Sol Jo 225 και Borrie & Lowe 2η έκδ. σελ. 400-1).» (έμφαση δική μου) Όπως επίσης προκύπτει από τη νομολογία, αντίθετα με το ποινικό Δικαστήριο που εκδικάζει αδίκημα απείθειας στη βάση του αρ.137 Κεφ.154, όπου εκεί το Δικαστήριο, περιοριζόμενο αυστηρά στο ακριβές λεκτικό του διατάγματος ως φαίνεται στο πρακτικό (on the face of the record) και χωρίς να δικαιούται να υπεισέλθει στους λόγους που αρχικά οδήγησαν στην έκδοση του, ενδιαφέρεται μόνο αν ο κατηγορούμενος προέβη σε παρακοή του σχετικού διατάγματος ή οδηγιών (βλ. THE ATTORNEY-GENERAL ν. IBRAHIM KUR AHMED
(1962)1 CLR 177 και XΡΙΣΤΙΝΑ ΡΑΣΠΟΠΟΥΛΟΥ ν. ΘΕΟΔΩΡΑ ΜΑΚΡΗ, Πoινική ΄Εφεση αρ.287/2015, 11/5/2017), το πολιτικό Δικαστήριο που ασκεί ποινική δικαιοδοσία για αστική καταφρόνηση δυνάμει του αρ.42Α Ν14/60 και της Δ.42Α Θ.2, ενδιαφέρεται και για τη μη συμμόρφωση με το διάταγμα αλλά και για το κατά πόσο έχει επιτευχθεί ο σκοπός για τον οποίο αυτό εκδόθηκε. Άλλωστε, αυτός είναι και ο πρωταρχικός σκοπός της διαδικασίας για αστική καταφρόνηση. η υποχρέωση συμμόρφωσης με το Διάταγμα και η εκπλήρωση του λόγου για τον οποίο εκδόθηκε. (βλ. π.χ. Ελένη Κωνσταντίνου ν. Κώστας Ξιούρου, Έφεση Αρ. 3/2012, 9/5/2014 και Mαυρονικόλα Mαρία ν. Άντη Ξάνθου,
(2011)1 Α.Α.Δ. 293) Είναι γι' αυτό το λόγο άλλωστε, που η παράθεση της νενομισμένης οπισθογράφησης του Πρωτοκολλητείου σε Διάταγμα που εκδόθηκε από Δικαστήριο που ασκεί πολιτική δικαιοδοσία, συνιστά απαραίτητη προϋπόθεση για να βρεθεί κάποιος ένοχος για αστική καταφρόνηση από το εν λόγω Δικαστήριο. Ο λόγος είναι ευνόητος. Εξηγώ. Εφόσον πρόκειται για διάταγμα που εκδόθηκε από Δικαστήριο στα πλαίσια άσκησης της πολιτικής του δικαιοδοσίας, ο επηρεαζόμενος διάδικος, θα πρέπει να είναι πλήρως ενήμερος για τις αξιόποινες πλέον συνέπειες, που η μη συμμόρφωση του με το εν λόγω Διάταγμα, συνεπάγεται. Σκοπός της οπισθογράφησης είναι «to call to the attention of the person ordered to do the act that the result of disobedience will be to subject him to penal consequences» (βλ. Poliakova (Aρ. 1) ανωτέρω και σύγγραμμα Ερωτοκρίτου & Αρτέμη, ΔΙΑΤΑΓΜΑΤΑ, Κεφ.13, σελ. 408-416). Έχοντας κατά νου τις πιο πάνω αρχές, διεξήλθα με προσοχή την προσκομισθείσα μαρτυρία ως την παρέθεσα ανωτέρω, λαμβάνοντας υπόψη και τα όσα οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των μερών ανέπτυξαν ενώπιον μου κατά την επιχειρηματολογία τους. Θα πρέπει κατ' αρχή να επισημάνω κάτι που διέλαθε της προσοχής αμφότερων των συνηγόρων. Το επίμαχο διάταγμα που συντάχθηκε και το οποίο επισυνάπτεται στην Ε/Δ του ενάγοντα 1 (βλ. Τ.1), δεν είναι το πλήρες διάταγμα που εξέδωσε το Δικαστήριο με την ενδιάμεση απόφαση του στις 27/01/17 αλλά μόνο μέρος αυτού. Το Δικαστήριο με την εν λόγω ενδιάμεση απόφαση του μάλιστα, η οποία είναι και στον φάκελο της υπόθεσης αλλά και έχει δημοσιευτεί, εξέδωσε ένα πολυμερές διάταγμα το οποίο παραθέτω αυτούσιο από τη σχετική απόφαση (βλ. σελ. 26-27): «Για τους λόγους που το Δικαστήριο προσπάθησε να εξηγήσει, η ένσταση του εναγόμενου κρίνεται ως ανεδαφική και πληρούνται οι προϋποθέσεις για την έκδοση των Διαταγμάτων ως ταύτα έχουν περιορισθεί και συνακόλουθα εκδίδονται τα ακόλουθα Διατάγματα εναντίον του εναγόμενου, τα οποία θα έχουν άμεση ισχύ με την επίδοση τους, ήτοι ο εναγόμενος υποχρεούται να συμμορφωθεί άμεσα με την επίδοση σε αυτόν: Απαγορεύεται ο εναγόμενος από το να αναγράφει, δημοσιεύει σε γραπτή έντυπη ή ηλεκτρονική μορφή και να εκθέτει, δυσφημεί, να κυκλοφορεί οποιαδήποτε μορφή περιοδικού ή εφημερίδας ή γραπτό κείμενο ή φωτογραφία ή να εκτυπώνει ή να αναπαράγει σε οποιοδήποτε μέσο ή να προβαίνει σε δηλώσεις, για οτιδήποτε αφορά τους Ενάγοντες μέχρι τελικής εκδίκασης της αγωγής. Απαγορεύεται ο εναγόμενος από το να αναγράφει,ή δημοσιεύει οτιδήποτε που έχει σχέση με τους Ενάγοντες και να χρησιμοποιεί τη λέξη Αναιμικός για να δείξει ή να αναφερθεί στον Ενάγοντα 1 ή να τον αποκαλεί έμπορο ναρκωτικών ή εγκληματία ή οτιδήποτε άλλο επίθετο ή χαρακτηρισμό παραπέμπει σε ναρκωτικά ή άλλης μορφής εγκληματικές ενέργειες ή να σχολιάζει τους Ενάγοντες μέχρι τελικής εκδίκασης της αγωγής . Απαγορεύεται ο εναγόμενος από το να προβαίνει σε διακίνηση ή κυκλοφορία ή αναπαραγωγή των Τεκ. 1, 2 και 3 της ένορκης δήλωσης του ενάγοντα 1 ημερομηνίας 14/12/2016 που καταχωρήθηκε στα πλαίσια της παρούσας αγωγής, και διατάσσεται ο εναγόμενος όπως προβεί σε άμεση διαγραφή του Τεκ.3 της ένορκης δήλωσης του ενάγοντα 1 ημερομηνίας 14/12/2016 που καταχωρήθηκε στα πλαίσια της παρούσας αγωγής, ήτοι του σχετικού video, ως επίσης διατάσσεται ο εναγόμενος όπως προβεί σε κάθε ενέργεια, ώστε να μην έχει πρόσβαση οποιοδήποτε άλλο άτομο και απαγορεύεται ο εναγόμενος όπως μεταδίδει και να επιδεικνύει το εν λόγω video σε οποιαδήποτε άτομα και επιπρόσθετα διατάσσεται ο εναγόμενος όπως διαγράψει άμεσα το βίντεο αυτό, καθώς και να ανακαλέσει την διάθεση προς κυκλοφορία των Τεκμηρίων 2 & 3 της ένορκης δήλωσης του ενάγοντα 1 ημερομηνίας 14/12/2016 που καταχωρήθηκε στα πλαίσια της παρούσας αγωγής και ειδικότερα των σελίδων που αναφέρονται στους Ενάγοντες. Επίσης εκδίδεται διάταγμα του Δικαστηρίου, με το οποίο ο εναγόμενος απαγορεύεται να κυκλοφορήσει στο μέλλον, μέχρι πλήρους εκδικάσεως της παρούσας αγωγής, οποιοδήποτε κείμενο, δήλωση σε οποιοδήποτε περιοδικό, κανάλι, σταθμό ή διαδίκτυο, το οποίο να σχετίζεται γενικότερα με τους ενάγοντες και παραπέμπει σε αυτούς.» (έμφαση δική μου) Όπως περαιτέρω προκύπτει από το πιο πάνω απόσπασμα της σχετικής απόφασης του Δικαστηρίου, όχι μόνο το Τεκ.1, ήτοι το διάταγμα που συντάχθηκε, δεν ήταν το ορθό και ακριβές διάταγμα που εκδόθηκε στις 27/01/17 αλλά αυτό μάλιστα ήταν και ελλιπές, αφού σε αυτό δεν επισυνάπτονταν τα «...Τεκ. 1, 2 και 3 της ένορκης δήλωσης του ενάγοντα 1 ημερομηνίας 14/12/2016...» στα οποία το Δικαστήριο έκαμε ρητή αναφορά ως αναπόσπαστο μέρος του Διατάγματος του. Αντιπαρέρχομαι του γεγονότος ότι πουθενά στην Ε/Δ των αιτητών δεν γίνεται ισχυρισμός ότι το επίμαχο διάταγμα όντως επιδόθηκε προσωπικά στον Καθ' ου η αίτηση και σημειώνω ότι, και να του επιδόθηκε το διάταγμα που συντάχθηκε στις 01/02/17 (βλ. Τεκ.1 Ε/Δ ενάγοντα 1), αυτό δεν ήταν το πλήρες Διάταγμα που εξέδωσε το Δικαστήριο όπου οι «απαγορευμένες πράξεις» «...εξειδικεύονται με τη μεγαλύτερη δυνατή σαφήνεια ώστε να μην αφήνεται αμφιβολία ως προς το ποιες πράξεις απαγορεύονται και υπό ποία ιδιότητα...» Ως εκ τούτου, λαμβανομένης υπόψη και της θέσης του ενάγοντα 1 ότι ο καθ' ου η αίτηση, «...αναπαράγει και/ή προωθεί τη δημοσίευση και/ή κυκλοφορία του βίντεο https://www.youtube.com/watch?v=MCtbaXyfGjY το οποίο ήταν το Τεκμ.3 της αίτησης για έκδοση του προσωρινού διατάγματος...», η παράλειψη σύνταξης και επίδοσης του ορθού και πλήρους διατάγματος του Δικαστηρίου ημερ. 27/01/17 καθώς και η επισύναψη σε αυτό των δημοσιευμάτων που το Δικαστήριο ρητά κατέστησε αναπόσπαστο μέρος του, τα οποία δημοσιεύματα οι αιτητές θεωρούν ότι ο καθ' ου η αίτηση έχει κατά παράβαση του διατάγματος αναπαράγει, σφραγίζει και την τύχη της αίτησης από αυτό το στάδιο (βλ. Πιερίδη και σελ. 415 συγγράμματος Αρτέμη και Ερωτοκρίτου ανωτέρω). Η πιο πάνω παράλειψη όμως οδηγεί σε απόρριψη της αίτησης και για τον εξής πρόσθετο λόγο. Το παράπονο του καθ' ου η αίτηση είναι ότι με την παρούσα αίτηση, ουσιαστικά επιχειρείται να του επιβληθεί μια γενική απαγόρευση αναφοράς στους εναγόμενους για τον οποιοδήποτε λόγο. Όντως, από την αναφορά που γίνεται στο συνταχθέν διάταγμα σε απαγόρευση αναφοράς στους εναγόμενους «γενικότερα», φαίνεται να προκύπτει μια τέτοιας μορφής καθολική απαγόρευση επί παντός επιστητού, πράγμα ασύμβατο με τη νομολογία. Αυτό όμως οφείλεται καθαρά στην εσφαλμένη αποσπασματική σύνταξη του διατάγματος, εφόσον από το πλήρες και ολοκληρωμένο κείμενο του διατάγματος που εξέδωσε το Δικαστήριο στις 27/01/17, προκύπτει ξεκάθαρα ότι δεν είναι γενικός και αόριστος ο σκοπός και η εμβέλεια του. Αν το διάταγμα συντάσσετο ορθά, τότε θα φανερώνετο ότι ο πραγματικός σκοπός του ήταν να εμποδιστεί ο καθ' ου η αίτηση από του να συνεχίσει να αναφέρεται στους ενάγοντες με τον τρόπο που οι τελευταίοι παραπονέθηκαν στην ενδιάμεση αίτηση τους και που βασίζουν την αγωγή τους, ήτοι ότι χρησιμοποιώντας τις φράσεις «καθαρίστρια του Δήμου» και «ο Αναιμικός», ο καθ' ου η αίτηση, τους αποδίδει σε συγκεκριμένα δημοσιεύματα του, την διάπραξη και τη παραδοχή διάπραξης σοβαρών ποινικών αδικημάτων, ήτοι διακίνηση ναρκωτικών. Γι' αυτό άλλωστε το Δικαστήριο κατέστησε τα συγκεκριμένα δημοσιεύματα που προσκόμισαν τότε οι αιτητές για να υποστηρίξουν την αίτηση τους, αναπόσπαστο μέρος του επίμαχου διατάγματος. Παραθέτω αυτούσιο το σχετικό απόσπασμα από την απόφαση της 27/01/17 όπου αναφέρεται πλήρως το σκεπτικό που οδήγησε το Δικαστήριο στην έκδοση του επίμαχου διατάγματος. «Η αίτηση στηρίζεται στην ίδια την ένορκη δήλωση του ενάγοντα
- Ο ενόρκως δηλών ... Επισύναψε ως τεκμήριο 1 το δυσφημιστικό δημοσίευμα κατά τον ίδιο και προέβηκε σε συγκεκριμένες διευκρινίσεις. Συγκεκριμένα αναφέρει ότι στο εν λόγω δημοσίευμα γίνεται μνεία για μια καθαρίστρια που εργάζεται στον Δήμο Αγίου Αθανασίου και είναι η μητέρα του που εργάζεται στον εν λόγω Δήμο ως η μόνη καθαρίστρια. Στο εν λόγω δημοσίευμα γίνεται αναφορά στον ενάγοντα 1 ως ΄΄Αναιμικός΄΄ διότι έτσι τον αποκαλούν από μικρό παιδί, ένεκα προβλήματος υγείας που αντιμετωπίζει. Το εν λόγω δημοσίευμα αναφέρεται στο άτομο του και του καταλογίζει εμπορία ναρκωτικών με την κάλυψη των διωκτικών αρχών. ... ενώ αναμένετο η καταχώρηση της αγωγής, ο εναγόμενος προέβηκε σε δεύτερο δυσφημιστικό δημοσίευμα, κατά τον ίδιο, όπου και πάλι γίνεται αναφορά στον ίδιο αλλά και σε μέλη της οικογένειας του και εκ νέου του καταλογίζουν διάπραξη αδικημάτων που σχετίζονται με τα ναρκωτικά. Επιπρόσθετα ο εναγόμενος ανήρτησε σε συγκεκριμένη ιστοσελίδα video, το οποίο προήλθε από περιστατικό το οποίο ο εναγόμενος σκηνοθέτησε και φαίνεται το πρόσωπο του ενάγοντα ελαφρώς παραποιημένο και περιήλθε στην αντίληψη του 3 μέρες πριν την καταχώρηση της υπό εκδίκαση αίτησης. ... Ανέφερε επίσης ότι με την προβολή του εν λόγω video, θίγονται άμεσα η αξιοπρέπεια του ιδίου και της οικογένειας του στο περιβάλλον τους και γενικά στον χώρο τους, διότι οι κατηγορίες που του καταλογίζουν είναι ανυπόστατες και ο ίδιος και τα μέλη της οικογένειας του θα επωμίζονται την ειρωνία, την χλευή και γενικά τα κακά σχόλια της κοινωνίας. Απέδωσε εμπάθεια και γενικά κακοπιστία στον εναγόμενο και προέτρεψε ουσιαστικά τον εναγόμενο να δώσει στοιχεία στην αστυνομία που να τον εμπλέκουν στις κατηγορίες που του καταλογίζει. Αναφέρει ο ενάγοντας ότι στο παρελθόν υπήρξε περιστασιακός χρήστης ναρκωτικών λόγω προβλημάτων υγείας και οικογενειακών και παραδέχθηκε ενοχή και το Δικαστήριο τον διέταξε στην υπογραφή εγγύησης για περίοδο τριών ετών και έκτοτε δεν έχει οποιαδήποτε εμπλοκή με τα ναρκωτικά και διατηρεί πλέον λευκό ποινικό μητρώο. ... Συνακόλουθα, το Δικαστήριο καλείται να εξετάσει σε αυτό το στάδιο, κατά πόσο τα επίδικα δημοσιεύματα τα οποία επισυνάφθησαν ως τεκμήρια σε έντυπη μορφή, είναι δυσφημιστικά ή όχι, πάντα αντικειμενικά κρινόμενο, και κατά πόσο η υπεράσπιση της αλήθειας έχει ορατή προοπτική επιτυχίας, πάντα για σκοπούς της παρούσας διαδικασίας και χωρίς να σημαίνει ότι η οποιαδήποτε αξιολόγηση που γίνεται στο στάδιο αυτό θα σημαίνει και προδικασμός της ουσίας της επίδικης διαφοράς. Αναμφίβολα, το περιεχόμενο αυτών των δημοσιευμάτων, αντικειμενικά κρινόμενα, είναι δυσφημιστικά, διότι αποδίδουν την διάπραξη σοβαρών ποινικών αδικημάτων, ήτοι την διακίνηση ναρκωτικών, χωρίς να υπάρχει επί αυτού τελεσίδικη καταδικαστική απόφαση και συνακόλουθα ο ενάγοντας 1 απολαμβάνει του Συνταγματικά κατοχυρωμένου τεκμηρίου της αθωότητας. Το ίδιο ισχύει και στο μέρος όπου γίνεται μνεία στην μητέρα του ενάγοντα 1, ήτοι την ενάγουσα 2, στην οποία αποδίδεται παραδοχή στην διάπραξη των αδικημάτων από πλευράς του ενάγοντα 1 ... για τα αδικήματα της διακίνησης ναρκωτικών, ... διότι της αποδίδεται παραδοχή ότι ο γιος της έχει διαπράξει αδίκημα, ενώ αυτό δεν έχει διαπραχθεί.... Η τρίτη προυπόθεση επίσης πληρείται. Συγκεκριμένα, εάν δεν εκδοθούν τα αιτούμενα Διατάγματα ως ταύτα έχουν περιορισθεί, οι ενάγοντες και περισσότερο βεβαίως ο ενάγοντας 1, θα υποστούν ανεπανόρθωτη ζημιά, διότι θα συνεχίζεται να στιγματίζεται η τιμή και η υπόληψη τους στην κοινωνία και στον χώρο που κινούνται, με τον καταλογισμό σε αυτούς ποινικών αδικημάτων, ιδίως του ενάγοντα 1, αλλά και να αποδίδουν στην ενάγουσα 2 παραδοχή εκ μέρους της ποινικών αδικημάτων του ενάγοντα 1, χωρίς την προηγούμενη μάλιστα καταδίκη με τελεσίδικη Δικαστική απόφαση. ... Η ενδεχόμενη επάναληψη της δυσφήμισης στην παρούσα περίπτωση, θα μείωνε ανεπανόρθωτα τον ενάγοντα 1 και γενικά τους ενάγοντες, εν΄ όψει της διασύνδεσης που έκανε ο εναγόμενος προς τα πρόσωπα τους και η νομολογία αναγνώρισε σε ορισμένες περιπτώσεις τέτοια δυνατότητα (βλ. το σύγγραμμα ΔΙΑΤΑΓΜΑΤΑ των ΕΡΩΤΟΚΡΙΤΟΥ ΚΑΙ ΑΡΤΕΜΗ σελ. 139 με την εκεί παραπομπή σε σχετική Νομολογία). Η ζημιά θα ήταν ανεπανόρθωτη, διότι ο καταλογισμός βαρύτατων κατηγοριών, χωρίς να ανατραπεί το μαχητό τεκμήριο της αθωότητας και μάλιστα χωρίς καν καταχώρηση ποινικής υπόθεσης, θα ισοδυναμούσε με ισοπέδωση της τιμής και υπόληψης των εναγόντων και ιδίως του ενάγοντα
- Ως προς το ισοζύγιο της ευχέρειας και κατά πόσο είναι δίκαιο και πρόσφορο να εκδοθούν τα αιτούμενα Διατάγματα ως ταύτα έχουν περιορισθεί, ... κρίνεται ότι είναι ορθό και δίκαιο και με βάση το ισοζύγιο της ευχέρειας, όπως εκδοθούν τα αιτούμενα Διατάγματα ως ταύτα έχουν περιορισθεί, διότι από την μια ο εναγόμενος δεν θα υποστεί οποιαδήποτε ανεπανόρθωτη ζημιά, από την άλλη θα διασφαλιστεί η τιμή και η υπόληψη των εναγόντων και ιδίως του ενάγοντα 1, ο οποίος θα συνεχίσει να απολαμβάνει του Συνταγματικά κατοχυρωμένου τεκμηρίου της αθωότητας και εν πάση περιπτώση, ο εναγόμενος θα εμποδιστεί από του να δυσφημεί τους ενάγοντες και ιδίως τον ενάγοντα
- (έμφαση δική μου) Στο επίμαχο δημοσίευμα επί του οποίου εδράζεται η παρούσα αίτηση, καμία αναφορά γίνεται είτε σε «καθαρίστρια», είτε σε «Αναιμικό» είτε σε «διακίνηση ναρκωτικών». Η αναφορά δε σε «τραμπούκο» που φαίνεται να γίνεται στο άρθρο του www.reporter.com.cy ως προερχόμενη από άλλη δημοσίευση του καθ' ου η αίτηση στο youtube, η οποία υπενθυμίζω, όπως και το βίντεο στο οποίο κάνει αναφορά το άρθρο δεν τέθηκαν ενώπιον μου, δεν συνάδει με τα παράπονα των εναγόντων στην αγωγή τους. Καμία επομένως σύνδεση έχει καταδειχθεί, μεταξύ των επίμαχων στην παρούσα αίτηση δημοσιεύσεων και του ακριβές διατάγματος που εξέδωσε το Δικαστήριο στις 27/01/
- Δεν παραγνωρίζω ότι στην Ε/Δ του ο καθ' ου η αίτηση αναφέρει ότι «...η συγκεκριμένη Αίτηση του Αιτητή αποβλέπει να μου απαγορεύσει έστω και να καταγγέλλω την οποιαδήποτε εγκληματική ενέργεια την οποία ο Αιτητής ή οποιοσδήποτε άλλος συνεργός του εκδηλώσει εναντίον μου ...» και ότι στο επίμαχο δημοσίευμα γίνεται αναφορά σε επιστολή που έστειλε ο δικηγόρος του καθ' ου η αίτηση προς τον Αρχηγό Αστυνομίας και άλλους, (βλ. Τεκ. Α Ε/Δ καθ' ου η αίτηση), γίνεται αναφορά σε συμμετοχή στο επεισόδιο κάποιου «Αναιμικού» που έχει καταχωρήσει αγωγή λιβέλου εναντίον του Καθ' ου η αίτηση και που έχει εξασφαλίσει απαγορευτικό διάταγμα. Καμία όμως εκ των εν λόγω αναφορών δεν δύναται να αναχθεί σε ηθελημένη παρακοή του επίμαχου διατάγματος ως οι αιτητές ισχυρίζονται, εφόσον πέραν των όσων αναφέρονται ανωτέρω, οι εν λόγω αναφορές, ουδόλως αρκούν για να ικανοποιήσουν «...το Δικαστήριο στον αναμενόμενο βαθμό, υπερπηδώντας το βάρος απόδειξης ... που είναι αυτό της βεβαιότητας ενοχής πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας», ήτοι ότι ο καθ' ου η αίτηση, ηθελημένα «...δημοσίευσε στο www.reporter.com.cy μαζί με ένα βίντεο που φαίνεται το πρόσωπό μου...» ή ότι ηθελημένα χρησιμοποίησε τη φράση «τραμπούκος», ώστε να αναφερθεί στον ενάγοντα 1 και τη μητέρα του ως διακινητές ναρκωτικών και να παραβεί έτσι το διάταγμα της 27/01/
- Υπενθυμίζω ότι ενδιάμεσα απαγορευτικά διατάγματα σε αγωγές δυσφήμησης, εκδίδονται σε πολύ εξαιρετικές περιπτώσεις και μόνο αν υπάρχει μαρτυρία πρόθεσης επανάληψης ή δημοσίευσης της δυσφήμησης για την οποία έχει καταχωρηθεί η αγωγή (βλ. αναφορές που γίνονται στην CT Tobacco Limited ν. Εταιρείας Εκδόσεις Αρκτίνος Λτδ και Άλλων
(2003)1 ΑΑΔ 853 στο σύγγραμμα Gatley "On Libel and Slander" 9η Έκδοση, σελ. 634) και ότι εφόσον πρόκειται για οιονεί ποινική υπόθεση, υποθετικά συμπεράσματα, όσο εύλογα και αν είναι, δεν μπορούν να αποτελέσουν βάση για καταδίκη (βλ. Λοΐζου ν. Αστυνομίας,
(1989)2 Α.Α.Δ. 363, Σάκκος ν. Δημοκρατίας,
(2000)2 Α.Α.Δ. 510). Σημειώνω τέλος όμως και το ότι, και επί της ουσίας τους, οι ισχυρισμοί των αιτητών δεν αρκούν για να οδηγήσουν σε εύρημα ηθελημένης παρακοής του διατάγματος ημερ. 27/01/17 από τον καθ' ου η αίτηση. Αυτό που αποδίδεται στον καθ' ου η αίτηση είναι ηθελημένη παρακοή του διατάγματος ημερ.27/01/17 λόγω του ότι «...ο Καθ' ου η Αίτηση δημοσίευσε στο www.reporter.com.cy μαζί με ένα βίντεο που φαίνεται το πρόσωπό μου...» και «...Συγκεκριμένα ο Εναγόμενος - Καθ' ου η αίτηση στις 7/9/17 παρέδωσε σχετικό βίντεο στους δημοσιογράφους του (reporter), βίντεο...». Καμία όμως μαρτυρία προσκομίστηκε που να επιβεβαιώνει τον ισχυρισμό των αιτητών ότι είναι ο ίδιος ο καθ' ου η αίτηση που εφοδίασε τους εν λόγω δημοσιογράφους με το επίμαχο βίντεο και που ανάρτησε το εν λόγω άρθρο. Ούτε προσκομίστηκε οποιαδήποτε μαρτυρία αναφορικά με τη δυνατότητα ή μη του καθ' ου η αίτηση να δημοσιεύει ή να αναρτά κείμενα ή βίντεο στην ιστοσελίδα www.reporter.com.cy. Μάλιστα δε, από το ίδιο το δημοσίευμα που προσκόμισαν οι αιτητές, προκύπτει ότι το εν λόγω δημοσίευμα συντάχθηκε από τους δημοσιογράφους του www.reporter.com.cy όταν αυτοί εντόπισαν το εν λόγω βίντεο, στον προσωπικό ιστότοπο του καθ' ου η αίτηση και το αναδημοσίευσαν ως μέρος του γενικότερου δημοσιεύματος της ιστοσελίδας. Η μη παρουσίαση από τους αιτητές, του πλήρους περιεχομένου του επίμαχου βίντεο ή του διαδικτυακού συνδέσμου στον οποίο αυτό αναρτήθηκε ως οι τελευταίοι ισχυρίζονται, έστω και κατά περιγραφικό τρόπο, δεν επιτρέπει την ασφαλή εξαγωγή των ευρημάτων που ισχυρίζονται οι αιτητές, στη βάση των οποίων θα καθίστατο δυνατή η στοιχειοθέτηση είτε της αντικειμενικής υπόστασης («actus reus») είτε της υποκειμενικής υπόστασης («mens rea») του αδικήματος της αστικής καταφρόνησης του ακριβούς διατάγματος που εκδόθηκε στις 27/01/17, όπως το αδίκημα προδιαγράφεται στο άρθρο 42 του Νόμου αρ. 14/60. (βλ. Κύπρος Αντωνίου Υιός Λτδ ν. Sigma Radio TV Ltd,
(2004)1 Α.Α.Δ. 1592 και Poliakova (Aρ. 1) ανωτέρω). Τα ίδια όμως ισχύουν και σε σχέση με την αναφερόμενη επιστολή του δικηγόρου του καθ' ου η αίτηση, το περιεχόμενο της οποίας καταδεικνύει ότι αποδέκτες της ήταν μόνο ο Αρχηγός Αστυνομίας, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας και ο Γενικός Εισαγγελέας και ότι τα «πυρά» του συνηγόρου στρέφονταν αποκλειστικά εναντίον της κατ' εκείνον απαράδεκτης στάσης που τήρησε η αστυνομία σε όλες τις καταγγελίες που υπέβαλε ο πελάτης του αναφορικά με διάφορα θέματα (βλ. παρ. 8-10 της εν λόγω επιστολής). Εν τη απουσία άλλης μαρτυρίας ή έστω αντεξέτασης του καθ' ου η αίτηση περί αυτού του θέματος, το Δικαστήριο δεν μπορεί να οδηγήθεί με ασφάλεια σε πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας συμπέρασμα ότι, ο καθ' ου η αίτηση, με τον ισχυριζόμενο τρόπο που του αποδίδουν οι αιτητές, ηθελημένα «ανακίνησε» τους ισχυρισμούς του περί διακίνησης ναρκωτικών από αυτούς, ενώ γνώριζε ότι αυτό του είχε απαγορευτεί. Υπενθυμίζω ότι «...το αποτέλεσμα της ανυπακοής αφ΄ εαυτού δεν αρκεί...» και ότι ακόμα και «...τυχόν παράβαση των όρων ενός διατάγματος χωρίς πρόθεση ή κατά τυχαίο τρόπο δεν επιφέρει βεβαίως την καταδίκη του καθ΄ ου, εφόσον η συμπεριφορά του δεν κατέδειξε είτε αδιαφορία προς το διάταγμα, είτε εκ προθέσεως καταστρατήγηση των όρων του...» (βλ. Poliakova (Αρ.1) ανωτέρω). Η παρούσα αίτηση επομένως θα πρέπει να απορριφθεί και γι' αυτό το λόγο. Στη βάση των πιο πάνω και για όλους τους λόγους που προσπάθησα να εξηγήσω, η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ του καθ' ου η αίτηση και εναντίον των Αιτητών, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο, περιορισμένα όμως σε ένα σετ. (Υπ.) ............ Λ. Πασχαλίδης, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Civil/Final Αναφορά: Παρακοή διατάγματος cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο