← Κύπρος

ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΟ ΤΑΜΙΕΥΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΛΙΜΙΤΕΔ ν. ΜΑΡΙΟΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΒΑΚΑΝΑΣ, Γενική Αίτηση αρ.: 43/2017, 6/3/2018

ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΟ ΤΑΜΙΕΥΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΛΙΜΙΤΕΔ ν. ΜΑΡΙΟΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΒΑΚΑΝΑΣ, Γενική Αίτηση αρ.: 43/2017, 6/3/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2018:A86 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Στ. Τσιβιτανίδου-Κίζη, Α.Ε.Δ. Γενική Αίτηση αρ.: 43/2017 Μεταξύ: ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΟ ΤΑΜΙΕΥΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΛΙΜΙΤΕΔ, από την Λεμεσό Αιτητών και ΜΑΡΙΟΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΒΑΚΑΝΑΣ, από την Λεμεσό Καθ΄ου η Αίτηση ----------------------------- Ημερομηνία: 6 Μαρτίου, 2018 Εμφανίσεις: Για τους Αιτητές: κ. Μ. Μαστορούδης για ΝΤΙΝΟΣ ΜΑΣΤΟΡΟΥΔΗΣ & ΣΙΑ Δ.Ε.Π.Ε. Για τον Καθ' ου η Αίτηση: κα Τιμοθέου για ΓΑΒΡΙΗΛΙΔΗΣ & ΤΙΜΟΘΕΟΥ Δ.Ε.Π.Ε. Α Π Ο Φ Α Σ Η Με την υπό κρίση Γενική Αίτηση οι Αιτητές αιτούνται: Την έκδοση διατάγματος του Δικαστηρίου με το οποίο να επιτρέπεται η εγγραφή της Διαιτητικής Απόφασης ημερομηνίας 11/1/2013, που εκδόθηκε εναντίον του Καθ' ου η Αίτηση Μάριου Παναγιώτη Βακανά, ως τελική ωσάν να ήταν απόφαση πολιτικού Δικαστηρίου και συνακόλουθα η εκτέλεση της κατά τον ίδιο τρόπο όπως εκτελούνται οι εν λόγω αποφάσεις. Η Αίτηση στηρίζεται στον περί Διαιτησίας Νόμο Κεφ. 4, άρθρο 21, στους περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμους του 1985 μέχρι (Αρ. 3) του 2005 άρθρα 52 και 53, στους περί Συνεργατικών Εταιρειών Θεσμούς, Θεσμός 79, στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.47, Δ.48 Θ.1-3 και 8 και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Η Αίτηση υποστηρίζεται από Ένορκη Δήλωση του Φίλιππου Βακανά, από την Λεμεσό, το περιεχόμενο της οποίας έχει ως εξής: «

  1. Είμαι υπάλληλος της Συνεργατικής Οικοδομικής και Ταμιευτηρίου Δημοσίων Υπαλλήλων Κύπρου ΛΤΔ και έχω αποσπαστεί στη Συνεργατική Κεντρική Τράπεζα ΛΤΔ, στα πλαίσια Συμφωνίας που υπεγράφη μεταξύ της Συνεργατικής Κεντρικής ΛΤΔ και της Σ.Ο.ΤΑ.Δ.Υ.Κ ΛΤΔ για την παροχή από τη Συνεργατική Κεντρική Τράπεζα ΛΤΔ, υπηρεσιών διαχείρισης αναφορικά με την ανάκτηση δανείων και/η άλλων πιστώσεων και γενικά οποιωνδήποτε άλλων οφειλών τρίτων προσώπων προς τα Συνεργατικά Πιστωτικά Ιδρύματα. Γνωρίζω καλά όλα τα γεγονότα που αφορούν την παρούσα χορήγηση και είμαι δεόντως εξουσιοδοτημένος από το Συνεργατικό Ταμιευτήριο Λεμεσού ΛΤΔ να προβώ στην παρούσα ένορκη δήλωση.
  2. Το αιτούμενο Διάταγμα αφορά Απόφαση Διαιτητού ημερομηνίας 11/01/
  3. Η εν λόγω Απόφαση του Διαιτητού επισυνάπτεται και σημειώνεται ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ Α.
  4. Κατά ή περί την 07/08/2007 ο Καθ' ου η Αίτηση συνήψε Συμφωνία Δανείου για το ποσό των Λιρών Κύπρου 180.000,00 με Αριθμό Λογαριασμού 7309114-2 μετά του Συνεργατικού Ταμιευτηρίου Λεμεσού ΛΤΔ.
  5. Ο Καθ' ου η Αίτηση δεν συμμορφώθηκε με τους όρους αποπληρωμής του ρηθέντος Δανείου και οι Αιτητές παρέπεμψαν την υφιστάμενη αξίωση τους σε Διαιτησία κλητεύσαντες προς τούτο δεόντως τον Καθ' ου η Αίτηση.
  6. Κατά ή περί την 11/01/2013 σε Διαιτησία, συμφώνως των Προνοιών των Περί Διαιτησίας και Συνεργατικών Εταιρειών Νόμων, εκδόθηκε Διαιτητική Απόφαση υπέρ των Αιτητών και εναντίον του Καθ' ου η Αίτηση για το ποσό των €338.680,81 σεντ κεφάλαιο και τόκο προς 9% ετησίως επ' αυτού από 11/01/2013 μέχρι πλήρους εξόφλησης των τόκων κεφαλαιοποιούμενών δύο φορές τον χρόνο την 30ην Ιουνίου και την 31ην Δεκεμβρίου εκάστου έτους μέχρι πλήρους εξοφλήσεως πλέον €150,00 έξοδα διαιτησίας.
  7. Ο Καθ' ου η Αίτηση κλητεύθηκε δεόντως από τον Διαιτητή δυνάμει των σχετικών διατάξεων αλλά δεν παρουσιάστηκε κατά την διεξαγωγή της Διαιτησίας.
  8. Ο Διαιτητής εξ' όσων κάλλιον γνωρίζω διορίσθηκε από τον Έφορο Υπηρεσίας Εποπτείας και Ανάπτυξης Συνεργατικών Εταιρειών δυνάμει των προνοιών της σχετικής νομοθεσίας και των σχετικών όρων της επίδικης Συμφωνίας Δανείου.
  9. Η ως άνω Διαιτητική Απόφαση ημερομηνίας 11/01/2013 γνωστοποιήθηκε προς τον Καθ' ου η Αίτηση δι' ιδιώτη επιδότη την 29/06/
  10. Επισυνάπτεται σχετική ένορκη δήλωση επίδοσης και σημειούται ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ -Β-.
  11. Εξ όσων κάλλιον γνωρίζω η Απόφαση του Διαιτητού είναι καθόλα νόμιμη, έγκυρη και δεσμευτική. Ο Καθ' ου η Αίτηση ουδεμία Έφεση ή Ένσταση άσκησε κατά της εν λόγω Διαιτητικής Αποφάσεως.
  12. Μετά την έκδοση της Διαιτητικής Απόφασης και μέχρι και σήμερα, ο Καθ' ου η Αίτηση ουδέν ποσόν πλήρωσε στους Αιτητές έναντι του επίδικου χρέους του με αποτέλεσμα αυτό να εξακολουθεί να οφείλεται εξ ολοκλήρου.
  13. 11.0 Καθ' ου η Αίτηση σε όλο τον ουσιώδη χρόνο ήταν και/ή είναι μέλος των Αιτητών, ήτοι του Συνεργατικού Ταμιευτηρίου Λεμεσού ΛΤΔ.
  14. Λόγω των πιο πάνω οι Αιτητές δια του Δικηγόρου των καταχώρησαν την παρούσα Αίτηση και ζητούν άδεια και/ή διάταγμα το οποίον να τους επιτρέπει να εκτελέσουν την Διαιτητική Απόφαση όπως εκτελούνται οι Αποφάσεις του Δικαστηρίου.
  15. Εν όψει των ανωτέρω αληθώς πιστεύω ότι είναι ορθό και δίκαιο όπως εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα και/ή παραχωρηθεί η αιτούμενη άδεια.» Ο Καθ' ου η Αίτηση καταχώρισε Ένσταση, προβάλλοντας τους ακόλουθους λόγους: «
  16. Η απόφαση του Διαιτητού εξεδόθη κάτω από πλάνη περί τον νόμο και τα πραγματικά γεγονότα.
  17. Η διαδικασία της Διαιτησίας που ακολουθήθηκε ήταν παράνομη και αντίθετη με τον περί Διαιτησίας Νόμο και/ή αντίθετη με το Σύνταγμα και/ή τις αρχές της φυσικής δικαιοσύνης.
  18. Η απόφαση του Διαιτητή εκδόθηκε κατά παράβαση των περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμου και Θεσμών και κατά παράβαση των προνοιών των Διαδικαστικών Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας.
  19. Η απόφαση του Διαιτητού είναι παράτυπη και δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις που τάσσει η νομολογία.
  20. Τα ποσά που απαιτούν οι αιτητές περιλαμβάνουν παράνομο τοκισμό και/ή ανατοκισμό και/ή παράνομες χρεώσεις.
  21. Η απόφαση του Διαιτητού δεν είναι δεόντως αιτιολογημένη και/ή πάσχει από έλλειψη αιτιολογίας και/ή ουδέν αναφέρει για τους παράγοντες που έλαβε υπόψη.
  22. 0 εν λόγω Διαιτητής άσκησε τα καθήκοντα του κατά τρόπο πλημμελή και μη αρμόζων σε πρόσωπο το οποίο ασκεί οιονεί δικαστική εξουσία.
  23. Το ποσό που αναφέρεται στη διαιτητική απόφαση δεν συνάδει με την πραγματική οφειλή των καθ' ων η αίτηση.
  24. Η επιβολή επιτοκίου 9% επί όλου του οφειλόμενου υπόλοιπου είναι αυθαίρετη, παράνομη και αντισυμβατική.
  25. Η διαιτησία διεξήχθη παράτυπα κατά παράβαση του άρθρου 4 του περί Διαιτησίας Νόμου Κεφ.
  27. Είναι η θέση του καθ' ου η αίτηση ότι δεν του γνωστοποιήθηκε η ημερομηνία συνεδρίασης και ουδέποτε του επιδόθηκε οποιαδήποτε ειδοποίηση ώστε να παραστεί στη διαδικασία και να προβάλει την υπεράσπιση του. Έτσι, στερήθηκε το δικαίωμα να ακουσθεί στη αίτηση αφού δεν ειδοποιήθηκε κατάλληλα και με τον προσήκοντα τρόπο.» Η ένσταση στηρίζεται στον περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμο του 1985 ως έχει τροποποιηθεί, άρθρα 1, 2, 52 και 53, στον περί Διαιτησίας Νόμο Κεφ. 4 άρθρα 2, 20 και 24, στον περί Δικαστηρίων Νόμο 14/1960 άρθρα 29-32, στους περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Δ.40, Δ.48 και Δ.49, στον περί Ελευθεροποίησης του Επιτοκίου και συναφών Θεμάτων Νόμο του 1999, άρθρο 3, στο άρθρο 30 του Συντάγματος κα στις συμφυείς και εγγενείς εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου. Την Ένσταση υποστηρίζει Ένορκη Δήλωση του Καθ' ου η Αίτηση, ο οποίος αναφέρει τα εξής: «
  28. Είμαι ο καθ' ου η αίτηση στην υπό τον ως άνω τίτλο και αριθμό αίτηση, γνωρίζω πλήρως τα γεγονότα που την αφορούν και προβαίνω στην παρούσα ένορκη δήλωση σύμφωνα με τα όσα γνωρίζω και πιστεύω και οι δικηγόροι μου με πληροφορούν και με συμβουλεύουν.
  29. Διάβασα το περιεχόμενο της ένστασης, συμφωνώ πλήρως με το περιεχόμενο της το οποίο και υιοθετώ.
  30. Ως εκ των ανωτέρω θεωρώ ότι δεν θα πρέπει να εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα.» Η Αίτηση στηρίζεται στον περί Διαιτησίας Νόμο Κεφ.4, καθώς επίσης και στον περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμο (Ν.22/85)όπως τροποποιήθηκε και στους περί Συνεργατικών Εταιρειών Θεσμούς του 1987 (Κ.Δ.Π. 142/87). Το άρθρο 52

(1)(α) του περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμου (Ν.22/85), προβλέπει πως όταν προκύπτει διαφορά μεταξύ Συνεργατικής Εταιρείας και μελών, καταθετών, οφειλετών ή των εγγυητών τους, η εν λόγω διαφορά θα παραπέμπεται από την Συνεργατική Εταιρεία ή από οποιοδήποτε από τα πιο πάνω πρόσωπα στον Έφορο Συνεργατικών Εταιρειών. Τα εδάφια
(2)και
(4)του ίδιου άρθρου προνοούν τα εξής: «
(2)Ο Έφορος δύναται, με τη λήψη της δυνάμει του εδαφίου
(1)παραπομπής: (α) να επιχειρήσει συνδιαλλαγή της διαφοράς ή (β) να παραπέμπει τη διαφορά προς επίλυση σε διαιτησία η οποία διεξάγεται σύμφωνα με τις διατάξεις των Θεσμών που εκδίδονται δυνάμει του εδαφίου
(6)ή, μέχρι την έκδοση τους, σύμφωνα με τις διατάξεις του περί Διαιτησίας Νόμου και τις διατάξεις των Θεσμών 78 και 79 των περί Συνεργατικών Εταιρειών Θεσμών του 1987 έως 2012.» «
(4)Οποιοσδήποτε θεωρεί τον εαυτό του αδικημένο από την απόφαση οποιουδήποτε διαιτητή ή διαιτητών, δύναται να υποβάλει Έφεση στο Δικαστήριο εντός 21 ημερών από την ημερομηνία γνωστοποίησης προς αυτόν της απόφασης.» Το εδάφιο 5 του άρθρου 52, προβλέπει πως σε περίπτωση που η απόφαση δεν εφεσιβληθεί εντός της προθεσμίας των 21 ημερών, τότε η Διαιτητική Απόφαση καθίσταται τελική και εκτελείται κατά τον ίδιο τρόπο ως οι αποφάσεις Πολιτικού Δικαστηρίου. Το άρθρο 21 του περί Διαιτησίας Νόμου Κεφ.4 προνοεί τα εξής: «21. Διαιτητική απόφαση που εκδίδεται με βάση συνυποσχετικό δύναται, με άδεια του Δικαστηρίου, να εκτελεστεί κατά τον ίδιο τρόπο όπως δικαστική απόφαση ή διάταγμα με την ίδια ισχύ και σε τέτοια περίπτωση δύναται να καταχωρηθεί δικαστική απόφαση με περιεχόμενο εκείνο της διαιτητικής απόφασης.» Οι αρχές οι οποίες διέπουν την έκδοση Διατάγματος ως το αιτούμενο, έχουν αποκρυσταλλωθεί στη νομολογία. Έχει αποφασισθεί πως η διαδικασία που οδηγεί στην εκτέλεση μιας διαιτητικής απόφασης ως απόφασης Δικαστηρίου, είναι ζήτημα τύπου. Στην υπόθεση Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Αγίας Νάπας ν. Άντη Κυριακίδη κ.α.
(2008)1 Α.Α.Δ.716 αναφέρθηκαν τα εξής: «Η διαδικασία που οδηγεί στην εκτέλεση της διαιτητικής απόφασης ως απόφαση Δικαστηρίου, είναι, κατά την άποψη μας, ζήτημα τύπου. Για να εκτελεστεί οποιαδήποτε απόφαση Δικαστηρίου χρειάζεται η εμπλοκή του ιδίου, που αφενός την διατάσσει και ταυτόχρονα την εποπτεύει. Επομένως, η διαιτητική απόφαση πρέπει κατά κάποιο τρόπο να καταχωριστεί, να "εγγραφεί" δηλαδή στα αρχεία του πρωτοκολλητείου ως απόφαση Δικαστηρίου, για να προχωρήσει η εκτέλεση της. Γι' αυτό το σκοπό υπεβλήθη η υπό συζήτηση αίτηση, και μάλιστα επιδόθηκε στους εφεσίβλητους για να προβάλουν ενώπιον του Δικαστηρίου οτιδήποτε ήθελαν, με αναφορά ασφαλώς μόνο στο επίδικο θέμα, της προώθησης δηλαδή της εκτέλεσης της διαιτητικής απόφασης.» Έχει αποφασιστεί επίσης πως αντικείμενο της εν λόγω διαδικασίας δεν είναι αυτή καθ' εαυτή η απόφαση του Διαιτητή, αφού ο Νόμος [άρθρο 52
(4)του Νόμου 22/85] παρέχει σε όποιον θεωρεί τον εαυτό του αδικημένο από την απόφαση του Διαιτητή, δικαίωμα έφεσης στο Επαρχιακό Δικαστήριο, η οποία θα πρέπει να ασκείται μέσα στην ταχθείσα από τον ίδιο τον Νόμο, προθεσμία. Στην υπόθεση Αναφορικά με την Αίτηση της Σωτηρούλλας Κωνσταντινίδου
(1995)1 Α.Α.Δ.827, το Δικαστήριο ανέφερε ότι: «Αντικείμενο της Αίτησης είναι το διάταγμα που εκδόθηκε από το Επαρχιακό Δικαστήριο για την καταχώρηση και εγγραφή της απόφασης του Διαιτητή. Δεν έχει εξηγηθεί όμως ποια είναι η σύνδεση της δικαστικής απόφασης η οποία αφορούσε μόνο στην καταχώρηση και εγγραφή της απόφασης του διαιτητή και συνακόλουθα της παροχής άδειας για εκτέλεση, με το πιο πάνω ζήτημα ουσίας που εγείρεται. Δεν έχει υποστηριχθεί καν ότι το Επαρχιακό Δικαστήριο είχε δικαιοδοσία στο πλαίσιο εκείνης της διαδικασίας, εξέτασης τέτοιου θέματος ή οποιουδήποτε θέματος αναφερόμενου στο περιεχόμενο της απόφασης του Διαιτητή και τελικά δεν έχει υποδειχθεί με ποιο τρόπο, κατά την αντίληψη της Αιτήτριας πάσχει η απόφαση του Επαρχιακού Δικαστηρίου . Δεν είναι αντικείμενο αυτής της διαδικασίας η απόφαση του Διαιτητή και, εν πάση περιπτώσει, επισημαίνω πως το άρθρο 52
(4)του Ν.22/85 παρέχει σε όποιον θεωρεί τον εαυτό του αδικημένο από την απόφαση του Διαιτητή δικαίωμα έφεσης στο Επαρχιακό Δικαστήριο που πρέπει να ασκείται μέσα στην προθεσμία που τάσσει.» Είναι επίσης νομολογημένο πως το Επαρχιακό Δικαστήριο στα πλαίσια της εν λόγω διαδικασίας δεν ελέγχει την ορθότητα της διαιτητικής απόφασης ούτε υπεισέρχεται στην ουσία της διαφοράς. Στην υπόθεση Ανδρέας Χατζηγεωργίου Νικολάου ν. Νέας Συνεργατικής Πιστωτικής Εταιρείας Αγλαντζιάς, Πολιτική Έφεση 357/08 ημερομηνίας 11.4.2012 λέχθηκαν τα εξής: «Το Επαρχιακό Δικαστήριο κατά την ενάσκηση των εξουσιών του στα πλαίσια διαδικασίας εγγραφής και εκτέλεσης διαιτητικής απόφασης δεν ελέγχει την ορθότητα της διαιτητικής απόφασης ούτε υπεισέρχεται στην ουσία της διαφοράς. Από την άλλη όμως, η διαδικασία δεν είναι απλώς τυπική εφόσον δι' αυτής επιδιώκεται η πρόσδοση δικαστικής ισχύος στη διαιτητική απόφαση για σκοπούς εκτέλεσης μέσω του επαρχιακού δικαστηρίου δια της εφαρμογής των ανάλογων δικονομικών μέτρων που εφαρμόζονται για σκοπούς εκτέλεσης δικαστικών αποφάσεων. Γι' αυτόν ακριβώς το λόγο κάθε αίτηση που υποβάλλεται στο επαρχιακό δικαστήριο για εγγραφή και εκτέλεση διαιτητικής απόφασης πρέπει να επιδίδεται στο πρόσωπο προς το οποίο στρέφεται η διαιτητική απόφαση ώστε να έχει την ευκαιρία να προβάλει ο,τιδήποτε που ενδεχομένως έχει σχέση μόνο με το επίδικο θέμα της προώθησης της εγγραφής και εκτέλεσης της διαιτητικής απόφασης χωρίς το δικαστήριο να υπεισέρχεται σε άλλα θέματα, αναγόμενα στην ουσία κλπ της διαφοράς αναφορικά με την οποία εκδόθηκε η διαιτητική απόφαση. Βασική προϋπόθεση για την εγγραφή της διαιτητικής απόφασης είναι η διαπίστωση ότι η εν λόγω απόφαση φέρει τα απαραίτητα χαρακτηριστικά στοιχεία έγκυρης διαιτητικής απόφασης και ότι γνωστοποιήθηκε στο πρόσωπο εναντίον του οποίου στρέφεται.» Το Δικαστήριο κατά την εξέταση Αίτησης όπως η υπό κρίση, εξετάζει περιορισμένα ζητήματα τα οποία καθορίστηκαν νομολογιακά. Στην υπόθεση Μανώλης Χριστοφή ν. Συνεργατικής Πιστωτικής Εταιρείας Λατσιών, ECLI:CY:AD:2014:A413, Πολιτική Έφεση αρ.87/11, ημερομηνίας 20 Ιουνίου 2014 αναφέρονται τα εξής: «Το πρωτόδικο δικαστήριο κατά την εξέταση της αίτησης ημερ. 3.12.2007, γι' εγγραφή της διαιτητικής απόφασης, όφειλε μόνο να διαπιστώσει κατά πόσο αυτή επιδόθηκε, ότι η απόφαση έφερε τα απαραίτητα χαρακτηριστικά στοιχεία έγκυρης διαιτητικής απόφασης και ότι γνωστοποιήθηκε στον εφεσείοντα.» Τούτων λεχθέντων επανέρχομαι στην υπό κρίση Αίτηση. Καταδεικνύεται από τους λόγους Ένστασης πως τα παράπονα του Καθ' ου η Αίτηση άπτονται αυτής καθ' εαυτής της απόφασης του διαιτητού και του τρόπου που αυτός ενήργησε. Εν πρώτοις θα πρέπει να λεχθεί πως η διαιτητική απόφαση ημερομηνίας 1.11.2013 (Τεκμήριο Α στην συνοδεύουσα την Αίτηση, Ένορκη Δήλωση του Φίλιππου Βακανά) φέρει τα απαιτούμενα χαρακτηριστικά έγκυρης διαιτητικής απόφασης. Είναι διατυπωμένη με σαφή και ξεκάθαρο τρόπο, χωρίς να αφήνει κενά ερμηνείας ή αβεβαιότητας είτε για τα πρόσωπα στα οποία απευθύνεται (Αιτητές και Καθ' ου η Αίτηση) είτε για οτιδήποτε άλλο. Στο σημείο αυτό θα πρέπει να λεχθεί πως δεν απαιτείται η διαιτητική απόφαση να είναι διατυπωμένη με συγκεκριμένο τρόπο. Αρκεί να είναι διατυπωμένη με ξεκάθαρο και σαφή τρόπο. Τούτο προκύπτει και από το σύγγραμμα Ηalsbury's Laws of England, 3η έκδοση, Τόμος 2, σελ.42, παρ.96, όπου στο ζήτημα της διατύπωσης μιας διαιτητικής απόφασης, αναφέρεται ότι: «No particular form of words is requisite for the validity of an award; it may be expressed in such language as the arbitrator or umpire thinks fit provided its meaning is clear. An ambiguous or uncertain award is bad and cannot be enforced.» Η διαιτητική απόφαση γνωστοποιήθηκε στον Καθ' ου η Αίτηση στις 29.6.2016. Στην Ένορκη Δήλωση που υποστηρίζει την Αίτηση επισυνάπτεται ως Τεκμήριο Β, το σχετικό επιδοτήριο σύμφωνα με το οποίο η διαιτητική απόφαση επεδόθη στον Καθ' ου η Αίτηση στις 29.6.2016, χωρίς αυτός να υπογράψει. Έχοντας υπόψη τα όσα ο Νόμος και η νομολογία επιτάσσουν είναι προφανές ότι πληρούνται όλες οι προϋποθέσεις που πρέπει να συντρέχουν ώστε η Αίτηση να εγκριθεί. Κανένας από τους λόγους Ένστασης δεν μπορεί να εξεταστεί στο πλαίσιο της άσκησης της εξουσίας του Δικαστηρίου, για εξέταση του αιτήματος για εγγραφή της διαιτητικής απόφασης. Τα θέματα τα οποία ανάγονται στην ουσία της διαφοράς σε σχέση με την οποία εκδόθηκε η διαιτητική απόφαση ή σε σχέση με την διαδικασία της διαιτησίας, αυτής καθ' εαυτής και τον διορισμό του διαιτητή, ο Καθ' ου η Αίτηση όφειλε να τα εγείρει ενώπιον του διαιτητή στα πλαίσια της διαδικασίας της διαιτησίας (από την διαιτητική απόφαση προκύπτει πως ειδοποιήθηκε κατάλληλα να παρευρεθεί πλην όμως δεν παρουσιάστηκε) ή στα πλαίσια έφεσης που είχε δικαίωμα να υποβάλει ενώπιον του αρμόδιου Επαρχιακού Δικαστηρίου εντός 21 ημερών από την γνωστοποίηση σ' αυτόν της διαιτητικής απόφασης, όπως προνοεί το άρθρο 52
(4)του περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμου, κάτι όμως που δεν έπραξε. Ελλείψει έφεσης, η διαιτητική απόφαση κατέστη τελεσίδικη και εφόσον πληρούνται όλες οι απαιτούμενες προϋποθέσεις, δύναται να εγγραφεί και να εκτελεστεί ωσάν να ήταν απόφαση πολιτικού Δικαστηρίου. Ως εκ τούτου η Αίτηση εγκρίνεται και εκδίδεται Διάταγμα ως η παράγραφος 1. Τα έξοδα της Αίτησης, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται προς όφελος των Αιτητών και σε βάρος του Καθ' ου η Αίτηση. (Υπ.) .................................................. Στ. Τσιβιτανίδου-Κίζη, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής ΣΤΚ/ΑΓ Subject: Civil/Other Action/Final Αναφορά: Εγγραφή εκτέλεσης διαιτητικής απόφασης cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.