← Κύπρος

ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ ΜΙΧΑΛΗ ΚΟΜΠΟΥ κ.α. ν. ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΠΑΡΑΣΚΕΥΟΥ κ.α., Γεν. Αιτ: 276/2011, 30/3/2018

ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ ΜΙΧΑΛΗ ΚΟΜΠΟΥ κ.α. ν. ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΠΑΡΑΣΚΕΥΟΥ κ.α., Γεν. Αιτ: 276/2011, 30/3/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2018:A125 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Στ. Λουκίδου-Βασιλείου Ε.Δ. Αναφορικά με τον Περί Ακινήτης Ιδιοκτησίας (Διακατοχή Εγγραφή και Εκτίμησης) Νόμο ΚΕΦ.224 άρθρα 58 και 80 Γεν. Αιτ: 276/2011 ΜΕΤΑΞΥ: 1.ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ ΜΙΧΑΛΗ ΚΟΜΠΟΥ 2.ΙΩΑΝΝΟΥ ΜΑΡΙΟΥ ΔΕΣΠΟΙΝΑ Αιτήτρια/ Εφεσείουσα και

  1. ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΠΑΡΑΣΚΕΥΟΥ
  2. ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ ΑΘΑΝΑΣΗ ΠΑΝΙΚΟΣ
  3. ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ ΜΑΡΙΑ Καθ' ων η Αίτηση/ Εφεσίβλητοι -------------------- Ημερομηνία: 30.3.2018 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για την Αιτήτρια / Εφεσείουσα: κα Ε. Ζήνωνος για κα Γιάννα Κλεάνθους Για τους Καθ' ων η Αίτηση/ Εφεσίβλητους: κ. Γεώργιος Τσίκκος Α Π Ο Φ Α Σ Η Με την παρούσα Αίτηση/Έφεση (η «Έφεση») η Αιτήτριες/ Εφεσείουσες (οι «Αιτήτριες»), επιδιώκουν τις ακόλουθες θεραπείες οι οποίες παρατίθενται αυτούσιες: (α) Διάταγμα και/ή απόφαση τον Σεβαστού Δικαστηρίου η οποία να ακυρώνει και/ή παραμερίζει (set aside) και/ή να δηλώνει και/ή να κηρύσσει ως άκυρη και/ή παράνομη και/ή στερημένη οιονδήποτε αποτελέσματος και/ή να προβαίνει στην ακύρωση της διαταγής και/ή γνωστοποίησης και/ή ειδοποίησης και/ή απόφασης ημερμ. 18/03/2011 του Διευθυντή η οποία εξεδόθη στα πλαίσια της αίτησης αρ. ΑΧ 1796/04 με την οποία αυτός αποφάσισε και/ή πληροφόρησε τις Αιτήτριες/Εφεσείουσες ότι η έκταση γης που σημειώνεται με μπλε χρώμα στο σχέδιο που είναι κολλημένο στο πίσω μέρος της ειδοποίησης αυτής, αποτελεί μέρος τον ακινήτου με αριθμό τεμαχίου 385, του Κυβερνητικού Χωρομετρικού Σχεδίου 59/09.02.01 και είναι μέρος της εγγραφής 1/44543 στο όνομα των Καθ' ων η αίτηση/Εφεσιβλήτων και όχι μέρος του ακινήτου της Αιτητριών/Εφεσειουσών με αριθμό εγγραφής 1/60103, Τεμάχιο 409, Φύλλο/Σχέδιο 59/09.02.
  4. (β) Όπως το Δικαστήριο αποφασίσει ότι η ως άνω αναφερθείσα έκταση γης, η οποία σημειώνεται με χρώμα μπλε στο ως άνω αναφερθέν Κυβερνητικό Χωρομετρικό Σχέδιο και παρουσιάζεται ως μέρος τον τεμαχίου με αριθμό 385, ανήκει στην Αιτήτριες/Εφεσείουσες και συμπεριλαμβάνεται στο τίτλο με αριθμό εγγραφής 1/60103, Τεμάχιο 409, Φύλλο/Σχέδιο 59/09.02.
  5. (γ) Διάταγμα και/ή απόφαση του Δικαστηρίου, το οποίο να διατάσσει την ακύρωση από τα μητρώα κα/ή χωρομετρικά σχέδια του Κτηματολογίου και Χωρομετρίας, της εγγραφής της προαναφερόμενης έκτασης γης στο προαναφερόμενο τεμάχιο
  6. (δ) Διάταγμα και/ή απόφαση του Δικαστηρίου με την οποία να τροποποιούνται τα χωρομετρικά σχέδια που αφορούν τα πιο πάνω ακίνητα και/ή τεμάχια, ούτως ώστε αυτά να ανταποκρίνονται με την επί τόπου κατάσταση και ειδικότερα ως προς το σύνορο των πιο πάνω τεμαχίων. (ε) Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να διατάσσεται η τροποποίηση των τίτλων των πιο πάνω ακινήτων, ούτως ώστε αυτά να ανταποκρίνονται με την επί τόπου κατάσταση. (στ) Οποιαδήποτε άλλη ή περαιτέρω θεραπεία και/ή διάταγμα και/ή απόφαση, την οποία το Δικαστήριο θα Θεωρήσει ως ορθή και δίκαιη να εκδώσει υπό τις περιστάσεις. Η Έφεση βασίζεται στα άρθρα 58, 80 και 85 του Περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμου, Κεφ. 224 όπως αυτός τροποποιήθηκε, στον Περί Δικαστηρίων Νόμο του 1960 (Νόμος 14/60) άρθρο 29, στους περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Κανονισμούς του 1956, Κανονισμοί 5, 6, 7, 16 και 17, στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.48, θ.θ.1, 2, 3 και 9 και στις συμφυείς εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου. Η Έφεση στηρίζεται στους ακόλουθους λόγους:
  7. O Διευθυντής πήρε την εν λόγω απόφαση ημερ. 18/3/2011 καθ' υπέρβαση των εξουσιών που του παρέχει ο Νόμος Περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Κεφ. 224 ως και των τροποποιήσεων του.
  8. Η εν λόγω απόφαση ημερμ. 18/3/2011 του Διευθυντή είναι παράνομη και/ή εσφαλμένη και/ή αυθαίρετη ως μη βασιζόμενη επί όλων των πραγματικών δεδομένων της υπόθεσης.
  9. Η απόφαση ημερμ. 18/3/2011 του Διευθυντή δεν είναι και/ή δεν είναι δεόντως αιτιολογημένη και/ή πάσχει από έλλειψη αιτιολογίας και/ή από μη επαρκή αιτιολογία και/ή από έλλειψη ρητής αναφοράς στους παράγοντες που λήφθηκαν υπόψη για τη λήψη της απόφασης ημερ. 18/3/
  11. Ο Διευθυντής αγνόησε παντελώς την μαρτυρία και/ή τα πραγματικά γεγονότα με τα οποία σχετίζεται η εν λόγω απόφαση ημερ. 18.3.
  13. Ο Διευθυντής και/ή οι αντιπρόσωποι του και/ή άλλως έκαναν και/ή προέβησαν σε λανθασμένες μετρήσεις και/ή εκτιμήσεις και/ή αγνόησαν παντελώς την επί τόπου κατάσταση.
  14. Ο Διευθυντής και/ή οι αντιπρόσωποι του και/ή άλλως αγνόησαν παντελώς την επιτόπου κατάσταση η οποία προϋπήρχε προ πολλών χρόνων.
  15. Η επιτόπια εξέταση που έγινε στις 08/1/2010 από τον Διευθυντή και/ή τους αντιπροσώπους του και/ή άλλως, έγινε με τρόπο αυθαίρετο και/ή λανθασμένο και/ή αντικανονικό.
  16. Κατά την επιτόπια εξέταση στις 08/1/2010 δεν χρησιμοποιήθηκαν τα ορθά μέσα επίλυσης της διαφοράς και/ή χρησιμοποιήθηκαν λανθασμένα κριτήρια και/ή λανθασμένη μέτρηση.
  17. Κατά την επιτόπια εξέταση στις 08/1/2010 χρησιμοποιήθηκαν ανεπαρκή και/ή ανακριβή όργανα μέτρησης.
  18. Κατά την επιτόπια εξέταση στις 08/1/2010 ο Διευθυντής και/ή οι αντιπρόσωποι του και/ή άλλως, δεν χρησιμοποίησαν σταθερά σημεία για την καταμέτρηση επί του εδάφους και/ή χρησιμοποίησαν λανθασμένα σημεία.
  19. Κατά την επιτόπια εξέταση δεν ακολουθήθηκε η ορθή και/ή κανονική διαδικασία και/ή πρακτική.
  20. Ο Διευθυντής παρέλειψε να εξετάσει την υπό κρίση υπόθεση ακολουθώντας την ορθή και/ή νενομισμένη διαδικασία και/ή πρακτική.
  21. Ο Διευθυντής παρέλειψε να εξετάσει την υπό κρίση υπόθεση τηρώντας τις αρχές της φυσικής δικαιοσύνης και/ή να εξετάσει αυτή δίκαια.
  22. H απόφαση ημερ. 18/3/2011 του Διευθυντή είναι εσφαλμένη, αυθαίρετη και στηρίζεται σε πλάνη περί τα πράγματα και/ή σε εσφαλμένα νομικά κριτήρια. Η Έφεση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση της Αιτήτριας 1 η οποία δηλώνει ότι είναι εξουσιοδοτημένη και από την αδελφή της Αιτήτρια 2 να προβεί στην ένορκη δήλωση. Όπως αναφέρει η ίδια και η Αιτήτρια 2 είναι οι εγγεγραμμένες κατά ½ εξ αδιαιρέτου μερίδιο ολόκληρου του ακινήτου με αρ. εγγραφής 1/60104, Φύλλο/Σχέδιο 59/09.02.01, Τεμάχιο
  23. Το εν λόγω τεμάχιο λήφθηκε δυνάμει δωρεάς από τη μητέρα τους και προέκυψε από το διαχωρισμό του τεμαχίου με αρ. 384 το οποίο χωρίσθηκε σε διάφορα τεμάχια ως εμφαίνοντα επί του επίσημου κτηματικού σχεδίου το οποίο επισυνάπτεται επί της προσβαλλόμενης απόφασης του Διευθυντή ημερ. 18/3/
  24. Το τεμάχιο υπ' αρ. 411 ανήκει στην Αιτήτρια 2 το όλο μερίδιο, το τεμάχιο υπ' αρ. 410 ανήκει στην ίδια το όλο μερίδιο, το τεμάχιο υπ' αρ. 408 ανήκει στον αδελφό της Ιωσήφ Σολωμού το όλο μερίδιο και το τεμάχιο υπ' αρ. 407 ανήκει στον αδελφό της Ανδρέα Σολωμού το όλο μερίδιο. Οι Καθ'ων η Αίτηση/Εφεσίβλητοι είναι οι εξ αδιαιρέτου εγγεγραμμένοι ιδιοκτήτες του τεμαχίου με αρ. 385 το οποίο απέκτησαν περί το έτος 1960 δια δωρεάς από τον Ιωσήφ Τσιάκκα. Αναφέρει ότι σύμφωνα με συμβουλή που έλαβε από ιδιώτη χωρομέτρη, ο οποίος διεξήγαγε χωρομετρική εργασία επί του εν λόγω ακινήτου και θα ετοιμάσει σχετική έκθεση/εμπειρογνωμοσύνη, η απόφαση του Διευθυντή του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας είναι εσφαλμένη, καθ' ότι ο Διευθυντής και/ή αντιπρόσωπος του οροθέτησε εσφαλμένα και/ή παράνομα και/ή αυθαίρετα και/ή άλλως πως κατά την επιτόπια εξέταση στις 08/1/2010 το κοινό εγγεγραμμένο σύνορο των δύο ακινήτων με αποτέλεσμα στην συνέχεια να προβεί σε εσφαλμένο και/ή παράνομο και/η αυθαίρετο συμπέρασμα και/ή απόφαση προς επίλυση της συνοριακής διαφοράς. Αναφέρει περαιτέρω ότι ο Κτηματολογικός λειτουργός, δεν έλαβε υπόψη του κατά το χρόνο της οριοθέτησης την επιτόπια κατάσταση, η οποία προϋπήρχε από δεκάδες χρόνια και με βάση την οποία η ίδια και η Αιτήτρια 2 από το έτος 1993 δυνάμει ξεχωριστού τίτλου εγγραφής, μέχρι και σήμερα κατέχουν και χρησιμοποιούν αδιαφιλονίκητα το διαφιλονικούμενο μέρος, αλλά και προγενέστερα η μητέρα τους. Υποστηρίζει ότι το σχεδιάγραμμα του αρμοδίου υπαλλήλου του Κτηματολογίου και Χωρομετρίας δεν ανταποκρίνεται προς την πραγματικότητα και/ή την επί τόπου κατάσταση των δυο ακινήτων καθώς και ότι η απόφαση του Διευθυντή έχει στηριχθεί σε λανθασμένα σχέδια με αποτέλεσμα να αυξάνεται η έκταση του ακινήτου Καθ' ων η Αίτηση. Είναι τέλος η θέση της ότι ο αρμόδιος λειτουργός και/ή ο Διευθυντής δεν έλαβαν καθόλου υπόψη το γεγονός ότι το ίδιο το Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο Λεμεσού εξέδωσε ξεχωριστούς τίτλους ιδιοκτησίας μεταξύ άλλων και του τεμαχίου 409, το οποίο αποτελούσε μέρος του παλαιού τεμαχίου 384, αφού αναλόγισε στο τεμάχιο με αρ. 409 την έκταση που χρωματίζεται με το χρώμα μπλε στην προσβαλλόμενη απόφαση. Η απόφαση ημερ. 18.3.2011 της οποία ζητείται η ακύρωση και η οποία επισυνάπτεται στην Αίτηση περιλαμβάνει τα ακόλουθα: Και επειδή κατά την επιτόπια εξέταση διεξήχθηκε χωρομετρική εργασία, μετά που υποδείχτηκε διαφιλονικούμενο μέρος ως προς το κοινό εγγεγραμμένο σύνορο των πιο πάνω ακινήτων, Και επειδή μετά τη διεξαγωγή της χωρομετρικής εργασίας, σας υποδείχτηκε το κοινό εγγεγραμμένο σύνορο των εν λόγω ακινήτων σας, αφού τοποθετήθηκαν τα αναγκαία ορόσημα τα οποία, όπως αναφέρθηκε, είναι προσωρινά και υπόκεινται στην έγκριση του Διευθυντή, Και επειδή η διεξαχθείσα χωρομετρική εργασία έχει ελεγχθεί από το Λειτουργό Χαρτογραφήσεων και διαπιστώθηκε ότι είναι απόλυτα ορθή, Και επειδή οι εγγραφές αρ. 44543 και 60103 που καλύπτουν τα τεμάχια 385 και 409 αντίστοιχα, βασίζονται επί του εν χρήσει Κυβερνητικού Χωρομετρικού Σχεδίου 59/09.02.01 και συνεπώς η έκταση που καλύπτουν είναι η έκταση των τεμαχίων 385 και 409 με τα οποία συσχετίζονται, όπως προβλέπεται στο άρθρο 50 του Κεφ. 224 και όχι αυτή που τυχόν "κατέχεται" επιτόπου, Γι' αυτό σας ειδοποιώ ότι η διαφορά σας για το σύνορο μεταξύ των πιο πάνω ακινήτων που εξετάστηκε σε επιτόπια έρευνα στις 4/5/2010 έχει διερευνηθεί πλήρως και αποφάσισα ως εξής: Η έκταση γης που σημειώνεται με ΜΠΛΕ χρώμα στο σχεδιάγραμμα που επισυνάπτεται, αποτελεί μέρος του ακινήτου με αριθμό τεμαχίου 385 του Κυβερνητικού Χωρομετρικού Σχεδίου 59/09.02.01 σε κλίμακα 1:1000 και είναι μέρος της εγγραφής 44543 στο όνομα των Παρασκευούς Γεωργίου, Πανίκου Αθανάση Στυλιανού και Μαρίας Στυλιανού (αιτητές)». Οι Καθ' ων η Αίτηση/ Εφεσίβλητοι, καταχώρισαν ένσταση η οποία βασίζεται στα άρθρα 50, 58, 80 και 85 του Περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμου, Κεφ. 224 όπως αυτός τροποποιήθηκε, στους περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Κανονισμούς του 1956, στη Δ.48 των Θεσμών της Πολιτικής Δικονομίας στη σχετική νομολογία και εν γένει πρακτική του Δικαστηρίου. Η ένσταση βασίζεται στους ακόλουθους λόγους: (α) Ο Διευθυντής ενέργησε σύμφωνα με τις πρόνοιες του Περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμησης) Νόμου Κεφ. 224, και τις σχετικές τροποποιήσεις, στους Περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας Κανονισμούς του
  25. (β) Ο Διευθυντής κατά την έκδοση της απόφασης ημερ. 18/03/2011 βασίστηκε στο εν χρήση σχέδιο με το οποίο εκδόθηκαν οι σχετικοί τίτλοι των επίδικων ακινήτων και τους σχετικούς φακέλους. (γ) Ο Διευθυντής κατά την έκδοση της απόφασης βασίστηκε σε σωστές μετρήσεις και ακολούθησε την ορθή πρακτική και διαδικασία. (δ) Η απόφαση του Διευθυντή του Κτηματολογίου είναι δεόντως αιτιολογημένη και κατά την έκδοση της λήφθηκαν υπόψην οι αρχές της φυσικής δικαιοσύνης. (ε) Ο Διευθυντής και/ ή οι αντιπρόσωποι του, κατόπιν επιτόπιας εξέτασης της υπόθεσης προέβησαν στις ορθές μετρήσεις και/ ή έλαβε υπόψη του τα πραγματικά γεγονότα και μαρτυρία. (στ) Οι αιτούμενες αξιώσεις των Αιτητών είναι αυθαίρετες και αυτές δεν βασίζονται στον Νόμο και την σχετική Νομολογία. (ζ) Οι καθ' ων η αίτηση αρνούνται τους εν τη Αίτηση ισχυρισμούς των Αιτητών και ισχυρίζονται πως το επίδικο σύνορο καθορίστηκε με βάση το εν χρήσει χωρομετρικό σχέδιο και η χωρομετρική εργασία έγινε με σύγχρονα χωρομετρικά όργανα. (η) Η παρούσα αίτηση/ έφεση είναι λανθασμένη και/ ή αντίθετη του νόμου και των κανονισμών και σε αυτή Θα έπρεπε να συμπεριληφθεί και ο Διευθυντής ως διάδικος. Η Ένσταση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση της Καθ' ης η Αίτηση 1 η οποία δηλώνει εξουσιοδοτημένη να προβεί στην ένορκη δήλωση και από τους καθ' ων η αίτηση 2 και
  26. Όπως αναφέρει είναι συνιδιοκτήτρια με τους Καθ' ων η Αίτηση 2 και 3 του ακινήτου με αρ. εγγραφής 44543, τεμάχιο 385, Φύλλο/ Σχέδιο 59/09.02.01, τμήμα
  27. Το 2004 καταχώρισαν αίτηση για επίλυση συνοριακής διαφοράς. Η απόφαση του Διευθυντή, με την οποία συμφωνεί, εκδόθηκε στις 18/3/
  28. Το σύνορο, σύμφωνα με την ίδια, καθορίστηκε με βάση τα χωρομετρικά σχέδια και είναι ορθό. Ο Διευθυντής μετά που του επιδόθηκε η αίτηση καταχώρισε στις 12/5/2011 αιτιολογημένη έκθεση βάσει του Κ6

(2)από το περιεχόμενο της οποίας καταγράφονται τα ακόλουθα: «. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . ....
  1. Στις 8 Ιανουαρίου 2010 έγινε επιτόπια εξέταση από τον κτηματολόγο Σωτήρη Νικολαΐδη σε συνεργασία με τον χωρομέτρη Νικόλα Παναγή. Παρόντες ήταν η Παρασκευού Γεωργίου, ο Πανίκος Αθανάση Στυλιανού, ο Μιχάλης Κλαδευτηράς (ως πληρεξούσιος αντιπρόσωπος της Μαρίας Στυλιανού για το τεμάχιο 385) και η Παναγιώτα Μιχάλη Κόμπου για το τεμάχιο
  3. Κατά την επιτόπια εξέταση διαπιστωθεί ότι υπήρχε συνοριακή διαφορά και μεταξύ των τεμαχίων 385 και 409, το οποίο κατά το ½ μερίδιο ανήκε στην ίδια ιδιοκτήτρια του τεμαχίου 410, ήτοι της Παναγιώτας Μιχάλη Κόμπου και το άλλο ½ μερίδιο στη Δέσποινα Μάριου Ιωάννου. Μετά το πέρας της χωρομετρικής εργασίας οι ενδιαφερόμενοι υπέγραψαν δήλωση, που αφορούσε φιλική διευθέτηση της διαφοράς του τεμαχίου 385 με το τεμάχιο 410 (τα οποία αφορούσε και η αίτηση ΑΧ 1796/2004). Συμφώνησαν επιπλέον για τη διευθέτηση σχετικά με τη διαφορά του τεμαχίου 385 με το τεμάχιο 409, υπογράφοντας και σχετική δήλωση, συνοδευμένη με σχέδιο για την τελική διευθέτηση των διαφορών μεταξύ των τεμαχίων 385, 410,
  4. Η Παρασκευού Γεωργίου, όμως, με επιστολή της ημερομηνίας 11 Ιανουαρίου 2010 απέσυρε τη συγκατάθεσή της για την πιο πάνω διευθέτηση.
  5. Ενόψει των πιο πάνω, ζητήθηκε από τους αιτητές της αίτησης ΑΧ 1796/2004 όπως συμπληρωματικά υποβληθεί αίτηση διαφοράς συνόρων και για τα τεμάχια 385 και 409, πράγμα το οποίο έγινε στις 22 Φεβρουαρίου
  7. Όσον αφορά την εξέταση της διαφοράς αυτής, ήτοι μεταξύ των τεμαχίων 385 και 409, αποτελεί αντικείμενο της Γενικής Αίτησης αρ. 276/2011, η οποία συνυποβάλλεται με την Αιτιολογημένη Απόφαση του Διευθυντή του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας στην Γενική Αίτηση αρ. 275/
  9. Αφού υπεδείχθησαν από τους αιτητές στην αίτηση ΑΧ 1796/2004 το διαφιλονικούμενο μέρος, ο χωρομέτρης προέβηκε σε χωρομετρική εργασία και τοποθέτησε τα ορόσημα που καθορίζουν τη θέση του εγγεγραμμένου κοινού συνόρου των ακινήτων με αριθμό τεμαχίων 385 και 409, Φ/Σχ. 59/09.02.
  10. Υπεδείχθησαν τρία ορόσημα (A, B, Γ) για τα διαφιλονικούμενα μέρη, τα οποία φαίνονται στα σχεδιαγράμματα που επισυνάπτονται στο ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Al - Α
  11. (Σημείωση: το σημείο B αφορά και τη Γενική Αίτηση 256/11, και το σημείο Α μόνο τη Γενική Αίτηση 256/11).
  12. Η Χωρομετρική Εργασία που έγινε, ελέγχθηκε και ετοιμάστηκαν από το λειτουργό χαρτογραφίας του γραφείου μου, τα πιο πάνω σχεδιαγράμματα με ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Al - Α4, καθώς επίσης και σχέδιο σε κλίμακα 1:1000 (ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ B).
  13. Στη συνέχεια, εκδόθηκε η απόφαση μου ημερομηνίας 18 Μαρτίου 2011, η οποία κοινοποιήθηκε σ' όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη με συστημένο ταχυδρομείο στις 21 Μαρτίου 2011, στην οποία επισυνάφθηκαν σχεδιαγράμματα όπου σημειωνόταν με μπλε χρώμα η διαφιλονικούμενη έκταση, η οποία αποτελεί μέρος του ακινήτου με αριθμό τεμαχίου 385 του κυβερνητικού χωρομετρικού σχεδίου 59/09.02.01, σε κλίμακα 1:1000 και είναι μέρος της εγγραφής 44543, στο όνομα της Παρασκευούς Γεωργίου, Πανίκου Αθανάση Στυλιανού και Μαρίας Στυλιανού.
  14. Τα εγγεγραμμένα εμβαδά των κτημάτων τόσο των Αιτητριών/Εφεσειουσών όσο και των καθ' ων η Αίτηση/Εφεσιβλήτων δεν επηρεάζονται με οποιοδήποτε τρόπο από την απόφασή μου ημερομηνίας 18 Μαρτίου 2011, διότι τα εγγεγραμμένα σύνορα των ακινήτων παραμένουν αναλλοίωτα.» Κατά την ακροαματική διαδικασία ζητήθηκε και έγινε αντεξέταση επί της ενόρκου δηλώσεως της Αιτήτριας
  15. Απαντώντας σχετικές ερωτήσεις μεταξύ άλλων ανέφερε ότι ο διαχωρισμός του τεμαχίου από το οποίο προέκυψε το τεμάχιο 409 έγινε κατά το 1991-
  16. Ανέφερε ότι μετά την έκδοση της απόφασης του Διευθυντή κάλεσε ιδιώτη χωρομέτρη για να διενεργήσει εκ μέρους της χωρομετρική εργασία στα επίδικα ακίνητα. Ακολούθως όμως μετάνιωσε επειδή όπως ισχυρίσθηκε πλησίασε τον χωρομέτρη η καθ΄ης η αίτηση 3 και στη συνέχεια δεν τον κάλεσε ξανά για το λόγο ότι συγγενικό της πρόσωπο αντιμετώπιζε πρόβλημα υγείας. Απαντώντας επίσης σχετική ερώτηση ανέφερε ότι μέσα στο διαφιλονικούμενο μέρος υπάρχει γκαράζ με τσίγκους το οποίο ανεγέρθηκε το
  17. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Η εξουσία του Δικαστηρίου για αναθεώρηση της απόφασης του Διευθυντή απορρέει από το άρθρο 80 του Κεφ.
  18. Ο τρόπος που πρέπει να προσεγγίζεται η απόφαση του Διευθυντή από το Δικαστήριο υποδείχθηκε στις υποθέσεις Καφιέρος v. Θεοχάρους
(1978)1 Α.Α.Δ. 619 σελ. 643, Αθανάση v. Χατζημάμα
(1990)1 Α.Α.Δ. 208, Σολομώντος v. Παπανεοκλή
(1992)1 (Β) Α.Α.Δ. 906, 912, 913, Κουμή v. Κούντουρου
(1992)1 (Β) Α.Α.Δ. 1313 και Χειμώνα v. Γεωργίου κ.α.
(1999)1(Α) 108. Στην υπόθεση Αριστοτέλους ν. Χ'' Κυριάκου κ.ά.
(2001)1 ΑΑΔ 100 λέχθηκε ότι λόγοι ακύρωσης που λαμβάνονται υπόψη από το Ανώτατο Δικαστήριο για ακύρωση μιας διοικητικής πράξης, όπως για παράδειγμα παράβαση των αρχών της φυσικής δικαιοσύνης, έλλειψη δέουσας έρευνας, έλλειψη αιτιολογίας, πλάνη περί το νόμο ή τα πράγματα, τυγχάνουν ανάλογης εφαρμογής και σε υποθέσεις όπως την παρούσα. Αναφέρθηκαν επίσης τα ακόλουθα: « Ωστόσο το Επαρχιακό Δικαστήριο δεν θα αντικαταστήσει εύκολα την δική του διακριτική ευχέρεια με εκείνη του Διευθυντή. Θα υιοθετήσει τέτοια πορεία μόνο εφόσον υπάρχουν ισχυροί λόγοι οι οποίοι αποδεικνύονται με αποδεκτή μαρτυρία και οι οποίοι συνηγορούν προς αυτή την κατεύθυνση (βλ. Kafieros (πιο πάνω) σελ. 643, 644, Peyiotis and Another v. Polemides
(1982)1 C.L.R. 442, 450, Λιασίδης v. Γενικού Εισαγγελέα κ.ά.
(1989)1 Α.Α.Δ. 185, Αθανάση κ.ά. v. Χατζημάμα κ.ά.
(1990)1 Α.Α.Δ. 208, 210,Σολομώντος v. Παπανεοκλή
(1992)1 Α.Α.Δ. 906, 912, Παύλου κ.ά. v. Νεοφύτου μέσω Κλείτου Καζαφανιώτη ως πληρεξουσίου αντιπροσώπου
(1995)1 Α.Α.Δ. 973, 977. Βλ. και Georghiou v. Hjiphesa
(1970)1 C.L.R. 58).» Οι πιο πάνω αρχές επαναλήφθηκαν και στην απόφαση Αντώνη Χρίστου Χατζησωφρονίου κ.α. ν. Παναγιώτα Ονησιφόρου Δημοσθένους
(2011)1Β ΑΑΔ 885 ενώ ίδια υιοθετούνται και στο ακόλουθο απόσπασμα από την υπόθεση Κουντουρίδη κ.ά. ν. Νικολάου
(2008)1 (Α) Α.Α.Δ. 412: «. στις υποθέσεις του είδους το πρωτόδικο Δικαστήριο λειτουργεί με βάση δικαιοδοσία που αφορά την αναθεώρηση απόφασης διοικητικού οργάνου που επενεργεί στον τομέα του ιδιωτικού δικαίου». (Ειρήνη Κάκουλλου ν. Χαραλάμπους Ποχουζούρη
(1992)1 A.A.Δ. 1503.). Το Δικαστήριο δύναται σε διαδικασίες αίτησης/έφεσης με βάση το άρθρο 80 του περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμου Κεφ. 224, όπως έχει τροποποιηθεί, να προβεί σε αναψηλάφηση της απόφασης του Διευθυντή του Κτηματολογίου, ακολουθώντας συναφείς προς την αναθεωρητική διαδικασία του Ανωτάτου Δικαστηρίου αρχές, δικαιούμενο όμως ταυτόχρονα να υποκαταστήσει τη δική του απόφαση για αυτή της διοίκησης. (Καφιέρος ν. Θεοχάρους
(1978)1 A.A.Δ. 619). Περαιτέρω το Δικαστήριο ερευνά όχι μόνο αν η απόφαση του Κτηματολογίου ήταν εύλογη υπό τις περιστάσεις αλλά αν ήταν και ουσιαστικά ορθή. (Κουμή ν. Κούντουρου
(1992)1 A.A.Δ. 1312 και Σάββα ν. Κώστα
(2003)1 A.A.Δ. 1944).» Τα πιο πάνω επαναλαμβάνονται και στην πιο πρόσφατη υπόθεση Είκοσι κ.ά. ν. Αργυρίδη
(2012)1(Β) Α.Α.Δ. 1859 στην οποία λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Όπως επισημάνθηκε και από την πρωτόδικη δικαστή, με αναφορά στην υπόθεση Αριστοτέλους ν. Χατζηκυριάκου
(2001)1 ΑΑΔ 100, ο Διευθυντής ενεργώντας στα πλαίσια των εξουσιών που του παρέχονται από τα άρθρα 50 και 58 για επίλυση συνοριακών διαφορών, έχει ευρεία διακριτική ευχέρεια, η ενάσκηση της οποίας εμπίπτει στη σφαίρα του ιδιωτικού δικαίου (βλ. επίσης Χατζησοφρωνίου ν. Δημοσθένους, Πολ. Έφ. 111/08, ημερ. 20.5.2011). Το Επαρχιακό Δικαστήριο, κατά τον έλεγχο της νομιμότητας και ορθότητας της απόφασης του Διευθυντή, δυνάμει του μηχανισμού που παρέχεται από το άρθρο 80 του Κεφ. 224, εφαρμόζει τις αρχές που διέπουν το δικαστικό έλεγχο διοικητικών πράξεων. Ωστόσο, το Επαρχιακό Δικαστήριο δικαιούται να αντικαταστήσει την κρίση του Διευθυντή, αλλά θα πρέπει να υπάρχουν ισχυροί λόγοι για να ακολουθήσει μια τέτοια πορεία.» Το βάρος βρίσκεται στους ώμους του εφεσείοντα να αποδείξει ότι η απόφαση του Διευθυντή είναι λανθασμένη (Βλ. Μυριάνθη Παναγιώτη Προκοπίου ν. Jacquelin Lesley Ryan κ.α.,
(2012)ΙΓ Α.Α.Δ 1982, Ανδρέας Αριστοτέλους ν. Σωτήρη Χ΄΄ Κυριάκου κ.α.
(2001)1 ΑΑΔ 100). Ως προς το βάρος απόδειξης που πρέπει να αποσείσει ο Εφεσείων, σχετικό είναι το ακόλουθο απόσπασμα από την απόφαση Κτωρίδη ν. Επάρχου Λεμεσού κ.α.
(2005)1Α ΑΑΔ 541 : «Να παρατηρήσουμε όμως και κάτι άλλο. Όπως τόνισε ο ευπαίδευτος πρωτόδικος Δικαστής, με πλήρη επίγνωση των αρχών που διέπουν το θέμα, αν και κατά το δικαστικό έλεγχο που προσφέρει το άρθρο 80 το Δικαστήριο υπεισέρχεται στην ίδια την ουσιαστική ορθότητα της απόφασης του Διευθυντή και δεν περιορίζεται στην εξωτερική νομιμότητα της, το βάρος είναι στον Εφεσείοντα/Αιτητή να καταδείξει ότι η απόφαση του Διευθυντή, ως του κατ' εξοχήν αρμόδιου στο πράγμα, είναι λανθασμένη, εγχείρημα όχι ευχερές και μέλλον να επιτύχει μόνο αν συντρέχουν ισχυροί λόγοι που να το στηρίζουν». Οι συνήγοροι με τις γραπτές αγορεύσεις τους προώθησαν τις εισηγήσεις της πλευρά που έκαστος εκπροσωπεί. Οι εισηγήσεις της πλευράς των Αιτητριών στο στάδιο των αγορεύσεων επικεντρώθηκαν στη θέση τους ότι το γκαράζ εντός του διαφιλονικούμενου μέρους υπήρχε πριν από τον διαχωρισμό του τεμ.384 καθώς και στο ότι η απόφαση δεν είναι επαρκώς αιτιολογημένη. Τέθηκε επίσης το θέμα ελλιπούς νομικής βάσης στην ειδοποίηση ένστασης, Η πλευρά των καθ΄ων η αίτηση κατά την δική της αγόρευση εισηγήθηκε ότι οι Αιτήτριες δεν απέσεισαν το βάρος που έφεραν να αποδείξουν ότι η απόφαση του Διευθυντή είναι λανθασμένη εφόσον δεν προσκόμισαν μαρτυρία πραγματογνώμονα. Υποστήριξαν περαιτέρω ότι δεν υπάρχει παρατυπία στην ένσταση καθώς και ότι υπό τις συγκεκριμένες περιστάσεις της υπόθεσης η θέση των Αιτητριών περί του αναιτιολόγητου της απόφασης του Διευθυντή δεν ευσταθεί. Αρχικά σημειώνεται πως η θέση περί ελλιπούς νομικής βάσης στην ένσταση για το λόγο ότι σε αυτή γίνεται μόνο γενική και όχι συγκεκριμένη αναφορά στους Κανονισμούς του 1956, κρίνεται αβάσιμη καθότι δεν πρόκειται για ουσιώδη ή θεμελιώδη παράλειψη. Στην απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου Ζήνων Μερκής ν. Intertobacco (Cyprus) Ltd
(2006)1 (B) ΑΑΔ 788, τονίστηκε η ανάγκη καταγραφής στην αίτηση του νομικού υποβάθρου επί του οποίου στηρίζεται από άποψη ουσίας και όχι δικονομίας. Στην υπό εξέταση περίπτωση στην ένσταση καταγράφονται μεταξύ άλλων τα άρθρα 58 και 80 που πρόκειται για τις πρόνοιες του ουσιαστικού δικαίου και τα οποία προσδιορίζουν πλήρως τη φύση της διαδικασίας καθώς και τη δικαιοδοσία του Δικαστηρίου (βλ. Μάριος Μαχλουζαρίδης v. Χρίστου Ιωαννίδη κ.α.
(1990)1 Α.Α.Δ. 965, Χαράλαμπου Μεττή
(2003)1(Γ) Α.Α.Δ. 1909). Επιπρόσθετα σημειώνεται πως από την εν λόγω παράλειψη δεν διαπιστώνεται παραβίαση βασικών νομικών αρχών και σε καμία περίπτωση δεν έχει καταδειχθεί ότι οι Αιτήτριες επηρεάσθηκαν δυσμενώς. Ερχόμενη στην εξέταση της ουσίας της αίτησης και με βάση την μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον μου κρίνεται ότι οι Αιτήτριες απέτυχαν να αποσείσουν το βάρος που έφεραν να αποδείξουν ότι η απόφαση του Διευθυντή είναι λανθασμένη. Στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση η ομνύουσα, Αιτήτρια 1 ισχυρίζεται ότι έχει πληροφορηθεί από ιδιώτη χωρομέτρη ότι η απόφαση του Διευθυντή είναι εσφαλμένη. Καμία όμως τέτοια μαρτυρία δεν προσκόμισαν οι Αιτήτριες που να αποδεικνύει το λανθασμένο της απόφασης. Η αμφισβήτηση της κτηματολογικής εργασίας που οδήγησε στην επίδικη απόφαση μπορούσε να γίνει με την παρουσίαση ανάλογης βαρύτητας πραγματογνωμοσύνης (Μυριάνθη Παναγιώτη Προκοπίου πιο πάνω). Εντούτοις και για τους μη επαρκείς λόγους που προφασίσθηκε η Αιτήτρια 1 κατά την αντεξέταση της, καμία μαρτυρία ειδικού προσκομίσθηκε που να τεκμηριώνει τις θέσεις που προβάλουν στην έφεση τους οι Αιτήτριες. Παρέμειναν συνεπώς σε επίπεδο ισχυρισμών που δεν τεκμηριώθηκαν με μαρτυρία οι θέσεις των Αιτητριών ότι η απόφαση του Διευθυντή είναι εσφαλμένη, ότι έγιναν λανθασμένες μετρήσεις επί λανθασμένων σταθερών σημείων καθώς και ότι η επιτόπια εξέταση έγινε με τρόπο αντικανονικό και χρησιμοποιήθηκαν ανεπαρκή και ή ανακριβή όργανα μέτρησης. Στο ίδιο επίπεδο παρέμεινε επίσης και η θέση των Αιτητριών ότι το Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο Λεμεσού σε προηγούμενη χωρομετρική εργασία, αναλόγισε στο τεμάχιο με αρ. 409 την έκταση που χρωματίζεται με το χρώμα μπλε στην προσβαλλόμενη απόφαση. Οι Αιτήτριες καμία μαρτυρία προσκόμισαν προς απόδειξη του εν λόγω ισχυρισμού ο οποίος τέθηκε μόνο από την Αιτήτρια 1 η οποία σαφώς και δεν διαθέτει εξειδικευμένα προσόντα και γνώσεις για τον τεκμηριώσει. Οι υπόλοιποι λόγοι έφεσης επικεντρώνονται κυρίως στο ότι ο Διευθυντής αγνόησε παντελώς την επί τόπου κατάσταση. Προς τούτο οι Αιτήτριες ισχυρίζονται ότι κατείχαν το διαφιλονικούμενο μέρος από το 1993 αλλά και προγενέστερα αυτό το κατείχε η μητέρα τους. Κατά την αντεξέταση της η Αιτήτρια 1 ανέφερε επίσης ότι μέσα στο διαφιλονικούμενο μέρος υπάρχει γκαράζ με τσίγκους το οποίο ανεγέρθηκε το 1988. Οι θέσεις όμως αυτές στην προκειμένη περίπτωση από μόνες τους δεν κρίνονται ικανές να οδηγήσουν στην ακύρωση της επίδικης απόφασης. Όπως προκύπτει από την απόφαση του Διευθυντή με τη χωρομετρική εργασία που έγινε επιβεβαιώθηκαν τα επί τόπου εγγεγραμμένα σύνορα βάσει του εν χρήσει χωρομετρικού σχεδίου. Σύμφωνα με τη νομολογία το στοιχείο της επί τόπου κατάστασης χωρίς επαρκή λόγο, δεν μπορεί να υπερισχύσει των εν χρήσει σχεδίων τα οποία, στις περισσότερες των υποθέσεων, αποτελούν ένα αυθεντικό οδηγό σε υποθέσεις συνοριακών διαφορών. Μόνο όπου καταδειχθεί ότι αυτά είναι λανθασμένα, διαφοροποιείται η σημασία τους (βλ. Χρυσάνθη Ευσταθίου Χαραλάμπους v. Έλενα Κωνσταντίνου
(2010)1Γ ΑΑΔ 1972, σελ. 1977- 1978 όπου γίνεται αναφορά στη Ρωσσίδου v. Κυπριανού κ.ά.
(2002)1(Γ) ΑΑΔ 1695 και στην Ε.Κ. Κατέκος Λτδ v. Διευθυντή Κτηματολογίου κ.ά.
(2003)1 ΑΑΔ 256). Στην υπό εξέταση υπόθεση είναι πιστεύω καθοριστικό ότι οι Αιτήτριες δεν αμφισβητούν ότι η χωρομετρική εργασία η οποία και οδήγησε στην επίδικη απόφαση βασίσθηκε στην εφαρμογή των εν χρήσει χωρομετρικών σχεδίων του Κτηματολογίου. Τούτο προκύπτει άλλωστε και από το γεγονός ότι με την Αίτηση τους ζητούν μεταξύ άλλων την ακύρωση και ή την τροποποίηση των χωρομετρικών σχεδίων του Κτηματολογίου έτσι ώστε αυτά να ανταποκρίνονται με την επί τόπου κατάσταση. Θεραπεία βέβαια που δεν μπορεί να αποτελέσει αντικείμενο εξέτασης στην παρούσα διαδικασία αλλά οι Αιτήτριες εφόσον αμφισβητούν την ορθότητα των χωρομετρικών σχεδίων θα έπρεπε να λάβουν άλλα διαβήματα για την διόρθωση τους βάσει των προνοιών του σχετικού Νόμου (βλ. Πίτσα Είκοσι ν Αργυρίδη (πιο πάνω)). Σε κάθε περίπτωση βέβαια υπογραμμίζεται πως στην προκειμένη περίπτωση δεν έχει καταδειχθεί με οποιανδήποτε μαρτυρία ότι τα εν χρήσει σχέδια είναι λανθασμένα. Η πλευρά των Αιτητριών υποστήριξε επίσης ότι η απόφαση του Διευθυντή δεν είναι επαρκώς αιτιολογημένη. Όπως όμως έχει υποδειχθεί στο στάδιο των αγορεύσεων από την πλευρά των Καθ΄ων η Αίτηση, οι Αιτήτριες πριν από την καταχώρηση της υπό εξέταση έφεσης, η οποία έγινε στις 18.4.2011, δεν ζήτησαν, ως είχαν δικαίωμα βάσει του Καν. 6
(1), να λάβουν την αιτιολογημένη απόφαση του Διευθυντή. Όπως πράγματι διαπιστώνεται από το φάκελο του Δικαστηρίου, η αιτιολογημένη απόφαση του Διευθυντή εκδόθηκε στις 12.5.2011 μετά από την καταχώρηση της έφεσης όπως προνοείται στον Καν. 6
(2). Προκύπτει συνεπώς ότι ο λόγος που προβάλλεται στην έφεση περί μη επαρκούς αιτιολογίας αφορά τη γνωστοποίηση της απόφασης του Διευθυντή ημερ. 18.3.2011 η οποία και επισυνάπτεται στην αίτηση. Η εν λόγω γνωστοποίηση όμως δεν απαιτείται από τον Νόμο να περιέχει την αιτιολογία της απόφασης του Διευθυντή, όπως επισημαίνεται και στην απόφαση Θάλεια Ιωάννου Κλεοβούλου ν. Ανδρέα Γιαννακού Χρ. Πελίδη
(2001)1 ΑΑΔ 46 όπου και διευκρινίζεται ότι η αιτιολογία απαιτείται μόνο στη δήλωση που επακολουθεί μετά την καταχώρηση έφεσης εναντίον της απόφασης του Διευθυντή. Ανεξαρτήτως όμως των πιο πάνω, εξετάζοντας τα δεδομένα και τα συγκεκριμένα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης, προκύπτει ότι για την επίλυση της επίδικης συνοριακής διαφοράς, εφαρμόσθηκε το εν χρήσει χωρομετρικό σχέδιο που τηρείται στα μητρώα του κτηματολογίου και επισυνάπτεται ως παράρτημα Β στην αιτιολογημένη απόφαση του Διευθυντή. Όπως έχει λεχθεί και στην απόφαση Πίτσα Είκοσι (πιο πάνω) καθήκον του Κτηματολογίου ήταν να μεταφέρει, μέσω των μετρήσεων του, το σχέδιο επί τόπου και να καθορίσει τα προκύπτοντα σύνορα που καθόριζαν και την έκβαση της συνοριακής διαφοράς. Είναι σαφές ότι αυτό έχει γίνει και στην προκειμένη περίπτωση όπου στην αιτιολογημένη απόφαση του Διευθυντή αναφέρεται ρητά ότι τα εγγεγραμμένα εμβαδά των κτημάτων των Αιτητριών και των Καθ΄ων η Αίτηση δεν επηρεάζονται με οποιονδήποτε τρόπο διότι τα εγγεγραμμένα σύνορα των επίδικων ακινήτων παραμένουν αναλλοίωτα. Συνεπώς προκύπτει ευκρινώς ότι η χωρομετρική εργασία που έγινε αφορούσε την επιβεβαίωση επί τόπου των εγγεγραμμένων συνόρων των ακινήτων βάσει του εν χρήσει επίσημου χωρομετρικού σχεδίου. Υπενθυμίζεται ότι για τους λόγους που εξηγούνται και πιο πάνω, οι Αιτήτριες στην προκειμένη περίπτωση δεν αμφισβήτησαν ότι η απόφαση του Διευθυντή βασίσθηκε στην εφαρμογή των εν χρήσει χωρομετρικών σχεδίων του Κτηματολογίου. Όπως έχει λεχθεί και στην απόφαση Πίτσα Είκοσι (πιο πάνω) το Άρθρο 58 αφορά απλώς διαφωνία ως προς τα σύνορα η οποία επιλύεται με βάση το σχέδιο, η ορθότητα του οποίου εκλαμβάνεται ως δεδομένη. Σύμφωνα με την νομολογία το κατά πόσο μια διοικητική πράξη είναι αιτιολογημένη ή όχι εξαρτάται από τα συγκεκριμένα πραγματικά περιστατικά της. Εν προκειμένω τα περιστατικά όπως αυτά περιγράφονται πιο πάνω, οδηγούν στο συμπέρασμα ότι η παρούσα υπόθεση δεν εμπίπτει στις περιπτώσεις εκείνες όπου δεν εκτίθενται τα γεγονότα επί των οποίων ο Διευθυντής βάσισε την κρίση του με αποτέλεσμα να καθίσταται αδύνατος ο δικαστικός έλεγχος της απόφασης του. Υπό το φως των πιο πάνω κρίνεται συνεπώς ότι κανένας από τους λόγους έφεσης δεν ευσταθεί. Ως εκ τούτου η Έφεση απορρίπτεται με έξοδα εναντίον των Αιτητριών και υπέρ των Καθ' ων η Αίτηση, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ............. Στ. Λουκίδου Βασιλείου Ε.Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΝ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ Subject: Civil/General Applications/Final Αναφορά: Αίτηση για ακύρωση και/ή παραμερισμό της Απόφασης του Διευθυντή του Κτηματολογίου. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.