Ηλία Κονναρή ν. Κυπριακής Δημοκρατίας μέσω του Γενικού Εισαγγελέως, Αρ. Αγωγής: 5717/11, 30/4/2018

Ηλία Κονναρή ν. Κυπριακής Δημοκρατίας μέσω του Γενικού Εισαγγελέως, Αρ. Αγωγής: 5717/11, 30/4/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2018:A177 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Φ. Τιμοθέου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 5717/11 Μεταξύ: Ηλία Κονναρή Ενάγοντα και Κυπριακής Δημοκρατίας μέσω του Γενικού Εισαγγελέως Εναγόμενου Ημερομηνία: 30.4.2018 Για Ενάγοντα: κ. Σ. Σκορδής για Σκορδής & Στεφάνου ΔΕΠΕ. Για Εναγόμενο: κα Δ. Νικολάτου. ΑΠΟΦΑΣΗ Με την παρούσα αγωγή ο Ενάγοντας αξιώνει γενικές, ειδικές, παραδειγματικές και τιμωρητικές αποζημιώσεις για εξευτελιστική μεταχείριση, την οποία υπέστη από αστυνομικά όργανα, στις 22.2.11 στην Λεμεσό, κατά παράβαση του άρθρου 3 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου. Δικογραφημένες θέσεις Σύμφωνα με την έκθεση απαίτησης, ο Ενάγων είναι εγγεγραμμένος και αδειούχος δικηγόρος στο Δικηγορικό Σύλλογο Λεμεσού και κατά τον ουσιώδη χρόνο ασκούσε το επάγγελμα του στην Λεμεσό. Διατηρούσε δε από κοινού με τον πατέρα του, επίσης αδειούχο και εγγεγραμμένο δικηγόρο, δικηγορικό γραφείο στην Λεμεσό (παρ. 1). Κατά ή περί τις 22.2.11 και περί ώρα 14:00 όταν ο Ενάγων μετέβη στο δικηγορικό γραφείο του συνελήφθη από την Αστυνομία. Η σύλληψη διενεργήθηκε ενώπιον πελατών του και κατά αυτήν οι αστυνομικοί άνευ λόγου και/ή αιτίας του πέρασαν χειροπέδες και του συμπεριφέρθηκαν άκρως υποτιμητικά και/ή εξευτελιστικά (παρ. 3). Ακολούθως μετέβηκε στο γραφείο και ο πατέρας του, ο οποίος επίσης συνελήφθη, χωρίς όμως οι αστυνομικοί να του περάσουν χειροπέδες (παρ. 4). Καθ' όλη τη διάρκεια της έρευνας του εν λόγω γραφείου, η οποία κράτησε περί τις 4 ώρες, ο Ενάγων ήταν δεμένος με χειροπέδες, σε σημείο ώστε να γίνεται ορατός από όλους του πελάτες του, οι οποίοι προσέρχονταν για προγραμματισμένες συναντήσεις, τις οποίες η Αστυνομία δεν επέτρεψε να ακυρωθούν, απαγορεύοντας σε όλο το προσωπικό του γραφείου την διενέργεια οιωνδήποτε τηλεφωνημάτων (παρ. 5). Επίσης παρόντες καθ' όλη τη διάρκεια των ερευνών ήταν οι 2 δικηγόροι που εργάζονται στο δικηγορικό γραφείο και οι 2 γραμματείς (παρ. 6). Τον Ενάγοντα και τον πατέρα του επισκέφθηκαν εκεί και οι 2 δικηγόροι τους καθώς επίσης και η σύζυγος του Ενάγοντα επίσης δικηγόρος (παρ. 7). Οι αστυνομικοί αφαίρεσαν τις χειροπέδες από τον Ενάγοντα μόνο όταν κατέβηκαν στο ισόγειο της πολυκατοικίας όπου στεγάζεται το γραφείο, ήτοι μετά από 4 περίπου ώρες (παρ. 9). Ο Ενάγων ισχυρίζεται ότι η συμπεριφορά των αστυνομικών ήταν σκόπιμη και δόλια και συνιστούσε απάνθρωπη και εξευτελιστική μεταχείριση και αποσκοπούσε στην μείωση της πνευματικής του κατάστασης μέσω της ταπείνωσης του και της πρόκλησης φόβου, αγωνίας και κατωτερότητας (παρ. 10). Παραθέτει δε σχετικές λεπτομέρειες. Συνεπεία της ως άνω συμπεριφοράς και/ή ενεργειών των αστυνομικών υπέστη τις ακόλουθες σωματικές, ψυχικές και συναισθηματικές βλάβες (παρ. 11): (α) οι χειροπέδες που του τοποθετήθηκαν ήταν πάρα πολύ σφιχτά δεμένες για 4 περίπου ώρες, (β) ένιωσε προσβολή, εξευτελισμό και ταπείνωση αφού οι αστυνομικοί του πέρασαν χειροπέδες μπροστά σε πελάτες με τους οποίους δεν είχε ξανασυναντηθεί και (γ) μπροστά στους συνεργάτες του, (δ) ένιωσε φόβο και αγωνία, (ε) εξαιτίας της ταπείνωσης, της προσβολής και του εξευτελισμού επηρεάστηκε η πνευματική του κατάσταση με αποτέλεσμα να μην μπορεί να αντιδράσει στην μη επίδειξη εντάλματος έρευνας, το οποίο ως αποδείχτηκε εκ των υστέρων ήταν για άλλο γραφείο, (στ) εξαιτίας των ως άνω πράξεων των αστυνομικών κατέστη θέαμα στους πελάτες του που προσέρχονταν για προγραμματισμένες συναντήσεις, (ζ) για 7-8 μήνες περίπου λάμβανε ηρεμιστικά και αντιμετώπιζε δυσκολίες τόσον στον ύπνο όσον και στην εργασία του, (η) κατέστη καχύποπτος σε υπερβολικό βαθμό και απέκτησε εμμονές με αποτέλεσμα να μην μπορεί να ξεχάσει τον εξευτελισμό, την ταπείνωση και την προσβολή που υπέστη, (θ) ένιωσε αισθήματα κατωτερότητας και υποτίμησης εξαιτίας της αυταρχικής άσκησης εξουσίας επ' αυτού. Ως εκ των άνω αξιώνει τις προαναφερόμενες θεραπείες. Ο Εναγόμενος παραδέχεται την παράγραφο 1 της έκθεσης απαίτησης. Όσον δε αφορά τις παραγράφους 3-9 παραδέχεται μόνο ότι στις 22.2.11 και περί ώρα 14:00 ο Ενάγοντας συνελήφθη από την Αστυνομία και ισχυρίζεται ότι τα ορθά γεγονότα έχουν ως ακολούθως: Στις 27.1.11 έγινε καταγγελία στην Αστυνομία, στο ΤΑΕ(Ε), από Δικηγόρο της Δημοκρατίας Α', για αδικήματα που διαπράχθηκαν στα πλαίσια της ποινικής υπόθεσης 10140/

1. Κατά την διερεύνηση διαφάνηκε ότι παράγοντες της δίκης ή άλλα πρόσωπα, που είχαν διαδραματίσει ρόλο κατά την εκδίκαση της εν λόγω ποινικής υπόθεσης, ενδεχομένως να είχαν αναμειχθεί στην πλαστογράφηση κατάθεσης μάρτυρα κατηγορίας. Στις 22.2.11 μετά από αίτηση, το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας εξέδωσε εντάλματα σύλληψης και έρευνας των οικιών, υποστατικών και οχημάτων 4 προσώπων, μεταξύ των οποίων ήταν ο κ. Γεώργιος Κονναρής, πατέρας του Ενάγοντα και ο ίδιος ο Ενάγων. Προς εκτέλεση των εν λόγω ενταλμάτων, την ίδια ημέρα και περί ώρα 14:15, ο Υπαστυνόμος Ιωάννης Γιωρκάτζης (τότε Λοχίας 636) μαζί με άλλους 5 αστυνομικούς μετέβηκαν στο δικηγορικό γραφείο του Ενάγοντα και του πατέρα του. Εκεί βρίσκονταν η υπάλληλός του γραφείου κα Μάχη Ματθαίου, η κα Μαρίνα Κονναρή και ο κ. Βάσος Χρίστου. Περί ώρα 14:17 ο Ενάγοντας πήγε στο γραφείο και ζήτησε να δει τα εντάλματα σύλληψης και έρευνας. Ο Λοχ.1783 Σ. Ζαχαρίου του τα υπέδειξε και ο Ενάγοντας τα διάβασε. Εν συνεχεία ο Υπαστυνόμος I. Γιωρκάτζης αφού του υπέδειξε το ένταλμα σύλληψης, τον συνέλαβε και του επέστησε την προσοχή του στο νόμο, στην οποία έδωσε μια απάντηση που καταγράφηκε στο ημερολόγιο ενεργείας που τηρείτο. Παρόντα ήταν τα πιο πάνω αναφερόμενα πρόσωπα. Αφού συνελήφθη, του περάστηκαν χειροπέδες σύμφωνα με τις οδηγίες της Αστυνομικής Διάταξης 5/
2. Οι χειροπέδες τοποθετήθηκαν στα χέρια, στο μπροστινό μέρος του κορμιού του, όχι στο πίσω μέρος λόγω του ότι ο συλληφθέντας έπρεπε να υπογράψει τα λεγόμενα του στο ημερολόγιο ενεργείας. Μετά την έρευνα, οι αστυνομικοί δεν έβαλαν τις χειροπέδες του Ενάγοντα στο πίσω μέρος του κορμιού του σεβόμενοι την ιδιότητά του και μάλιστα όταν μπήκε στο υπηρεσιακό όχημα του αφαιρέθηκαν. Αμέσως μετά την σύλληψη του δόθηκαν τα δικαιώματα κρατουμένου κι ο ίδιος ζήτησε να μιλήσει με τον πατέρα του. Μετά από αυτό ζήτησε και προστέθηκε στην απάντηση που είχε ήδη δώσει το εξής «Επιφυλάσσω τα δικαιώματά μου σχετικά με τα εκδοθέντα εντάλματα έρευνας, σύλληψης και τη συμπεριφορά της Αστυνομίας». Κατά την έρευνα ο Ενάγοντας προσπάθησε να παρέμβει στην δικαστική διαδικασία όταν ο Λοχ.636 ζήτησε από την υπάλληλο του γραφείου κα Μάχη Ματθαίου όπως διευθετήσει συνάντηση σε μεταγενέστερο στάδιο για να δώσει κατάθεση. Ο Ενάγοντας ακούγοντας τα πιο πάνω της είπε «Εν θα πεις τίποτε». Περί ώρα 14:40 και κατά την έρευνα, προσήλθε στο γραφείο ο πατέρας του Ενάγοντα, ο οποίος επίσης συνελήφθη δυνάμει εντάλματος σύλληψης. Δεν του περάστηκαν χειροπέδες γιατί η Αστυνομική Διάταξη 5/39 αναφέρει όπως τα μέλη της Αστυνομίας μην χρησιμοποιούν χειροπέδες σε γέροντες και πρόσωπα ανίκανα ή που είναι απίθανο να δραπετεύσουν και ο κ. Γεώργιος Κονναρής, παρόλο που δεν μπορεί να θεωρηθεί γέρος, είναι πρόσωπο ηλικίας 61 ετών, άνω των 110 κιλών, το οποίο θεωρείτο ανίκανο και/ή απίθανο να δραπετεύσει, λαμβανομένων υπόψη και των συνθηκών που επικρατούσαν την δεδομένη στιγμή. Περί ώρα 14:45, ο κ. Γεώργιος Κονναρής επικοινώνησε με τον δικηγόρο του, κ. Γιώργο Λουϊζίδη. Περί ώρα 18:00, ολοκληρώθηκε η έρευνα του γραφείου, παραλήφθηκαν τα σχετικά τεκμήρια και οι αστυνομικοί αποχώρησαν με τους συλληφθέντες. Περαιτέρω ο Εναγόμενος αρνείται τους ισχυρισμούς και τις λεπτομέρειες που δίδει ο Ενάγοντας για απάνθρωπη και εξευτελιστική του μεταχείριση καθώς και για τις βλάβες που υπέστη. Ειδικότερα αρνείται ότι καθ' οιονδήποτε στάδιο της έρευνας και/ή της σύλληψης του Ενάγοντα η συμπεριφορά των αστυνομικών ήταν εξευτελιστική και/ή απάνθρωπη. Ισχυρίζεται δε ότι οι αστυνομικοί λειτούργησαν νόμιμα και στα πλαίσια των εξουσιών και/ή αρμοδιοτήτων και/ή καθηκόντων τους με κάθε δυνατή υπό τις περιστάσεις φροντίδα και σεβασμό τόσο στο πρόσωπο του Ενάγοντα όσο και στα δικαιώματα του ως κρατούμενου και γενικά τα όποια δικαιώματα του. Καταληκτικά ζητά απόρριψη της παρούσας αγωγής με έξοδα σε βάρος του Ενάγοντα. Στην απάντηση του στην υπεράσπιση ο Ενάγοντας αρνείται τους ισχυρισµούς του Εναγόμενου στο μέτρο που είναι αντίθετοι και/ή δεν συνάδουν µε τους δικούς του. Ειδικότερα αρνείται ότι προσπάθησε να παρέµβει στην δικαστική διαδικασία. Ισχυρίζεται δε ότι ο πατέρας του δεν ήταν ανίκανος ή απίθανο να δραπετεύσει. Τέλος ισχυρίζεται ότι σε κάθε περίπτωση ούτε ο Ενάγων, λαµβανοµένων υπόψιν των συνθηκών που επικρατούσαν την δεδοµένη στιγµή, όπως τις επικαλείται ο Εναγόµενος, ήταν αδύνατο και για τον ίδιο να δραπετεύσει και ο λόγος που του έβαλαν χειροπέδες ήταν καθαρά εκδικητικός και εκφοβιστικός και για να µην προσέξει το λανθασµένο ένταλµα έρευνας και να καλύψουν την παράνοµη έρευνα στην οποία προέβησαν. Μαρτυρία Για σκοπούς απόδειξης της υπόθεσης του κατέθεσε ο ίδιος ο Ενάγοντας, ο οποίος κάλεσε άλλους δύο μάρτυρες. Από την πλευρά του Εναγόμενου κατέθεσαν δύο μάρτυρες. Περαιτέρω προς συντόμευση της διαδικασίας δηλώθηκαν και αρκετά παραδεκτά γεγονότα. Κατά την κατάθεση των παραδεκτών γεγονότων, ο Ενάγοντας δήλωσε ότι επιφυλάσσει το δικαίωμα του να προσκομίσει μαρτυρία ότι τα πρόσωπα που αναφέρθηκε στα παραδεκτά γεγονότα ότι ήταν παρόντα στο γραφείο του, δεν ήταν τα μόνα που επισκέφθηκαν το γραφείο κατά τον επίδικο χρόνο καθώς και το δικαίωμα του να αναφερθεί στο ημερολόγιο ενεργείας που δηλώθηκε ότι τηρείτο και την πληρότητα και/ή αλήθεια του περιεχομένου αυτού. Δηλώθηκε επίσης ότι δεν αμφισβητείται η νομιμότητα και εγκυρότητα του εντάλματος σύλληψης που εξεδόθη εναντίον του Ενάγοντα, ημερ. 22.2.11 όπως δεν αμφισβητείται και η νομιμότητα και η εγκυρότητα του εντάλματος έρευνας του δικηγορικού γραφείου του, ημερ. 22.2.
3. Περαιτέρω δηλώθηκε ότι ο Ενάγοντας δεν διεκδικεί θεραπείες σε σχέση με τη νομιμότητα ή μη της εισόδου των αστυνομικών στο γραφείο του κατά τον πιο πάνω χρόνο ούτε και της έρευνας που έγινε εκεί. Θα πρέπει επίσης να λεχθεί ότι ο Ενάγοντας κατά την μαρτυρία του διευκρίνισε ότι το παράπονο του δεν περιλαμβάνει ότι υπέστη οιαδήποτε σωματική βία ή βλάβη. Σύμφωνα με τον Ενάγοντα (Μ.Ε.1), ο οποίος είναι εγγεγραμμένος δικηγόρος στο Δικηγορικό Σύλλογο Λεμεσού, στις 22.2.11 περί τις 14:17 μετέβηκε στο γραφείο του, αφού είχε προγραμματισμένη συνάντηση με πελάτες. Η σύλληψη του εκείνη την ημέρα διενεργήθηκε ενώπιον των πελατών του, κας Μαρίνας Κονναρή και κ. Βάσου Χρίστου, οι οποίοι για πρώτη επισκέπτονταν το γραφείο του. Κατά την σύλληψη οι αστυνομικοί, άνευ λόγου και αιτίας του πέρασαν χειροπέδες και του συμπεριφέρθηκαν άκρως υποτιμητικά και εξευτελιστικά προκαλώντας του φόβο αλλά και αγωνία. Καθ' όλη την διάρκεια της έρευνας, η οποία κράτησε περί τις 4 ώρες, ήταν δεμένος με χειροπέδες, σε σημείο ώστε να γίνεται ορατός από τους συνεργάτες, συγγενείς και πελάτες του, οι οποίοι προσέρχονταν στα προγραμματισμένα τους ραντεβού, τα οποία η Αστυνομία δεν επέτρεψε να ακυρωθούν, απαγορεύοντας στο προσωπικό του γραφείου την διενέργεια τηλεφωνημάτων για τον εν λόγω σκοπό, πλην του τηλεφωνήματος που έγινε στον πατέρα του με τον οποίο μίλησε. Παρόντες σχεδόν καθ' όλη τη διάρκεια των ερευνών ήταν οι 2 δικηγόροι που εργάζονται στο γραφείο και 2 γραμματείς καθώς επίσης και ο κ. Γιώργος Λουϊζίδης, δικηγόρος του. Ο κ. Λουϊζίδης ζήτησε από ένα εκ των αστυνομικών όπως του αφαιρέσει τις χειροπέδες καθότι η χρήση τους ήταν περιττή και τον εξέθεταν. Η απάντηση που έλαβε ήταν ότι ο Ενάγοντας θα έπρεπε να είναι ευχαριστημένος που δεν του τις πέρασαν πισθάγκωνα. Οι αστυνομικοί του αφαίρεσαν τις χειροπέδες στο ισόγειο της πολυκατοικίας. Η συμπεριφορά των αστυνομικών ήταν σκόπιμη, δόλια και συνιστούσε απάνθρωπη και εξευτελιστική μεταχείριση, η οποία αποσκοπούσε στην μείωση της πνευματικής του κατάστασης μέσω της ταπείνωσης του και της πρόκλησης φόβου, αγωνίας και κατωτερότητας, έτσι ώστε να μην δύναται να σκέφτεται και να αντιδράσει σε λογικά πλαίσια. Η χρήση χειροπεδών ήταν παντελώς αδικαιολόγητη. Η μεταχείριση αυτή δεν ήταν δικαιολογημένη αφού δεν προέβαλε οιαδήποτε αντίσταση στην σύλληψη του, δεν ήταν ύποπτος φυγής, δεν εξέφρασε τέτοια πρόθεση ούτε και έκανε οποιαδήποτε κίνηση που δείχνει τέτοια. Αντίθετα παρά την δυσάρεστη έκπληξη και τα συναισθήματα που τον διακατείχαν, συνεργάστηκε με τους αστυνομικούς. Είναι πεπεισμένος ότι οι αστυνομικοί με την συμπεριφορά τους αποσκοπούσαν στο να τον εκδικηθούν, να τον εξευτελίσουν, να τον προσβάλουν, να τον ταπεινώσουν γενικά αλλά και ενώπιον των συνεργατών, συγγενών και πελατών του και να προκαλέσουν βλάβη στην φήμη και στο όνομα του. Συνέπεια των ανωτέρω υπέστη ψυχικές αλλά και συναισθηματικές βλάβες. Το περιστατικό ήταν καταστροφικό για την ψυχική του υγεία. Για περίπου 7-8 μήνες λάμβανε ηρεμιστικά Valerian Root και ΗΤΡ, ενώ αντιμετώπιζε δυσκολίες στον ύπνο αλλά και στην εργασία. Επίσης έγινε ιδιαίτερα καχύποπτος και μάλιστα σε υπερβολικό βαθμό, τόσο που απέκτησε εμμονές σε σημείο που να μην δύναται να ξεπεράσει και να ξεχάσει τον εξευτελισμό, την ταπείνωση και την προσβολή που υπέστη. Ενόψει της ταλαιπωρίας που υπέστη αλλά και της βλάβης στην φήμη και πελατεία του, αξιώνει γενικές αποζημιώσεις. Περαιτέρω η συμπεριφορά των αστυνομικών χρήζει αναμφισβήτητα τιμωρίας για αυτό ζητά την επιδίκαση και τιμωρητικών, επαυξημένων και παραδειγματικών αποζημιώσεων. Όσον δε αφορά τα έγγραφα που κατατέθηκαν στην διαδικασία αναφέρει ότι: (α) το ημερολόγιο ενεργείας δεν είναι πλήρες και δεν περιέχει όλα όσα συνέβησαν τότε. Υπάρχουν άτομα που πήγαν στο γραφείο του τα οποία δεν καταγράφονται ενώ πολλές ενέργειες και συζητήσεις δεν είναι καταγραμμένες. Χαρακτηριστικά δεν κατεγράφη η προσέλευση της κας Ζέτας Νικολάου, δικηγόρου, του κ. Βάσου Ηρακλέους, πελάτη και άλλων, και (β) παρά το ότι όντως ζήτησε λίαν συντόμως μετά την σύλληψη να επιφυλάξει τα δικαιώματα του η συμπεριφορά και στάση των αστυνομικών ήταν τέτοια που δεν αντιλαμβανόταν και πολύ καλά τι γινόταν αφού ένιωθε υπερβολική αγωνία, προσβολή και ταπείνωση. Ως Μ.Ε.2 κατέθεσε ο κ. Βάσος Ηρακλέους, πελάτης του Ενάγοντα κατά τον επίδικο χρόνο και μέχρι και σήμερα. Ως αυτός ανέφερε, μια ημέρα τον Φεβρουάριο του 2011, δεν θυμάται ακριβή ημερομηνία, είχε πάει στο γραφείο του Ενάγοντα. Δεν υπήρχε κανένας για να τον εμποδίσει να μπει στο γραφείο. Έσπρωξε την πόρτα και άνοιξε και έκανε ένα βήμα μέσα. Τότε είδε εκεί μπροστά του, στον προθάλαμο, να στέκονται κάποιοι κύριοι με πολιτική ενδυμασία και ο Ενάγοντας. Αυτοί γύρισαν προς το μέρος του και τότε είδε ότι ο Ενάγοντας φορούσε χειροπέδες. Υπολόγισε ότι τα πρόσωπα εκείνα ήταν αστυνομικοί. Κανένας δεν του μίλησε ούτε αυτός μίλησε σε κάποιον. Η όλη εικόνα διήρκησε κάποια δευτερόλεπτα και τότε τον προσέγγισε μία κοπέλα και του είπε «Κύριε Βάσο, σας παρακαλώ να κανσελάρουμε το ραντεβού μας και θα σας ειδοποιήσουμε να έρθετε μια άλλην ημέρα». Αισθάνθηκε πολύ άσχημα και έφυγε σοκαρισμένος. Ξανασυναντήθηκε με τον Ενάγοντα λίγες μέρες μετά. Όσον αφορά τα όσα είδε εκείνη την ημέρα έμαθε ότι ο Ενάγοντας και ο πατέρας του είχαν συλληφθεί για μια υπόθεση. Ως Μ.Ε.3 κατέθεσε ο κ. Γιώργος Λουϊζίδης, δικηγόρος στο επάγγελμα. Γνωρίζει τόσο τον Ενάγοντας όσο και το πατέρα αυτού. Στις 22.2.11, μετά τις δύο το μεσημέρι, ενώ βρισκόταν με κάποιον συνεργάτη του, έλαβε τηλεφώνημα από το τηλέφωνο του κ. Γιώργου Κονναρή. Το απάντησε αλλά αντί του κ. Κονναρή του μίλησε κάποιος άλλος, ο οποίος αφού βεβαιώθηκε ποιος ήταν, του έδωσε τον κ. Γ. Κονναρή. Ο τελευταίος του ανέφερε ότι συνέλαβαν τον ίδιο και τον Ενάγοντα και του ζήτησε να πάει στο γραφείο τους. Πήγε εκεί, άνοιξε την πόρτα και μπήκε μέσα. Μόλις μπήκε στον χώρο της υποδοχής του γραφείου είδε κάποιους, οι οποίοι ως κατάλαβε στην συνέχεια ήταν αστυνομικοί, να κινούνται στο μέρος. Στα αριστερά του είδε να στέκεται ο Ενάγοντας και στα χέρια, τα οποία βρίσκονταν μπροστά έφερε χειροπέδες. Είδε επίσης τον κ. Γιώργο Κονναρή, ο οποίος δεν έφερε χειροπέδες. Ρώτησε ποιος ήταν ο προϊστάμενος της ομάδας και το πρόσωπο αυτό πήγε προς το μέρος του. Επειδή υπήρχε πολύ φασαρία, ζήτησε από το εν λόγω πρόσωπο και πήγαν προς τα δεξιά που είναι ο διάδρομος, που οδηγεί στα άλλα γραφεία. Το πρόσωπο εκείνο του συστήθηκε, όπως έκανε και ο μάρτυρας. Ρώτησε το εν λόγω πρόσωπο «Για ποιον λόγο έχετε τον Ηλία με τις χειροπέδες; Υπάρχει κάποιος ιδιαίτερος λόγος; Κλειδώστε την πόρτα του γραφείου, μία πόρτα. Ή φοβάστε ότι θα πηδήξει που τον δεύτερο;». Εκείνος του απάντησε «Κύριε Λουϊζίδη, ό,τι θέλεις ρώτα με, είμαι στην διάθεση σου, αλλά κάποια θέματα άφησ' τα να κάνω και εγώ τη δουλειά μου. Αν πρόσεξες, τον πατέρα, τον Γιώργο Κονναρή, λόγω του ότι είναι μεγάλος άνθρωπος, δεν του φορέσαμε χειροπέδες». Ο μάρτυρας κατάλαβε ότι δεν ήθελε να συζητήσει το θέμα. Έμεινε στο γραφείο μέχρι που ολοκληρώθηκε η έρευνα. Κατά την διάρκεια της έρευνας τόσο ο κ. Γ. Κονναρής όσο και ο Ενάγοντας υποδείκνυαν στους αστυνομικούς τους χώρους του γραφείου και ζητούσαν από τους αστυνομικούς να τους υποδείξουν εάν ψάχνουν κάτι συγκεκριμένο για να τους το δείξουν καθότι το αρχειακό υλικό ήταν τεράστιο. Μερικοί αστυνομικοί ρώτησαν, κάποιοι άλλοι έψαχναν από μόνοι τους, ανοίγοντας φοριαμούς, που περιείχαν έγγραφα, τα οποία έψαχναν. Κατά την διάρκεια της έρευνας στον χώρο του γραφείου ήταν η σύζυγος του Ενάγοντα και δύο άλλες δικηγόροι, η κα Ζέτα Νικολάου και η κα Φιόνα Νικολάου, οι οποίες φώναζαν γιατί να βάλουν χειροπέδες στον Ενάγοντα. Ο μάρτυρας τους είπε «Σταματάτε. Μίλησα με τον υπεύθυνο του κλιμακίου», δεν υπήρχε λόγος να δημιουργούν εντάσεις. Κατά την παρουσία του στο γραφείο ο μάρτυρας δεν ήταν συνέχεια στον ίδιο χώρο. Όση ώρα ήταν στον χώρο υποδοχής άνοιξε η πόρτα 2‑3 φορές, είδε κάποιους που πήγαν να μπουν, δεν ξέρει όμως ποιοι ήταν και η κοπέλα του γραφείου πήγαινε στην πόρτα κάτι τους έλεγε και έφευγαν χωρίς να μπουν μέσα. Η εν λόγω πόρτα ήταν κλειστή αλλά κάποιος που ήθελε να μπει μπορούσε να την ανοίξει. Ήταν περασμένες η 18:00 όταν έφυγε από το γραφείο το κλιμάκιο της Αστυνομίας μαζί με τον κ. Γιώργο Κονναρή και τον Ενάγοντα. Ως Μ.Υ.1 κατέθεσε ο Υπαστυνόμος Ιωάννης Γιωρκάτζης, ο οποίος κατά τον επίδικο χρόνο ήταν Λοχίας με αρ. 636 και υπηρετούσε στο ΤΑΕ(Ε) Αρχηγείου Αστυνομίας. Σύμφωνα με αυτόν στις 27.1.11 λήφθηκαν στο ΤΑΕ(Ε) οδηγίες από τη Νομική Υπηρεσία, καθώς και έγγραφα και τεκμήρια, για διερεύνηση υπόθεσης που αφορούσε διάφορα αδικήματα, μεταξύ των οποίων πλαστογραφίας και παρέμβασης σε δικαστική διαδικασία, που σχετίζονταν με την εκδίκαση της ποινικής υπόθεσης υπ' αριθμό 10140/2008 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού. Η διερεύνηση της υπόθεσης ανατέθηκε σε ομάδα ανακριτών, μέλος της οποίας ήταν και ο μάρτυρας. Κατά την διερεύνηση η Αστυνομία αιτήθηκε και εξασφάλισε εντάλματα σύλληψης του Ενάγοντα και του κ. Γιώργου Κονναρή καθώς και ένταλμα έρευνας του γραφείου και των υποστατικών τους, για τα οποία δόθηκαν στον μάρτυρα οδηγίες να τα εκτελέσει με άλλους αστυνομικούς. Για τον σκοπό αυτό, στις 22.2.11 και ώρα 14:12 μετέβηκε μαζί με τους Αστ.1783, 1890, 4837, 774 και 2390 στο δικηγορικό γραφείο Γεώργιου Η. Κονναρή & Σια. Εισήλθαν στο δικηγορικό γραφείο η ώρα 14:15 και η Αστ.4837 ξεκίνησε να τηρεί ημερολόγιο ενεργείας. Τα συγκεκριμένα μέλη της Αστυνομίας δεν είχαν συναντήσει ξανά ούτε γνώριζαν είτε τον Ενάγοντα είτε τον κ. Γιώργο Κονναρή. Στο γραφείο εκείνη την ώρα βρίσκονταν η γραμματέας του γραφείου κα Μάχη Ματθαίου, καθώς και η κα Μαρίνα Κονναρή και ο κ. Βάσος Χρίστου από τους οποίους ζητήθηκαν τα στοιχεία τους καθότι δεν γνώριζαν ποιοι ήταν. Ο Ενάγοντας έφτασε στο γραφείο η ώρα 14:17 και αμέσως ζήτησε εξηγήσεις για την παρουσία της Αστυνομίας. Ο Ενάγοντας δεν άφησε περιθώρια για ήπια συζήτηση αφού ζητούσε επίμονα τους λόγους της παρουσίας της Αστυνομίας. Με το που του αναφέρθηκε η ύπαρξη των ενταλμάτων σύλληψης και έρευνας ζήτησε θυμωμένα και φανερά εκνευρισμένος να δει τα εντάλματα και ο Αστ.1783 του τα έδειξε. Αφού ο Ενάγοντας τα διάβασε, ο μάρτυρας του επέστησε την προσοχή στο Νόμο και εκείνος με έντονο ύφος απάντησε «Εγώ ούτε καν χειρίστηκα πρωτόδικα την υπόθεση, απλά χειρίστηκα την έφεση και θεωρώ ότι το ένταλμα εκδόθηκε βάση ψευδούς ή και αναληθούς δήλωσης αστυνομικού». Μετά την σύλληψη του περάστηκαν χειροπέδες σύμφωνα και με την Αστυνομική Διάταξη Αρ. 5/
4. Η χρήση χειροπέδων ήταν αναγκαία και έγινε γιατί ο Ενάγοντας ήταν πρόσωπο που βρισκόταν πλέον υπό αστυνομική κράτηση ως ύποπτο για τη διάπραξη σοβαρών αδικημάτων και γιατί κρίθηκε ότι δεν ήταν ανίκανος ή απίθανο να δραπετεύσει. Αντιθέτως λόγω του ότι το συγκεκριμένο γραφείο ήταν ένας άγνωστος τόπος για τα μέλη της Αστυνομίας που πήγαν εκεί, ο Ενάγοντας ήταν νεαρός (31 ετών), λεπτός και ευκίνητος, ήταν θυμωμένος και αρκετά εκνευρισμένος για τη σύλληψή του και την έρευνα του γραφείου του, κρίθηκε ότι ο κίνδυνος δραπετεύσεως ήταν ορατός και μεγάλος. Αμέσως μετά την σύλληψη του δόθηκε το έντυπο με τα δικαιώματα επικοινωνίας κρατουμένων. Με το που του δόθηκε αυτό, ζήτησε άμεσα να μιλήσει με τον πατέρα του, πράγμα που έβαλε τα μέλη της Αστυνομίας σε περαιτέρω υποψίες σχετικά με τις προθέσεις του. Επίσης με πολύ έντονο και θυμωμένο ύφος ζήτησε να προσθέσει στο ημερολόγιο ενέργειας ότι επιφυλάσσει τα δικαιώματά του σχετικά με τα εκδοθέντα εντάλματα αλλά και την συμπεριφορά της Αστυνομίας. Ακολούθως και κάποια στιγμή που ο μάρτυρας είπε στην γραμματέα του γραφείου κα Ματθαίου ότι έπρεπε να διευθετηθεί συνάντηση για σκοπούς λήψης κατάθεσης από αυτήν σε μεταγενέστερο χρόνο, ο Ενάγοντας επενέβηκε και απευθυνόμενος στην κα Ματθαίου με επιβλητικό ύφος της είπε «Εν θα πεις τίποτε». Την ίδια στιγμή ο Αστ.1890 του επέστησε την προσοχή στο Νόμο, του υπενθύμισε ότι τελούσε υπό σύλληψη και ο Ενάγοντας χωρίς να λάβει υπόψη τα όσα του αναφέρθηκαν, απευθύνθηκε εκ νέου στην κα Ματθαίου λέγοντας της να μην προβεί σε οποιαδήποτε κατάθεση σχετικά με την υπόθεση και ότι δεν ήταν υπόχρεα να δώσει κατάθεση, χωρίς αυτή να τον ρωτήσει ή να του ζητήσει νομική συμβουλή. Η ώρα 14:30 ο Ενάγοντας συνελήφθη εκ νέου για το αυτόφωρο αδίκημα της προσπάθειας επηρεασμού μάρτυρα και παρεμπόδισης στο έργο της Δικαιοσύνης. Αρχικά απάντησε «Εντάξει» αλλά ακολούθως αρνήθηκε να υπογράψει την απάντηση αυτή στο ημερολόγιο ενεργείας, ισχυριζόμενος ότι δεν ήταν η απάντηση του. Στην συνέχεια ζήτησε να καταγραφεί άλλη απάντηση, η οποία και καταγράφηκε. Κατά τις 14:40 έφθασε στο δικηγορικό γραφείο και ο πατέρας του Ενάγοντα, ο οποίος επίσης συνελήφθη, χωρίς όμως να του περασθούν χειροπέδες, καθότι κρίθηκε ότι αυτός ήταν ανίκανος και απίθανο να δραπετεύσει. Μετά τη σύλληψη και του κ. Γιώργου Κονναρή, έπρεπε πλέον να ελέγχουν δύο συλληφθέντες καθώς και τον χώρο που ερευνάτο ώστε να μην υπάρξει οποιαδήποτε επέμβαση ή απόκρυψη ή καταστροφή οποιουδήποτε σχετικού υλικού ή οποιωνδήποτε τεκμηρίων. Μαζί με τον κ. Γιώργο Κονναρή πήγε στο δικηγορικό γραφείο και ο αδελφός του Ενάγοντα, ο κ. Ελευθέριος Κονναρής. Περαιτέρω κατά την διάρκεια της έρευνας πήγαν στο γραφείο η κα Νικολέτα Παναγιώτου και η κα Κάλια Σταύρου, οι οποίες ήταν υπάλληλοι του γραφείου καθώς και ο κ. Λουϊζίδης, ο οποίος ήταν ο δικηγόρος τους. Όσα πρόσωπα εισήλθαν και παρέμειναν στο γραφείο για κάποιο χρονικό διάστημα καταγράφηκαν στο ημερολόγιο ενεργείας. Κατά την διάρκεια της έρευνας οι δύο γραμματείς του γραφείου βρίσκονταν εκεί και εκτελούσαν τις εργασίες τους χωρίς ο μάρτυρας ή οποιοσδήποτε άλλος αστυνομικός να τις αποτρέψει ή να τους απαγορεύσει από του να διενεργήσουν τηλεφωνήματα. Η έρευνα στο γραφείο κράτησε περί τις 4 ώρες και λήφθηκε μεγάλος αριθμός τεκμηρίων στην παρουσία των συλληφθέντων, οι οποίοι υπόγραψαν τη σφράγιση των τεκμηρίων και ετοιμάστηκε και τους δόθηκε σχετική απόδειξη παραλαβής. Η αναγκαιότητα για την χρήση χειροπέδων αξιολογείτο καθ' όλη τη διάρκεια της έρευνας. Λόγω των προαναφερομένων αλλά και των ενεργειών που επιτέλεσε η Αστυνομία για σκοπούς εκτέλεσης της έρευνας (επίβλεψη των συλληφθέντων και των υπαλλήλων, έρευνα του γραφείου, παραλαβή και κατάλληλη συσκευασία τεκμηρίων καθώς συμπλήρωση των απαραίτητων εντύπων και του ημερολογίου ενεργείας) αλλά και του ότι ο Ενάγοντας συνέχισε να είναι ανήσυχος και εκνευρισμένος, κρίθηκε ότι η χρήση των χειροπέδων ήταν εύλογη, δικαιολογημένη και αναγκαία καθ' όλη τη διάρκεια της έρευνας. Δεν ηγέρθηκε δε από οποιοδήποτε πρόσωπο οποιοδήποτε θέμα για τις χειροπέδες ούτε ζητήθηκε από οποιονδήποτε να αφαιρεθούν. Η έρευνα ολοκληρώθηκε στις 18:
5. Κατόπιν τούτου τα μέλη της Αστυνομίας αποχώρησαν από το γραφείο με τους συλληφθέντες. Κατέβηκαν στο ισόγειο της πολυκατοικίας, αφαιρέθηκαν οι χειροπέδες από τον Ενάγοντα, ο οποίος επιβιβάστηκε στο αστυνομικό όχημα, προκειμένου να μεταφερθεί στην οικία του για έρευνα. Ο Ενάγοντας δεν έτυχε απάνθρωπης ή εξευτελιστικής μεταχείρισης. Η όλη στάση, συμπεριφορά και ενέργειες των μελών της Αστυνομίας έγιναν στα πλαίσια των εξουσιών, αρμοδιοτήτων και καθηκόντων τους, ήταν επιβεβλημένες, εύλογες και αναγκαίες υπό τις περιστάσεις και σε καμία περίπτωση δεν αποσκοπούσαν στο να εξευτελίσουν ή να προσβάλουν ή να ταπεινώσουν ή να μειώσουν την πνευματική κατάσταση του Ενάγοντα ή να του προκαλέσουν φόβο ή αγωνία ή κατωτερότητα ή βλάβη στην φήμη ή στο όνομα του αλλά αντίθετα λήφθηκε κάθε δυνατή υπό τις περιστάσεις φροντίδα και σεβασμός στον ίδιο και στα δικαιώματά του. Το ένταλμα έρευνας προσδιόριζε με σαφήνεια ότι ένας εκ των χώρων που θα ερευνούνταν ήταν το δικηγορικό γραφείο Γεώργιος Η. Κονναρής & Σια, στη γωνία των οδών Ανεξαρτησίας και Αθηνών, Νόρα Κωρτ. Η αναφορά στο ένταλμα σε αριθμό διαμερίσματος δεν χρειαζόταν και ήταν πλεονασμός και τόσο το ένταλμα όσο και η δυνάμει αυτού είσοδος και έρευνα ήταν έγκυρη και νόμιμη. Δεν είχε καμία αμφιβολία για αυτό και δεν είχε κανένα λόγο να προσπαθήσει να αποπροσανατολίσει τον Ενάγοντα ούτε η χρήση χειροπέδων έγινε γι' αυτόν τον λόγο. Τέλος ως Μ.Υ.2 κατέθεσε η Αστ.4837 Παυλίνα Πετρή Ιωσήφ. Το 2011 υπηρετούσε στο Τμήμα Καταπολέμησης Εγκλήματος του Αρχηγείου Αστυνομίας και ήταν τοποθετημένη στο ΤΑΕ(Ε). Τον Φεβρουάριο του 2011 έλαβε μέρος, ως μέλος της ανακριτικής ομάδας, στην έρευνα που έγινε στο γραφείο του Ενάγοντα. Κατά την διάρκεια της έρευνας τηρούσε το πρακτικό (ημερολόγιο ενεργείας τεκμήριο 7). Δηλ. κατέγραφε την ημερομηνία, τις ώρες, τα πρόσωπα που ήταν εκεί, όλες τις ενέργειες που έγιναν, τα τεκμήρια που βρίσκονταν, τις απαντήσεις που δίνονταν κατά τη διάρκεια των συλλήψεων και οτιδήποτε σημαντικό έπρεπε να καταγραφεί. Βασικά προσπαθούσε να αποδώσει με δικά της λόγια τα όσα λάμβαναν χώραν. Το μόνο που γραφόταν λέξη προς λέξη ήταν οι απαντήσεις που έδιναν οι συλληφθέντες, όταν τους γινόταν επίστηση. Όσα πρόσωπα πήγαν στο γραφείο κατά την διάρκεια της έρευνας καταγράφηκαν στο εν λόγω πρακτικό. Εάν πήγε κάποιος και δεν τον είδε η μάρτυρας, δεν τον κατέγραψε. Επειδή βρισκόταν με τους συλληφθέντες στο γραφείο, όσοι ήρθαν σε επαφή μαζί τους ή μίλησαν μαζί τους στον χώρο όπου βρίσκονταν καταγράφηκαν. Εάν είχε πάει εκεί η σύζυγος του Ενάγοντα ή η κουνάδια του και παρέμεινε καθ' όλη την διάρκεια της έρευνας σίγουρα θα καταγράφονταν. Αξιολόγηση μαρτυρίας Αρχίζοντας από την μαρτυρία του Μ.Ε.3 θα πρέπει να λεχθεί ότι εκείνο που βασικά αμφισβητήθηκε είναι κατά το κατά πόσο τέθηκε θέμα από οποιονδήποτε προς τους αστυνομικούς σε σχέση με την χρήση των χειροπέδων στον Ενάγοντα. Ο μάρτυρας στην κυρίως εξέταση του ανέφερε ότι όταν πήγε στον χώρο του γραφείου και είδε τον Ενάγοντα με χειροπέδες, ζήτησε να μιλήσει με τον προϊστάμενο της ομάδας των αστυνομικών και τον ρώτησε «Για ποιον λόγο έχετε τον Ηλία με τις χειροπέδες; Υπάρχει κάποιος ιδιαίτερος λόγος; Κλειδώστε την πόρτα του γραφείου, μία πόρτα. Ή φοβάστε ότι θα πηδήξει που τον δεύτερο;». Εκείνος του απάντησε «Κύριε Λουϊζίδη, ό,τι θέλεις ρώτα με, είμαι στην διάθεση σου, αλλά κάποια θέματα άφησ' τα, να κάνω και εγώ τη δουλειά μου. Αν πρόσεξες, τον πατέρα, τον Γιώργο Κονναρή, λόγω του ότι είναι μεγάλος άνθρωπος, δεν του φορέσαμε χειροπέδες». Τότε ο μάρτυρας κατάλαβε ότι δεν ήθελε να συζητήσει το θέμα. Είπε επίσης σε άλλο σημείο ότι παρούσες στον χώρο ήταν και δύο άλλες δικηγόροι, η κα Ζέτα Νικολάου και η κα Φιόνα Νικολάου, οι οποίες φώναζαν γιατί να βάλουν χειροπέδες στον Ενάγοντα οπόταν ο μάρτυρας τους είπε «Σταματάτε. Μίλησα με τον υπεύθυνο του κλιμακίου», δεν υπήρχε λόγος να δημιουργούν εντάσεις. Στην αντεξέταση του μετέφερε την πιο πάνω στιχομυθία, διαφορετικά ως προς τα διαμειφθέντα. Συγκεκριμένα όταν ρωτήθηκε εάν ζήτησε από τον αστυνομικό να αφαιρέσει τις χειροπέδες ή αν τον ρώτησε γιατί τις έφερε, είπε ότι τον ρώτησε «Υπάρχει κανένας λόγος, καμία ανάγκη να είναι δεμένος ο Ηλίας με χειροπέδες; Έκανε πριν έρτω, έκανε κανένα επεισόδιο; Έδειξε ότι ήθελε να φύγει, κάτι που θα δικαιολογούσε την τοποθέτηση χειροπέδων;». Εκείνος του είπε «Στον πατέρα του, που είναι κάποια ηλικίας δεν φορέσαμε χειροπέδες» οπόταν ο μάρτυρας τον ρώτησε «Εν τοιαύτη περιπτώσει, γιατί του έχεις τις χειροπέδες;» οπόταν έλαβε την απάντηση «Κοίταξε, θέλεις να ρωτήσεις κάτι σαν δικηγόρος, ευχαρίστως ρώτα, αλλά σε παρακαλώ κάνε τη δουλειά σου να κάνω και εγώ τη δική μου». Είπε περαιτέρω ότι αντιλήφθηκε ότι ο αστυνομικός δεν ήθελε να δώσει συνέχεια στο θέμα και ούτε ο ίδιος είχε διάθεση να το συζητήσει με τον αστυνομικό, κάτω από εκείνες τις συνθήκες. Ανέφερε δε ότι στην συνέχεια ο αστυνομικός ζήτησε από κάποιον συνάδελφο του να καταγράψει τα στοιχεία του μάρτυρα. Όταν ρωτήθηκε εύλογα κατά πόσο όταν έδινε τα στοιχεία του ανέφερε οτιδήποτε περί του θέματος των χειροπέδων ή ζήτησε να καταγραφεί οποιοδήποτε παράπονο ή αίτημα του σε σχέση με τις χειροπέδες απάντησε αρνητικά, δίδοντας ως δικαιολογία ότι από την στιγμή που ο προϊστάμενος του κλιμακίου δεν του άφησε οποιονδήποτε περιθώριο να συζητήσουν το θέμα των χειροπέδων, ο ίδιος δεν θεώρησε ότι ήταν ζήτημα στο οποίο θα έπρεπε να δώσει οποιαδήποτε συνέχεια. Η εν λόγω δικαιολογία του όμως δεν κρίνεται πειστική εάν ληφθεί υπόψην η όλη θέση του ότι δηλ. ο ίδιος σαν δικηγόρος του Ενάγοντα πήρε την πρωτοβουλία να ρωτήσει σχετικά και ως είπε θεωρούσε ότι ήταν αχρείαστη η χρήση των χειροπέδων. Μη πειστική, ενόψει των ανωτέρω, κρίνεται και η θέση του ότι το όλο θέμα τέθηκε υπό μορφή απορίας και μόνο ως προς την αναγκαιότητα χρήσης των χειροπέδων. Για το ίδιο δε θέμα και προφανώς για να δικαιολογήσει την πιο πάνω θέση του, στην αντεξέταση του σε αντίθεση με την κυρίως εξέταση του, όπου ανέφερε ότι οι δύο συνάδελφοι του κα Ζέτα και κα Φιόνα Νικολάου, φώναζαν γιατί να βάλουν χειροπέδες στον Ενάγοντα, είπε ότι δεν φώναζαν, αλλά είναι ο τρόπος που μιλούν έντονος και ότι ήταν συγχυσμένες και δεν συζητούσαν ή φώναζαν αλλά μονολογούσαν «του είδους εν απαράδεκτα πράγματα τούτα, μέσα σε ένα γραφείο δεν ήρταν να έβρουν πόμπες ή όπλα». Θα πρέπει δε να λεχθεί ότι δέχθηκε εν πάση περιπτώσει ότι ούτε ο ίδιος ούτε οι άλλοι δικηγόροι που ήταν παρόντες, ζήτησαν από τον υπεύθυνο αστυνομικό την αφαίρεση των χειροπέδων από τον Ενάγοντα. Όσον δε αφορά την θέση του ότι παρούσα ήταν και η κα Φιόνα Νικολάου, θα πρέπει να λεχθούν τα ακόλουθα: Στην Αντωνίου ν. Χρυσάνθου