← Κύπρος

INTERNATIONAL SHIPPING BUREAU (USA) INC ν. Μαριάννα Φούρναρη κ.α., Αρ. Αγωγής: 2072/2014, 30/4/2018

INTERNATIONAL SHIPPING BUREAU (USA) INC ν. Μαριάννα Φούρναρη κ.α., Αρ. Αγωγής: 2072/2014, 30/4/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2018:A180 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χρ. Γ. Φιλίππου, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 2072/2014 Μεταξύ: INTERNATIONAL SHIPPING BUREAU (USA) INC Ενάγουσα και

  1. Μαριάννα Φούρναρη
  2. Νικόλας Διονυσίου
  3. Sierra Leone International Ship and Corporate Registry
  4. XEREZLTD
  5. Ανδρέας Φιλίππου
  6. Ανδρέας Νικολάου
  7. Georges Geagea
  8. Ali Haidar
  9. Register of Ships, Sierra Leone Maritime Administration Εναγόμενοι και EUROBANK CYPRUS LTD, από τη Λευκωσία Μεσεγγυούχοι Ημερομηνία: 30 Απριλίου, 2018 Εμφανίσεις: Για ενάγοντες/ αιτητές: Η κα Μ. Γιωρκάτζη για Αντρέας Γιωρκάτζης Δ.Ε.Π.Ε. Για εναγόμενους/ καθ' ων η αίτηση: Ο κ. Γιάννης Κωνσταντινίδης για Γιάννης Κωνσταντινίδης & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ (σε αίτηση με ημερομηνία 28.12.2016 για επιστροφή τραπεζικής εγγύησης) Με αίτηση τους οι ενάγοντες/αιτητές αξιώνουν διάταγμα για να τους επιστραφεί η τραπεζική εγγύηση με αριθμό LG/TS/14/3006 για το ποσό των €30.000,00 που κατατέθηκε από αυτούς στο Δικαστήριο στα πλαίσια έκδοσης προσωρινών διαταγμάτων στις 09.05.2014, ως εγγύηση «υπό ή εκ μέρους των Αιτητών για οποιεσδήποτε ζημιές και έξοδα ήθελαν προκληθεί στους καθ' ων από την έκδοση του διατάγματος» (παρατίθεται το σχετικό λεκτικό που χρησιμοποιήθηκε στο εν λόγω διάταγμα.) Οι αιτητές προβάλλουν τη θέση ότι το Δικαστήριο θα πρέπει να εκδώσει το ζητούμενο διάταγμα αφού δεν δικαιολογείται η μη επιστροφή της και σε κάθε περίπτωση δεν προβάλλεται οποιοσδήποτε βάσιμος λόγος για τη μη επιστροφή της. Την αίτηση υποστηρίζει με ένορκη δήλωση της η κα Μανουέλα Σωκράτους η οποία πέραν του αιτήματος αναφέρεται στο ιστορικό της υπόθεσης το οποίον κατά την εισήγηση της οδηγεί στο να εγκριθεί τοι αίτημα και να επιτραπεί από το Δικαστήριο η επιστροφή της εγγυητικής επιστολής. Οι καθ' ων η αίτηση έχουν προβάλει ένσταση στην έκδοση του ως άνω διατάγματος προβάλλοντας διάφορους λόγους προτάσσοντας και αδυναμία κατάλληλης νομικής στήριξης του αιτήματος. Για να γίνει κατανοητό το αίτημα αλλά και η παρούσα απόφαση μου θεωρώ σκόπιμο να παραθέσω τα γεγονότα της υπόθεσης όπως αυτά προκύπτουν από το φάκελο της υπόθεσης αλλά είναι και σύμφωνα με τα όσα και οι δύο πλευρές αναφέρουν στις αγορεύσεις τους. Η αγωγή με τον ως άνω αριθμό και τίτλο καταχωρήθηκε από τους ενάγοντες στις 7.05.2014 ενώ στις 9.05.2014 καταχωρήθηκε μονομερής αίτηση για έκδοση προσωρινού διατάγματος και την ίδια μέρα εκδόθηκε προσωρινό διάταγμα. Το εν λόγω διάταγμα καθόριζε ως προϋπόθεση για την έκδοση του και/ή σύνταξη του όπως καταθέσουν οι ενάγοντες/ αιτητές τραπεζική εγγύηση ύψους €30.000= για κάλυψη οποιωνδήποτε ζημιών και εξόδων ήθελαν προκληθεί στους Εναγόμενους 1, 2 και 3 από την έκδοση του εν λόγω διατάγματος. Το Δικαστήριο εξασκώντας τη διακριτική του ευχέρεια όρισε το ύψος και το είδος της εγγύησης. Η εγγυητική η οποία επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 1 στην υπό εξέταση αίτηση εκδόθηκε κατ' εντολή της εταιρείας I.S.B Management Ltd και κατατέθηκε εκ μέρους των εναγόντων. Η εν λόγω εγγύηση θεωρήθηκε ικανοποιητική από τον Πρωτοκολλητή. Στις 20.5.2014 καταχωρήθηκε από τους εναγομένους 1, 2 και 3 ένσταση στην αίτηση για προσωρινό διάταγμα και/ή στην οριστικοποίηση του διατάγματος. Μετά από την καταχώρηση διαφόρων άλλων ενδιάμεσων αιτήσεων το Δικαστήριο (υπό άλλη σύνθεση) με απόφαση του ημερομηνίας 23.06.2014 αποφάσισε όπως μη διατηρήσει σε ισχύ τα προσωρινά διατάγματα και επιδίκασε έξοδα όπως αυτά θα υπολογίζονταν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκρίνονταν από το Δικαστήριο υπέρ των εναγομένων/καθ' ων η αίτηση. Οι εναγόμενοι καταχώρησαν αίτηση για παροχή ασφάλειας εξόδων και μετά από ακροαματική διαδικασία το Δικαστήριο διέταξε την 11.11.2015 όπως οι ενάγοντες καταβάλουν ασφάλεια εξόδων ύψους €10.000=. Παρασχέθηκε προς τούτο χρόνος 60 ημερών για να συμμορφωθούν. Λόγω παράλειψης της παροχής ασφάλειας εξόδων εντός της προβλεπόμενης από το Δικαστήριο προθεσμίας το Δικαστήριο απέρριψε την υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή. Στο μεταξύ οι ενάγοντες καταχώρησαν ειδοποίηση για διακοπή της αγωγής. Το Δικαστήριο με άλλη ενδιάμεση απόφαση του με ημερομηνία 27.01.2016 θεώρησε ότι η διακοπή της αγωγής καταχωρήθηκε μετά που παρήλθε η προθεσμία παροχής ασφάλειας εξόδων και ως εκ τούτου δεν μπορούσε να ληφθεί υπόψη. Έκτοτε και μέχρι την καταχώρηση της υπό κρίση αίτησης στις 28.12.2016 δεν φαίνεται στο φάκελο του Δικαστηρίου οποιοδήποτε άλλο διάβημα στα πλαίσια της παρούσας υπόθεσης. Η ένσταση των καθ' ων η αίτηση η οποία καταχωρήθηκε την 20.03.2017 βασίζεται στους Θεσμούς της Πολιτικής Δικονομίας Δ.43, Δ.48, Θ1, 2, 3, 4

(1)
(2), στον Περί Πολιτικής Δικονομία Νόμο Κεφ. 6, Άρθρα 4
(1), 14
(1)(δ), 73 στον Περί Δικαστηρίων Νόμο 14/60 Άρθρο 32, στα άρθρα 30 και 35 του Συντάγματος ως και στη γενική πρακτική και συμφυή εξουσία του Δικαστηρίου. Οι καθ' ων η αίτηση προβάλλουν ως λόγους ένστασης ότι δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις για την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων, ότι δεν είναι δίκαιο γι' αυτούς να εκδοθούν καθώς οι αιτητές έχουν καταδικαστεί σε έξοδα στα πλαίσια της αγωγής και οφείλουν να τα πληρώσουν στους καθ' ων η αίτηση, ότι η τραπεζική εγγύηση με αριθμό LG/TS/14/3006 και/ή το ποσό που αυτή αφορά αποτελεί το μοναδικό περιουσιακό στοιχείο των εναγόντων οι οποίοι αποτελούν εταιρεία εγγεγραμμένη στη Νέα Ορλεάνη των ΗΠΑ και/ή τον μοναδικό τρόπο ικανοποίησης των καθ' ων η αίτηση για να εισπράξουν τα ως άνω έξοδα τους, ότι η αίτηση αποτελεί κατάχρηση της διαδικασίας και/ή προσπάθεια των αιτητών να αποφύγουν την πληρωμή των εξόδων τους κατά τρόπο που παραβιάζονται συνταγματικά δικαιώματα τους και προκαλώντας τους ανεπανόρθωτη ζημιά και ότι η αίτηση είναι ελλιπής, παραπλανητική και δεν αποκαλύπτει τα ουσιαστικά γεγονότα. Το πραγματικό υπόβαθρο της ένστασης τίθεται από τον κ. Αντρέα Φιλίππου, καθ' ου η αίτηση 5 ο οποίος δηλώνει ως ένας εκ των δύο διευθυντών και μετόχων με ποσοστό 50% της εναγομένης
  1. Δηλώνει προσωπικά γνώστης των γεγονότων της υπόθεσης και ότι είναι δεόντως εξουσιοδοτημένος να προβεί στην ένορκη δήλωση προς υποστήριξη της ένστασης. Αναφέρεται και αυτός στο ιστορικό της υπόθεσης το οποίο συμπίπτει εν πολλοίς με το ήδη καταγραφέν πιο πάνω. Επιπρόσθετα αναφέρεται στην απόρριψη της αίτησης για έκδοση μονομερώς διαταγμάτων όπου η διαταγή ως προς τα έξοδα ήταν προς όφελος των εδώ καθ' ων η αίτηση, όπως αυτά θα υπολογίζονταν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκρίνονταν από το Δικαστήριο. Αναφορικά με τα έξοδα που δημιουργήθηκαν από τις πιο πάνω διαδικασίες της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγής οι καθ' ων η αίτηση/ εναγόμενοι καταχώρησαν κατάλογο εξόδων στον Αρμόδιο Πρωτοκολλητή του Δικαστηρίου, η ψήφιση του οποίου και εκκρεμούσε μέχρι και που είχε καταχωρηθεί η ως άνω ένσταση. Ανατρέχοντας στο φάκελο διαπίστωσα ότι αυτός υποβλήθηκε μόλις την 10.01.2017 και αφορά τα έξοδα των εναγομένων 1,2,4 και 6 και εν τέλει υπολογίστηκε από τον Πρωτοκολλητή την 24.05.2017 και εγκρίθηκε από το Δικαστήριο την 29.05.
  2. Σημειώνω ότι σ΄ αυτόν συμπεριλήφθηκαν και τα έξοδα που επιδικάστηκαν και για την αίτηση για ασφάλεια εξόδων. Ισχυρίζεται περαιτέρω ότι οι ενάγοντες όπως οι ίδιοι δηλώνουν είναι εταιρεία της Νέας Ορλεάνης των ΗΠΑ και ουδεμία σχέση ή περιουσία έχουν με την Κύπρο. Περαιτέρω ο αντιπρόσωπος των εναγόντων Αντρέας Σαββίδης στα πλαίσια διαδικασιών στην την υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή, με ένορκη δήλωση του ημερομηνίας 06.11.2014 (η οποία ευρίσκεται εντός του φακέλου του δικαστηρίου και αντίγραφο της οποίας επισυνάπτει ως Τεκμήριο 3), δήλωνε μεταξύ άλλων ότι η ενάγουσα δεν διεξάγει εργασίες, έχει διακοπεί η εργασία της, των υπαλλήλων της και των συνεργατών της, με αποτέλεσμα να μην έχει οποιαδήποτε έσοδα. Ο ενόρκως δηλών στη συνέχεια προαναγγέλλει τη διαδικασία κατάσχεσης στα χέρια τρίτου σε σχέση με την εγγυητική μόλις εγκριθούν τα έξοδα τους. Ότι η εγγυητική η οποία αποτελεί το Τεκμήριο 1 της ένορκης δήλωσης της κας Μανουέλας Σωκράτους, αποτελεί μοναδικό περιουσιακό στοιχείο των εναγόντων/αιτητών και τυχόν αποξενώσει του θα καταστήσει αδύνατη την εκτέλεση της απόφασης. Στη συνέχεια αναφέρει ότι για την υπεράσπιση στα πλαίσια της μονομερούς αίτησης των εναγόντων ημερομηνίας 09.05.2014 και για την ακύρωση των σχετικών προσωρινών διαταγμάτων αλλά και για τον εν γένει χειρισμό της πιο πάνω αγωγής, κατέβαλαν στους δικηγόρους τους το συνολικό χρηματικό ποσό εκ €25.922,50σ. και προς τούτο επισυνάπτει αντίγραφα των σχετικών τιμολογίων και ισχυρίζεται ότι τα ποσά αυτά αποτελούν ζημιά την οποία υπέστηκαν από τις ενέργειες του ενάγοντος ήτοι από την καταχώρηση της αγωγής και από το διάταγμα την έκδοση του οποίου οι ενάγοντες πέτυχαν μονομερώς στις 09.05.2014, αφού εν τέλει τόσο το διάταγμα όσο και η αγωγή των εναγόντων απορρίφθηκαν από το Δικαστήριο. Όπως προκύπτει από την ένορκη δήλωση του κ. Α. Φιλίππου (παράγραφοι 5 και 8), οι εναγόμενοι ευρίσκονται στη διαδικασία καθορισμού και/ή διεκδίκησης των ζημιών που έχουν υποστεί από την έκδοση των διαταγμάτων για τα οποία έχει τεθεί η εγγύηση και η τυχόν ικανοποίηση της αίτησης των αιτητών θα τους αποστερήσει αυτό το δικαίωμα. Με βάση το εδάφιο 3 του άρθρου 32 του Ν 14/60 για να διεκδικηθούν αποζημιώσεις από πλευράς εναγομένου θα πρέπει να αποδειχτεί ότι: (α) το διάταγμα βασίστηκε επί ανεπαρκών λόγων ή (β) η απαίτηση του ενάγοντα απέτυχε ή έχει εκδοθεί απόφαση εναντίον του συνεπεία παραλείψεως ή άλλως πως και (γ) φανεί στο δικαστήριο ότι δεν υπήρχε πιθανή βάση για την έγερση της απαίτησης του. Στην υπό εξέταση περίπτωση η απαίτηση των εναγόντων/αιτητών απορρίφθηκε από το δικαστήριο συνεπεία παραλείψεως τους στην καταβολή ασφάλειας εξόδων ως το σχετικό διάταγμα του δικαστηρίου. Αυτός είναι ο λόγος απόρριψης της αγωγής, όπως ξεκάθαρα φαίνεται στη σχετική ενδιάμεση απόφαση ημερ. 27.11.2016 - (Τεκμ. 1) της ένορκης δήλωσης του κ. Α. Νικολάου. Η καταχώρηση επιστολής διακοπής της αγωγής, ως η παρ.7 της Ε/Δ της Μ. Σωκράτους αναφέρει, ουδόλως λήφθηκε υπ' όψιν από το Δικαστήριο. Στην υπό εξέταση περίπτωση, το διάταγμα το οποίο εξασφαλίστηκε με την επίδικη εγγύηση, απορρίφτηκε από το δικαστήριο μετά από ακρόαση και οι ενάγοντες/αιτητές καταδικάστηκαν στα έξοδα. Ως εκ τούτου οι εναγόμενοι δύνανται να ενεργοποιήσουν τις διαδικασίες για αποζημίωση τους για τα έξοδα που έχει καταβάλει στο δικηγόρο τους και για τα οποία όπως αναφέρει ο κ. Α. Φιλίππου στην ένορκη δήλωση του έχει ήδη αποταθεί στον Πρωτοκολλητή για υπολογισμό τους και όπως διαπιστώνεται στο φάκελο του Δικαστηρίου αυτό έχει ήδη γίνει έστω και αν σε ένα κατάλογο συμπεριλήφθηκαν τόσο τα έξοδα της αίτησης για το προσωρινό διάταγμα όσο και τα έξοδα της αίτησης για ασφάλεια εξόδων. Ο κ. Α. Φιλίππου αναφέρει στην ένορκη δήλωση του (παρ. 8), ότι η πρόθεση των εναγομένων είναι να προχωρήσουν με αίτηση για ασφάλεια εξόδων, μόλις ο Πρωτοκολλητής υπολογίσει τα έξοδα στα οποία καταδικάστηκαν οι ενάγοντες/αιτητές. Από το φάκελο της υπόθεσης για το περιεχόμενου του οποίου το Δικαστήριο μπορεί να λάβει γνώση, φαίνεται ότι οι ενάγοντες έχουν καταχωρήσει διαδικασία για άδεια εκτέλεσης της απόφασης με κατάσχεση εις χείρας τρίτου. Αυτή θα είναι το αντικείμενο της απόφασης μου που θα εκδοθεί στη συνέχεια σήμερα. Στα πλαίσια εκείνης της διαδικασίας οι εναγόμενοι έχουν ήδη εξασφαλίσει προσωρινό διάταγμα με το οποίο εμποδίζεται ο μεσεγγυούχος να αποδεσμεύσει το ποσό της επίδικης τραπεζικής εγγύησης, την οποία κατά τη διαταγή του δικαστηρίου και κατά ομολογία του ενάγοντος (παρ. 5 της Ε/Δ δήλωσης της κας Μ. Σωκράτους), οι ενάγοντες κατέθεσαν στο δικαστήριο. Επομένως η τραπεζική εγγύηση ως κινητό περιουσιακό στοιχείο των εναγόντων αποτελεί ήδη υποκείμενο εκτέλεσης της δικαστικής απόφασης με το μέτρο εκτέλεσης της κατάσχεσης εις χείρας τρίτου, ενδεχόμενη παράδοση της εγγυητικής στους ενάγοντες θα καταστήσει το μέτρο αυτό ατελέσφορο όπως ατελέσφορη θα καταστήσει την εκτέλεση της δικαστικής απόφασης εν γένει. ΟΙ ΑΓΟΡΕΥΣΕΙΣ Η ακροαματική διαδικασία διεξήχθη επί των πιο πάνω ισχυρισμών που προβλήθηκαν στις εκατέρωθεν ένορκες δηλώσεις και οι ευπαίδευτοι συνήγοροι είχαν την καλοσύνη να ετοιμάσουν γραπτές αγορεύσεις όπου εκθέτουν τις απόψεις τους τόσο σε σχέση με τα πραγματικά γεγονότα της υπόθεσης όσο και για τη νομική πτυχή της αίτησης. Τις έχω μελετήσει και τις λαμβάνω υπόψη και στη συνέχεια κατά την ανάλυση που θα ακολουθήσει όπου χρειαστεί θα γίνει αναφορά σ΄ αυτές. Θα συμφωνήσω επίσης με την πλευρά των καθ' ων η αίτηση ότι η τραπεζική εγγύηση η οποία κατατέθηκε στο δικαστήριο ως προϋπόθεση για την έκδοση του προσωρινού διατάγματος, δεν τυγχάνει ως περιουσιακό στοιχείο των εναγόντων/αιτητών οποιασδήποτε ιδιαίτερης νομικής προστασίας και ούτε εξαιρείται από τη διαδικασία της εκτέλεσης. Οι ενάγοντες ουσιαστικά υπό την ιδιότητα τους ως αλλοδαπής εταιρείας αιτούνται από το Δικαστήριο την αποξένωση του μοναδικού περιουσιακού στοιχείου από το οποίο οι εναγόμενοι θα μπορούσαν να ικανοποιήσουν την απόφαση τους. Με άλλα λόγια ζητούν από το Δικαστήριο να συνδράμει στο να καταστήσει την οποιαδήποτε εξ αποφάσεως υποχρέωση τους στα πλαίσια της παρούσας υπόθεσης, αδύνατη να ικανοποιηθεί. Θα συμφωνήσω με την πλευρά των καθ' ων η αίτηση ότι ενδεχόμενη ικανοποίηση του αιτήματος για επιστροφή της εγγυητικής στους ενάγοντες αναιρεί το σκοπό για τον οποίο τέθηκε, αφού όπως ο κ. Α. Φιλίππου εξηγεί στην ένορκη δήλωση του, βρίσκεται στη διαδικασία καθορισμού των ζημιών που υπέστησαν οι εναγόμενοι συνεπεία της έκδοσης του προσωρινού διατάγματος τις οποίες εν τέλει προσδιορίζει στα δικηγορικά έξοδα τα οποία κατέβαλαν. Οι αιτητές εισηγήθηκαν ότι οι καθ' ων η αίτηση καταχρώνται τη δικαστική διαδικασία με το να επιμένουν στην ένσταση τους στην παρούσα διαδικασία, ενόψει του ότι εκκρεμεί προς εκδίκαση η αίτηση τους για μεσεγγύηση στα πλαίσια της οποίας εκδόθηκε ένταλμα κατάσχεσης που καλεί την Eurobank Cyprus Ltd να παρουσιαστεί ενώπιον του Δικαστηρίου και να μην παραιτηθεί από τη φύλαξη της εν λόγω εγγυητικής και του εν λόγω ποσού μέχρι την εκδίκαση της κυρίως αίτησης μεσσεγγύησης. Επισημαίνεται ότι τόσο οι ενάγοντες όσο και οι μεσεγγυούχοι συγκατατέθηκαν στην οριστικοποίηση του ενδιάμεσου διατάγματος και έχουν καταχωρήσει ενστάσεις σε σχέση με την κυρίως αίτηση. Για τον πιο πάνω λόγο εισηγούνται οι αιτητές, οι εναγόμενοι προωθούν την ένσταση τους στη παρούσα διαδικασία καταχρηστικά επιδιώκοντας τον ίδιο σκοπό όπως και με την αίτηση μεσεγγύησης τους τον ίδιο σκοπό, την καταβολή των δικηγορικών τους εξόδων πριν την επιστροφή του υπόλοιπου ποσού της εγγυητικής. Σε σχέση με την πιο πάνω εισήγηση θα παρατηρούσα ότι το επιχείρημα θα μπορούσε εύκολα να αντιστραφεί και να διαφανεί ότι είναι οι αιτητές που καταχρώνται τις δικαστικές διαδικασίες εφόσον επέμεναν στην εκδίκαση και των δύο πιο πάνω αιτήσεων ταυτόχρονα, ενώ θα μπορούσαν εφόσον αποδέχθηκαν την οριστικοποίηση του ενδιάμεσου διατάγματος και έχουν καταχωρήσει ενστάσεις σε σχέση με την κυρίως αίτηση παρόμοια να είχαν δηλώσει ότι θα άφηναν το ζήτημα να αποφασιστεί στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας και ακολούθως και ενόψει της όποιας απόφασης θα εξέδιδε το Δικαστήριο να επανακαθόριζαν τη θέση τους. Παρά ταύτα προχώρησαν και αξίωσαν απόφαση και στην δεύτερη ως άνω υπόθεση η οποία θα ακολουθήσει την παρούσα κάτι που θα έπρεπε να είχε κατά την άποψη μου αποφευχθεί. Ο δικαστικός χρόνος σύμφωνα με τους δεοντολογικούς κανόνες αλλά και με πρόσφατη νομολογία θα πρέπει να τυγχάνει σεβασμού (βλ. Παντελής Κασάπη ν. Συμβουλίου Υδατοπρομήθειας Λάρνακας, Ποιν. Έφεση 78/2017, ημερ. 19.4.2018) όπου λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Θεωρούμε ότι η υποχρέωση του δικηγόρου, τόσο έναντι του εντολέα του όσο και έναντι του Δικαστηρίου, Καν. 7 του Κώδικα Δεοντολογίας Δικηγόρων, παραμένει σε όλα τα στάδια και τέτοιες πρακτικές θα πρέπει να αποφεύγονται, ώστε να μην κατασπαταλείται πολύτιμος δικαστικός χρόνος και χρήμα, εν όψει μάλιστα και του επιβαρυμένου προγράμματος και των καθυστερήσεων που παρατηρούνται στα πρωτόδικα Δικαστήρια. Πιστεύουμε ότι είναι η κατάλληλη περίπτωση να επαναφέρουμε στο προσκήνιο το πρόβλημα που παρατηρείται, με αυξητική τάση τα τελευταία χρόνια και να εκφράσουμε την απαρέσκεια μας για την τακτική που ακολουθείται, να προωθούνται πλείστες υποθέσεις σε ακρόαση και στη συνέχεια στην έφεση, με όλα τα ζητήματα υπό αμφισβήτηση, ενώ η έκβαση της υπόθεσης θα πρέπει να είναι εκ των προτέρων λογικά αναμενόμενη από διαδίκους και δικηγόρους. Ανεπιθύμητη τακτική, που δεν εξυπηρετεί κανένα καλό σκοπό. Ούτε τα συμφέροντα της δικαιοσύνης ή του διαδίκου. «Το Εφετείο υφίσταται αποκλειστικά για να διορθώνει έκδηλα λάθη και να αναπτύσσει και αποσαφηνίζει το δίκαιο. Δεν υφίσταται για να δίδει σε απογοητευμένους διάδικους μια δεύτερη ευκαιρία», τακτική που δεν συμβάλλει στο πρωταρχικό σκοπό του Εφετείου «.να διατηρεί τα υψηλότερα κατά το δυνατό επίπεδα στην εργασία του ως προς την επαγγελματική ικανότητα» (Halil v. Κλεάνθους κ.α.
(1992)1 Α.Α.Δ. 739, Ηλία ν. Αστυνομίας
(1999)2 Α.Α.Δ. 454 και Shail v. Δημοκρατίας, ECLI:CY:AD:2016:B338, Ποιν. Έφ. Αρ. 137/14, 8.7.2016).» Εισηγείται στην αγόρευση της περαιτέρω η ευπαίδευτος συνήγορος των αιτητών ότι η οποιαδήποτε απόφαση θα πρέπει να αφορά μόνο τον εναγόμενο 5 αφού η ένορκη δήλωση η οποία συνοδεύει την ένσταση αφορά μόνο τον εναγόμενο 5 καθώς το ενδιάμεσο διάταγμα δεν στρέφεται καν εναντίον του εναγομένου 5 ούτε υπάρχουν οποιαδήποτε επιδικασθέντα έξοδα (πλην αυτά της αίτησης για ασφάλεια εξόδων). Είναι γεγονός ότι η ένορκος δήλωσης προς υποστήριξη της ένστασης υπογράφεται από τον κ. Αντρέα Φιλίππου που είναι ο εναγόμενος 5 και δεν δηλώνει ότι έχει εξουσιοδότηση από τους υπόλοιπους εναγόμενους, εντούτοις η ένσταση φαίνεται με την επισύναψη καταλόγου με τα ονόματα των εναγομένων να έχει καταχωρηθεί για όλους. Σε σχέση με την ως άνω εισήγηση της πλευράς των αιτητών παρατηρώ ότι το αποτέλεσμα της αίτησης θα έχει ευρύτερο αποτέλεσμα και ως εκ τούτου δεν έχει σημασία στον περιορισμό της ως προς το αποτέλεσμα της μόνο ως προς τον εναγόμενο 5. Το ζήτημα ως εκ της φύσεως του καθίσταται πρακτικό χωρίς να ενέχει ιδιαίτερη και ουσιαστική σημασία. Έχοντας υπόψη τα γεγονότα της υπόθεσης κρίνω ότι θα ήταν δίκαιο αλλά και εύλογο όπως απορριφθεί το αίτημα καθ' ότι τυχόν έγκριση του θα επέφερε ανεπανόρθωτη βλάβη στους καθ' ων η αίτηση καθώς αυτοί δεν θα έχουν πλέον τη δυνατότητα να εκτελέσουν την απόφαση ως προς τα έξοδα αν εγκριθεί το αίτημα και επιστραφεί η επίδικη τραπεζική εγγύηση. Ενόψει και της ως άνω αδυναμίας της ένστασης ως προς την υποστήριξη της από τον ενόρκων δηλούντα και κυρίως για την καθυστέρηση που υπήρξε από πλευράς εναγομένων να αιτηθούν τον υπολογισμό των εξόδων τους κάτι το οποίο θα τους επέτρεπε στη συνέχεια να αξιώσουν το ποσό που θα τους επιδικαζόταν ως έξοδα από την εγγυητική επιστολή, έδωσε έρεισμα στους αιτητές να προβούν στην παρούσα αίτηση τους. Για τους λόγους αυτούς κρίνω ότι θα ήταν δίκαιο να μην εκδώσω οποιαδήποτε διαταγή ως προς τα έξοδα. Η αίτηση απορρίπτεται χωρίς διαταγή ως προς τα έξοδα. (Υπογρ.)............... Χρήστος Γ. Φιλίππου, Α.Ε.Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ Subject: Civil/Other Actions/Interim Αναφορά: Επιστροφή Τραπεζικής Εγγύησης cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.