GRASMERE PROPERTIES LTD ν. ΝΙΚΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ MCSHANE, Αγωγή αρ.: 3208/2009, 30/4/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2018:A182 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Στ. Τσιβιτανίδου-Κίζη, Α.Ε.Δ. Αγωγή αρ.: 3208/2009 Μεταξύ: GRASMERE PROPERTIES LTD Εναγόντων και ΝΙΚΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ MCSHANE Εναγόμενης -------------------------------------------------- Αίτηση ημερομηνίας 10.5.2017 για συμψηφισμό (set-off) εξόδων Ημερομηνία: 30 Απριλίου 2018 Εμφανίσεις: Για τους ενάγοντες - αιτητές: κ. Νίκος Μιχαήλ για ΙΩΑΝΝΙΔΗΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΔΕΠΕ (κα Ελίνα Χατζηπαναγή για ν' ακούσει απόφαση) Για την εναγόμενη - καθ' ης η Αίτηση: κ. Φωτάκης Ι. Αποστολίδης ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Αποτελούν κοινό έδαφος μεταξύ των διαδίκων τα εξής: Στις 31.10.2016 εκδόθηκε απόφαση στην αγωγή, σε βάρος της εναγόμενης και υπέρ των εναγόντων, για το ποσό των €39.984.- πλέον τόκου και εξόδων τα οποία, όπως υπολογίστηκαν από τον Πρωτοκολλητή και εγκρίθηκαν από το Δικαστήριο, ανήλθαν στο ποσό των €9.252,00, πλέον Φ.Π.Α. Η απαίτηση των εναγόντων αφορούσε την αξία εργασίας, που ως εργολάβοι εκτέλεσαν προς όφελος της εναγόμενης (οι ενάγοντες ανέλαβαν να ανεγείρουν τον σκελετό πολυκατοικίας επί τεμαχίου γης, ιδιοκτησίας της εναγόμενης, αντί του ποσού των €225.000.-, πλέον Φ.Π.Α.). Υπέρ της εναγόμενης και σε βάρος των εναγόντων επιδικάστηκαν τα έξοδα αίτησης για συνοπτική απόφαση, την οποία καταχώρησαν οι ενάγοντες στα αρχικά στάδια της διαδικασίας. Η αίτηση απερρίφθη από το Δικαστήριο στις 29.11.2011. Τα έξοδα, όπως υπολογίστηκαν από τον Πρωτοκολλητή, ανήλθαν στο ποσό των €2.029.- πλέον νόμιμο τόκο, πλέον Φ.Π.Α. Η εναγόμενη στις 31.1.2017, καταχώρισε Αίτηση Έρευνας (Αίτηση Μηνιαίων Δόσεων), με την οποία διεκδικεί από τους ενάγοντες την καταβολή των εξόδων (€2.029.- πλέον τόκου και Φ.Π.Α.), που επιδικάστηκαν υπέρ της. Με την υπό κρίση Αίτηση, οι ενάγοντες-αιτητές αιτούνται: «(α) Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου με το οποίο να διατάσσεται ο συμψηφισμός (set-off) των υπολογισθέντων και εγκριθέντων υπό του Δικαστηρίου εξόδων ημερ. 31.10.2016 προς όφελος της Ενάγουσας-Αιτήτριας, με τα υπολογισθέντα και εγκριθέντα υπό του Δικαστηρίου έξοδα ημερ. 29.11.2011 προς όφελος της Εναγόμενης-Καθ' ης η Αίτηση. (β) Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου με το οποίο να διατάσσεται η αναστολή της ενώπιον του διαδικασίας, αναφορικά με την αίτηση έρευνας ημερ. 22.3.17 που καταχώρησε η Εναγόμενη-Καθ' ης η Αίτηση. (γ) Οποιεσδήποτε άλλες ή/και περαιτέρω οδηγίες το Σεβαστό Δικαστήριο ήθελε κρίνει εύλογες ή/και πρέπουσες υπό τις περιστάσεις. (δ) Έξοδα και Φ.Π.Α.» Η Αίτηση στηρίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.40 Θ.7, 11 και 15, Δ.41, Δ.43 Α, Δ.35 ΘΘ.18 και 19, Δ.39, Δ.48 ΘΘ.2 έως 5, 7, 8
(1)(ee), 9, Δ.59 Θ.7, στο άρθρο 9 και 82 έως 90 του Κεφ.6, στο άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Η Αίτηση υποστηρίζεται από Ένορκη Δήλωση του Μιχάλη Ιωαννίδη, εκ των διευθυντών των εναγόντων. Όπως ο ομνύων αναφέρει, η εναγόμενη «παρά την γνώση του αποτελέσματος της αγωγής, αμελώς ή/και επιμελώς ή/και εντέχνως, αποφεύγει την εξόφληση της απόφασης καθιστώντας την ως σήμερα ανεκτέλεστη, εκμεταλλευόμενη και του γεγονότος ότι είναι κάτοικος Αμερικής». Η πληρωμή των εξόδων ζητήθηκε με σχετική επιστολή που απεστάλη στον δικηγόρο της εναγόμενης, χωρίς όμως καμία ανταπόκριση. Ζητήθηκε επίσης (με επιστολή ημερομηνίας 18.11.2016), ο συμψηφισμός των εξόδων. Και πάλι η εναγόμενη αρνήθηκε να συμμορφωθεί ή να συγκατατεθεί στο αίτημα των εναγόντων. Είναι η θέση του πως πληρούνται όλες οι προϋποθέσεις ώστε να διαταχθεί ο συμψηφισμός των εξόδων αφού υπάρχει ταύτιση διαδίκων και δικαστική διαφορά. Όπως χαρακτηριστικά καταλήγει, «αντί να παίρνουμε μετά από τόσα χρόνια ταλαιπωρίας, καλούμαστε να δίδομε ακόμα στην εναγόμενη που εκμεταλλεύεται τα υποστατικά που χτίσαμε δια λόγου της». Το αίτημα των εναγόντων συνάντησε την Ένσταση της άλλης πλευράς, η οποία καταχώρισε γραπτή Ειδοποίηση προβάλλοντας εικοσιδύο
(22)Λόγους Ένστασης. Προβάλλει πως δεν «υπάρχει η διαδικασία συμψηφισμού στο δικανικό μας σύστημα σε θέματα εξόδων», πως το Δικαστήριο δεν έχει εξουσία να εκδίδει «διατάγματα συμψηφισμού οποιασδήποτε απαίτησης με άλλη απαίτηση», πως κάθε διάδικος μπορεί να λάβει εκείνα τα μέτρα που θεωρεί απαραίτητα για την είσπραξη των οφειλομένων προς αυτόν ποσών, πως οι συγκεκριμένοι Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας επί των οποίων στηρίζεται η Αίτηση δεν εφαρμόζονται εν προκειμένω, πως οι ενάγοντες δεν εφεσίβαλαν την Ενδιάμεση Απόφαση του Δικαστηρίου με την οποίαν απερρίφθη η Αίτηση για συνοπτική απόφαση, με αποτέλεσμα τα έξοδα να είναι άμεσα πληρωτέα εφόσον η διαδικασία εκδίκασης της αγωγής έχει ολοκληρωθεί, πως το Δικαστήριο δεν επέβαλε οποιοδήποτε όρο αναφορικά με την πληρωμή του ποσού των €2.029.-. Η Ένσταση στηρίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας, Διαταγή 40 θ.1, 4, 5, 9, 14, 18, Διαταγή 41, 42Α, 43 και 48 θεσμός 1, 2, 3, 4, 8
(4)και
- Στον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο Κεφ. 6 άρθρα 4, 5, 7,
- Στον Νόμο περί Δικαστηρίων 14/60, άρθρο
- Στο άρθρο 30 του Συντάγματος και στο άρθρο 6 του Νόμου περί Προστασίας των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Στηρίζεται επίσης στην συμφυή εξουσία και την πρακτική του Δικαστηρίου. Η Ένσταση υποστηρίζεται από Ένορκη Δήλωση της Φίφης Ιωάννου, δικηγορικής υπαλλήλου στο γραφείο του Φωτάκη Ι. Αποστολίδη, δικηγόρου της εναγόμενης, δεόντως εξουσιοδοτημένης. Η ομνύουσα επιχειρηματολογεί υπέρ της απόρριψης της Αίτησης, επαναλαμβάνοντας ουσιαστικά τους λόγους Ένστασης. Η Δ.59 θ.7 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, προβλέπει τα εξής: "
- A set-off for damages or costs between parties may be allowed." Η δε Δ.59 θ.13 αναφέρει τα ακόλουθα: "
- In any case in which, under Rule 13 of this Order, or any other Rule of Court, or by the order or direction of a Court or Judge, or otherwise, a party entitled to receive costs is liable to pay costs to any other party, the taxing officer may tax the costs such party is so liable to pay, and may adjust the same by way of deduction or set-off, or may, if he shall think fit, delay the allowance of the costs such party is entitled to receive until he has paid or tendered the costs he is liable to pay; or such officer may allow or certify the costs to be paid, and the same may be recovered by the party entitled thereto in the same manner as costs ordered to be paid may be recovered." Από τα προαναφερθέντα συνάγεται πως ο συμψηφισμός ως προς τα έξοδα είναι επιτρεπτός, ανάγεται δε στην διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου, αφού στο κείμενο της Διαταγής 59, θ.7, αναφέρεται η λέξη "may" («δύναται»). Το Δικαστήριο δηλαδή, έχει την διακριτική ευχέρεια να διατάξει τον συμψηφισμό των εξόδων που έχουν προκύψει μεταξύ των ιδίων διαδίκων και στην ίδια διαδικασία. Οι προρηθέντες κανονισμοί αντιστοιχούν με τις O.65 r.14 και O.65 r.27
(21)των παλαιών Αγγλικών Κανονισμών. Στην Αγγλική Δικονομική Πρακτική (Annual Practice) του 1958, σελ. 1899, αναφέρονται τα ακόλουθα σχόλια, σε σχέση με την O.65 r.27
(21). ". costs payable under different orders in the same suit, and notwithstanding change of solicitors. or in two suits in which the same estate is being administered. may be set off against each other; but the costs of two independent proceedings in different Courts cannot be set off against each other". Σε ελεύθερη μετάφραση: «. έξοδα πληρωτέα δυνάμει διαφορετικών διαταγών στην ίδια αγωγή και ανεξαρτήτως αλλαγής δικηγόρων. ή σε δύο αγωγές στις οποίες τυγχάνει διαχείρισης η ίδια περιουσία. δυνατόν να συμψηφιστούν η μια έναντι της άλλης, αλλά τα έξοδα δύο ανεξάρτητων διαδικασιών σε διαφορετικά Δικαστήρια δεν μπορούν να συμψηφιστούν η μια έναντι της άλλης». Τα πιο πάνω απαντούν και στην θέση της εναγόμενης-καθ' ης η Αίτηση, πως ο συμψηφισμός εξόδων είναι νομική αρχή άγνωστη στο δικαιϊκό μας σύστημα, θέση η οποία απορρίπτεται. Έχοντας υπόψη όλα όσα έχω αναφέρει πιο πάνω και με δεδομένο πως η απόφαση ημερομηνίας 31.10.2016 δεν έχει εφεσιβληθεί και συνεπώς τόσο η απαίτηση όσο και τα έξοδα είναι άμεσα πληρωτέα και απαιτητά από πλευράς εναγόμενης, θεωρώ πως είναι δίκαιο και εύλογο η υπό κρίση Αίτηση να εγκριθεί. Υπέρ της έγκρισης της Αίτησης, συνηγορεί ασφαλώς και το γεγονός πως συντρέχουν οι προϋποθέσεις όπως έχουν εκτεθεί ανωτέρω. Τα έξοδα έχουν ανακύψει στην ίδια διαδικασία (αγωγή 3208/09) και μεταξύ των ιδίων διαδίκων. Δια ταύτα εκδίδεται Διάταγμα με το οποίο διατάσσεται ο συμψηφισμός των εξόδων που το Δικαστήριο επεδίκασε με τις διαταγές του ημερομηνίας 31.10.2016 και 29.11.2011. Όσον αφορά τα έξοδα της υπό κρίση Αίτησης, κρίνω πως δεν πρέπει να αποστώ από τον κανόνα πως αυτά ακολουθούν το αποτέλεσμα. Ως εκ τούτου, τα έξοδα όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται προς όφελος των εναγόντων-αιτητών και εναντίον της καθ' ης η Αίτηση. (Υπ.) .............................. Στ. Τσιβιτανίδου-Κίζη, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής ΣΤΚ/ΑΓ Subject: Civil / Other actions / Interim Αναφορά: Αίτηση για συμψηφισμό (set-off) εξόδων cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο