← Κύπρος

LINOS JUNIOR LIMITED κ.α. ν. ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ, Αρ. Αίτησης/Έφεσης: 50/2018, 25/4/2018

LINOS JUNIOR LIMITED κ.α. ν. ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ, Αρ. Αίτησης/Έφεσης: 50/2018, 25/4/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2018:A166 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χρ. Γ. Φιλίππου, Α.Ε.Δ. Αρ. Αίτησης/Έφεσης: 50/2018 Επί τoις αφορώσι τον Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμο 9/65 και επί τοις Αφορώσι και τον Περί Ακινήτου Περιουσίας Διακατοχή Νόμο Κεφ. 224 ως και τις τροποποιήσεις τους. Μεταξύ:

  1. LINOS JUNIOR LIMITED (H.E. 126823), από τη Λεμεσό
  2. Σταύρη Μιχαλάκη Χριστοφή (Δ.Τ.0732433), από τη Λεμεσό Αιτητές/Εφεσείοντες και ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ Καθ' ων η Αίτηση/Εφεσίβλητοι Ημερομηνία: 25 Απριλίου, 2018 Εμφανίσεις: Για Αιτητές-Εφεσείοντες: Η κα Μ. Ιωαννίδου για Ι. Μοδίτης & Συνεργάτες ΔΕΠΕ Για Καθ'ων η αίτηση-Εφεσίβλητους: Η κα Τ. Γρηγορίου για Χρ. Δημητριάδης & Σία ΔΕΠΕ Α Π Ο Φ Α Σ Η Οι αιτητές/ εφεσείοντες αξιώνουν διάφορα διατάγματα με τα οποία ουσιαστικά επιδιώκεται η ακύρωση του προγραμματισμένου για τις 26.04.2018 πλειστηριασμού του ενός εκ των δύο ενυπόθηκων ακινήτων διά της Υποθήκης 12906/2008 ιδιοκτησίας της αιτήτριας 1 με αρ. εγγραφής 0/8796, Φ/Σχ. 47/25,0, Τεμ. 289 Αμπέλι, Μερίδιο το όλον, στο χωριό Όμοδος της Επαρχίας Λεμεσού. H Αιτήτρια 2 και διευθύντρια της Αιτήτριας 1 κα Σταύρη Μιχαλάκη Χριστοφή υποστηρίζει με ένορκη δήλωση της την αίτηση όπου προβάλλει διάφορους λόγους για τους οποίους θα πρέπει να πετύχει η αίτηση στους οποίους θα γίνει αναφορά στη συνέχεια της απόφασης. Η νομική βάση της αίτησης στηρίζεται στον Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμο του 1965 (9/1965), Μέρος VIA πώλησης ενυπόθηκου ακινήτου από τον ενυπόθηκο δανειστή, άρθρα 44Α ως και 44ΙΑΑ και στα παραρτήματα αυτών, καθώς και στα άρθρα 5, 36 και 44ΚΣΤ, στους Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου Κανονισμών του 2015 Κ.Δ.Π. 185/2015, άρθρα 37-51, στους Περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Κανονισμούς, στο νόμο 197(ι)/2003, άρθρο 6.1, 13, 23 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (ΕΣΔΑ), άρθρο 30.2 του Συντάγματος, άρθρα 4, 5 και 9, στα άρθρα 90, 93, 97, 337, 333, 340-344 στα άρθρα 21, 29, 31 και 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60, στον Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο, Κεφ. 6, στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.32,Δ.33, Δ.38, Δ.40,Δ.39, Δ.48 θ.1-9, Δ.64, στον Περί αφερεγγυότητας φυσικών προσώπων νόμος, στο Σύνταγμα της Κυπριακής Δημοκρατίας, ως και τις τροποποιήσεις του, στους γενικούς κανόνες επιείκειας και στην πρακτική και στις γενικές και συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Η ενόρκως δηλούσα πέραν της ιδιότητας της και της αναφοράς της από που προέρχεται η γνώση της για τα γεγονότα της υπόθεσης, προβάλλει διάφορους λόγους τους οποίους θα προσπαθήσω να συνοψίσω εντάσσοντας τους σε διακριτές θεματικές και αποφεύγοντας κατά το δυνατόν επαναλήψεις: (α) Ότι εναντίον τους εκκρεμεί η αγωγή με αρ. 3176/2014 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού. Στην έκθεση απαίτησης στη εν λόγω αγωγή με την οποία εκτός από το ποσό που αξιώνεται από τους εκεί ενάγοντες - καθ' ων η αίτηση στην παρούσα, ως χρεωστικό υπόλοιπο λογαριασμού δανείου €43.656,83 πλέον τόκους προς 12% επί ποσού €42.647,50 από 14/03/2014 μέχρι εξοφλήσεως με κεφαλαιοποίηση κάθε 1/1 και 1/7 έκαστου έτους αξιώνεται και διάταγμα για την εκποίηση των Υποθηκών Υ12904/2008 και Υ12906/2008 με δημόσιο πλειστηριασμό προς ικανοποίηση και/ή έναντι των ως άνω αξιώσεων τους. Εναγόντων, τυχόν δε πλεόνασμα να δοθεί στους Εναγόμενους
  3. Παρόμοια αξιώνουν και με την αγωγή τους με αρ. 3177/2014 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού με την οποία αξιώνουν το ποσό των €180.433,66σ. πλέον τόκους προς 12% επί ποσού €176.262,12σ. από 14/03/2014 μέχρι εξοφλήσεως με κεφαλαιοποίηση κάθε 1/1 και 1/7 έκαστου έτους ως χρεωστικό υπόλοιπο του λογαριασμού δανείου και διάταγμα που να διατάσσει την εκποίηση των Υποθηκών Υ12904/2008 και Υ12906/2008 και με τη δημόσιο πλειστηριασμό πώληση των ακινήτων που καλύπτονται από αυτά και τη διάθεση του προϊόντος αυτής προς ικανοποίηση και/ή έναντι των ως άνω αξιώσεων των Εναγόντων, τυχόν δε πλεόνασμα να δοθεί στους Εναγόμενους
  4. (β) Δηλώνει ότι οι αιτητές διαφωνούν με τα ως άνω ποσά και ως εκ τούτου αποτάθηκαν σε δικηγόρο για να καταχωρήσει Υπεράσπιση στις πιο πάνω αγωγές. Δηλώνει ως θέση των αιτητών ότι εφόσον εκκρεμεί αγωγή και το εν λόγω ακίνητο συμπεριλαμβάνεται στα επίδικα θέματα και στις αξιώσεις των καθ' ων η αίτηση στις πιο πάνω αγωγές τους κάθε περαιτέρω διαδικασία είναι κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας από τους καθ' ων η αίτηση και παραβιάζει τα ανθρώπινα δικαιώματα των αιτητών για δίκαιη δίκη (αρ. 6, 13 και 23 ΕΣΔΑ), αρ. 30.2 του Συντάγματος, την αρχή της ισότητας των όπλων και την αρχή της διαφάνειας. Σε αντίθετη περίπτωση η πιο πάνω αγωγή, χωρίς να εξεταστεί θα ήταν άνευ αντικειμένου και κατ' επέκταση θα ισοδυναμούσε με άρνηση της δικαιοσύνης και παραβίασης δικαιώματος υπεράσπισης των αιτητών στο Δικαστήριο. (γ) Ότι σε περίπτωση μη έκδοσης του αιτούμενου διατάγματος θα υποστούν ανεπανόρθωτη βλάβη αφού το εν λόγω ακίνητο είναι μοναδικό και δεν θα μπορούν να ικανοποιηθούν με οιονδήποτε ποσό αποζημιώσεων. Εκφράζει τη πίστη και από νομική συμβουλή που λαμβάνει από τους δικηγόρους της ότι έχει καλή υπεράσπιση στις πιο πάνω αγωγές καθώς και καλή υπόθεση για έγερση αγωγής εναντίον των Καθ' ων η αίτηση, το υφιστάμενο καθεστώς θα ανατραπεί εάν οι καθ' ων η αίτηση προβεί σε αποξένωση ή πλειστηριασμό της επίδικης περιουσίας που είναι μοναδική και η απόδοση αποζημιώσεων δεν θα είναι ικανή θεραπεία να αναπληρώσει τις απώλειες των αιτητών και ούτε μπορεί να αποδοθεί δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. (δ) Η ύπαρξη των ως άνω αγωγών θα έπρεπε να ήταν αποτρεπτικός λόγος για την έναρξη και ολοκλήρωση της διαδικασίας σύμφωνα με το μέρος VIA του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Νόμου του 1965 όπως αυτός έχει τροποποιηθεί το
  5. (ε) Μετά που είχαν λάβει τις Ειδοποιήσεις Τύπου «Ι» και «Θ» απέστειλαν επιστολή μέσω των δικηγόρων τους όπου εξέφραζαν τις θέσεις τους η οποία ποτέ δεν απαντήθηκε. (στ) Ότι η ειδοποίηση δεν πληροί τις αιτούμενες κατά τον προβλεπόμενο τύπο και περιεχόμενο προϋποθέσεις. Προωθείται ο πλειστηριασμός δύο υποθηκών. Δεν υπογράφεται νομότυπα και ούτε αναφέρεται σε ποιο πρόσωπο ανήκουν οι φερόμενες υπογραφές. (ζ) Ότι η ειδοποίηση πρέπει να ακυρωθεί διότι η ενυπόθηκος οφειλέτες δεν είναι υπερήμερη με βάση το άρθρο 27 και 44 του Νόμου. (η) Οι αιτητές βρίσκονται σε διαπραγματεύσεις για εξεύρεση κοινή συνισταμένης ώστε να διευθετηθούν οι διαφορές τους με τους Καθ' ων η αίτηση. Παρ' όλα αυτά οι Καθ' ων η αίτηση προχώρησε στην Ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» χωρίς εύλογη προειδοποίηση για την πρόθεση τους αυτή. (θ) Η Ειδοποίηση δεν έχει δεόντως επιδοθεί όπως προνοείτε στην εν λόγω νομοθεσία. (ι) Η αιτήτρια αρ.2 προσπαθεί διακαώς να σώσει το μοναδικό περιουσιακό στοιχείο της αιτήτριας εταιρείας αρ.
  6. Οι καθ' ων η αίτηση καταχώρησαν ειδοποίηση περί της πρόθεσης τους να ενστούν. Επικαλούνται την ίδια νομική βάση με την προσθήκη επιπλέον του σχετικού με την μεταβίβαση των εργασιών μεταξύ της Cyprus Popular Bank Public Co Ltd διατάγματος του 2013 (Κ.Δ.Π. 104/2013) σύμφωνα με τον περί Εξυγίανσης Πιστωτικών και Άλλων Ιδρυμάτων Νόμο του 2013 (Ν.17(Ι)/2013), άρθρα 5

(12)(α), 7
(1)και
  1. Προβάλλουν τους πιο κάτω λόγους: «
  2. Η Αίτηση - Έφεση είναι πραγματικά και νομικά αβάσιμη και δεν συντρέχουν οι απαιτούμενες προϋποθέσεις ώστε να επιτραπεί η έκδοση των αιτούμενων Διαταγμάτων.
  3. Οι Αιτητές/Εφεσείοντες έχουν ερμηνεύσει εσφαλμένα τις διατάξεις του Μέρους VIA του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου, Ν. 9/
  5. Δεν αποκαλύπτονται ικανοποιητικοί λόγοι για την έκδοση των αιτούμενων Διαταγμάτων και/ή οι λόγοι που προβάλλονται δεν δικαιολογούνται επαρκώς και/ή δεν συνιστούν λόγους αναστολής της διαδικασίας που προβλέπεται από τις διατάξεις του Μέρους VIA του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου, Ν. 9/1965και/ή δεν συνιστούν λόγους ακύρωσης της υπό κρίση Ειδοποίησης «ΙΑ» σύμφωνα με τον Ν.9/
  7. Η Ένορκη Δήλωση, η οποία συνοδεύει την Αίτηση/Έφεση, δεν περιέχει την αναγκαία τεκμηρίωση ώστε να δικαιολογείται η έκδοση των αιτούμενων Διαταγμάτων, με αποτέλεσμα οι προβαλλόμενοι λόγοι ακύρωσης να παραμένουν μετέωροι.
  8. Οι Καθ' ων η Αίτηση/Εφεσίβλητοι έχουν ακολουθήσει ορθά και νομότυπα την διαδικασία που ρυθμίζεται από το Μέρος VIA του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου, Ν. 9/1965, εκδίδοντας και επιδίδοντας την υπό κρίση Ειδοποίηση «ΙΑ» σε πλήρη συμμόρφωση με τον τύπο, περιεχόμενο και τις απαιτήσεις των διατάξεων και προβλεπόμενων Τύπων του εν λόγω Νόμου.
  9. Η Υποθήκη Υ12906/2008 του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Λεμεσού είναι καθ' όλα έγκυρη, νόμιμη και δεσμευτική.
  10. Η παράλληλη προώθηση εκ μέρους των Καθ' ων η Αίτηση/Εφεσιβλήτων των Αγωγών του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού με αρ. 3176/2014 και 3177/2014 και της υπό κρίση διαδικασίας πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου δυνάμει του Μέρους VIA του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου, Ν. 9/1965, δεν συνιστά κατάχρηση διαδικασίας αλλά άσκηση εκ μέρους τους των νομίμων και συμβατικών τους δικαιωμάτων και/ή μια τέτοια παράλληλη προώθηση δεν απαγορεύεται από καμία διάταξη της κείμενης Νομοθεσίας.
  11. Τυχόν έκδοση των αιτούμενων Διαταγμάτων θα παραβιάσει το δικαίωμα των Καθ' ων η Αίτηση/Εφεσίβλητων, ως αυτό απορρέει από το Μέρος VIA του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου, Ν. 9/1965, να πωλήσουν το ενυπόθηκο ακίνητο προς εξασφάλιση του λαβείν τους εντός εύλογου χρονικού διαστήματος, θα αντιστρατεύεται το πνεύμα και τον σκοπό του εν λόγω Νόμου και θα συνιστά επέμβαση στην εξουσία του Νομοθέτη.
  12. Η Υπεράσπιση που έχουν καταχωρήσει οι Αιτητές/Εφεσείοντες στο πλαίσιο των Αγωγών 3176/2014 και 3177/2014 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού δεν αποτελεί λόγο ακύρωσης της υπό κρίση Ειδοποίησης «ΙΑ» και ούτε μπορεί να αποτελέσει καθ' οιονδήποτε άλλο τρόπο κώλυμα στην προώθηση της διαδικασίας πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου δυνάμει του Μέρους VIA του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου, Ν. 9/1965είτε με βάση το άρθρο 44Γ
(3)(δ) είτε άλλως πως. 10. Σε καμία περίπτωση δεν εκκρεμεί ενώπιον του Δικαστηρίου αγωγή για την ειδοποίηση που προβλέπεται στο εδάφιο
(1)του άρθρου 44Γ, ήτοι για τον Τύπο «Ι» αφού καμία τέτοια αγωγή και/ή ένδικο μέσο δεν έχει καταχωρηθεί ενώπιον Δικαστηρίου, κατά τρόπο ώστε να εμπίπτει στις πρόνοιες του άρθρου 44Γ
(3)(δ). Η καταχωρηθείσες ως ανωτέρω Υπερασπίσεις στο πλαίσιο των πιο πάνω αναφερόμενων αγωγών δεν συνιστούν αγωγές εναντίον της ειδοποίησης Τύπος Ι.
  1. Δεν έχουν παραβλαφτεί οποιαδήποτε έννομα συμφέροντα των Αιτητών/Εφεσειόντων από την έκδοση και επίδοση της υπό κρίση Ειδοποίησης «ΙΑ» και/ή την προώθηση της υπό κρίση διαδικασίας πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου δυνάμει του Μέρους VIA του Ν. 9/1965 και/ή δεν έχει προσκομιστεί οποιαδήποτε θετική προς το αντίθετο μαρτυρία. Αντίθετα, με την εν λόγω Ειδοποίηση οι Αιτητές/Εφεσείοντες πληροφορήθηκαν για τα προβλεπόμενα εκ του Νόμου δικαιώματα τους τα οποία είχαν κάθε ευχέρεια να ασκήσουν.
  2. Δεν πληρούνται οι καθιερωμένες προϋποθέσεις ούτως ώστε να μπορεί να υπεισέλθει το Δικαστήριο σε συνταγματικό έλεγχο των διατάξεων του Μέρους VIA του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου, Ν. 9/1965και/ή ένας τέτοιος έλεγχος θα ήταν ακαδημαϊκής μόνο αξίας. Άνευ βλάβης των ανωτέρω, οι διατάξεις του Μέρους VIA του Ν. 9/1965 συνάδουν πλήρως με τις διατάξεις του Συντάγματος και κανένα συνταγματικό δικαίωμα των Εφεσειόντων/Αιτητών δεν πλήττεται και/ή δεν επηρεάζεται από την προώθηση της διαδικασίας πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου.
  3. Ουδέποτε οι Εφεσείοντες/Αιτητές πριν την καταχώρηση των αγωγών 3176/2014 και 3177/2014 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού δεν έθεσαν και/ή δεν ήγειραν ακυρότητα των επίδικων στις πιο πάνω αγωγές συμφωνιών και/ή εγγυήσεων και/ή υποθηκών παρά μόνο με την καταχώρηση σχετικών υπερασπίσεων στις πιο πάνω αγωγές, αφού προηγουμένως οι Εφεσίβλητοι/Καθ' ων η Αίτηση τερμάτισαν τις επίδικες τραπεζικές διευκολύνσεις και καταχώρησαν εναντίον τους τις υπό αναφορά αγωγές.
  4. Οι Εφεσείοντες/Αιτητές δεν προσέβαλαν νομότυπα και/ή με την προσήκουσα διαδικασία και/ή ένδικο μέσο τις ειδοποιήσεις Τύπος Ι και Θ που οι Εφεσίβλητοι επέδωσαν νομότυπα πριν την επίδοση της επίδικης Ειδοποίησης «ΙΑ» και/ή δεν αμφισβήτησαν τα ποσά της σχετικής κατάστασης Λογαριασμού που επισυνάπτετο στην Ειδοποίηση Τύπος Ι και/ή Θ ως εκ τούτου κωλύονται στο παρόν στάδιο να εγείρουν σχετικούς ισχυρισμούς και/ή να αμφισβητούν το οφειλόμενο δυνάμει της επίδικης υποθήκης ποσό.» Το πραγματικό υπόβαθρο της ένστασης εκτίθεται σε ένορκη δήλωση την οποία υπογράφει ο κ. Κωνσταντίνος Χωραΐτης υπάλληλος στην Υπηρεσία Ανάκτησης Χρεών, («Debt Recovery») των Καθ' ων η αίτηση. Δηλώνει ως ένας από τους λειτουργούς που χειρίζονται την παρούσα υπόθεση και ότι είναι δεόντως εξουσιοδοτημένος από τους εφεσίβλητους να προβεί στην ένορκη δήλωση. Δηλώνει ότι γνωρίζει προσωπικά τα γεγονότα ως εκ της θέσης του, των καθηκόντων του και τη μελέτης του φακέλου της παρούσας υπόθεσης καθώς και από όσα πληροφορείται από τους υπόλοιπους λειτουργούς που χειρίζονται την υπόθεση και ότι έλαβε νομική συμβουλή από τους δικηγόρους των εφεσίβλητων. Στην ένορκη δήλωση του επεξηγεί τους λόγους ένστασης παρέχοντας περαιτέρω λεπτομέρειες με παραπομπή σε σχετικό έγγραφο υλικό το οποίο επισυνάπτει ως τεκμήρια το περιεχόμενο των οποίων επικαλείται. Απορρίπτει καθέναν από τους λόγους που προβάλλονται από τους αιτητές προς υποστήριξη και δικαιολόγηση της αίτησης τους. Αποφεύγω να επεκταθώ στην παράθεση της αιτιολογίας των λόγων ένστασης που επιχειρεί ο ενόρκως δηλών εφόσον θα το πράξω κατά την ανάλυση που θα ακολουθήσει όπου θα επιχειρηθεί ο συσχετισμός και σε συσχετισμό με τη νομική πτυχή που διέπει το κάθε ζήτημα. ΟΙ ΑΓΟΡΕΥΣΕΙΣ: Η ακροαματική διαδικασία της αίτησης διεξήχθη επί τη βάση των εκατέρωθεν ισχυρισμών που προβλήθηκαν στις αντίστοιχες ένορκες δηλώσεις που υποστηρίζουν την αίτηση και ένσταση. Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι προχώρησαν με τις αγορεύσεις τους στις οποίες εξέθεσαν τις θέσεις τους με αναφορά τόσο στα πραγματικά γεγονότα της υπόθεσης όσο και στη νομική πτυχή που διέπει κάθε ζήτημα ξεχωριστά. Τις έχω διεξέλθει με προσοχή και θα πρέπει να ομολογήσω ότι μου στάθηκαν πολύ υποβοηθητικές στο να καταλήξω στα δικά μου συμπεράσματα. Όπου κριθεί αναγκαίο, στην ανάλυση που θα ακολουθήσει θα γίνει ειδικότερη αναφορά σε αυτές. ΑΝΑΛΥΣΗ ΤΩΝ ΛΟΓΩΝ ΠΟΥ ΣΤΗΡΙΖΟΥΝ ΤΗΝ ΑΙΤΗΣΗ ΚΑΙ ΤΩΝ ΛΟΓΩΝ ΕΝΣΤΑΣΗΣ ΣΕ ΣΥΝΔΥΑΣΜΟ ΜΕ ΤΗ ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ ΤΗΣ ΥΠΟΘΕΣΗΣ: Δεν έχει αμφισβητηθεί ότι η Ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» εκδόθηκε από τους εφεσίβλητους σύμφωνα με τις διατάξεις του Μέρους VIA του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου (Ν. 9/1965)(στη συνέχεια «ο Νόμος») στα πλαίσια διεξαγωγής διαδικασίας πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου από τον ίδιο τον ενυπόθηκο δανειστή. Η διαδικασία της πώλησης ενυπόθηκου ακινήτου διά ιδιωτικού πλειστηριασμού έχει εισαχθεί στην κυπριακή έννομη τάξη πρόσφατα με τον τροποποιητικό νόμο 142(Ι)/2014 του ως άνω Νόμου. Η θέσπιση του εν λόγω νόμου επιβλήθηκε από την ανάγκη να επιταχυνθεί η διαδικασία εκποίησης ακινήτων, παρέχοντας στον ενυπόθηκο δανειστή τη δυνατότητα να εξασφαλίσει το λαβείν του από ένα υπερήμερο χρέος και να ικανοποιήσει τα δικαιώματα του, τα απορρέοντα από μία Σύμβαση Υποθήκης, με μία νέα ταχύτερη μέθοδο. Ήταν μια ανάγκη που επέβαλαν οι συνθήκες της οικονομίας του τόπου μας λόγω της καθυστέρησης που παρουσιαζόταν στις σχετικές διαδικασίες που διενεργούνταν κατ' αποκλειστικότητα από κρατικές υπηρεσίες ήτοι το Κτηματολόγιο για εκποιήσεις ακινήτων μέσω δημοσίου πλειστηριασμού. Ο ενυπόθηκος οφειλέτης αλλά και οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο δεν έχουν αποστερηθεί του δικαιώματος τους στα πλαίσια διεξαγωγής της πιο πάνω διαδικασίας πώλησης, να αμφισβητήσει τη νομιμότητα των ληφθέντων, από τον ενυπόθηκο δανειστή, μέτρων και προσφεύγοντας στο Δικαστήριο να ζητήσει τον παραμερισμό των εν λόγω μέτρων και της διαδικασίας πλειστηριασμού. Με αυτόν τον τρόπο εξισορροπούνται τα δικαιώματα και οι υποχρεώσεις των δύο πλευρών, δίνοντας έτσι δικαίωμα σε κάθε επηρεαζόμενο πρόσωπο να προστατεύσει τα έννομα συμφέροντα του. Η ισορροπία μεταξύ των αντίρροπων αυτών συμφερόντων διατηρείται από την πρόβλεψη στον Νόμο σύντομων και αυστηρών χρονικών προθεσμιών για την άσκηση των πιο πάνω δικαιωμάτων αμφισβήτησης εκ μέρους του ενυπόθηκου οφειλέτη και οποιουδήποτε ενδιαφερόμενου προσώπου. Ένας χρονικός περιορισμός που δικαιολογείται και επιβάλλεται από τον ίδιο τον σκοπό του Νόμου. Μεταξύ άλλων, ο ενυπόθηκος οφειλέτης καθώς και οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο έχει το δικαίωμα δυνάμει του άρθρου 44ΙΓ του Νόμου να προσφύγει μέσω εφέσεων στο Δικαστήριο και να αιτηθεί τον παραμερισμό οποιασδήποτε ειδοποίησης ή πράξης έχει γίνει στα πλαίσια του Μέρους VIA του Νόμου αναφορικά με την άσκηση των δικαιωμάτων και υποχρεώσεων του ενυπόθηκου δανειστή. Προϋποθέσεις επιτυχίας μίας τέτοιας έφεσης είναι: (α) η εμπρόθεσμη άσκηση της, εντός 30 ημερών από την ημερομηνία που ένας εφεσείων γνωρίζει ή οφείλει να γνωρίζει για μια τέτοια ειδοποίηση ή πράξη, (β) να παραβλάπτονται τα έννομα συμφέροντα του από την ειδοποίηση αυτή ή πράξη. Τα ως άνω, ως απόρροια των νομοθετικών ρυθμίσεων και της αιτιολογικής έκθεσης της θέσπισης τους, όπως θα καταγραφεί σε άλλο σημείο της απόφασης μου, επισημαίνονται, εύστοχα κατά την αντίληψη μου, από τους ευπαίδευτους συνηγόρους των καθ' ων η αίτηση στην αγόρευση τους. Περαιτέρω, οι ως άνω νομοθετικές διατάξεις δεν παρέχουν το δικαίωμα στους εφεσείοντες να ισχυριστούν γενικά και αόριστα ότι παραβλάπτονται τα συμφέροντα τους από την έναρξη της διαδικασίας πώλησης ενός ενυπόθηκου ακινήτου. Η πώληση ενός ενυπόθηκου ακινήτου είναι απόρροια ακριβώς της επιλογής του ενυπόθηκου οφειλέτη να εξασφαλίσει τον ενυπόθηκο δανειστή με το τίμημα που θα αποφέρει η διά πλειστηριασμού πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου του αν δεν τηρήσει τους όρους στη βάση των οποίων παρασχέθηκαν σε αυτόν διευκολύνσεις. Πρόκειται για δυνατότητα που ο ίδιος ο ενυπόθηκος οφειλέτης αναγνωρίζει και αποδέχεται ήδη κατά το χρονικό σημείο της εκτέλεσης της Σύμβασης Υποθήκης. Αυτό που θα πρέπει να αποδείξει ο ενυπόθηκος οφειλέτης ή οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο είναι ότι παραβλάπτονται δικαιώματα που του παρέχει ο Νόμος. Ο νομοθέτης με τη θέσπιση της πιο πάνω νομοθεσίας προσπαθεί να εξισορροπήσει τα αντίρροπα και συγκρουόμενα συμφέροντα μεταξύ του ενυπόθηκου δανειστή και του ενυπόθηκου οφειλέτη/ενδιαφερόμενων με σεβασμό στη Σύμβαση Υποθήκης και το Έγγραφο Υποθήκης, από την οποία τα ίδια τα μέρη επέλεξαν να δεσμεύονται. Τα διάφορα ζητήματα που κατά καιρούς αναφύονται από την εφαρμογή της ως άνω νομοθεσίας δεν έχουν ακόμα τύχει δεσμευτικής και καθοδηγητικής νομολογίας από το Ανώτατο Δικαστήριο. Η ερμηνεία των διατάξεων του Μέρους VIA του Νόμου επαφίεται και έχει ήδη προβληματίσει τα πρωτόδικα Δικαστήρια και αρκετές είναι ήδη οι πρωτόδικες αποφάσεις που έχουν εκδοθεί και αφορούν διάφορα ζητήματα που είχαν απασχολήσει σε κάθε τέτοια απόφαση. Επισημαίνεται από τους ευπαίδευτους συνηγόρους των εφεσίβλητων ότι οι εφεσείοντες επικαλούνται γενικούς και αόριστους ισχυρισμούς στη βάση των οποίων επιχειρούν να αιτιολογήσουν τις αιτούμενες θεραπείες. Προβάλλεται από τους εφεσίβλητους ως λόγος ένστασης ότι η αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί εφόσον διέπεται από γενικότητα και αοριστία καθώς όσα οι εφεσείοντες επικαλούνται δεν στοιχειοθετούνται ή αποδεικνύονται με σχετική μαρτυρία. Αντικειμενικά διαπιστώνεται ότι πράγματι στην αίτηση δεν υπάρχουν διατυπωμένοι οι λόγοι στους οποίους οι αιτητές στηρίζουν την αίτηση τους ώστε να μπορέσει το Δικαστήριο στη συνέχεια να κρίνει κατά πόσο με τα γεγονότα που εκθέτουν στην ένορκη δήλωση που την υποστηρίζει, συντρέχουν και/ή πληρούνται αυτοί κατά τρόπο που να δικαιολογείται ο παραμερισμός της σχετικής Ειδοποίησης Τύπος «ΙΑ» και/ή το Δικαστήριο να αναστείλει την διαδικασία πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου. Η νομολογία επιτάσσει ότι για τους σκοπούς της απόφασης του το Δικαστήριο εξετάζει και λαμβάνει υπόψη μόνο μαρτυρία ενώπιον του η οποία καλύπτεται από τα δικόγραφα και αγνοεί μαρτυρία που δεν συνάδει με αυτά. Τα επίδικα θέματα αναφορικά με τα οποία το Δικαστήριο οφείλει να εκδώσει την ετυμηγορία του καθορίζονται με αναφορά στο περιεχόμενο των δικογράφων και όχι με αναφορά σε μαρτυρία που έχει προσαχθεί αλλά δεν καλύπτεται από τα δικόγραφα (βλέπε Homeros Th. Courtis and others v. Panos K. Iasonides
(1970)1 CLR 180, Tilemakhos Gr. Georghiades and Another v. Odysseas Ioannou Patsalides and Another, (V24) 1 CLR 275, Christakis Loucaides v. C.D. Hay & Sons
(1971)1 CLR. 134, Nicos Mina Ellinas v. Athanasia Yianni and Others (V23) 1 CLR 22, A.D. Hotel & Cattering Ltd v. Takis Pilava
(1982)1 CLR 81, Federal Bank of Lebanon (SAL) vs Νίκου Κ. Σιακόλα
(2011)1 A.A.Δ. 1422 ). Στην παρούσα περίπτωση, στο σώμα της Αίτησης/Έφεσης που αποτελεί το δικόγραφο των εφεσειόντων και η παράλειψη τους αυτή να δικογραφήσουν ρητά και σαφώς τους λόγους ένστασης τους, αναπόφευκτα και θα συμφωνήσω με τους εφεσίβλητους θα πρέπει να οδηγήσει στην απόρριψη της Αίτησης/Έφεσης, χωρίς την εξέταση της επί της ουσίας της. Ούτε μπορεί η πιο πάνω παράλειψη δικογράφησης να διασωθεί μέσω των όσων αναφέρονται στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση/Έφεση, τα οποία εν πάση περιπτώσει προβάλλονται γενικά και αόριστα και χωρίς εξειδίκευση. Τα ως άνω καταστρατηγούν το δικαίωμα των εφεσίβλητων να γνωρίζουν εξ αρχής ποια είναι τα επίδικα θέματα της παρούσας υπόθεσης, ούτως ώστε να έχουν την εύλογη ευχέρεια να απαντήσουν σ' αυτά και να υπερασπιστούν τα συμφέροντα τους, προβάλλοντας την δική τους εκδοχή και υπεράσπιση. Κάτι τέτοιο τους αφήνει εκτεθειμένους να καταλαμβάνονται εξ απροόπτου κατά το στάδιο των τελικών αγορεύσεων όπου οι εφεσείοντες θα μπορούσαν να αναπτύσσουν οποιοδήποτε επιχείρημα ή λόγον ακύρωσης που δεν θα προκύπτει ειδικά από την Αίτηση/Έφεση. Περαιτέρω, η παρούσα Αίτηση/Έφεση είναι παράτυπη γιατί δεν συμμορφώνεται με τους σχετικούς κανονισμούς, με βάση τους περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Κανονισμούς του 1956 και συγκεκριμένα με την απαίτηση, όλες οι Αιτήσεις/Εφέσεις να είναι σύμφωνες με το έντυπο 2 των Κανονισμών και να αναφέρουν στο σώμα τους, τους λόγους για τους οποίους βασίζεται η Αίτηση/Έφεση. Στην συγκεκριμένη Αίτηση/Έφεση φαίνεται ότι δεν έχουν ακολουθηθεί οι Κανονισμοί 5 και 7 και στο σώμα της αίτησης δεν αναφέρονται οι λόγοι έφεσης. Σε αντίστοιχη περίπτωση στα πλαίσια της Αίτησης/Έφεσης αρ. 195/2017 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού, 1. Ανδρέα Κωνσταντίνου κ.α. v. Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ, απόφαση ημερ. 28/07/2017 του κ. Μ. Δρουσιώτη Α.Ε.Δ. ο οποίος έκρινε ότι ένεκα της παρατυπίας αυτής, η Αίτηση/Έφεση ήταν καταδικασμένη σε απόρριψη. Σύμφωνα με τα ως άνω τα ¨δικόγραφα¨ της αίτησης κρίνω ότι αυτά πάσχουν από παρατυπία τέτοιας μορφής που συνιστά εγγενή αδυναμία της ίδιας της αίτησης και ως εκ τούτου και μόνον για τον λόγο αυτό θα απέρριπτα την αίτηση. Παρά την πιο πάνω κατάληξη μου θα προχωρήσω στη συνέχεια να την εξετάσω και επί της ουσίας της. Οι εφεσείοντες καταχώρησαν την παρούσα Αίτηση/Έφεση, επιδιώκοντας παραμερισμό της υπό κρίση Ειδοποίησης «Τύπος ΙΑ» για λόγους που αναφέρονται στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση/Έφεση, που, μεταξύ ασφαλώς και άλλων, επικεντρώνονται σε ισχυρισμούς ότι οι εφεσίβλητοι δεν ακολούθησαν την ορθή, προβλεπόμενη από τον Νόμο διαδικασία και ότι δεν συμμορφώθηκαν με τις απαιτούμενες κατά τον προβλεπόμενο τύπο και περιεχόμενο προϋποθέσεις, σε αμφισβήτηση του γεγονότος κατά πόσο το χρέος κατέστη απαιτητό, σε αμφισβήτηση του ποσού του ενυπόθηκου υπολοίπου, σε ισχυρισμούς περί της νομιμότητας και εγκυρότητας της Υποθήκης και της υπό κρίση διαδικασίας. Περαιτέρω οι εφεσείοντες αμφισβητούν κατά πόσο η ακολουθούμενη διαδικασία του Μέρους VIA του Νόμου είναι καταχρηστική, ενόψει της εκκρεμοδικίας των Αγωγών στα πλαίσια των οποίων αξιώνεται διάταγμα εκποίησης της Υποθήκης. Στα πλαίσια των εν λόγω Αγωγών έχει καταχωρηθεί Υπεράσπιση (και όχι Ανταπαίτηση όπως επισημαίνεται από του συνηγόρους των Καθ' ων η αίτηση) εκ μέρους των εφεσειόντων. Οι σχετικές Υπερασπίσεις έχουν κατατεθεί ως Τεκμήριο Γ στην ένορκη δήλωση του κ. Κωνσταντίνου Χωραΐτη, η οποία συνοδεύει την Ειδοποίηση Πρόθεσης Ένστασης των εφεσίβλητων Συμφωνώ με όσα εισηγούνται οι εφεσίβλητοι ότι η ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την παρούσα έφεση δεν αποκαλύπτει οποιουσδήποτε ικανοποιητικούς λόγους που να δικαιολογούν την άσκηση της εξουσίας του Δικαστηρίου υπέρ της έκδοσης των αιτούμενων διαταγμάτων ενώ τα όσα προβάλλονται στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την έφεση για να την στηρίξουν, στην απουσία αναφοράς λόγων ακύρωσης, δεν δικαιολογούνται επαρκώς και δεν μπορούν να θεμελιώσουν δυνάμει των άρθρων 44ΙΓ και 44Γ
(3)του Νόμου λόγους ακύρωσης της υπό κρίση ειδοποίησης «Τύπος ΙΑ». Περαιτέρω, στην απουσία λόγων ακύρωσης προς το σκοπό αξιολόγησης του κατά πόσο τα όσα προβάλλονται στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την έφεση, τεκμηριώνουν αυτούς, οι εφεσίβλητοι αναφέρουν ότι τα όσα προβάλλονται στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την έφεση δεν τεκμηριώνονται με κατάλληλη μαρτυρία, καθώς δεν παρατίθενται στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την παρούσα έφεση τα γεγονότα εκείνα ή παρέχονται οι απαιτούμενες λεπτομέρειες που θα μπορούσαν να στοιχειοθετήσουν λόγους ακύρωσης (οι οποίοι εν πάση περιπτώσει, όπως επισημαίνεται, δεν αναφέρονται καν στο σώμα της Αίτησης/Έφεσης), με αποτέλεσμα να μην μπορούν να εξαχθούν λόγοι ακύρωσης και η εξαγωγή τους από τα όσα αναφέρονται στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την έφεση, δεν παύουν από του να παραμένουν μετέωρα και υποκείμενα σε απόρριψη. Κρίνω ότι οι εφεσείοντες δεν έχουν αποδείξει καθ' οιονδήποτε τρόπο ότι τα έννομα συμφέροντα τους έχουν παραβλαφθεί με οποιοδήποτε τρόπο από την έκδοση και επίδοση σ' αυτούς της υπό κρίση Ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ» όπως απαιτεί το άρθρο 44ΙΓ του Νόμου ή από τις κατ' ισχυρισμό παρατυπίες της ή από την παράλληλη προώθηση εναντίον τους των Αγωγών ώστε να παρέχεται στο Δικαστήριο η δυνατότητα ασκώντας τις εξουσίες του να την παραμερίσει. Οποιοσδήποτε λόγος προβάλλεται από τους εφεσείοντες πέραν και ανεξάρτητα από την πρόκληση πραγματικής βλάβης στα έννομα συμφέροντα τους σε σχέση με την Ειδοποίηση Τύπος «ΙΑ» δεν δύναται βάσιμα να θεμελιώσει λόγο παραμερισμού της υπό κρίση Ειδοποίησης με εξαίρεση τα όσα αναφέρονται στο άρθρο 44Γ
(3). Συγκεκριμένα, ο ίδιος ο Νόμος στο υπό αναφορά άρθρο καθορίζει τους λόγους για τους οποίους ο ενυπόθηκος οφειλέτης και έτερο ενδιαφερόμενο πρόσωπο δύναται να προβάλει ειδοποίηση ως η υπό κρίση, εντός της ταχθείσας προθεσμίας, ήτοι εντός 30 ημερών από την ημερομηνία παραλαβής της ειδοποίησης στην περίπτωση που: (α) η επιδοθείσα ειδοποίηση δεν πληροί της απαιτούμενες κατά τον προβλεπόμενο τύπο και περιεχόμενο προϋποθέσεις, (β) η ειδοποίηση δεν έχει δεόντως επιδοθεί, (γ) η ειδοποίηση έχει αποσταλεί πριν την λήξη της προθεσμίας για καταβολή της πληρωμής προς τον ενυπόθηκο δανειστή και (δ) εκκρεμεί αγωγή ενώπιον Δικαστηρίου για την ειδοποίηση που προβλέπεται στο άρθρο 44(Γ)1 ήτοι για την Ειδοποίηση Τύπος «Ι». Κατά την άποψη μου οι πιο πάνω αναφερόμενες προϋποθέσεις δεν πληρούνται και/ή ότι οι εφεσείοντες απέτυχαν να αποδείξουν τη συνδρομή των προϋποθέσεων αυτών και/ή να θέσουν ενώπιον του Δικαστηρίου γεγονότα που να τεκμηριώνουν την θέση τους έτσι που η έφεση τους παραμένει χωρίς έρεισμα και είναι καταδικασμένη σε απόρριψη. Δεν έχω εντοπίσει οποιαδήποτε παρατυπία στην Ειδοποίηση Τύπος «ΙΑ» ως προς τον τρόπο που οι εφεσίβλητοι προώθησαν την υπό κρίση διαδικασία πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου και ειδικότερα στον τύπο και περιεχόμενο των Ειδοποιήσεων «Θ», «Ι» και της συνημμένης επί του Τύπου «Ι», Κατάστασης Λογαριασμού καθώς και στον τύπο και περιεχόμενο της Ειδοποίησης Τύπος «ΙΑ». Επομένως ούτε και αυτοί οι λόγοι για την ακύρωση της διαδικασίας με βάσει το Μέρος VIA του Νόμου έχουν έρεισμα και έτσι απορρίπτονται. Στην παράγραφο 18 της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την Αίτηση/Έφεση προβάλλεται ότι: «Η Καθ' ης η Αίτηση δεν νομιμοποιείται και δεν πληρούνται οι απαιτούμενες προϋποθέσεις του Νόμου, για να μπορεί να προχωρήσει σε Ειδοποίηση Πλειστηριασμού του εν λόγω ακινήτου». Οι εφεσίβλητοι εξηγούν ότι από τις 29/03/2013 με βάση το διάταγμα του Διοικητή της Κεντρικής Τράπεζας της Κύπρου το οποίο εκδόθηκε δυνάμει των άρθρων 5
(12)(α), 7
(1)και 9 του Περί Εξυγίανσης Πιστωτικών και άλλων Ιδρυμάτων Νόμου του 2013 το οποίο αναφέρεται ως το περί της Πώλησης Ορισμένων Εργασιών της Cyprus Popular Bank Public Co Ltd (προηγούμενο όνομα Marfin Popular Bank Public Co Ltd, προηγούμενο όνομα Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα Δημόσια Εταιρεία Λτδ, προηγούμενο όνομα Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα Λτδ), (στο εξής αναφερόμενη ως η «Λαϊκή»), Διάταγμα του 2013 που δημοσιεύτηκε στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας ως Κ.Δ.Π. 104/2013, έχουν μεταβιβαστεί περιουσιακά στοιχεία, τίτλοι ιδιοκτησίας, δικαιώματα και υποχρεώσεις της Λαϊκής στους εφεσίβλητους. Οι εφεσίβλητοι, ως το αποκτών πρόσωπο, έχουν υποκαταστήσει και/ή αντικαταστήσει την Λαϊκή αναφορικά με οποιαδήποτε νομική ή άλλη διαδικασία η οποία σχετίζεται με τίτλους, περιουσιακά στοιχεία, δικαιώματα ή υποχρεώσεις που μεταβιβάζονται. Το αποκτών πρόσωπο που είναι οι εφεσίβλητοι, από την ημερομηνία μεταβίβασης, που ήταν η 29/03/2013 ανέλαβε όλα τα πιο πάνω αναφερόμενα δικαιώματα και υποχρεώσεις της Λαϊκής, συμπεριλαμβανομένων όλων των απορρεόντων από την επίδικη Υποθήκη Υ12906/2008 δικαιωμάτων, μεταξύ άλλων και του δικαιώματος έναρξης της υπό κρίση διαδικασίας πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου δυνάμει του Μέρους VIA του Νόμου. Προκύπτει από τα ανωτέρω ότι οι εφεσίβλητοι είναι οι μόνοι που νομιμοποιούνται να ενεργοποιήσουν την παρούσα διαδικασία πώλησης του Ενυπόθηκου Ακινήτου δυνάμει του Μέρους VIA του Νόμου, εκδίδοντας και αποστέλλοντας την υπό κρίση Ειδοποίηση «ΙΑ» καθώς και τις προηγούμενες Ειδοποίησης. Το ως άνω ζήτημα εξέτασε και ο Πρόεδρος του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού κ. Χ. Μαλαχτός, στο πλαίσιο της Αίτησης/Έφεσης αρ. 472/2016, 1 Α. Nearchou Developers Ltd κ.α. v. Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ, ημερ. 07/07/2017 αποφασίζοντας ως ακολούθως:- «Είναι γεγονός ότι η υποθήκη δεν ενεγράφηκε προς όφελος της Εφεσίβλητης, όμως η Εφεσίβλητη έχει, δυνάμει της Κ.Δ.Π. 104/2013, αποκτήσει όλα τα περιουσιακά στοιχεία (πλην κάποιων που δεν ενδιαφέρουν για σκοπούς της παρούσας) της Cyprus Popular Bank Public Co Ltd όπως έχει μετονομαστεί η Marfin. Αυτά μεταβιβάστηκαν στην Εφεσίβλητη την 29/03/
  1. Προνοείται ότι η μεταβίβαση των περιουσιακών στοιχείων παράγει έννομα αποτελέσματα και ισχύ έναντι τρίτων. Περαιτέρω ότι η Εφεσίβλητη αντιμετωπίζεται ως να είναι το ίδιο πρόσωπο με τη Cyprus Popular Bank Public Co Ltd ή Marfin σε σχέση με τα περιουσιακά στοιχεία που μεταβιβάστηκαν. [.] Τα όσα αναφέρουν οι δικηγόροι των Εφεσειόντων στην αγόρευση τους, ότι θα έπρεπε να ικανοποιηθούν οι προϋποθέσεις των Νόμων για τη μεταβίβαση της υποθήκης στην Εφεσίβλητη, δεν ισχύουν στην προκείμενη περίπτωση όπου υπήρξε νομοθετική παρέμβαση που επέφερε το ζητούμενο αποτέλεσμα.» Στις Παραγράφους 14 και 15 της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την Αίτηση/Έφεση προβάλλεται ότι: «Η Ειδοποίηση πρέπει να ακυρωθεί διότι η ενυπόθηκος οφειλέτης δεν είναι υπερήμερη με βάση το άρθρο 27 και 44 του Νόμου» και «Ο ενυπόθηκος οφειλέτης - Αιτήτρια αρ. 2, δεν είναι υπερήμερη με βάση το άρθρο 27 και 44 του Νόμου» Σε αντίκρουση του ανωτέρω ισχυρισμού οι εφεσίβλητοι παραπέμπουν στα όσα αναφέρουν στην παράγραφο 10 της ένορκης Δήλωσης Ένστασης. Συγκεκριμένα, οι εφεσίβλητοι είχαν αποστείλει προειδοποιητικές επιστολές στις 18/09/2012 και λόγω μη συμμόρφωσης στο περιεχόμενο αυτών προέβηκαν σε τερματισμό των τραπεζικών διευκολύνσεων που εξασφάλιζε η επίδικη Υποθήκη και σε απαίτηση πληρωμής όλων των οφειλομένων ποσών στις 15/10/
  2. Οι σχετικές επιστολές έχουν επισυναφθεί ως Τεκμήριο Ε1 στην ένορκη δήλωση ένστασης. Περαιτέρω, οι εφεσίβλητοι απέστειλαν στους εφεσείοντες δια των δικηγόρων τους επιστολές ημερομηνίας 10/06/2014 και 11/06/2014 (Τεκμήριο Ε2) . Ενόψει της μη ανταπόκρισης των εφεσειόντων στην επιστολή τερματισμού ημερομηνίας 15/10/2012 για εξόφληση των οφειλομένων καθώς και στις επιστολές των δικηγόρων τους ημερομηνίας 10/06/2014 και 11/06/2014, οι εφεσίβλητοι έδωσαν οδηγίες στους Δικηγόρους τους όπως προχωρήσουν σε καταχώρηση των Αγωγών. Ως εκ τούτου στις 15/07/2014 καταχωρήθηκαν στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού οι Αγωγές. Είναι δε γεγονός ότι κατά τις ως άνω ημερομηνίες τόσο του τερματισμού όσο και της καταχώρησης των Αγωγών, δεν είχαν ακόμα τεθεί σε εφαρμογή οι διατάξεις του Μέρους VIA του Νόμου, ώστε οι Εφεσίβλητοι να όφειλαν να διαμορφώσουν τον τύπο και περιεχόμενο των επιστολών τους συμφώνως των διατάξεων του Νόμου. Οι δε αμέσως επόμενες ειδοποιήσεις που στάλθηκαν από τους εφεσίβλητους μετά την καταχώρησης των Αγωγών στις 15/07/2014 είναι οι Ειδοποιήσεις Τύπος «Ι» που συνοδεύτηκαν από τις Ειδοποιήσεις Τύπος «Θ», οι οποίες στάλθηκαν συμφώνως με τα όσα προβλέπει ο Νόμος ως προς τον τύπο και το περιεχόμενο τους και οι οποίες δεν προσβάλλονται με την παρούσα Αίτηση/Έφεση αφού έχει παρέλθει και η προθεσμία προσβολής τους. Σύμφωνα με τους όρους της επίδικης Υποθήκης (Τεκμήριο Β), το ποσό του ενυπόθηκου χρέους ήταν πληρωτέο σε πρώτη ζήτηση. Προς τούτο καταχωρήθηκαν και οι πιο πάνω Αγωγές, καταχώρηση η οποία επενεργεί από μόνη της ως τερματισμός και απαίτηση πληρωμής. Προκύπτει λοιπόν αβίαστα, πως στις 14/11/2017 ημερομηνία επίδοσης της Ειδοποίησης Τύπος «Ι», στους εφεσείοντες και στους λοιπούς ενδιαφερόμενους, είχαν ήδη παρέλθει 120 ημέρες από την ημερομηνία κατά την οποία το ενυπόθηκο χρέος είχε καταστεί πληρωτέο. Επομένως οι εφεσείοντες κατά τον χρόνο αποστολής της υπό κρίση Ειδοποίησης και/ή κατά τον χρόνο έναρξης της διαδικασίας πώλησης του Ενυπόθηκου Ακινήτου συμφώνως των διατάξεων του Νόμου, ήταν υπερήμεροι. Ως εκ τούτου, οι σχετικοί ισχυρισμοί των εφεσειόντων δεν έχουν έρεισμα και απορρίπτονται. Σύμφωνα με την παράγραφο 23 της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την Αίτηση/Έφεση: «Η Ειδοποίηση δεν έχει δεόντως επιδοθεί όπως προνοείται στην εν λόγω νομοθεσία» Σε αντίκρουση του ανωτέρω ισχυρισμού οι εφεσίβλητοι αναφέρουν ότι οι Ειδοποιήσεις «Θ» και «Ι» καθώς και η συνημμένη στην τελευταία Κατάσταση Λογαριασμού έχουν εκδοθεί σύμφωνα με τους προβλεπόμενους, στο Δεύτερο Παράρτημα του Νόμου, Τύπους και έχουν επιδοθεί δεόντως στους Ενυπόθηκους Οφειλέτες (εφεσείοντες 1), στην εφεσείουσα 2 καθώς και σε όλα τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα. Στην εφεσείουσα 2 οι εν λόγω Ειδοποιήσεις επιδόθηκαν προσωπικά. Στους δε εφεσείοντες 1 - ενυπόθηκους οφειλέτες, οι εν λόγω Ειδοποιήσεις επιδόθηκαν στην εφεσείουσα 2, υπό την ιδιότητα της ως διευθύντρια των εφεσειόντων 1, σύμφωνα με την πρόνοια του άρθρου 44ΙΕ του Νόμου (βλ. παράγραφο 11 της Ένορκης Δήλωσης Ένστασης των εφεσίβλητων και το σχετικό Τεκμήριο Ζ). Σε σχέση με την ιδιότητα της εφεσίβλητης 2, έχουν επισυναφθεί στην Ένορκη Δήλωση Ένστασης ως Τεκμήριο Στ, έρευνες για τους εφεσείοντες 1 και σχετικό απόσπασμα από το αρχείο του Τμήματος Εφόρου Εταιρειών και Επίσημου Παραλήπτη. Το νομότυπο όμως της επίδοσης των σχετικών ειδοποιήσεων που έχουν σταλθεί δυνάμει του Μέρους VIA του Νόμου διέπεται και θα πρέπει να κριθεί με βάση το άρθρο 44ΙΕ του εν λόγω Νόμου που ως ειδική διάταξη που ρυθμίζει την επίδοση Ειδοποιήσεων στα πλαίσια της συγκεκριμένης διαδικασίας υπερισχύει της γενικής διάταξης του άρθρου 372 του περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ.113 ή οποιασδήποτε άλλης γενικής διάταξης που ρυθμίζει την επίδοση εγγράφων σε εταιρεία. Σχετική είναι η απόφαση της κας Δ. Σωκράτους Π. στην Αίτηση/Έφεση του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου αρ. 195/2016,
  3. Χριστοφή Κούνουνα κ.ά. v.Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ , ημερ. 07/11/2016, όπου κατά την εξέταση ισχυρισμού των εκεί εφεσειόντων περί εφαρμογής του άρθρου 51 του Νόμου ώστε να υποστηρίξουν την έφεση που είχαν καταχωρήσει εναντίον Ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ» προβάλλοντας επιπρόσθετους λόγους πέραν αυτών που ρητά περιγράφονται στο άρθρο 44Γ
(3), η κα Σωκράτους απέρριψε τον εν λόγω ισχυρισμό στη βάση της πιο πάνω συλλογιστικής, καταλήγοντας πως: «Είναι δε γνωστή η αρχή δικαίου πως το ειδικό υπερισχύει του γενικού και στην παρούσα περίπτωση η ειδική διάταξη του άρθρου 44Γ
(3)υπερισχύει της γενικής πρόνοιας του άρθρου 51.» Σύμφωνα, δε, με το άρθρο 44ΙΕ του Νόμου, για σκοπούς του παρόντος Μέρους VIA, «επίδοση» σημαίνει και ιδιωτική επίδοση οποιασδήποτε ειδοποίησης ή επικοινωνίας που γίνεται δυνάμει του εν λόγω Μέρους. Όλα τα ανωτέρω ισχύουν και σε σχέση με την υπό κρίση Ειδοποίηση Τύπος «ΙΑ». Σε σχέση με τις ειδοποιήσεις αυτές, με μια απλή αντιπαραβολή του περιεχομένου τους με το Δεύτερο Παράρτημα του Νόμου, προκύπτει ότι υπάρχει συμμόρφωση με τις διατυπώσεις του Δεύτερου Παραρτήματος. Ομοίως και σε σχέση με τις Ειδοποιήσεις αυτές, έγινε νομότυπη επίδοση, ήτοι επιδόθηκαν σε σχέση με τους εφεσείοντες 1, στον Κωνσταντίνου Νικόλα που με βάση τις έρευνες για την δομή των εφεσειόντων 1 που έχουν επισυναφθεί ως Τεκμήριο Στ, τυγχάνει γραμματέας των τελευταίων. Σε σχέση με την Εφεσίβλητη 2, επιδόθηκε προσωπικά. Οι σχετικές ένορκες δηλώσεις επίδοσης των Ειδοποιήσεων Τύπος «ΙΑ» επισυνάπτονται και σημειώνονται ως Τεκμήριο Η. Στη σχετική ένορκη δήλωση του ιδιώτη επιδότη σε σχέση με τους εφεσείοντες 1, είναι γεγονός ότι εκ παραδρομής αναφέρεται ότι ο Νικόλας Κωνσταντίνου τυγχάνει διευθυντής των εφεσειόντων, αφού όπως προκύπτει από τις σχετικές έρευνες, Τεκμήριο Στ της Ένορκης Δήλωσης Ένστασης, τυγχάνει γραμματέας. Ανεξαρτήτως των ανωτέρω, ο Νικόλας Κωνσταντίνου ως γραμματέας των εφεσειόντων, νομότυπα παρέλαβε και/ή του επιδόθηκε η σχετική ειδοποίηση ως εκ τούτου τα έννομα αποτελέσματα από την επίδοση δύνανται να παραχθούν. Προβάλλεται στις παραγράφους 13, 17, 20 και 21 της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την Αίτηση/ Έφεση ότι: «Περαιτέρω να αναφέρουμε ότι η ειδοποίηση δεν πληροί τις αιτούμενες κατά τον προβλεπόμενο τύπο και περιεχόμενο προϋποθέσεις. Έχει λανθασμένο ποσό για το ενυπόθηκο υπόλοιπο. Περιέχει λανθασμένο ποσοστό επιτοκίου. Προωθείται ο πλειστηριασμός δυο υποθηκών. Το ποσό των εξόδων είναι αυθαίρετο. Δεν υπογράφεται νομότυπα και ούτε αναφέρεται σε ποιο πρόσωπο ανήκουν οι φερόμενες υπογραφές.» «Οι Αιτητές διαφωνούν με τα επίδικα ποσά που διεκδικεί η Καθ' ης η Αίτηση στην Ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» για το λόγο αυτό αποτάθηκα σε δικηγόρο για να καταχωρήσει αγωγή» «Οι Καθ' ων η Αίτηση καταχρηστικά και σκόπιμα ή από βαριά αμέλεια και κατά παράβαση των εμπιστευτικών καθηκόντων που αναλάμβαναν έναντι των Αιτητών να ενημερώσουν τους καταναλωτές - δανειολήπτες σχετικά με τα υπόλοιπα δανείου τους» «Οι Αιτητές παραπονιούνται μεταξύ άλλων, ότι ουδέποτε ενημερώθηκαν επαρκώς για την οφειλή, ότι η ειδοποίηση δεν συνοδεύεται από πλήρη και αναλυτική κατάσταση λογαριασμού και ότι η ειδοποίηση απαιτεί την καταβολή ποσού το οποίο περιέχει παράνομους και καταχρηστικούς τόκους και χρεώσεις» Όμως, η επίδικη Ειδοποίηση Τύπος «ΙΑ» αλλά και οι Ειδοποιήσεις Τύπος «Θ» και «Ι» (οι οποίες αν και δεν έχουν εμπρόθεσμα προσβληθεί, εφόσον οι εφεσείοντες εγείρουν στην παρούσα «λόγους ακύρωσης» που άπτονται στον τύπο τους) έχουν εκδοθεί σύμφωνα με τους προβλεπόμενους, στο Δεύτερο Παράρτημα του Νόμου, Τύπους. Με μία αντιπαραβολή του περιεχομένου των πιο πάνω Ειδοποιήσεων (Τεκμήρια Ζ και Η στην Ένορκη Δήλωση Ένστασης), με τους προβλεπόμενους, στο Δεύτερο Παράρτημα του Νόμου, Τύπους προκύπτει ότι υπάρχει συμμόρφωση με τις διατυπώσεις αυτών. Όσον αφορά, ειδικότερα, τον ισχυρισμό των εφεσειόντων ότι οι σχετικές Ειδοποιήσεις δεν υπογράφηκαν νομότυπα και δεν αναφέρεται το πρόσωπο στο οποίο ανήκουν οι σχετικές υπογραφές, παρατηρώ συμφωνώντας με τη θέση των εφεσίβλητων πως δεν τίθεται υποχρέωση, από καμία διάταξη του Μέρους VIA του Νόμου ή από το λεκτικό του Τύπου «Ι» και «ΙΑ» στο Δεύτερο Παράρτημα του εν λόγω Νόμου, όπως αναγραφούν τα ονόματα ή η ιδιότητα των προσώπων που υπογράφουν εκ μέρους ενός ενυπόθηκου δανειστή - νομικού προσώπου. Ούτε τίθεται κάποια υποχρέωση όπως αναγράφεται στις Ειδοποιήσεις «Ι» και «ΙΑ» κατά πόσον τα εν λόγω πρόσωπα που υπογράφουν είναι δεόντως εξουσιοδοτημένα να υπογράφουν εκ μέρους του ενυπόθηκου δανειστή - νομικού προσώπου. Αυτό που απαιτούν οι εν λόγω Τύποι είναι να αναγράφεται ολογράφως το ονοματεπώνυμο του ενυπόθηκου δανειστή και όχι των προσώπων που υπογράφουν εκ μέρους του. Οι εφεσίβλητοι δεν αμφισβητούν άλλωστε την εξουσιοδότηση των λειτουργών τους που υπέγραψαν εκ μέρους τους τις υπό κρίση Ειδοποιήσεις. Αντίθετα, αναγνωρίζουν την εξουσιοδότηση αυτή και υποστηρίζουν την εγκυρότητα των εν λόγω Ειδοποιήσεων. Ούτως ή άλλως, οι εφεσείοντες δεν έχουν προσκομίσει οποιαδήποτε μαρτυρία για το πώς ακριβώς παραβλάπτονται τα έννομα συμφέροντα τους από την πιο πάνω παράλειψη αναγραφής των ονομάτων των λειτουργών που υπέγραψαν εκ μέρους των εφεσίβλητων και την παράλειψη αναφοράς της εξουσιοδότησης τους στην υπό κρίση Ειδοποίηση «ΙΑ». Αντίστοιχος λόγος ένστασης εξετάστηκε από τον κ. Γ.Κ. Βλάμη Ε.Δ. στην Αίτηση/Έφεση αρ. 261/2016 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου, 1. Roussos Motors Agency Ltd κ.ά. v. Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ ημερ. 29/09/2017, όπου αποφάσισε τα ακόλουθα με τα οποία συμφωνώ:- «Το ζήτημα είναι ακαδημαϊκό και παράλληλα τυπολατρικό [.]. Ωστόσο το ζήτημα αυτό δεν πρέπει να προσεγγιστεί τυπολατρικά αλλά στο πλαίσιο των προϋποθέσεων που επιτάσσει το άρθρο 44ΙΓ δυνάμει του οποίου γίνεται επίκληση η καταχώρηση της παρούσας αίτησης-έφεσης. Συγκεκριμένα το ερώτημα που πρέπει να απαντηθεί είναι κατά πόσο η παράλειψη αυτή παραβλάπτει έννομα συμφέροντα των Αιτητών. Η απάντηση στο ερώτημα αυτό είναι αρνητική. Δεν έχω διαπιστώσει κάτι τέτοιο και ούτε διαβλέπω πως μπορεί να συμβεί κάτι τέτοιο. Ούτε όμως οι Αιτητές παρέχουν οποιαδήποτε εξήγηση γι' αυτό.» Αντίστοιχο λόγο ακύρωσης εξέτασε και η κα Δ. Σωκράτους, Π.Ε.Δ. στα πλαίσια της Αίτησης/Έφεσης Ε.Δ. Πάφου αρ. 259/2016, 1. Σωκράτους Σάββας κ.α. v. Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ, του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου, ημερ. 06/03/2017 όπου αποφάνθηκε ότι: «όπου ο ενυπόθηκος δανειστής είναι νομικό πρόσωπο, δεν αναμένεται να καταγράφεται το ονοματεπώνυμο αυτού, αφού αναγράφεται το όνομα της εταιρείας. Δεν υπάρχει σαφής διάταξη κατά πόσο σε αυτή την περίπτωση θα πρέπει να καταγράφεται και το ονοματεπώνυμο εκείνου που υπογράφει, αντί του νομικού προσώπου.» Όσον αφορά τους λοιπούς ισχυρισμούς των εφεσειόντων οι οποίοι άπτονται του ύψους του οφειλόμενου ποσού καθώς και του περιεχόμενου της Κατάστασης Λογαριασμού οι εφεσίβλητοι όφειλαν, σύμφωνα με το άρθρο 44Γ
(1)του Νόμου, να επιδώσουν στους εφεσείοντες και σε έτερα τυχόν ενδιαφερόμενα πρόσωπα κατάσταση λογαριασμού του οφειλόμενου ενυπόθηκου χρέους, των τόκων και όλων των εξόδων για την είσπραξη του μαζί με την Ειδοποίηση «Ι» που είχαν εκδώσει και επιδώσει σ' αυτούς και με την οποία τους καλούσαν να εξοφλήσουν τα αναφερόμενα εκεί οφειλόμενα ποσά εντός 30 ημερών. Είναι η θέση των εφεσίβλητων, όπως φαίνεται μέσα και από το Τεκμήριο Ζ της Ένορκης Δήλωσης Ένστασης ότι οι εφεσίβλητοι συμμορφώθηκαν με την πιο πάνω υποχρέωση τους και επέδωσαν στους εφεσείοντες, (αλλά και στα υπόλοιπα ενδιαφερόμενα πρόσωπα), κατάσταση λογαριασμού του οφειλόμενου ενυπόθηκου χρέους και των τόκων αυτού, επισυνάπτοντας αυτήν στην αντίστοιχη Ειδοποίηση «Ι». Κατ' αρχάς, οι ισχυρισμοί που προβάλλουν οι εφεσείοντες σχετικά με τους πιο πάνω λόγους ακύρωσης είναι γενικοί και αόριστοι και δεν εξειδικεύεται που έγκειται η κατ' ισχυρισμόν αυθαιρεσία ή παρατυπία των εφεσίβλητων στον υπολογισμό του ενυπόθηκου υπολοίπου ή ποσοστού επιτοκίου, με αποτέλεσμα οι εν λόγω ισχυρισμοί να παραμένουν μετέωροι και να υπόκεινται σε απόρριψη χωρίς εξέταση επί της ουσίας τους. Δεν προβλέπεται άλλωστε στο Δεύτερο Παράρτημα του Νόμου συγκεκριμένος Τύπος για το περιεχόμενο που θα πρέπει να φέρει η κατάσταση λογαριασμού του οφειλόμενου ενυπόθηκου χρέους, των τόκων και όλων των εξόδων για την είσπραξη του που θα πρέπει σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 44Γ
(1)του Νόμου να συνοδεύει την Ειδοποίηση «Ι». Αυτό το οποίο έχει σημασία είναι η επάρκεια και η σαφήνεια του περιεχομένου της απαιτούμενης κατάστασης λογαριασμού, ώστε να δύνανται οι εκάστοτε οφειλέτες να αντιλαμβάνονται ποιο είναι το ποσό του ενυπόθηκου χρέους, των τόκων και των εξόδων που οφείλουν να καταβάλουν στον ενυπόθηκο δανειστή τους εντός της ταχθείσας προθεσμίας. Το περιεχόμενο της υπό κρίση κατάστασης λογαριασμού δεν πρέπει να ιδωθεί μεμονωμένα αλλά σε συνδυασμό με το περιεχόμενο της Ειδοποίησης Τύπος «Ι» την οποία συνοδεύει. Από μία απλή ανάγνωση των δύο αυτών εγγράφων, προκύπτει αβίαστα πως είχαν δοθεί στους εφεσείοντες καθώς και στα λοιπά ενδιαφερόμενα πρόσωπα όλες οι απαιτούμενες λεπτομέρειες του ενυπόθηκου χρέους καθώς και των τόκων που είχαν προκύψει επί αυτού και των εξόδων για την είσπραξη του. Ειδικότερα, στα δύο πιο πάνω έγγραφα αναφέρονται τόσο το ποσό του ενυπόθηκου χρέους που εξασφάλιζε η Υποθήκη, όσο και το ποσό των δεδουλευμένων τόκων που προέκυπταν μέχρι τις 31/03/2017 καθώς και ο τρόπος με τον οποίο οι τόκοι αυτοί είχαν υπολογιστεί. Ειδικότερα, είχε προσδιοριστεί και το συγκεκριμένο ποσοστό του ετήσιου κυμαινόμενου επιτοκίου με το οποίο το ενυπόθηκο χρέος χρεωνόταν και συνάμα προσδιορίστηκαν και ο δείκτης επιτοκίου και το ύψος της προσαύξησης από τα οποία το εν λόγω επιτόκιο αποτελείτο. Είχε περαιτέρω προσδιοριστεί και η συχνότητα κεφαλαιοποίησης των τόκων. Περαιτέρω, στην παράγραφο 15 της Ένορκης Δήλωσης Ένστασης εξηγείται με λεπτομέρεια το περιεχόμενο της σχετικής κατάστασης όπου αναφέρεται ότι «Στις 21/10/2014 στα πλαίσια της Αγωγής αρ. 3176/2014 που αφορά το δάνειο με αρ. λογαριασμού 357014699819 εκδόθηκε απόφαση σε σχέση με έτερο εγγυητή και πάροχο εξασφαλίσεων των εφεσειόντων 1.». Η σχετική απόφαση επισυνάφθηκε ως Τεκμήριο Θ στην Ένορκη Δήλωση Ένστασης. Περαιτέρω αναφέρεται, «Γι' αυτό και επί της Κατάστασης Λογαριασμού που συνοδεύει την Ειδοποίηση Τύπος «Ι» στο σημείο που υπολογίζεται το χρέος που εξασφαλίζει η Υποθήκη, αναφέρεται σε «λογαριασμός 357014699819 - δυνάμει δικαστικής απόφασης 3176/2014». Περαιτέρω στην ίδια κατάσταση αναφέρονται και τα έξοδα δυνάμει της δικαστικής απόφασης, τα οποία δικαιολογούνται και από το Τεκμήριο Θ. Να σημειωθεί ότι όλα τα ανωτέρω αναφέρονται χωρίς να λησμονείται η αρχική θέση των εφεσίβλητων ότι οι εφεσείοντες δεν δύνανται στο παρόν στάδιο να αμφισβητούν τα όσα σχετίζονται με την Ειδοποίηση Τύπος «Ι» και την συνημμένη κατάσταση Λογαριασμού για τον λόγο ότι άφησαν να παρέλθει η σχετική προθεσμία για προσβολή της. Τα ίδια ισχύουν και σε σχέση με την υπό κρίση Ειδοποίηση Τύπος «ΙΑ» όπου αναφέρεται και πάλι το ποσό που κατέστη απαιτητό δυνάμει της Υποθήκης καθώς και το κυμαινόμενο επιτόκιο και οι δείκτες αυτού αλλά και τα έξοδα. Με μια απλή αντιπαραβολή της σχετικής Ειδοποίησης με τον αντίστοιχο τύπο που προβλέπει το Δεύτερο Παράρτημα του Νόμου, αυτή βρίσκεται σε πλήρη συμφωνία και συμμόρφωση με τον εκεί εκτιθέμενο και/ή προβλεπόμενο τύπο. Οι εφεσείοντες δεν ισχυρίζονται ότι έχουν παραβλαφθεί με οποιοδήποτε τρόπο τα έννομα συμφέροντα τους από τις οποιεσδήποτε «παρατυπίες» που προσάπτουν στην υπό κρίση ειδοποίηση και/ή στην Κατάσταση Λογαριασμού που συνοδεύει την Ειδοποίηση Τύπος «Ι» και ούτε έχει προσκομιστεί οποιαδήποτε σχετική προς τούτο μαρτυρία. Αντίθετα, με βάση την ενημέρωση που έλαβαν μέσω της Ειδοποίησης «Ι» και της συνημμένης κατάστασης λογαριασμού, οι εφεσείοντες πληροφορήθηκαν για το δικαίωμα που είχαν να αμφισβητήσουν την ορθότητα του οφειλόμενου ενυπόθηκου χρέους. Εάν οι εφεσείοντες είχαν διαφορετική γνώμη για τα ποσά που εμφαίνονταν στην εν λόγω κατάσταση λογαριασμού, μπορούσαν να πληροφορήσουν περί τούτου τους εφεσίβλητους γραπτώς εντός 30 ημερών από την παραλαβή της Ειδοποίησης «Ι», όπως τους είχε γνωστοποιηθεί μέσω του τελευταίου εδαφίου της εν λόγω Ειδοποίησης. Η επιστολή που οι εφεσείοντες απέστειλαν στους εφεσίβλητους, ημερομηνίας 05/12/2017, η σύμφωνα με τους εφεσίβλητους οποία εκ παραδρομής δεν έχει απαντηθεί, περιλαμβάνει γενικούς και αόριστους ισχυρισμούς και δεν συνιστά σε καμία περίπτωση το ενδεδειγμένο ένδικο μέσο για αμφισβήτηση του κύρους της Ειδοποίησης Τύπος «Ι» και «Θ». Να σημειωθεί περαιτέρω ότι οι εφεσίβλητοι παρέλαβαν την σχετική επιστολή, όπως αναφέρεται και στην ίδια την Αίτηση/Έφεση (παράγραφος 9 της ένορκης δήλωσης που την συνοδεύει) μετά την παρέλευση της εκ του Νόμου ταχθείσας προθεσμίας. Σχετική με τα ανωτέρω είναι και η απόφαση του κ. Θ. Θωμά, Α.Ε.Δ. τα πλαίσια της Αίτησης/Έφεσης αρ. 28/2017 του Ε.Δ. Λάρνακας, Σπύρου Γεωργίου v. Τράπεζας Πειραιώς (Κύπρου) Λτδ απόφαση ημερ. 15/09/2017 στην οποία αναφέρει χαρακτηριστικά: «Είμαι της άποψης ότι στην ειδοποίηση του Τύπου «Ι» ο επακριβής καθορισμός όλων των επιμέρους οφειλόμενων ποσών είναι επιτακτικός και επιβεβλημένος. Ο λόγος είναι εμφανής· θα πρέπει να γνωρίζει ο ενυπόθηκος οφειλέτης ποια επακριβώς είναι τα ποσά τα οποία καλείται να πληρώσει, ώστε να προβεί στην εξόφλησή τους, στην περίπτωση που προτίθεται να συμμορφωθεί με τις απαιτήσεις της ειδοποίησης του Τύπου «Ι». Επισημαίνω ότι με την ως άνω ρηθείσα ειδοποίηση καλείται ο ενυπόθηκος οφειλέτης όπως εξοφλήσει το οφειλόμενο ποσό εντός καθορισμένης από το Νόμο προθεσμίας. Συνεπώς, ο επακριβής προσδιορισμός των οφειλομένων ποσών είναι επιβεβλημένος, ώστε να καταστεί ευχερής η συμμόρφωση του ενυπόθηκου οφειλέτη. Αντίθετα, στην περίπτωση της ειδοποίησης του Τύπου «ΙΑ» ο επακριβής προσδιορισμός των οφειλομένων ποσών δεν είναι επιβεβλημένος, κατά την άποψη μου, για το λόγο ότι ο ενυπόθηκος οφειλέτης είναι ήδη ενήμερος από προηγουμένως, με την προς αυτόν επίδοση της ειδοποίησης του Τύπου «Ι», η οποία συνοδεύεται και από κατάσταση λογαριασμού, για τα οφειλόμενα από αυτόν ποσά. Θα πρέπει, εξάλλου, να επισημανθεί ότι στο άρθρο 44Γ
(2)του Νόμου δεν υπάρχει πρόνοια για περιγραφή στην ειδοποίηση του Τύπου «ΙΑ» του οφειλόμενου ποσού. Αυτό το οποίο θα πρέπει να αναφέρεται είναι ότι το ενυπόθηκο ακίνητο πρόκειται να πωληθεί με πλειστηριασμό. Φυσικά, δεν διαφεύγει της προσοχής μου ότι στο Παράρτημα Β του Μέρους VIA του Νόμου, στον περιγραφόμενο τύπο τον οποίο έχει η ειδοποίηση του Τύπου «ΙΑ», γίνεται πρόνοια και στο ποσό το οποίο κατέστη απαιτητό. Η συγκεκριμένη πρόνοια από το περιεχόμενο της ειδοποίησης έχει ως ακολούθως: «Το πόσο το οποίο κατέστη απαιτητό δυνάμει της πιο πάνω Υποθήκης ανέρχεται στο ποσό των €.. πλέον έξοδα €...» Από την άλλη, όμως, είμαι της άποψης ότι ο μη επακριβής προσδιορισμός των οφειλόμενων ποσών, ειδικά δε του ποσού των εξόδων ή ακόμα και του ποσοστού του τόκου, δεν θα μπορούσε να καταστήσει την ειδοποίηση άκυρη, ως μη πληρούσα τις απαιτούμενες κατά τον προβλεπόμενο τύπο και περιεχόμενο προϋποθέσεις, για το λόγο που έχω επεξηγήσει λεπτομερώς πιο πάνω.» Προκύπτει από τα πιο πάνω ότι υπάρχει υποχρέωση για επακριβή καθορισμό των ποσών μόνο στην Ειδοποίηση Τύπος «Ι», η περίοδος για την προσβολή της οποίας έχει παρέλθει και εν πάση περιπτώσει η υπό κρίση Ειδοποίηση Τύπος «ΙΑ» προσδιορίζει επακριβώς τα οφειλόμενα ποσά και σε πλήρη συμφωνία με τον τύπο που προβλέπει το Δεύτερο Παράρτημα του Νόμου. Περαιτέρω, προβάλλονται γενικά και αόριστα ότι επιβαρύνθηκαν με παράνομες χρεώσεις και άκυρες και καταχρηστικές ρήτρες, δυνάμει των οποίων κατ' ισχυρισμό υπολογίστηκε αυθαίρετα και λανθασμένα το αξιούμενο οφειλόμενο ενυπόθηκο χρέος χωρίς να παρέχονται στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση/Έφεση συγκεκριμένοι λόγοι στη βάση των οποίων να αμφισβητούνται συγκεκριμένες χρεώσεις ή ο τρόπος υπολογισμού των τόκων ή του ενυπόθηκου χρέους, ώστε να μπορούν να απαντήσουν ή να ενεργήσουν ανάλογα οι εφεσίβλητοι. Περαιτέρω, οι ισχυρισμοί των εφεσειόντων περί καταχρηστικότητας και/ή σκόπιμης και/ή από βαριά αμέλεια και κατά παράβαση των εμπιστευτικών καθηκόντων τους έναντι «καταναλωτών» (παράγραφος 20 της ένορκης δήλωσης της Αίτησης/Έφεσης), πέραν του ότι δεν εξειδικεύονται οι παραβάσεις αυτές και η αμέλεια που κατ' ισχυρισμό επέδειξαν για να μπορούν να τύχουν εξέτασης, είναι νόμω αβάσιμοι. Οι σχετικές διατάξεις που αφορούν Καταναλωτές δεν τυγχάνουν εφαρμογής σε νομικά πρόσωπα και οι συμφωνίες τραπεζικών διευκολύνσεων που συνήψαν οι εφεσείοντες 1 με τους Εφεσίβλητους εκπίπτουν του πεδίου προστασίας των σχετικών Νομοθεσιών που αφορούν Καταναλωτές. Ούτε προβάλλουν οι εφεσείοντες τη θέση ότι είχαν την πρόθεση ή τα χρήματα να εξοφλήσουν το ενυπόθηκο χρέος αλλά εμποδίστηκαν από οποιαδήποτε κατ' ισχυρισμό παρατυπία των σχετικών Ειδοποιήσεων. Στην απόφαση της κας Λ. Μάρκου, Α.Ε.Δ. στην Αίτηση/Έφεση με αρ. 225/2016 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου 1. Laouris Home Style Ltd κ.α. v. Ελληνική Τράπεζα Δημόσια Εταιρεία Λτδ, απόφαση ημερ. 22/03/2017, εξετάστηκαν και απορρίφθηκαν στη βάση της πιο πάνω συλλογιστικής, ταυτόσημοι λόγοι ακύρωσης που προβλήθηκαν από τους εκεί εφεσείοντες. Σχετική είναι και η απόφαση της κας Δ. Σωκράτους Π.Ε.Δ. στην Αίτηση/Έφεση αρ. 204/2016, Ε.Δ. Πάφου Frostin Limited v. Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ , ημερ. 14/11/2016, όπου ανέφερε τα εξής σχετικά με το άρθρο 44Γ
(1)που αφορά την Ειδοποίηση «Ι»: «Εκείνο όμως που πρέπει να τονισθεί είναι πως ο Νόμος 9/65 και ιδιαίτερα το άρθρο 44Γ
(1)με τον πλαγιότιτλο «Επίδοση Ειδοποιήσεων για τη σκοπούμενη πώληση», αναφέρεται σε κλήση για εξόφληση του ποσού εντός τριάντα ημερών και ότι σε περίπτωση μη εξόφλησης του ποσού που καθορίζεται σε αυτήν, ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να ασκήσει το δικαίωμα του για πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου. Συνάγεται συναφώς πως το προαπαιτούμενο του Νόμου είναι η εξόφληση. Η οποιαδήποτε διαφωνία ή αμφισβήτηση του ποσού, ενώ δίδει τη δυνατότητα και ευχέρεια για διαπραγματεύσεις, εντούτοις δεν προσφέρει λόγο είτε για αναστολή είτε για ακύρωση της αρχόμενης διαδικασίας του Μέρους VIA.» Για τους πιο πάνω λόγους απορρίπτεται η θέση των εφεσειόντων που προβάλλεται στην παράγραφο 19 της ένορκης δήλωσης, ότι οι εφεσείοντες βρίσκονταν σε διαπραγματεύσεις. Ελλείπει το αναγκαίο πραγματικό υπόβαθρο ώστε να ακυρωθεί η υπό κρίση Ειδοποίηση «ΙΑ» στη βάση των πιο πάνω αιτιάσεων. Άλλωστε η σχετική Ειδοποίηση «ΙΑ» έχει νομότυπα και συμφώνως των όσων προβλέπει η σχετική Νομοθεσία εκδοθεί και επιδοθεί. Σε σχέση με τους πιο πάνω προβαλλόμενους λόγους ακύρωσης αξίζει να αναφερθεί και η προσέγγιση του Δικαστηρίου στην υπόθεση ROUSSOS MOTORS AGENCY LTD (ανωτέρω), σε περίπτωση ανάλογη με την παρούσα όπου παραθέτουμε αυτούσιο το σχετικό απόσπασμα και την προσέγγιση του:- «Με την ειδοποίηση Τύπος «Θ» οι Καθ' ων η Αίτηση πληροφορούν έκαστο αιτητή σχετικά με το δικαίωμα του για αναδιάρθρωση του ενυπόθηκου χρέους σε περίπτωση που υπάρχει πρόβλημα καταβολής των δόσεων. Παράλληλα επισύρεται η προσοχή τους ότι η παράλειψη αποπληρωμής του οφειλόμενου ποσού σε συνδυασμό με την μη αναδιάρθρωση του χρέους και την μη ανταπόκριση στις επικοινωνίες και εκκλήσεις των Καθ' ων η Αίτηση θα τους καταστήσει μη συνεργάσιμους. Προτρέπονται δε να ενημερωθούν για όλα τα δικαιώματα και υποχρεώσεις τους που απορρέουν από τον κώδικα συμπεριφοράς. Μελετώντας το περιεχόμενο της ειδοποίησης Τύπος «Θ» παρατηρώ ότι πρόκειται για ένα έγγραφο αποκλειστικά πληροφοριακού περιεχομένου. Ουδεμία ενέργεια έχει ληφθεί και κανένα γεγονός έχει συμβεί που με την αποστολή αυτού του εγγράφου να παραβλάπτονται δικαιώματα και/ή συμφέροντα των Αιτητών. Με την ειδοποίηση Τύπος «Ι» καλείται η εξόφληση του ενυπόθηκου χρέους, των τόκων και εξόδων που σημειώνονται στην επισυνημμένη κατάσταση λογαριασμού και αναφέρονται και στο περιεχόμενο της εν λόγω ειδοποίησης εντός 30 ημερών από την επίδοση. Επίσης σημειώνεται ότι αν δεν εξοφληθεί το οφειλόμενο ποσό μαζί με τους αναλογούντες τόκους και έξοδα θα προχωρήσει η διαδικασία πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου με πλειστηριασμό και μεταβίβαση του στον αγοραστή. Από τα πιο πάνω καταδεικνύεται ότι πρόκειται για μια άλλη ειδοποίηση ενημερωτικής φύσεως. Με την γνωστοποίηση αυτής της ειδοποίησης ουδεμία κατάσταση έχει δημιουργηθεί που να θέτει τα δικαιώματα και/ή συμφέροντα των Αιτητών μπροστά στον κίνδυνο να υποστούν βλάβη. Αυτό που ουσιαστικά σημειώνεται είναι γνωστοποίηση του ενδεχομένου να ασκηθεί το δικαίωμα για πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου με πλειστηριασμό, όπως αυτό παρέχεται νομοθετικά από το Μέρος VIA του Ν. 9/1965. Έμπρακτη άσκηση του πιο πάνω δικαιώματος επιτυγχάνεται με τον καθορισμό ημερομηνίας και ώρας διεξαγωγής του πλειστηριασμού. Στο στάδιο όμως αυτό κάτι τέτοιο δεν συμβαίνει.». Ομοίως στην ίδια πιο πάνω απόφαση σε σχέση με αντίστοιχο λόγο έφεσης για λανθασμένο χρέος και αυθαίρετες χρεώσεις τόκου και/ή επιτοκίου το Δικαστήριο αποφάνθηκε:- «Τα ζητήματα αυτά παραπέμπουν σε αμφισβήτηση του ενυπόθηκου οφειλόμενου ποσού. Δεν θεωρώ ότι τέτοιου είδους ζητήματα εξετάζονται στην παρούσα Αίτηση-Έφεση αλλά αντιμετωπίζονται στη βάση του σκεπτικού των διατάξεων των άρθρων 44Β
(3)και 44Γ
(3)(δ) του Νόμου. Συνδυασμένη μελέτη των προνοιών των άρθρων αυτών δεν αποκλείει αντιμετώπιση τέτοιων ζητημάτων με τη χρήση άλλου ένδικου μέσου και ειδικότερα της καταχώρησης αγωγής πριν την αποστολή της ειδοποίησης Τύπος «ΙΑ». Περαιτέρω, στην Αίτηση/Έφεση αρ. 251/2016 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου, 1. Ελισάβετ Ηρακλέους Λεωνίδου κ.α. v. Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ, ημερ. 25/09/2017, η κα Δ. Σωκράτους Π.Ε.Δ. αποφάσισε τα ίδια σε σχέση με την φύση ειδοποιήσεων Τύπου «Ι» και «Θ» ως κατωτέρω:- «Η ειδοποίηση Τύπου «Ι», όπως προκύπτει από τη διάταξη του άρθρου 44Γ
(1)αποτελεί κλήση για πληρωμή του ενυπόθηκου χρέους και τάσσει προθεσμία 30 ημερών προς τούτο. Ταυτόχρονα ενημερώνει για τις συνέπειες μη πληρωμής που είναι η δυνατότητα του πιστωτή να ασκήσει το δικαίωμα του για πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου. Αποτελεί ουσιαστικά την προϋπόθεση και το πρώτο βήμα για έναρξη της διαδικασίας πλειστηριασμού όπως προβλέπεται στο Νόμο 9/65. Δεν αποτελεί αυτή καθ' εαυτή η ειδοποίηση Τύπου «Ι», την ειδοποίηση για την αναγκαστική πώληση, ούτε αναγράφεται σε αυτήν οποιαδήποτε τέτοια απόφαση ούτε προσδιορίζεται χρονικά ο πλειστηριασμός. Αυτό επιτυγχάνεται με την επόμενη ειδοποίηση του Τύπου «ΙΑ». Για τούτο θεωρώ πως η ειδοποίηση Τύπου «Ι» δεν παραβλάπτει έννομα συμφέροντα των Αιτητών. Αποτελεί μόνο προϋπόθεση για συνέχιση της διαδικασίας αλλά ως μη περιέχουσα οποιαδήποτε απόφαση δεν έχει αυτό το χαρακτήρα. Εάν ο πιστωτής προχωρήσει στην απόφαση για πλειστηριασμό και αποστείλει ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ», τότε ο οφειλέτης θα ασκήσει το δικαίωμα του για καταχώριση έφεσης ώστε να επιτύχει παραμερισμό της. Το ίδιο σκεπτικό ισχύει για την ειδοποίηση Τύπου «Θ», η οποία συνοδεύει την Τύπου «Ι». Με εκείνη καλείται ο οφειλέτης να προσέλθει για αναδιάρθρωση του χρέους και ενημερώνεται ότι εάν δεν ευοδωθούν οι προσπάθειες του θα ξεκινήσει η διαδικασία εκποίησης ακινήτου. Τα έννομα συμφέροντα του οφειλέτη επηρεάζονται όταν πλέον αποφασίζεται και τροχιοδρομείται η αναγκαστική πώληση του ακινήτου». Αν και στην απόφαση A. NEARCHOU DEVELOPERS LTD κ.α. (ανωτέρω), ο κ. Χ. Μαλαχτός, Π.Ε.Δ. διαφωνεί με την θέση ότι οι Ειδοποιήσεις Τύπου «Ι» και «Θ» είναι απλά ενημερωτικού και πληροφοριακού χαρακτήρα και ως εκ τούτου δεν παρέχουν δικαίωμα έφεσης σε κάθε περίπτωση, διευκρίνισε με την ανωτέρω απόφαση ότι η κάθε περίπτωση εξαρτάται από τα περιστατικά της και ότι ενδέχεται να παρέχεται δικαίωμα για έφεση και σε σχέση με την Ειδοποίηση Τύπος «Ι» σε περίπτωση που ο ενυπόθηκος οφειλέτης υπόκειται σε βλάβη των εννόμων συμφερόντων του όταν η ειδοποίηση δεν συμμορφώνεται με τις πρόνοιες του Νόμου. Στην ίδια υπόθεση, οι εφεσείοντες είχαν καταχωρήσει αγωγή εναντίον της εφεσίβλητης Τράπεζας αξιώνοντας μεταξύ άλλων δήλωση του Δικαστηρίου ότι η επίδικη υποθήκη είναι άκυρη. Το Δικαστήριο έκρινε ότι το μόνο ουσιαστικό ζήτημα που παρέμεινε αφορούσε το ποσό του ενυπόθηκου χρέους όπως το καθόρισε στην Ειδοποίηση Τύπος «Ι» η Εφεσίβλητη Τράπεζα. Το Δικαστήριο αποφάνθηκε ότι:- «Τέτοιο ζήτημα δεν μπορεί να επιλυθεί στα πλαίσια έφεσης είτε δυνάμει του άρθρου 44ΙΓ είτε δυνάμει του άρθρου 44Γ
(3). Ενδεχομένως γι' αυτό ο Νομοθέτης προνόησε ως λόγο έφεσης κατά της ειδοποίησης κατά τον Τύπο «ΙΑ» το γεγονός ότι εκκρεμεί αγωγή ενώπιον Δικαστηρίου για την ειδοποίηση κατά τον Τύπο «Ι». Η αγωγή για την ειδοποίηση κατά τον Τύπο «Ι» αφορά συνήθως ζήτημα εγκυρότητας της υποθήκης ή σε σχέση με το ύψος του ενυπόθηκου χρέους. Οι προϋποθέσεις που πρέπει να τηρούνται για να μπορεί ο ενυπόθηκος δανειστής να επιδώσει έγγραφη ειδοποίηση κατά τον Τύπο «Ι» περιγράφονται στα άρθρα 44Γ
(1)και 44Β του Νόμου. Δεν απαγορεύεται η επίδοση τέτοιας ειδοποίησης για το λόγο ότι εκκρεμεί αγωγή με την οποία αμφισβητείται το χρέος ή άλλη πτυχή της υποθήκης που η ειδοποίηση αφορά. Δηλαδή η καταχώρηση αγωγής από τον ενυπόθηκο οφειλέτη με την οποία αμφισβητεί είτε το χρέος που η υποθήκη εξασφαλίζει ή για άλλους λόγους της εγκυρότητα της υποθήκης, δεν είναι εμπόδιο για την έναρξη της διαδικασίας του Μέρους VIA των Νόμων και την επίδοση ειδοποίησης κατά τον Τύπο «Ι» ή και κατά τον Τύπο «Θ» όπου εφαρμόζεται. Το ζήτημα θα μπορούν να εγείρουν οι Εφεσείοντες όταν και εφόσον τους επιδοθεί ειδοποίηση κατά τον Τύπο «ΙΑ.» Επομένως οι σχετικοί ισχυρισμοί που προβάλλονται από τους εφεσείοντες και αφορούν τις σχετικές ειδοποιήσεις, δεν μπορούν να εξεταστούν στο παρόν στάδιο, εντούτοις σε καμία περίπτωση δεν έχουν παραβλαφθεί έννομα συμφέροντα των εφεσειόντων από τις σχετικές ειδοποιήσεις. Περαιτέρω, σε σχέση με την Ειδοποίηση Τύπος «ΙΑ» και πάλι δεν έχει παραβλαφθεί οποιοδήποτε έννομο συμφέρον των εφεσειόντων. Ακόμα, η Υπερασπίσεις που έχουν καταχωρηθεί στα πλαίσια των Αγωγών σε καμία περίπτωση δεν συνιστούν «αγωγή» εναντίον της Ειδοποίησης Τύπος «Ι» και/ή δεν συνιστούν αγωγή σε σχέση με την Υποθήκη καθώς και το ύψος του αξιούμενου ποσού, κάτι το οποίο εν πάση περιπτώσει θα αναλυθεί πλήρως κατωτέρω. Σε σχέση με τους λόγους των παραγράφων 6, 7, 8, 9, 10, 11, 16, 25, 26 και 27 της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την Αίτηση/Έφεση που αφορούν την κατάχρηση διαδικασίας που προκύπτει από την εκκρεμοδικία των Αγωγών. Κρίνω ότι με την καταχώρηση των πιο πάνω Αγωγών, οι εφεσίβλητοι άσκησαν το συνταγματικό τους δικαίωμα για προσφυγή στο Δικαστήριο προς αναγνώριση και ικανοποίηση των συμβατικών τους δικαιωμάτων που απορρέουν από τις συμβάσεις τραπεζικών διευκολύνσεων που η Λαϊκή είχε παραχωρήσει στους εφεσείοντες 1, για την εξασφάλιση των οποίων, μεταξύ άλλων, παρασχέθηκαν εγγυήσεις και συστάθηκαν Υποθήκες, είναι δικαιώματα τα οποία οι εφεσίβλητοι απέκτησαν ως το αποκτών πρόσωπο δυνάμει της Κ.Δ.Π. 104/2013, ως ήδη περιγράφεται ανωτέρω. Δεν έχω εντοπίσει οποιαδήποτε διάταξη στον Νόμο, η οποία να απαγορεύει στους εφεσίβλητους, ως ενυπόθηκους πλέον δανειστές, να κινήσουν παράλληλα τον μηχανισμό της διαδικασίας πώλησης του Ενυπόθηκου Ακινήτου δυνάμει του Μέρους VIA του εν λόγω Νόμου. Ακόμη και εάν ο ενυπόθηκος δανειστής διεκδικεί, με μέρος των αιτούμενων θεραπειών των εν λόγω Αγωγών, την έκδοση διατάγματος για πώληση του Ενυπόθηκου Ακινήτου δυνάμει δημόσιου πλειστηριασμού, αυτό δεν καθιστά καταχρηστική την υπό κρίση διαδικασία δυνάμει του Μέρους VIA, δεδομένου πως επιδιώκεται μεν το ίδιο αποτέλεσμα αλλά στη βάση κάποιου άλλου προβλεπόμενου από την κείμενη Νομοθεσία τρόπου. Είναι επόμενο ότι αν και εφόσον πωληθεί το Ενυπόθηκο Ακίνητο δυνάμει της διαδικασίας του Μέρους VIA του Νόμου, τότε το μέρος εκείνο της Αγωγής και των αιτούμενων θεραπειών της που αφορά την αντίστοιχη Υποθήκη, θα καθίσταται άνευ αντικειμένου και θα καταργείται. Δεν τίθεται κανένας περιορισμός στο δικαίωμα του ενυπόθηκου δανειστή να επιλέξει να ακολουθήσει περισσότερες από μία μεθόδους εκτέλεσης ή πώλησης του Ενυπόθηκου Ακινήτου από αυτές που του επιτρέπει η σχετική Νομοθεσία· ούτε τίθεται ρητά σ' αυτόν υποχρέωση να επιλέξει να ακολουθήσει είτε μόνο τη διαδικασία του Μέρους VIA είτε μόνο πολιτική αγωγή δυνάμει της οποίας να αξιώνεται, μεταξύ άλλων, έκδοση διατάγματος για πώληση του Ενυπόθηκου Ακινήτου. Νοείται πως εφόσον και όταν πωληθεί το Ενυπόθηκο Ακίνητο με μία εξ αυτών των διαδικασιών, τότε η άλλη διαδικασία ή τουλάχιστον το μέρος αυτής που αφορά αυτό το Ενυπόθηκο Ακίνητο, (προκειμένου για πολιτική αγωγή), θα καταργείται ως άνευ αντικειμένου. Προς υποστήριξη των ως άνω είναι σχετικό το άρθρο 44A του Νόμου (το οποίο εμπίπτει στο Mέρος VIA) με βάση το οποίο:- «44A
(2). Καμία διάταξη του Μέρους VI δεν απαγορεύει σε ενυπόθηκο δανειστή να προχωρήσει με την εφαρμογή της διαδικασίας πώλησης ενυπόθηκου ακινήτου σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος Μέρους. [..]
(3)Καμία διάταξη του παρόντος Μέρους δεν απαγορεύει στον ενυπόθηκο δανειστή την εφαρμογή της διαδικασίας πώλησης ενυπόθηκου ακινήτου σύμφωνα με τις διατάξεις του Μέρους VI.
(4)Καμία διάταξη του παρόντος Μέρους δεν αποκλείει το δικαίωμα του ενυπόθηκου δανειστή να προχωρήσει με την έγερση πολιτικής αγωγής για την εξασφάλιση διατάγματος δικαστηρίου για πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου.» Ως συνάγεται από τα ανωτέρω, οι διατάξεις του Μέρους VIA, για ιδιωτικό πλειστηριασμό, δεν εμποδίζουν τον ενυπόθηκο δανειστή από το να εγείρει αγωγή εναντίον του ενυπόθηκου οφειλέτη προς το σκοπό εξασφάλισης διατάγματος εκποίησης υποθήκης. Αντιλαμβάνομαι αλλά και κατά τη λογική των πραγμάτων σε περίπτωση που εξασφαλιστεί θεραπεία, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, ο ενυπόθηκος δανειστής θα περιορίσει την αξίωση του στην εκκρεμούσα αγωγή και/ή θα αποσύρει το αντίστοιχο μέτρο. Κάθε μία εξ αυτών των διαδικασιών διέπεται από διαφορετικές διατάξεις και τυγχάνουν σ' αυτές εφαρμογής διαφορετικές προϋποθέσεις. Οι εφεσείοντες είχαν δικαίωμα να προσβάλουν κάθε μία εξ αυτών και να εγείρουν οποιεσδήποτε αιτίες υπεράσπισης κρίνουν ως βάσιμες ενώ δεν αποκλείεται η πιθανότητα να ακυρωθεί ή να ανασταλεί μία εξ αυτών των διαδικασιών και η άλλη να συνεχίσει. Οι εφεσείοντες είχαν κάθε ευχέρεια να ασκήσουν και άσκησαν τα προβλεπόμενα εκ του Νόμου δικαιώματα τους, τόσο στα πλαίσια των πιο πάνω αναφερόμενων Αγωγών όσο και με την καταχώρηση της υπό εξέταση Αίτησης/Έφεσης. Συμφωνώ με τους εφεσίφλητους ότι τυχόν έκδοση των αιτούμενων Διαταγμάτων θα παραβιάσει το δικαίωμα τους, ως αυτό απορρέει από το Μέρος VIA του Νόμου, να πωλήσουν το Ενυπόθηκο Ακίνητο προς εξασφάλιση του λαβείν τους εντός εύλογου χρονικού διαστήματος. Αναστολή ή ακύρωση της διαδικασίας που έχει ξεκινήσει δυνάμει του Μέρους VIA στη βάση της παράλληλης προώθησης των πιο πάνω αναφερόμενων Αγωγών θα αντιστρατεύεται το πνεύμα και τον σκοπό του εν λόγω Νόμου που δεν είναι άλλος από την εκποίηση των ενυπόθηκων ακινήτων σε σύντομο χρονικό διάστημα και η παροχή στον ενυπόθηκο δανειστή της δυνατότητας να εξασφαλίσει το λαβείν του από ένα υπερήμερο χρέος και να ικανοποιήσει τα δικαιώματα του που απορρέουν από μία Σύμβαση Υποθήκης με μία νέα ταχύτερη μέθοδο. Σχετική είναι η Αιτιολογική Έκθεση του Έντιμου Γενικού Εισαγγελέα που συνόδευσε το Νομοσχέδιο για την εισαγωγή του Τροποποιητικού Νόμου 142(Ι)/2014, στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας Αρ.4150 ημερομηνίας 05.11.2014, σελ.1236, 1250 Ο Νομοθέτης δεν έθεσε περιορισμούς στην άσκηση του δικαιώματος αυτού, άλλους από αυτούς που ρητά εισήγαγε στο κείμενο του Μέρους VIA προς προστασία του ενυπόθηκου οφειλέτη και των ενδιαφερόμενων προσώπων και τυχόν αναστολή ή ακύρωση της διαδικασίας στη βάση άλλων, μη νόμιμων προβλεπόμενων, λόγων θα συνιστά επέμβαση στην εξουσία του Νομοθέτη. Το δικαίωμα για καταχώρηση έφεσης εντός 30 ημερών από την ημερομηνία παραλαβής της Ειδοποίησης Τύπος «ΙΑ», μπορεί να αιτιολογηθεί και/ή τεκμηριωθεί για τους λόγους που ρητά ορίζει το άρθρο 44Γ
(3)του Νόμου. Συγκεκριμένα, (α) σε περίπτωση που η επιδοθείσα ειδοποίηση δεν πληροί τις απαιτούμενες κατά τον προβλεπόμενο τύπο και περιεχόμενο προϋποθέσεις (η περίπτωση αυτή δεν συντρέχει αφού έχει πλήρως αναλυθεί ανωτέρω και κατά την θέση των εφεσίβλητων οι επιδοθείσες Ειδοποιήσεις Τύπος «ΙΑ» πληρούν τον τύπο και περιεχόμενο που προβλέπει ο Νόμος), (β) στην περίπτωση που η ειδοποίηση δεν έχει δεόντως επιδοθεί (ομοίως η σχετική περίπτωση δεν συντρέχει, αφού οι επιδόσεις όπως και πάλι αναφέρεται πλήρως ανωτέρω έγιναν δεόντως), (γ) στην περίπτωση που η ειδοποίηση έχει σταλεί πριν την λήξη της προθεσμίας για καταβολή της πληρωμής προς τον ενυπόθηκο δανειστή (δεν συντρέχει ούτε η περίπτωση αυτή) και τέλος (δ) στην περίπτωση που εκκρεμεί αγωγή ενώπιον του Δικαστηρίου για την ειδοποίηση που προβλέπεται στο εδάφιο 1 του άρθρου 44(Γ)
(3), ήτοι για την Ειδοποίηση Τύπος «Ι» (η σχετική προϋπόθεση θα αναλυθεί στη συνέχεια). Οι Υπερασπίσεις που έχουν καταχωρήσει οι εφεσείοντες στο πλαίσιο των πιο πάνω Αγωγών δεν μπορούν ν' αποτελέσουν λόγο ακύρωσης της υπό κρίση Ειδοποίησης «ΙΑ» και ούτε μπορεί να αποτελέσει καθ' οιονδήποτε άλλο τρόπο κώλυμα στην προώθηση της διαδικασίας πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου δυνάμει του Μέρους VIA του Νόμου. Αν και το άρθρο 44Γ
(3)(δ) προβλέπει την δυνατότητα να ασκηθεί Αίτηση/Έφεση εναντίον της σχετικής Ειδοποίησης σε περίπτωση που εκκρεμεί αγωγή εναντίον της Ειδοποίησης Τύπος «Ι» οι σχετικές Υπερασπίσεις που έχουν καταχωρηθεί δεν εμπίπτουν στην έννοια της «αγωγής», όπως αυτή έχει ερμηνευθεί στα πλαίσια αποφάσεων σε αιτήσεις ως η παρούσα. Οι εφεσείοντες δεν έχουν καταχωρήσει Ανταπαίτηση στα πλαίσια των Αγωγών, ούτε Αγωγή εναντίον του Τύπου «Ι». Περαιτέρω, με τις σχετικές Υπερασπίσεις τους εγείρουν γενικούς και αόριστους λόγους σε σχέση με τις τραπεζικές διευκολύνσεις και γενικά επιδίδονται σε μια γενική άρνηση, χωρίς να εξειδικεύουν τους λόγους και τις θέσεις της «Υπεράσπισης» τους. Περαιτέρω, ενώ με τις σχετικές Υπερασπίσεις φαίνεται να αρνούνται γενικά τις επίδικες διευκολύνσεις, τις συμφωνίες κτλ, στην παράγραφο 19 της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την Αίτηση, αναφέρουν ότι βρίσκονται σε διαπραγματεύσεις για εξεύρεση κοινής συνισταμένης ώστε να διευθετηθούν οι διαφορές τους. Ως συνάγεται από την θέση τους αυτή, οι εφεσείοντες δεν έχουν οποιαδήποτε ουσιαστική υπεράσπιση αλλά επιχειρούν να καθυστερήσουν τους εφεσίβλητους στην είσπραξη του λαβείν τους και στην προώθηση των νομίμων δικαιωμάτων τους, σε μια προσπάθεια να κερδίσουν χρόνο και να «σώσουν διακαώς το μοναδικό περιουσιακό στοιχείο» των εφεσειόντων 1, με βάση την δική τους παραδοχή στην παράγραφο 24 της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την Αίτηση/ Έφεση. Ούτως ή άλλως οι εν λόγω Υπερασπίσεις των εφεσειόντων καταχωρήθηκαν πριν την έκδοση και επίδοση σ' αυτούς των Ειδοποιήσεων Τύπος «Ι». Η παράλληλη προώθηση διαδικασίας πώλησης ενυπόθηκου ακινήτου από τον ενυπόθηκο δανειστή δυνάμει του Μέρους VIA και αγωγής, (σε ορισμένες περιπτώσεις ακόμη και μετά την έκδοση απόφασης και διατάγματος για πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου με δημόσιο πλειστηριασμό στα πλαίσια της αγωγής), δεν συνιστά κατάχρηση της διαδικασίας, καθ' ότι ο ενυπόθηκος δανειστής, (επίσης Τράπεζα), ενεργούσε με βάση δικαιώματα που του παρείχε ρητά ο Νόμος (βλ. FROSTIN LIMITED (ανωτέρω), Χριστοφή Κούνουνα (ανωτέρω), Αίτηση/Έφεση Αρ. 49/17, Ε.Δ. Πάφου,
  1. C. Ioannou Developers Limited κ.ά. v. ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ, απόφαση ημερομηνίας 17/05/2017, Αίτηση/Έφεση αρ. 80/2017 Ε.Δ. Πάφου,
  2. LCN DEVELOPERS LIMITED κ.α. vs ALPHA BANK CYPRUS LTD, ημερ. 02/10/2017 και Αίτηση/Έφεση αρ. 186/2017 Ε.Δ. Πάφου,
  3. CYLANDIA LIMITED κ.α. vs
  4. ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ, απόφαση ημερ. 16/10/2017). Χωρίς να παραγνωρίζω την απόφαση του κ. Χ. Μαλαχτού, Π.ΕΔ. στην Αίτηση/Έφεση Ε.Δ. Λάρνακας αρ. 39/2016, M.K. PETROU DEVELOPERS LTD v. ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ, απόφαση ημερ. 12/09/2016 Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας, υιοθετήθηκε η αντίθετη, ως ένα βαθμό, θέση ότι η προώθηση διαδικασίας πώλησης ενυπόθηκου ακινήτου από τον ενυπόθηκο δανειστή δυνάμει του Μέρους VIA είναι καταχρηστική μετά την έκδοση δικαστικής απόφασης και διατάγματος που διατάσσει την πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου. Εντούτοις, το Δικαστήριο στην απόφαση του αυτή δεν απέκλεισε το ενδεχόμενο να μπορούν να συνυπάρξουν σε κάποια στάδια οι δύο αυτές διαδικασίες. Ευσεβάστως υποβάλλεται πως το στάδιο στο οποίο βρίσκεται η πιο πάνω αναφερόμενη Αγωγή, η οποία δεν έχει ακόμα εκδικαστεί, επιτρέπει την προώθηση της παρούσας διαδικασίας πώλησης χωρίς να συνιστά κατάχρηση της διαδικασίας. Εάν και εφόσον πωληθεί το ενυπόθηκο ακίνητο δυνάμει της παρούσας διαδικασίας, τότε το μέρος εκείνο των Αγωγών και των αιτούμενων θεραπειών τους που αφορούν την Υποθήκη, θα καταστεί άνευ αντικειμένου και θα καταργηθεί ή δεν θα προωθηθεί. Με βάση το άρθρο 2 του Περί Δικαστηρίων Νόμου (14/1960), «"αγωγή" σημαίvει πoλιτικήv διαδικασίαv αρχoμέvηv διά κλητηρίoυ εvτάλματoς ή κατά τoιoύτov άλλov τρόπov ως καθoρίζεται υπό διαδικαστικoύ καvovισμoύ». Με βάση τη Δ.30 Θ. 1(γ) τελευταίο εδάφιο των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, αναφέρεται ότι «Η έννοια του ενάγοντα και της αγωγής, καλύπτει και τον ανταπαιτούνται διάδικο και αναλόγως, την ανταπαίτηση». Ως συνάγεται από τα ανωτέρω, δεν γίνεται αναφορά σε Υπεράσπιση, αλλά μόνο σε Ανταπαίτηση. Περαιτέρω, με βάση την απόφαση του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου στην αίτηση/έφεση με αρ. 129/2017, SAEM ELECTRICAL - MECHANICAL SERVICES LIMITED v. ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ, ημερ. 30/08/2017, η οποία αφορούσε ως η παρούσα Αίτηση/Έφεση εναντίον Ειδοποίησης Τύπος «ΙΑ» η κα Λ. Μάρκου Α.Ε.Δ. αποφάσισε τα κάτωθι:- «Ως προς το ερώτημα τώρα κατά πόσο οι πιο πάνω ανταπαιτήσεις των Εφεσειόντων - Αιτητών του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου εμπίπτουν στο άρθρο 44Γ
(3)(δ) («εκκρεμεί αγωγή») Είναι αναγκαίο να εστιαστεί η προσοχή του Δικαστηρίου στην ερμηνεία της συγκεκριμένης πρόνοιας του Νόμου. Κύριοι ερμηνευτικοί κανόνες Νόμων έχουν ως εξής: · Ένας Νόμος πρέπει να ερμηνεύεται στο σύνολο του. · Ένας Νόμος δεν μπορεί να ερμηνεύεται με τρόπο που οδηγεί σε άδικα, παράδοξα, παράλογα ή άτομα αποτελέσματα. Όμως δεν είναι έργο του Δικαστηρίου ούτε έχει εξουσία να αποκαταστήσει τυχόν παραλείψεις, κενά ή σφάλματα στο Νόμο. · Ο σκοπός για τον οποίο έχει θεσπιστεί ο νόμος αποτελεί σημαντικό παράγοντα για σκοπούς της ορθής ερμηνείας του. · Δεν επιτρέπεται απόκλιση από ρητές νομοθετικές διατάξεις όταν αυτές είναι σαφείς. · Όπου ο Νόμος αφορά ανθρώπινα δικαιώματα, τότε σε περίπτωση αμφιβολίας πρέπει να ερμηνεύεται, όπου είναι εφικτό, υπέρ του δικαιώματος του πολίτη (Ρόναλτ Γουοτς κ.α. v. Γιάννη Λαουρή κ.α. Πολιτική Έφεση Αρ. 319/08 ημερ. 7.7.2014, Κυριακίδης κ.α. v. Δικηγοροπούλου κ.α.,
(2012)1Β Α.Α.Δ. 1164, Διοικητικό Συμβούλιο Ταμείου Συντάξεως Δικηγόρων v. Κλαύδιου Αντωνιάδη
(2000)1Γ Α.Α.Δ. 1915, Π. Καυκαρή, Αίτηση 2/2004, ημερ. 28.1.2004) Κατ' αρχήν η φράση του άρθρου 44Γ
(3)(δ) «για την ειδοποίηση που προβλέπεται στο εδάφιο
(1)» παραπέμπει στην ειδοποίηση τύπου Ι του Δεύτερου Παραρτήματος. Ως προς το ερώτημα σε τι είδους αγωγή αναφέρεται ο νομοθέτης στο άρθρο 44Γ
(3)(δ), η απάντηση έχει ως εξής: πρόκειται για αγωγή που εγείρεται από τον οφειλέτη, ο οποίος θεωρεί ότι δεν οφείλει στον δανειστή το απαιτούμενο ποσό ή θεωρεί ότι ο δανειστής δεν έχει ενεργήσει σύμφωνα με το νόμο και προσφεύγει στο Επαρχιακό Δικαστήριο αμφισβητώντας το δικαίωμα του ενυπόθηκου δανειστή να προχωρήσει στην απαίτηση του χρέους (τούτο το δικαίωμα του φαίνεται και από την ειδοποίηση τύπου Θ η οποία συνοδεύει την ειδοποίηση τύπου Ι, και ακόμα συνοδεύει και τις ειδοποιήσεις υπερημερίας όπου ο δανειστής είναι αδειοδοτημένο πιστωτικό ίδρυμα). - Χωρίς αυτό να σημαίνει ότι η σχετική πρόνοια της ειδοποίησης Θ αναφέρεται περιοριστικά μόνο σε αγωγή. Σκοπός του άρθρου 44Γ
(3)(δ) είναι στην ουσία η αποφυγή πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου πριν να ακουστεί, μεταξύ άλλων, ο ενυπόθηκος οφειλέτης μέσω της αγωγής που τυχόν αποφασίσει να εγείρει αμφισβητώντας το χρέος.» Στην πιο πάνω υπόθεση το Δικαστήριο έκανε δεκτή την Αίτηση/Έφεση αναστέλλοντας την διαδικασία πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου αφού έκρινε ότι οι Ανταπαιτήσεις που είχαν καταχωρηθεί από τους εφεσείοντες συνιστούσαν αγωγές που μπορούσαν να ενταχθούν στην έννοια του άρθρου 44Γ
(3)(δ). Σημαντική αν όχι καθοριστική είναι η απόφαση της κας Δ. Σωκράτους Π.Ε.Δ. στα πλαίσια της Αίτησης/Έφεσης αρ. 80/2017, 1. LCN DEVELOPERS LIMITED κ.α. vs ALPHA BANK CYPRUS LTD, ημερ. 02/10/2017 του Ε.Δ. Πάφου: «Στην υπό αναφορά υπόθεση, επιδιώκετο η ακύρωση των Ειδοποιήσεων Τύπος «Θ», «Ι», «ΙΑ» και «ΙΒ» οι οποίες είχαν σταλεί και επιδοθεί από την Εφεσίβλητη Τράπεζα προς τους Αιτητές. Η θέση των Αιτητών ήταν ότι εκκρεμούσε διαδικασία ενώπιον του Δικαστηρίου, ήτοι αγωγή που είχε καταχωρηθεί από την Τράπεζα εναντίον των Αιτητών και στην οποία οι Αιτητές καταχώρησαν Υπεράσπιση με την οποία αμφισβητούσαν το ενυπόθηκο χρέος, τις συμφωνίες δανείων και υποθηκών. Ως εκ των ανωτέρω, θέση των Αιτητών ήταν ότι δεν μπορούσαν να συνυπάρχουν η διαδικασία του Μέρους VIA και η διαδικασία αγωγής. Κατ' αρχήν το Δικαστήριο έκρινε ότι «Είναι προφανές ότι οι Ειδοποιήσεις Τύπου «Ι» και «Θ» δεν μπορούν να αποτελέσουν αντικείμενο της παρούσας διαδικασίας. Οποιαδήποτε ειδοποίηση επηρεάζει έννομα συμφέροντα των Αιτητών πρέπει να εφεσιβάλλεται εντός 30 ημέρων από την επίδοση.» Το πιο πάνω ισχύουν και ως προς την παρούσα υπόθεση καθώς η παράλειψη των Αιτητών να εφεσιβάλουν τις Ειδοποιήσεις Τύπος «Ι» και «Θ» εντός της προβλεπόμενης προθεσμίας καθιστά αδύνατο στο παρόν στάδιο και στο πλαίσιο της παρούσας Αίτησης/Έφεσης να προβάλλονται οποιοιδήποτε λόγοι ακύρωσης και/ή ισχυρισμοί που αφορούν τις Ειδοποιήσεις αυτές, οι οποίες δεν έχουν εμπρόθεσμα προσβληθεί. Ως προς την έννοια «εκκρεμεί αγωγή» το Δικαστήριο αποφάνθηκε ως κατωτέρω:- «Προτού γίνει ενασχόληση για το τι σημαίνει αγωγή σε σχέση με την ειδοποίηση Τύπου «Ι», πρέπει να μνημονευθούν ορισμένοι κανόνες ερμηνείας των Νομοθετημάτων. Η ερμηνεία ανήκει στην αποκλειστική δικαιοδοσία του Δικαστηρίου. Η αυστηρή γραμματική ερμηνεία ανήκει στο παρελθόν. Έχει πλέον εδραιωθεί η ερμηνεία με αναφορά στο σκοπό του νομοθετήματος. Όπου η γραμματική ερμηνεία οδηγεί σε καταφανώς άτοπα αποτελέσματα και το λάθος στην διάρθρωση της νομοθεσίας είναι πασίδηλο, παρέχεται η δυνατότητα αποφυγής της ερμηνείας που θα οδηγούσε σε τέτοια αποτελέσματα. Ούτε σε παράδοξα ή παράλογα αποτελέσματα μπορεί να οδηγήσει μια ερμηνεία. Όταν οι πρόνοιες είναι σαφείς δεν επιτρέπεται απόκλιση από ρητές νομοθετικές διατάξεις. Το Δικαστήριο δεν μπορεί να πληρώνει κενά σε ένα νόμο (Κωνσταντίνου v Αντωνιάδη, Πολ. Έφεση 4787, ημερ. 23.1.98, Ξενοδοχειακές Επιχειρήσεις Πλάζα Λτδ v. Συμβούλιο Βελτιώσεως Γερμασόγειας, Α.Ε. 1804 ημερ. 20.5.98, Τροκκούδης v. Πέτρου κ.α., Αίτηση 4/97, ημερ. 10.4.98, Ρόναλτ Γουοτς κ.α. v. Γιάννη Λαούρη, Πολιτική Έφεση 319/08 ημερ. 7.7.2014). Όπου δε ο νόμος που τυγχάνει ερμηνείας σχετίζεται με ανθρώπινα δικαιώματα, τότε σε περίπτωση αμφιβολίας αυτή πρέπει να επιλύεται υπέρ του δικαιώματος του πολίτη (Π. Καυκαρή, Αίτηση 2/04, ημερ. 28.1.2004). Έχοντας τα ανωτέρω κατά νου θα εξετάσω την εν λόγω προϋπόθεση. Η αγωγή πρέπει να εγείρεται από τον οφειλέτη εναντίον της ειδοποίησης Τύπου «Ι». Όχι για τον τύπο ή το κύρος αυτής αλλά για το περιεχόμενο και τα αποτελέσματα που αυτή επιδιώκει να επιφέρει.» Εξετάζοντας το κατά πόσο πληρείται η προϋπόθεση της εκκρεμότητας αγωγής εναντίον του Τύπου «Ι» το Δικαστήριο αποφάνθηκε κατά την εισήγηση μας με καταλυτικό τρόπο:- «Είναι αποδεκτό και παραδεκτό πως στην κρινόμενη περίπτωση δεν καταχωρήθηκε αγωγή εκ μέρους του Αιτητή εναντίον της ειδοποίησης Τύπου «Ι». Καταχωρήθηκε Έκθεση Υπεράσπισης του στην εναντίον του καταχωρηθείσα αγωγή εκ μέρους της Εφεσίβλητης. Το Δικόγραφο αυτό δεν θεωρείται ότι πληροί την έννοια και απαίτηση της εκκρεμοδικίας αγωγής την οποία απαιτεί η προϋπόθεση (δ) του σχετικού άρθρου. Είναι σαφείς οι πρόνοιες του Νόμου, άρθρο 44Α (1, 2 και 4) ότι δεν αποτελεί κώλυμα η ύπαρξη αγωγής εκ μέρους του δανειστή για ενεργοποίηση της διαδικασίας πλειστηριασμού. Είναι κατανοητός ο προβληματισμός και η αγωνία του συνηγόρου των αιτητών στο τι δέον γενέσθαι εάν επιτευχθεί πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου και στην συνέχεια επιτύχει στην υπεράσπιση του και η υποθήκη θεωρηθεί άκυρη. Εκείνο που ενδεχομένως τότε θα δικαιούται είναι η καταβολή αποζημιώσεων. Όμως, δεν παρέχεται στο Δικαστήριο η ευχέρεια να προλαμβάνει με την απόφαση του σε τέτοια περίπτωση τα αποτελέσματα της αγωγής.» Η πιο πάνω κατάληξη είναι σημαντική και ως προς την κρίση της παρούσας αίτησης. Οι αιτητές, απέτυχαν να καταδείξουν ότι συντρέχει έστω μια εκ των προϋποθέσεων που τάσσει ο Νόμος στο άρθρο 44Γ
(3)για παραμερισμό της Ειδοποίησης Τύπος «ΙΑ». Κατά την θέση και εισήγηση μας, η επιδοθείσα ειδοποίηση πληροί για τους λόγους που έχουν εκτεθεί ανωτέρω, τις απαιτούμενες κατά τον προβλεπόμενο τύπο και περιεχόμενο προϋποθέσεις (είναι σύμφωνη με τον τύπο που προβλέπεται στο Δεύτερο Παράρτημα του Νόμου για την σχετική ειδοποίηση), η υπό κρίση Ειδοποίηση Τύπος «ΙΑ» έχει δεόντως επιδοθεί στους εφεσείοντες και σε κάθε ενδιαφερόμενο πρόσωπο και οι εφεσείοντες απέτυχαν να προσκομίσουν οποιαδήποτε μαρτυρία περί του αντιθέτου, η Ειδοποίηση Τύπος «ΙΑ» δεν έχει σταλεί πριν την λήξη της προθεσμίας για καταβολή της πληρωμής προς τον ενυπόθηκο δανειστή (η Ειδοποίηση Τύπος «Ι» επιδόθηκε στις 14/11/2017 τάσσοντας 30 ημέρες προθεσμία για πληρωμή. Στην συνέχεια η Ειδοποίηση Τύπος «ΙΑ» επιδόθηκε στις 29/01/2018 και 30/01/2018. Ως συνάγεται από τα ανωτέρω η ταχθείσα προθεσμία είχε παρέλθει) και δεν εκκρεμεί αγωγή ενώπιον Δικαστηρίου για την ειδοποίηση Τύπος «Ι» (όπως έχει αναφερθεί ανωτέρω, οι Υπερασπίσεις που έχουν καταχωρηθεί στις Αγωγές δεν συνιστούν αγωγή εναντίον του Τύπου «Ι»). Άφησα στο τέλος ένα ακόμα λόγο που προβάλλουν οι αιτητές προς υποστήριξη της αίτησης τους ότι δηλαδή το ενυπόθηκο ακίνητο το οποίο είναι αντικείμενο της παρούσας διαδικασίας είναι το μοναδικό περιουσιακό στοιχείο της αιτήτριας αρ. 1 εταιρείας. Πέραν του ότι και αν ακόμα είναι πράγματι το μοναδικό περιουσιακό στοιχείο της αυτό δεν ενέχει οποιανδήποτε σημασία εφόσον καμιά τέτοια εξαίρεση δεν έχει προβλεφθεί στο Νόμο, εντούτοις μελέτη του μαρτυρικού υλικού που τέθηκε ενώπιον μου δεν καταδεικνύει κάτι τέτοιο. Το επίδικο ακίνητο από μελέτη των ως άνω στοιχείων φανερώνει ότι είναι το ένα από το δύο ενυπόθηκα ακίνητα στη βάση της ίδιας υποθήκης. Επομένως αυτός ο ισχυρισμός των αιτητών δεν ανταποκρίνεται στην αλήθεια. Για όλους τους λόγους που εξήγησα πιο πάνω καταλήγω ότι η αίτηση και κανένας από τους λόγους οι οποίοι προβάλλονται σε αυτή δεν έχει έρεισμα στα γεγονότα της υπόθεσης και για αυτό απορρίπτεται. Τα έξοδα ακολουθούν το αποτέλεσμα και θα είναι υπέρ των καθ' ων η αίτηση και σε βάρος των αιτητών όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπογρ.).............. Χρήστος Γ. Φιλίππου, Α.Ε.Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ Subject: Civil/General Applications/Final Αναφορά: Αίτηση Έφεση για ακύρωση ιδιωτικού πλειστηριασμού cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.