Πόλυς Ηλία ν. Σπύρος Ανδρέου κ.α., Αρ. Αγωγής:2534/10, 19/4/2018

Πόλυς Ηλία ν. Σπύρος Ανδρέου κ.α., Αρ. Αγωγής:2534/10, 19/4/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2018:A145 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χρ. Φιλίππου, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής:2534/10 Μεταξύ: Πόλυς Ηλία Ενάγοντας και

1. Σπύρος Ανδρέου
2. M.M.A. AΝΤΩΝΙΟΥ ΕΡΓΟΛΗΠΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ Εναγομένων και
3. Ispas Vladimir
4. ΛΑΪΚΗ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ Τριτοδιάδικων Ημερομηνία: 19 Απριλίου, 2018 Εμφανίσεις: Για τον Ενάγοντα: Ο κ. Μ. Β. Ιωάννου, η κα Έλενα Ιωάννου και η κα Φ. Μιχαηλίδου για Σπύρος Ξ. Μιχαηλίδης & Σία Δ.Ε.Π.Ε. Για τον Εναγόμενο 1: Ο κ. Α. Κόνιας για Ανδρέας Π. Ερωτοκρίτου & Σία Δ.Ε.Π.Ε. Για τους Εναγομένους 2: Καμιά Εμφάνιση Για τους Τριτοδιάδικους: Ο κ. Αλ. Τσιρίδης για Κώστας Τσιρίδης & Σία Δ.Ε.Π.Ε. Α Π Ο Φ Α Σ Η Στην απόφαση μου αυτή θα πρέπει να αποφασιστούν ως επίδικα θέματα τόσο η ευθύνη που βαραίνει τον καθένα από τους διαδίκους, για το ατύχημα που επισυνέβη στη Λεμεσό στις 25.05.2009 το οποίο είχε ως αποτέλεσμα να τραυματιστεί ο ενάγων, όσο και το ύψος της δίκαιης αποζημίωσης (γενικές και ειδικές αποζημιώσεις), η οποία θα πρέπει να αποδοθεί σε αυτόν για τον τραυματισμό που υπέστη και τις συνέπειες που είχε συνεπεία του τραυματισμού του στη ζωή του και στην καθημερινότητα του, αν αποδειχθεί ότι την ευθύνη ή ανάλογα ποσοστό ευθύνης βαραίνει οποιονδήποτε από τους εναγομένους, του εναγομένου 1 ως υπεργολάβου και εργοδότη του κατά τον επίδικο χρόνο και της εναγομένης 2 ως της εργολάβου του έργου ή τους τριτοδιάδικους 1 και 2, όπου η τριτοδιάδικος 1 προσεπικλήθηκε από την εναγομένη 1 ως ο οδηγός οχήματος το οποίο διέθετε ασφαλιστική κάλυψη την τριτοδιάδικο 2 ασφαλιστική εταιρεία, το οποίο υπό τις συνθήκες που θα περιγραφούν στη συνέχεια διερχόμενο από τον δρόμο εντός του οποίου εργαζόταν ο ενάγων και χειριζόταν μηχανή κοπής οικοδομικού σιδήρου με βέργα σιδήρου που περιπλέχθηκε στους τροχούς του οχήματος κτύπησε τον ενάγοντα. Η μαρτυρία κατέδειξε ως αναμφισβήτητο γεγονός ότι το ατύχημα συνέβη ενώ ο ενάγων χειριζόταν κοπτική μηχανή οικοδομικού σιδήρου η οποία βρισκόταν εν μέρει στο πεζοδρόμιο και εν μέρει επί του οδοστρώματος. Ο ενάγων εργαζόταν ως εργοδοτούμενος του εναγομένου 1 υπεργολάβου σε εργοτάξιο της εργολάβου του έργου εναγομένης
5. Η σωρός του οικοδομικού σιδήρου από όπου έπαιρνε τις βέργες τις οποίες έκοβε ο ενάγων βρισκόταν επίσης εν μέρει επί του πεζοδρομίου και εν μέρει επί του οδοστρώματος. Διερχόμενο van όχημα το οποίο οδηγούσε ο τριτοδιάδικος 1 συμπαρέσυρε τεμάχιο σιδήρου το οποίο περιπλέχθηκε στους πισινούς τροχούς του οχήματος το οποίο στη συνέχεια κτύπησε τον ενάγοντα. Η ΠΟΡΕΙΑ ΤΗΣ ΥΠΟΘΕΣΗΣ ΜΕΧΡΙ ΤΗΝ ΕΝΑΡΞΗ ΤΗΣ ΑΚΡΟΑΣΗΣ ΤΗΣ: Ανατρέχοντας στο φάκελο της υπόθεσης διαπιστώνεται ότι η αγωγή ηγέρθη σε Γενικά Οπισθογραφημένο Κλητήριο Ένταλμα την 12.05.2010 η δε Έκθεση Απαιτήσεως καταχωρήθηκε ένα χρόνο αργότερα ήτοι στις 20.05.
6. Ο εναγόμενος 1 καταχώρησε Υπεράσπιση την 15.06.
7. Ταυτόχρονα ο εναγόμενος 1 καταχώρησε Ειδοποίηση Προς Συνεναγόμενο αφορώσα την εναγομένη 2 εταιρεία, σύμφωνα με την Δ.10 Θ.12.1 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών. Την ίδια ημερομηνία ήτοι την 15.06.2011 ο εναγόμενος 1 καταχώρησε και Αίτηση Τριτοδιάδικου προς τα πρόσωπα που εμφαίνονται ως τέτοια στον τίτλο της απόφασης. Αυτοί καταχώρησαν Σημείωμα Εμφανίσεως την 25.08.2011 και ακολούθησε την 7.11.2011 αίτηση υπό του εναγομένου 1 για κλήση προς τριτοδιάδικους και όπως του δοθεί άδεια να παραδώσει Έκθεση Απαιτήσεως στους τριτοδιάδικους. Σχετικό διάταγμα εκδόθηκε την 25.10.
8. Η Έκθεση Απαίτησης κατά των τριτοδιάδικων καταχωρήθηκε την 1.11.
9. Η υπεράσπιση των τριτοδιάδικων καταχωρήθηκε την 25.11.
10. Η Απάντηση στην Υπεράσπιση του εναγομένου 1 καταχωρήθηκε την 4.04.
11. Με αίτηση στη συνέχεια εκ μέρους του ενάγοντος η υπόθεση ορίστηκε για πρώτη φορά για οδηγίες την 7.06.
12. Εκείνη την ημερομηνία δόθηκαν οδηγίες καταχώρησης ένορκων δηλώσεων αποκάλυψης εγγράφων και ορίστηκε εκ νέου για οδηγίες την 20.09.
13. Στο μεταξύ καταχωρήθηκαν οι ένορκες δηλώσεις αποκάλυψης. Ακολούθως ορίστηκε για οδηγίες την 25.10.
14. Εκείνη την ημερομηνία προγραμματίστηκε για ακρόαση για την 12.02.
15. Την 9.01.2013 καταχωρήθηκε αίτηση για απόφαση εναντίον της εναγομένης 2 εταιρείας λόγω μη εμφάνισης της η οποία απορρίφθηκε στη συνέχεια στις 6.06.2013 άνευ βλάβης του ενάγοντος. Στις 12.02.2013 η ακρόαση αναβλήθηκε για τις 6.06.2013 και ακολούθως για τις 14.11.2013 και 21.05.2014 ημερομηνία που στη συνέχεια ακυρώθηκε και ορίστηκε στις 4.12.2014 και ακολούθως στις 18.02.2015, 18.06.2015, 23.11.2015, 9.03.2016, 25.05.
16. Στις 16.03.2016 υπήρξε αύξηση της κλίμακας της αγωγής και έτσι η υπόθεση τέθηκε πλέον ενώπιον Ανώτερου Επαρχιακού Δικαστή. Στις 24.05.2016 η ακρόαση της υπόθεσης αναβλήθηκε και ορίστηκε ξανά για τις 26.09.2016 και στη συνέχεια 12.10.2017 ημερομηνία κατά την οποία άρχισε η ακροαματική της διαδικασία. Η υπόθεση για την εναγομένη 2 η οποία δεν εμφανίστηκε στη διαδικασία παρέμενε έκτοτε σε κάθε αναβολή της υπόθεσης για απόδειξη και θα ακολουθούσε το αποτέλεσμα της αγωγής σε σχέση και με τους υπόλοιπους εναγομένους και τριτοδιάδικους. ΤΑ ΔΙΚΟΓΡΑΦΑ: Θα επιχειρήσω στη συνέχεια σύνοψη των δικογραφημένων ισχυρισμών. Ο ενάγων ισχυρίζεται ότι στις 25.05.2009, ένεκα του γεγονότος ότι οι εργοδότες του δεν του παρείχαν ασφαλές σύστημα εργασίας και/ή δεν έλαβαν τα δέοντα και/ή εύλογα μέτρα για την ασφάλεια του, τραυματίστηκε και υπέστη ζημιές, πόνο και ταλαιπωρία. Συγκεκριμένα, ο ενάγων ισχυρίζεται ότι εργοδοτείτο από τον εναγόμενο 1 σε ανεγειρόμενη οικοδομή και κατόπιν οδηγιών και/ή εντολών των εναγομένων 1 και/ή 2 ανέλαβε την κοπή σιδήρου σε μηχανή που ήταν εγκατεστημένη στην άκρη και/ή μέσα στον δρόμο και/ή πλησίον του πεζοδρομίου όταν κάποια ράβδος σιδήρου εγκλωβίστηκε και/ή ενεπλάκη σε διερχόμενο αυτοκίνητο με αποτέλεσμα να τον κτυπήσει στο πόδι και αυτός να υποστεί, ως ισχυρίζεται, σοβαρές σωματικές βλάβες, απώλειες, ζημιές και έξοδα. Διεκδικεί από τους εναγόμενους 1 και 2 γενικές αποζημιώσεις για πόνο και ταλαιπωρία καθώς και ειδικές αποζημιώσεις ύψους €3.874,72σ. Ο εναγόμενος 1 στην υπεράσπιση του επιβεβαιώνει ότι κατά τον ουσιώδη χρόνο ο ενάγων ήταν εργοδοτούμενος του και ότι ο ίδιος ήταν υπεργολάβος του έργου ενώ η εναγομένη 2 ήταν αυτή που είχε την κατοχή της ανεγειρόμενης οικίας ως ο κύριος εργολάβος της. Παραδέχεται ότι ο ενάγων τραυματίστηκε κατά το ως άνω εργατικό ατύχημα και επιρρίπτει την ευθύνη για αυτό στον οδηγό του οχήματος με αριθμό εγγραφής EZY919 δηλαδή τον τριτοδιάδικο 1, του οποίου το όχημα ήταν ασφαλισμένο στην τριτοδιάδικο 2 όπως ήταν επίσης ασφαλισμένη στην ίδια ασφαλιστική εταιρεία και η εναγομένη 2 εταιρεία. Μέσω της έκθεσης απαίτησης του ο εναγόμενος 1 εναντίον των τριτοδιάδικων ισχυρίζεται ότι ουσιαστικά ευθύνη και/ή συνεισφορά στις αποζημιώσεις για το πιο πάνω αναφερόμενο ατύχημα έχει ο οδηγός του οχήματος τριτοδιάδικος 1 και υπεύθυνος για να καλύψει αυτές τις ζημιές είναι η τριτοδιάδικος 2 ως η ασφαλιστική του εταιρεία καθώς επίσης υπεύθυνος είναι και ο εναγόμενος
17. Στην υπεράσπιση τους οι τριτοδιάδικοι 1 και 2 ισχυρίζονται ότι αποκλειστική και/ή συντρέχουσα ευθύνη για το ατύχημα έχουν οι εναγόμενοι 1 και/ή 2 καθώς επίσης εναλλακτικά ισχυρίζονται ότι ευθύνη αποκλειστική και/ή συντρέχουσα έχει ο ενάγων. Ισχυρίζονται επίσης ότι οι αποζημιώσεις που διεκδικεί ο ενάγων αυξάνοντας την κλίμακα της αγωγής του στην κλίμακα των €100.000= με €500.000= είναι υπερβολικές και/ή εξογκωμένες και τις αρνούνται στην ολότητα τους. Η ΜΑΡΤΥΡΙΑ, ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΚΑΙ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Ο κ. Πόλυς Ηλία (Μ.Ε.1), είναι ο ενάγων και για την πλευρά του κατάθεσαν ο Αστ. 2909 Κ. Αλεξάνδρου (Μ.Ε.2), ο οποίος διερεύνησε το ατύχημα, ο κ. Μιχάλης Νικηφόρου (Μ.Ε.3), συνάδελφος του ενάγοντος και κάποιες φορές συνεργάτης του, η κα Άννα Στυλιανού (Μ.Ε.4), Πρωτοκολλητής στο Ποινικό Τμήμα του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού, ο κ. Χριστάκης Κ. Χριστοφή (Τσιοππή) (Μ.Ε.5), κατασκευαστής μηχανών κοπής σιδήρου, ο Δρ. Κλεάνθης Ιωαννίδης (Μ.Ε.6) Ακτινοδιαγνώστης, η κα Μαρία Γεωργίου (Μ.Ε.7), Επιθεωρήτρια στο Τμήμα Επιθεώρησης Εργασίας, η κα Γιάννα Καραβέλλα (Μ.Ε.8), στενογράφος στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού, η κα Νίκη Σολωμού (Μ.Ε.9), υπάλληλος στο Γραφείο Κοινωνικών Ασφαλίσεων και ο Δρ Στήβεν Ιωσηφίδης (Μ.Ε.10), ιδιώτης ορθοπεδικός-τραυματιολόγος. Η πλευρά του εναγομένου 1 παρουσίασε ως μάρτυρες τον κ. Κυριάκο Λοϊζίδη (Μ.Υ.1), ιδιώτη ερευνητή και τον Δρα Ηλία Γεωργίου (Μ.Υ.2), ιδιώτη ορθοπεδικό. Η πλευρά των Τριτοδιαδίκων δεν παρουσίασε μαρτυρία. Κατά τη διάρκεια της παράθεσης της μαρτυρίας κατατέθηκαν συνολικά 30 τεκμήρια είτε από κοινού και για την αλήθεια του περιεχομένου τους είτε δηλώθηκαν ως παραδεκτά γεγονότα είτε χωρίς αποδοχή του περιεχομένου τους και για τα οποία αντεξετάστηκαν αυτοί που τα ετοίμασαν ή συνέταξαν. Το περιεχόμενο κάποιων από αυτά δηλώθηκε ως παραδεκτό. Αναφορά σε όλα αυτά θα γίνει στη συνέχεια τόσο κατά την καταγραφή της μαρτυρίας όσο και κατά την αξιολόγηση της. Μαρτυρία ενάγοντος: Ο ενάγων κ. Πόλυς Ηλία (Μ.Ε.1), στη Γραπτή του Δήλωση (Έγγραφο Α), η οποία ετοιμάστηκε ως μέρος της κυρίως εξέτασης του, αναφέρει ότι γεννήθηκε την 1.10.1980 όπως πιστοποιείται και από το πιστοποιητικό γέννησης του (Τεκμ. 1) και κατά το επίδικο δυστύχημα το οποίο συνέβη την 25.5.2009 ήταν ηλικίας 29 ετών. Ισχυρίστηκε ότι δεν είχε κανένα πρόβλημα μέχρι εκείνη την ημέρα με την υγεία του. Όταν έγινε το ατύχημα εργαζόταν ως σιδεράς που ήταν το μόνο επάγγελμα που γνώριζε και το ασκούσε από ηλικίας 15 ετών. Ισχυρίστηκε ότι έπαιρνε ως μισθό ποσό μεταξύ €1.400= και €2.000= το μήνα ανάλογα αν δούλευε και Σάββατα και παραπάνω ώρες αλλά σε καμία περίπτωση δεν πήρε κάτω από €1.400= το μήνα. Όταν έγινε το δυστύχημα και έπρεπε να βρει τα αναγκαία αποδεικτικά έγγραφα - στοιχεία, ανακάλυψε ότι ο εργοδότης του «ο μάστρος του», δήλωνε ότι του πλήρωνε μόνο €864= το μήνα. Ισχυρίστηκε ότι είχε εργοδοτηθεί στον εναγόμενο 1 ως σιδεράς από τον Νοέμβριο του 2008 ο οποίος στην δουλειά που εργαζόταν ήταν ο υπεργολάβος σιδεράς αφού οι εργολάβοι του έργου που έκτιζαν την πολυκατοικία από τους οποίους πήρε την υπεργολαβία ο μάστρος του ήταν η εναγομένη
18. Περιγράφοντας πως επισυνέβη το ατύχημα ισχυρίστηκε ότι εργαζόταν μαζί με έναν αλλοδαπό και οι οδηγίες που του έδωσε ο εναγόμενος 1 είναι να κόβει σίδερα σε μηχανή την οποία ο ίδιος του υπέδειξε. Μέρος της μηχανής ήταν μέσα στο δρόμο και άλλο πάνω στο πεζοδρόμιο και όπως ήταν τοποθετημένη εξ ανάγκης έπρεπε να βρίσκεται μέσα στο δρόμο για να κόβει τα σίδερα αφού και οι δέσμες με τα σίδερα άλλες ευρίσκονταν πάνω στο πεζοδρόμιο και άλλες μέσα στον δρόμο. Ανέφερε ότι για τη δουλειά που θα έκανε τη συγκεκριμένη ημέρα του είχε δώσει οδηγίες ο εναγόμενος 1 ο οποίος τον οδήγησε το πρωί εκείνης της ημέρας στη δουλειά μαζί με ένα άλλο αλλοδαπό εργάτη και έφυγε αφού του είπε ότι έπρεπε να κόψει τα σίδερα σε καθορισμένες διαστάσεις που του είπε ο ίδιος για να γίνουν οι σιδεροσυνδέσεις της πλάκας του 5ου ορόφου. Ανέφερε ότι γύρω στις 11:00 η ώρα ενώ βρισκόταν πολύ κοντά στη μηχανή και έκοβε βέργες σιδήρου οι οποίες είχαν μήκος περίπου 6 μέτρα και ενώ είχε ένα σίδερο πάνω στη μηχανή για να το κόψει, ένα αυτοκίνητο που περνούσε από εκεί παρέσυρε μαζί του το σίδερο που βρισκόταν πάνω στη μηχανή με αποτέλεσμα το σίδερο τούτο να τον τραβήξει μαζί του σε απόσταση 7 - 8 μέτρων από την μηχανή. Το κομμάτι σιδήρου τον κτύπησε στο δεξί του πόδι, πάνω από το γόνατο, που είχε ως αποτέλεσμα να τον ρίξει στο έδαφος. Στη συνέχεια μεταφέρθηκε με ασθενοφόρο στο Νοσοκομείο Λεμεσού. Πριν γίνει το ατύχημα είχαν περάσει αρκετά αυτοκίνητα από το σημείο εκείνο του δρόμου αλλά δεν είχε γίνει ατύχημα διότι υπήρχε αρκετός ελεύθερος χώρος για τη διέλευση τους. Περιέγραψε το αυτοκίνητο που παρέσυρε το σίδερο που τον κτύπησε ως ένα van όχημα το οποίο, ενώ είχε αρκετό χώρο να περάσει από την αριστερή πλευρά του δρόμου, πήρε εντελώς τη δεξιά πλευρά του δρόμου, πέρασε σχεδόν γλυφτά από την μηχανή, πήρε το σίδηρο μέσα στους πισινούς τροχούς το παρέσυρε και παρέσυρε και τον ίδιο περίπου 7 - 8 μέτρα. Εκτελούσε την εργασία του σύμφωνα με τις οδηγίες του εργοδότη του και με μηχανήματα και εργαλεία που τον είχε προμηθεύσει αυτός. Δεν είχε προσέξει να είχε τοποθετήσει ο μάστρος του ως υπεργολάβος είτε η εταιρεία που ήταν η εργολάβος που έκτιζε την πολυκατοικία προειδοποιητικές πινακίδες στο δρόμο που να προειδοποιούσαν τους οδηγούς ότι στην μια πλευρά του δρόμου εκτελούνταν εργασίες κοπής σιδήρου. Περιγράφοντας τη μετατραυματική του κατάσταση και πορεία ανέφερε ότι στο Νοσοκομείο του έδωσαν φάρμακα, τον έβαλαν στο χειρουργείο και του έκαναν μια θεραπεία. Είχε διάφορα τραύματα στο δεξί του πόδι όπου υπήρχαν δύο πληγές τις οποίες του έραψαν και από ότι του είπαν είχε και μόλυνση. Έφυγε από το Νοσοκομείο την 1.06.2009 και μετά που έφυγε από το νοσοκομείο στις 11.06.2009 επειδή είχε πολλούς πόνους στην περιοχή του δεξιού γόνατος του επισκέφθηκε τον ορθοπεδικό χειρούργο Δρα Στήβεν Ιωσηφίδη. Το δεξί του γόνατο ήταν πρησμένο και κόκκινο και δεν μπορούσε να το πατήσει και επίσης δεν μπορούσε να του δώσει πίεση για να κλείσει το πόδι του, δεν μπορούσε να καθίσει στα πόδια του (τσουλλοκάτσει). Ο Δρ Σ. Ιωσηφίδης του σύστησε να υποβληθεί σε μαγνητική τομογραφία του γόνατος στην Πολυκλινική ΥΓΕΙΑ. Όταν την είδε τον συμβούλεψε να ξεκουράζεται στο κρεβάτι και να παίρνει διάφορα χάπια και να κάνει φυσιοθεραπεία. Ακολούθησε τις οδηγίες του και τον επισκέφθηκε ξανά στις 19 και 29 Ιουνίου 2009 διότι συνέχιζε να έχει πόνο και δυσκαμψία στο δεξί του γόνατο. Ήταν όμως πιο καλά από ότι ήταν μετά από το δυστύχημα. Έξι μήνες μετά το δυστύχημα συνέχιζε να πονά, ένοιωθε αδυναμία στο δεξί του πόδι, δεν μπορούσε να πιέσει το πόδι του, δεν μπορούσε να ανέβει και να κατέβει σκάλες και σκαλωσιές και συνέχιζε μέχρι και που κατάθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου στις 12.10.2016 να έχει τις ίδιες ενοχλήσεις, οι οποίες τον εμπόδιζαν να εκτελεί την εργασία του ως σιδεράς και από το ατύχημα παρέμεινε άεργος χωρίς κανένα εισόδημα. Ισχυρίστηκε ότι ήταν κυνηγός και ότι από το ατύχημα δεν ξαναμπόρεσε να πάει κυνήγι. Προσπάθησε πολλές φορές και έβγαλε και άδεια κυνηγίου, πήγαινε αλλά δεν τα κατάφερνε, ούτε μπόρεσε να ξαναεργασθεί και συνεπεία του ατυχήματος έπαθε μεγάλη ζημιά γιατί καταλαβαίνει μετά από τόσα χρόνια ότι το πόδι του δεν θα ξαναγίνει όπως ήταν πριν το ατύχημα. Στη συνέχεια κατάθεσε διάφορα έγραφα όπως το τιμολόγιο ιατρικών εξόδων της Πολυκλινικής Υγεία για το ποσό των €55,00 (Τεκμ. 2) και το τιμολόγιο ιατρικών εξόδων της Πολυκλινικής Υγεία με ημερομηνία 11.06.2009 για το ποσό των €307,00 (Τεκμ. 3) το περιεχόμενο των οποίων σε μεταγενέστερο στάδιο δηλώθηκε ως παραδεκτό, όπως και το γεγονός ότι ο ενάγων κατέβαλε τα ως άνω ποσά. Κατάθεσε την απόδειξη του Γενικού Νοσοκομείου Λεμεσού για έξοδα ιατρικού πιστοποιητικού για το ποσό των €18,79 (Τεκμ. 4), την απόδειξη του Δρος Στήβεν Ιωσηφίδη ημερ. 12.6.2009 για το ποσό των €40,00 (Τεκμ.5), την ιατρική έκθεση του θεράποντος ιατρού του Δρος Στήβεν Ιωσηφίδη ημερ. 12.2.2010 εις το πίσω μέρος της οποίας φαίνονται ότι τα ιατρικά έξοδα για έκδοση ιατρικής έκθεσης ανέρχονται σε €200,00 (Τεκμ. 6), απόδειξη του φαρμακείου για το ποσό των €24,93 (Τεκμ. 7), απόδειξη για την αστυνομική έκθεση για το ποσό των €85,00 (Τεκμ. 8), τα αποτελέσματα μαγνητικής τομογραφίας της Πολυκλινικής Υγεία ημερ. 11.6.2009 (Τεκμ. 9), αναλυτική κατάσταση αποδοχών των Υπηρεσιών Κοινωνικών Ασφαλίσεων για το έτος 2009 (Τεκμ.10) και έγγραφο των Κοινωνικών Ασφαλίσεων ημερ. 28.5.2015 εις το οποίον αναφέρονται οι ασφαλιστέες αποδοχές του από το 2001 μέχρι το 2010 (Τεκμ. 11). Ειδικότερη αναφορά στα ως άνω τεκμήρια όπως και εξέταση της βαρύτητας την οποία θα προσδώσω σε αυτά θα γίνει στο κατάλληλο σημείο. Ισχυρίστηκε περαιτέρω ότι δεν ξέρει άλλο επάγγελμα από το επάγγελμα του σιδερά το οποίο ασκούσε από το
19. Ισχυρίστηκε ότι είχε προσπαθήσει πολλές φορές και είχε ξαναδοκιμάσει να πάει στη δουλειά του αλλά δεν μπόρεσε διότι πρηζόταν το πόδι του, έχει δυσκαμψία, δεν μπορούσε να καθίσει στα πόδια του (να τσουλοκάτσει), δεν μπορούσε να σηκώσει βάρη, δεν μπορούσε να βάλει πίεση να λυγίζει το γόνατο του όπως και το άλλο του πόδι, δεν μπορεί να βγει πάνω στις σκαλωσιές κάτι που είναι αναγκαίο για τη δουλειά του όπως και να κάθετε στα πόδια του για να δένει σίδερα, όταν βγαίνει και κατεβαίνει σκάλες νιώθει μεγάλη αδυναμία και όλα αυτά συνεχίζονταν μέχρι και που κατάθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου δηλαδή στις 12.10.
20. Στη συνέχεια της κατάθεσης του απέρριψε τις υπερασπίσεις του εναγομένου 1 και των τριτοδιάδικων και τον ισχυρισμό τους ότι φέρει ο ίδιος ευθύνη για το ατύχημα που συνέβη επικαλούμενος την ιδιότητα του και τις οδηγίες που είχε από τον εργοδότη του τον εναγόμενο
21. Επανέλαβε ότι από του ατυχήματος δεν μπορεί να δουλέψει, είναι οικογενειάρχης με δύο ανήλικα παιδιά τα οποία συντηρεί η σύζυγος του η οποία εργάζεται ενώ ο ίδιος παραμένει στο σπίτι κάνοντας ελαφριές δουλειές. Κατά την αντεξέταση του από τους δικηγόρους του εναγομένου 1 και των τριτοδιάδικων, ο ενάγων δεν υπήρξε σταθερός στις απαντήσεις του και υπέπεσε σε διάφορες και σοβαρές κατά την αντίληψη μου αντιφάσεις, ανακολουθίες ή υπερβολές. Τις καταγράφω αμέσως στη συνέχεια: (α) Αναφέρει στην γραπτή του δήλωση ότι όταν κτυπήθηκε από το σίδερο έπεσε χάμω ενώ στην συνέχεια αναφέρει ότι παρασύρθηκε για 7 - 8 μέτρα πάνω στην άσφαλτο ενώ φορούσε κοντομάνικα ρούχα. Με μια τέτοια περιγραφή θα ανέμενε κάποιος ότι θα τραυματιζόταν σε διάφορα μέρη του σώματος του και θα είχε τουλάχιστον υποστεί εκτεταμένες εκδορές. Τέτοια τραύματα δεν περιγράφονται στα ιατρικά πιστοποιητικά που προσκόμισε. (β) Ισχυρίστηκε ότι λιποθύμησε όταν έγινε το ατύχημα και δεν θυμάται τίποτε άλλο. Πουθενά όμως στην γραπτή του δήλωση δεν αναφέρει κάτι τέτοιο. Περαιτέρω, αυτά έρχονται σε απευθείας αντίθεση με τον ισχυρισμό ότι παρασύρθηκε για 7 - 8 μέτρα. Είναι φανερόν ότι ο ενάγων υπερέβαλλε στην περιγραφή που έκανε για ευνόητους λόγους. (γ) Το ιατρικό πιστοποιητικό του Δρος Π. Τσαγγαρίδη ημ.17.07.2009 (Τεκμ. 12), που είναι το ιατρικό πιστοποιητικό του θεράποντος ιατρού του στο Νοσοκομείο, στο οποίο μεταφέρθηκε ο ενάγων αμέσως μετά το ατύχημα, ανέφερε αρχικά ότι δεν το αναγνωρίζει. Στην πορεία ανέφερε ότι το αναγνωρίζει. Ενώ αρχικά ρωτήθηκε αν του είπαν στο Νοσοκομείο ότι είχε 2 πληγές και μόλυνση απάντησε καταφατικά, όταν του υποδείχθηκε το ιατρικό πιστοποιητικό του Νοσοκομείου και ρωτήθηκε που καταγράφεται κάτι τέτοιο, αυτός προσποιήθηκε ότι δεν αναγνώριζε το πιστοποιητικό το οποίο όμως ο ίδιος το κατάθεσε. (δ) Σε σχέση με τον ισχυρισμό του ότι είχε διαπιστωθεί ότι είχε μόλυνση και ότι είχε δύο σημεία τραυματισμού και σε υποβολή ότι κάτι τέτοιο δεν αναγράφεται στο Τεκμ. 12, προσποιήθηκε ότι δεν γνώριζε τον λόγο που δεν αναγράφηκαν αυτά. Σε αυτό το σημείο κρίνω σκόπιμο να καταγράψω επί λέξει την αναφορά του εν λόγω πιστοποιητικού: «Υπέστη τυφλό τραύμα στην πρόσθια έσω επιφάνεια του δεξιού μηρού από είσοδο μεταλλικού αντικειμένου. Η πύλη εισόδου ήταν 1cm. Από την κλινική εξέταση, δεν είχε διατομή τενόντων στην τραυματική επιφάνεια. Ο τένοντας του τετρακεφάλου ήταν ακέραιος. Έγινε εισαγωγή στην ορθοπεδική κλινική, χορηγήθηκε διπλή αντιβίωση (Zinacef 750 mg 1X3 iv, Flagyl 500 mg 1X3 iv), και έπειτα οδηγήθηκε στο χειρουργείο όπου και έγινε επιμελής έκπληση και καθαρισμός του τραύματος. Εξήλθε από την κλινική μας την 01.06.2009 και η μετατραυματική πορεία του ασθενούς ήταν καλή, χωρίς στοιχεία φλεγμονής.» (ε) Ισχυρίστηκε ότι δεν εργάστηκε μετά το ατύχημα όταν κάτι τέτοιο τον διαψεύδει το ίδιο το Τεκμ. 11 όπου φαίνεται ότι εργάστηκε και το
22. Αν δεν εργαζόταν προς τι η καταβολή ετήσιων εισφορών στο Τμήμα Κοινωνικών Ασφαλίσεων; Το τεκμήριο αυτό επιβεβαιώνει ότι όχι μόνο δούλευε περιστασιακά όπως φαίνεται από τους μισθούς που δηλώνονταν για πολύ μικρά χρονικά διαστήματα αλλά φαίνεται επίσης ότι για χρόνια ολόκληρα δεν εργαζόταν καθόλου (τα έτη 2004 - 2007). (στ) Ισχυρίστηκε ότι δούλευε από τον Νοέμβριο του 2008 στον εναγόμενο 1 αν και το Τεκμ. 10 που κατέθεσε ο ίδιος φαίνεται ότι εργάστηκε κοντά του μόνο κατά τη διάρκεια του Μαΐου του 2009 με απολαβές ύψους €864=. Επομένως, τα έγγραφα που ίδιος κατάθεσε διαψεύδουν τον ισχυρισμό του τόσο ως προς το χρόνο που εργαζόταν πριν το ατύχημα όσο και ως προς το μισθό του. (ζ) Ισχυρίστηκε ότι δεν μπορεί να εργαστεί καθόλου αν και προσπάθησε και το έτος 2009, το έτος 2010 και 2011 αλλά ήταν μόνο για μια - δυο μέρες και δεν πληρωνόταν. Αυτό όμως δεν συνάδει με το Τεκμ. 11 που ο ίδιος κατέθεσε το οποίο αφορά τη δήλωση του για τις ασφαλιστέες αποδοχές του για εκείνα τα χρόνια. Ενώ δηλαδή υπάρχει ισχυρισμός ότι δεν δούλευε καθόλου εντούτοις σύμφωνα με το Τεκμ. 11 είχε εισόδημα και για το 2010, δηλαδή είχε μισθούς και αποδοχές μετά το επίδικο ατύχημα και μάλιστα σε ύψος αντίστοιχο με αυτές του
23. (η) Δεν προσκόμισε μαρτυρία για τα έτη από το 2011 και μετά σε σχέση με την εργοδότηση του ή όχι όπως έκανε με το Τεκμ. 11 μέχρι το 2010 που θα αποδείκνυε την μείωση της εισοδηματικής του ικανότητας. (θ) Ισχυρίστηκε ότι μετά το 2011 δεν ξαναεργάστηκε. Σε σχέση με αυτό τον διαψεύδει το βίντεο (Τεκμ. 27), που αφορά την περίοδο από 1.06.2016 μέχρι 22.06.
24. Ο ίδιος ο ενάγων αναγνώρισε το πρόσωπο του σε αυτό, παραδέχθηκε ότι πηδά από το ψηλό αυτοκίνητο τύπου διπλοκάμπινου το οποίο παραδέχθηκε ότι είναι δικό του, και επιβαίνει σε αυτό και το οδηγεί χωρίς ιδιαίτερο πρόβλημα. Επιβεβαίωσε ότι στο βίντεο φαίνεται να πηδά από το όχημα χωρίς καμιά δυσκολία, συμφώνησε ότι εργαζόταν στην οικοδομή, φαίνεται σε αυτό ότι έκανε βαθιά καθίσματα, ότι έσκυψε πάνω από 50 φορές και ότι δούλευε στην οικοδομή περίπου 3 μήνες πριν την ακρόαση. Όλα αυτά κατά την άποψη μου συνηγορούν στο ότι ο ενάγων δεν ήταν ειλικρινής ενώπιον του Δικαστηρίου. Θέλησε να διεκτραγωδήσει την κατάσταση του μετά το ατύχημα για ευνόητους λόγους που δεν είναι άλλοι από του να εξασφαλίσει μεγαλύτερες αποζημιώσεις. (ι) Ισχυρίστηκε ότι έπαιρνε μισθό €1.400= - €2.000= Όταν ρωτήθηκε κατά πόσο το δήλωνε στον φόρο δήλωσε άγνοια και ότι δεν ξέρει από αυτά τα πράγματα. Παραμένει όμως ως αναμφισβήτητο γεγονός ότι ο ενάγων αμέσως πριν από το ατύχημα εργάστηκε για ½ μήνα και είχε δηλώσει ως αποδοχές γι' αυτό το χρονικό διάστημα €864,00 (Τεκμ. 24). Η αξιοπιστία του όμως δοκιμάζεται ως προς τη θέση του ότι ενώ λάμβανε αποδοχές από τον εναγόμενο 1 εντούτοις αυτός δεν τις δήλωνε και δεν θέλησε να τον καταγγείλει γι' αυτό το γεγονός λόγω του ότι ήταν συγχωριανοί. Εάν όμως ο ισχυρισμός του αυτός ήταν αληθής τότε εύλογα προκύπτει το ερώτημα γιατί δεν προέβη σε καταγγελία του εργοδότη του; Όταν δεν δίστασε να εγείρει εναντίον του αγωγή για διεκδίκηση αποζημιώσεων από αυτόν. Τα ως άνω φανερώνουν την ανειλικρίνεια του. (ια) Ισχυρίστηκε ότι τα σίδερα ήταν απλωμένα στο δρόμο ενώ η μηχανή κοπής σιδήρου βρισκόταν μισή στο πεζοδρόμιο και μισή στον δρόμο, ο ίδιος όπως ανέφερε βρισκόταν εντός του δρόμου μπροστά από την μηχανή με πλάτη στον δρόμο βλέποντας προς την οικοδομή με τα αυτοκίνητα να περνούν από πίσω του. Ο ίδιος σε σχέση με τα σίδερα βρισκόταν αριστερά όπως και η μηχανή. Τα σίδερα ανέφερε ότι είχαν μήκος 12 μέτρα και το βάρος της κάθε ράβδου ήταν 19 κιλά και έπρεπε να κόβει την κάθε ράβδο στη μέση, δηλαδή στα 6 μέτρα. Παραδέχθηκε σε αντίθεση με την γραπτή του δήλωση ότι αντιλήφθηκε για πρώτη φορά το όχημα του τριτοδιάδικου 1 όταν κτυπήθηκε από το σίδερο, επομένως δεν είδε το αυτοκίνητο από πριν ούτε να έρχεται ούτε να αλλάζει πορεία ως ισχυρίστηκε στην αρχή. Αναφορικά με τις οδηγίες που του δόθηκαν από τον εργοδότη του ισχυρίστηκε ότι το μόνο που του ειπώθηκε ήταν να κόψει τα σίδερα για την οροφή του 5ου ορόφου. Ισχυρίστηκε ότι βρήκε εκεί τη μηχανή κοπής σιδήρου και δεν του δόθηκαν οδηγίες αναφορικά με την μετακίνηση της ή όχι αλλά επέμενε ότι δεν είχε χώρο πάνω στο πεζοδρόμιο για να την τοποθετούσε εκεί. Ενώ ο ίδιος θεωρούσε ότι ήταν επικίνδυνο να εκτελεί αυτή την εργασία μέσα στο δρόμο, εν τούτοις κανένα μέτρο δεν έλαβε για να προειδοποιεί τα διερχόμενα οχήματα ότι εκτελούνται εκεί εργασίες π.χ. με το να δέσει ένα μαντήλι στην άκρη του σιδήρου όπως του υποδείχθηκε κατά την αντεξέταση του για να δίνει κάποιο σήμα προειδοποίησης. Το σίδερο που εξείχε από την μηχανή κοπής ήταν κατά τον ενάγοντα περίπου 6 μέτρα και πάντα εργαζόντουσαν για την κοπή τους δύο άτομα, αυτός που το έκοβε και αυτός που κρατούσε την αριστερή άκρια για να μην πέφτει στο έδαφος. Παραδέχθηκε ότι όταν συνέβη το ατύχημα, ο άλλος υπάλληλος απουσίαζε και παρόλα αυτά συνέχισε να εκτελεί την εργασία του. Δεν τοποθετήθηκε ξεκάθαρα ούτε ως προς τον τρόπο πρόκλησης του ατυχήματος, καθότι δεν είδε το όχημα και ούτε ήταν σε θέση να προσδιορίσει πιο σίδερο και από που πιάστηκε και τον κτύπησε. Σε κανένα σημείο δεν εξηγήθηκε ο τρόπος πρόκλησης του ατυχήματος και ιδιαίτερα πως τον κτύπησε το σίδερο αφού ο ίδιος δεν ήταν σε θέση να εξηγήσει. Ο ενάγων δεν μπόρεσε να καθορίσει με τη μαρτυρία του την πορεία του οχήματος του τριτοδιάδικου. Ισχυρίστηκε στη γραπτή του δήλωση ότι μετά το ατύχημα δεν έχει ασχοληθεί ξανά με το κυνήγι και ότι δεν πάει πλέον στο κυνήγι. Στην αντεξέταση του και μετά την προβολή του βίντεο, όπου φαίνεται ξεκάθαρά ότι στο αυτοκίνητο του έχει κλουβί για τους σκύλους, αναφέρει ότι πάει κυνήγι αλλά παίρνει μαζί του καρέκλα και κάθεται αφού δεν μπορεί να περπατήσει. Στη συνέχεια ανέφερε ότι όταν πάει κυνήγι περπατά μέχρι και 200 μέτρα και μετά κάθεται. Η προσπάθεια του να πείσει ότι πλέον - μετά το ατύχημα - δεν ασχολείται ούτε με το χόμπι του δηλαδή το κυνήγι, δεν πείθει ενόψει των πιο πάνω παραδοχών του οι οποίες καθιστούν τη μαρτυρία του στο ζήτημα αυτό αντιφατική. Οι αρχικές θέσεις του ενάγοντος, περί μόλυνσης, 2 τραυμάτων, ότι τον παρέσυρε το σίδερο σε απόσταση 7 - 8 μέτρα, ότι έπαιρνε μεγαλύτερο μισθό από αυτόν που δηλωνόταν στις Κοινωνικές Ασφαλίσεις, ότι δεν μπορεί να εργαστεί μέχρι και σήμερα, ότι δεν εργάστηκε ποτέ μετά το ατύχημα, ότι δεν μπορεί να ασχοληθεί με το κυνήγι μέχρι και σήμερα είχαν ως ξεκάθαρο σκοπό να εντυπωσιάσουν το Δικαστήριο ούτως ώστε να πετύχει μεγαλύτερες αποζημιώσεις. Για όλους αυτούς τους λόγους που παρέθεσα πιο πάνω απορρίπτω τη μαρτυρία του ενάγοντος πλην του γεγονότος ότι υπέστη πράγματι ατύχημα κατά το οποίο τραυματίστηκε στην έκταση που θα καταγράψω στο κατάλληλο σημείο της απόφασης μου όπως και για τις πραγματικές του αποδοχές όπως μπορούν να συναχθούν από παραδεκτή μαρτυρία. Σε σχέση με τη μαρτυρία που προήλθε το βίντεο (Τεκμ.27), αρκεί η παραπομπή μου στην ενδιάμεση απόφαση μου όταν αποδέχθηκα την προβολή του βίντεο όπου είχα παραπέμψει σε πρόσφατη ενδιάμεση απόφαση μου στην υπόθεση Βικτώρια Δημητρίου ν. Κυριάκος Κακουλλή κ.α., Αριθ. Αγωγής: 2394/2010 Ε.Δ. Λάρνακας ημερομηνίας 9.12.2016 όπου είχε τεθεί ενώπιον μου ακριβώς το ίδιο ζήτημα, της παράνομης δηλαδή λήψης του, καθότι ιδιώτης ερευνητής προέβη κατόπιν εντολής που έλαβε από ασφαλιστική εταιρεία, της οποίας τα συμφέροντα επηρεάζονταν, να παρακολουθήσει το θύμα δυστυχήματος σε δημόσιο χώρο και να καταγράψει σκηνές από την καθημερινότητα του. Σε σχέση με τη μαρτυρία που δόθηκε ως προς αυτό το ζήτημα απλά να αναφέρω ότι ο ίδιος ο ενάγων κατά την προβολή του βίντεο ρωτήθηκε σχετικά και αναγνώρισε τον εαυτό του, το όχημα του, ότι πηδούσε για να μπει μέσα στο αυτοκίνητο, ότι είχε στην κάσια του (ειδικά διαμορφωμένο χώρο) σκύλου και ότι το ύψος του οχήματος του στην πόρτα του οδηγού ήταν περίπου 45 εκατοστά. Επίσης ο κ. Κ. Λοϊζίδης (Μ.Υ.1) ανέφερε ότι όσα εμφαίνονται στο βίντεο τα είδε προσωπικά ο ίδιος προσωπικά και τα περιέγραψε. Παραθέτω τα όσα είχα αναφέρει στην πιο πάνω απόφαση μου τα οποία και υιοθετούνται και για την παρούσα: «Σύμφωνα με τα γεγονότα της υπόθεσης είναι παραδεκτό ότι η ενάγουσα δεν επέτρεψε ούτε και συγκατατέθηκε στην επεξεργασία τέτοιων δεδομένων που την αφορούν. ...... Στο άρθρο 6 του Περί Επεξεργασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα (Προστασία του Ατόμου) Νόμος του 2001 (Ν.138(Ι)/2001)γίνεται πρόνοια ότι απαγορεύεται η συλλογή και επεξεργασία «ευαίσθητων δεδομένων». Όμως και σε αυτή τη γενική απαγόρευση προνοούνται εξαιρέσεις, όπου επιτρέπεται η συλλογή και η επεξεργασία ευαίσθητων δεδομένων, όταν συντρέχει, μεταξύ άλλων και η ακόλουθη προϋπόθεση, που προνοείται στην παρ. 2 (ε): 2 (ε): «η επεξεργασία αφορά αποκλειστικά δεδομένα τα οποία το υποκείμενο των δεδομένων δημοσιοποιεί ή είναι αναγκαία για την αναγνώριση ή άσκηση ή υπεράσπιση δικαιώματος ενώπιον του δικαστηρίου. Θα συμφωνήσω με την ευπαίδευτη συνήγορο της Υπεράσπισης ότι η περίπτωση εμπίπτει στην πιο πάνω εξαίρεση και κατά συνέπεια θα επιτρέψω την προβολή του βίντεο.» Επομένως για τους ίδιους λόγους όπως είχα αποφανθεί και στην ως άνω ενδιάμεση απόφαση μου, κρίνω ότι η ως άνω μαρτυρία που προέρχεται από το βίντεο, δεν λήφθηκε παρανόμως. Την αποδέχομαι και από το περιεχόμενο του θα εξαγάγω τα ανάλογα συμπεράσματα σε συνδυασμό ασφαλώς με άλλη μαρτυρία που αφορά τις συνέπειες του τραυματισμού του ενάγοντος στην ζωή και την καθημερινότητα του όπως στην άσκηση του χόμπι του για το κυνήγι. Δηλώθηκε εκ συμφώνου ως παραδεκτό γεγονός ότι ο εναγόμενος 1 ήταν υπεργολάβος στο εργοτάξιο όπου συνέβη το ατύχημα ενώ ο εργολάβος τους έργου ήταν η εναγομένη
25. Τα ως άνω καθίστανται και ευρήματα μου. Ο Αστ. 2909 Κυριάκος Αλεξάνδρου (Μ.Ε.2), κατάθεσε το πρόχειρο σχεδιαγράφημα της σκηνής του ατυχήματος που ετοίμασε ως Τεκμ. 14 και το επεξήγησε. Οι ερωτήσεις που του υποβλήθηκαν κατά την αντεξέταση του από τον δικηγόρο του εναγομένου 1 επικεντρώθηκαν γύρω από το θέμα του εάν ένας οδηγός εισερχόμενος στην οδό που επισυνέβη το ατύχημα μπορούσε να δει ή όχι το σίδερο και την μηχανή κοπής σιδήρου. Ο μάρτυς απαντώντας υποθετικά ανέφερε ότι θα μπορούσε κάποιος να δει την μηχανή και τα σίδερα που ήταν στοιβαγμένα. Ο μάρτυς παραδέχθηκε ότι δεν διερεύνησε κατά πόσο το όχημα που οδηγούσε ο τριτοδιάδικος 1 οδηγείτο με μεγάλη ταχύτητα. Παρόλο που λήφθηκαν καταθέσεις, ο μάρτυς ανέφερε ότι δεν τις είχε μαζί του καθότι ο φάκελος της υπόθεσης καταστράφηκε. Επομένως η πλευρά του ενάγοντος αδυνατούσε να παρουσιάσει περαιτέρω μαρτυρία ως προς τις συνθήκες πρόκλησης του ατυχήματος όχι χωρίς ευθύνη της εφόσον θα μπορούσε έγκαιρα να είχε εξασφαλίσει το όποιο υλικό εμπεριείχε ο αστυνομικός φάκελος πριν αυτός καταστραφεί. Κατά την αντεξέταση του μάρτυρος και μετά από ανάλυση που προέβη στη βάση του σχεδίου που ετοίμασε, έγινε φανερό ότι υπήρχε ελεύθερος χώρος μεταξύ πεζοδρομίου και πολυκατοικίας για να τοποθετηθεί η μηχανή εκεί και μάλιστα εφόσον αυτή έφερε και τροχούς. Ο ενάγων, σημειώνω, είχε αναφέρει ότι δεν υπήρχε χώρος πάνω στο πεζοδρόμιο για να μετακινηθεί η μηχανή. Δεν υπήρξε τέτοια μέριμνα από τον ίδιο τον ενάγοντα, τον εργοδότη του και τον εργολάβο του έργου και υπεύθυνο του εργοταξίου έτσι που να τοποθετούσαν την μηχανή τουλάχιστον στο πεζοδρόμιο και όχι εντός του δρόμου αλλά και πέραν αυτού εντός του οικοπέδου. Αντί αυτού τοποθέτησαν την μηχανή όπως και τις δέσμες σιδήρου κατά τρόπο που αυτές καταλάμβαναν μέρος του οδοστρώματος εκθέτοντας τον ενάγοντα αλλά και το άλλο πρόσωπο που τον βοηθούσε σε κίνδυνο εφόσον ήταν αναγκασμένοι να εργάζονται εκεί. Η μαρτυρία του κρίνεται ως ανεξάρτητη και αντικρούει τον ισχυρισμό του ενάγοντος ότι δεν είχε χώρο στο πεζοδρόμιο για να βάλει την μηχανή, αυτό είναι εμφανές και στο σχεδιαγράφημα (Τεκμ. 14). Ο ίδιος μάρτυς υπέθεσε ότι για να μπλεχτεί το σίδερο στον άξονα του αυτοκινήτου του τριτοδιάδικου 1, θα πρέπει ο τελευταίος να πέρασε πάνω από την στοιβάδα του σιδήρου. Αυτό όμως δεν μπορεί να ευσταθεί καθότι εάν είχε περάσει κατά τον πιο πάνω τρόπο θα έπρεπε να είχε κτυπήσει και τον ίδιο τον ενάγοντα αλλά και στην ίδια τη μηχανή κοπής. Επομένως, δεν μπορεί να εξαχθεί λογικό συμπέρασμα ότι το όχημα του τριτοδιάδικου πέρασε πάνω από τη στοιβάδα σιδήρου που βρισκόταν στα δεξιά της μηχανής κοπής. Το που βρισκόταν η βέργα σιδήρου που παρασύρθηκε από το όχημα που οδηγούσε ο τριτοδιάδικος 1 και εν τέλει τραυμάτισε τον ενάγοντα στο πόδι δεν προσδιορίστηκε που βρισκόταν όπως και από τον ενάγοντα. Θα συμφωνήσω με τον ευπαίδευτο συνήγορο του τριτοδιάδικου 1 και αυτό το αναγάγω και στη λογική του πράγματος, ότι η βέργα σιδήρου που μπλέχτηκε στους τροχούς του οχήματος βρισκόταν ξέχωρα του σωρού σιδήρου κάπου εντός δρόμου. Σε κάτι τέτοιο συνηγορεί και κατά λογική συνέπεια το γεγονός ότι αμέσως πριν το ατύχημα ο ενάγων έκοβε τις βέργες σιδήρου μόνος του χωρίς τη βοήθεια άλλου εργάτη του οποίου ο ρόλος ήταν να παίρνει τα κομμάτια σιδήρου όπως μοιράζονταν κατά τη κοπή τους και να τα εναποθέτει στο πλάι. Επομένως δεν αποκλείω την εκδοχή ότι η βέργα σιδήρου που προκάλεσε το ατύχημα βρισκόταν εκτεθειμένη και μόνη της στο δρόμο κατά τρόπο που δεν την καθιστούσε εύκολα διακριτή από τον οδηγό ενός βαν οχήματος. Το βάρος απόδειξης βαρύνει κατά κύριο λόγο τον ενάγοντα και στην συνέχεια τον εναγόμενο όσον αφορά την ευθύνη του τριτοδιάδικου
26. Αυτά κατά την άποψη μου και σε συνδυασμό ότι ο Αστ. 2909 κ. Κ. Αλεξάνδρου (Μ.Ε.2), δεν διαφώτισε με τη μαρτυρία του την πορεία του οχήματος και για τη θέση της βέργας σιδήρου στο οδόστρωμα καθιστούν την ευθύνη του τριτοδιάδικου 1 ανάλογα μικρότερη. Αυτή συνίστατο στην πορεία του οχήματος και μπορεί να συσχετιστεί με το πλάτος του δρόμου όπου κρίνω ότι υπήρχε αρκούντως ελεύθερο οδόστρωμα για να ακολουθούσε τέτοια πορεία εφόσον αποδέχομαι ότι από τη μαρτυρία του Μ.Ε.2 δεν προκύπτει ότι υπήρχε στο σημείο σταθμευμένο όχημα, και επομένως υπήρχε ορατότητα στο σημείο τέτοια που θα έκανε εμφανή τον κίνδυνο που προερχόταν από τον τρόπο εργασίας του ενάγοντος. Αποδέχομαι τη μαρτυρία του Αστ. 2909 Κ. Αλεξάνδρου (Μ.Ε.2) λαμβάνοντας υπόψη ότι του ζητήθηκε να προβεί σε υποθέσεις για κάποια θέματα και ως προς τούτο δεν θα πρέπει να κατακρίνεται. Στο σχεδιαγράφημα του καταγράφει το πλάτος του δρόμου, των πεζοδρομίων, την θέση της μηχανής κοπής του σιδήρου και της ίδιας της σωρού του σιδήρου εντός του οδοστρώματος τα οποία καθίστανται ευρήματα μου εφόσον προέρχονται από έναν ανεξάρτητο και αντικειμενικό όπως κρίνω μάρτυρα του οποίου η μαρτυρία πάνω δεν αμφισβητήθηκε. Ο κ. Μιχάλης Νικηφόρου (Μ.Ε.3), φίλος και συνάδελφος του ενάγοντος ήταν εμφανές ότι προσήλθε στο Δικαστήριο με μοναδικό σκοπό να βοηθήσει τον ενάγοντα καθότι και οι ερωτήσεις που του τέθηκαν από τον δικηγόρο του ενάγοντος κατά την κυρίως εξέταση του ήταν φανερόν ότι σε αυτό αποσκοπούσαν. Ρωτήθηκε αναφορικά με το βίντεο το οποίο έδειχνε τον ενάγοντα, τρεις περίπου μήνες πριν ξεκινήσει η ακρόαση της υπόθεσης, να εργάζεται μαζί του. Ισχυρίστηκε ότι απλώς τον πήρε μαζί του στην δουλειά για να δείξει σε ένα υπάλληλο του πως δένουν τα σίδερα. Ο τελευταίος ισχυρισμός είναι φανερόν ότι αποτελεί σκέψεις εκ των υστέρων από πλευράς του ενάγοντος για να ανακατασκευάσει τις θέσεις του μετά την απρόσμενη προβολή του βίντεο στον ίδιο και τις απαντήσεις που έδωσε σε σχέση με το πώς εμφανιζόταν σε αυτό. Ο μάρτυς ήταν κατά τη κρίση μου φανερά καθοδηγημένος. Εύλογο προκύπτει το ερώτημα πως ένας επαγγελματίας θα άφηνε να εκπαιδεύσει τον υπάλληλο του κάποιος τρίτος ο ενάγων. Κρίνω ότι δεν προσήλθε στο Δικαστήριο με σκοπό να πει την αλήθεια αλλά με τη μαρτυρία του προσπάθησε να αλλάξει την εικόνα που είχε δημιουργήσει με τις παραδοχές του ο ενάγων. Ο μάρτυς κατά την αντεξέταση του αναφέρθηκε στον «δικηγόρο τους». Κατά την αντίληψη μου αυτή η αναφορά του άπτεται της αμεροληψία του και εν γένει της αξιοπιστίας του. Όταν δε αντιλήφθηκε ότι αυτό θα απέβαινε σε βάρος της αμεροληψίας του προσπάθησε αρχικά να διαψεύσει ότι είπε κάτι τέτοιο κάτι όμως που τον διαψεύδει το ίδιο το πρακτικό του Δικαστηρίου που του διαβάστηκε. Κρίνω ότι ο μάρτυς ήταν φανερά καθοδηγημένος και ως εκ τούτου δεν ήταν ειλικρινής και γι' αυτό δεν αποδέχομαι τη μαρτυρία του. Η κα Άννα Στυλιανού (Μ.Ε.4), είναι Πρωτοκολλητής στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού. Κατάθεσε ως Τεκμ. 15 το κατηγορητήριο (Αρ. Υπ. 23619/2009) όπου η εναγομένη 2 και ο Διευθυντής της Μιχάλης Αντωνίου ήταν οι κατηγορούμενοι 1 και 2 (για τον 2ο οι κατηγορίες αναστάληκαν σε μεταγενέστερο στάδιο) και ο εναγόμενος 1 ο κατηγορούμενος 3 σε κατηγορίες που τους εξέθεσε ο Διευθυντής Τμήματος Επιθεώρησης Εργασίας για το επίδικο ατύχημα της 25.05.
27. Η μάρτυς ανέφερε ότι επιβλήθηκε χρηματική ποινή στην κατηγορούμενη 1 ενώ για τον κατηγορούμενο 3 δεν μπορούσε να ξέρει καθώς το πρακτικό ήταν στενογραφημένο. Γι' αυτό και κλήθηκε αργότερα η στενογράφος κα Γιάννα Καραβέλλα (Μ.Ε.8) η οποία είχε τηρήσει το πρακτικό για να το διευκρινίσει. Η κα Γιάννα Καραβέλα (Μ.Ε.8), στενογράφος που είχε κρατήσει τα πρακτικά κατά την εκδίκαση της πιο πάνω ποινικής υπόθεσης (Τεκμ. 15), ανέφερε ότι με βάση τα πρακτικά της ίδιας και γενικότερα από τον όλο φάκελο, φαίνεται ότι η υπόθεση αναστάληκε για τον κατηγορούμενο 2, στον κατηγορούμενο 1 μετά από παραδοχή επιβλήθηκε πρόστιμο €950= στις κατηγορίες 5 και 6 και σε σχέση με τον κατηγορούμενο 3 ο οποίος αντιμετώπιζε τις κατηγορίες 1 και 4 επιβλήθηκε ποινή προστίμου €850= στην 1η και €450= στην 4η κατηγορία κατόπιν παραδοχής του. Σε σχέση με τον εναγόμενο 1 οι παραδοχές έγιναν σε κατηγορίες που είχαν να κάνουν με παράλειψη εκ μέρους του διασφάλισης ασφάλειας και υγείας των εργοδοτουμένων του με αποτέλεσμα ο ενάγων να τραυματιστεί και η άλλη για παράλειψη να έχει γραπτή εκτίμηση κινδύνου για την ασφάλεια και υγεία των εργοδοτουμένων του με αποτέλεσμα να μην μπορεί να εντοπίσει τους κινδύνους και να μην μπορεί να λάβει τα αναγκαία προληπτικά μέτρα για αποφυγή τους. Η μαρτυρία των ως άνω μαρτύρων (Μ.Ε. 4 και 8) κρίνεται ως ανεξάρτητη, αντικειμενική και την αποδέχομαι στην ολότητα της. Ο κ. Χριστάκης Κώστα Χριστοφή άλλως Τσιοππής (Μ.Ε.5), ανέφερε ότι είναι ο κατασκευαστής της μηχανής κοπής σιδήρου την οποία χειριζόταν κατά τον επίδικο χρόνο ο ενάγων. Από αυτά που ανέφερε τα μόνα που χρίζουν σχολιασμού ήταν το βάρος της μηχανής το οποίο προσδιόρισε περίπου στα 480 κιλά ενώ ο ενάγων είπε ότι είναι 800 κιλά και ανέφερε επίσης ότι για λίγα μέτρα μπορούσε να μετακινηθεί από ένα άτομο εφόσον η μηχανή διέθετε τροχούς. Επίσης ανέφερε ότι για μεγάλη απόσταση η μηχανή αυτή χρειάζεται 3 άτομα για να την μετακινήσουν. Επομένως με τη μαρτυρία του δεν απέκλεισε τη δυνατότητα που υπήρχε μετακίνησης της μηχανής είτε από τον ίδιο τον ενάγοντα είτε και με τη βοήθεια κάποιου άλλου προσώπου σε μικρή απόσταση για να τοποθετηθεί εκτός του οδοστρώματος. Ο ίδιος ο ενάγων όμως δεν επικαλέστηκε το βάρος της μηχανής ως αποτρεπτικό για τη μη μετακίνηση της και την τοποθέτηση της είτε εντελώς πάνω στο πεζοδρόμιο είτε και εντός του οικοπέδου και σίγουρα εκτός του οδοστρώματος και μάλιστα εφόσον παραδέχθηκε ότι αντιλαμβανόταν τον κίνδυνο που εγκυμονούσε η χρήση του οδοστρώματος από διερχόμενα οχήματα. Η μαρτυρία του Μ.Ε.5 σε σχέση με το βάρος της μηχανής παρόλο ότι κάτι τέτοιο δεν επικαλέστηκε ο ενάγων για να δικαιολογήσει τη μη μετακίνηση της επί του πεζοδρομίου ή ακόμα και σε χώρο της πολυκατοικίας τελικά αποβαίνει σε βάρος του ενάγοντος ο οποίος ακόμα και από μόνος του θα είχε τη δυνατότητα να τη μετακινήσει σε κοντινό σημείο και απόσταση. Ο κ. Κλεάνθης Ιωαννίδης (Μ.Ε.6), είναι ακτινολόγος- ακτινοδιαγνώστης. Εξήγησε κάποιες αναφορές του στην έκθεση του (Τεκμ. 16). Ανέφερε ότι δεν θυμόταν αν κατά την επίσκεψη του ο ενάγων του έδειξε την ακτινογραφία του Νοσοκομείου ούτε θυμάται εάν του έγινε επαναληπτικό MRI. Ανέφερε ακόμα ότι όσον αφορά τις εκφυλιστικές αλλοιώσεις, πιθανόν να είναι χρόνιες αλλοιώσεις και όχι προερχόμενες από τον τραυματισμό του κατά το ατύχημα. Δεν έχω λόγο να μην αποδεχθώ τη μαρτυρία του. Η κα Μαρία Γεωργίου (Μ.Ε.7), Επιθεωρήτρια Εργασίας διενήργησε έρευνα για το επίδικο εργατικό ατύχημα και συνέταξε έκθεση (Τεκμ.17), και έλαβε φωτογραφίες της σκηνής (Τεκμ.18 και 19). Κατάθεσε επίσης ως Τεκμ. 20 την Γνωστοποίηση Ατυχήματος και ως Τεκμ. 21 την κατάθεση του ενάγοντος. Ανέφερε ότι η μηχανή κοπής σιδήρου ήταν μέσα στον δρόμο, μέρος της μηχανής έπιανε το πεζοδρόμιο και αυτός που τη χειριζόταν έπρεπε να στέκεται μέσα στον δρόμο. Ανέφερε ότι όταν επισκέφθηκε τη σκηνή υπήρχαν σταθμευμένα οχήματα αλλά δεν υπήρχε καμία ένδειξη - πινακίδα που να προειδοποιούσε ότι εκτελούνταν εργασίες. Τόσο ο εργολάβος όσο και ο υπεργολάβος δεν έκαναν εκτίμηση κινδύνου για να προστατεύσουν την ασφάλεια και υγεία των εργοδοτούμενων τους ή και τρίτων και γι' αυτό προκλήθηκε και το επίδικο ατύχημα με συνέπεια τον τραυματισμό του ενάγοντος. Ισχυρίστηκε ότι οι παραλήψεις και οι παραβάσεις ήταν εμφανείς από πλευράς μέτρων ασφάλειας και έτσι εισηγήθηκε να ληφθούν δικαστικά μέτρα εναντίον του εργολάβου και του υπεργολάβου. Έτσι καταχωρήθηκε η υπόθεση 23619/09 Ε.Δ. Λεμεσού. Στο Τεκμ. 17, το οποίο είναι το υπηρεσιακό σημείωμα, στο σημείο 2, η μάρτυς κατέγραψε ότι έγιναν 2 επιθεωρήσεις και επιδόθηκε ειδοποίηση απαγόρευσης στον εργολάβο. Οι επιθεωρήσεις αυτές έγιναν από τον Επιθεωρητή κ. Ευάγγελο Σωκράτους. Η μάρτυς είχε βγάλει φωτογραφίες της σκηνής περίπου 1 ώρα μετά το ατύχημα. Κατά την αντεξέταση της από τον δικηγόρο του εναγομένου 1 διευκρίνισε ότι η αναφορά της στα σταθμευμένα οχήματα ήταν η δική της διαπίστωση όταν μετέβη στη σκηνή αλλά δεν γνωρίζει αν ήταν εκεί σταθμευμένα και την ώρα του ατυχήματος. Ρωτήθηκε εάν μπορούσε κάποιος να δει αυτά τα σίδερα από την αρχή της οδού και απάντησε αυτολεξεί ότι: «Όταν δεν υπάρχουν σταθμευμένα αυτοκίνητα όταν πλησιάζεις ναι μπορούσε, αλλά όπως φαίνετε στη φωτογραφία πρέπει να έρθεις αρκετά κοντά για να τα δεις. Όμως λόγο της ποσότητας του σιδήρου που ήταν στον δρόμο πιστεύω θα τα έβλεπε.». Ανέφερε η μάρτυς ότι αφού δεν υπήρχε διαθέσιμος χώρος θα μπορούσαν να έφερναν έτοιμα και κομμένα τα σίδερα που χρειάζονταν για την οικοδομή ή να έφερναν μικρότερες ποσότητες σιδήρου ώστε να μην στοιβάζονται στο πεζοδρόμιο και στο δρόμο. Ανέφερε ότι το ατύχημα θα αποφευγόταν αν οι εναγόμενοι 1 και 2 συμμορφώνονταν με τις παρατηρήσεις που έγιναν από τον επιθεωρητή κ. Ε. Σωκράτους. Η υποχρέωση τους για λήψη μέτρων ασφαλείας υπήρχε ούτως ή άλλως. Έπρεπε κατά τη μάρτυρα να υπήρχε σταθερή περίφραξη του χώρου για ασφάλεια και να υπήρχε σήμανση από πριν μέσα στον δρόμο ώστε να καθίστατο ορατός ο κίνδυνος. Αναφέρθηκε σε υποχρέωση του εργολάβου να προσέχει τον κάθε ένα που εργάζεται στο εργοτάξιο. Κατά την αντεξέταση της από πλευράς των δικηγόρων των τριτοδιάδικων 1 και 2 η μάρτυς συμφώνησε ότι δεν έλεγξε προσωπικά το κατά πόσο ένας οδηγός που περνά από την συγκεκριμένη οδό μπορεί να δει το σίδερο και από ποια απόσταση. Επίσης συμφώνησε ότι δεν γνωρίζει πριν επισκεφθεί την σκηνή αν πέρασαν μετά το συμβάν είτε πριν το συμβάν άλλα αυτοκίνητα από τον δρόμο. Αναφερόμενη στο Τεκμ. 19 (Φ. αρ. 3 και 4), ανέφερε ότι θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν τα συγκεκριμένα κάγκελα που φαίνονται επί της φωτογραφίας ως ένδειξη ότι εκτελούνται εργασίες. Και σε σχέση με τις Φ. 1,2 και 3 του Τεκμ. 18 συμφώνησε ότι υπήρχε επαρκής χώρος στο πεζοδρόμιο για τοποθέτηση της μηχανής πλην όμως ανέφερε ότι ίσως να δυσκόλευε τον χειριστή της μηχανής λόγω του ότι με τον τρόπο που ήταν τοποθετημένη δεν θα μπορούσε ο χειριστής να τραβά τα σίδερα απευθείας και να τα κόβει. Ακόμα υποθετικά μιλώντας ανάφερε ότι ίσως αν η μηχανή τοποθετείτο στο πεζοδρόμιο να εμπόδιζε την είσοδο στο εργοτάξιο αλλά επειδή δεν ήταν περιφραγμένος ο χώρος κάτι τέτοιο δεν θα ήταν αποτρεπτικό. Η μάρτυς χαρακτηρίζεται ως ανεξάρτητη και αντικειμενική έστω και αν για κάποια ζητήματα απάντησε εντελώς υποθετικά και αυτό κρίνω λόγω της φύσης των ερωτήσεων που της υποβλήθηκαν. Από τη μαρτυρία της προέκυψαν τα ακόλουθα σημαντικά ζητήματα: Πρώτον, ότι δεν μπόρεσε ούτε και αυτή να διαφωτίσει το Δικαστήριο για το που βρισκόταν η συγκεκριμένη βέργα σιδήρου όταν πιάστηκε στους τροχούς του οχήματος του τριτοδιάδικου. Το μόνο που επιβεβαίωσε ήταν ότι η σωρός φαινόταν αλλά δεν μπορούσε να πει με βεβαιότητα αν ήταν εύκολα διακριτή μια μεμονωμένη βέργα σιδήρου στο οδόστρωμα από ένα διερχόμενο οδηγό. Παρέμεινε αδιευκρίνιστο σε πιο σημείο του δρόμου βρισκόταν η βέργα σιδήρου που πιάστηκε στον τροχό. Δεύτερον, ότι την ευθύνη για την ίδια την έφεραν οι εναγόμενοι 1 και 2 που δεν έλαβαν μέτρα ασφάλειας. Τρίτον, ότι ο ενάγων είχε πολλές επιλογές για να μειώσει τον κίνδυνο που διέτρεχε αφού ο ίδιος παραδέχθηκε ότι είχε αντιληφθεί τον κίνδυνο εκείνη την ημέρα. Τέταρτον ότι είχε εκδοθεί ¨Ειδοποίηση Απαγόρευσης¨ από το Τμήμα της και είχαν γίνει επισκέψεις Επιθεωρητή όπου επιστήθη η προσοχή στους εναγομένους 1 και 2 για διάφορα θέματα που αφορούσαν την ασφάλεια στο εργοτάξιο (Τεκμ. 22 και 23). Η Μ.Ε. 7 επιβεβαίωσε ότι θα μπορούσε η μηχανή να είχε τοποθετηθεί επί του πεζοδρομίου και επίσης ανέφερε ότι υπήρχαν κάγκελα στο χώρο που θα μπορούσε ο ενάγων να τα τοποθετούσε στο δρόμο με τέτοιο τρόπο που να υποδείκνυε στα διερχόμενα οχήματα ότι διεξάγονταν εργασίες εντός του δρόμου, αποτρέποντας τα να πλησιάζουν τη μηχανή κοπής σιδήρου. Όλα αυτά τα μέτρα ασφάλειας απουσίαζαν. Αποδέχομαι τη μαρτυρία της ως ανεξάρτητη και αντικειμενική. Η κα Νίκη Σολωμού (Μ.Ε.9), Λειτουργός του Τμήματος Κοινωνικών Ασφαλίσεων, ανέφερε ότι σύμφωνα με τα στοιχεία του Τμήματος της, ο ενάγων εργάστηκε στον εναγόμενο 1 από τις 11.5.2009 μέχρι τις 25.05.2009 όπου τους ενημέρωσε για τον τερματισμό της απασχόλησης του (Τεκμ. 24 και 25). Σύμφωνα με τον ασφαλιστικό του λογαριασμό απασχολήθηκε μέχρι και το 2010 αφού εργάστηκε από την 1.03.2010 μέχρι και 5.09.2010 με απολαβές €2.432= ως αυτοεργοδοτούμενος ενώ έπειτα δεν φαίνεται να ξαναεργάστηκε. Όσον αφορά το έτος 2009 δεν της ζητήθηκε να προσκομίσει το συνολικό ποσό που δηλώθηκε και έτσι η μάρτυρας κατέφυγε σε εικασίες καθότι δεν ήταν σίγουρη από που προήλθε το επιπλέον ποσό πέραν των €
28. Αποδέχομαι τη μαρτυρία της εφόσον δεν αμφισβητήθηκε από οποιανδήποτε πλευρά. Ο Δρ Στήβεν Ιωσηφίδης (Μ.Ε.10), είναι ορθοπεδικός, τραυματιολόγος. Γνώρισε τον ενάγοντα όταν τον εξέτασε για πρώτη φορά στις 11.06.
29. Από την ιατρική του έκθεση (Τεκμ. 6), καταγράφω τα ακόλουθα σημαντικά: