Μαρία Χ''Κυριάκου ν. Γεώργιος Κακουλλής, Αρ. Αγωγής: 5122/10, 20/4/2018

(1), 2

(2)και

(9)των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Η αίτηση υποστηρίζεται από την Ένορκη Δήλωση του Ευτύχιου Οδυσσέως, ημερ. 26/10/17. Παρενθετικά σημειώνω ότι δεν επηρεάζει την εγκυρότητα της αίτησης το γεγονός ότι η Ένορκη Δήλωση έγινε πριν από την καταχώρησή της (S.A. Constantinou Ltd v. Marfin Popular Bank Public Co. Ltd

(2009)1 Α.Α.Δ. 754). Τα όσα αναφέρονται σε αυτή μπορούν να συνοψισθούν ως ακολούθως: Ο Ενόρκως Δηλών είναι στην υπηρεσία της ασφαλιστικής εταιρείας που παρείχε ασφαλιστική κάλυψη στον Εναγόμενο κατά τον χρόνο του ατυχήματος, γνωρίζει τα γεγονότα της υπόθεσης και είναι πλήρως εξουσιοδοτημένος να προβεί στην Ένορκη Δήλωση. Μετά την πρόσληψή του στην εν λόγω ασφαλιστική εταιρεία το 2013, ο φάκελος που σχετιζόταν με την παρούσα αγωγή δεν μπορούσε να ανευρεθεί στα γραφεία τους στη Λευκωσία ή σε άλλες επαρχίες. Τελικά, εντοπίστηκε στην οικία του πρώην Διευθυντή Απαιτήσεων μ. Δημήτρη Δημητρίου από τη σύζυγό του. Σε αυτόν υπήρχε απόδειξη απαλλαγής υπογραμμένη από την Ενάγουσα με την οποία βεβαιώνει ότι έχει πληρωθεί από την ασφαλιστική εταιρεία το ποσό των €2.158 ως πλήρη ικανοποίηση και εξόφληση όλων των απαιτήσεων της στην παρούσα αγωγή εναντίον της ίδιας και του Εναγόμενου, καθώς και οι αριθμοί των επιταγών με τις οποίες έγιναν οι σχετικές πληρωμές. Είναι η θέση του Ενόρκως Δηλούντα ότι η αιτηθείσα τροποποίηση θα προωθήσει τη δίκαιη εκδίκαση της υπόθεσης και ότι η Ενάγουσα δικαιούται τα έξοδα της παρούσας αίτησης. Στην υπό εξέταση αίτηση, η Ενάγουσα - Καθ' ης η αίτηση (στο εξής «η Ενάγουσα») καταχώρησε Ειδοποίηση Πρόθεσης Ένστασης στις 30/3/

1. Η Ειδοποίηση Πρόθεσης Ένστασης εδράζεται στη Δ.25 θθ. 1-5, Δ.39 και Δ.48 θθ. 1, 2, 4 και 9 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, στο Άρθρο 30 του Συντάγματος, στα άρθρα 29(γ) και 31-33 του περί Δικαστηρίων Νόμου, Ν.14/60, στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου, στο Δίκαιο της επιείκειας και στις γενικές και συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Οι δώδεκα λόγοι ένστασης μπορούν να συνοψισθούν ως ακολούθως: (α) η αίτηση είναι νομικά και ουσιαστικά αβάσιμη, αδικαιολόγητη, καταχρηστική, κακόπιστη και γίνεται για αλλότριους σκοπούς, (β) ο Εναγόμενος καθυστέρησε αδικαιολόγητα στην καταχώρησή της, (γ) η τροποποίηση θα προκαλέσει βλάβη στην Ενάγουσα η οποία δεν μπορεί να διορθωθεί με την κατάλληλη διαταγή ως προς τα έξοδα, (δ) η τροποποίηση δεν είναι αναγκαία για σκοπούς αποπεράτωσης των αμφισβητούμενων ζητημάτων, (ε) καταπατούνται τα συνταγματικά δικαιώματα της Ενάγουσας, και (στ) ο Εναγόμενος κωλύεται δια της συμπεριφοράς του να εγείρει την αιτούμενη Υπεράσπιση επειδή, λόγω αμέλειας και αδράνειας, κακόβουλα και εσκεμμένα, δεν επιδίωξε την τροποποίηση σε προγενέστερο στάδιο. Η Ειδοποίηση Πρόθεσης Ένστασης συνοδεύεται από την Ένορκη Δήλωση της Ενάγουσας, η οποία δηλώνει γνώση των γεγονότων και στην οποία ουσιαστικά επαναλαμβάνονται οι λόγοι ένστασης. Τα όσα αναφέρει η Ενάγουσα μπορούν να συνοψισθούν ως ακολούθως: Η Ενάγουσα παραδέχεται ότι κάποιος Δημήτρης Δημητρίου εργαζόταν στην ασφαλιστική εταιρεία του Εναγόμενου μέχρι τουλάχιστον τις 9/9/13 (Τεκμήριο 1) και ότι ο δικηγόρος της Ενάγουσας είχε επικοινωνία μαζί του με σκοπό τη διευθέτηση της παρούσας αγωγής. Είναι η θέση της ότι ο Ενόρκως Δηλών στην Ένορκη Δήλωση που συνοδεύει την αίτηση δεν λέει την αλήθεια αφού: (α) σε προηγούμενες Ένορκες Δηλώσεις που έγιναν το 2015 και 2016 (Τεκμήριο 2), δηλαδή σε χρόνο μετά την έλευσή του στα γραφεία της ασφαλιστικής εταιρείας, αναφέρει ότι γνωρίζει τα γεγονότα από προσωπική του εμπλοκή στην υπόθεση, (β) ο Εναγόμενος προέβη σε παραδοχή της ευθύνης για το επίδικο ατύχημα στις 7/7/17 και το μοναδικό ζήτημα προς εκδίκαση είναι αυτό των αποζημιώσεων, και (γ) ο Ενόρκως Δηλών δεν αναφέρει πότε έγινε ο κατ' ισχυρισμό έλεγχος για το φάκελο στα γραφεία του, το όνομα της συζύγου του Δημήτρη Δημητρίου, πότε επικοινώνησε μαζί της, πότε τους ενημέρωσε ότι ο φάκελος ήταν οικία της ή πότε ήρθε ο φάκελος στην κατοχή του. Επιπρόσθετα, δεν αναφέρεται η ημερομηνία υπογραφής της κατ' ισχυρισμό απόδειξης απαλλαγής, αλλά ούτε και επισυνάπτεται ως Τεκμήριο «για να το δει τι είναι αυτό το έγγραφο και εάν όντως φέρει την υπογραφή της». Είναι περαιτέρω η θέση της ότι, εξ όσων γνωρίζει και θυμάται, δεν υπόγραψε απόδειξη απαλλαγής και αρνείται ότι εξαργύρωσε επιταγές της ασφαλιστικής εταιρείας. Αναφέρει περαιτέρω ότι ουδέποτε τέθηκε ζήτημα για ύπαρξη απόδειξης απαλλαγής σε αλληλογραφία μεταξύ της ασφαλιστικής εταιρείας και του δικηγόρου της το 2009, το 2010 και το 2011 (Τεκμήρια 3, 4 και 5). Επισυνάπτονται επίσης αποδείξεις, ημερ. 30/9/09 (Τεκμήριο 6), οι οποίες, σύμφωνα με την Ενόρκως Δηλούσα, στάλθηκαν από τον Δημήτρη Δημητρίου με τηλεομοιότυπο στον δικηγόρο της τον Δεκέμβριο του 2010 (Τεκμήριο 7). Σε περίπτωση που επιτραπεί η αιτούμενη τροποποίηση, ισχυρίζεται η Ενάγουσα, τα δικαιώματά της ως αυτά καθορίζονται από το Άρθρο 30 του Συντάγματος θα καταπατηθούν αφού ο δικηγόρος της δεν θα μπορεί να αντεξετάσει κατά την ακρόαση τον Δημήτρη Δημητρίου εξ υπαιτιότητας του Εναγόμενου, ο οποίος δεν αιτήθηκε την τροποποίηση ενόσω αυτός ήταν εν ζωή. Τέλος, είναι η θέση της ότι ο Εναγόμενος εκμεταλλεύεται το θάνατο του μ. Δημήτρη Δημητρίου για να μην αποζημιωθεί η ίδια, καθώς επίσης και ότι ο Εναγόμενος κωλύεται δια της συμπεριφοράς του να εγείρει την αιτούμενη υπεράσπιση. Κατά την ακρόαση της αίτησης, οι ευπαίδευτοι συνήγοροι επέλεξαν να περιοριστούν σε γραπτές αγορεύσεις, υποστηρίζοντας τις εκατέρωθεν θέσεις τους, με παραπομπή σε σχετική νομολογία, αναφορά στις οποίες γίνεται στην παρούσα απόφαση όπου αυτό κρίνεται σκόπιμο. Έλαβα υπόψη κάθε τι στο οποίο αναφέρθηκαν. Για σκοπούς καλύτερης κατανόησης των ζητημάτων που εγείρονται, κρίνεται σκόπιμο όπως παρατεθεί το ιστορικό της αγωγής όπως αυτό διαφαίνεται από το φάκελο της υπόθεσης: στις 21.10.10 καταχωρήθηκε το Γενικώς Οπισθογραφημένο Κλητήριο Ένταλμα, στις 15.2.11 καταχωρήθηκε Σημείωμα Εμφάνισης εκ μέρους του Εναγόμενου, στις 24.3.11 καταχωρήθηκε η Έκθεση Απαίτησης, στις 7.4.11 και 14.4.11 καταχωρήθηκε η Υπεράσπιση και η Απάντηση αντίστοιχα, στις 16.6.11 η αγωγή ορίστηκε για Οδηγίες κατόπιν αίτησης ορισμού, ημερ,. 27.4.11, στις 15.11.13 η Ενάγουσα καταχώρησε αίτηση τροποποίησης της Έκθεσης Απαίτησης και στις 18.12.13 εκδόθηκε εκ συμφώνου Διάταγμα τροποποίησής της, στις 13.1.14 καταχωρήθηκε η τροποποιημένη Έκθεση Απαίτησης, στις 10.10.14 καταχωρήθηκε η τροποποιημένη Υπεράσπιση και στις 17.10.14 καταχωρήθηκε Απάντηση στην τροποποιημένη Υπεράσπιση. Στις 9.9.15 καταχωρήθηκε αίτηση από την Ενάγουσα για διαγραφή (strike-out) της τροποποιημένης Υπεράσπισης, στις 2.11.15 καταχωρήθηκε Ένταση από τον Εναγόμενο, στις 25.11.15 η αίτηση, ημερ. 9.9.15 αποσύρθηκε και καταχωρήθηκε εκ νέου στις 15.1.16, στις 31.3.16 καταχωρήθηκε Ένσταση καθώς και αίτηση για αντεξέταση Ενάγουσας στα πλαίσια της αίτησης, ημερ. 15.1.16, στις 3.10.16 η Ενάγουσα καταχώρησε Ένταση στην αίτηση για αντεξέτασή της και στις 7.11.16 εκδόθηκε ενδιάμεση απόφαση κατόπιν ακρόασης με την οποία απορρίφθηκε η αίτηση για αντεξέταση της Ενάγουσας. Στη συνέχεια η αγωγή οριζόταν είτε για Οδηγίες είτε για Ακρόαση. Στις 2.10.17 το Δικαστήριο υπό την παρούσα σύνθεση επιλήφθηκε για πρώτη φορά της αγωγής. Στις 31.10.17 καταχωρήθηκε η υπό εξέταση αίτηση από τον Εναγόμενο και στις 4.4.18 καταχωρήθηκε η Ένσταση από την Ενάγουσα. Η αίτηση στηρίζεται στη Δ.25 θ.1 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Οι αρχές που διέπουν το ζήτημα τροποποίησης δικογράφων είναι γνωστές από την πλούσια νομολογία του Ανώτατου Δικαστηρίου. Ενδεικτικά παραπέμπω στις πολύ πρόσφατες αποφάσεις Kyriakos Andreou Arsiotis Developments & Constructions Limited v. Highway Gardens City Ltd, Πολιτική Έφεση Αρ. 106/2012, ημερ. 18.4.2018 και Μάκης Σαββίδης v. Αυγή Π. Μαθηκολώνη - Πουργουρίδου, ECLI:CY:DOD:2018:1, Πολιιτκή Έφεση Αρ. 5/2016, ημερ. 15.2.
2. Σύμφωνα με τον πιο πάνω θεσμό και τις αρχές που έχει καθιερώσει η νομολογία, ανάγεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου να επιτρέψει την τροποποίηση δικογράφων και μάλιστα σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας, όταν κρίνεται αναγκαίο για τον προσδιορισμό της ουσίας της διαφοράς και για αποτροπή της πολλαπλότητας των νομικών διαδικασιών. Το συμφέρον της δικαιοσύνης αποτιμάται ύστερα από συνεκτίμηση όλων των παραγόντων της κάθε υπόθεσης, συμπεριλαμβανομένων των επιπτώσεων που ενδεχομένως θα προκληθούν στα δικαιώματα και συμφέροντα του αντίδικου (Kayat Trading Ltd v. Genzyme Corporation

(2013)1 (Α) Α.ΑΔ. 543). Τροποποίηση δικογράφου επιτρέπεται, ακόμη και όταν η τροποποίηση είναι αποτέλεσμα αμέλειας ή καθυστέρησης, νοουμένου ότι δεν θα προκληθεί αδικία στην άλλη πλευρά που δεν θα μπορούσε να αποζημιωθεί με χρήματα. Ανεπανόρθωτη ζημιά στον αντίδικο θεωρείται ότι η ζημιά που δεν μπορεί να θεραπευθεί με την έκδοση της κατάλληλης διαταγής ως προς τα έξοδα (Federal Bank of Lebanon (SAL) v. Ν. Σιακόλα

(1999)1(Α) Α.Α.Δ. 44). Λαμβάνονται υπόψη, μεταξύ άλλων παραγόντων, οι επιπτώσεις από την τροποποίηση στα δικαιώματα του αντίδικου, εκ των οποίων είναι και το δικαίωμα της διεξαγωγής της δίκης μέσα σε εύλογο χρόνο (Φοινιώτης ν. Greenmar Navigation

(1989)1 (E) A.A.Δ. 33). Ο παράγοντας χρόνος είναι επίσης σχετικός στην υποβολή αίτησης τροποποίησης, χωρίς να είναι εκ προοιμίου και απαραίτητα αποφασιστικής σημασίας (Astor Manu-facturing & Exporting Co κ.α. v. A&G Leventis &Company (Nigeria) Ltd κ.α.

(1993)1 Α.Α.Δ. 726). Όμως, όσο μεγαλύτερη είναι η καθυστέρηση ανάλογα μεγαλύτερο είναι το βάρος το οποίο πρέπει να αποσεισθεί για να γίνει δεκτή η αίτηση για παροχή θεραπείας. Επιπρόσθετα, κάθε καθυστέρηση πρέπει να αιτιολογείται (Φοινιώτης (ανωτέρω)). Άλλοι παράγοντες που λαμβάνονται υπόψη είναι η γνησιότητα των προθέσεων του αιτητή και η αναγκαιότητα ή ο βαθμός της χρησιμότητας της τροποποίησης (Χρίστου ν. Αζά

(1992)1 Α.Α.Δ 704, SABA & Co. (T.M.B) v. T.M.P. Agents

(1994)1 A.A.Δ. 426). Λαμβάνοντας υπόψη τις πιο πάνω νομολογιακές αρχές, σημειώνονται τα ακόλουθα: Ως θέμα λογικής προτεραιότητας κρίνεται σκόπιμο όπως πρωτίστως εξεταστεί ο λόγος Ένστασης με τον οποίο η Ενάγουσα ισχυρίζεται ότι αίτηση είναι νομικά αβάσιμη επειδή δεν στηρίζεται στη Δ.25 θ.5. Η νομική βάση της αίτησης στηρίζεται στο Θεσμό 1 της Δ.25, ο οποίος προνοεί ότι «The Court or a Judge may, at any stage of the proceedings, allow either party to alter or amend his indorsement or pleadings . for the purpose of determining the real questions in controversy between the parties». Συνεπώς, διαπιστώνεται ότι η αίτηση στηρίζεται στην ορθή νομική βάση. Στρεφόμενος στην ουσία της αίτησης, η πλευρά του Εναγόμενου εισηγείται ότι η αιτούμενη τροποποίηση είναι απαραίτητη για να μπορέσει να προσκομίσει σχετική μαρτυρία ως προς το κατ' ισχυρισμό έντυπο απαλλαγής, το οποίο ισχυρίζεται ότι έχει στην κατοχή της και το οποίο έχει υπογραφθεί προς πλήρη ικανοποίηση και εξόφληση όλων των απαιτήσεων της Ενάγουσας. Με αυτό τον τρόπο, σύμφωνα με την πλευρά του Εναγόμενου, θα δοθεί η ευκαιρία στους διάδικους να κριθούν σε όλες τις πραγματικές διαφορές μεταξύ τους και το Δικαστήριο θα μπορέσει να έχει ενώπιόν του τις θέσεις των μερών προς το σκοπό της απονομής της δικαιοσύνης. Αντίθετα, η πλευρά του Ενάγοντα αρνείται ότι η τροποποίηση είναι αναγκαία για σκοπούς αποπεράτωσης των αμφισβητούμενων ζητημάτων μεταξύ των διάδικων. Το ουσιαστικό κριτήριο που εφαρμόζεται σε σχέση με αιτήσεις τροποποίησης δικογράφων είναι το συμφέρον της δικαιοσύνης. Ενδεικτικό είναι το ακόλουθο απόσπασμα από την απόφαση Ikos Cif Ltd v. Martin Coward κ.α., Πολιτικές Εφέσεις Αρ. 137//2013 και 138/2013, ημερ. 20.3.14: «Σταθερή γραμμή της Νομολογίας επιβεβαιώνει ως θεμελιακή αρχή πως τροποποίηση δικογράφων είναι εφικτή σε κάθε περίπτωση που αυτό κρίνεται αναγκαίο για τον προσδιορισμό της ουσίας της διαφοράς και για την αποτροπή της πολλαπλότητας των νομικών διαδικασιών... Το συμφέρον της δικαιοσύνης συνιστά, σε κάθε περίπτωση, κυρίαρχο παράγοντα, κατά την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου, να επιτρέπει τροποποίηση.» Η έμφαση είναι του παρόντος Δικαστηρίου. Στην προκειμένη περίπτωση, κρίνεται ότι ο ισχυρισμός ο οποίος επιχειρείται να συμπεριληφθεί στην Υπεράσπιση, δηλαδή ισχυρισμός ως προς την ύπαρξη υπογραμμένου έντυπου απαλλαγής σε σχέση με τις αξιώσεις της Ενάγουσας ως προς τις γενικές και ειδικές αποζημιώσεις, κρίνεται ότι είναι ουσιαστικής σημασίας ως προς τον προσδιορισμό της ουσίας της διαφοράς των διάδικων. Η ευπαίδευτη συνήγορος της Ενάγουσας προβάλλει μέσα από την Γραπτή Αγόρευσή της ότι η αιτούμενη τροποποίηση οδηγεί σε επαναπροσδιορισμό των επίδικων θεμάτων. Ευσεβάστως σημειώνεται ότι η εισαγωγή ενός νέου θέματος με την τροποποίηση δεν συνεπάγεται κατ' ανάγκη και την απόρριψη της αίτησης, ακόμα και μετά την έναρξη της δίκης, νοουμένου ότι δεν έχει καταλυτικές συνέπειες για την αντίδικη πλευρά (Παπαχρυσοστόμου ν. Κώστας Γρηγοριάδης & Συνέταιροι κ.α.

(2012)1 Α.Α.Δ. 817). Όπως άλλωστε έχει αναφερθεί στην Κώστας Παφίτης & Υιοί Λτδ v. Γενικού Εισαγγελέα

(2012)1 Α.Α.Δ. 745: «Οι Εφεσείοντες προβάλλουν επίσης στα πλαίσια του τρίτου λόγου έφεσης, ότι το πρωτόδικο δικαστήριο δεν έπρεπε να επιτρέψει την τροποποίηση, εφόσον με αυτή προστίθεντο νέες βάσεις υπεράσπισης. Συνήθως η συγκεκριμένη ένσταση εγείρεται σε περιπτώσεις που γίνεται προσπάθεια να προστεθούν νέες βάσεις αγωγής εντελώς διαφορετικές από τις αρχικές, κάτι το οποίο θεωρείται ότι τείνει να περιπλέξει τα επίδικα θέματα. Ορισμένες φορές μάλιστα, οι νέες αιτίες αγωγής ενδέχεται να έχουν παραγραφεί. Όμως η προσθήκη νέων υπερασπίσεων, δεν έχει την ίδια δυναμική, εφόσον ο ενάγων έχει πάντοτε τη δυνατότητα να αντικρούσει τους όποιους ισχυρισμούς, με την Απάντησή του στην Υπεράσπιση (βλ. Σύγγραμμα Annual Practice 1958, σελ. 627).» Η έμφαση είναι του παρόντος Δικαστηρίου. Προχωρώ στη συνέχεια να συνυπολογίσω τους υπόλοιπους παράγοντες που η νομολογία καθιέρωσε ότι διαδραματίζουν ρόλο. Όσον αφορά το θέμα της καθυστέρησης, η πλευρά του Εναγόμενου ισχυρίζεται ότι τον κατ' ισχυρισμό έγγραφο απαλλαγής περιήλθε σε γνώση της ασφαλιστικής εταιρείας του μετά το 2013, αν και δεν προσδιορίζεται επακριβώς πότε. Δεν παραγνωρίζεται ότι έκτοτε και μέχρι τις 31.10.17, οπόταν και καταχωρήθηκε η υπό εξέταση αίτηση, έχει παρέλθει μεγάλο χρονικό διάστημα. Η καθυστέρηση αυτή όμως δεν είναι αδικαιολόγητη αφού, όπως αναφέρεται στην Ένορκη Δήλωση που συνοδεύει την αίτηση, μετά την πρόσληψη του Ενόρκως Δηλούντα το 2013 στην ασφαλιστική εταιρεία του Εναγόμενου έγινε ενδελεχής έλεγχος στο αρχείο της εταιρείας για την ανεύρεση του φακέλου σε έντυπη μορφή, τόσο στη Λευκωσία, όσο και στις άλλες επαρχίες. Στη συνέχεια, η προσπάθεια για ανεύρεση του φακέλου συνεχίστηκε στην οικία του μ. Δημήτρη Δημητρίου από τη σύζυγό του. Σε κάθε περίπτωση, η τροποποίηση, σύμφωνα με τη νομολογία, μπορεί να εγκριθεί «ακόμα και όταν μια τέτοια τροποποίηση είναι αποτέλεσμα αμέλειας ή καθυστέρησης, νοουμένου βέβαια ότι δεν προκληθεί αδικία στην άλλη πλευρά που δεν θα μπορούσε να αποζημιωθεί με χρήμα» (Χριστοδούλου ν. Χριστοδούλου

(1991)1 Α.Α.Δ. 934, Αρτέμιος Παπαχρυσοστόμου (ανωτέρω)). Σε ό,τι αφορά τους ισχυρισμούς περί της ύπαρξης κακοπιστίας καθώς και αλλότριων σκοπών στην προώθηση της παρούσας αίτησης, διαπιστώνεται ότι, παρά το ότι η νομολογία επιτάσσει την προσκόμιση επαρκούς και θετικής μαρτυρίας προς απόδειξη τέτοιου ισχυρισμού, εντούτοις δεν έχει τεθεί οποιαδήποτε μαρτυρία με την οποία να τεκμηριώνεται ο εν λόγω ισχυρισμός. Όπως λέχθηκε στην απόφαση Κώστας Παφίτης & Υιοί Λτδ v. Γενικού Εισαγγελέα

(2012)1 Α.Α.Δ. 745: «Για να αποδειχθεί κακοπιστία, χρειάζεται επαρκής μαρτυρία από την οποία να εξάγεται αβίαστα το σχετικό συμπέρασμα. Όμως, ακόμη και αν η καθυστέρηση οφειλόταν σε λάθος ή αμέλεια, με κανένα τρόπο δεν θα μπορούσε να εξισωθεί με κακοπιστία. Δεν έχουν τεθεί ενώπιον μας στοιχεία που να δείχνουν ή από τα οποία εμείς να συμπεράνουμε ότι σκόπιμα καθυστέρησε η καταχώρηση της αίτησης με απώτερο στόχο την καθυστέρηση εκδίκασης της αγωγής.» Στην προκειμένη περίπτωση, δεν διαπιστώνεται από την προσκομισθείσα μαρτυρία ότι η πλευρά του Εναγόμενου «εκμεταλλεύτηκε» με οποιοδήποτε τρόπο το θάνατο του υπαλλήλου της ασφαλιστικής εταιρείας, ως ο ισχυρισμός της Ενάγουσας. Επιπρόσθετα, σε περίπτωση έγκρισης της αιτούμενης τροποποίησης, δεν διαπιστώνεται ότι η Ενάγουσα θα υποστεί οποιαδήποτε ανεπανόρθωτη ζημιά, σε ειδικά σχέση με την παρουσίαση της υπόθεσής της αφού η ακροαματική διαδικασία δεν έχει ακόμη αρχίσει. Όσον αφορά τον ισχυρισμό της Ενάγουσας ότι τυχόν έγκριση της αίτησης θα παραβιάσει τα δικαιώματά της που προστατεύονται από το Άρθρο 30 του Συντάγματος διότι, ως αναφέρει, δεν θα έχει την ευκαιρία να αντεξετάσει τον αποβιώσαντα Δημήτρη Δημητρίου, αυτό είναι ζήτημα το οποίο θα εξεταστεί, όχι στα πλαίσια της αίτησης αυτής της φύσης, αλλά ενδεχομένως κατά την ακρόαση της ουσίας της αγωγής, αν αυτό κριθεί αναγκαίο. Ούτε διαπιστώνεται ότι θα προκληθεί καθυστέρηση, ή έστω αδικαιολόγητη, στην εκδίκαση της αγωγής αν εγκριθεί η αίτηση, αφού τα συμφέροντα τόσο των διαδίκων και όσο και της δικαιοσύνης, εξυπηρετούνται με το να τεθούν όλα τα αναγκαία στοιχεία ενώπιον του Δικαστηρίου. Τέλος, σε σχέση με τους ισχυρισμούς της Ενάγουσας ότι δεν υπόγραψε οποιαδήποτε απόδειξη απαλλαγής, ότι ουδέποτε εξαργύρωσε επιταγές της ασφαλιστικής εταιρείας και την εισήγησή της ότι η κατ' ισχυρισμό απόδειξη απαλλαγής θα έπρεπε να επισυνάπτεται στην αίτηση για να μπορέσει να την επιθεωρήσει, σημειώνεται ότι η εξέταση των ισχυρισμών αυτών εκφεύγει της παρούσας αίτησης, με την οποία ουσιαστικά επιδιώκεται η τροποποίηση δικογράφου για να εισαχθούν ισχυρισμοί γεγονότων και δεν απαιτείται η απόδειξή τους στο στάδιο αυτό. Ούτε ο γενικός ισχυρισμός της Ενάγουσας ότι ο Εναγόμενος κωλύεται δια της συμπεριφοράς του να εγείρει την εν λόγω υπεράσπιση μπορεί να εξεταστεί στα πλαίσια της παρούσας αίτησης. Επαναλαμβάνεται ότι η ακροαματική διαδικασία στην παρούσα υπόθεση δεν έχει αρχίσει και και επομένως δεν διαπιστώνεται οποιοδήποτε ανυπέρβλητο εμπόδιο ή ανεπανόρθωτη ζημιά στα συμφέροντα της Ενάγουσας που να μην μπορεί να αντικατασταθεί με την έκδοση της κατάλληλης διαταγής ως προς τα έξοδα. Για τους πιο πάνω λόγους, η αίτηση εγκρίνεται και συνεπώς εκδίδεται Διάταγμα ως οι παράγραφοι 1(α) και 1(β) της αίτησης. Τροποποιημένη Υπεράσπιση να καταχωρηθεί εντός 10 ημερών από σήμερα. Τυχόν Απάντηση να καταχωρηθεί εντός 7 ημερών από την επίδοση της τροποποιημένης Υπεράσπισης. Όσον αφορά τα έξοδα, ο διάδικος που ζητά την τροποποίηση επωμίζεται τόσο τα έξοδα της αίτησης όσο και τα έξοδα που δημιουργούνται λόγω της τροποποίησης (thrown away) και συνεπώς τα έξοδα της παρούσας αίτησης καθώς, επίσης, και όσα έξοδα δημιουργηθούν ως αποτέλεσμα της τροποποίησης επιδικάζονται υπέρ της Ενάγουσας και εναντίον του Εναγόμενου, ως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή, μετά το πέρας της αγωγής, και εγκριθούν από το Δικαστήριο, οπόταν και θα είναι πληρωτέα. (Υπ.) .......... Χρ. Ε. Χατζηευτυχίου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Civil/Other Actions/Interim Αναφορά: Πολιτική Δικονομία - Αίτηση τροποποίησης Υπεράσπισης cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο