← Κύπρος

ΛΕΝΙΝ ΘΕΟΔΟΥΛΟΥ ν. Μάριος Γαβριηλίδης κ.α., Αρ. Αγωγής: 1094/14, 19/4/2018

ΛΕΝΙΝ ΘΕΟΔΟΥΛΟΥ ν. Μάριος Γαβριηλίδης κ.α., Αρ. Αγωγής: 1094/14, 19/4/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2018:A153 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Στ. Λουκίδου-Βασιλείου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1094/14 Μεταξύ: ΛΕΝΙΝ ΘΕΟΔΟΥΛΟΥ, από τη Λεμεσό Ενάγοντα και

  1. Μάριος Γαβριηλίδης, από τη Λεμεσό ΚΟΣΜΟΣ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΔΗΜΟΣΙΑ ΛΤΔ, από τη Λευκωσία Εναγομένων ------------- Αίτηση για διαγραφή της ένορκης αποκάλυψης εγγράφων και της έκθεσης υπεράσπισης του εναγόμενου 1 ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 19.04.2018 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για τον Αιτήτρια-Εναγόμενη 2: κα. Ερωτοκρίτου (για ν' ακούσει απόφαση κ. Κ. Σωτήρη) Για την Καθ'ου η Αίτηση-Εναγόμενο 1: κα. Τιμοθέου ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Πριν αναφερθώ στην υπό εξέταση αίτηση θεωρώ σκόπιμο να κάνω μία σύντομη αναφορά στο ιστορικό της παρούσας υπόθεσης. Ο ενάγοντας στις 19.1.2005 οδηγώντας το όχημα του ενεπλάκη σε τροχαίο δυστύχημα κατά το οποίο υπέστη σωματικές βλάβες και ζημιές. Για το εν λόγω δυστύχημα διόρισε δικηγόρο του τον εναγόμενο 1 ο οποίος στις 18.1.2007 καταχώρησε εκ μέρους του την αγωγή 294/2007 εναντίον του οδηγού του άλλου ενεχόμενου στο δυστύχημα οχήματος. Η εν λόγω αγωγή εκδικάσθηκε και το Δικαστήριο εξέδωσε προς όφελος του ενάγοντα απόφαση για το ποσό των €54.644 πλέον τόκους. O ενάγοντας με την καταχώρηση της αγωγής 294/2007 είχε υποχρέωση να δώσει την υπό του Νόμου προβλεπόμενη ειδοποίηση προς την ασφαλιστική εταιρεία, εναγόμενη 2 στην παρούσα υπόθεση, πράγμα το οποίο ως ισχυρίζεται η εναγόμενη 2 αυτός παρέλειψε να πράξει. Ένεκα της παράλειψης αυτής η εναγόμενη 2 δεν αναγνωρίζει οποιανδήποτε ευθύνη καταβολής αποζημίωσης προς τον ενάγοντα και για το λόγο αυτό, ενώ κλήθηκε, αρνήθηκε να καταβάλει στο ενάγοντα το πιο πάνω επιδικασθέν ποσό. Ο ενάγοντας με την παρούσα αγωγή καθιστά υπεύθυνο για την ισχυριζόμενη παράλειψη τον εναγόμενο 1 και απαιτεί εναντίον του απόφαση για τη ζημιά που έχει υποστεί. Διαζευκτικά απαιτεί πληρωμή του πιο πάνω ποσού από την εναγόμενη 2, επειδή ως ισχυρίζεται, ακόμα και αν ήθελε αποδειχθεί ότι δεν απεστάλη η προβλεπόμενη από το νόμο ειδοποίηση που ο εναγόμενος 1 ισχυρίζεται ότι απέστειλε προς την εναγόμενη 2, η τελευταία με την συμπεριφορά της παραιτήθηκε των οποιονδήποτε δικαιωμάτων της από την αναφερόμενη παράλειψη. Ο εναγόμενος 1 με την υπεράσπιση του ισχυρίζεται ότι απέστειλε την εκ του νόμου προβλεπόμενη ειδοποίηση προς την ασφαλιστική εταιρεία, εναγόμενη 2, ενώ η τελευταία με τη δική της υπεράσπιση αρνείται ότι της δόθηκε οποιαδήποτε ειδοποίηση και περαιτέρω ισχυρίζεται ότι με σχετική επιστολή ημερ. 1.12.2008 έθεσε υπόψη του εναγόμενου 1 ότι ένεκα της αναφερόμενης παράλειψης ουδεμία ευθύνη αναγνωρίζει για την καταβολή αποζημιώσεων προς το ενάγοντα. Στα πλαίσια των οδηγιών της αγωγής καταχωρήθηκε ένορκη αποκάλυψη εγγράφων εκ μέρους όλων των διαδίκων. Στα πλαίσια της ένορκης αυτής αποκάλυψης εγγράφων ο ενάγοντας στις 16.2.15, εφοδιάζοντας την εναγόμενη 2 και με αντίγραφο, αποκάλυψε ότι έχει στη κατοχή του την επιστολή ημερ. 24.1.2007 με την οποία ο εναγόμενος 1 έδωσε την προβλεπόμενη από το νόμο προειδοποίηση προς την εναγόμενη 2 για την καταχώρηση της ως άνω αγωγής 294/
  2. Επί της εν λόγω επιστολής αναγράφεται ότι αυτή αποστάλθηκε διπλοσυστημένη. Ο εναγόμενος 1 με τη δική του ένορκη αποκάλυψη εγγράφων ημερ.12.2.15 δηλώνει ότι δεν έχει στην κατοχή του οποιαδήποτε έγγραφα που σχετίζονται με την υπόθεση. Ακολούθως στις 2.3.15 η εναγόμενη 2 καταχώρησε δύο ξεχωριστές αιτήσεις εναντίον των εναγόμενων 1 και 2 αντίστοιχα με τις οποίες και ζήτησε βάσει της Δ.28 θ11 όπως αυτοί διαταχθούν να αποκαλύψουν ενόρκως κατά πόσο είναι ή ήταν στη κατοχή, έλεγχο ή εξουσία τους συγκεκριμένα έγγραφα μεταξύ των οποίων και η ταχυδρομική απόδειξη της αποστολής και παραλαβής της διπλοσυστημένης επιστολής ημερομηνίας 24.1.
  3. Στα πλαίσια της αίτησης που στρεφόταν εναντίον του εναγόμενου 1 στις 16.11.15 εκδόθηκε εκ συμφώνου Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο διατάχθηκε όπως προβεί στην ειδική ένορκη αποκάλυψη των ακόλουθων εγγράφων.

(1)Συστημένη επιστολή ημερ. 1ης Δεκεμβρίου, 2008 που εστάλη υπό των δικηγόρων Ανδρέας Π. Ερωτοκρίτου & Σία, επίσης και με τηλεομοιότυπο στον Εναγόμενον 1, ως δικηγόρου του Ενάγοντα στην αγωγή 294/07 Ε.Δ. Λεμεσού.
(2)Απόδειξη κατάθεσης ταχυδρομικού αντικειμένου του ταχυδρομείου για την αποστολήν επιστολής ημερ. 24/1/2007 υπό Μάριου Γαβριηλίδη προς Εναγομένους 2 που ενόρκως αποκαλύφθη εκ πλευράς του Ενάγοντα με την ένορκον αποκάλυψιν εγγράφων ημερ. 16/2/2015.
(3)Απόδειξη ταχυδρομείου για την παραλαβή από τους Εναγόμενους 2 συστημένου αντικειμένου της επιστολής ημερ. 24/1/2007, που ενόρκως απεκαλύφθη εκ πλευράς του Ενάγοντα με την ένορκον αποκάλυψιν εγγράφων ημερ. 16/2/2015.
(4)Επιστολή ημερ. 17/12/03 που οι δικηγόροι Χρ. Χ"Λοίζου ΔΕΠΕ, απηύθυναν στον Εναγόμενο
  1. Στα πλαίσια του προαναφερόμενου Διατάγματος ημερ.16.11.15 ο εναγόμενος 1 καταχώρησε την ένορκη δήλωση ημερομηνίας 2.2.2016 στην οποία μεταξύ και άλλων αναφέρει ότι απέστειλε στην εναγόμενη 2 την προβλεπόμενη από το νόμο ειδοποίηση. Αναφορικά με την απόδειξη του ταχυδρομείου για την αποστολή της αναφερόμενης ειδοποίησης ισχυρίζεσαι για διάφορους λόγους ότι την έχει απωλέσει. Περαιτέρω αρνείται ότι έλαβε επιστολή με την οποία η εναγόμενη 2 του γνωστοποίησε την μη αποδοχή εκ μέρους της οποιασδήποτε ευθύνης για την καταβολή αποζημίωσης προς τον ενάγοντα. Η εναγόμενη 2 με την υπό εξέταση αίτηση ζητά την διαγραφή της ως άνω ένορκης δήλωσης του εναγόμενου 1, ημερ.2.2.2016, ως παράτυπης και αντικανονικής. Περαιτέρω και ως επακόλουθο της μη συμμόρφωσης του εναγόμενου 1 με το Διάταγμα του Δικαστηρίου ημερ.16.11.15 ζητά τη διαγραφή της έκθεσης υπεράσπισης του. Η αίτηση βασίζεται στους Περί Πολιτικής Δικονομίας Κανονισμούς Δ.28 Θ. 1, 2, 12, 13 και Δ.48 Θ.1-
  2. Στην αίτηση καταχωρήθηκε ένσταση εκ μέρους του εναγόμενου
  3. Με αυτή μεταξύ άλλων προβάλλεται ότι η αίτηση στερείται νομικού αλλά και ουσιαστικού ερείσματος καθώς δεν συνοδεύεται από ένορκη δήλωση με αποτέλεσμα να μην εμφαίνοντα τα γεγονότα που την υποστηρίζουν. Κατά την ακρόαση της αίτησης οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των δύο πλευρών με τις γραπτές αγορεύσεις τους υποστήριξαν τις εκατέρωθεν θέσεις των πελατών τους. Η ευπαίδευτη συνήγορος της αιτήτριας κα. Ερωτοκρίτου με την γραπτή αγόρευση της πρόβαλε κατ΄ αρχήν ότι στην υπό εξέταση αίτηση δεν υπάρχει νομότυπα καταχωρημένη ένσταση εκ μέρους του εναγόμενου
  4. Συγκεκριμένα αναφερόμενη στην ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου ημερ. 19.6.17, με την οποία εγκρίθηκε σχετικό αίτημα του εναγόμενου 1, για την εκ μέρους του καταχώρηση εκ νέου ένστασης, υποστήριξε ότι ο εναγόμενος 1 ουδέποτε καταχώρησε εκ νέου ένσταση ως οι οδηγίες του Δικαστηρίου. Σημειώνεται ότι η θέση αυτή της κας Ερωτοκρίτου προβλήθηκε για πρώτη φορά στο στάδιο των αγορεύσεων και ουδέποτε προηγουμένως. Σε κάθε περίπτωση όμως όπως προκύπτει από το φάκελο του Δικαστηρίου, ο εναγόμενος 1 στις 4.7.2017 σύμφωνα με τις οδηγίες του Δικαστηρίου, καταχώρησε εκ νέου ένσταση στη παρούσα αίτηση . Επί της ουσίας της υπό κρίση αίτησης η κα Ερωτοκρίτου υποστηρίζει ότι η επίδικη ένορκη δήλωση του εναγόμενου 1 ημερ.2.2.16, δεν συνιστά ένορκη δήλωση αποκάλυψης εγγράφων. Κατ΄ επέκταση τούτου δεν υπάρχει ούτε και συμμόρφωση του εναγόμενου 1 με τη σχετική διαταγή του Δικαστηρίου ημερ.16.11.15 και συνεπώς επιβάλλεται όπως διαταχθεί η διαγραφή της υπεράσπισης του . Στο υπόλοιπο μέρος της γραπτής αγόρευσης της κας Ερωτοκρίτου γίνεται εκτενής αναφορά σε γεγονότα και υποβάλλονται διάφορες εισηγήσεις που αποτελούν ζητήματα για τα οποία, όπως το Δικαστήριο έχει ήδη υπογραμμίσει και σε προηγούμενες ενδιάμεσες αποφάσεις του, το παρόν στάδιο δεν είναι το κατάλληλο για να εξεταστούν αφού κάτι τέτοιο θα ισοδυναμούσε με αξιολόγηση της μαρτυρίας. Η ευπαίδευτη συνήγορος του εναγόμενου 1 με την δική της γραπτή αγόρευση μεταξύ άλλων εισηγείται ότι η αμέλεια του εναγόμενου να προβεί στην ενδεδειγμένη ένορκη δήλωση αποκάλυψης εγγράφων δεν καταδεικνύει εκ μέρους του διάθεση κωλυσιεργίας και καταστρατήγησης της ορθής απονομής της δικαιοσύνης. Από το σώμα της υπό κρίση αίτησης προκύπτει ότι ζητείται η διαγραφή της επίδικης ένορκης δήλωσης αποκάλυψης εγγράφων του εναγόμενου 1 ως παράτυπης και αντικανονικής χωρίς να συναντάται το πραγματικό υπόβαθρο της σε οποιανδήποτε υποστηρικτική ένορκη δήλωση. Παράλληλα όμως όπως διαπιστώνεται μέσα από την ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την ένσταση του εναγόμενου 1 είναι αποδεκτό ότι η επίδικη ένορκη δήλωση αποκάλυψης εγγράφων δεν έγινε σύμφωνα με τον ενδεδειγμένο τύπο. Κρίνεται συνεπώς ότι τα δεδομένα αυτά επιτρέπουν στο Δικαστήριο να προχωρήσει στην εξέταση της ουσίας της αίτησης και των αιτούμενων θεραπειών. Στην προκειμένη περίπτωση ο ενάγοντας διατάχθηκε, βάσει των προνοιών της Δ.28 Θ11, να αποκαλύψει ενόρκως κατά πόσο είναι ή ήταν σε κάποιο στάδιο στην κατοχή, έλεγχο και εξουσία του τα έγγραφα που καθορίζονται ειδικά στο Διάταγμα του Δικαστηρίου ημερ. 16.11.
  5. Η Δ.28 Θ11 προβλέπει ότι στη κατάλληλη περίπτωση μπορεί ένας διάδικος να διαταχθεί να δηλώσει ενόρκως κατά πόσο οποιοδήποτε ειδικό έγγραφο ή έγγραφα είναι ή ήταν καθ΄ οιονδήποτε χρόνο στην κατοχή, φύλαξη ή τον έλεγχο του. Είναι δε σαφές από το λεκτικό του εν λόγω θεσμού αλλά και ως λογική απόρροια, ότι ο ενόρκως δηλών οφείλει να αναφέρει πότε τα αποξενώθηκε και τι απέγινε με αυτά στην περίπτωση που τα συγκεκριμένα έγγραφα δεν είναι αλλά ήταν σε κάποιον στάδιο στη κατοχή, τον έλεγχο ή την εξουσία του. Θα πρέπει επίσης να σημειωθεί ότι η υποχρέωση αυτή ενός διαδίκου επιβάλλεται ακόμα και στην περίπτωση της γενικής αποκάλυψης εγγράφων σύμφωνα με τη Δ.28 Θ
  6. Έχοντας συνεπώς υπόψη τα πιο πάνω και εξετάζοντας το περιεχόμενο της επίδικης ένορκης δήλωσης ημερ. 2.2.16 που καταχώρησε ο εναγόμενος 1 στα πλαίσια της ως άνω διαταγής του Δικαστηρίου, διαπιστώνεται ότι η ένορκη αυτή δήλωση ουδόλως συνάδει με τον ενδεδειγμένο τύπο της ειδικής ένορκης αποκάλυψης εγγράφων που προνοούν οι θεσμοί. Αντίθετα υπέχει την μορφή έκθεσης υπεράσπισης στην οποία περιλαμβάνονται διάφορες θέσεις και ισχυρισμοί σε σχέση με τα επίδικα θέματα της υπόθεσης. Κρίνω δε στο σημείο αυτό σκόπιμο να υπογραμμίσω ότι, ο εναγόμενος 1 σε προηγηθείσα αίτηση του (ημερ. 23.12.16) με την οποία μεταξύ άλλων ζητούσε άδεια του Δικαστηρίου να του επιτραπεί να καταχωρήσει νέα ένορκη αποκάλυψη εγγράφων εις αντικατάσταση της επίδικης ένορκης δήλωσης ημερ.2.2.16, ισχυρίζεται ότι εκ λάθους σε αυτή επαναλαμβάνει τη θέση του όπως έχει καταγραφεί στην έκθεση υπεράσπισης του και αποδέχεται ότι ένεκα τούτου η ένορκη αυτή δήλωση δεν συνάδει με τον ενδεδειγμένο τύπο που επιβάλλουν οι θεσμοί. Ως αποτέλεσμα των πιο πάνω κρίνω συνεπώς ότι επιβάλλεται όπως διαταχθεί και συνεπώς διατάσσεται η διαγραφή της ένορκης δήλωσης του εναγόμενου 1 ημερ. 2.2.16 ως παράτυπης και αντικανονικής και μη σύμφωνης με το Διάταγμα του Δικαστηρίου ημερ. 16.11.
  7. Με δεδομένη πλέον τη διαταγή του Δικαστηρίου για τη διαγραφή της επίδικης ένορκης αποκάλυψης εγγράφων παραμένει να εξεταστεί στη συνέχεια το αίτημα της εναγόμενης 2 για τη διαγραφή της έκθεσης υπεράσπισης του εναγόμενου
  8. Το υπό κρίση αίτημα εδράζεται στη Δ.28 θ.12, που προνοεί ότι ο διάδικος ο οποίος δεν έχει συμμορφωθεί με διάταγμα του Δικαστηρίου για αποκάλυψη και επιθεώρηση εγγράφων υπόκειται, μεταξύ άλλων και σε απόρριψη της αγωγής του αν είναι ενάγοντας ή διαγραφή της υπεράσπισης του αν είναι εναγόμενος. Το Δικαστήριο έχει διακριτική ευχέρεια κατά πόσο θα εγκρίνει αίτημα για ένα τόσο δραστικό μέτρο όπως η διαγραφή υπερασπίσεως, για τον προαναφερόμενο λόγο. Η Δ.28 Θ. 12 αντιστοιχεί στη παλιά Αγγλική Δ.31, Θ. 21, η οποία επεξηγείτε στο Annual Practice του 1960 στις σελ. 726 και
  9. Από την Αγγλική νομολογία είναι προφανές ότι διαγραφή δικογράφου ενός διαδίκου δεν διατάσσεται εκτός αν πεισθεί το Δικαστήριο ότι ο διάδικος αυτός προσπαθεί να αποφύγει δίκαιη αποκάλυψη εκ μέρους του. Όταν ένας εναγόμενος δεν προβεί σε αποκάλυψη, παρά τις αναβολές που δίδονται με σκοπό να του δοθεί χρόνος για την αποκάλυψη, το Δικαστήριο δικαιολογείται να διατάξει τη διαγραφή της υπεράσπισης αν ικανοποιηθεί ότι η παράλειψη αποκάλυψης είναι εσκεμμένη και συνεχιζόμενη (βλ. Fisher v. Hughes
(1877)25 W.R. 528, Haigh v. Haigh
(1885)31 Ch.D.478, Gibson v. Sykes
(1884)28 S.J. 533, Farden v. Richter
(1889)23 Q.B.D. 124). Διάταγμα διαγραφής της υπεράσπισης εκδίδεται γενικά μόνο όπου υπάρχει εσκεμμένη και συνεχής άρνηση του διαδίκου που διατάχθηκε να προβεί σε αποκάλυψη ή όπου η παράλειψη συμμόρφωσης με το διάταγμα του Δικαστηρίου έχει καταστήσει αδύνατη τη δίκαιη εκδίκαση της αγωγής (βλ. Danvillier v. Myers
(1883)W.N.58 C.A., Republic of Liberia v. Roye
(1876)1 App. Cas. 139). Στην προκειμένη περίπτωση από το ιστορικό της υπόθεσης σύμφωνα με το περιεχόμενο του φακέλου του Δικαστηρίου καθώς και των όσων έχουν τεθεί ενώπιον μου δεν διαφαίνεται οποιαδήποτε συνειδητή προσπάθεια του εναγόμενου 1 να αποφύγει την ένορκη αποκάλυψη εγγράφων. Διαπιστώνεται κατ΄ αρχήν ότι ο Διάταγμα δυνάμει του οποίου ο εναγόμενος 1 διατάχθηκε να προβεί στην αναφερόμενη ειδική ένορκη αποκάλυψη εγγράφων εκδόθηκε εκ συμφώνου. Ακολούθως στα πλαίσια του Διατάγματος αυτού καταχώρησε την επίδικη ένορκη δήλωση η οποία όμως ως περιγράφεται πιο πάνω δεν έγινε με τον ενδεδειγμένο τύπο που προνοούν οι θεσμοί. Αντιλαμβανόμενος στη συνέχεια την αντικανονικότητα της ένορκης αυτής δήλωσης του ο εναγόμενος 1 με την αίτηση του ημερ. 23.12.16 αποτάθηκε στο Δικαστήριο και ζήτησε μεταξύ και άλλων την αντικατάσταση της, αίτημα το οποίο απορρίφθηκε για τους λόγους που εξηγούνται στην ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου ημερ.19.6.
  1. Κρίνω ότι αυτά τα δεδομένα δεν εντάσσουν την παρούσα υπόθεση στις περιπτώσεις εκείνες που το Δικαστήριο θα πρέπει να διατάξει χωρίς άλλο την διαγραφή της έκθεσης υπεράσπισης του εναγόμενου 1 ένεκα παράλειψης του να συμμορφωθεί με το Διάταγμα του Δικαστηρίου. Στη βάση συνεπώς όλων των πιο πάνω, ασκώντας τη διακριτική μου ευχέρεια με σκοπό και την ταυτόχρονη διασφάλιση του δικαιώματος της αιτήτριας- εναγόμενης 2 να τύχει της ενδεδειγμένης και δίκαιης αποκάλυψης των εγγράφων που ειδικά αναφέρονται στο προαναφερόμενο Διάταγμα του Δικαστηρίου, έχοντας προς τούτο υπόψη και τους δικογραφημένους ισχυρισμούς των διαδίκων, θεωρώ ορθό όπως εκδώσω το αιτούμενο διάταγμα διαγραφής της έκθεσης υπεράσπισης του εναγόμενου 1 υπό όρους. Συνακόλουθα των πιο πάνω εκδίδονται τα πιο κάτω διατάγματα: Α. Διάταγμα διαγραφής της ένορκης δήλωσης του εναγόμενου 1, ημερομηνίας 02.02.
  2. Β. Διάταγμα διαγραφής της έκθεσης υπεράσπισης του εναγόμενου 1, εκτός εάν αυτός εντός 30 ημερών από τη σύνταξη του διατάγματος καταχωρήσει την ειδική ένορκη δήλωση αποκάλυψης εγγράφων σύμφωνα με το Διάταγμα του Δικαστηρίου ημερ. 16.11.
  3. Τα έξοδα της Αίτησης επιδικάζονται υπέρ της αιτήτριας-εναγόμενης 2, και εναντίον του καθ' ου η αίτηση-εναγόμενου 1, όπως αυτά θα υπολογισθούν από τον πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο στο τέλος της διαδικασίας. (Υπ.) ................ Στ. Λουκίδου-Βασιλείου, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΝ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ Subject: Civil/Other action/Interim (Αναφορά: Πολιτική - Παραμερισμός ένορκης αποκάλυψης εγγράφων). cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.