← Κύπρος

LANURIA LIMITED ν. UTTERLAN LIMITED κ.α., Αρ. Αγωγής: 2176/16, 17/4/2018

LANURIA LIMITED ν. UTTERLAN LIMITED κ.α., Αρ. Αγωγής: 2176/16, 17/4/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2018:A139 Αρ. Αγωγής: 2176/16 Μεταξύ: LANURIA LIMITED , από τη Λεμεσό Ενάγουσας και

  1. UTTERLAN LIMITED, από τη Λεμεσό
  2. SERGEY SHISHKAREV, από τη Ρωσία Εναγομένων Αίτηση ημερ. 7/7/2017 υπό Olga Shishkareva - αιτήτριας για παραμερισμό συντηρητικού διατάγματος. Ημερομηνία: 17 Απριλίου 2018 Για εναγόμενους 1 και 2 - αιτητές: κος Άγγελος Παφίτης Για τους ενάγοντες - καθ' ων η αίτηση : κος Σωτήρης Πίττας ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Η ενάγουσα με την παρούσα αγωγή της, αιτείται απόφαση εναντίον των εναγομένων για το ποσό των $20.000.000,00 που κατ' ισχυρισμό αντιπροσωπεύει το οφειλόμενο υπόλοιπο, συμφωνηθείσας πώλησης μετοχών της κυπριακής εταιρείας Deloports Ltd. Όπως αναφέρεται στην έκθεση απαίτησης, η ενάγουσα που είναι κυπριακή εταιρεία, ήταν νόμιμη ιδιοκτήτρια 7,524 μετοχών με ονομαστική αξία €1,00 εκάστη (οι πωληθείσες μετοχές), οι οποίες αποτελούσαν το 10% του εκδομένου κεφαλαίου της Κυπριακής εταιρείας Deloports Ltd. Ο εναγόμενος 2 είναι Ρώσος πολίτης και μοναδικός ιδιοκτήτης και μέτοχος της εναγομένης 1, η οποία προηγουμένως μέσω της εταιρείας Maxria Ltd έλεγχε το υπόλοιπο 90% της εταιρείας Deloports Ltd. Θα παραθέσω στην συνέχεια το ιστορικό της διαφοράς των διαδίκων που οδήγησε στην παρούσα αγωγή αλλά και σε αρκετές άλλες δικαστικές διαδικασίες ώστε να γίνουν κατανοητά τα επίδικα θέματα της παρούσας αίτησης. Το ιστορικό της παρούσας υπόθεσης Αναφέρεται στην έκθεση απαίτησης ότι δυνάμει της πιο πάνω συμφωνίας ημ. 22.6.2015 μεταξύ της ενάγουσας και της εναγομένης 1, η ενάγουσα πώλησε στην εναγομένη 1, τις πιο πάνω μετοχές της στην εταιρεία Deloports Ltd, με τίμημα το ποσόν των $40.000.000,
  3. Συμφωνήθηκε όπως το εν λόγω ποσόν πληρωθεί σε τρεις δόσεις ήτοι αρχικά $20.000.000, $10.000.000 πριν τις 15.6.2016 και $10.000.000 πριν τις 15.6.
  4. Ο εναγόμενος 2 συμφώνησε να υπογράψει σύμβαση εγγύησης προς όφελος της ενάγουσας για τα πιο πάνω ποσά, με αντάλλαγμα η ενάγουσα να συμφωνήσει στην πώληση και μεταβίβαση των εν λόγω μετοχών στην εναγομένη
  5. Στις 3.7.2015, η εναγομένη 1 πλήρωσε προς την ενάγουσα το ποσό των $20.000.000,00 που αντιπροσώπευε την 1η δόση. Στις 6.7.2015 έλαβε χώρα η ολοκλήρωση της συμφωνίας αγοραπωλησίας και μεταβίβασης των μετοχών. Όμως κατά παράβαση των όρων της πιο πάνω συμφωνίας, η εναγομένη 1 παρέλειψε να καταβάλει στην ενάγουσα το ποσό των $10.000,00 που αποτελούσε την δεύτερη δόση. Η ενάγουσα απέστειλε ειδοποίηση απαίτησης στην εναγομένη 1, όμως η εναγομένη 1 αρνήθηκε να συμμορφωθεί. Η ειδοποίηση απαίτησης πληρωμής του ποσού στάλθηκε και προς τον εναγόμενο 2, δυνάμει των όρων της σύμβασης εγγύησης. Στις 17.5.2016 η εναγομένη 1 καταχώρισε στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού την αγωγή 1388/16 (η πρώτη αγωγή) με την οποία αμφισβητεί την συμφωνία αγοραπωλησίας των μετοχών. Όμως σύμφωνα με την έκθεση απαίτησης στην παρούσα αγωγή, η πρώτη αγωγή καταχωρήθηκε από την εναγομένη 1 σε μια προσπάθεια αμφισβήτησης των υποχρεώσεων της και πληρωμής των δόσεων, δυνάμει της συμφωνίας αγοραπωλησίας μετοχών. Καταχωρήθηκε επίσης η αγωγή 1395/16 (η δεύτερη αγωγή) από την σύζυγο του εναγομένου 2 Olga Shishkareva - αιτήτρια στην παρούσα- με την οποία αμφισβητείται η εγκυρότητα της σύμβασης εγγύησης. Ούτε και η 3η δόση έχει πληρωθεί από τους εναγόμενους παρά την παραλαβή από αυτούς γραπτών ειδοποιήσεων δυνάμει της σύμβασης αγοραπωλησίας μετοχών. Ως εκ τούτου, η ενάγουσα καταχώρησε την παρούσα αγωγή με την οποία ζητά από τους δύο εναγομένους, το ποσόν των $20.000.000,00 ως υπόλοιπο οφειλόμενο για την πώληση των ως άνω μετοχών και/ή ως αποζημιώσεις για παράβαση σύμβασης. Ταυτόχρονα με την καταχώριση της παρούσας αγωγής, η ενάγουσα καταχώρισε μονομερή αίτηση με σκοπό την παγοποίηση των περιουσιακών στοιχείων του εναγομένου 2, καθώς επίσης και την αποκάλυψη πληροφοριών προς υποβοήθηση των διαταγμάτων παγοποίησης για τη διασφάλιση της εκτέλεσης απόφασης που δυνατό να εκδοθεί στην αγωγή. Μετά από μονομερή ακρόαση της εν λόγω αίτησης, το Δικαστήριο εξέδωσε διατάγματα ως η παράγραφος Α του αιτητικού. Συγκεκριμένα, απαγορεύτηκε στον εναγόμενο 2 η μεταφορά εκτός Κύπρου και η αποξένωση οποιουδήποτε περιουσιακού του στοιχείου μέχρι και του ποσού των $21.500.000,
  6. Επιπλέον, απαγορεύτηκε η αποξένωση και επιβάρυνση των περιουσιακών του στοιχείων στο εξωτερικό, συμπεριλαμβανομένων και των μετοχών και συμφερόντων του σε συγκεκριμένες εταιρείες. Στη συνέχεια και μετά από αίτημα του εναγομένου 2, το προσωρινό διάταγμα τροποποιήθηκε, έτσι ώστε ο περιορισμός του ποσού μέχρι τα $21.500.000,00 να ισχύει και για τα εκτός Κύπρου περιουσιακά του στοιχεία. Μετά από ακρόαση της πιο πάνω αίτησης, το Δικαστήριο στις 18.10.2016 οριστικοποίησε το ήδη εκδοθέν διάταγμα και επιπλέον εξέδωσε τα υπόλοιπα διατάγματα στη μονομερή αίτηση υπό παραγράφους Β, Δ

(1), (α), (β), (γ) και Ε. Τα εν λόγω διατάγματα, αφορούν κυρίως την απαγόρευση αλλοίωσης οποιουδήποτε στοιχείου σε σχέση με συγκεκριμένες μετοχές καθώς και την αποκάλυψη των ιδιοκτητών συγκεκριμένων κυπριακών εταιρειών, με τις οποίες σχετίζονται οι εναγόμενοι. Ειδικότερα, δυνάμει των προνοιών της παραγράφου Α των διαταγμάτων, δεσμεύτηκαν μεταξύ άλλων τα περιουσιακά στοιχεία του εναγόμενου 2, που περιλαμβάνουν 25.000 Κυπριακά Χρεόγραφα (Cyprus Government Bonds) ονομαστικής αξίας εξ €100,00 έκαστον συνολικής αξίας ποσού €2.500.000 που εκδόθηκαν και/ή κατέχονται επ' ονόματι της αιτήτριας Olga Shishkareva καθώς και το συμφέρον ή τα περιουσιακά δικαιώματα του εναγόμενου 2 επί της έπαυλης υπ' αριθμό 64 (Villa No 64) στο Amathusia Coastal Heights στην Λεμεσό, που είναι επ' ονόματι της αιτήτριας Olga Shishkareva. Σύμφωνα με την ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου, τα διατάγματα είναι τύπου Chabra με την έννοια ότι αφορούν μεταξύ άλλων και σε περιουσιακά στοιχεία της συζύγου του εναγομένου 2, αιτήτριας στην παρούσα που δεν είναι διάδικος στην αγωγή. Κρίθηκε από το Δικαστήριο όμως ότι τα περιουσιακά αυτά στοιχεία, ανήκουν στον εναγόμενο 2 και ελέγχονται από αυτόν, και ότι ο εναγόμενος 2 έχει έννομο συμφέρον και ιδιοκτησιακά δικαιώματα σε αυτά, παρότι η εν λόγω περιουσία είναι επ' ονόματι της αιτήτριας. Με την πιο πάνω ενδιάμεση απόφαση του ημ. 18/10/2016, το Δικαστήριο στηριζόμενο μεταξύ άλλων στο γεγονός ότι η αιτήτρια δεν είχε παρέμβει στη διαδικασία και δεν ζήτησε εξαίρεση των περιουσιακών της στοιχείων από την εμβέλεια του διατάγματος, έκρινε ότι δικαιολογείται η έκδοση διαταγμάτων τύπου Chabra για την δέσμευση των περιουσιακών της στοιχείων, προς ικανοποίηση τελικής απόφασης που τυχόν θα εκδοθεί εναντίον του εναγομένου
  1. Κρίθηκε περαιτέρω ότι η επίδικη δεσμευθείσα περιουσία της αιτήτριας, ελέγχεται στον αναγκαίο βαθμό από τον εναγόμενο
  2. Όμως παράλληλα με την απόφασή του, το Δικαστήριο αναγνώρισε το δικαίωμα της αιτήτριας να απευθυνθεί μεταγενέστερα στο Δικαστήριο ούτως ώστε να ζητήσει την εξαίρεση της εν λόγω περιουσίας από την εμβέλεια του διατάγματος. Ακολούθησε καταχώρηση άλλης αίτησης ημερ. 2.8.2016 με την οποία οι εναγόμενοι 1 και 2 αιτήθηκαν την απόρριψη της αγωγής λόγω κατάχρησης της διαδικασίας. Διαζευκτικά, επιζητείτο διάταγμα αναστολής της διαδικασίας στην παρούσα αγωγή. Υποστηρίχθηκε ότι η παρούσα αγωγή θα μπορούσε να ενταχθεί ως ανταπαίτηση στις αγωγές των εναγομένων και ιδιαίτερα της πρώτη αγωγή 1388/1 της εναγομένης
  3. Ως εκ τούτου, η καταχώρηση της συνιστά κατάχρηση της διαδικασίας. Σύμφωνα με τους εναγομένους 1 & 2, η παρούσα αγωγή άπτεται των ιδίων θεμάτων με την πρώτη αγωγή 1388/16 που καταχώρισε η εναγομένη στην παρούσα. Τα επίδικα θέματα είναι στην ουσία τα ίδια και αφορούν την συμφωνία αγοραπωλησίας μετοχών ημερ. 22.6.2015 μεταξύ της ενάγουσας και της εναγομένης
  4. Υπάρχει δηλαδή ταύτιση των επιδίκων θεμάτων και του πραγματικού υποβάθρου των δύο αγωγών. Η πιο πάνω αίτηση, απορρίφθηκε μετά από ακρόαση με ενδιάμεση απόφαση μου ημ. 31 Οκτωβρίου
  5. Έκρινα ότι στην προκειμένη περίπτωση, η καταχώρηση της παρούσας αγωγής και η επιδίωξη ενδιάμεσης θεραπείας από την ενάγουσα δεν έχει αποδειχθεί πως θα μπορούσε χωρίς άλλο να προξενήσει πίεση στους εναγομένους, σε βαθμό που να ισοδυναμεί με κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας. Αυτό που έπραξε η ενάγουσα ήταν η προσπάθεια εξασφάλισης των συμφερόντων της με τα ένδικα μέσα που διέθετε την συγκεκριμένη στιγμή. Υπό τας περιστάσεις δεν εντοπίστηκε κανένα στοιχείο πίεσης εναντίον των εναγομένων ή κατάχρησης των δικαστικών διαδικασιών εκ μέρους της ενάγουσας. Στο μεταξύ, σε προγενέστερο στάδιο στις 7/6/2017, αδελφή Δικαστής εξέδωσε μετά από ακρόαση διάταγμα με την οποίο έδωσε άδεια στην Olga Shishkareva για παρέμβαση στην παρούσα αγωγή, μόνον όσον αφορά τα συντηρητικά διατάγματα, λόγω του ότι τα ως άνω διατάγματα επηρέαζαν την περιουσία της αιτήτριας. Στην πιο πάνω άδεια παρέμβασης, το Δικαστήριο έδωσε οδηγίες για καταχώρηση εντός 15 ημερών, αίτησης παραμερισμού των επίδικων διαταγμάτων. Η παρούσα αίτηση και ένσταση Στα πλαίσια αυτά, η αιτήτρια καταχώρησε στις 7/7/2017 την παρούσα αίτηση με την οποία ζητά τον παραμερισμό των επίδικων διαταγμάτων. Είναι η θέση της αιτήτριας ότι ενόψει του ότι επηρεάζονται τα δικαιώματα της χωρίς να είναι διάδικος στην παρούσα αγωγή, καθίσταται επιτακτική ανάγκη παραμερισμού του διατάγματος ή τουλάχιστον τροποποίησης έτσι ώστε να εξαιρούνται από αυτό, τα περιουσιακά της στοιχεία. Η αίτηση στηρίζεται μεταξύ άλλων στην Δ.48 Θ.8
(4)και συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση της Μαίρης Τερψοπούλου, δικηγόρου στο γραφείο των συνηγόρων της αιτήτριας. Η ενάγουσα - καθ' ης η αίτηση καταχώρησε ειδοποίηση ένστασης, αρνούμενη την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. Υποστηρίχθηκε μεταξύ άλλων ότι η αιτήτρια δεσμεύεται από το περιεχόμενο της ενδιάμεσης απόφασης ημερ. 18/10/2016 με την οποία οριστικοποιήθηκαν τα ενδιάμεσα διατάγματα. Η εν λόγω απόφαση, περιέχει ευρήματα ότι τα δεσμευθέντα περιουσιακά στοιχεία που είναι εγγεγραμμένα και/ή κατέχονται από την αιτήτρια, είτε ανήκουν δικαιωματικά στον εναγόμενο 2, είτε ουσιαστικά ελέγχονται από αυτόν. Αγορεύσεις Αμφότεροι οι συνήγοροι αγόρευσαν ενώπιον του Δικαστηρίου, τόσον προφορικά όσον και με γραπτές αγορεύσεις, υποστηρίζοντας τις εκατέρωθεν θέσεις τους. Θα παραθέσω στην συνέχεια σύνοψη των θέσεων των διαδίκων όπως προκύπτουν από τις πιο πάνω εμπεριστατωμένες αγορεύσεις των συνηγόρων, αλλά και την αίτηση και ένσταση αντίστοιχα, προκειμένου να γίνουν αντιληπτά τα επίδικα θέματα της παρούσας. Η θέση της αιτήτριας - Olga Shishkareva Η αιτήτρια στηρίζει την αίτηση της στην Δ.48 Θ.8
(4)των Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας, η οποία δίδει εξουσία στο Δικαστήριο να παραμερίσει εκδοθέν διάταγμα μετά από αίτηση προσώπου που δεν είναι διάδικος στην αγωγή. Ο συνήγορος της αιτήτριας στην αγόρευση του, με παραπομπή σε νομολογία που ερμηνεύει την πιο πάνω διάταξη, ισχυρίστηκε ότι έχουν αποδειχθεί όλες οι προϋποθέσεις για παραμερισμό των συντηρητικών διαταγμάτων. Απέρριψε στην συνέχεια τον λόγο ένστασης της ενάγουσας ότι η αιτήτρια κωλύεται να υποβάλει την παρούσα αίτηση ή ότι η δεσμεύεται στο πιο πάνω θέμα από το περιεχόμενο της απόφασης οριστικοποίησης των διαταγμάτων ημ. 18/10/
  1. Ισχυρίστηκε ότι δυνάμει πάγιας νομολογίας, η αιτήτρια έχει δικαίωμα να αιτηθεί τον παραμερισμό ή την τροποποίηση του διατάγματος, το οποίο επηρεάζει τα δικαιώματά της. Γίνεται παραδεκτό από τον συνήγορο ότι στην εν λόγω απόφαση, υπάρχει αναφορά στην σελίδα 45 ότι το Δικαστήριο έχει δικαιοδοσία να εκδώσει διατάγματα που αφορούν περιουσιακά στοιχεία που κατέχονται από τρίτα πρόσωπα, δεδομένου ότι τέθηκε ενώπιον του επαρκής μαρτυρία ότι τα εν λόγω περιουσιακά στοιχεία ανήκουν και/ή ελέγχονται από τον εναγόμενο
  2. Επιπλέον, το Δικαστήριο καταλήγει ότι τα περιουσιακά στοιχεία που καλύπτονται από το διάταγμα, ανήκουν και ελέγχονται από τον εναγόμενο
  3. Το Δικαστήριο συνεχίζει, αναφέροντας ότι κανένας δεν έχει αιτηθεί εξαίρεση των εν λόγω περιουσιακών στοιχείων από το διάταγμα ενώ η αιτήτρια με την αίτησή της ημ. 2/9/2016 για παρέμβαση δεν εγείρει οποιοδήποτε θέμα το οποίο να αφορά την εμβέλεια των διαταγμάτων. Ο συνήγορος ισχυρίστηκε όμως ότι η αιτήτρια με αίτηση της ημ. 2/9/2016, ζητούσε την άδεια του Δικαστηρίου για να παρέμβει στην παρούσα αγωγή με σκοπό να καταχωρήσει αίτηση για παραμερισμό της μέχρι την εκδίκαση της αγωγής 1395/
  4. Με την εν λόγω αίτηση, η αιτήτρια ανέφερε ότι σε περίπτωση παρέμβασής της θα αιτείτο και την αναστολή όλων των διαδικασιών που ακολούθησαν την καταχώρηση της παρούσας αγωγής. Όμως η αίτηση ημ. 2/9/2016 αποσύρθηκε από την αιτήτρια στις 17/2/2017 καθώς είχε στο μεταξύ εκδοθεί στα πλαίσια της αγωγής 1395/16, διάταγμα για αναστολή της μέχρι την εκδίκαση της παρούσας αγωγής. Κατά τον συνήγορο, δεν αναφέρεται στην ένορκη δήλωση της ένστασης ότι εναντίον της εν λόγω απόφασης, καταχωρήθηκε έφεση από την αιτήτρια και αντέφεση από την ίδια την καθ' ης η αίτηση. Επί της ουσίας, η αιτήτρια απορρίπτει την θέση ότι ο εναγόμενος 2 έχει ιδιοκτησιακά δικαιώματα στην δεσμευθείσα με το διάταγμα περιουσία της. Ο συνήγορος ισχυρίστηκε επί του προκειμένου ότι σύμφωνα με νομικές γνωματεύσεις που επισυνάπτονται στην ένορκη δήλωση της αίτησης, στο ρωσικό δίκαιο η προσωπική περιουσία του κάθε ενός από τους συζύγους διαφέρει από την κοινή συζυγική περιουσία. Κάθε σύζυγος είναι υπεύθυνος για τα δικά του προσωπικά χρέη και η είσπραξη - εκτέλεση μπορεί να γίνει στην προσωπική περιουσία του οφειλέτη. Όταν τέτοια περιουσία δεν είναι αρκετή, τότε ο πιστωτής δύναται να προχωρήσει με εκτέλεση στο μερίδιο του/της συζύγου του οφειλέτη στην κοινή περιουσία και/ή να αιτηθεί διαχωρισμό του μεριδίου αλλά δεν μπορεί να γίνει εκτέλεση στην κοινή περιουσία πριν τον διαχωρισμό της. Στην παρούσα περίπτωση, η περιουσία που δεσμεύτηκε με το διάταγμα είναι κοινή και επομένως, σύμφωνα με τις πιο πάνω γνωματεύσεις, δεν μπορεί να δεσμευθεί με απαγορευτικό διάταγμα. Περαιτέρω, η αιτήτρια έχει περιουσιακό δικαίωμα σε ποσοστό 50% ολόκληρης της περιουσίας του εναγόμενου 2 που δεσμεύεται με το διάταγμα και επομένως τα δικαιώματά της επηρεάζονται αφού δεν έχει το δικαίωμα να προβεί ούτε στο διαχωρισμό της. Επιπλέον, τα περιουσιακά στοιχεία της αιτήτριας που έχουν δεσμευθεί με το διάταγμα, ήτοι τα 25.000 Κυπριακά Χρεόγραφα και η έπαυλη υπ' αριθμό 64 στο Amathusia Coastal Heights στην Λεμεσό, αποτελούν προσωπική της περιουσία που δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως αντικείμενο εκτέλεσης εναντίον του εναγομένου
  5. Ο συνήγορος ισχυρίστηκε στην συνέχεια ότι σύμφωνα με την νομολογία, το μόνο που πρέπει να αποδείξει η αιτήτρια είναι ότι τα περιουσιακά της δικαιώματα επηρεάζονται από το διάταγμα. Ως εκ τούτου, το Δικαστήριο δεν θα υπεισέλθει σε εξέταση των ισχυρισμών, του κατά πόσον όντως η υπό κρίση περιουσία ελέγχεται από τον εναγόμενο
  6. Από την στιγμή δε που έχε αποδειχθεί ότι η υπό κρίση περιουσία ανήκει στην αιτήτρια, τα επίδικα διατάγματα θα πρέπει να ακυρωθούν. Ο συνήγορος ισχυρίστηκε περαιτέρω ότι το κλητήριο ένταλμα δεν έχει επιδοθεί στον εναγόμενο 2 ενώ η περίοδος ισχύος του έχει παρέλθει. Συγκεκριμένα, το κλητήριο έχει καταχωρηθεί στις 20/7/2016 και τροποποιήθηκε στις 25/7/
  7. Αν και έχει καταχωρηθεί ένσταση στο προσωρινό διάταγμα εκ μέρους του εναγόμενου 2, το κλητήριο δεν του επιδόθηκε παρότι παρήλθε η περίοδος των 12 μηνών που παραμένει σε ισχύ. Στην προκειμένη περίπτωση, δεν έχει γίνει αίτηση για ανανέωση του κλητηρίου από μέρους της ενάγουσας. Ως εκ τούτου, είναι περαιτέρω η θέση της αιτήτριας ότι επηρεάζεται και η ισχύς του διατάγματος αφού το αποτέλεσμα της αγωγής συμπαρασύρει και κάθε ενδιάμεσο διάταγμα το οποίο έχει εκδοθεί στα πλαίσια της εν λόγω αγωγής. Αυτό ισχύει και στις περιπτώσεις διαταγμάτων που έχουν οριστικοποιηθεί, εκτός εάν διατάξει διαφορετικά το Δικαστήριο. Αναφορικά με την καθυστέρηση στην καταχώρηση της αίτησης για παρέμβαση, ο συνήγορος ανέφερε ότι η ενάγουσα ανέμενε την απόφαση του Δικαστηρίου στην οριστικοποίηση του ενδιάμεσου διατάγματος. Εν πάση περιπτώσει, το θέμα της κατάχρησης έχει εγερθεί ξανά από την πλευρά της ενάγουσας, στα πλαίσια της αίτησης της αιτήτριας ημ. 28/11/2016 για παρέμβαση. Το Δικαστήριο στην ενδιάμεση απόφαση του ημ. 7/6/2017, απορρίπτει τους ίδιους ισχυρισμούς για κατάχρηση που προβάλλονται στην ένταση της ενάγουσας παρούσα. Η θέση της ενάγουσας - καθ' ης η αίτηση Ο συνήγορος της ενάγουσας στην αγόρευση του, ισχυρίστηκε ότι στο παράρτημα Α των ενδιάμεσων διαταγμάτων, γίνεται αναφορά σε συγκεκριμένα περιουσιακά στοιχεία, τα οποία δεν κατέχονται άμεσα από τον εναγόμενο 2, και τα οποία αποτελούνται από επενδύσεις που έγιναν στο όνομα της συζύγου του στην Κύπρο και από αριθμό εταιρειών του ομίλου εταιρειών Delo Group, ιδιοκτήτης και ιδρυτής του οποίου, είναι ο εναγόμενος
  8. Ο συνήγορος επεσήμανε ότι τα ενδιάμεσα διατάγματα αποτελούνται από απαγορευτικά διατάγματα τύπου Mareva που στρέφονται προσωπικά εναντίον του εναγομένου 2 μόνον, ενώ οποιαδήποτε περιουσιακά στοιχεία τρίτων προσώπων που αναφέρονται ρητά στα διατάγματα, καλύπτονται ως περιουσιακά στοιχεία που δικαιωματικά ανήκουν ή ελέγχονται ουσιαστικά από τον εναγόμενο
  9. Ο συνήγορος ανέφερε ότι περί τις 28/11/16 και μετά που ο εναγόμενος 2 απέτυχε να παραμερίσει τα διατάγματα στα πλαίσια της ακρόασης για οριστικοποίηση τους, για πρώτη φορά καταχωρήθηκαν 3 πανομοιότυπες αιτήσεις από τρίτα πρόσωπα, για παρέμβαση στην διαδικασία προκειμένου να αιτηθούν εξαίρεση περιουσιακών στοιχείων επ' ονόματι τους από την εμβέλεια των διαταγμάτων. Η παρούσα αίτηση καταχωρήθηκε από τη σύζυγο του εναγομένου 2, Olga Shishkareva, και δύο αιτήσεις από δύο Κυπριακές εταιρείες του ομίλου εταιρειών Delo Group, ήτοι την DCP και Atokosa. Οι αιτήτριες στις εν λόγω αιτήσεις, ενεργούν κατά τον συνήγορο εξόφθαλμα, στη βάση οδηγιών και σε συνεργασία με τον εναγόμενο 2, με μοναδικό σκοπό να δοθεί στον εναγόμενο 2 μια δεύτερη ευκαιρία για να ελευθερώσει τα περιουσιακά του στοιχεία από την εμβέλεια των ενδιάμεσων διαταγμάτων. Προκύπτει από τον φάκελο της υπόθεσης ότι τόσον η σύζυγος του εναγόμενου 2 Olga Shishkareva, όσον και οι εταιρείες DCP και η Atokosa, εμφανίσθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου την 4/8/2016 που ήταν επιστρεπτέα τα μονομερή ενδιάμεσα διατάγματα μέσω δικηγόρων και επιφύλαξαν τα δικαιώματα των να παρέμβουν σε μεταγενέστερο στάδιο. Στις 2/9/16, η σύζυγος του εναγόμενου 2 Olga Shishkareva, αιτήθηκε ξανά την παρέμβαση της στην αγωγή, με σκοπό να καταχωρήσει αίτηση για τον παραμερισμό της, χωρίς τότε να εγείρει οποιοδήποτε θέμα σε σχέση με τα περιουσιακά στοιχεία που είναι επ' ονόματι της και καλύπτονται από τα ενδιάμεσα διατάγματα και περιόρισε την παρέμβαση της μόνο για τα ζητήματα κατάχρησης. Η σχετική αίτηση παρέμβασης αποσύρθηκε στις 18/10/
  10. Ήταν η θέση του συνηγόρου ότι το ζήτημα της εξαίρεσης από την εμβέλεια των διαταγμάτων των περιουσιακών στοιχείων που δεν είναι επ' ονόματι του εναγόμενου 2, έχει εγερθεί και κριθεί από το Δικαστήριο στην ενδιάμεση απόφαση του για την οριστικοποίηση των διαταγμάτων ημερομηνίας 18/10/16 (σελίδες 41 μέχρι 45 σχετικής απόφασης). Το ίδιο ζήτημα τέθηκε και στην έφεση του εναγομένου 2 εναντίον της πιο πάνω ενδιάμεση απόφασης για οριστικοποίηση των ενδιάμεσων διαταγμάτων, στα πλαίσια του 2ου λόγου έφεσης (τεκμ. 4 στην ένσταση). Ήταν επιπλέον η θέση του συνηγόρου ότι το γεγονός ότι οι τρεις αιτήσεις παρέμβασης που καταχωρήθηκαν την ίδια ημέρα είναι πανομοιότυπες, καταδεικνύει ότι αυτές έγιναν σε συνεργασία με τον εναγόμενο
  11. Ο εναγόμενος 2 στην ένορκη δήλωση της ένστασης του στην διαδικασία ενδιάμεσων διαταγμάτων, παραδέχεται ότι ενεργεί σε συνεργασία με την αιτήτρια Olga Shishkareva καθώς επίσης και ότι οι εταιρείες του ομίλου Delo Group, του ανήκουν και τελούν υπό τον έλεγχο του. Ο συνήγορος ισχυρίστηκε ότι το ευρύτερο δικονομικό ιστορικό της υπόθεσης, καταδεικνύει επίσης ότι ο εναγόμενος 2 σε αρκετές περιπτώσεις, έχει χρησιμοποιήσει τη σύζυγο του Olga Shishkareva και τις εταιρείες του ομίλου Delo Group (ήτοι την Utterlan, DCP και Atokosa), με σκοπό να εξασφαλίσει δικονομικά πλεονεκτήματα και να αποφύγει τις υποχρεώσεις του προς την ενάγουσα. Ο συνήγορος έκανε επί του προκειμένου αναφορά σε καταχώρηση αγωγών από την Olga Shishkareva και εταιρείες του ομίλου για ακύρωση της σύμβασης αγοραπωλησίας μετοχών και της συμφωνίας εγγύησης και αποζημίωσης, λόγω κατ' ισχυρισμόν απάτης και ψευδών παραστάσεων σε σχέση με την αξία των μετοχών και ένεκα του ότι δεν λήφθηκε η ρητή συγκατάθεση της Olga Shishkareva ως συζύγου του εναγόμενου
  12. Η πιο πάνω καταχρηστική συμπεριφορά του εναγομένου 2, επισημαίνεται κατά τον συνήγορο και από το Δικαστήριο στην απόφαση του ημερομηνίας 18.10.
  13. Ως εκ τούτου και δεδομένης της αποξένωσης όλων των περιουσιακών στοιχείων της εναγόμενης 1, η ενάγουσα αποφάσισε να κινηθεί νομικά εναντίον των εναγομένων, ζητώντας παράλληλα την έκδοση ενδιάμεσων διαταγμάτων που να απαγορεύουν στον εναγόμενο 2 να αποξενώσει περαιτέρω τα περιουσιακά του στοιχεία. Η ενάγουσα δεν μπορούσε να προβάλει τις απαιτήσεις της υπό μορφή ανταπαίτησης στις αγωγές των Utterlan και Shishkareva και να ζητήσει ενδιάμεσα διατάγματα αφού οι εκθέσεις απαίτησης στις αγωγές αυτές καταχωρήθηκαν σκόπιμα και καταχρηστικά, την τελευταία ημέρα πριν τις καλοκαιρινές διακοπές. Ως αποτέλεσμα, στις 20/7/16 η ενάγουσα καταχώρισε την παρούσα αγωγή, στα πλαίσια της οποίας πέτυχε την έκδοση και οριστικοποίηση των υπό κρίση διαταγμάτων. Η αγωγή της Olga Shishkareva 1395/16 αναστάλθηκε με απόφαση του Δικαστηρίου στις 4/1/17, μέχρι την τελική εκδίκαση της παρούσας αγωγής. Παρόμοια αίτηση για την αγωγή Utterlan 1388/16, απορρίφθηκε και η εν λόγω αγωγή εκκρεμεί ενώπιον του Δικαστηρίου. Στην συνέχεια παραπέμποντας σε σχετική νομολογία, ο συνήγορος αναφέρθηκε στην δικαιοδοσία του Δικαστηρίου να εκδίδει διατάγματα τύπου Chabra. Ισχυρίστηκε ότι με βάση το υλικό που τέθηκε ενώπιον του, το Δικαστήριο απέρριψε κατά την οριστικοποίηση του διατάγματος, παρόμοιους ισχυρισμούς του εναγομένου 2 με αυτούς που προβάλλει η αιτήτρια στην παρούσα. Συγκεκριμένα, απορρίφθηκε ότι τα δεσμευθέντα περιουσιακά στοιχεία που κατέχονται από την DCP, την Atokosa και την σύζυγο του εναγομένου 2 Olga Shishkareva δεν του ανήκαν και δεν ελέγχονται ουσιαστικά από αυτόν και ότι δεν μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την ικανοποίηση οποιασδήποτε απόφασης εκδοθεί εναντίον του, στην παρούσα αγωγή. Το Δικαστήριο αφού ανέλυσε την σχετική νομολογία επί του θέματος και έχοντας υπόψη τις δύο ένορκες δηλώσεις Pankov, αναφέρει στις σελίδες 41-45 της απόφασης του ότι τέθηκε ενώπιον του επαρκής μαρτυρία ότι τα εν λόγω περιουσιακά στοιχεία ανήκουν και ελέγχονται από τον εναγόμενο
  14. Επιπλέον, σημείωσε ότι κανένα πρόσωπο δεν έχει αιτηθεί την εξαίρεση των περιουσιακών του στοιχείων από τα διατάγματα, εκτός από τον ίδιο τον εναγόμενο
  15. Η δε σύζυγος του εναγομένου 2 Olga Shishkareva παρά το ότι έχει καταχωρήσει την αίτηση ημερομηνίας 2.9.2016 για παρέμβαση της στη διαδικασία, δεν έχει εγείρει οποιοδήποτε θέμα που αφορά την εμβέλεια των διαταγμάτων και περιορίζει την παρέμβαση της, στην έγερση θεμάτων κατάχρησης. Το Δικαστήριο καταλήγει ότι τα αιτούμενα διατάγματα, μπορούν να επεκτείνονται στα συγκεκριμένα περιουσιακά στοιχεία της συζύγου του εναγομένου 2 και σε εταιρείες που του ανήκουν, κάτω από την δικαιοδοσία τύπου Chabra. Σε περίπτωση που τα εν λόγω περιουσιακά στοιχεία όντως ανήκουν σε τρίτα πρόσωπα, αυτά πρέπει να αιτηθούν την εξαίρεση τους από τα διατάγματα, παραθέτοντας στοιχεία που να αποδεικνύουν την απόλυτη κυριότητα τους επί της εν λόγω περιουσίας. Σε σχέση με την κοινή περιουσία των συζύγων κατά το ρωσικό δίκαιο, ο συνήγορος απέρριψε την γνωμάτευση του Ρώσου Δικηγόρου Andrey Gorodiskiy που παρουσίασε η αιτήτρια. Χαρακτήρισε ως λανθασμένη, αβάσιμη και παράλογη την θέση ότι για να παγοποιηθούν περιουσιακά στοιχεία που ανήκουν στους δύο συζύγους υπό το καθεστώς κοινής περιουσίας των συζύγων κατά το ρωσικό δίκαιο, θα πρέπει πρώτα να διαχωριστεί και διαμοιραστεί η εν λόγω κοινή περιουσία σε καθένα από τους συζύγους. Ο συνήγορος παρέπεμψε στην γνωμάτευση του Ρώσσου δικηγόρου Vladimir Melnikov, συνεταίρου στο ρωσικό δικηγορικό γραφείο Herbert Smith Freehills CIS LLP που συνοδεύει την ένσταση, σύμφωνα με την οποία η παγοποίηση (freezing) κοινής συζυγικής περιουσίας στο ρωσικό δίκαιο δεν προαπαιτεί τον διαχωρισμό της όπως συμβαίνει όταν η περιουσία είναι το αντικείμενο εκτέλεσης (execution). Κατά τον συνήγορο, ο κ. Gorodiskiy που είναι ο δικηγόρος του εναγομένου 2, σκόπιμα συγχύζει στην προσπάθεια του να παραπλανήσει το Δικαστήριο, δύο διαφορετικές νομικές έννοιες με βάσει το ρωσικό δίκαιο, αυτή της παγοποίησης με αυτή της εκτέλεσης. Ο συνήγορος επεσήμανε ότι το Δικαστήριο στην απόφαση του ημερ. 18/10/2016 με την οποία οριστικοποίησε τα διατάγματα στις σελίδες 40 & 41 έχει χαρακτηρίσει μια άλλη γνωμοδότηση του κ. Gorodiskiy (τεκμ. 2 στην ΕΔ Τερψοπούλου) ως παραπλανητική. Ανεξαρτήτως τούτου, ήταν η θέση του συνηγόρου ότι τα υπό κρίση δεσμευθέντα περιουσιακά στοιχεία, ευρίσκονται στην Κύπρο. Ως εκ τούτου, η παγοποίηση τους το Δικαστήριο, ρυθμίζεται από το κυπριακό και όχι από το ρωσικό δίκαιο. Στην συνέχεια, ο συνήγορος ισχυρίστηκε ότι με βάση τα στοιχεία που τέθηκαν στο Δικαστήριο, αποδεικνύεται ότι τα δεσμευθέντα με το διάταγμα περιουσιακά στοιχεία που κατέχονται από την αιτήτρια Olga Shishkareva, ανήκουν δικαιωματικά και ουσιαστικά ελέγχονται από τον εναγόμενο 2 και έτσι ικανοποιούνται οι προϋποθέσεις που θέτει η κυπριακή και αγγλική νομολογία για την έκδοση διαταγμάτων τύπου Chabra. Σε περίπτωση έκδοσης απόφασης υπέρ της ενάγουσας, αυτή θα προχωρήσει σε μέτρα εκτέλεσης μεταξύ άλλων και εναντίον και των δεσμευμένων περιουσιακών στοιχείων που κατέχονται από την Olga Shishkareva και θα αιτηθεί με βάση την νομολογία, τον διορισμό παραλήπτη προς υποβοήθηση εκτέλεσης της απόφασης, δυνάμει των αρχών της επιείκειας. Τέλος, ο συνήγορος με παραπομπή στους λόγους ένστασης, υπέδειξε ότι τόσον η αιτήτρια Olga Shishkareva όσον και οι εταιρείες DCP και Atokosa, εμφανίστηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου στις 4.8.16 όταν τα μονομερή διατάγματα ήταν επιστρεπτέα. Παρόλο που επεφύλαξαν τα δικαιώματα τους να παρέμβουν για να ζητήσουν ακύρωση των ενδιάμεσων διαταγμάτων, εντούτοις επέλεξαν να μην πράξουν οτιδήποτε. Ο εναγόμενος 2 ήγειρε τα ίδια ζητήματα ότι τα επίδικα περιουσιακά στοιχεία δεν του ανήκουν. Η ενορχηστρωμένη καταχώρηση των τριών πανομοιότυπων αιτήσεων παρέμβασης από DCP, Atokosa και Olga Shishkareva ευθύς μόλις εκδόθηκε η ενδιάμεση απόφαση οριστικοποίησης των διαταγμάτων, καταδεικνύει κατά τον συνήγορο ότι ο εναγόμενος 2 επιδιώκει να έχει μια δεύτερη ευκαιρία για ακύρωση των διαταγμάτων. Κατά τον συνήγορο, η πιο πάνω συμπεριφορά των DCP - Atokosa και Olga Shishkareva, δημιουργεί κώλυμα που τους εμποδίζει να καταχωρήσουν και προωθούν την υπό κρίση αίτηση, γιατί δεσμεύονται από το περιεχόμενο της ενδιάμεσης απόφασης ημερ. 18/10/2016 αφού επέλεξαν να μην συμμετάσχουν στην ακρόαση της αίτησης και να ενστούν όπως έπραξε ο εναγόμενος 2, παρόλο που εμφανίσθηκαν την 4/8/2016 ενώπιον του Δικαστηρίου. Η προαναφερθείσα απόφαση αποτελεί κατά τον συνήγορο δεδικασμένο αφού καλύπτει τους λόγους τους οποίους επικαλείται η αιτήτρια στην παρούσα, καθώς αποφαίνεται με τρόπο ξεκάθαρο, σαφή και καθοριστικό, τόσον για την φύση και τον έλεγχο των επίδικων περιουσιακών στοιχείων όσον και για την αναγκαιότητα οριστικοποίησης των ενδιάμεσων διαταγμάτων. Περαιτέρω, είναι σαφές κατά τον συνήγορο ότι το δικαίωμα της αιτήτριας να προβεί στην καταχώρηση της υπό εξέταση αίτησης έχει μολυνθεί από αλλότρια κίνητρα, ήτοι γίνεται για την εξυπηρέτηση του εναγόμενου 2 για να απεμπλακούν τα περιουσιακά του στοιχεία από τα ενδιάμεσα διατάγματα που έχουν ήδη γίνει απόλυτα μέχρι την τελική εκδίκαση της αγωγής. Όλα τα πιο πάνω, καταδεικνύουν κατά τον συνήγορο ότι η παρούσα αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί ως καταχρηστική. Νομική πτυχή Η αίτηση στηρίζεται μεταξύ άλλων στην Δ.48 Θ.8
(4)των Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας, η οποία δίδει εξουσία στο Δικαστήριο να παραμερίσει εκδοθέν διάταγμα μετά από αίτηση προσώπου που δεν είναι διάδικος στην αγωγή. Η εν λόγω διάταξη έχει ως ακολούθως: «Any person (other than the applicant) affected by an order made ex parte may apply by summons to have it set aside or varied and the Court or Judge may set aside or vary such order on such terms as may seem just.» Στην υπόθεση Κουή v. Χριστοδούλου
(2010)1 ΑΑΔ 401 λέχθηκε ότι ο όρος «any person» (οποιοδήποτε πρόσωπο) στην Δ.48, Θ.8
(4)δεν καλύπτει πρόσωπα για τα οποία δεν έχει καταχωρηθεί οποιαδήποτε αίτηση για συνένωση τους ως διάδικοι σε διαδικασία, στην οποία τα επίδικα θέματα είναι ανοικτά (βλ. επίσης Heli-Air (Egypt) J.S.C. v. Drescher
(1988)1 C.L.R. 234). Στην υπόθεση Brainpedia Holdings Ltd
(2010)1(Γ) Α.Α.Δ. 1713 διευκρινίσθηκε, ότι τα αποφασισθέντα στην Κουή v. Χριστοδούλου (ανωτέρω) δεν καταργούν τη δυνατότητα παρέμβασης στη διαδικασία. Απλά, για την υποβολή αίτησης παραμερισμού διατάγματος που εκδόθηκε μονομερώς, τίθεται ως προϋπόθεση, η προηγούμενη υποβολή αίτησης συνένωσης του προσώπου που ισχυρίζεται ότι επηρεάζονται τα συμφέροντά του. Στην πιο πρόσφατη υπόθεση Richard Harazim Πολ.ECLI:CY:AD:2016:D552, Αίτ.140/2016 ημ. 15.12.2016, έγινε ανασκόπηση της νομολογίας που ερμηνεύει την Δ.48, Θ.8
(4). Επισημάνθηκε ότι η απόφαση Heli-Air (ανωτέρω), έθεσε το θέμα υπό μια γενικότητα και ταυτόχρονα φαίνεται να περιόρισε το ζήτημα της ανάγκης παρέμβασης από τρίτο διά συνένωσης του στην αγωγή, στο ότι εκεί η βάση της αγωγής ήταν η ιδιοκτησία του αντικειμένου που αφορούσε ευθέως και το ενδιάμεσο διάταγμα που δόθηκε. Επιπλέον, η υπόθεση Κουή (ανωτέρω) αφορούσε ιδιάζοντα περιστατικά όπου κρίθηκε ότι η μητέρα του εναγομένου δεν αντιπροσώπευε τον εναγόμενο υιό της και έτσι δεν εμποδιζόταν η αποξένωση ή άλλως πως μεταχείριση περιουσιακών στοιχείων. Στην πιο πάνω πρόσφατη υπόθεση Richard Harazim, έγινε επίσης αναφορά και στην υπόθεση ABP Holdings Ltd
(1996)1 Α.Α.Δ 557, η οποία διακρίθηκε από την Heli -Air (ανωτέρω). Επισημάνθηκε εκεί ότι η ερμηνεία που δόθηκε, άφηνε περιθώρια για εξαιρέσεις. Και ότι πέραν των διαφορετικών γεγονότων, οι λέξεις «all persons affected» στην Δ.48 Θ.3, και «any person» στην Δ.48 Θ.4, δεν σημαίνουν μόνο το διάδικο στην αγωγή. Μπορεί επομένως να συναχθεί ότι και οι λέξεις «any person» στη Δ.48 Θ.8
(4), δεν περιορίζονται μόνο στους διαδίκους και ότι αν αυτή ήταν η πρόθεση του νομοθέτη θα χρησιμοποιούσε την λέξη «party» ή θα επέβαλλε τη δικονομική αναγκαιότητα συνένωσης στην αγωγή, οποιουδήποτε άλλου προσώπου που επηρεάζεται από διάταγμα. Σύμφωνα με την απόφαση Richard Harazim (ανωτέρω), η μέχρι τότε νομολογία αφορούσε ιδιάζοντα γεγονότα και εφαρμοζόταν σε άτομα που δεν είχαν ιδιαίτερο συμφέρον στην υπόθεση. Όμως, είναι σαφές ότι το λεκτικό της Δ.48 Θ.8
(4)δίδει δικαίωμα σε οποιοδήποτε άτομο επηρεάζεται από το διάταγμα να αποταθεί για ακύρωση ή διαφοροποίηση του. Λέχθηκαν συγκεκριμένα τα εξής: « Από όλα τα ανωτέρω συνάγονται τα εξής: Η ερμηνεία που δόθηκε στη Δ.48 θ.8
(4), αφορούσε ιδιάζοντα γεγονότα και εφαρμοζόταν σε άτομα που δεν είχαν ιδιαίτερο συμφέρον στην υπόθεση. Το λεκτικό της Δ.48 θ.8
(4), καθιστά σαφές ότι οποιοδήποτε πρόσωπο επηρεάζεται από διάταγμα μπορεί να αποταθεί για την ακύρωση ή διαφοροποίηση του. Ακόμη και να περιορίζεται η ερμηνεία από την ανάγκη να προηγηθεί αίτηση για συνένωση, που κατά την άποψη του Δικαστηρίου, θα ήταν μέτρο αχρείαστο στα δεδομένα της πρωτόδικης διαφοράς, και πάλι η Δ.48 θ.8
(4), προσφέρεται ως εναλλακτικό ένδικο μέσο. » Λέχθηκε ως εκ τούτου ότι η προηγούμενη συνένωση του αιτητή ως διαδίκου, όχι μόνον αναγκαία δεν είναι αλλά αντιθέτως δεν εξυπηρετεί κανένα σκοπό παρά μόνο την διαιώνιση της διαφοράς, την επιμήκυνση της εκκρεμοδικίας και την περιπλοκή στη διαδικασία ενώ το μόνο που ενδιαφέρει το τρίτο πρόσωπο, είναι ο επηρεασμός των δικών του συμφερόντων και πολύ λίγο ή καθόλου δεν επιθυμεί να εμπλακεί στη διαφορά των διαδίκων. Στην ίδια απόφαση Richard Harazim (ανωτέρω), λέχθηκε ότι η αίτηση δυνάμει της Δ.48 Θ.8
(4), μπορεί να καταχωρηθεί και μετά την οριστικοποίηση του διατάγματος. Τέλος σύμφωνα με την υπόθεση Igor Zhigachov κα
(2013)1 Α.Α.Δ 133, αιτήσεις δυνάμει της Δ.48 Θ.8
(4)πρέπει να γίνονται δια κλήσεως και όχι μονομερώς. Πέραν των πιο πάνω διαδικαστικών προϋποθέσεων, για να διαταχθεί επί της ουσίας ακύρωση ή τροποποίηση του διατάγματος, το Δικαστήριο θα κρίνει στα πλαίσια της διακριτικής του εξουσίας, τον βαθμό επηρεασμού του τρίτου προσώπου και κατά πόσον η αίτηση γίνεται καλόπιστα (βλ. Ερωτοκρίτου & Αρτέμη, Διατάγματα (Injunctions), 1η έκδοση, 2016, σελ.231). Αναφορικά με τα διατάγματα τύπου Chabra, η νομολογία αναγνωρίζει την δυνατότητα του Δικαστηρίου να εκδίδει διατάγματα κατά προσώπου, εναντίον του οποίου δεν υπάρχει απαίτηση ή αγώγιμο δικαίωμα, εάν το πρόσωπο αυτό κατέχει και ελέγχει περιουσία εναγομένου, εναντίον του οποίου δικαιολογείται η έκδοση διαταγμάτων. Η εν λόγω δικαιοδοσία έχει αναγνωρισθεί από το Ανώτατο Δικαστήριο στην υπόθεση Nicolaou Bros Tourist Enterprises Ltd
(1999)1 A.A.Δ 201. Λέχθηκε συγκεκριμένα ότι το Δικαστήριο μπορεί να δεσμεύσει περιουσιακά στοιχεία που κατέχονται από τρίτο πρόσωπο, αλλά επί της ουσίας ελέγχονται και/ή αποτελούν περιουσία του εναγόμενου. Περαιτέρω στην υπόθεση Hellington Commodities Ltd κ.ά.
(2009)1 Α.Α.Δ. 926, λέχθηκε ότι υπάρχει δυνατότητα να εκδοθούν ενδιάμεσα διατάγματα εναντίον τρίτου προσώπου που δεν είναι διάδικος, παρά το ότι δεν υπάρχει εναντίον του απευθείας αγώγιμο δικαίωμα, νοουμένου ότι η έκδοση διατάγματος είναι βοηθητική και παρεμπίπτουσα της αιτίας αγωγής του αιτητή εναντίον του εναγομένου. Λέχθηκαν συγκεκριμένα τα εξής: «Οι νομικές προεκτάσεις της ύπαρξης και λειτουργίας ελεγχόμενων εταιρειών από ένα συγκεκριμένο πρόσωπο ή εταιρεία εξετάστηκαν στην υπόθεση T.S.B. Private Bank International S.A. v. Chabra and Another [1992] 1 W.L.R. 231, στην οποία η ενάγουσα εταιρεία ισχυρίστηκε ότι ο εναγόμενος διεξήγαγε τις επιχειρήσεις του με μια πολύπλοκη διάρθρωση εταιρειών, που προέβλεπε ότι η διαχείριση όλων των περιουσιακών στοιχείων γινόταν από εταιρείες που ελέγχονταν από τον ίδιο. Το Δικαστήριο εξέδωσε διάταγμα Mareva εναντίον του πρωτοφειλέτη, όπως επίσης και παρόμοιο διάταγμα εναντίον εταιρείας την οποία κατέστησε ως συνεναγόμενη, στην οποία ο οφειλέτης ήταν Διευθυντής και κατείχε την πλειοψηφία των μετοχών (majority shareholder) κατά 90%.» Η πιο πάνω απόφαση, υιοθετήθηκε λίγο αργότερα στην Yukong Line Ltd. v. Rendsburg Investments Corporation and Others [2001] Lloyd's Rep. 113 στην οποία τονίστηκαν τα εξής: «Once the Court is satisfied that there are such assets in the possession or control of the co-defendant, the jurisdiction exists to make a freezing order as ancillary and incidental to the claim against the principal defendant, although there is no direct cause of action against the co-defendant'». Επιπλέον, στην πιο πάνω υπόθεση Nicolaou Bros Tourist Enterprises Ltd, το Ανώτατο Δικαστήριο υιοθέτησε τις αρχές που καθιέρωσε η αγγλική απόφαση SCF v. Masri [1985] 1 W.L.R 876. Σύμφωνα με αυτές, διάταγμα τύπου Chabra δεν πρέπει να στρέφεται εναντίον του τρίτου προσώπου ως να ήταν διάδικος, αλλά πρέπει να στρέφεται εναντίον του εναγόμενου ως διάδικου και να επεκτείνεται σε περιουσία που ευρίσκεται στα χέρια του τρίτου προσώπου ως καταπιστευματοδόχου για τον εναγόμενο, που είναι ο πραγματικός πραγματικό ιδιοκτήτης (beneficial owner), δεσμεύοντας το τρίτο πρόσωπο, εφόσον το διάταγμα επιδίδεται σε αυτό. Παρόλα αυτά, τα εν λόγω τρίτα πρόσωπα διατηρούν δυνάμει της Δ.48 Θ.8
(4), το δικαίωμα να αιτηθούν από το Δικαστήριο σύμφωνα με την προαναφερθείσα νομολογία, την ακύρωση των διαταγμάτων που επηρεάζουν περιουσιακά στοιχεία που κατ' ισχυρισμό τους ανήκουν. Συμπεράσματα Ο αδελφός Δικαστής στην ενδιάμεση απόφαση του ημ. 18.10.16 για οριστικοποίηση των ενδιάμεσων διαταγμάτων παγοποίησης, διευκρίνισε ότι έχει εξουσία να εκδώσει διατάγματα τύπου Chabra για δέσμευση περιουσίας τρίτων προσώπων, η οποία κατ' ισχυρισμό ανήκει στον εναγόμενο 2. Επεσήμανε όμως ταυτόχρονα ότι τα τρίτα αυτά πρόσωπα, έχουν δικαίωμα να αποταθούν στο Δικαστήριο για ακύρωση των διαταγμάτων δυνάμει της Δ.48 Θ.8
(4). Στην συνέχεια, δέχθηκε με βάση την μαρτυρία που προσκομίστηκε ενώπιον του, ότι η υπό κρίση περιουσία της αιτήτριας Olga Shishkareva, ανήκει και ελέγχεται δικαιωματικά από τον εναγόμενο 2. Το ζήτημα τέθηκε ως εξής από τον αδελφό Δικαστή στην ενδιάμεση απόφαση του ημ. 18.10.16: « Το Δικαστήριο είχε δικαιοδοσία να εκδώσει τα Εκδοθέντα Διατάγματα που αφορούν περιουσιακά στοιχεία που κατέχονται από τρίτα πρόσωπα, ήτοι τη σύζυγο του Εναγομένου 2 και εταιρείες που του ανήκουν, δεδομένου ότι τέθηκε ενώπιον του επαρκής μαρτυρία ότι τα εν λόγω περιουσιακά στοιχεία ανήκουν και/ή ελέγχονται από τον Εναγόμενο 2 (βλ. παράγραφο 23 της ένορκης δήλωσης του κ. Pankov). Κρίνω ότι έχει αποδειχθεί ο ισχυρισμός ότι τα περιουσιακά στοιχεία που καλύπτονται από τα Διατάγματα ανήκουν και/ή ελέγχονται από τον Καθ' ου η Αίτηση, καθώς: (α) κανένα πρόσωπο δεν έχει αιτηθεί την εξαίρεση των περιουσιακών του στοιχείων από τα Διατάγματα, εκτός από τον ίδιο τον Kαθ' ου η Αίτηση, και (β) η σύζυγος του Εναγομένου 2, παρά το ότι έχει καταχωρήσει την αίτηση ημερομηνίας 02.09.2016 για παρέμβαση της στη διαδικασία, δεν έχει εγείρει οποιοδήποτε θέμα που αφορά την εμβέλεια των Διαταγμάτων, και περιορίζει την παρέμβαση της, στην έγερση θεμάτων κατάχρησης. Επομένως τα αιτούμενα Διατάγματα μπορούν να επεκτείνονται στα συγκεκριμένα περιουσιακά στοιχεία της συζύγου του Εναγομένου 2 και σε εταιρείες που του ανήκουν, κάτω από την δικαιοδοσία τύπου Chabra, καθώς επίσης σε περίπτωση που τα εν λόγω περιουσιακά στοιχεία όντως ανήκουν σε τρίτα πρόσωπα, αυτά τα πρόσωπα πρέπει να αιτηθούν την εξαίρεση των εν λόγω περιουσιακών στοιχείων από τα Διατάγματα, παραθέτοντας στοιχεία που να αποδεικνύουν την απόλυτη κυριότητα τους επί των εν λόγω στοιχείων (βλ. HELI-AIR ν. DRESCHER,
(1988)1 Α.Α.Δ. 234).» Προκύπτει από τα πιο πάνω, ότι είναι εύρημα του Δικαστηρίου με βάση την μαρτυρία που προσκομίστηκε ενώπιον του ότι ο εναγόμενος 2 έχει τον έλεγχο και την κυριότητα της υπό κρίση περιουσίας, η οποία βρίσκεται στο όνομα της συζύγου του. Το θέμα όμως δεν σταματά εκεί. Το ίδιο το Δικαστήριο στην πιο πάνω απόφαση του, αναφέρει ότι η σύζυγος του εναγομένου 2 έχει στην συνέχεια δικαίωμα να ζητήσει την ακύρωση των διαταγμάτων, παραθέτοντας νέα στοιχεία που να αποδεικνύουν την απόλυτη κυριότητα της επί της υπό κρίση περιουσίας. Υπό τας περιστάσεις δεν ισχύουν οι θέσεις της ενάγουσας περί κωλύματος της αιτήτριας λόγω δεδικασμένου να προωθήσει την παρούσα αίτηση. Μπορεί το Δικαστήριο να αποφάνθηκε ότι η εν λόγω περιουσία με βάση το υλικό που είχε ενώπιον του, κατέχεται και ελέγχεται από τον εναγόμενο 2, όμως άφησε ανοιχτό το θέμα, επισημαίνοντας ότι η σύζυγος του εναγομένου 2 θα μπορούσε να ζητήσει ακύρωση του διατάγματος αν προσκόμιζε νέα στοιχεία που να αποδεικνύουν την απόλυτη κυριότητα της στην εν λόγω περιουσία. Αυτό προφανώς λόγω του ότι η οριστικοποίηση των διαταγμάτων, έγινε στην απουσία της συζύγου του εναγομένου 2, παρά την αρχική εμφάνιση της μέσω δικηγόρου με πρόθεση την παρέμβαση της στην διαδικασία. Υποστηρίχθηκε βέβαια από τον συνήγορο της ενάγουσας ότι η επιλογή της αιτήτριας να μην εμφανιστεί κατά το στάδιο οριστικοποίησης και εκδίκασης των προσωρινών διαταγμάτων, της στερεί το δικαίωμα να καταχωρήσει την παρούσα. Λέχθηκε επί του προκειμένου ότι η παρούσα αίτηση συνιστά κατάχρηση της διαδικασίας αφού δίνει μια δεύτερη ευκαιρία στον εναγόμενο 2 να αμφισβητήσει την συμπερίληψη της υπό κρίση περιουσίας στα προσωρινά διατάγματα, κάτι που ο εναγόμενος 2 έκανε χωρίς επιτυχία στην διαδικασία οριστικοποίησης των διαταγμάτων. Με όλο το σέβας δεν με βρίσκει σύμφωνο η πιο πάνω θέση. Η μη εμφάνιση της αιτήτριας στην διαδικασία οριστικοποίησης δεν συνιστά από μόνη της κώλυμα ούτε την εμποδίζει να ζητήσει ακύρωση ή τροποποίηση των υπό κρίση διαταγμάτων δυνάμει της Δ.48 Θ.8
(4). Η αιτήτρια έδωσε μια εξήγηση γιατί δεν προώθησε την αίτηση της για παρέμβαση στο αρχικό εκείνο στάδιο με αναφορά σε πρόθεση της να ζητήσει αναστολή της παρούσας αγωγής μέχρι την εκδίκαση της αγωγής 1395/16 που η ίδια καταχώρησε εναντίον της ενάγουσας. Κάτι που δεν έγινε τελικά λόγω διατάγματος αναστολής της ιδίας της αγωγής 1395/16 με άλλη ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου. Εν πάση περιπτώσει δεν εντοπίζω στην δικονομική συμπεριφορά της αιτήτριας κανένα στοιχείο που να δικαιολογεί ισχυρισμό για κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας με την καταχώρηση της παρούσας αίτησης. Αυτό, έχοντας πάντα βέβαια υπόψη, την ενδιάμεση απόφαση του αδελφού Δικαστή με την οποία οριστικοποιήθηκαν τα επίδικα διατάγματα και με την οποία άφηνε ανοικτό το ενδεχόμενο στην αιτήτρια να ζητήσει ακύρωση ή τροποποίηση τους. Έχοντας επίσης υπόψη και την απόφαση αδελφής Δικαστού ημ. 7.6.17 με την οποία δόθηκε άδεια για παρέμβαση στην παρούσα διαδικασία με αποκλειστικό σκοπό την καταχώρηση αίτησης παραμερισμού ή τροποποίησης των επιδίκων διαταγμάτων. Κρίνω υπό τα περιστάσεις ότι δεν θα μπορούσε να συνιστά κατάχρηση, η λήψη ενδίκων μέτρων που το ίδιο το Δικαστήριο έδωσε άδεια να καταχωρηθούν. Ενόψει τούτου θα προχωρήσω στην εξέταση της ουσίας της αίτησης. Το κυρίαρχο στοιχείο που θα διερευνηθεί ενόψει των πιο πάνω διαπιστώσεων, είναι το κατά πόσον η αιτήτρια έχει προσκομίσει στοιχεία που να αποδεικνύουν την απόλυτη κυριότητα της επί της επίδικης περιουσίας. Επί του προκειμένου, η αιτήτρια προσκόμισε γνωμάτευση του Ρώσου δικηγόρου Andrey Gorodiskiy, σύμφωνα με την οποία η κοινή συζυγική περιουσία κατά το ρωσικό δίκαιο δεν μπορεί να είναι αντικείμενο εκτέλεσης αν προηγουμένως δεν διαχωριστεί. Η ενάγουσα αντέτεινε την γνωμάτευση του Ρώσσου δικηγόρου Vladimir Melnikov σύμφωνα με την οποία, η παγοποίηση (freezing) κοινής συζυγικής περιουσίας στο ρωσικό δίκαιο δεν προαπαιτεί τον διαχωρισμό της όπως συμβαίνει όταν η περιουσία είναι το αντικείμενο εκτέλεσης (execution). Από μελέτη των δύο γνωματεύσεων δεν έχω κανένα δισταγμό να επιλέξω αυτήν του δικηγόρου Melnikov που υποστηρίζει την ένσταση της ενάγουσας. Κατ' αρχάς και οι δύο γνωματεύσεις συμφωνούν ότι για σκοπούς εκτέλεσης εναντίον κοινής συζυγικής περιουσίας, αυτή πρέπει πρώτα να διαχωριστεί. Όμως ο δικηγόρος Gorodiskiy εκ μέρους της αιτήτριας, προβαίνει στον αυθαίρετο ισχυρισμό χωρίς να τον αιτιολογεί ότι ισχύει το ίδιο και για τα προσωρινά διατάγματα παγοποίησης της συζυγικής περιουσίας. Δεν τεκμηριώνεται όμως με παραπομπή σε κάποιες διατάξεις του ρωσικού δικαίου, η ποιο πάνω θέση. Ούτε εξηγείται πως είναι δυνατόν για ένα προσωρινό διάταγμα παγοποίησης που είναι από την φύση του επείγουσας μορφής, να προαπαιτούνται διαδικασίες διαχωρισμού της συζυγικής περιουσίας που μπορεί να περίπλοκες και κατά συνέπεια χρονοβόρες. Ανεξαρτήτως τούτου, είναι σωστή η θέση του συνηγόρου για την ενάγουσα ότι η υπό κρίση περιουσία δεν μπορεί να είναι αντικείμενο του ρωσικού δικαίου αφού αυτή βρίσκεται στην Κύπρο και κατά συνέπεια η κατοχή της διέπεται από το κυπριακό δίκαιο. Πέραν των πιο πάνω, οι ισχυρισμοί της αιτήτριας επί του προκειμένου, παραγνωρίζουν ένα σημαντικό στοιχείο. Ότι με την ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου ημ. 18.10.16 δεν γίνεται αναφορά σε κοινή συζυγική περιουσία στην οποία έχει συμφέρον ο εναγόμενος
  1. Αντιθέτως, δεσμεύτηκε περιουσία που βρίσκεται μεν επ' ονόματι της αιτήτριας, όμως κατά το Δικαστήριο ουσιαστικά κατέχεται και ελέγχεται από τον εναγόμενο
  2. Αυτή αφορά 25.000 κυπριακά κρατικά χρεόγραφα και μια έπαυλη στην Λεμεσό. Η εν λόγω περιουσία είναι όμως στο όνομα της αιτήτριας και δεν συνιστά κοινή συζυγική περιουσία με τον εναγόμενο
  3. Είναι δε η θέση και του ιδίου του Ρώσου δικηγόρου Gorodiskiy εκ μέρους της αιτήτριας ότι κατά το ρωσικό δίκαιο, η προσωπική περιουσία του κάθε ενός από τους συζύγους, διαφέρει από την κοινή συζυγική περιουσία. Η αιτήτρια όφειλε να προσκομίσει μαρτυρία στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας, ότι έχει την απόλυτη κυριότητα και έλεγχο της υπό κρίση δεσμευθείσας περιουσίας που είναι στο όνομα της και όχι ότι αυτή συμπεριλαμβάνεται στην κοινή συζυγική περιουσία. Αυτό προκειμένου να αντικρούσει αποφασιστικά τους ισχυρισμούς της ενάγουσας περί του αντιθέτου όπως πειστικά παρατίθενται στις ενόρκους δηλώσεις της αίτησης για προσωρινά διατάγματα αλλά και στην ένσταση της ενάγουσας στην παρούσα αίτηση. Η αιτήτρια απέτυχε στο πιο πάνω καθήκον της. Κανένα νέο στοιχείο δεν προσκομίστηκε στην παρούσα διαδικασία που να διαφοροποιεί την κατάσταση πραγμάτων όπως διαπιστώθηκε στην ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου ημ. 18.10.
  4. Απόφαση με την οποία οριστικοποιήθηκαν τα υπό κρίση προσωρινά διατάγματα και στην οποία αναφέρεται σαφώς ότι δόθηκε επαρκής μαρτυρία στο Δικαστήριο με την οποία αποδεικνύεται στον απαιτούμενο βαθμό ότι τα επίδικα περιουσιακά στοιχεία που είναι στο όνομα της αιτήτριας, ανήκουν και/ή ελέγχονται από τον εναγόμενο
  5. Επιπλέον δεν έχει αποδειχθεί με οιονδήποτε τρόπο ότι και η υπόλοιπη δεσμευθείσα περιουσία με τα υπό κρίση διατάγματα που είναι στο όνομα του εναγομένου 2, ανήκει στα κοινά συζυγικά περιουσιακά στοιχεία της αιτήτριας με τον εναγόμενο
  6. Προσεκτική μελέτη όλου του υλικού που τέθηκε ενώπιον μου, καταδεικνύει ότι η αιτήτρια δεν προσκόμισε καμία μαρτυρία που να αντικρούει αποφασιστικά τους πιο πάνω ισχυρισμούς της ενάγουσας. Αντιθέτως από το μαρτυρικό υλικό που προσκομίστηκε ενώπιον μου και στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας, επιβεβαιώνεται η θέση της ενάγουσας ότι τα περιουσιακά στοιχεία που παγοποιήθηκαν με τα υπό κρίση διατάγματα, ανήκουν και ελέγχονται αποκλειστικά από τον εναγόμενο
  7. Όλες οι πιο πάνω διαπιστώσεις, οδηγούν αναπόφευκτα στην απόρριψη της παρούσας αίτησης για ακύρωση ή τροποποίηση των συντηρητικών διαταγμάτων που οριστικοποιήθηκαν με την ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου ημ. 18.10.
  8. Ενόψει όλων των πιο πάνω, η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα εναντίον της αιτήτριας και υπέρ της καθ' ης η αίτηση - ενάγουσας ως θα υπολογιστούν από τον πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. ............. Αλέξανδρος Α. Παναγιώτου Π.Ε.Δ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.