Leonidovich ν. Dmitrievich κ.α., Αρ. Αγωγής: 816/2016, 23/5/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2018:A211 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Αλ. Παναγιώτου, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 816/2016 Μεταξύ: XXXXX Leonidovich, εκ Ρωσίας Ενάγοντα και
- XXXXX Dmitrievich, εκ Ρωσίας
- XXXXX Petrovich, εκ Ρωσίας
- Sunoracle Holdings Limited, εκ Λεμεσού
- XXXXX Viktorovich, εκ Ρωσίας
- XXXXX Viktorovich, εκ Ρωσίας
- XXXXX Vladimirovich, εκ Ρωσίας
- XXXXX Viacheslavovichy, εκ Λεμεσού
- RVZ Management Services Limited, εκ Λεμεσού
- XXXXX Mikhailova, εκ Λεμεσού Εναγομένων Αίτηση ημερ. 8.11.2017 υπό εναγομένου 1 - αιτητή για παραμερισμό επίδοσης Ημερομηνία: 23 Μαΐου 2018 Για εναγόμενο 1 - αιτητή: κος Κωνσταντίνος Αυγουστή για Λ. Παπαφιλίππου & Σία Δ.Ε.Π.Ε Για ενάγοντα - καθ' ου η αίτηση: κος Γιώργος Κουρουπίδης για Χαβιαράς & Φιλίππου Δ.Ε.Π.Ε ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Ο ενάγοντας με την παρούσα παράγωγη αγωγή, αιτείται το ποσόν των US $6.000.000,00 προς όφελος της εναγομένης
- Σύμφωνα με την έκθεση απαίτησης, η εναγομένη 3 είναι Κυπριακή εταιρεία που ενεγράφη στον Έφορο Εταιρειών δυνάμει των προνοιών του Κεφ.113 στις 19.08.
- Οι μετοχές της ενεγράφησαν στην RVZ Nominee Services Limited, η οποία τις κατείχε ως εμπιστευματοδόχος των πιο κάτω δικαιούχων:
- XXXXX Shvets (εναγόμενος 1): 400 μετοχές
- XXXXX Kudriashov (εναγόμενος 2): 300 μετοχές
- XXXXX Matskevich (εναγόμενος 4): 150 μετοχές
- XXXXX Kushchenko (ενάγων): 150 μετοχές. Από την 07/07/2014 μέχρι και τον Οκτώβριο του 2015, η Mylmar Nominees Limited κατείχε τις 150 μετοχές του ενάγοντα στην εναγομένη 3 εταιρεία προς όφελος του. Σήμερα οι εγγεγραμμένοι μέτοχοι της εναγόμενης 3, είναι η εναγόμενη 8 κατά 85% και ο ενάγοντας κατά 15%. Ακολούθως, η εναγομένη 3 αγόρασε το 98% της Ρωσικής Εταιρείας Softera που είναι θυγατρική της Ρωσικής Premium Inform την οποία ίδρυσε ο ενάγοντας, ο XXXXX Stanislav (γιος του εναγόμενου 1) και ο εναγόμενος 2, με συμμετοχή στο μετοχικό της κεφάλαιο 33%, 34% και 33% αντίστοιχα . Στην συνέχεια όπως αναφέρεται στην έκθεση απαίτησης, μετά που η εναγόμενη 3 έθεσε υπό τον έλεγχο της την Softera, οι εναγόμενοι 1, 4, 5, 8 & 9 αρχίσαν να δολοπλοκούν και να συνωμοτούν εναντίον της εναγόμενης 3 και του ενάγοντα (και της ιδιότητα του ως μειοψηφούντος μετόχου της εναγόμενης 3) για να στερήσουν την εναγόμενη 3 από το μοναδικό περιουσιακό στοιχείο του ενεργητικού της που είναι οι μετοχές της Softera. Γίνεται αναφορά στην έκθεση απαίτησης σε οργάνωση δόλιου σχεδίου κατά ή περί τον Μάρτιο 2013 από τους εναγόμενους 1, 4, 5 & 6 για να μεταφέρουν την Softera στην εταιρεία Arena Investment Limited από το Belize, η οποία ανήκε στον εναγόμενο
- Γίνεται επίσης αναφορά σε διάφορες ενέργειες των εναγομένων 1,2,4,5,6,7,8, & 9 που αποσκοπούσαν στην σκόπιμη μείωση της αξίας της εναγομένης
- Τελικά η Softera πωλήθηκε με δόλιο τρόπο στην Iteranet Holdings Limited. Η εν λόγω εταιρεία ενεγράφη την 15/11/2013, το δε μετοχικό κεφάλαιο της, κατανεμήθηκε σε ποσοστό 55% στο όνομα του εναγόμενου 1, ποσοστό 25% στο όνομα του εναγόμενου 4 και ποσοστό 20% στο όνομα του εναγόμενου
- Η μεταβίβαση διενεργήθηκε κατά η περί τον Ιανουάριο 2015 όταν ο εναγόμενος 7 υπέγραψε εκ μέρους των εναγόμενων 1, 4 & 5 συμφωνία πώλησης με τους εναγόμενους 1 & 4, πωλώντας τη Softera στην Iteranet για το ποσό των €17.000,00 περίπου. Αναφέρεται στην έκθεση απαίτησης ότι οι εναγόμενοι χρησιμοποίησαν την ίδια εικονική τιμή πώλησης όταν η εναγομένη 3 απέκτησε την Softera για να πωλήσουν την ίδια περιουσία, μόνο σε κάποιους από τους πραγματικούς δικαιούχους της εναγόμενης
- Αγνόησαν παντελώς την πραγματική αξία της Softera και κατ' ακρίβεια, την έκαναν δώρο στους εαυτούς τους, προκαλώντας ζημίες στον ενάγοντα και στην εναγόμενη
- Όλοι oι πιο πάνω χειρισμοί, υλοποιήθηκαν κατά τον ενάγοντα με την αλλαγή της σύστασης του διοικητικού συμβουλίου της εναγομένης 3 που έγινε με την υποστήριξη των εναγόμενων και της διοίκησης της RVZ Management Services Limited , οι οποίοι είναι άμεσα συνδεδεμένοι με τους εναγόμενους 1 και
- Ο εναγόμενος 1 ήταν από τους ιδρυτές της RVZ και ενίσχυσε οικονομικά την εταιρεία. Οι εναγόμενοι 6 & 7 καθώς και η RVZ καθ' όλη την χρονική περίοδό που παρείχαν υπηρεσίες επί μονίμου βάσεως στην εναγομένη 3 δεν παρείχαν καμία ενημέρωση στον ενάγοντα και αγνόησαν όλα τα αιτήματα του για ενημέρωση ή ακόμα του παρείχαν λανθασμένες πληροφορίες. Ως εκ τούτου, ο ενάγοντας με την παρούσα αγωγή, διεκδικεί το ποσόν των US$6.000.000 προς όφελος της εναγομένης 3 για την ζημιά που έχει υποστεί λόγω των ανωτέρω ενεργειών των υπολοίπων εναγομένων. Ακολούθως, μετά από αίτηση του ενάγοντα ημερ. 25.04.2016, εκδόθηκε στις 13.06.2016 διάταγμα επίδοσης εκτός δικαιοδοσίας στον αιτητή στην διεύθυνση 21, XXXXX XXXXX, apt XXXXX, 121 609 Moscow, Russia.
- Η αίτηση ημερ. 25.04.2016 για άδεια επίδοσης εκτός δικαιοδοσίας βασίστηκε στους κυρωτικούς Νόμους Ν.40/82και Ν.172/
- Η αίτηση 25.04.2016 υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση της XXXXX Πέτρου (στο εξής «ΕΔ Μ.Πέτρου»). Στις 13.07.2017, ο ενάγων καταχώρησε μονομερή αίτηση με την οποία ζητούσε απόφαση του Δικαστηρίου που να δηλώνει ότι η επίδοση διενεργήθηκε με βάση τις πρόνοιες του ρωσικού δικαίου. Η εν λόγω αίτηση υποστηριζόταν από την ένορκη δήλωση της XXXXX Παπουή ημερ. 11.07.2017 (στο εξής ΕΔ Παπουή 11.07.20175). Επισυνημμένη στην Ε.Δ. Παπουή είναι και η Ε.Δ της XXXXX Καρυπίδου, στην οποία επισυνάπτονται μεταφράσεις κάποιων εκ των εγγράφων του τεκμηρίου 1 (στο εξής «Ε.Δ Καρυπίδου»). Η πλευρά του ενάγοντα υπεστήριξε στην εν λόγω αίτηση ότι ο εναγόμενος 1 κλήθηκε να παραλάβει τα έγγραφα από το ρωσικό Δικαστήριο, πλην όμως παρέλειψε να παρουσιαστεί (βλ. παρ. 3 Ε.Δ Παπουή). Σύμφωνα με την παράγραφο 4 της Ε.Δ Παπουή, η επίδοση διενεργήθηκε δυνάμει του άρθρου 7 του Νόμου 172/
- Τελικώς η αίτηση ημ. 13.07.2017 αποσύρθηκε από τους δικηγόρους του ενάγοντα 14.09.
- Η παρούσα αίτηση Στις 08/11/2017 ο εναγόμενος 1 καταχώρησε την παρούσα αίτηση με την οποία αξιώνει: 1) Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να ακυρώνεται και/ή να παραμερίζεται το μονομερώς εκδοθέν διάταγμα ημερομηνίας 13.06.2016 με το οποίο χορηγήθηκε άδεια στον Ενάγοντα / Καθ 'ου η Αίτηση για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας (out of jurisdiction) (α) της Ειδοποίησης περί του Κλητηρίου Εντάλματος (β) του διατάγματος σφράγισης και επίδοσης στην αλλοδαπή (γ) της Αίτησης ημερομηνίας 25.04.2016 και (δ) των πιστών μεταφράσεων τους στη ρωσική γλώσσα μέσω της διπλωματικής οδού δια του Υπουργείου Δικαιοσύνης της Κύπρου στην διεύθυνση που αναγράφεται επί του διατάγματος ημερομηνίας 13.06.2016 στον Εναγόμενο 1 / Αιτητή. 2) Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να ακυρώνεται η επίδοση της Ειδοποίησης του Κλητηρίου Εντάλματος στην εν τω τίτλω αγωγή, του διατάγματος σφράγισης και επίδοσης στην αλλοδαπή, της αίτησης που οδήγησε στην έκδοση του προσωρινού διατάγματος ημερ. 13.06.2016 και των μεταφράσεων τους ως παράτυπα και/ή ως αντικανονικά και/ή ως μη δεόντως διενεργηθέντων και/ή ως διενεργηθέντων με την μη ενδεδειγμένη διαδικασία επίδοσης. 3) Εναλλακτικά και/ή περαιτέρω προς το 1 και/ή 2 ανωτέρω, διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να ακυρώνεται και/ή να παραμερίζεται η επίδοση της Ειδοποίησης του Κλητηρίου Εντάλματος στην εν τω τίτλω αγωγή, της αίτησης που οδήγησε στην έκδοση του προσωρινού διατάγματος ημερ. 13.06.2016 και των μεταφράσεων τους στον Αιτητή ως διενεργηθείσας κατά τρόπο που δεν συνάδει με το διάταγμα του Δικαστηρίου ημερομηνίας 13.06.2016 και/ή χωρίς να είναι σύμφωνα και/ή αντίθετα με το ρωσικό δίκαιο και/ή ως μη διενεργηθείσας. Την αίτηση συνοδεύει ένορκη δήλωση του Μιχελή Φιλίππου, δικηγόρου στο γραφείο των συνηγόρων του εναγομένου 1 - αιτητή. Αναφέρει ότι σε έρευνα του φακέλου της δικογραφίας στις 28.10.2017 για λογαριασμό των εναγομένων 3, 8 και 9 τους οποίους εκπροσωπεί το γραφείο του, ενημερώθηκε ότι ο ενάγοντας καταχώρησε αίτηση ημερ. 13.07.2017 με την οποία ζητούσε διάταγμα του Δικαστηρίου που να κηρύττει όπως η επίδοση της ειδοποίησης του κλητηρίου εντάλματος και του διατάγματος ημερ. 13.06.2016 στον εναγόμενο 1 να θεωρηθούν ότι έχουν επιδοθεί κανονικά. Ενημερώθηκαν οι εναγόμενοι 3, 8 και 9 αναφορικά για την πιο πάνω αίτηση και ακολούθως έπειτα από μερικές μέρες, ο αιτητής επικοινώνησε τηλεφωνικώς με το δικηγορικό του γραφείο, αμφισβητώντας έντονα το περιεχόμενο της αίτησης ημερ. 13.07.2017 και της ένορκης δήλωσης που την συνόδευε. Ο αιτητής ενημέρωσε τηλεφωνικώς τον ομνύοντα ότι ουδέποτε έλαβε οποιαδήποτε ειδοποίηση για να παραλάβει οποιαδήποτε έγγραφα είτε αυτά αφορούσαν δικαστική διαδικασία στην Κύπρο είτε άλλως πως. Ήταν περαιτέρω η θέση του ομνύοντα ότι δεν υπάρχει ίχνος μαρτυρίας και/ή αποδεικτικού υλικού που να αναφέρει ότι ο εναγόμενος 1 κλήθηκε και/ή ειδοποιήθηκε να παραλάβει δικαστικά έγγραφα από το ρωσικό Δικαστήριο. Ήταν επιπλέον η θέση του ομνύοντα ότι το διάταγμα ημερομηνίας 13.06.2016 θα πρέπει να παραμεριστεί και/ή απορριφθεί για τους ακόλουθους μεταξύ άλλων λόγους: i. Προκαλείται σύγχυση και αμηχανία αναφορικά με το νομικό υπόβαθρο επί του οποίου έγινε προσπάθεια επίδοσης στον Αιτητή γεγονός που προκαλεί δυσμενή επηρεασμό στην πλευρά του Αιτητή να χειριστεί την υπόθεση. Συγκεκριμένα, μεταξύ άλλων στην Ε.Δ. Παπουή αναφέρεται ο Κυρωτικός Νόμος 172/1986 ως ο Νόμος με τον οποίο θα πρέπει να διενεργηθεί η επίδοση ενώ το Αίτημα για επίδοση των εγγράφων έχει διενεργηθεί στην βάση της Σύμβασης της Χάγης του 1965 που κυρώθηκε με τον Νόμο 40/
- Επίσης νομική βάση και των δύο μονομερών αιτήσεων ημερομηνίας 25.04.2016 και 10.03.2017 αποτελούν και οι δύο κυρωτικοί Νόμοι Ν.172/86και Ν.40/82ii. Τα εν λόγω διατάγματα εξεδόθησαν κατά παράβαση και/ή αντίκεινται στις πρόνοιες του Νόμου 172/
- iii. Τα εν λόγω διατάγματα εξεδόθησαν κατά παράβαση και/ή αντίκεινται στις πρόνοιες του Νόμου 40/
- Ήταν τέλος η θέση του ομνύοντα ότι το διάταγμα ημερομηνίας 13.06.2016 που επιτρέπει την επίδοση εκτός δικαιοδοσίας των υπό κρίση δικογράφων θα πρέπει να παραμεριστεί για τον λόγο ότι δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις που θέτουν οι Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας, οι οποίοι αποτελούν νομική βάση στην αίτηση ημερ 25.04.2016 του καθ' ου η αίτηση - ενάγοντα. Συγκεκριμένα δεν υπάρχει ικανοποιητική και/ή καθόλου μαρτυρία αναφορικά με την τοποθεσία, διεύθυνση και/ή χώρα στην οποία δυνατόν να βρίσκεται ο αιτητής για σκοπούς επίδοσης. Η ειδοποίηση ένστασης Ο ενάγοντας - αιτητής καταχώρησε ειδοποίηση ένστασης στην έγκριση των αιτούμενων θεραπειών. Στους λόγους ένσταση αναφέρεται ότι:
- Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις της νομοθεσίας και της νομολογίας για την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων και δεν υπάρχει επαρκής δικαιολογία και/ή επεξήγηση και/ή αιτιολόγηση για την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων.
- Η επίδοση στον αιτητή της ειδοποίησης του κλητηρίου εντάλματος, του διατάγματος σφράγισης και επίδοσης στην αλλοδαπή της αίτησης ημερομηνίας 25/4/16 και των πιστών μεταφράσεων τους στην ρωσική γλώσσα µέσω της διπλωματικής οδού διά του υπουργείου Δικαιοσύνης της Κύπρου στη διεύθυνση που αναγράφεται επί του διατάγματος ημερομηνίας 13/6/16 στον αιτητή, είναι νόμιμη και/η νομότυπη και/ή ορθή υπό τις περιστάσεις.
- Δεν υπάρχει καμία παράβαση των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας και/ή καμιά παρατυπία η οποία να ακυρώνει την διαδικασία.
- Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις παραμερισμού και/η ακύρωσης Δικαστικής απόφασης και/η του διατάγματος του Δικαστηρίου.
- Η αίτηση αποτελεί κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας και σκοπεύει στην εσκεμμένη αποφυγή νόμιμης επίδοσης και στην παρακώλυση προώθησης της διαδικασίας για παρεμπόδιση του καθ' ου η αίτηση στη διεκδίκηση των νόμιμων δικαιωμάτων του.
- Εξ αποτελέσματος, ο αιτητής έλαβε γνώση των διαδικασιών και συνεπώς, η αίτηση και τα αιτούμενα διατάγματα αποτελούν κατάχρηση της διαδικασίας του Δικαστηρίου. Την ειδοποίηση ένστασης συνοδεύει ένορκη δήλωση του Όμηρου Καΐλη, ασκούμενου δικηγόρου στον γραφείο των συνηγόρων του ενάγοντα - καθ' ου η αίτηση. Ο ομνύοντας αφού υιοθέτησε το περιεχόμενο των ενόρκων δηλώσεων της XXXXX Παπουή ημ.11/7/17 και 3/10/17 και της XXXXX Πέτρου ημ. 25/4/16, που βρίσκονται ήδη κατατεθειμένες στο φάκελο του Δικαστηρίου, στην συνέχεια ανέφερε ότι προβαίνει στην ένορκη δήλωση αντί του ιδίου του ενάγοντα καθότι βρίσκεται στο εξωτερικό και δεν είναι ευχερής η προσέλευσή του στο παρόν στάδιο αφενός και αφετέρου τα θέματα που εγείρονται είναι αμιγώς νομικά και ο ίδιος είναι καταλληλότερο πρόσωπο από τον ενάγοντα για να προβεί στην ένορκη δήλωση. Στην συνέχεια, ο ομνύοντας αναφέρθηκε στο ιστορικό της παρούσας υπόθεσης. Ισχυρίστηκε ότι μετά την εξασφάλιση του διατάγματος επίδοσης εκτός δικαιοδοσίας, όλα τα υπό κρίση δικόγραφα με τις μεταφράσεις τους στην ρωσική, σφραγίστηκαν στις 25/7/
- Την ίδια ημέρα, το γραφείο του διευθέτησε την αποστολή τους στη διεύθυνση του Υπουργείου Δικαιοσύνης στη Ρωσία µέσω υπηρεσίας ταχυμεταφοράς προς το Υπουργείο Δικαιοσύνης της Κύπρου. Στην συνέχεια με επιστολή ημερομηνίας 20/6/17, το Υπουργείο Δικαιοσύνης της Κύπρου, τους πληροφόρησε ότι στις 15/9/16 τα έγγραφα είχαν παραληφθεί από το Επαρχιακό Δικαστήριο Κοντσέβσκυ της Μόσχας, με παραγγελία της αρμόδιας αρχής της Κυπριακής Δημοκρατίας για την επίδοση τους στον εναγόμενο αρ.
- Το εν λόγω Δικαστήριο αφού έλαβε υπόψη του τις διατάξεις του άρθρου 63 του Αστικού Δικονομικού Κώδικα της Ρωσικής Ομοσπονδίας, διέταξε να κληθεί ο εναγόμενος την 17/11/16 και ώρα 10:30 στην αίθουσα του Δικαστηρίου υπ' αρ. 326 στη διεύθυνση Γιαρτσέβσκαγια 12, κτήριο 1 Μόσχα. Όμως με επιστολή ηµ. 22/5/17 του Υπουργείου Δικαιοσύνης της Ρωσίας προς το Υπουργείου Δικαιοσύνης της Κύπρου, τα έγγραφα στάλθηκαν πίσω χωρίς εκτέλεση της παραγγελίας για επίδοση τους, λόγω µη προσέλευσης του εναγομένου 1 στο Δικαστήριο. Στην συνέχεια, ο ομνύων αναφέρει ότι δυνάμει δημοσιεύματος του Υπουργείου Δικαιοσύνης της Ρωσίας, η κλήση του εναγομένου να παραλάβει τα έγγραφα, είναι ένας τρόπος επίδοσης και όταν δεν προσέλθει, θεωρείται ότι η επίδοση του έγινε κανονικά και γνωρίζει την υποχρέωση του να παραστεί στο Δικαστήριο. Αντίγραφο του πιο πάνω δημοσιεύματος, μπορεί να ανευρεθεί στην ιστοσελίδα του «Russian Federation-Central Authority & Practical Information» το οποίο έχει ήδη επισυναφθεί ως τεκμήριο 2 στην ένορκη δήλωση της XXXXX Παπουή ημ. 3/10/
- Ο ομνύων ισχυρίστηκε ότι τα πιο πάνω έγγραφα, θέτουν εκποδών την θέση του εναγομένου περί δήθεν µη ειδοποίησης του. Ο εναγόμενος κατά τον ομνύοντα, κλήθηκε να παραλάβει τα έγγραφα σε συγκεκριμένη ημερομηνία και τόπο. Παρόλα αυτά δεν παρουσιάστηκε χωρίς καμία δικαιολογία. Ως εκ τούτου, η επίδοση των εν λόγω εγγράφων, είναι νόμιμη. Ήταν ως εκ τούτου η θέση του ομνύοντα ότι η παρούσα αίτηση είναι καταχρηστική και σκοπό έχει την καθυστέρηση της διαδικασίας. Αγορεύσεις Η ακροαματική διαδικασία διεξήχθη με αγορεύσεις των μερών αφού καμία πλευρά δεν προχώρησε σε αντεξέταση των ενόρκως δηλούντων. Θα παραθέσω στην συνέχεια σύνοψη των θέσεων των δύο πλευρών όπως προκύπτουν από τις εμπεριστατωμένες γραπτές αγορεύσεις των συνηγόρων των διαδίκων. Η αγόρευση του συνηγόρου για τον εναγόμενο 1 - αιτητή. Ο συνήγορος του αιτητή στην αγόρευση του αφού παρέθεσε το ιστορικό της διαδικασίας, επανέλαβε στην συνέχεια την θέση ότι στην προκειμένη περίπτωση, προκαλείται σύγχυση και αμηχανία ως προς την νομική βάση που προώθησε η πλευρά του ενάγοντα για να διενεργηθεί η επίδοση στον αιτητή. Αναφέρεται στην παράγραφο 4 της ΕΔ Παπουή ημερ. 11.07.2017 και 03.10.2017 ότι η επίδοση διενεργήθηκε με βάση το Ρωσικό δίκαιο ως προβλέπει ο κυρωτικός Νόμος 172/
- Πλην όμως, είναι ξεκάθαρο ότι η προσπάθεια για επίδοση, βασίστηκε αποκλειστικά στον κυρωτικό Νόμο 40/82 ως επίσης αναφέρει η παράγραφος 5 της ΕΔ Παπουή. Το αποτέλεσμα είναι κατά τον συνήγορο να μην γνωρίζει ο αιτητής μέχρι σήμερα, ποια νομική βάση ακολουθήθηκε για να διενεργηθεί η προσπάθεια επίδοσης δια διπλωματικής οδού με βάση το Ρωσικό δίκαιο. Εάν η προσπάθεια για επίδοση διενεργήθηκε με βάση τον κυρωτικό Νόμο 40/82 που έτσι έγινε, τότε η μαρτυρία στην ΕΔ Παπουή αναφορικά με την νομική βάση της επίδοσης θα έπρεπε να αναφέρεται στον κυρωτικό Νόμο 40/82 και όχι στον κυρωτικό Νόμο 172/
- Στην συνέχεια, ο συνήγορος ισχυρίστηκε ότι υπάρχει προσπάθεια παραπλάνησης του Δικαστηρίου αναφορικά με το τεκμήριο 2 της Ε.Δ Παπουή που αναφέρεται σε δημοσίευμα του Υπουργείου Δικαιοσύνης της Ρωσίας σε σχέση με την κεντρική αρχή που εφαρμόζει την Συνθήκη της Χάγης στην Ρωσική Ομοσπονδία. Στην παράγραφο 5 της Ε.Δ Παπουή, γίνεται ξεκάθαρη προσπάθεια παραπλάνησης του Δικαστηρίου εφόσον η ομνύουσα γνώριζε ότι το εν λόγω δημοσίευμα που εκτυπώθηκε από τον υπολογιστή της, αποτελούσε εκτύπωση από τη ιστοσελίδα της Διάσκεψης της Χάγης επί του ιδιωτικού Διεθνές Δικαίου και όχι από το Υπουργείο Δικαιοσύνης της Ρωσίας. Ακολούθως, ο συνήγορος με παραπομπή στα άρθρα 5(α) του Ν.40/82 και 7 του Ν.172/86, ισχυρίστηκε ότι η επίδοση των επίδικων δικαστικών εγγράφων, έπρεπε να διενεργηθεί σύμφωνα με τον τρόπο επίδοσης που ισχύει στην Ρωσική Ομοσπονδία και όπως καθορίζει το δίκαιο της χώρας αυτής. Η ίδια η ομνύουσα στην παράγραφο 4 της Ε.Δ Παπουή αναφέρει ότι η επίδοση πρέπει να διενεργηθεί σύμφωνα με το ρωσικό δίκαιο. Πλην όμως δεν υπάρχει μαρτυρία από εμπειρογνώμονα που να αποδεικνύει ότι η επίδοση έχει όντως διενεργηθεί ορθά με βάση το ρωσικό δίκαιο. Ο συνήγορος υπενθύμισε επί του προκειμένου, την καλά θεμελιωμένη νομολογιακή αρχή ότι το αλλοδαπό δίκαιο είναι θέμα πραγματικό που πρέπει να αποδεικνύεται με μαρτυρία εμπειρογνώμονα. Το περιεχόμενο της επιστολής του Υπουργείου δικαιοσύνης (τεκμ.1 στην ΕΔ Παπουή ημερ. 11.07.2017 και 3.10.2017) δεν μπορεί κατά τον συνήγορο να αποδείξει ότι έγινε επίδοση σύμφωνα με το ρωσικό δίκαιο. Την ίδια θέση συμμερίζεται και το Υπουργείο Δικαιοσύνης της Κυπριακής Δημοκρατίας ως μαρτυρεί η ίδια η επιστολή (τεκμ.1) σύμφωνα με την οποία επιστρέφεται αποδεικτικό μη επίδοσης. Το Υπουργείο Δικαιοσύνης της Δημοκρατίας, επισυνάπτει επίσης έγγραφο από το Υπουργείο Δικαιοσύνης της Ρωσικής Ομοσπονδίας, το οποίο αποτελεί την δεύτερη σελίδα του Τεκμηρίου 1 της Ε.Δ Παπουή και η μετάφραση του στα Ελληνικά είναι το Τεκμήριο 1Α στην ΕΔ Καρυπίδου. Το τεκμήριο 1Α της ΕΔ Καρυπίδου αναφέρει ότι το Υπουργείο Δικαιοσύνης της Ρωσικής Ομοσπονδίας, επιστρέφει τα έγγραφα λόγω μη εκτελέσεως της παραγγελίας για επίδοση τους. Αναφέρεται περαιτέρω ότι η παραγγελία δεν εκτελέστηκε λόγω μη προσέλευσης του αναφερόμενου προσώπου στο Δικαστήριο. Ο συνήγορος ισχυρίστηκε ότι δεν έχει αποδειχθεί ο ισχυρισμός ότι ο αιτητής δεν προσήλθε σκόπιμα για να παραλάβει τα έγγραφα. Επιπλέον δεν υπάρχει μαρτυρία από εμπειρογνώμονα του ρωσικού δικαίου που να αναφέρει ότι μη προσέλευση του αιτητή, σημαίνει αυτόματα και την ορθή επίδοση των εγγράφων. Αντιθέτως, σαν συνέπεια της ισχυριζόμενης μη προσέλευσης, η κεντρική αρχή της Κυπριακής Δημοκρατίας έχει αποστείλει σαφέστατη επιστολή με την οποία αναφέρει ότι δεν έχει διενεργηθεί η επίδοση. Περαιτέρω δεν υπάρχει ίχνος μαρτυρίας που να αποδεικνύει ότι ο αιτητής κλήθηκε να παρουσιαστεί στο Δικαστήριο για να παραλάβει τα εν λόγω έγγραφα. Το τεκμήριο 2 δεν αποτελεί κατά τον συνήγορο γνωμάτευση επί του ρωσικού δικαίου εφόσον δεν αποτελεί έγγραφο της Ρωσικής Ομοσπονδίας αλλά ούτε και υπογράφεται από Ρώσσο δικηγόρο ή νομικό ως πραγματογνώμονα. Το τεκμήριο 2 κατά τον συνήγορο δεν δίδει οποιαδήποτε απάντηση στην βάση των γεγονότων της παρούσας αίτησης. Ο συνήγορος ισχυρίστηκε ότι δεν μπορεί να αναμένεται ότι τα Κυπριακά Δικαστήρια θα στηριχθούν σε ενημερωτικό δελτίο του 2014 για να αποφανθούν θετικά σε θέμα επίδοσης στην βάση αλλοδαπού δικαίου. Ο συνήγορος ισχυρίστηκε ότι ακόμη και στην περίπτωση που το Δικαστήριο αποδεχθεί ότι δύναται να διενεργηθεί επίδοση στον αιτητή με βάση το ρωσικό δίκαιο με κλήση προσέλευσης στο Δικαστήριο, αποτελεί αδιαμφησβήτητο γεγονός ότι δεν υπάρχει οποιαδήποτε μαρτυρία που να αναφέρει ότι ο όντως ο αιτητής κλήθηκε να παρουσιαστεί ενώπιον Ρωσικού Δικαστηρίου για να παραλάβει έγγραφα. Θα έπρεπε να υπάρχει κατά τον συνήγορο, αποδεικτικό επίδοσης της κλήσης στον αιτητή για την επίδοση των εγγράφων σε αυτόν. Δεν υπάρχει όμως μαρτυρία, που να καταδεικνύει ότι ο αιτητής κλήθηκε να παρουσιαστεί ενώπιον του Δικαστηρίου για να του επιδοθούν τα δικαστικά έγγραφα. Η αγόρευση του συνηγόρου για τον ενάγοντα - καθ' ου η αίτηση. Ο συνήγορος για τους καθ' ων η αίτηση στην δική του αγόρευση, αναφέρθηκε αρχικά στην νομική πτυχή της υπόθεσης και στις προϋποθέσεις έγκρισης αιτήματος για επίδοση δικαστικών εγγράφων εκτός δικαιοδοσίας. Ισχυρίστηκε στην συνέχεια ότι επειδή η Ρωσική Ομοσπονδία έχει εναντιωθεί στη δυνατότητα επίδοσης μέσω ταχυδρομικών υπηρεσιών όπως προβλέπεται στο άρθρο 10 της Σύμβασης της Χάγης, η μόνη μέθοδος επίδοσης σε Ρώσους υπηκόους είναι µέσω των αρμοδίων αρχών (διπλωματικής οδού), όπως επίσης προβλέπεται στην πιο πάνω Σύμβαση. Εν προκειμένω, ο καθ' ου η αίτηση μετά που εξασφάλισε το διάταγμα ηµ. 13/6/16 για επίδοση των εγγράφων που περιγράφονται στην παράγραφο 2 του ρηθέντος διατάγματος, είχε προβεί σε όλες τις δέουσες ενέργειες ώστε να σταλούν τα έγγραφα στο αντίστοιχο Υπουργείο Δικαιοσύνης της Ρωσίας για να διευθετηθεί η επίδοση τους στον αιτητή. Ο συνήγορος ισχυρίστηκε ότι ο καθ' ου η αίτηση παρουσίασε ενώπιον του Δικαστηρίου όλα τα έγγραφα που αποδεικνύουν ότι η επίδοση των εγγράφων που αφορούν την αγωγή, έχουν επιδοθεί στον αιτητή νομότυπα. Ο αιτητής είχε την ευκαιρία να λάβει γνώση εάν επιδείκνυε την ελάχιστη επιμελή συμπεριφορά από πρόσωπο που καλείται ενώπιον Δικαστικής Αρχής της χώρας του για τη λήψη δικαστικών εγγράφων. Εντούτοις, ο αιτητής όχι µόνο δεν είχε εμφανιστεί ενώπιον της δικαστικής αρχής στην οποία είχε κληθεί αλλά έδωσε οδηγίες στους δικηγόρους του για τη λήψη δικαστικών μέτρων, προκειμένου να ακυρωθεί η επίδοση των εγγράφων. Ο συνήγορος αρνήθηκε τον ισχυρισμό ότι δεν ενημερώθηκε νομότυπα ο αιτητής για να προσέλθει να παραλάβει τα υπό κρίση δικαστικά έγγραφα. Υπεστήριξε ότι αναφέρεται ρητά στα προσκομισθέντα έγγραφα ότι ο αιτητής παρότι ενημερώθηκε, δεν προσήλθε στο χώρο της δικαστικής αρχής για την παραλαβή των εγγράφων. Ήταν η θέση του συνηγόρου με παραπομπή σε νομολογία ότι δεν είναι αρμόδιο το κυπριακό Δικαστήριο να κρίνει ή να ελέγξει τα όσα καταγράφουν οι ρωσικές αρχές. Ο συνήγορος ισχυρίστηκε περαιτέρω ότι ουδεμία σύγχυση και αμηχανία έχει προκαλέσει η επίκληση των δύο νομοθετικών διατάξεων καθότι πρακτικά, η επίδοση των εγγράφων διενεργήθηκε µέσω της διπλωματικής οδού µε τον τρόπο που αναφέρει ο καθ' ου η αίτηση. Συγκεκριμένα ο καθ' ου η αίτηση έχει προβεί στις δέουσες ενέργειες για να εξασφαλίσει νομότυπα, την επίδοση των εγγράφων. Όπως παρουσιάζεται στις ενόρκους δηλώσεις που υπάρχουν στον φάκελο του Δικαστηρίου, αποδεικνύεται ότι:
- Τα έγγραφα διαβιβάστηκαν µέσω της διπλωματικής οδού και η απάντηση που λήφθηκε είναι ότι ο εναγόμενος αν και κλήθηκε να παραλάβει τα έγγραφα, παρέλειψε να το πράξει.
- Το άρθρο 7 του Νόμου 172/1986 (συνθήκη Κύπρου - Ρωσίας), ορίζει ότι η επίδοση θα γίνει µε βάση τις σχετικές πρόνοιες του Ρωσικού Νόμου.
- Σύμφωνα µε δημοσίευμα του Υπουργείου Δικαιοσύνης της Ρωσίας, η κλήση του εναγομένου να παραλάβει τα έγγραφα, είναι ένας τρόπος επίδοσης και όταν δεν προσέλθει θεωρείται ότι η επίδοση του έγινε και γνωρίζει την υποχρέωση του να παραστεί στο Δικαστήριο Ο συνήγορος ισχυρίστηκε ότι σαν συνέπεια των πιο πάνω, προκύπτει ότι ο καθ' ου η αίτηση έχει προβεί νομότυπα στην επίδοση στον αιτητή, όλων των δικαστικών εγγράφων που αφορούν την παρούσα αγωγή. Επιπλέον, η παρούσα αίτηση συνιστά κατάχρηση των δικαστικών διαδικασιών αφού ο αιτητής εκ του αποτελέσματος, έχει λάβει γνώση της διαδικασίας. Ήταν η θέση του συνηγόρου ότι η παρούσα διαδικασία, σκοπό έχει την εσκεμμένη αποφυγή της νόμιμης επίδοσης και την παρακώληση προώθησης της διαδικασίας για παρεμπόδιση του καθ' ου η αίτηση στη διεκδίκηση των νομίμων δικαιωμάτων του. Νομική πτυχή - Συμπεράσματα Η διαταγή για επίδοση του κλητηρίου στο εξωτερικό, εκδίδεται μετά από μονομερή αίτηση του ενάγοντα. Διαφυλάσσεται όμως στον εναγόμενο το δικαίωμα να ακουστεί, χάριν της φυσικής δικαιοσύνης και να ζητήσει τον παραμερισμό του διατάγματος (βλ. S.P.P. Projects Ltd v. Integral Equipment Sarl
(1993)1 ΑΑΔ 762). Στα πλαίσια του αιτήματος για παραμερισμό του διατάγματος, μπορεί να αμφισβητηθούν τόσο τα γεγονότα που το στοιχειοθετούν όσο και η δικαιοδοτική του βάση. Το δικαίωμα κατοχυρώνεται από την Δ.16 Θ.9, η οποία έχει ως εξής:
- A defendant before appearing shall be at liberty, without obtaining an order to enter or entering a conditional appearance, to take out a summons to set aside the service upon him of the writ or of notice of the writ, or to discharge the order authorizing such service. Σε ελεύθερη μετάφραση:
- Ένας εναγόμενος πριν εμφανιστεί θα είναι ελεύθερος, χωρίς να πετύχει διάταγμα καταχώρησης ή να καταχωρήσει εμφάνιση υπό όρους, να υποβάλει αίτηση δια κλήσεως για ακύρωση της επίδοσης του κλητηρίου που του έγινε ή για ακύρωση του διατάγματος που εξουσιοδοτεί τέτοια επίδοση». Η πιο πάνω διάταξη αντιστοιχεί στην Order 12 Rule 30 των παλαιών αγγλικών θεσμών και ως εκ τούτου η αγγλική νομολογία επί του θέματος είναι καθοδηγητική. Μελετώντας προσεχτικά τις πρόνοιες της προαναφερόμενης διάταξης και αντλώντας καθοδήγηση από σχετική νομολογία, διαπιστώνω ότι το ζήτημα αυτό, μπορεί να προσεγγιστεί από τον εναγόμενο με τους εξής τρείς τρόπους:
- Χωρίς καν να εμφανισθεί δηλαδή πριν να καταχωρήσει κανονική και χωρίς όρους εμφάνιση (unconditional appearance), δικαιούται να αιτηθεί από το Δικαστήριο με αίτηση δια κλήσεως, τον παραμερισμό της επίδοσης σε αυτόν του κλητηρίου εντάλματος ή της ειδοποίησης του κλητηρίου εντάλματος ή να ζητήσει την ακύρωση του διατάγματος που εξουσιοδοτεί τέτοια επίδοση. Αυτή είναι και η έννοια της φράσης «without obtaining an order to enter or entering unconditional appearance».
- Να καταχωρήσει χωρίς άδεια του Δικαστηρίου εμφάνιση υπό αίρεση ή υπό διαμαρτυρία και είτε ταυτόχρονα είτε το ταχύτερο δυνατό και προτού προβεί σε οποιοδήποτε νέο δικονομικό ή άλλο διάβημα στη διαδικασία (fresh step in the action) να καταχωρήσει αίτηση δια κλήσεως για παραμερισμό της επίδοσης σ' αυτόν του κλητηρίου εντάλματος ή της ειδοποίησης του κλητηρίου εντάλματος ή να ζητήσει την ακύρωση του διατάγματος που εξουσιοδοτεί τέτοια επίδοση.
- Εναλλακτικά, η διαμαρτυρία του εναγομένου ως προς το κλητήριο ένταλμα που καταχωρείται εναντίον του, μπορεί να εκδηλωθεί κατόπιν εξασφάλισης άδειας του Δικαστηρίου μέσω σχετικής μονομερούς αίτησης για εμφάνιση υπό αίρεση με την ταυτόχρονη λήψη οδηγιών από το Δικαστήριο για καταχώρηση αίτησης παραμερισμού του κλητηρίου εντάλματος εντός τακτού χρονικού διαστήματος. Νοείται ότι οποιαδήποτε ενέργεια επιλεγεί, αυτή θα πρέπει να εκδηλωθεί προτού καταχωρηθεί κανονικό σημείωμα εμφάνισης. Η φράση «before appearing» σημαίνει τον χρόνο πριν την καταχώρηση ανεπιφύλακτης και χωρίς όρους εμφάνισης (unconditional appearance), η οποία στην ουσία αποτελεί αποποίηση του δικαιώματος του εναγομένου να αμφισβητήσει την επίδοση του κλητηρίου εντάλματος σε αυτόν. Σχετικό είναι το πιο κάτω απόσπασμα από το The Annual Practice 1958, στην σελίδα 197: «Before appearing. - This means before entering an unconditional appearance. After unconditional appearance it is too late to object to any irregularity in the service or issue of the writ of which the defendant had knowledge, for appearance is a fresh step within O.70 r.2.» Αναφορικά με τις ουσιαστικές προϋποθέσεις για επίδοση στο εξωτερικό, στην Δ.6 Θ.1 καθορίζονται οι κατηγορίες υποθέσεων για τις οποίες παρέχεται η εξουσία στο Δικαστήριο να διατάξει την επίδοση κλητηρίου ή ειδοποίησης κλητηρίου εκτός δικαιοδοσίας. Επιπλέον στην Δ.6 Θ.4, αναφέρεται ότι ο ενάγων πρέπει να θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρία με ένορκη δήλωση που να το ικανοποιεί ότι έχει εκ πρώτης όψεως καλή αιτία αγωγής (prima facie good cause of action) και ότι η υπόθεση είναι κατάλληλη (proper) για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας. Σύμφωνα με την νομολογία, το βάρος απόδειξης ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις για επίδοση στο εξωτερικό, παραμένουν στους ώμους του ενάγοντα (βλ. μεταξύ άλλων GCC Computers Ltd ν. Penril Datacom Ltd
(2000)1Γ Α.Α.Δ 1584). Δεν συμφωνώ με την θέση του αιτητή ότι υπάρχει κάποια σύγχυση ή προσπάθεια παραπλάνησης από πλευράς του καθ' ου η αίτηση ως προς την διαδικασία που ο ενάγοντας επέλεξε για να επιδώσει τα υπό κρίση έγγραφα. Ο ενάγων - καθ' ου η αίτηση, στήριξε το αίτημα του για επίδοση των υπό κρίση εγγράφων στην Ρωσική Ομοσπονδία, μεταξύ άλλων και στους κυρωτικούς Νόμους 40/82 και 172/
- Σύμφωνα με το άρθρο 5(α) του Νόμου 40/82 και το άρθρο 7 του Νόμου 172/86, η επίδοση πρέπει να διενεργείται με βάση το δίκαιο του κράτους στο οποίο αποστέλλονται τα έγγραφα για επίδοση. Ως εκ τούτου, η επίδοση των υπό κρίση δικαστικών εγγράφων στην Ρωσική Ομοσπονδία θα έπρεπε να διενεργηθεί σύμφωνα με τον τρόπο επίδοσης που ισχύει, δυνάμει του δικαίου της χώρας αυτής. Οι διάδικοι δεν διαφωνούν με την πιο πάνω νομική αρχή. Ο αιτητής όμως, ισχυρίζεται ότι το ισχύον ρωσικό δίκαιο επί του θέματος θα έπρεπε να αποδειχθεί με μαρτυρία εμπειρογνώμονα, κάτι που ο καθ' ου η αίτηση παρέλειψε να πράξει. Από την άλλη, ο καθ' ου η αίτηση ισχυρίστηκε ότι το τεκμήριο 2 στην Ε.Δ. Παπουή, συνιστά δημοσίευμα του Υπουργείου Δικαιοσύνης της Ρωσίας. Σύμφωνα με αυτό, η κλήση του εναγομένου να παραλάβει τα έγγραφα, είναι ένας τρόπος επίδοσης και όταν αυτός δεν προσέλθει, θεωρείται ότι η επίδοση του έγινε κανονικά και ότι γνωρίζει την υποχρέωση του να παραστεί στο Δικαστήριο. Ο αιτητής αντιτείνει ότι το εν λόγω δημοσίευμα δεν αποτελεί έγγραφο της Ρωσικής Ομοσπονδίας αλλά ιδιωτικό ενημερωτικό δελτίο του
- Επιπρόσθετα, δεν συνιστά γνωμάτευση επί του ρωσικού δικαίου αφού δεν υπογράφεται από Ρώσσο δικηγόρο ή νομικό ως πραγματογνώμονα. Είναι νομολογημένο ότι το αλλοδαπό δίκαιο είναι θέμα πραγματικό, το οποίο πρέπει να αποδεικνύεται με μαρτυρία εμπειρογνώμονα (βλ. μεταξύ άλλων, Royal Bank of Scotland Plc v. Geodrill Co Ltd
(1993)1 Α.Α.Δ. 753 & Zeeland Navigation Company Limited ν. Banque Worms
(2000)1 Α.Α.Δ 707). Στην υπόθεση Royal Bank of Scotland Plc v. Geodrill Co Ltd (ανωτέρω) λέχθηκε ότι: « Ο κανόνας είναι επιτακτικός. Μόνο στην περίπτωση παραδοχής από τον αντίδικο του περιεχομένου του ισχύοντος στη ξένη χώρα δικαίου συγχωρείται η παρέκκλιση: Letco Company Limited & Άλλος v. Σωκράτη Ζ. Ηλιάδη & Άλλων
(1991)1 Α.Α.Δ. 435, Parkasho ν. Singh [1967] 1 All E.R. 737, Dicey & Morris "The Conflict of Laws", 10η έκδοση, τόμος 2, σελ. 1206-1208.» Στην ίδια υπόθεση τονίστηκε ότι το μέσο γνώσης του αλλοδαπού δικαίου είναι βασικά οι γνώμες των νομομαθών. Η νομολογία καθορίζει ότι εμπειρογνώμονας στο ζήτημα αυτό, μπορεί να χαρακτηριστεί πρόσωπο που ασκεί το επάγγελμα του δικηγόρου (practising lawyer) στο συγκεκριμένο νομικό σύστημα ή να κατέχει τέτοια θέση ώστε να απέκτησε πρακτική πείρα στο συγκεκριμένο δίκαιο. Έγινε επί του προκειμένου παραπομπή στο σύγγραμμα του Cheshire "Private International Law" 9η έκδ., όπου στην σελ. 130 αναφέρονται τα πιο κάτω: "It is obvious that no witness can speak to a question of law as a fact and that all he can do is to express his opinion. The rule is, therefore, that he must be an expert. The question as to who is a sufficient expert in this matter has not been satisfactorily resolved by the English decisions. Though no doubt the court has a discretion in the matter, the general principle has been that no person is a competent witness unless he is a practising lawyer in the particular legal system in question, or unless he occupies a position or follows a calling in which he must necessarily acquire a practical working knowledge of the foreign law. In other words, practical experience is a sufficient qualification." Στην παρούσα υπόθεση, από την στιγμή που είναι παραδεκτό ότι η επίδοση των δικαστικών εγγράφων στην Ρωσική Ομοσπονδία θα έπρεπε να διενεργηθεί σύμφωνα με το δίκαιο της χώρας αυτής, είναι σαφές ότι ο ενάγων - καθ' ου η αίτηση, όφειλε να προσκομίσει μαρτυρία εμπειρογνώμονα ώστε να αποδείξει το ισχύον Ρωσικό δίκαιο επί του θέματος. Από μελέτη του τεκμ. 2 στην Ε.Δ. Παπουή, είναι σαφές ότι αυτό δεν συνιστά μαρτυρία εμπειρογνώμονα. Το έγγραφο αυτό δεν υπογράφεται από νομικό ή από άτομο που να κατέχει τέτοια θέση ώστε να απέκτησε πρακτική πείρα στο ρωσικό δίκαιο. Αντιθέτως, είναι μια δημοσίευση σε ιστοσελίδα του διαδικτύου που φαίνεται να ανανεώθηκε (updated) στις 18.07.2014 χωρίς να είναι εμφανές ότι προέρχεται από το Υπουργείο Δικαιοσύνης της Ρωσίας όπως ισχυρίζεται ο καθ' ου η αίτηση. Προκύπτει μάλιστα ότι οι πληροφορίες που παραθέτει, έχουν ληφθεί από τις αρμόδιες αρχές χωρίς να αναφέρει ποιες, ή εξάχθηκαν από ερωτηματολόγιο που ετοιμάστηκε στα πλαίσια σεμιναρίου για την σύμβαση επίδοσης που έλαβε χώρα στην Αγία Πετρούπολη το 2007. Αναφέρεται συγκεκριμένα στο προοίμιο του εν λόγω εγγράφου: Practical information The following information was provided by the relevant state authorities or was obtained from the replay to a Questionnaire prepared by the Permanent Bureau in connection with a seminar on the Service Convention held in Saint Petersburg in 2007. Είναι κατά την κρίση μου σαφές ότι το πιο πάνω έγγραφο, πόρρω απέχει από του να αποτελεί μαρτυρία εμπειρογνώμονα, αναφορικά με το εφαρμοστέο κατά τον επίδικο χρόνο ρωσικό δίκαιο, σε σχέση με την επίδοση των υπό κρίση δικαστικών εγγράφων. Δεν προέρχεται από δικηγόρο ή άλλο πρόσωπο που απέκτησε πρακτική πείρα στο συγκεκριμένο δίκαιο. Πέραν τούτου δεν πρόκειται για πρόσφατο έγγραφο ώστε να μπορεί να εξαχθεί με ασφάλεια, το ισχύον ρωσικό δίκαιο επί του θέματος. Για να αποδειχθεί το ρωσικό δίκαιο και η απαιτούμενη διαδικασία επίδοσης των επίδικων εγγράφων, ο ενάγοντας όφειλε να προσκομίσει γνωμάτευση Ρώσου δικηγόρου ή άλλου νομομαθούς προσώπου με πρακτική πείρα στην εφαρμογή του ρωσικού δικαίου. Κρίνω ως εκ τούτου ότι ο ενάγων - καθ' ου η αίτηση, έχει αποτύχει να αποδείξει ότι τα υπό κρίση δικαστικά έγγραφα, έχουν επιδοθεί νομότυπα στον εναγόμενο 1 - αιτητή. Υπενθυμίζεται δε ότι σύμφωνα με την προαναφερθείσα νομολογία, το βάρος απόδειξης ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις για επίδοση στο εξωτερικό, παραμένουν πάντοτε στους ώμους του ενάγοντα (βλ. GCC Computers Ltd ν. Penril Datacom Ltd
(2000)1Γ Α.Α.Δ 1584). Ανεξαρτήτως τούτου, ακόμα και στην περίπτωση που δεχόμουν ότι το ισχύον ρωσικό δίκαιο επί του θέματος, είναι αυτό που επικαλείται ο καθ' ου η αίτηση και πάλιν θα έκρινα ότι δεν έχουν επιδοθεί τα υπό κρίση έγγραφα στον εναγόμενο 1 - αιτητή. Όπως πολύ σωστά επισημάνθηκε από τον συνήγορο του αιτητή, δεν υπάρχει μαρτυρία ενώπιον του Δικαστηρίου ότι όντως ο αιτητής παρέλαβε οιονδήποτε έγγραφο που να τον καλεί να παρουσιαστεί στο Δικαστήριο για να του επιδοθούν τα υπό κρίση δικαστικά έγγραφα. Ακόμα και στο τεκμήριο 1Α της Ε.Δ Καρυπίδου που επιστρέφει τα έγγραφα και αναφέρει ότι η παραγγελία δεν εκτελέστηκε λόγω μη προσέλευσης του αιτητή, δεν υπάρχει σαφής αναφορά ή άλλο αποδεικτικό υλικό που να αποδεικνύει ότι ο αιτητής ειδοποιήθηκε δεόντως να προσέλθει στο Δικαστήριο. Ενόψει όλων των πιο πάνω, κρίνω ότι δεν έχει αποδειχθεί νομότυπη επίδοση των υπό κρίση εγγράφων στον εναγόμενο
- Ως εκ τούτου, τα αιτητικά 1 & 2 της αίτησης, καθίστανται άνευ αντικειμένου αφού αφορούν ακύρωση νομότυπης επίδοσης. Επιπλέον δεν στοιχειοθετείται το αίτημα της παρ. 1 της αίτησης για ακύρωση του διατάγματος επίδοσης εκτός δικαιοδοσίας αφού όπως προανέφερα, καμία σύγχυση δεν προκαλείται ως προς την διαδικασία που ο ενάγων επέλεξε για να επιδώσει τα επίδικα έγγραφα. Στοιχειοθετείται όμως για τους λόγους που παρέθεσα πιο πάνω, το αιτητικό 3 της αίτησης με το οποίο ζητείται δήλωση του Δικαστηρίου που να κηρύσσει την υπό κρίση επίδοση ως μη διενεργηθείσα. Όπως προαναφέρθηκε δεν έχει αποδειχθεί το ισχύον ρωσικό δίκαιο επί του θέματος αλλά ούτε και ότι έγινε νόμιμη επίδοση στον αιτητή έστω με την διαδικασία που επικαλείται ο καθ' ου η αίτηση ως το ισχύον δίκαιο. Εκδίδεται ως εκ τούτου, διάταγμα ως η παρ. 3 της αίτησης με το οποίο ακυρώνεται ως μη διενεργηθείσα, η επίδοση της ειδοποίησης του κλητηρίου εντάλματος καθώς και όλων των άλλων δικαστικών εγγράφων που αναφέρονται στο διάταγμα ημερ. 13.06.2016, και/ή ως διενεργηθείσα κατά τρόπο που δεν συνάδει με το διάταγμα του Δικαστηρίου ημερομηνίας 13.06.
- Ο ενάγοντας - καθ' ου η αίτηση να επιβαρυνθεί με τα έξοδα της παρούσας αίτησης ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. ............. Αλέξανδρος Α. Παναγιώτου Π.Ε.Δ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο