HELLENIC BANK PUBLIC COMPANY LIMITED ν. AIMAN κ.α., Αγωγή αρ.: 4654/11, 25/5/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2018:A215 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Στ. Τσιβιτανίδου-Κίζη, Α.Ε.Δ. Αγωγή αρ.: 4654/11 Μεταξύ: HELLENIC BANK PUBLIC COMPANY LIMITED Εναγόντων και
- XXXXX AIMAN, εκ Λεμεσού
- SOBOH PETROLEUM (CYPRUS) LTD, εκ Λεμεσού Εναγόμενων -------------------------------------------------- Αίτηση ημερομηνίας 20.4.2018 για τροποποίηση της Έκθεσης Υπεράσπισης Ημερομηνία: 25 Μαΐου 2018 Εμφανίσεις: Για τους ενάγοντες - καθ' ων η Αίτηση: κ. Σ. Κυριάκου για Κ.Χ. Βελάρης / Α.Φ. Μαρκίδης Για τους εναγόμενους - αιτητές: κα Αργ. Ιωάννου μαζί με την κα Φικρέτ για ΑΡΓΕΝΤΟΥΛΑ ΙΩΑΝΝΟΥ Δ.Ε.Π.Ε. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ (EX TEMPORE) Σύμφωνα με το Γενικά Οπισθογραφημένο Κλητήριο Ένταλμα, κατά το έτος 2002 και συγκεκριμένα στις 21.10.2002, οι Ενάγοντες παραχώρησαν στον εναγόμενο 1, πιστωτικές διευκολύνσεις (λογαριασμό παρατραβήγματος, πιστωτική κάρτα, λογαριασμό παρατραβήγματος σε ξένο συνάλλαγμα). Η εναγόμενη 2 εταιρεία, της οποίας ο εναγόμενος 1 είναι διευθυντής, εγγυήθηκε την εκπλήρωση των υποχρεώσεων του τελευταίου. Έρεισμα για την καταχώριση της αγωγής, με την οποία ζητείται, αλληλεγγύως και/ή κεχωρισμένως από τους εναγόμενους 1 και 2, η καταβολή διαφόρων ποσών, είναι η κατ' ισχυρισμόν μη εκπλήρωση των υποχρεώσεων των εναγόμενων 1 και
- Οι εναγόμενοι 1 και 2 στην κοινή Υπεράσπιση που καταχώρισαν, αρνούνται τους ισχυρισμούς και τις αξιώσεις των εναγόντων. Παραδέχονται ωστόσο πως ο εναγόμενος 1 υπέβαλε αίτημα για άνοιγμα λογαριασμού σε ξένο νόμισμα (δολλάριο Αμερικής). Πέραν τούτου, ήταν η θέση και των δύο εναγομένων πως οι όροι των οποιωνδήποτε άλλων συμφωνιών που κλήθηκαν να υπογράψουν, δεν τους επεξηγήθηκαν επαρκώς και/ή καθόλου, με αποτέλεσμα «οποιαδήποτε φερόμενη ως συμφωνία μεταξύ εναγόντων και εναγόμενων 1 και 2 να είναι άκυρη και/ή ακυρώσιμη». Οι εναγόμενοι 1 και 2 καταχώρισαν και Ανταπαίτηση, με την οποία διεκδικούσαν ανταπαιτητικώς από τους ενάγοντες και τους εξ' Ανταπαιτήσεως εναγόμενους 1 και 2 («ΑΗΚ» και «Τράπεζα Κύπρου», αντίστοιχα), αποζημιώσεις πέραν των 20 εκατομμυρίων Ευρώ, για ζημιές και απώλειες που κατ' ισχυρισμόν είχαν υποστεί από αμελείς ή παράνομες πράξεις και παραλείψεις των εναγόντων καθώς και της ΑΗΚ και της Τράπεζας Κύπρου. Η Τράπεζα Κύπρου (εξ' Ανταπαιτήσεως εναγόμενη 2) με γραπτό αίτημα, ζήτησε την διαγραφή της Ανταπαίτησης ως καταχρηστικής και άσχετης με τα θέματα που εγείρονται στην Έκθεση Απαίτησης. Παρόμοιο αίτημα υπεβλήθη και από τους ενάγοντες (Ελληνική Τράπεζα) και από την ΑΗΚ (εξ' Ανταπαιτήσεως εναγόμενη 1). Το Δικαστήριο ενέκρινε το αίτημα, αποφασίζοντας (με ενδιάμεση Απόφαση ημερομηνίας 23.5.2014) πως τα ζητήματα που εγείρονται με την Ανταπαίτηση, εκτός του ότι είναι πολύπλοκα, δεν παρουσιάζουν οποιαδήποτε συνάφεια με τις αξιώσεις των εναγόντων, που στηρίζονται σε υπόλοιπα από την λειτουργία τρεχούμενων λογαριασμών και πιστωτικής κάρτας του εναγόμενου 1, διευθυντού της εναγόμενης 2 εταιρείας. Απεφασίσθη πως η Ανταπαίτηση δεν ήταν, υπό τις περιστάσεις, πρόσφορο όπως εκδικαστεί στα πλαίσια της παρούσας αγωγής. Καταληκτικά, το Δικαστήριο έκδωσε διάταγμα με το οποίο η Ανταπαίτηση απεκλείσθη σ' όλη της την έκταση από την αγωγή. Συνακόλουθα και ο τίτλος της αγωγής απεκατεστάθη ως είχε αρχικά. Η αγωγή σε μεταγενέστερο στάδιο (30.4.2015) απεσύρθη εναντίον της εναγόμενης
- Η ακροαματική διαδικασία εναντίον του εναγόμενου 1 για διάφορους λόγους (περιλαμβανομένων και αιτημάτων του εναγόμενου 1 για αναβολή ενόψει πιθανής διευθέτησης), ξεκίνησε τον Δεκέμβριο του
- Μεσούσης της ακρόασης της υπόθεσης και προτού ολοκληρωθεί η αντεξέταση και του δεύτερου μάρτυρα που κλήθηκε εκ μέρους των εναγόντων, οι μέχρι τότε συνήγοροι του εναγόμενου 1, ζήτησαν να αποσυρθούν. Οι νέοι συνήγοροι του (τέταρτοι κατά σειρά) θεώρησαν αναγκαίο, όπως οι ίδιοι δήλωσαν στο Δικαστήριο, να ζητήσουν την τροποποίηση της Υπεράσπισης ώστε να συμπεριλάβουν σ' αυτήν και Ανταπαίτηση. Με την υπό κρίση Αίτηση ζητείται η τροποποίηση της Έκθεσης Υπεράσπισης, ώστε να περιληφθούν σ' αυτήν ισχυρισμοί για την ύπαρξη: (α) στην αίτηση για άνοιγμα του τρεχούμενου λογαριασμού (όπως αναφέρεται στην παράγραφο 3 της Έκθεσης Απαίτησης), παράνομων και/ή καταχρηστικών ρητρών, αναφορικά με τον καθορισμό του επιτοκίου και/ή τον υπολογισμό του τόκου, οι οποίες (ρήτρες) καθιστούσαν τους όρους λειτουργίας του λογαριασμού παράνομους και/ή καταχρηστικούς. (β) πως το ισχυριζόμενο υπόλοιπο του τρεχούμενου λογαριασμού περιλαμβάνει παράνομες και/ή αντισυμβατικές χρεώσεις και/ή είναι αποτέλεσμα λανθασμένων υπολογισμών. (γ) πως οι όροι σύναψης της ισχυριζόμενης στην παράγραφο 4 της Έκθεσης Απαίτησης, συμφωνίας ημερ. 19.9.2008, περιλαμβάνει επίσης παράνομες και/ή καταχρηστικές ρήτρες, έτσι ώστε το κατ' ισχυρισμόν οφειλόμενο υπόλοιπο να είναι αποτέλεσμα λανθασμένων υπολογισμών. Με την προτεινόμενη Ανταπαίτηση ζητείται: «Α. Αναγνωριστική Απόφαση του Δικαστηρίου ότι οι ρήτρες επιτοκίου και/ή ρύθμισης και/ή τρόπου υπολογισμού και/ή αύξησης επιτοκίου οι οποίες περιλαμβάνονται στις ισχυριζόμενες συμβάσεις του Εναγόμενου 1 με τους Ενάγοντες δηλαδή συμβάσεις τρεχούμενων λογαριασμών και/ή πιστωτικής κάρτας και/ή χρεωστικού λογαριασμού σε ξένο νόμισμα συνιστούν καταχρηστικές ρήτρες εντός της εννοίας του Νόμου και/ή είναι εξ υπαρχής άκυρες. Β. Αναγνωριστική και/ή Απόφαση του Δικαστηρίου ότι τα ισχυριζόμενα δάνεια του Εναγόμενου 2 με τους Ενάγοντες ουδέποτε τερματίστηκε νόμιμα και/ή έγκυρα και/ή άλλως πως. Γ. Απόφαση του Δικαστηρίου ότι η Εναγόμενη αρ. 2 δεν οφείλει κανένα ποσό στους Ενάγοντες.» Η υπό κρίση Αίτηση στηρίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.25, θ. 1-6, Δ.27, Δ.33, Δ.39, Δ.48 θ. 1, 2, 3, στον περί Δικαστηρίων Νόμο αρ. 14/60 άρθρα 29, 30, 31, στις συμφυείς εξουσίες και/ή διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Η Αίτηση υποστηρίζεται από Ένορκη Δήλωση του εναγόμενου
- Είναι η θέση του πως οι νέοι δικηγόροι του, τον συμβούλευσαν ότι η Έκθεση Υπεράσπισης του δεν ήταν επαρκής και δεν κάλυπτε τους ισχυρισμούς και την θέση του για υπερχρεώσεις εκ μέρους της Ελληνικής Τράπεζας και για ύπαρξη καταχρηστικών ρητρών στις «ισχυριζόμενες» συμβάσεις δανείων, τρεχουμένου λογαριασμού και κάρτας. Οι ενάγοντες έφεραν Ένσταση στο αίτημα του εναγόμενου
- Είναι η θέση τους ότι η Αίτηση είναι κακόπιστη, παραπλανητική, ότι υποβάλλεται σε πολύ προχωρημένο στάδιο και υπό συνθήκες που αποτελούν κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας, ότι πλήττει τα συμφέροντα τους, ότι πλήττει την ορθή και ταχεία απονομή της δικαιοσύνης. Γενικά, είναι η θέση των εναγόντων ότι δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις που έχουν τεθεί από τη νομολογία, ώστε να δοθεί άδεια για τροποποίηση της Υπεράσπισης σε αυτό το στάδιο και γι' αυτό τον λόγο θα πρέπει η Αίτηση να απορριφθεί. Η ΄Ενσταση, η οποία στηρίζεται στην ίδια με την Αίτηση νομική βάση, υποστηρίζεται από Ένορκη Δήλωση της XXXXX Γεωργιάδη, υπαλλήλου των εναγόντων, δεόντως εξουσιοδοτημένης, η οποία επιχειρηματολογεί υπέρ της απόρριψης της Αίτησης. Οι αρχές που διέπουν τα της τροποποίησης δικογράφων έχουν εκτεθεί και αναλυθεί σε σωρεία αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου με τη δέουσα σαφήνεια. (SABA & CO (T.M.P.) ν. T.M.P. Agents
(1994)1 ΑΑΔ 426, Ταξί Κυριάκος Λτδ ν. Ανδρέα Παύλου
(1995)1 ΑΑΔ 560, Astor Manufacturing & Exporting Co κ.ά. ν. A.G. Leventis κ.ά.
(1993)1 ΑΑΔ 726). Νομολογιακά έχει καθιερωθεί πως τα Δικαστήρια θα πρέπει να επιτρέπουν τροποποιήσεις στις κατάλληλες υποθέσεις ακόμη και όταν μια τέτοια τροποποίηση είναι αποτέλεσμα αμέλειας ή καθυστέρησης, νοουμένου βέβαια ότι δεν θα προκληθεί αδικία στην άλλη πλευρά που δεν θα μπορούσε να αποζημιωθεί χρηματικά (βλ. Χριστοδούλου ν. Χριστοδούλου
(1991)1 Α.Α.Δ. 934). Το ζήτημα εξακολουθεί να υπόκειται στη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου [βλ. Ταξί Κυριάκος Λτδ ν. Ανδρέα Παύλου (ανωτέρω)]. Γνώμονας για την άσκηση αυτής της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου, είναι το σύνολο των περιστατικών της υπόθεσης και όχι μόνο το επανορθώσιμο των συνεπειών της τροποποίησης ανεξάρτητα από οτιδήποτε άλλο. Στην προκειμένη περίπτωση θεωρώ ότι η Αίτηση δεν θα πρέπει να εγκριθεί, για τους ακόλουθους λόγους: (i) Οι εναγόμενοι είχαν καταχωρήσει εξ αρχής Ανταπαίτηση, χωρίς όμως να προβάλουν τους συγκεκριμένους ισχυρισμούς, οι οποίοι με εύλογη επιμέλεια θα μπορούσαν να προβληθούν κατά τον χρόνο εκείνο. Η θέση τους ότι οι δικηγόροι τους κατ' εκείνο το στάδιο ήταν άλλοι από τους νυν, δεν μπορεί να τους δίδει έρεισμα. Στην υπόθεση IKOS CIF LTD v. MARTIN COWARD κ.ά. (ECLI:CY:AD:2014:A205, Πολιτικές Εφέσεις αρ. 137/2013 και 138/2013, ημερομηνίας 20.3.2014), λέχθηκε πως: «Πάγια νομολογία διαμόρφωσε τον κανόνα ότι αίτηση τροποποίησης δεν είναι δυνατό να επιτύχει αν το υλικό, το οπoίο σκοπείται να εισαχθεί, ήταν σε γνώση του αιτητή ή μπορούσε με εύλογη επιμέλεια να εντοπιστεί έγκαιρα. Η δε αλλαγή δικηγόρου διαδίκου δεν μπορεί να θεωρηθεί ως δικαιολογία για παρατηρούμενη καθυστέρηση που οδηγεί σε εκτροχιασμό της δίκης και δεν παρέχει, αφ' εαυτής, λόγο για την τροποποίηση της δικογραφίας. (Γραμμές Στρίντζη Αιγαίου Ναυτική Εταιρεία v. Always Travel Holidays Ltd
(1995)1 Α.Α.Δ. και United Sea Transport Ltd v. Zakou
(1980)1 A.A.Δ. 501, 510)." (ii) Η Αίτηση έχει καταχωρηθεί σε πολύ καθυστερημένο στάδιο. Ήδη η ακροαματική διαδικασία έχει ξεκινήσει. Νομολογιακά έχει λεχθεί πως όσο μεγαλύτερη είναι η καθυστέρηση στην υποβολή του αιτήματος, ανάλογα αυξάνεται και το βάρος το οποίο εναποτίθεται στους ώμους του αιτητή (Φοινιώτης ν. Greenmar Navigation
(1989)1(Ε) A.A.Δ. 33). (iii) Θα ανατραπεί η πορεία της διαδικασίας σε βάρος των εναγόντων, των οποίων θα πληγούν τα δικαιώματα, εάν επιτραπεί η τροποποίηση σ' αυτό το στάδιο. Οι ενάγοντες θα πρέπει να επανακαθορίσουν την θέση τους, ακόμα και με επανακλήτευση, ενδεχομένως, των μαρτύρων που έχουν ήδη δώσει μαρτυρία γι' αυτούς. Στην υπόθεση JAMAL Y. KHAN κ.α. ν. Δημοκρατίας του Πακιστάν και Γενικού Εισαγγελέα
(2011)1 Α.Α.Δ. 1211, λέχθηκαν τα εξής: «Έχουμε τη γνώμη πως η μεγάλη καθυστέρηση η οποία έχει παρατηρηθεί στην υποβολή της αίτησης για τροποποίηση, η φύση και η έκταση των τροποποιήσεων που ζητούνται και που ουσιαστικά συνεπάγονται επαναπροσδιορισμό των επίδικων ζητημάτων, η εκκρεμοδικία της υπόθεσης η οποία υφίσταται περισσότερο από μια δεκαετία, ο ορατός κίνδυνος ανεπανόρθωτης βλάβης, ο δυσμενής επηρεασμός δικαιωμάτων των εφεσιβλήτων συμπεριλαμβανομένου και του κινδύνου παραβίασης του Άρθρου 30.2 του Συντάγματος λόγω της πρόσθετης καθυστέρησης που θα υπάρξει και της ανάγκης κλήτευσης και επανακλήτευσης μαρτύρων, αποφαινόμαστε ότι ορθά το πρωτόδικο δικαστήριο άσκησε τη διακριτική του ευχέρεια και δεν έδωσε άδεια για τροποποίηση.» (iv) Οι νέοι ισχυρισμοί που ο εναγόμενος 1 προσπαθεί να εισαγάγει με την προτεινόμενη Ανταπαίτηση, έρχονται σε αντίθεση με τους υφιστάμενους ισχυρισμούς της Υπεράσπισης, δεδομένου του ότι είναι προβαλλόμενη θέση από πλευράς του, πως πλην της συμφωνίας για παραχώρηση παρατραβήγματος σε ξένο νόμισμα, δεν συνήψε άλλη συμφωνία με τους ενάγοντες. Με τους προτεινόμενους ισχυρισμούς, παραδέχεται την ύπαρξη των λογαριασμών (τρεχουμένου και πιστωτικής κάρτας) αλλά αμφισβητεί το ύψος των χρεώσεων και τον τρόπο υπολογισμού των. Στην υπόθεση Kallice Holdings Co Ltd v. MTR (Overs.) Metals Ltd (Αρ. 1)
(1996)1 Α.Α.Δ. 162, όπου επιχειρήθηκε η προβολή νέας υπεράσπισης, με σχετικό αίτημα, το οποίο καταχωρήθηκε δύο
(2)χρόνια και τέσσερεις
(4)περίπου μήνες μετά την καταχώριση της αγωγής και δύο
(2)περίπου μήνες από την αποπεράτωση της υπόθεσης των εναγόντων, το Ανώτατο Δικαστήριο, απορρίπτοντας το αίτημα, κατέληξε πως: «Η προβολή νέας υπεράσπισης στο προχωρημένο στάδιο που έφθασε η υπόθεση, μεταβάλλει το πλαίσιο της δίκης, ανατρέπει την πορεία της διαδικασίας, και επιβάλλει τον επανακαθορισμό της θέσης των Εναγόντων με ορατές ζημιογόνες συνέπειες για τα δικαιώματα τους και την απόδειξη της υπόθεσης τους.» Διά ταύτα η Αίτηση απορρίπτεται, με έξοδα σε βάρος του εναγόμενου 1 και υπέρ των εναγόντων, τα οποία θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο στο τέλος της αγωγής, οπότε και θα είναι πληρωτέα. (Υπ.) .................................................. Στ. Τσιβιτανίδου-Κίζη, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής ΣΤΚ/ΑΓ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο