Αυγουστίνου κ.α. ν. Λουκά, Αγωγή αρ.: 1975/12, 9/5/2018

(1)(ee), καθώς επίσης και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Η Αίτηση συνοδεύεται από Ένορκη Δήλωση του εναγόμενου, ο οποίος υποστηρίζει τα εξής: «

1. Πιστεύω ότι είναι ορθό και δίκαιο να εκδοθεί διάταγμα αναστολής της ρηθείσας απόφασης ημερ. 20/6/2017 διότι εάν εκτελεστεί η ρηθείσα απόφαση και ειδικώτερα στην έκταση που αφορά την εγγραφή επ' ονόματι του Ενάγοντα αρ. 2 της οικίας επί της οδού XXXXX αρ. 6, στη Λεμεσό, τότε σε περίπτωση που η εν λόγω απόφαση ημερ. 20/6/17 ανατραπεί από το Εφετείο δεν θα μπορεί να αποδοθεί δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο, ενόψει του ότι ο Εναγόμενος αρ. 2 θα μπορεί αμέσως μετά την επ' ονόματι του εγγραφή του ακινήτου να αποξενώσει ή επιβαρύνει, καθ' οιονδήποτε τρόπο, το επίδικο ακίνητο με αποτέλεσμα εγώ να βρεθώ προ μιας τετελεσμένης κατάστασης που δεν θα μπορώ να επαναφέρω επ' ονόματι μου το εν λόγω ακίνητο.
2. Στον αντίποδα όμως και σε περίπτωση που η έφεση μου αποτύχει τότε ο Ενάγοντας αρ. 2 θα μπορεί να εγγράψει επ' ονόματι του το εν λόγω ακίνητο καθ' ότι εγώ, σε αντίθεση με τον Ενάγοντα αρ. 2, δεν μπορώ ούτε να αποξενώσω αλλ' ούτε και να επιβαρύνω το ρηθέν ακίνητο αφού ο Ενάγοντας αρ. 2 θα μπορεί να εγγράψει την ρηθείσα απόφαση ημερ. 20/6/2017, εάν δεν το έπραξε τούτο μέχρι σήμερα, στο Επαρχιακό Κτηματολόγιο Λεμεσού.
3. Οι φόβοι τους οποίους εκφράζω πιο πάνω σε σχέση με την αποξένωση και/ή επιβάρυνση του επίδικου ακινήτου είναι ορατοί και πραγματοποιήσιμοι και προέρχονται τόσο από την ίδια την μαρτυρία του Ενάγοντα αρ. 2, εγγονού μου, όσο και του πατέρα του/Ενάγοντα αρ. 1, πρώην συζύγου της θυγατέρας μου, οι οποίοι στην ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρία τους δήλωσαν ότι αντιμετωπίζουν σοβαρά οικονομικά προβλήματα καθώς επίσης και στο ότι ο ίδιος ο Ενάγοντας αρ. 2 μου ανέφερεν, πριν ακόμα εκδοθεί η απόφαση από το δικαστήριο, ότι εάν τελικά πετύχει στην αγωγή του θα πάρει το ακίνητο και θα το πωλήσει.
4. Δεν καταχώρισα αίτηση δι' αναστολή εκτέλεσις της ρηθείσας απόφασης ημερ. 20/6/17 αμέσως μετά που καταχώρησα την Ειδοποίηση Εφέσεως καθ' ότι δεν επίστευα ότι ο εγγονός μου, Ενάγοντας αρ. 2, ο οποίος μέχρι την ηλικία των είκοσι ετών του ζούσεν μαζί μου και την σύζυγο μου/γιαγιά του κάτω από την ίδια στέγη, τον οποίο εφροντίζαμεν και εσυντηρούσαμεν αποκλειστικά, θα έφθανε στο σημείον να επιζητά από το Δικαστήριο να με φυλακίσει.
5. Η πιο πάνω συμπεριφορά του Ενάγοντα αρ. 2 μου δίδει το δικαίωμα να πιστεύω, επιπλέον των πιο πάνω αναφορών μου, ότι αμέσως μετά την επ' ονόματι του εγγραφή του ρηθέντος επίδικου ακινήτου ούτος θα αποξενώσει ή και θα επιβαρύνει το εν λόγω ακίνητο αφού τόσο ο ίδιος όσο και ο πατέρας του βρίσκονται σε μια παρατεταμένη, ως ελέχθη οικονομική αδυναμία. Το εν λόγω σενάριο της επιβάρυνσης το έζησα με τον πρώην γαμβρό μου/Ενάγοντα αρ. 1 ο οποίος υποθήκευσε το σπίτι που ήταν γραμμένο στο όνομα της θυγατέρας μου δια το ποσόν των £7500.- λίγους μήνες πριν επέλθει η μεταξύ των διάσταση και που τελικά το εν λόγω ποσό το ξόφλησα εγώ με δικά μου χρήματα.
6. Η εξασφάλιση του Ενάγοντα αρ. 2 δια την επ' ονόματι του εγγραφή του ρηθέντος επίδικου ακινήτου επιτυγχάνεται, μέχρι να αποφασιστεί η υπόθεση από το Εφετείο, δια της εγγραφής memo στο Επαρχιακό Κτηματολόγιο Λεμεσού.» Οι ενάγοντες καταχώρισαν Ένσταση, προβάλλοντας τους ακόλουθους λόγους: «(α) Δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις που θέτει ο νόμος και η νομολογία επί του θέματος για την έκδοση υπό του Δικαστηρίου των αιτουμένων Διαταγμάτων. (β) Δεν τηρούνται και/ή δεν έχουν ικανοποιηθεί οι προϋποθέσεις του Περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60 και των Θεσμών της Πολιτικής Δικονομίας ως ανωτέρω αναφέρονται. (γ) Τα Αιτούμενα Διατάγματα αποτελούν κατάχρηση της διαδικασίας και/ή αποσκοπούν στην καταπίεση του Καθ' ου η Αίτηση (oppressive and Vaxatious). (δ) Ο Εναγόμενος/Αιτητής δεν προσέρχεται και δεν προχωρεί την παρούσα διαδικασίαν εξ' υπαρχής με καθαρά χέρια και η όλη υπόθεσης είναι μιασμένη με παρανομία αποκρύπτοντας τα πραγματικά γεγονότα. (στ) Ο Εναγόμενος Αιτητής δεν έχει εκπληρώσει τις εξ' αποφάσεως και διατάγματος υποχρεώσεις του ημερομηνίας 20/6/2017 έναντι των Εναγόντων Καθ' ων η Αίτησης που απορρέουν από την εν λόγω απόφαση. (ζ) Ο Εναγόμενος Αιτητής απέκρυψε τα πραγματικά γεγονότα και/ή υστερόβουλα και ψευδώς επικαλείται ότι το εν λόγω ακίνητο έχει πωληθεί σε τρίτο πρόσωπο και/ή εις τον XXXXX Χριστοφή δυνάμει αγοραπωλητηρίου εγγράφου ημερομηνίας 8/8/11 πράγμα το οποίο ουδέποτε προηγουμένως το έχει αναφέρει ούτε κατά την ακροαματική διαδικασία της εν λόγω υπόθεσης παρά μόνο το αναφέρει στην ένσταση του που καταχώρησε στην αίτηση παρακοής που καταχώρησαν οι Ενάγοντες Αιτητές εναντίον του με ημερομηνία 2/8/
7. (η) Ο Εναγόμενος Αιτητής προσπαθούσε και προσπαθεί με κάθε τρόπο στο να εμποδίσει τους ενάγοντες στο να εισπράξουν το εξ' αποφάσεως χρέος του σύμφωνα με την απόφαση ημερομηνίας 20/6/2017 και στο να υπακούσει εις το διάταγμα του Δικαστηρίου που αναφέρεται και συμπεριλαμβάνεται στην εν λόγω απόφαση 20/6/
8. (θ) Ο Εναγόμενος Αιτητής στην ένσταση του στην Αίτηση Παρακοής όπου έχει επισυνάψει το αγοραπωλητήριο Έγγραφο ημερομηνίας 8/8/2011 πράγμα το οποίο οι Ενάγοντες Καθ' ων η Αίτηση αρνούνται καθ' ότι το εν λόγω έγγραφο ούτε χαρτοσημασμένο είναι ούτε καταχωρημένο στο Κτηματολόγιο είναι και φαίνεται να είναι πρόσφατο κατασκεύασμα με παλιά ημερομηνία σε μία προσπάθεια του να μην υπακούσει εις το διάταγμα του Δικαστηρίου αλλά και εις το να καταδολιευθεί τους ενάγοντες καθ' ων η Αίτηση. (ι) Ο Εναγόμενος αιτητής δεν αποκαλύπτει και/ή δεν φαίνεται να έχει καλή υπόθεση και προσπαθεί μέσω της Αίτησης αυτής να ξεγελάσει το Δικαστήριο να εξασφαλίσει χρόνο παραγνωρίζοντας και/ή αδιαφορώντας την σχετική απόφαση και διάταγμα του Δικαστηρίου ημερομηνίας 20/6/2017 καθώς επίσης παραγνωρίζει τα συμφέροντα των εναγόντων καθ' ων η αίτηση και προσπαθεί με αυτό τον τρόπο να ξεγελάσει τόσο το Δικαστήριο αλλά και τους ενάγοντες καθ' ων η αίτηση με δόλιο τρόπο που σκοπό έχει οι Ενάγοντες καθ' ων η αίτηση να μην ικανοποιηθούν ποτέ και/ή εις το μέλλον να είναι αδύνατη η ικανοποίηση της σχετικής απόφασης και/ή διατάγματος. (κ) Ο Εναγόμενος Αιτητής στην χειροτέρα των περιπτώσεων για τους Ενάγοντες Καθ' ων η Αίτηση θα έπρεπε και/ή θα πρέπει να καταθέσει ασφάλεια και/ή τέτοια ασφάλεια χρημάτων ούτως ώστε να μπορούν οι Ενάγοντες Καθ' ων η Αίτηση να είναι εν μέρη εξασφαλισμένοι. (λ) Ο Εναγόμενος Αιτητής φάσκει και αντιφάσκει σε σχέση της παρούσας αίτησης του με την ένσταση του που καταχώρησε στην Αίτηση των Εναγόντων Καθ' ων η Αίτηση στην παρούσα για παρακοή ημερομηνίας 2/8/2017 αφού από την μία λέει ότι έχει πωλήσει το εν λόγω ακίνητο ενώ στην παράγραφο 6 της Ενόρκου Δηλώσεως του στην παρούσα λέει ότι εάν αποτύχει στην έφεση του τότε θα μπορεί να εγγράψει επ' ονόματι του ενάγοντα αρ. 2 το εν λόγω ακίνητο. (μ) Οι Ενάγοντες καθ΄ ων η αίτηση και ιδιαίτερα ο Ενάγοντας αρ. 2 καθ' ου η Αίτηση ούτε είχαν ούτε και έχουν πρόθεση να αποξενώσουν το εν λόγω ακίνητο και ιδιαίτερα ο Ενάγοντας Καθ' ου η Αίτηση αρ. 2 λέει ότι ζει με άλλη κοπέλλα με την οποία διατηρεί σχέση και έχει πρόθεση να προχωρήσει σε γάμο και να κατοικήσουν και να ζουν στο εν λόγω ακίνητο αφού σήμερα δεν έχει καμία άλλη κατοικία και ζει με τον πατέρα του σε χώρο όπου ενοικιάζει και ουσιαστικά υπό αντίξοες συνθήκες.» Η Ένσταση στηρίζεται στον περί Δικαστηρίων Νόμο 14/60, Κεφ. 11, πάνω στους Θεσμούς της Πολιτικής Δικονομίας Δ.35, Θ.2, 4, 18 και 19, Δ.40

(1),

(3),

(7), Δ.41 και 42, Δ.42Α θ.1-13, Δ.48 1-4, 6, 7 και 8 και στη σύμφυτη εξουσία και διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Η Ένσταση υποστηρίζεται από Ένορκη Δήλωση του ενάγοντα αρ. 1, XXXXX Αυγουστίνου, ο οποίος επιχειρηματολογεί υπέρ της απόρριψης της Αίτησης, επαναλαμβάνοντας ουσιαστικά τους Λόγους Ένστασης. Είναι η θέση του πως ο εναγόμενος προσπαθεί με κάθε τρόπο και με ψευδείς ισχυρισμούς να μην υπακούσει στην απόφαση του Δικαστηρίου. Αρνείται πως πρόθεση του ενάγοντα αρ. 2 είναι να πωλήσει ή να αποξενώσει με οποιοδήποτε τρόπο το επίδικο ακίνητο. Τέλος, σχολιάζει πως ο εναγόμενος δεν έχει προτείνει την κατάθεση «κάποιας ασφάλειας», είτε χρηματικής είτε άλλης μορφής. Νομικό υπόβαθρο τόσο της Αίτησης όσο και της Ένστασης είναι ο Καν. 18 της Διαταγής 35, των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, ο οποίος έχει ως ακολούθως: «An appeal shall not operate as a stay of execution or of proceedings under the decision appealed from except so far as the Court appealed from or the Court of Appeal, or a Judge of either Court, may order; and no intermediated act or proceeding shall be invalidated, except so far as the Court appealed from may direct. Before any order staying execution is entered, the person obtaining the order shall furnish such security (if any) as may have been directed. If the security is to be given by means of a bond, the bond shall be made to the party in whose favour the decision under appeal was given." Νομολογιακά έχει λεχθεί πως το θέμα άπτεται της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου (Βλ. E.U.R.I.K. and others v. Kotsonis

(1986)1 C.L.R. 617, Νεοφύτου ν. Δημητρίου

(1989)1(Ε) Α.Α.Δ. 592, Ναυτικός Όμιλος Πάφου ν. Αρχής Λιμένων Κύπρου

(1991)1 Α.Α.Δ. 1147, Βερεγγάρια Παπακοκκίνου ν. Glykys and Araouzos (Insurances) Ltd και Άλλοι

(1998)1(Α) Α.Α.Δ. 513. Στην υπόθεση Νίκος Σταύρου Χαραλάμπους ν. A. Panayides Contracting Ltd

(2001)1(Γ) A.A.Δ. 1978, λέχθηκαν τα εξής: «Οι αρχές οι οποίες διέπουν το θέμα, εκπηγάζουν από τη νομολογία και μπορούν να συνοψισθούν ως ακολούθως: (α) Η απόφαση για αναστολή ανάγεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου η άσκηση της οποίας γίνεται στο πλαίσιο της Διαταγής 35 καν. 18 και σε συνάρτηση προς τα γεγονότα και περιστατικά της υπόθεσης. (β) Η έφεση δεν αναστέλλει το δικαίωμα εκτέλεσης ούτε μειώνει το κύρος της πρωτόδικης απόφασης η οποία, παραμένει ισχυρή και διατηρεί την τελεσιδικία της μέχρι την τροποποίηση ή την ανατροπή της από το Εφετείο. Έπεται ότι ο επιτυχών διάδικος δεν πρέπει να αποστερείται τους καρπούς της επιτυχίας του εκ μόνου του γεγονότος ότι εκκρεμεί η εκδίκαση της έφεσης του αντιδίκου του. Από την άλλη όμως αποτελεί βασική προϋπόθεση για την απονομή της δικαιοσύνης, η διασφάλιση της αποτελεσματικότητας του δικαιώματος για άσκηση έφεσης. Η άρνηση έκδοσης διαταγής για αναστολή εκτέλεσης της απόφασης δυνητικά συνεπάγεται κίνδυνο εξανέμισης της αξίας της έφεσης. Το δικαστήριο, κατά την εξέταση αίτησης για αναστολή εκτέλεσης απόφασης, έχει καθήκον να εξισορροπήσει δύο σημαντικούς παράγοντες· ήτοι, τη διασφάλιση της αποτελεσματικότητας του δικαιώματος για άσκηση έφεσης από τη μια και τη διασφάλιση της αξίας και του αποτελέσματος της έφεσης από την άλλη. Στην The Governor and the Company of the Bank of Scotland v. S.S. Sapphire Seas

(2001)1 A.A.Δ. 955, ειπώθηκαν τα εξής: 'Στην περίπτωση των αναστολών γίνεται προσπάθεια εξισορρόπησης δύο παραγόντων: Να δρέψει άμεσα ο νικητής του δικαστικού αγώνα τους καρπούς της επιτυχίας του και να μη μείνει ο άλλος, αν νικήσει, με κενά χέρια. Σ' αυτό το πλαίσιο κινείται η άσκηση της διακριτικής μας εξουσίας.' Εφόσον κριθεί ότι η περίπτωση είναι κατάλληλη για έκδοση διαταγής για την αναστολή της εκτέλεσης, το δικαστήριο έχει καθήκον να επιλέξει τους κατάλληλους για την περίπτωση όρους για να τεθεί σε ισχύ η διαταγή της αναστολής. Εναπόκειται επομένως στη διακριτική ευχέρεια του δικαστηρίου η επιλογή των όρων που θα τεθούν προκειμένου να επιφέρουν την εξισορρόπηση των συγκρουομένων δικαιωμάτων μέχρι την αποπεράτωση της έφεσης.» Στην υπόθεση Ναυτικός Όμιλος Πάφου ν. Αρχής Λιμένων

(1991)1 Α.Α.Δ. 1147, επαναλήφθηκε η αρχή πως η Έφεση δεν αναστέλλει το δικαίωμα εκτέλεσης ούτε μειώνει το κύρος της πρωτόδικης απόφασης. Υπεδείχθη περαιτέρω πως οι προοπτικές επιτυχίας της Έφεσης είναι μεν παράγοντας σχετικός, αλλά οριακής σημασίας στις πλείστες περιπτώσεις. Όπως έχει προαναφερθεί, σε κάθε περίπτωση στόχος του Δικαστηρίου θα πρέπει να είναι η εξισορρόπηση των συγκρουόμενων δικαιωμάτων. Προς επίτευξη του συγκεκριμένου στόχου επιβάλλεται η στάθμιση του κάθε γεγονότος που σχετίζεται τόσο με τις επιπτώσεις της αναστολής όσο και με την ζωτικότητα του δικαιώματος για την άσκηση της έφεσης. Τούτων λεχθέντων επανέρχομαι στην υπό κρίση Αίτηση. Ο εναγόμενος, προς υποστήριξη του αιτήματος του, επικαλείται μόνο το γεγονός της καταχώρισης της Έφεσης. Όπως όμως έχει λεχθεί νομολογιακά, δεν μπορούν να εξαχθούν, κατά το στάδιο τούτο, οποιαδήποτε συμπεράσματα για την πιθανότητα επιτυχίας της έφεσης και ούτε μπορεί να γίνει πρόγνωση με βεβαιότητα ότι η Έφεση θα επιτύχει. Όπως αναφέρθηκε στην υπόθεση Ναυτικός Όμιλος Πάφου (ανωτέρω), η πιθανότητα επιτυχίας της Έφεσης δεν είναι ο δεσπόζον και αποφασιστικός παράγοντας στην επιτυχία της αίτησης για αναστολή εκτέλεσης της απόφασης. Πέραν τούτου, ο εναγόμενος δεν έχει προτείνει οποιουσδήποτε όρους, η ικανοποίηση των οποίων ενδεχομένων θα μπορούσε να εξασφαλίσει την αναστολή εκτέλεσης της απόφασης, ώστε να διασφαλιστούν και τα δικαιώματα των εναγόντων. Επαναλαμβάνω πως σε κάθε περίπτωση στόχος του Δικαστηρίου είναι η εξισορρόπηση των συγκρουόμενων δικαιωμάτων των δύο μερών. Παρόλο που ο εναγόμενος δεν προβάλλει θέμα οικονομικής δυσχέρειας εκ μέρους του να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις του που πηγάζουν από την απόφαση, θα έλεγα, εκ του περισσού, πως ακόμη και σ' αυτή την περίπτωση η οικονομική δυσχέρεια του εξ' αποφάσεως οφειλέτη δεν μπορεί να προβληθεί ως λόγος για την χορήγηση αναστολής εκτέλεσης της απόφασης. Έχοντας κατά νου τα ανωτέρω, είναι η κατάληξη μου πως ο εναγόμενος απέτυχε να ικανοποιήσει το Δικαστήριο ότι η άρνηση χορήγησης του αιτουμένου διατάγματος θα επηρεάσει τα δικαιώματα του, ειδικώτερα δε ότι θα καταστήσει την Έφεση του άνευ αντικειμένου. Όσον αφορά τα έξοδα της Αίτησης, δεν βλέπω οποιοδήποτε λόγο, ώστε να αποκλίνω από τον γενικό κανόνα ότι αυτά ακολουθούν το αποτέλεσμα. Δια ταύτα, η Αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ των εναγόντων - καθ' ων η Αίτηση και σε βάρος του εναγόμενου - αιτητή, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) .............................. Στ. Τσιβιτανίδου-Κίζη, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής ΣΤΚ/ΑΓ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο