← Κύπρος

Αντωνίου κ.α. ν. Πετρακκίδη κ.α., Αρ. Αγωγής: 4485/10, 29/5/2018

Αντωνίου κ.α. ν. Πετρακκίδη κ.α., Αρ. Αγωγής: 4485/10, 29/5/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup

  1. on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2018:A220 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Ε. Δημητρίου-Παναγή, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 4485/10 Μεταξύ: 1. XXXXX Αντωνίου, εκ Καμιναριών Λεμεσού 2. XXXXX Αντωνίου, εκ Καμιναριών Λεμεσού 3. XXXXX Κεραυνού, εκ Καμιναριών Λεμεσού Εναγόντων και 1. XXXXX Πετρακκίδη, εκ Λακατάμιας 2. XXXXX Κατσαρή, εκ Λευκωσίας Εναγόμενων ---------------------- Ημερομηνία: 29 Μαΐου 2018 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για τους Ενάγοντες: κ. Ν. Καλλής για Δημήτρης Παναούτας & Συνεργάτες (για να ακούσει απόφαση) Για τους Εναγόμενους: κα Διάκου για Δήμος και Λία Γεωργιάδη & Σία (για να ακούσει απόφαση) ΑΠΟΦΑΣΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΗΜΕΝΕΣ ΘΕΣΕΙΣ ΔΙΑΔΙΚΩΝ Δια της παρούσας αγωγής οι ενάγοντες αξιώνουν εναντίον των εναγομένων τα κάτωθι: Α) Απόφαση και/ή Δήλωση του Δικαστηρίου αναγνωρίζουσα ότι η επιτόπια έρευνα η οποία έγινε από το Επαρχιακό Κτηματολόγιο Λεμεσού κατά ή περί την 27/09/2007 στο Χωρίο Καμινάρια της Επαρχίας Λεμεσού στη αίτηση του Επαρχιακού Κτηματολογίου Λεμεσού με αριθμό Φακέλου ΑΔΛ 76/07 ημερομηνίας 25/06/07 για την οριοθέτηση του εμβαδού και/ή για την τοποθέτηση ροθεσιών τα οποία θα καθόριζαν και/ή ρύθμιζαν το ορθό εμβαδό των κτημάτων αριθμός τεμαχίου 1XXXXX6, Φ/Σχ. 36/56 χωρίο ιδιοκτησίας των Εναγόμενων και του Τεμαχίου 4XXXXX2,Φ/Σχ.36/56χωρίο ιδιοκτησίας των Εναγόντων και η οποία αποσκοπούσε στη διόρθωση λάθους εκ μέρους Διευθυντή του Κτηματολογίου στο λανθασμένο σχεδίασμα του εν χρήσει τοπογραφικού σχεδίου και αφορούσε τα ακίνητα με αριθμούς τεμαχίων 1XXXXX6 και 4XXXXX2 και ότι διεξαχθείσα η επιτόπια έρευνα είναι ορθή γιατί αποτυπώνει σωστά την πραγματική κατάσταση του εμβαδού των κτημάτων και η οποία έγινε σύμφωνα με την προβλεπόμενη και/ή παγίως ακολουθουμένη διαδικασία και/ή τους σωστούς και/ή αποδεκτούς κανόνες διεξαγωγής και/ή διεκπεραίωσης που εφαρμόζονται σε αυτού του είδους τη διαδικασία από το Κτηματολόγιο . Β) Απόφαση και/ή Δήλωση του Δικαστηρίου αναγνωρίζουσα ότι το αποτέλεσμα της επιτόπιας έρευνας που έγινε από το Επαρχιακό Κτηματολόγιο Λεμεσού και η οποία αναφέρεται στη πιο πάνω παράγραφο « A » της οπισθογράφησης είναι ορθό και καταδεικνύει τον λανθασμένο σχεδίασμά του εν χρήσει τοπογραφικού σχεδίου σε σχέση με τα ακίνητα με αριθμούς Τεμαχίων 1XXXXX6 και 4XXXXX2 του Φ/Σχ. 36/56/ του χωρίου Καμινάρια της Επαρχίας Λεμεσού και η άρνηση των Εναγομένων να αποδεχθούν το αποτέλεσμα της επιτόπιας έρευνας ως αντικειμενικά σωστό και/ή ότι αυτή έγινε ορθά και /ή σύμφωνα με την προβλεπόμενη και/ή ακολουθουμένη διαδικασία και/ή τους σωστούς και/ή αποδεκτούς κανόνες διεξαγωγής και/ή διεκπεραίωσης που εφαρμόζονται σε αυτού του είδους τη διαδικασία από το Κτηματολόγιο και/η ότι η άρνηση των Εναγομένων να δώσουν γραπτώς την συγκατάθεση των για την διόρθωση του λάθους στο λανθασμένο σχεδίασμα των προαναφερθέντων ακινήτων από τον Διευθυντή του Κτηματολογίου είναι αδικαιολόγητη και/ή λανθασμένη υπό τας περιστάσεις . Γ) Απόφαση και /ή διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να κηρύσσεται ότι το αποτέλεσμα της επιτόπιας έρευνας που έγινε από το Επαρχιακό Κτηματολόγιο Λεμεσού και η οποία αναφέρεται στη παράγραφο «Α » της οπισθογράφησης είναι σωστό και/ή καταγράφει και/ή αποτυπώνει την πραγματική κατάσταση των πραγμάτων σε σχέση με το ακριβές εμβαδόν των ακινήτων που αναφέρονται στη πιο πάνω παράγραφο « Α » της οπισθογράφησης και ότι η επιτόπια έρευνα διεξήχθη από Επαρχιακό Κτηματολόγιο Λεμεσού σύμφωνα με την προβλεπόμενη και/ή ακολουθουμένη διαδικασία και/ή τους σωστούς και/ή αποδεκτούς κανόνες διεξαγωγής και/ή διεκπεραίωσης που εφαρμόζονται σε αυτού του είδους τη διαδικασία . Δ) Απόφαση και /ή διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο οι Εναγόμενες να διατάσσονται να αποδεχθούν το αποτέλεσμα της επιτόπιας έρευνας ως αντικειμενικά σωστό και/ή ότι αυτή παρουσιάζει την πραγματική κατάσταση των πραγμάτων ως προς το σωστό εμβαδόν των ακινήτων που αναφέρονται στις πιο πάνω αποδεκτούς κανόνες διεξαγωγής και/ή διεκπεραίωσης που εφαρμόζονται σε αυτού του είδους τη διαδικασία . Δ) Απόφαση και /ή διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο οι Εναγόμενες να διατάσσονται να αποδεχθούν το αποτέλεσμα της επιτόπιας έρευνας ως αντικειμενικά σωστό και/ή ότι αυτή παρουσιάζει την πραγματική κατάσταση των πραγμάτων ως προς το σωστό εμβαδόν των ακινήτων που αναφέρονται στις πιο πάνω παραγράφους « Α-Γ » της οπισθογράφησης και να διατάσσονται να δώσουν γραπτώς την συγκατάθεση των για την διόρθωση του λάθους στο λανθασμένο σχεδίασμα των προαναφερθέντων ακινήτων από τον Διευθυντή του Κτηματολογίου για τον λόγο ότι η διεξαχθείσα επιτόπια έρευνα είναι αντικειμενικά ορθή και/ή ότι διεξήχθη σύμφωνα με την προβλεπόμενη και/ή ακολουθουμένη διαδικασία και/ή τους σωστούς και/ή αποδεκτούς κανόνες διεξαγωγής και/ή διεκπεραίωσης που εφαρμόζονται σε αυτού του είδους τη διαδικασία από το Κτηματολόγιο και ότι η άρνησης των Εναγόμενων να αποδεχτούν το αποτέλεσμα είναι αδικαιολόγητη και/ή λανθασμένη υπό τας περιστάσεις . Ε) Αποζημιώσεις και/ή τιμωρητικές και/ή παραδειγματικές αποζημιώσεις σε βάρος των Εναγόμενων λόγω της εσκεμμένης και/ή αδικαιολόγητης άρνησης των να δώσουν γραπτώς την συγκατάθεση των για την διόρθωση του λάθους στο λανθασμένο σχεδίασμα των προαναφερθέντων ακινήτων με αριθμούς Τεμαχίων 1XXXXX6 και 4XXXXX2 του Φ/Σχ. 36/56/ του χωρίου Καμινάρια της Επαρχίας Λεμεσού από τον Διευθυντή του Κτηματολογίου ως ανωτέρω αναφέρεται. ΣΤ) Οιανδήποτε άλλη και / ή περαιτέρω θεραπεία ήθελε κρίνει δίκαια και/ή εύλογη υπό τας περιστάσεις το Δικαστήριο Ζ) Νομίμους τόκους Η) Έξοδα πλέον Φ.Π.Α και έξοδα επίδοσης. Με βάση τις δικογραφημένες θέσεις των εναγόντων οι Ενάγοντες κατά πάντα ουσιώδη χρόνο προς την παρούσα αγωγή χρόνο ήσαν οι εγγεγραμμένοι ιδιοκτήτες και/ή τα πρόσωπα που δικαιούνται σε εγγραφή της ακίνητης περιουσίας με αριθμό εγγραφής 4XXXXX5 , Φ/Σχ.36/56χωριο: Τεμ. 4XXXXX2 εντός του χωρίου Καμινάρια της Επαρχίας Λεμεσού ενώ οι Εναγόμενοι ήσαν οι εγγεγραμμένοι ιδιοκτήτες και/ή τα πρόσωπα που δικαιούνται σε εγγραφή της ακίνητης περιουσίας με αριθμό Τεμ.1XXXXX6 Φ/Σχ.36/56χωριο? εντός του χωρίου Καμινάρια της Επαρχίας Λεμεσού. Περί το έτος 2004 οι εναγόμενοι υπέβαλαν την υπ' αριθμό ΑΧ698/04 αίτηση στο Επαρχιακό Κτηματολόγιο Λεμεσού με την οποία ζητούσαν την οριοθέτηση της περιουσίας των στο χωρίο Καμινάρια της Επαρχίας Λεμεσού. Κατά την εξέταση της πιο πάνω αίτησης των Εναγομένων από τον αρμόδιο υπάλληλο του Επαρχιακού Κτηματολογίου Λεμεσού διαπιστώθηκε λάθος στα εν χρήσει σχέδια και βιβλία του Κτηματολογίου Λεμεσού την ύπαρξη του οποίου ο υπάλληλος έφερε σε γνώση των ενδιαφερομένων και υπέβαλε προς τούτο σχετική αναφορά με σχετική σημείωση στο φάκελο της υπόθεσης στο Διευθυντή του Κτηματολογίου για προβεί ως ο μόνο αρμόδιος σύμφωνα με τον Νόμο στα αναγκαία διαβήματα για διόρθωση του λάθους. Ο Διευθυντής του Κτηματολογίου ενεργώντας μέσα στα πλαίσια του Περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας (Διακατοχή ,Εγγραφή και Εκτίμηση ) Νόμου , Κεφ. 224 , γνωστοποίησε σύμφωνα με τον Νόμο στους διαδίκους την ύπαρξη του λάθους στα εν χρήσει σχέδια και βιβλία του Κτηματολογίου Λεμεσού και ότι θα προέβαινε στην διόρθωση του ανακαλυφθέντος λάθους με την προβλεπόμενη από τον Νόμο διαδικασία με τον υπ αριθμό Φάκελο ΑΔΛ76/07 ημερομηνίας 25/06/07 του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Λεμεσού. Ο Διευθυντής του Κτηματολογίου γνωστοποίησε γραπτώς στους διαδίκους ότι στις 27/09/07 θα διενεργούσε αρμόδιος υπάλληλος του Κτηματολογίου επιτόπια έρευνα αναφορικά με την αίτηση του αριθμό ΑΔΛ76/07 ημερομηνίας 25/06/07 για διόρθωση του λάθους και τους καλούσε να είναι παρόντες κατά την εξέταση της υπόθεσης. Την 27/9/07 αρμόδιοι υπάλληλοι του Κτηματολογίου στη παρουσία των διάδικων και/ή των εξουσιοδοτημένων αντιπροσώπων των προέβηκαν σε επιτόπια έρευνα με την διεξαγωγή χωρομετρικής εργασίας και χαρτογράφηση των επιδίκων κτημάτων και αποτύπωσαν επί χάρτου επί τόπου τα αποτελέσματα της έρευνας των στα οποία παρουσιάζετε το λάθος του εν χρήσει σχεδίου και το οποίο έπρεπε να διορθωθεί από τον Διευθυντή και ετοίμασαν σχετική διόρθωση του εν χρήσει σχεδίου με το οποίο τροποποιούντο τα εγγεγραμμένα εμβαδά των επηρεαζόμενων κτημάτων και αφού υπέδειξαν την εκτελεσθείσα εργασία στους διάδικους και/ή τους εξουσιοδοτημένους αντιπροσώπους των ζήτησαν από αυτούς να δώσουν την έγγραφη συγκατάθεση των ώστε να γίνει η σχετική διόρθωση του λάθους με αποτέλεσμα η πλευρά των Εναγόντων να συμφωνήσει με τα ευρήματα της επιτόπιας έρευνας ενώ η πλευρά των Εναγομένων αρνήθηκε να δώσει την έγγραφη συγκατάθεση της ισχυριζόμενη ότι δεν συμφωνεί με τα ευρήματα και αποτελέσματα της επιτόπιας έρευνας γιατί διαφοροποιούσε τα εγγεγραμμένα εμβαδά των επηρεαζόμενων κτημάτων. Ο Διευθυντής του Κτηματολογίου μετά την άρνηση των Εναγόμενων να συμφωνήσουν μετά ευρήματα της επιτόπιας έρευνας και να δώσουν την συγκατάθεση τους για διόρθωση του λάθους γνωστοποίησε προς του διαδίκους με επιστολή του ημερομηνίας 3/06/2008 ότι η διόρθωση του λάθους θα επηρέαζε ιδιοκτησιακά δικαιώματα στη επηρεαζόμενη ιδιοκτησία και δεν προτίθετο να προχωρήσει εκτός εάν υπήρχε σχετικό διάταγμα του Δικαστηρίου. Οι Ενάγοντες ισχυρίζονται ότι τα αποτελέσματα της επιτόπιας έρευνας είναι ορθά γιατί έγινε με τον σωστό τρόπο από το Κτηματολόγιο το οποίο μέσω του αρμοδίου υπαλλήλου του εξήγησε πλήρως προς τους διαδίκους τον τρόπο της διεξαγωγής της επιτόπιας έρευνας και τα αποτελέσματα της , έδειξε το λάθος των σχεδίων καθώς και την αποτύπωση των κτημάτων με τα νέα εμβαδά τους μετά την διόρθωση σχεδίων για τα οποία οι Εναγόμενοι δεν πρόβαλλαν καμιά διαφωνία και/ή ένσταση ως προς τον τρόπο διεξαγωγής της έρευνας από το αρμόδιο υπάλληλο του Κτηματολογίου αλλά μόλις πληροφορήθηκαν τα αποτελέσματα της επιτόπιας έρευνας η οποία διαφοροποιούσε τα εγγεγραμμένα εμβαδά των κτημάτων εσκεμμένα και/ή αδικαιολόγητα αρνήθηκαν να δώσουν την έγγραφη συγκατάθεση των για διόρθωση των και/ή του λάθους και μέχρι σήμερα αρνούνται και/ή παραλείπουν να δώσουν την συγκατάθεση των για διόρθωση του λάθους εκτός εάν διαταχθούν από το Δικαστήριο .Οι Ενάγοντες ισχυρίζονται ότι κάλεσαν τους Εναγόμενους επανειλημμένα να δεχθούν ως ορθή την επιτόπια έρευνα που έκαμε το Κτηματολόγιο για την διόρθωση του λάθους και να αποδεχθούν το αποτέλεσμα της και να δώσουν την συγκατάθεση τους για διόρθωση του λάθους από τον Διευθυντή του Κτηματολογίου αλλά μέχρι σήμερα αρνούνται και/ή παραλείπουν να δώσουν την συγκατάθεση των για διόρθωση του λάθους εκτός εάν διαταχθούν από το Δικαστήριο. Οι Ενάγοντες ισχυρίζονται ότι με την άρνηση και /ή παράλειψη των Εναγόμενων να δεχθούν την διόρθωση του λάθους προκαλείται σ' αυτούς ζημιά αναφορικά ως προς το εμβαδόν του κτήματος το οποίον με την διόρθωση του λάθους καθίσταται μεγαλύτερο. Από την άλλη πλευρά οι εναγόμενοι καταχώρησαν την υπεράσπιση τους στις αξιώσεις των εναγόντων, ως ανωτέρω πλέον ανταπαίτηση εναντίον αυτών ως ακολούθως: Εγείρουν καταρχήν οι εναγόμενες προδικαστικές ενστάσεις περί του ότι: (α) Η παρούσα αγωγή στερείται νομικής βάσης (cause of action) επειδή δεν υπάρχει απόφαση του Διευθυντή του κτηματολογίου ως προς την ανάγκη τροποποίησης του χωρομετρικού σχεδίου που αφορά το τεμάχιο 1XXXXX6 (Φ/Σχ. 36/56 στο χωριό Καμινάρια), ιδιοκτησίας των εναγομένων. (β) Το Επαρχιακό Δικαστήριο στερείται δικαιοδοσίας και/ή αρμοδιότητας να εκδώσει τα αιτούμενα διατάγματα και/ή να επιδικάσει τις αιτούμενες αποζημιώσεις, επειδή δεν ακολουθήθηκε η διαδικασία επίλυσης συνοριακής διαφοράς. (γ) Οι ενάγοντες δεν ακολούθησαν τις διαδικασίες που προβλέπονται στον περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμο, Κεφ. 224. Ανεξάρτητα από τις πιο πάνω προδικαστικές ενστάσεις και χωρίς αυτές να επηρεάζονται, οι εναγόμενες απαντούν ως ακολούθως στην Έκθεση Απαιτήσεως των εναγόντων. Οι εναγόμενες παραδέχονται το περιεχόμενο των παραγράφων 1, 2 της Έκθεσης Απαιτήσεως και αρνούνται το περιεχόμενο όλων των άλλων παραγράφων. Επιπλέον οι εναγόμενες ισχυρίζονται ότι ζήτησαν γραπτώς από τον Επαρχιακό Κτηματολογικό Λειτουργό Λεμεσού να υποδείξει τις θέσεις των συνόρων του ανωτέρω κτήματός τους (Τεμ.1XXXXX6), επειδή οι ενάγοντες είχαν προβεί σε κατεδαφίσεις και άλλες εργασίες στο δικό τους συνορεύον κτήμα (Τεμ.4XXXXX2) και είχαν καταστρέφει αντιπλημμυρικό έργο και αργάκι βάθους 40-50 εκατοστών, που αποτελούσαν το τεχνητό και φυσικό ορόσημο των δύο κτημάτων. Αναφορικά με το περιεχόμενο της παραγράφου 4 της Έκθεσης Απαιτήσεως, οι εναγόμενες ισχυρίζονται τα εξής: (α) Η πρώτη επιτόπια εξέταση μετά την πιο πάνω αίτηση των εναγόμενων έγινε στις 10.11.2006. Κατά την ημέρα εκείνη δύο υπάλληλοι του κτηματολογίου μετέβησαν στο χώρο και διεξήγαγαν την έρευνα πριν την καθορισθείσα ώρα και χωρίς να αναμένουν τις εναγόμενες να είναι παρούσες. Όταν αυτές έφτασαν στο χώρο, οι υπάλληλοι τις πληροφόρησαν πως είχαν ήδη ολοκληρώσει τις εργασίες και είχαν τοποθετήσει νέα ορόσημα και πως δεν επρόκειτο να επαναλάβουν την εργασία. Οι εναγόμενες παρατήρησαν ότι τα ορόσημα που οι υπάλληλοι είχαν στην απουσία τους τοποθετήσει στο τεμάχιο τους 1XXXXX6 για να καθορίζουν το νότιο σύνορό του και τα οποία τους υπέδειξαν, δεν συμφωνούσαν με τα τεχνητά και φυσικά ορόσημα που είχαν καταστραφεί από τους ενάγοντες, δηλαδή τον αντιπλημμυρικό τοίχο που είχε κατασκευαστεί στη δεκαετία του 1950 από τους γονείς των εναγομένων και τον τότε ιδιοκτήτη του κτήματος των εναγόντων και το αργάκι βάθους 40- 50 εκατοστών περίπου που υπήρχε από τότε που η μητέρα τους αγόρασε το κτήμα. Τα ορόσημα αυτά ήταν σύμφωνα με το νότιο σύνορο του κτήματος, όπως ακριβώς προσδιορίζεται στο επίσημο χωρομετρικό σχέδιο. (β) Με βάση τα νέα αυτά ορόσημα που έθεσαν οι υπάλληλοι του κτηματολογίου, θα μειωνόταν σημαντικά το εμβαδόν του κτήματός των εναγομένων και γι' αυτό το λόγο οι εναγόμενες ζήτησαν με επιστολή τους ημερ. 10.1.2007 να επαναληφθεί η έρευνα από άλλο υπάλληλο. (Υ) Μετά την εν λόγω επιστολή, το κτηματολόγιο όρισε νέα επιτόπια εξέταση για τις 29.3.2007 και ειδοποίησε τις εναγόμενες οι οποίες και παρευρέθηκαν. Κατά την ημέρα εκείνη ήσαν παρόντες δύο λειτουργοί του κτηματολογίου, οι οποίοι όμως δεν διενήργησαν οποιεσδήποτε μετρήσεις για το τεμάχιο 1XXXXX6. Αντίθετα, ο ένας από αυτούς ονόματι Κουρουσίδης, ο οποίος προφανώς ήταν Ανώτερος Λειτουργός, παρουσίασε στις εναγόμενες χωρομετρικό σχέδιο διαφορετικό από αυτό που είχαν στην κατοχή τους οι εναγόμενες, και προσπάθησε να τους πείσει ότι εκείνο ήταν το ορθό και πως αυτό που είχαν οι ίδιες ως το επίσημο σχέδιο ήταν λανθασμένο. Τους ανέφερε επίσης ότι δεν χρειαζόταν να προβεί σε νέες μετρήσεις γιατί αυτές που πραγματοποίησε ο προηγούμενος υπάλληλος στις 10.11.2006 ήταν ορθές και πως η όλη διαφορά οφείλεται σε λανθασμένο σχεδίασμα που επηρεάζει το νότιο σύνορο του κτήματός τους. (δ) Οι εναγόμενες δεν αποδέχτηκαν πως υπάρχει λάθος στο τοπογραφικό σχέδιο το οποίο έχουν και είναι το επίσημο κυβερνητικό έγγραφο και ανέφεραν πως το κτηματολόγιο δεν έχει δικαίωμα να επικαλείται λάθος δικό του για να τροποποιήσει το επίσημο χωρομετρικό σχέδιο κατά τρόπο ώστε μέρος του κτήματός τους να παραχωρηθεί στους ενάγοντες. Σε σχέση με τις παραγράφους 5 και 6 της Έκθεσης Απαιτήσεως, οι εναγόμενες ισχυρίζονται ότι έλαβαν επιστολή του Επαρχιακού Κτηματολογίου Λεμεσού ημερ. 16.8.2007 με την οποία τους γνωστοποιήθηκε ότι ανοίχθηκε ο φάκελος ΑΔΛ 76/07 (για διόρθωση λάθους στα σχέδια και βιβλία του κτηματολογίου) και ότι θα οριζόταν επιτόπια εξέταση η οποία και ορίστηκε με μεταγενέστερη επιστολή για τις 27.9.2007. Σε σχέση με την παράγραφο 7 της Έκθεσης Απαιτήσεως, οι εναγόμενες ισχυρίζονται ότι κατά την νέα επιτόπια εξέταση της 27.9.2007, ο κτηματολογικός λειτουργός δεν διενήργησε μετρήσεις αλλά τους παρουσίασε αντίγραφο του χωρομετρικού σχεδίου που κατείχαν οι ίδιες, με σημειωμένη όμως σε αυτό διόρθωση που τροποποιούσε το νότιο σύνορο του κτήματός τους έτσι ώστε το εμβαδό του να μειώνεται σημαντικά υπέρ του κτήματος των εναγόντων. Τους υπέδειξε δε ότι η διόρθωση ήταν σύμφωνη με τα ορόσημα που τοποθετήθηκαν στο έδαφος κατά την πρώτη έρευνα στις 10.11.2006. Τους ανέφερε επίσης ότι το χωρομετρικό σχέδιο που είχαν οι ίδιες ήταν λανθασμένο και τους ζήτησε να υπογράψουν έγγραφη συγκατάθεση με σκοπό να προχωρήσει το κτηματολόγιο στη διόρθωση που τους παρουσίασαν. Οι εναγόμενες αρνήθηκαν να υπογράψουν, τονίζοντάς του πως δεν αναγνωρίζουν και ούτε αποδέχονται την ύπαρξη λάθους και πως το κτηματολόγιο δεν έχει δικαίωμα να τροποποιήσει το επίσημο χωρομετρικό σχέδιο. Αναφορικά με την παράγραφο 8 της Έκθεσης Απαιτήσεως, οι εναγόμενες ισχυρίζονται ότι η επιστολή της 3.6.2008 δεν προέρχεται από τον Διευθυντή του Κτηματολογικού και Χωρομετρικού Τμήματος αλλά από τον Επαρχιακό Κτηματολογικό Λειτουργό Λεμεσού και σκοπός της είναι να γνωστοποιήσει τόσο στις εναγόμενες όσο και στους ενάγοντες ότι δεν μπορεί να ληφθεί απόφαση του Διευθυντή για διόρθωση του πιο πάνω ισχυριζόμενου λάθους εκτός εάν προσκομιστεί σχετικό διάταγμα του Δικαστηρίου εντός περιόδου 30 ημερών. Είναι προφανές ότι οι ενάγοντες δεν εξασφάλισαν τέτοιο διάταγμα μέσα στην τεθείσα προθεσμία και ως εκ τούτου η υπόθεση του φακέλου ΑΔΛ 76/07 παραμερίστηκε και η σχετική πρόθεση/εισήγηση για διόρθωση του χωρομετρικού σχεδίου εγκαταλείφθηκε οριστικά από το κτηματολόγιο. Οι εναγόμενες αρνούνται και απορρίπτουν καθ' ολοκληρία το περιεχόμενο των παραγράφων 9,10, 11 και 12 της Έκθεσης Απαιτήσεως και ισχυρίζονται ότι ουδέποτε έγιναν στην παρουσία τους μετρήσεις επί του εδάφους στο κτήμα τους από τους υπαλλήλους του κτηματολογίου. Ισχυρίζονται επίσης ότι ευθύς εξ αρχής διαφωνούσαν έντονα και απέρριπταν ως λανθασμένες- τις ενέργειες και τους ισχυρισμούς των υπαλλήλων του κτηματολογίου για λανθασμένο σχεδίασμα και για αλλαγή του νοτίου συνόρου του κτήματός τους. Αυτά τα δήλωναν υπό μορφή διαμαρτυρίας προφορικά ενώπιον τόσο των εναγόντων και των εκπροσώπων τους όσο και κτηματολογικών λειτουργών αλλά και γραπτώς προς το κτηματολόγιο και άλλες υπηρεσίες. ' Οι ενάγοντες, μετά την έγερση της παρούσας αγωγής και προτού αυτή επιδοθεί στις εναγόμενες (επιδόθηκε 8 περίπου μήνες μετά την καταχώρηση, στις 17.5.2011), και συγκεκριμένα κατά ή περί τον Απρίλιο του 2011, επενέβησαν στο τεμάχιο 1XXXXX6 των εναγομένων, παράνομα και χωρίς την άδεια τους και αφού ξερίζωσαν δέντρα που υπήρχαν σε αυτό και κατέστρεψαν δόμες, τοίχους και όχτους, διενήργησαν εκσκαφές και, κατασκεύασαν εντός αυτού τσιμεντένιους τοίχους με τους οποίους απέκοψαν και συνέδεσαν με το δικό τους κτήμα (τεμάχιο 4XXXXX2) λωρίδα γης που εμπίπτει στο Κτήμα των εναγομένων, συνολικής έκτασης πέραν των 100 τ.μ. Στη συνέχεια προέβηκαν σε επιχωματώσεις στη νότια πλευρά του ανεγερθέντος τοίχου, δηλαδή προς την πλευρά του δικού τους κτήματος και διαμόρφωσαν την όλη έκταση που κατέλαβαν παράνομα, σε χώρο στάθμευσης, σε αυλή και για άλλες χρήσεις της διπλανής κατοικίας των. Ως αποτέλεσμα των παράνομων αυτών ενεργειών, έχουν προκληθεί ζημιές και βλάβες στις εναγόμενες, για τις οποίες ανταπαιτούν ως κατωτέρω. Α. Δήλωση του Δικαστηρίου ότι η επιτόπιες έρευνες που διενήργησαν οι κτηματολογικοί υπάλληλοι στο πιο πάνω κτήμα των εναγομένων κατά το 2006 και 2007, είναι άκυρες και χωρίς οποιοσδήποτε αξία, αφού διενεργήθηκαν κατά παράβαση της σχετικής νομοθεσίας και/ή παράτυπα και/η λανθασμένα και/ή ότι διενεργήθηκαν από αναρμόδια πρόσωπα και/ή πρόσωπα που ενήργησαν με προκατάληψη και/ή χωρίς να ακούσουν τις απόψεις των εναγομένων. Β. Διάταγμα του Δικαστηρίου το οποίο να εμποδίζει τους ενάγοντες και/ή τους υπαλλήλους, αντιπροσώπους, προστηθέντες και/ή όλα τα πρόσωπα που ενεργούν κατ' εντολή και/ή για λογαριασμό τους, να επεμβαίνουν σε μέρος του κτήματός τους με Αρ. Τεμ. 1XXXXX6 Φ/Σχ.36/56 στο χωριό Καμινάρια, το οποίο ανήκε στη μητέρα τους δυνάμει τίτλου και συνεχούς και αδιαφιλονίκητης φυσικής κατοχής από το 1944 μέχρι το 1993 και στη συνέχεια στις ίδιες δυνάμει δωρεάς. Γ. Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να διατάσσονται οι ενάγοντες να κατεδαφίσουν τους τοίχους και/ή τις οικοδομές που κατασκεύασαν, τις επιχωματώσεις και οποιεσδήποτε άλλες κατασκευές και/ή κτίσματα και/ή άλλα έργα ανάπτυξης στα οποία προέβησαν εντός του πιο πάνω κτήματος των εναγομένων, να άρουν κάθε οχληρία που έχουν προκαλέσει και να επαναφέρουν το κτήμα στην κατάσταση στην οποία αυτό βρισκόταν πριν προβούν στις εν λόγω επεμβάσεις. Δ. Πληρωμή συνολικού ποσού €11.500,00 ως ειδικές αποζημιώσεις και/ή, για αποκατάσταση των ζημιών ως εξής: (α) Κατεδάφιση και/ή καταστροφή της εισόδου από την οποία οι εναγόμενες εισέρχοντο στο κτήμα τους καθώς και τοίχου αντιστήριξης και αντιπλημμυρικού έργου που υπήρχε στο δυτικό και νότιο σύνορο του κτήματός τους. Για αποκατάσταση τους απαιτείται η ανέγερση τριών τοίχων συνολικού εμβαδού 53 τ.μ., αξίας €6.300,00 ως εξής: (ϊ) δύο τοίχων, ο κάθε ένας 15 μέτρα μήκος και 1 μέτρο ύψος, δηλαδή σύνολο 30 τ.μ., προς €120,00 ανά τ.μ. = €3.600,00-, (
  2. ii)ενός τοίχου 15 μέτρα μήκος και 1.5 μέτρο ύψος, δηλαδή 23 τ.μ. προς €120,00 ανά τ.μ. = €2.760,00-, (β) ξερίζωμα και/ή καταστροφή 10 δέντρων: κόστος για φύτεμα 10 νέων δέντρων και κόστος μέχρι να φτάσουν στο σημείο απόδοσης που είχαν εκείνα που καταστράφηκαν, €2.500,00-, (γ) κατεδάφιση και απομάκρυνση τοίχου αντιστήριξης και επιχωμάτωση εκσκαφής, μήκους 30 μέτρων, που δημιούργησαν οι Ενάγοντες εντός του κτήματος των Εναγομένων €2.700,00 ως εξής: (ί) 30 κυβικά μέτρα μπάζων, προς €50,00 ανά κ.μ. = €1.500,00-, και (
  3. ii)80 κυβικά μέτρα επιχωμάτωσης, προς €15,00 ανά κ.μ. = €1.200,00-, Ε. Γενικές αποζημιώσεις για μείωση αξία τους κτήματος απώλεια πρόσβασης, χρήσης και απόλαυσης της περιουσίας τους και για ψυχική οδύνη και/ή ηθική βλάβη που έχουν υποστεί ένεκα των πιο πάνω ενεργειών των εναγόντων. ΣΤ. Τιμωρητικές και/ή παραδειγματικές αποζημιώσεις ένεκα των ανωτέρω αναφερομένων παράνομων ενεργειών και πράξεων των εναγόντων. Τόκους και Έξοδα. Με το δικόγραφο τους για απάντηση στην υπεράσπιση και υπεράσπιση στην Ανταπαίτηση οι ενάγοντες αναφέρουν τα ακόλουθα: Οι Ενάγοντες αρνούνται όλους και τον καθένα ξεχωριστά τους ισχυρισμούς των Εναγόμενων που περιλαμβάνονται στην έκθεση υπεράσπισης των και που είναι αντίθετοι και/ή ασυμβίβαστοι και/ή δεν συνάδουν και/ή δεν συμφωνούν με τους ισχυρισμούς των Εναγόντων που περιλαμβάνονται στην έκθεση απαίτησης των και σε απάντηση του επαναλαμβάνουν όλους και τον καθένα ξεχωριστά τους ισχυρισμούς των που περιλαμβάνονται στην έκθεση απαίτησης των και οι Ενάγοντες σε περαιτέρω απάντηση των αρνούνται τους ισχυρισμούς των Εναγόμενων που αναφέρονται στις προδικαστικές ενστάσεις των και επαναλαμβάνουν ότι τα γεγονότα που αναφέρουν στην Έκθεση Απαίτηση των στοιχειοθετούν πλήρως την αρμοδιότητα του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού να εκδικάσει την παρούσα αγωγή . Ισχυρίζονται ότι οι Εναγόμενοι εμποδίζονται και/ή κωλύονται να εγείρουν στη παρούσα διαδικασία ζητήματα που σχετίζονται με την εγκυρότητα και/ή την νομιμότητα των ενεργειών και/ή πράξεων και/ή παραλείψεων του Διευθυντή του Κτηματολογίου και/ή των υπαλλήλων του Κτηματολογίου αναφορικά με το κτήμα των εφ' όσον δεν έλαβαν κατά τον προσήκοντα χρόνο τα ανάλογα και ενδεικνυόμενα δικαστικά διαβήματα για ακύρωση των πράξεων και/ή αποφάσεων των ενώπιον των αρμοδίων Δικαστηρίων. Οι Ενάγοντες επαναλαμβάνουν τους ισχυρισμούς του που περιλαμβάνονται στην έκθεση απαίτησης των και στην απάντηση των και λέγουν ότι οι ισχυρισμοί των Εναγόμενων είναι νομικά και /ή ουσία αβάσιμοι και/ή αστήρικτοι και/ή ψευδείς και/ή αδικαιολόγητοι και/ή καταχρηστικοί και/ή αυθαίρετοι και/ή αποτελούν εφεύρημα ύστερης σκέψης. Αναφορικά με την ανταπαίτηση των εναγομένων οι ενάγοντες αναφέρουν ότι αρνούνται όλους και τον καθένα ξεχωριστά τους ισχυρισμούς των Εναγομένων πάνω στους οποίους βασίζουν την ανταπαίτηση τους ως εάν να τους τοποθετούσαν εδώ κατά σειρά και να γινόταν ειδική άρνηση αυτών και / ή για τον καθένα ξεχωριστά και ως υπεράσπιση των επαναλαμβάνουν όλους και τον καθένα ξεχωριστά τους ισχυρισμούς των που περιλαμβάνονται τόσο στην πιο πάνω απάντηση των όσο και στην Έκθεση Απαίτησης των. Οι Ενάγοντες αρνούνται ότι οι Εναγόμενοι υπέστηκαν τις ισχυριζόμενες βλάβες και υλικές ζημίες, τις οποίες εάν τυχόν έπαθαν αυτές είναι υπερβολικές και/ ή εξογκωμένες και αναφέρουν ότι όλες οι ενέργειες των που έκαμαν στο κτήμα των ήταν νόμιμες και σύμφωνα με τις υποδείξεις και/ή αποφάσεις του Κτηματολογίου και ότι ισχυριζόμενες υλικές ζημίες των Εναγομένων, τις οποίες σε κάθε περίπτωση αρνούνται ότι υπέστησαν οι Εναγόμενοι ,δεν οφείλονται από δική τους παράνομη ενέργεια και ότι οι ζητούμενες αποζημιώσεις είναι υπερβολικές και/ή εξογκωμένες. Επαναλαμβάνουν την πιο πάνω υπεράσπιση των και λέγουν ότι οι ισχυρισμοί των Εναγομένων πάνω στους οποίους στηρίζουν την ανταπαίτηση τους είναι νομικά και/ή στην ουσία αβάσιμοι και/ή αστήρικτοι και/ή γενικοί και/ή αόριστοι και/ή ψευδείς και/ή οψιγενείς και/ή αυθαίρετοι και/ή αδικαιολόγητοι και καλούν τους Εναγόμενους σε αυστηρά απόδειξη των ισχυρισμών τους και αναφέρει ότι οι Εναγόμενοι δεν δικαιούνται των αιτούμενων θεραπειών τις οποίες αξιώνουν και ζητά την απόρριψη της Ανταπαίτησης με έξοδα σε βάρος των Εναγομένων. ΑΚΡΟΑΜΑΤΙΚΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ - ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΚΑΙ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ Ενόψει της ύπαρξης και ανταπαίτησης πριν την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας και αφού λήφθηκαν οι απόψεις αμφοτέρων των συνηγόρων των δυο πλευρών διατάχθηκε η συνεκδίκαση απαίτησης και ανταπαίτησης. Εκ μέρους των εναγόντων προς προώθηση των αξιώσεων τους και της υπεράσπισης στην ανταπαίτηση παρουσιάστηκαν συνολικά μάρτυρες. Ο XXXXX Παναγή του Επαρχιακού Κτηματολογίου Λεμεσού (ΜΕ1), ο XXXXX Αντωνίου - ενάγων 1 (ΜΕ2), ο XXXXX Γεωργίου του Επαρχιακού Κτηματολογίου Λεμεσού (ΜΕ3) και η XXXXX Στυλιανού του Επαρχιακού Κτηματολογίου Λεμεσού (ΜΕ4). Εκ μέρους των εναγόμενων και για σκοπούς υπεράσπισης στην απαίτηση και προώθηση της ανταπαίτησης κατέθεσαν ενώπιον μου ο XXXXX Παλιομηλίτης (ΜΥ1) και η XXXXX Στέλιου - Κατσαρή, εναγόμενη 2 (ΜΥ2). Το σύνολο της προσφερθείσας μαρτυρίας ενώπιον μου είναι καταγεγραμμένο στα πρακτικά της υπόθεσης. Για σκοπούς αξιολόγησης της μαρτυρίας σε συνάρτηση πάντοτε με τα επίδικα για την υπό κρίση περίπτωση θέματα θα παραθέσω κατωτέρω το κύριο και ουσιώδες μέρος της μαρτυρίας έκαστου μάρτυρα. Ο ΜΕ1 ανάφερε ότι εργάζεται στο Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο Λεμεσού στον κλάδο επιτόπιων ερευνών. Αναφορικά με την παρούσα υπόθεση ανάφερε ότι οι ιδιοκτήτες του τεμαχίου με αρ. 1XXXXX6 ήτοι οι εναγόμενες αποτάθηκαν για οριοθέτηση του εγγεγραμμένου κοινού συνόρου με το τεμάχιο με αρ. 4XXXXX2. Η χωρομετρία έγινε τον Νοέμβριο του 2006 κατά την διάρκεια της οποίας διαπιστώθηκε λανθασμένο σχεδίασμα στο κοινό σύνορο. Επεξήγησε ότι κατά την γενική χωρομετρία που έγινε περίπου το 1920 η χωρομετρική εργασία που έγινε ήταν ορθή αλλά μεταφέρθηκε λανθασμένα στο αρχικό εν χρήσει σχέδιο με αποτέλεσμα το λάθος που έγινε τότε να υφίσταται μέχρι και σήμερα στα εν χρήσει σχέδια. Ενόψει του λάθους αυτού το Κτηματολόγιο άνοιξε αυτεπάγγελτα τον φάκελο με αρ. 76/2007 για διεξαγωγή επιτόπιας έρευνας με σκοπό την διόρθωση του συγκεκριμένου λάθους. Στάλθηκαν επιστολές ημερ.3/9/2007 στις 4/9/2007 με την οποία ενημέρωναν ότι στις 27/9/2007 θα διεξαγόταν επιτόπια έρευνα με σκοπό την διόρθωση λάθους. Αντίγραφο της επιστολής αυτής και αποδείξεις αποστολής των με συστημένο ταχυδρομείο κατατέθηκαν ως Τεκμήριο 1. Στις 27/9/2007 ο ΜΕ1 αναφέρει ότι επισκέφθηκε το ακίνητο με τους διαδίκους και τους εξήγησε ότι το εγγεγραμμένο κοινό σύνορο στα εν χρήσει σχέδια είναι λανθασμένο και προσπάθησε να λάβει τις συγκαταθέσεις των για διόρθωση του εν λόγο συνόρου. Συγκαταθέσεις έλαβε μόνο από τους ενάγοντες. Επί τόπου ο τεχνικός που επισκέφθηκε έδειξε στους διαδίκους το λάθος. Ο εν λόγω τεχνικός ήταν ο έκτακτος τεχνικός XXXXX Γεωργίου. Το λανθασμένο σχέδιο το εντόπισε κατά τον έλεγχο της χωρομετρικής εργασίας στον κλάδο χαρτογραφήσεων. Ενόψει των πιο πάνω προώθησε σχετική αναφορά στον ανώτερο του. Οι εναγόμενες λόγω μείωσης του εμβαδού του ακινήτου τους δεν έδωσαν συγκατάθεση. Η χωρομετρική εργασία κατά τον ΜΕ1 από τον χωρομέτρη Γεωργίου περάστηκε στα βιβλία και ελέγχθηκε οπότε και προέκυψε το λάθος. Η εργασία στηρίχθηκε πάνω στα λεγόμενα "field books" των οποίων αντίγραφα παρουσίασε ενώ παρουσίασε και αντίγραφο της αρχικής χωρομετρίας από τα οποία φαίνεται ότι το σύνορο δεν συνάδει με το εν χρήσει σχέδιο. (τεκμήρια 2 και 3). Με αναφορά στα τεκμήρια 2 και 3 ο ΜΕ1 ανάφερε ότι επί του τεκμηρίου 3 η γραμμή που αποτελεί το σύνορο των τεμαχίων 1XXXXX6 και 4XXXXX2 παρουσιάζεται με την γραμμή του διαχωρισμού να κλίνει με την γωνία προς το τεμάχιο 1XXXXX6 ενώ στο εν χρήσει σχέδιο - Τεκμήριο 2 τέθηκε ανάποδα δηλαδή η γραμμή αντί να είναι προς τα μέσα προς το τεκμήριο 1XXXXX6 ως το τεκμήριο 3, είναι προς το μέρος και εντός του τεμαχίου 4XXXXX2. Αυτή την διόρθωση αποφάσισε να κάνει ο Διευθυντής και ζήτησε να λάβει συγκαταθέσεις. Ενόψει της άρνησης να δοθεί συγκατάθεση από τις εναγόμενες ο Διευθυντής δεν προχώρησε καθότι η διόρθωση θα επέφερε μείωση εμβαδού και ενημέρωσε τις εναγόμενες με επιστολή ημερ.3/6/2008 την οποία κοινοποίησε και στους ενάγοντες και την οποία κατέθεσε στο Δικαστήριο ως Τεκμήριο 4. Μετά την επιστολή αυτή - τεκμ. 4 οι εναγόμενες αποτάθηκαν με άλλη αίτηση για οριοθέτηση του τεμαχίου τους με αρ. 1XXXXX6 και συγκεκριμένα με τον φάκελο ΑΧ1894/11. Η θέση του ΜΕ1 για το λανθασμένο σχεδίασμα υφίσταται μέχρι και σήμερα. Κατά την επιτόπια εξέταση στις 27/9/2007 παρών ήταν από το Κτηματολόγιο μόνο ο ΜΕ1. Ο ίδιος προσπάθησε να πείσει τις εναγόμενες για τον λανθασμένο σχεδιασμό χωρίς να γίνει αυτό κατορθωτό καθότι οι ίδιες αμφισβητούσαν την προηγούμενη χωρομετρική εργασία και κατ' επέκταση την μείωση του εμβαδού του τεμαχίου τους. Ο ίδιος δεν αρνήθηκε να γίνουν μετρήσεις και έδειξε σε όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη τα σχέδια και τα δεδομένα. Οι εναγόμενες κατά την επίσκεψη του επικαλέστηκαν επεμβάσεις από τους ενάγοντες και αμφισβητούσαν την χωρομετρική εργασία που προηγήθηκε ενώ του υπέδειξαν κάποιο οχετό. Αντεξεταζόμενος ο ΜΕ1 ανάφερε ότι έχει καθήκοντα γραφέα στο Κτηματολόγιο και δεν είναι χωρομέτρης και δεν γνωρίζει τις μεθόδους χωρομετρίας. Στο Δικαστήριο παρουσιάστηκε ενόψει της διόρθωσης λάθους δυνάμει του άρθρου 61 και εκπροσωπεί τον Διευθυντή του Κτηματολογίου με σκοπό την διόρθωση του λάθους αυτού. Η χωρομετρική εργασία έγινε τον Νοέμβριο του 2011 από τον XXXXX Γεωργίου. Στο ερώτημα εάν από το 1920 ζήτησε οιοσδήποτε και έλαβε αντίγραφο των τίτλων ιδιοκτησίας ο ΜΕ1 ανάφερε ότι δεν φαίνεται από τον φάκελο να ζήτησε οιοσδήποτε αντίγραφο του τίτλου. Στην υποβολή ότι ζητήθηκαν αντίγραφα και τους δόθηκε το τεκμήριο 2 ο ΜΕ1 ανάφερε ότι το τεκμήριο 2 δεν αποτελεί αντίγραφο τίτλου αλλά αντίγραφο χωρομετρικού σχεδίου. Κατά την επίσκεψη του στις 27/9/2007 παρόντες ήταν όλοι οι διάδικοι και παρέπεμψε στο σημείωμα του στον φάκελο ΑΔΛ 76/2007 όπου αναφέρει γραπτώς ότι ήταν όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη παρόντες. Στην υποβολή ότι εκ μέρους των εναγόντων παρών ήταν ο XXXXX Κεραυνός, πατέρας των, ο ΜΕ1 ανάφερε ότι παρών ήταν και αυτός αλλά δεν ήταν ο εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης. Κατά την επίσκεψη του στις 27/09/07 δεν έκανε οιαδήποτε χωρομετρική εργασία η οριοθέτηση. Συμφώνησε ότι ο Διευθυντής δεν εξέδωσε οιαδήποτε απόφαση επί του συγκεκριμένου λάθους. Σήμερα σε ισχύ είναι το εν χρήσει σχέδιο χωρίς την διόρθωση. Πριν την διόρθωση του λάθους αυτού είτε με απόφαση του Διευθυντή είτε του Δικαστηρίου οι εγγεγραμμένοι ιδιοκτήτες δεν μπορούν να εκμεταλλευτούν το ακίνητο. Μόνο όταν διορθωθεί το λάθος και μετά. Αναφορικά με το τεμάχιο 1XXXXX6 ο ΜΕ1 ανάφερε τους εγγεγραμμένους ιδιοκτήτες από το 1920 και συγκεκριμένα ότι πρώτη φορά ενεγράφη στις 6/12/1945 στην XXXXX Χ'Παπα - Μιχαήλ δυνάμει του φακέλου με αρ. Α2021/1943. Ακολούθως η ίδια με πώληση 2041/1946 το πώλησε στον XXXXX Μιχαήλ - Παλιομηλίτη και αυτός με τον φάκελο 61465/1961 το δώρισε στη σύζυγο του XXXXX Χρίστου. Με την Δ.6139/1994 η Χρίστου το μεταβίβασε στις 2 κόρες της και σημερινές ιδιοκτήτριες, τις εναγόμενες. Με το τεκμήριο 4 ο Διευθυντής έδωσε προθεσμία 30 ημερών ενόψει της εγκυκλίου με αρ. 664 ημερ. 24/3/2005. Το Τεκμήριο 4 το υπέγραψε ο ανώτερος λειτουργός XXXXX Παναγή. Η επιστολή κοινοποιήθηκε και στους ενάγοντες και οιοσδήποτε εκ των πλευρών μπορούσε να απευθυνθεί στο Δικαστήριο. Ανάφερε ότι το τεκμήριο 2 είναι το επίσημο χωρομετρικό σχέδιο. Στο τεκμήριο 3 φαίνεται η χωρομετρική εργασία που έγινε την 1η φορά το 1920 και δείχνει την διαχωριστική γραμμή των 2 τεμαχίων η οποία καθορίστηκε με συγκεκριμένες αποστάσεις που φαίνονται στο τεκμήριο 3. Ο ΜΕ1 ερωτηθείς κατά πόσο ο λειτουργός που ετοίμασε το Τεκμήριο 3 το κρατούσε από την ανάποδη πλευρά και έκανε καταγραφές ανάφερε ότι η χωρομετρική εργασία έγινε σωστά αλλά μεταφέρθηκε λάθος στα εν χρήσει σχέδια τότε. Το τεκμήριο 3 δείχνει τις μετρήσεις που καθορίζουν τα συγκεκριμένα τεμάχια. Ο ίδιος δεν μέτρησε τις συγκεκριμένες αποστάσεις. Η συνήγορος υπεράσπισης υπέδειξε στον ΜΕ1 το τεκμήριο προς αναγνώριση Α αναφέροντας και υποβάλλοντας ότι αυτό συνιστά το ορθό σχέδιο και όχι το τεκμήριο 3. Ο ΜΕ1 ανάφερε ότι βλέπει σε αυτό μια αμυδρή γραμμή αλλά δεν ξέρει ποιος την τοποθέτησε ενώ επέμεινε ότι η ορθή διαχωριστική γραμμή είναι ως το τεκμήριο 3. Ο μάρτυρας τέλος ανάφερε ότι το τεκμήριο 3 είναι γνήσιο αντίγραφο του λεγόμενου "field book". Ο ΜΕ2 - ενάγων αρ. 1 ανάφερε ότι είναι αδελφός των εναγόντων 2 και 3 και όλοι είναι ιδιοκτήτες του τεμαχίου 4XXXXX2 ενώ οι εναγόμενες 1 και 2 οι ιδιοκτήτριες του τεμαχίου με αρ. 1XXXXX6. Κατά την επιτόπια εξέταση το 2006 ο ίδιος δεν ήταν παρών αλλά ο πατέρας τους ο οποίος τους ενημέρωσε ότι υπήρχε διαφορά λάθος στα σχέδια. Το 2007 έλαβαν επιστολή από το Κτηματολόγιο που τους έλεγε να παραστούν στις 27/9/2007 για να τους δείξουν ξανά τα σύνορα. Κατά την 27/9/2007 ήταν παρών και οι εναγόμενες επίσης οι οποίες ήρθαν αργότερα. Ο υπάλληλος του Κτηματολογίου τους είπε εάν συμφωνούν να υπογράψουν πράγμα που οι ίδιοι έπραξαν αλλά οι εναγόμενες δεν συμφωνούσαν. Παρών ήταν ο Παναγή του Κτηματολογίου ο οποίος τους έδειξε τα σημεία της έρευνας του. Τον 6ο του 2008 έλαβε επιστολή από τον Διευθυντή η οποία ανάφερε ότι προέκυψε διαφορά και πρέπει να επιλυθεί από Δικαστήριο. Αναγνώρισε το τεκμήριο 4 ως την επιστολή αυτή. Ο ίδιος περίμενε και δεν έγινε διάβημα από τις εναγόμενες και για αυτό αποφάσισαν να μεταβούν σε δικηγόρο για να λυθεί το θέμα. Τέλη του 2009 πήγε σε δικηγόρο καθότι επιθυμούσαν να καθοριστούν τα σύνορα για να μπορούν να κτίσουν στο ακίνητο οικία αλλά έπρεπε πρώτα να καθοριστούν τα τετραγωνικά μέτρα του ακινήτου για μπορέσουν να ετοιμάσουν σχέδια. Ο αδελφός του αφού εξασφάλισε όλες τις απαραίτητες άδειες οικοδομής έκτισε στο ακίνητο ένα σπίτι και ένα περιτοίχισμα στα όρια του τεμαχίου που έδειξε το Κτηματολόγιο. Ουδεμία επέμβαση έκανε στο τεμάχιο των εναγόμενων αλλά ένας τοίχος καλύφθηκε λόγω του ότι έγινε το περιτοίχισμα. Αυτός ο τοίχος υπήρχε από παλιά αλλά τότε κοινοτάρχης ήταν ο πατέρας των εναγόμενων και ίσως τον έκανε για σύνορο και εκείνος ο τοίχος κρύφτηκε. Το κτήμα δεν είχε είσοδο η οποία να έκλεισε από αυτούς. Υπήρχε μια υψομετρική διαφορά και είχε πάνω στον τοίχο αυτό σκαλιά που χρησιμοποιούσε η μητέρα τους και εκείνα υπάρχουν όπως ήταν και τότε. Οι ίδιοι υπέγραψαν στο Κοινοτικό συμβούλιο για διαπλάτυνση του δρόμου και το χωριό χάλασε την άλλη είσοδο ώστε σήμερα να έχουν πρόσβαση από αλλού. Υπέδειξε περαιτέρω επί του τεκμηρίου 2 τις εισόδους αυτές και αυτήν που καταστράφηκε από το Κοινοτικό Συμβούλιο κατά την διαπλάτυνση του δρόμου. Ο τοίχος για τον οποίον αξιώνουν €6.300= οι εναγόμενες ήταν τοίχος αντιστήριξης του μονοπατιού και επειδή παραχώρησαν οι ίδιοι γη στο χωριό για την διαπλάτυνση του δρόμου έκαναν νέο τοίχο αντιστήριξης και ο παλιός χαλάστηκε από την διαπλάτυνση εκείνη. Υπάρχει εκεί αλλά είναι κρυμμένος. Αρνήθηκε ότι έκοψαν οιαδήποτε δέντρα και επέμεινε ότι ο αδελφός του έκτισε τον τοίχο στο δικό τους τεμάχιο πάνω στα σημεία που υπέδειξε το Κτηματολόγιο. Αρνήθηκε επίσης ότι εμποδίζουν με οιοδήποτε τρόπο την είσοδο τον εναγόμενων στο ακίνητο τους. Από τις εναγόμενες ζητούν να υπογράψουν για τα σημεία που υποδείχθηκαν από το Κτηματολόγιο για να ολοκληρωθεί η επιτόπια εξέταση. Αντεξεταζόμενος ο ΜΕ2 ανάφερε ότι γεννήθηκε στη Λεμεσό και έμενε στα Καμινάρια μέχρι τα μέσα του Γυμνασίου. Γνωρίζει το χωριό καλά και αναγνώρισε την φωτογραφία - τεκμήριο 5 ως το χωριό Καμινάρια. Συμφώνησε ότι η φωτογραφία λήφθηκε περίπου το 1989. Αναγνώρισε επί του τεκμηρίου 5 το παλιό σπίτι και το επίδικο ακίνητο τους (δείχνοντας το άσπρο σπίτι με τα κεραμίδια) και από κάτω αριστερά ο δρόμος. Αναγνώρισε και την φωτογραφία τεκμήριο 6 χωρίς όμως να μπορεί να πει εάν λήφθηκε το 2003. Αναγνώρισε όμως το οικόπεδο που ο αδελφός του ξεκίνησε να κτίζει το σπίτι. Στο τεκμήριο 6 δεν υπάρχει το σπίτι που υπέδειξε στο τεκμήριο 5. Η φωτογραφία 0 τεκμήριο 7 που επίσης αναγνώρισε δείχνει το σπίτι του αδελφού του. Το σπίτι του αδελφού του υπήρχε το 2010 που η συνήγορος ανάφερε ότι λήφθηκε η φωτογραφία - τεκμήριο 7. Υπέδειξε ο ΜΕ1 το σπίτι του αδελφού του στο τεκμήριο 7 ως το σπίτι κάτω αριστερά με τον ηλιακό θερμοσίφωνα. Στο τεκμήριο 8 αναγνώρισε εκ νέου το χωριό Καμινάρια και ανάφερε στην υποβολή ότι είναι φωτογραφία του 1970 ότι κάτι θυμάται. Αναγνώρισε επίσης τις φωτογραφίες - τεκμήρια 9 και 10. Δεν μπορεί να θυμηθεί πότε χαλάστηκε το παλιό τους σπίτι που φαίνεται στο τεκμήριο 5 και ούτε πότε κτίστηκε. Το σπίτι του αδελφού του ακόμα δεν ολοκληρώθηκε και δεν θυμάται πότε ακριβώς ξεκίνησε να κτίζεται. Ο ΜΕ2 έδειξε στο τεκμήριο 8 τον τοίχο που ανάφερε κατά την κυρίως εξέταση του ότι κρύφτηκε. Ο τοίχος που κτίστηκε είναι ο τοίχος περίφραξης που φαίνεται στο Τεκμήριο 9 και ο ΜΕ2 το σημείωσε με μπλε χρώμα ενώ σημείωσε με μωβ στυλό και σημεία Α και Β την αρχή και το τέλος του αντίστοιχα. Στο τεκμήριο 10 υπάρχει στύλος της ηλεκτρικής μέχρι και σήμερα τον οποίο σημείωσε επί του τεκμηρίου 10 με μαύρο στυλό. Με αναφορά στο τεκμήριο 8 ανάφερε ότι αργάκι δεν υπήρχε αλλά παλιά τα νερά κατέβαιναν κάτω, κατηφορικά και πήγαιναν προς το δρόμο σε διάφορες κατευθύνσεις. Μεταξύ των 2 επίδικων τεμαχίων περνούσαν τα νερά της βροχής και πίσω από το σπίτι και το μονοπάτι. Επειδή είναι κατήφορο περνούσαν από διάφορα σημεία. Σήμερα επειδή έγιναν έργα στο χωριό και έγινε και δρόμος πιο ψηλά του έδωσαν κατευθύνσεις και δεν περνούν μέσα από τα επίδικα ακίνητα. Οι εργασίες στον δρόμο έγιναν από ότι θυμάται γύρω στο 1990 μπορεί όμως να έχει και λάθος. Το εν λόγω τεμάχιο ο ΜΕ2 το απόκτησε από την μητέρα του και πριν από αυτήν ήταν επ' ονόματι του παππού του και του θείου του. Το ½ μερίδιο πριν την μητέρα του το είχε ο XXXXX Θεοδοσίου που ήταν θείος του και αδελφός του παππού του. Το 2006 κοινοτάρχης του χωριού ήταν ο πατέρας του ο οποίος τους είπε το 2006 ότι φάνηκε από το Κτηματολόγιο λάθος στα σχέδια. Είδε και ο ίδιος τα παλιά σχέδια με την γωνία της γραμμής να είναι ανάποδα. Στις 27/9/2007 ήταν και ο ίδιος παρών κατά την επιτόπια επίσκεψη και εκεί τους έδειξαν τα σημεία τα ορθά και τους εξηγήθηκε το λάθος στα σχέδια. Μετά την λήψη του τεκμηρίου 4 ανάμενε να δει πως θα ενεργήσουν οι εναγόμενες και εάν θα έδιναν την συγκατάθεση τους για διόρθωση του λάθους. Ρώτησε στο Κτηματολόγιο 2 - 3 φορές και του είπαν ότι δεν θα υπογράψουν και τότε επισκέφθηκε με τα αδέλφια του δικηγόρο. Κατά τον χρόνο που πήγαν σε δικηγόρο ο τοίχος που υπέδειξε στο τεκμήριο 9 δεν υπήρχε. Ο τοίχος κτίστηκε το 2011 και τον έκτισαν καθότι είχαν ήδη υποδειχθεί τα σύνορα και είχαν και άδεια περίφραξης. Στην υποβολή ότι με βάση το εν χρήσει σχέδιο ο τοίχος εμπίπτει εντός του τεμαχίου των εναγόμενων ο ΜΕ2 ανάφερε ότι, ότι έκαναν το έκαναν με υπόδειξη του Κτηματολογίου που τους υπέδειξε τα σημεία και τα «ροθέσια». Δεν τους υποδείχθηκε νέο επίσημο σχέδιο ή τίτλος αλλά επί τόπου τα σημεία. Το σπίτι του αδελφού του δεν γειτνιάζει με το ακίνητο των εναγόμενων. Ο ίδιος άκουσε ότι οι εναγόμενες δεν αποδέχονταν τα νέα σημεία και επειδή δεν επισκεπτόταν το χωριό συχνά δεν έτυχε να βρεθεί μαζί τους. Από ότι γνωρίζει ο αδελφός του έλαβε τελική άδεια οικοδομής και τελική έγκριση χωρίς να είναι απόλυτα σίγουρος. Στην υποβολή ότι πριν κατεδαφιστεί το παλιό σπίτι για να κτίσει ο αδελφός του μεταξύ των τεμαχίων υπήρχε αυλάκι ο ΜΕ2 απάντησε ότι έρχονταν νερά και από εκεί και περνούσαν. Στην υποβολή ότι το αυλάκι είχε βάθος 40 - 50 εκατοστά, ο ΜΕ2 απάντησε ότι στο σημείο αυτό υπήρχαν βάτοι και δεν φαινόταν τίποτα ούτε αυλάκι. Οι εναγόμενες δεν καλλιεργούσαν το ακίνητο τους και επέμεινε στη θέση της συνηγόρου ότι υπήρχαν πορτοκαλιές, ροδιές, αγγουριές και ντομάτες ότι είχε και έχει ακόμα μια καρυδιά, μια πορτοκαλιά, πολλές παπουτσοσυκιές που υπάρχουν ακόμη και μπορεί και 1 - 2 ροδιές. Τον τοίχο τον έκτισαν κτίστες με θεμέλια από σίδερο και μπετόν και διαφώνησε ότι χρησιμοποιήθηκε τρακτέρ που πέρασε μέσα από το ακίνητο των εναγόμενων. Στην ερώτηση για το πώς οι εναγόμενες εισέρχονταν στο τεμάχιο τους, ο ΜΕ2 σημείωσε με κύκλο στο τεκμήριο 8 και ανάφερε ότι υπάρχουν 2 σκαλιά αλλά και από τον ποταμό. Υπέδειξε δε αυτά τα 2 σκαλιά που αναφέρει ότι υπάρχουν ακόμα στο τεκμήριο 10 και επέμεινε ότι δεν φαίνονται καλά αλλά υπάρχουν και τα σημείωσε με μπλε στυλό. Ο ΜΕ3 εργαζόταν το 2006 στο Επαρχιακό Κτηματολόγιο Λεμεσού και σήμερα στον Δήμο Κάτω Πολεμιδιών. Στις 10/11/2006 έκανε δύο επιτόπιες υποδείξεις στο χωριό Καμινάρια. Στην κατοχή του έχει τον φάκελο ΑΧ 689Α/2004 ο οποίος αφορά οριοθέτηση τεμαχίων στο χωριό Καμινάρια με αιτήτρια την XXXXX Πετρακκίδη. Ο ίδιος κατά την επιτόπια εξέταση εκτελούσε χρέη χωρομέτρη και στο συνεργείο είχε ακόμα 2 βοηθούς μαζί του για την ολοκλήρωση της υπόθεσης. Η υπόθεση αυτή ολοκληρώθηκε σε 2 σκέλη. Πριν την καταγγελία της αιτήτριας ειδοποιήθηκε η ίδια για να γίνει προσωρινή υπόδειξη οροσήμων. Η αιτήτρια ήταν παρούσα και υπέγραψε και επιστολή στην οποία αναφερόταν ότι τα ορόσημα που τοποθετήθηκαν εκείνη την ημέρα ήταν προσωρινά και υπόκειντο σε έλεγχο τόσο από τον ανώτερο χωρομέτρη κ. XXXXX Παπαμιχαήλ όσο και από το σχεδιαστήριο. Επιτόπου ο ίδιος έκανε μετρήσεις και ετοίμασε και σχεδιάγραμμα. Αναγνώρισε το τεκμήριο 3 ως το σχεδιάγραμμα που έχει και στον φάκελο του. Το τεκμήριο 3 ανάφερε, πρόκειται για αντίγραφο από το χωρομετρικό βιβλίο με το οποίο έχει γίνει ετοιμασία του εν χρήσει σχεδίου. Με βάση την αρχική χωρομετρική εργασία στο εν λόγω βιβλίο έγινε η επανατοποθέτηση των οροσήμων στην αιτήτρια. Για να ολοκληρώσει την εν λόγω χωρομετρική εργασία δαπανήθηκαν 14 ώρες γραφειακής δουλειάς και 17 ώρα υπαίθριας εργασίας και αναφέρεται στην πρώτη φάση. Με βάση το τεκμήριο 3 πήρε τις μετρήσεις από το εν λόγω χωρομετρικό βιβλίο τις οποίες με τους υπολογισμούς που έγιναν έγινε η επανατοποθέτηση των οροσήμων. Με αναφορά στο τεκμήριο 3 ανάφερε ότι το πρώτο σημείο είναι η κάθετη «5», η κάθετος «18» στην μέση της σελίδας και τρίτο το σημείο «58». Τα τρία αυτά σημείο ο ΜΕ3 τα σημείωσε με κόκκινο στυλό επί του τεκμηρίου 3. Βάσει των νέων προσωρινών χωρομετρικών σημείων διαπιστώθηκε ότι στο εν χρήσει σχέδιο υπήρχε λανθασμένη σχεδίαση της χωρομετρικής εργασίας από την οποία και δημιουργήθηκε το εν λόγω εν χρήσει σχέδιο. Ο ίδιος όταν ανακάλυψε το λάθος τοποθέτησε επί τόπου τα ορόσημα. Ο υπεύθυνος πλέον ήταν ο ανώτερος υπεύθυνος της χωρομετρίας. Κατά την τοποθέτηση των οροσήμων η αιτήτρια ήταν παρούσα. Την υπόθεση προώθησε ακολούθως στον ανώτερο του. Η υπόδειξη των συνόρων έγινε την ίδια ημέρα και αφορούσε και γειτονικό τεμάχιο το οποίο δεν είχε κοινό σύνορο με αυτό της αιτήτριας γιατί μεταξύ τους μεσολαβούσε αργάκι. Η χωρομετρική εργασία που αναφέρθηκε αφορά το τεμάχιο 1XXXXX6 που δεν θυμάται σε ποιους άνηκε. Μετά την επίσκεψη και εργασία του και μετά από καταγγελία που έγινε από την αιτήτρια με οδηγίες του Επαρχιακού επισκέφθηκε εκ νέου το τεμάχιο με τον XXXXX Παπαμιχαήλ τον ανώτερο του. Δεν μπορεί να εντοπίσει την ακριβή ημερομηνία που επισκέφθηκε το ακίνητο αλλά στον φάκελο υπάρχει σημείωμα του ημερ.29/3/2007 που αναφέρει ότι όλη η χωρομετρική εργασία έγινε στην παρουσία των αιτητριών και του Ανώτερου χωρομέτρη XXXXX Παπαμιχαήλ. Απ' ότι γνωρίζει έγινε έλεγχος των προσωρινών οροσήμων και δόθηκαν οδηγίες από το σχεδιαστήριο και τον ανώτερο χωρομέτρη. Ο ΜΕ3 διάβασε το σημείωμα της σχεδιάστριας XXXXX Στυλιανού ότι «Κατά τον έλεγχο της υπόθεσης διαπιστώθηκε λανθασμένο σχεδίασμα στο κοινό σύνορο μεταξύ των τεμαχίων 1XXXXX6 και 4XXXXX2. Το ορθό σύνορο σύμφωνα με την αρχική χωρομετρία είναι η θέση που φαίνεται με κόκκινο μελάνι στο σχέδιο αριθμός 12. Τα εμβαδά έχουν υπολογισθεί και αναφέρονται στον κατάλογο 11. Το σημείωμα 5 της σχεδιάστριας είναι σχετικό. Παρακαλώ όπως μετά την διόρθωση της εγγραφής ο φάκελος επιστραφεί στο χαρτογραφικό γραφείο για συμπλήρωση της υπόθεσης». Ανάφερε επιπλέον ότι υπήρχαν αντίγραφα του σχεδίου 12 και μπορεί να τα δώσει. Κατέθεσε δε αντίγραφο του αναφερόμενου σχεδίου 12 ως Τεκμήριο 11. Αναφορικά με το τεκμήριο 11 και την κόκκινη γραμμή επί τούτου ανάφερε ότι την τοποθέτησε η σχεδιάστρια Χαραλάμπους και ελέγχθηκε από την ανώτερη σχεδιάστρια Στυλιανού με βάση την αρχική χωρομετρική εργασία και την υπόδειξη του ιδίου. Αμφότερες οι ανωτέρω σχεδιάστριες συμφώνησαν με τα προσωρινά ορόσημα και στο ότι υπήρξε λανθασμένη μεταφορά της αρχικής χωρομετρίας στο εν χρήσει σχέδιο. Αντεξεταζόμενος ο ΜΕ3 ανάφερε ότι είναι απόφοιτος της σχολής ΣΕΛΕΤΕ και προσλήφθηκε στο Κτηματολόγιο το 2005 σαν έκτακτος τεχνικός χωρομετρίας με βάση το απολυτήριο τεχνικού δομικών έργων που είχε από την Τεχνική Σχολή. Πριν την επιτόπια οριοθέτηση στο ακίνητο των εναγόμενων δεν θυμάται πόσες οριοθετήσεις έκανε. Ο μάρτυρας επεξήγησε τη μεθοδολογία που χρησιμοποίησε για την εργασία που τέλεσε αναφέροντας ότι το τεμάχιο ανήκει στα σχέδια κλίμακας 1:1250 και τα τεμάχια που ανήκουν σε αυτή την κλίμακα έχουν δημιουργηθεί μετά από αρχική χωρομετρία η οποία έγινε περίπου το 1920 και ολοκληρώθηκε μέχρι το 1922 και με βάση την οποία ετοιμάστηκαν τα εν χρήσει σχέδια ως και το τεκμήριο 2. Στον μάρτυρα υποδείχθηκε σχέδιο ως το τεκμήριο 2 και το οποίο ανάφερε είναι το αρχικό εν χρήσει σχέδιο το οποίο ετοιμάστηκε το 1921. Το σχέδιο που υποδείχθηκε αυτό κατατέθηκε ως Τεκμήριο προς αναγνώριση Β. Το τεκμήριο 3 αποτελεί, επεξήγησε κατωτέρω, την αρχική χωρομετρία με βάση την οποία ετοιμάστηκε το Τεκμήριο προς Αναγνώριση Β. Με βάση αυτά τα δύο εντόπισε τις κάρτες των χωρομετρικών σημείων στις οποίες βασίστηκε η αρχική χωρομετρική εργασία, μετέβηκε στο χωριό, εντόπισε όλα τα απαιτούμενα χωρομετρικά σημεία, έγινε έλεγχος και επαλήθευση των αποστάσεων των σημείων και ακολούθησε η οριοθέτηση του κτήματος. Ανέφερε ότι ο ίδιος επανατοποθέτησε τα αρχικά ορόσημα ως αυτά υπήρχαν στο αρχικό χωρομετρικό βιβλίο, με βάση το οποίο ετοιμάστηκε και το αρχικό εν χρήση σχέδιο. Δεν δόθηκαν νέες διαστάσεις και κάθετοι για την οριοθέτηση του κτήματος. Αυτό που ο ίδιος έκανε ήταν να εντοπίσει τα σημεία, να ελέγξει τις αποστάσεις και αφού ήταν σωστές, προχώρησε στην επανατοποθέτηση των αρχικών οροσήμων ως αυτά είχαν χωρομετρηθεί και καταγραφεί στην αρχική χωρομετρία. Για τη σωστή αναφορά του τεκμηρίου 3, ο ΜΕ3 ανέφερε ότι η αρίθμηση της σελίδας 38 πρέπει να βρίσκεται στο κάτω μέρος και στο πάνω να είναι ο βοράς. Με αναφορά στο τεκμήριο 3, οι αριθμοί που φαίνονται με κόκκινο εντός κύκλων είναι τα χωρομετρικά σημεία που αφορά η χωρομετρική εργασία και είναι τα αρχικά σημεία για τα τεμάχια 189 και 191, τεμάχια με νέους αριθμούς 1XXXXX6 και 4XXXXX2. Το 1XXXXX6, με βάση το τεκμήριο 3, αναγράφει το όνομα XXXXX Μιχαήλ και είναι το τεμάχιο με προηγούμενο αριθμό 191 και το 4XXXXX2 αναφέρει το όνομα XXXXX Μιχαήλ, με αρχικό αριθμό τεμαχίου 189. Ο μάρτυρας ερωτηθείς για τις διάφορες αριθμήσεις που βρίσκονται επί του Τεκμηρίου 3, επεξήγησε συγκεκριμένα για τον αριθμό 8, που φαίνεται στο Τεκμήριο 3 με τον αριθμό 38 της σελίδας να βρίσκεται στο πάνω μέρος και ο οποίος αριθμός 8 ακολουθείται με σημείωση με μολύβι και αριθμούς 136,5 που ακολουθείται από αριθμό 135, σε συνδυασμό με τις δύο μαύρες γραμμές στη δεξιά πλευρά. Διευκρινίζοντας ότι οι αριθμοί 5 και 8 από το χωρομετρικό σημείο, με το 122 με φορά στο χωρομετρικό σημείο 121, δέκα πόδια στην ευθεία με κάθετο στα πέντε πόδια δεξιά είναι η πρώτη γραμμή και στα 17 πόδια στον άλυσο με 8 πόδια δεξιά κάθετο, είναι η δεύτερη γραμμή. Σημείωσε ότι οι αριθμήσεις αυτές αφορούν την εργασία του Κτηματολογίου, είναι σημειώσεις των λειτουργών που γράφτηκαν πρόχειρα από κάποιο συνάδελφο του και κακώς δεν σβήστηκαν και δεν αποτελούν σημειώσεις ουσίας. Στην υποβολή ότι τα σημεία 5 και 8 είναι το αργάκι μεταξύ των δύο τεμαχίων, ανέφερε ότι δεν μπορεί να γνωρίζει αλλά σίγουρα δεν φαίνεται από το τεκμήριο 3 τα σημεία αυτά να οριοθετούν το αργάκι που περνά, έχοντας υπόψη του και τη χωρομετρική εργασία και είναι σίγουρος ότι δεν αφορούν αυτά τα σημεία αργάκι. Αφού ολοκλήρωσε τη χωρομετρική εργασία στο Κτηματολόγιο, μετέβηκε στα ακίνητα και διαπίστωσε ότι η κάθετος που φαίνεται στο τεκμήριο 3 με 43 πόδια στον άλυσο και 18 πόδια κάθετο αριστερά, υπάρχει λανθασμένη σχεδίαση στο εν χρήσει σχέδιο. Επανέλαβε δε τη μεθοδολογία για την ολοκλήρωση της εργασίας του και ανέφερε ότι πρέπει να βρεθούν οι κάρτες των αρχικών σημείων, το αρχικό εν χρήσει σχέδιο, η αρχική χωρομετρική εργασία, ακολουθεί επί τόπια επίσκεψη για να εντοπιστούν με βάση τις κάρτες τα αρχικά σημεία, γίνεται μέτρηση των αποστάσεων μεταξύ των αρχικών σημείων για να γίνει η επί τόπου και επί του εδάφους τοποθέτηση των χωρομετρικών σημείων, να ετοιμαστεί διαφάνεια η οποία θα περαστεί πάνω από το αρχικό σχέδιο για να διαπιστωθεί αν ταυτίζονται τα σχέδια ή αν υπάρχει οποιοδήποτε λάθος από τη χωρομετρία στο εν χρήσει σχέδιο. Αυτή τη διαδικασία ακολούθησε και διαπίστωσε, όταν τοποθέτησε τα ορόσημα επί του εδάφους και ετοίμασε τη διαφάνεια πάνω στο εν χρήσει σχέδιο, το λανθασμένο σχεδίασμα. Μετά την ετοιμασία του σχεδίου σε διαφάνεια, ακολούθησε έλεγχος από τον ανώτατο χωρομέτρη και από το σχεδιαστήριο και μετά εξεδόθηκε απόφαση. Όσον αφορά τη μέθοδο που χρησιμοποίησε, ανέφερε ότι κατά το 2006 χρησιμοποιούσε total station, χωροβατικό cross, reflector pole, μετροταινία και ακόντιο. Τα όργανα αυτά τα είχε στη διάθεση του και τα χρησιμοποίησε για την επί τόπου εργασία. Δεν θυμάται εάν η αιτήτρια ήταν παρούσα. Αφού διαπίστωσε τη λανθασμένη σχεδίαση, ενημέρωσε των ανώτερο χωρομέτρη και επειδή λήφθηκε επιστολή από την αιτήτρια για τη διαφωνία της με την εργασία, αποφάσισε ο διευθυντής να γίνει εκ νέου οριοθέτηση στην παρουσία του ανώτερου χωρομέτρη κ. Παπαμιχαήλ, όπου τοποθετήθηκαν εκ νέου τα ορόσημα στην παρουσία της αιτήτριας. Με αναφορά στο περιεχόμενο του φακέλου του, με ημερομηνία 03/05/2007, ο Παπαμιχαήλ αναφέρει σε σημείωμα του ότι σε σχέση με την επιστολή των ιδιοκτητριών του τεμαχίου, έγινε επί τόπια έρευνα από τον χωρομέτρη XXXXX Γεωργίου, στην εποπτεία του ιδίου του Παπαμιχαήλ ως ανώτερου χωρομέτρη, τοποθετήθηκαν εκ νέου τα τρία ορόσημα και βρέθηκαν σωστά στην παρουσία των αιτητριών. Στη σημείωση του Παπαμιχαήλ, αναφέρει ο ΜΕ3, περιλαμβάνεται ότι ο Παπαμιχαήλ επεξήγησε στις αιτήτριες ότι υπάρχει λανθασμένη σχεδίαση και έμειναν πλήρως ικανοποιημένες. Δεν γνωρίζει αν το εσωτερικό αυτό έγγραφο που διάβασε κοινοποιήθηκε στις αιτήτριες. Διευκρίνισε ότι όταν επισκέφθηκε εκ νέου με τον κ. Παπαμιχαήλ το ακίνητο, επανέλαβαν τη χωρομετρική εργασία εξ αρχής, ως η διαδικασία που είχε ακολουθήσει και ο ίδιος και τοποθετήθηκαν εκ νέου τα τρία σημεία επί του εδάφους. Ο κ. Παπαμιχαήλ εξήγησε στις αιτήτριες ότι υπάρχει ταύτιση των οροσήμων με τα ορόσημα που και ο ίδιος τοποθέτησε και ότι υπάρχει λανθασμένη σχεδίαση στο εν χρήσει σχέδιο. Τέλος, ο ΜΕ3 στην υποβολή ότι κατά την εκ νέου τοποθέτηση οι εναγόμενες δεν ήταν παρούσες, αλλά ήρθαν μεταγενέστερα την ίδια μέρα, απάντησε ότι δεν τον απασχολεί και δεν χρειαζόταν να ήταν παρούσες. Την ώρα όμως που έγινε η υπόδειξη από τον κ. Παπαμιχαήλ και τους επεξηγήθηκαν τα σημεία ήταν παρούσες και αυτό έχει σημασία. Η ΜΕ4, τελευταία μάρτυρας των εναγόντων, είναι υπεύθυνη του κλάδου χαρτογραφίας του Κτηματολογίου, τμήμα που ελέγχει εάν μία χωρομετρική εργασία είναι ορθή ή όχι. Σε σχέση με την παρούσα υπόθεση και τον φάκελο ΑΔΛ 76/07 η ΜΕ4 ανάφερε ότι είναι ο φάκελος που ανοίχθηκε για την διόρθωση του λάθους εφόσον είχε προηγηθεί ο ΑΧ 689/04 ο οποίος αφορούσε την οριοθέτηση του τεμαχίου με αρ. 1XXXXX6. Ως σχεδιαστήριο έλαβαν τα αποτελέσματα της 698/04 κατά την οριοθέτηση και βάση των filed books καθορισμού συνόρων έγινε η απόδοση της χωρομετρικής εργασίας στο αρχικό σχέδιο όπου κατά την γενική χωρομετρία του 1921 έγινε λάθος στην σχεδίαση. Επομένως ανάφερε η ΜΕ4 το κτηματικό σχέδιο μαζί με την χωρομετρία που υπάρχει στο χωρομετρικό βιβλίο δεν συνάδει. Η σωστή απόδοση του χωρομετρικού βιβλίου είναι η κόκκινη θέση που έδειξαν στο τεκμήριο 11. Το δικό της τμήμα τοποθέτησε την κόκκινη γραμμή και το λανθασμένο σχεδίασμα βασιζόμενοι στα αρχικά χωρομετρικά βιβλία τα οποία καθορίζουν τα εγγεγραμμένα σύνορα των κτημάτων. Ως κλάδος χαρτογραφίας ετοίμασαν τα σχέδια όπως επίσης και τον κατάλογο των εμβαδών των επηρεαζόμενων τεμαχίων με σημείωμα ότι υπάρχει αυτή η διαφορά στην χωρομετρία και την έδωσαν στον κλάδο επιτόπιων ερευνών που έχει την ευθύνη των νομικών χειρισμών και ο κλάδος αυτός άνοιξε τον φάκελο για την διόρθωση του λάθους με αρ. ΑΔΛ 76/07. Αντεξεταζόμενη η ΜΕ4 ανάφερε ότι την κόκκινη γραμμή στο τεκμήριο 11 και την αναγραφή «λανθασμένο σχεδίασμα» την ανάγραψε συνάδελφος της αφού το είδε η ίδια και το ενέκρινε. Η ίδια προσωπικά είδε τα σχέδια, τα συνέκρινε και ενέκρινε την θέση αυτή. Με αναφορά στο Τεκμήριο προς αναγνώριση Β η ΜΕ4 διερωτήθηκε πως βρέθηκε στην κατοχή των εναγόμενων εφόσον δεν είναι σφραγισμένο από το τμήμα της και ανάφερε ότι αποτελεί αντίγραφο του αρχικού σχεδίου. Το πρωτότυπο αυτού το έχει στον φάκελο της και εκ πρώτης όψεως φαίνεται να είναι το ίδιο. Σημείωσε ότι στην κατοχή της έχει αντίγραφο του αρχικού σχεδίου που δεν είναι εν χρήσει και δεν δίνετε έξω εφόσον δεν είναι το εν χρήσει κτηματικό σχέδιο. Το εν λόγω σχέδιο στην κατοχή της κατατέθηκε ως Τεκμήριο 12. Το τεκμήριο 12 έγινε στις 14/9/1921 και ολοκληρώθηκε στις 13/10/1921 και η σχεδίαση έχει γίνει 9/11/1921 και ολοκληρώθηκε στις 24/11/1921. Η ημερομηνία 30/7/1956 που αναφέρεται στο τεκμήριο 12 αφορά μια αναθεώρηση αλλά δεν μπορεί να γνωρίζει για ποιο σημείο και ποια τεμάχια του σχεδίου αφορά. Στο τεκμήριο 11 τα επίδικα ακίνητα είναι τα τεμάχια με αρ. 1XXXXX6 και 4XXXXX2. Από έρευνα που έγινε από συνάδελφο της έχει φανεί ότι έγινε νεώτερη χωρομετρική εργασία συνόρων των τεμαχίων αυτών. Η αρίθμηση στο τεκμήριο 12 που είναι το αρχικό σχέδιο για το τεμάχιο 4XXXXX2 έχει τροποποιηθεί. Οι παλιοί αριθμοί δεν φαίνονται καθαρά επί του τεκμηρίου 12 και λόγω του ότι είναι αντίγραφα. Ο αριθμός 122 στο τεκμήριο 12 είναι χωρομετρικό σημείο και δεν υπάγεται σε κανένα τεμάχιο. Είναι σημείο που ορίζεται με συντεταγμένες βάση των οποίων βασίζεται και χρησιμοποιεί ο εκάστοτε χωρομέτρης για εξέταση τεμαχίων. και δεν έχουν σχέση με την ιδιοκτησία. Το τεκμήριο 3 αναφέρει η ΜΕ4 είναι αντίγραφο του αρχικού χωρομετρικού βιβλίου του 1921. Η ίδια για να ετοιμάσει το τεκμήριο 11 από όλα τα τεκμήρια στηρίχθηκε στο τεκμήριο 3 που είναι αντίγραφο του χωρομετρικού βιβλίου, αναφερόμενο στην διαδικασία και ως field book. Από το 1921 μέχρι σήμερα εάν η ιδιοκτήτρια ζητήσει επίσημο κτηματικό σχέδιο θα λάβει το τεκμήριο 2 καθότι δεν έχει γίνει η διόρθωση και μέχρι την διόρθωση το τεκμήριο 2 ισχύει. Επανέλαβε δε ότι κατά την διερεύνηση της υπόθεσης έχει εντοπιστεί λανθασμένο σχεδίασμα βάση του οποίου έχουν ετοιμάσει το τεκμήριο 11 στο οποίο έχουν αποδώσει την ορθή θέση της χωρομετρίας. Αυτό δεν είναι η άποψη της αλλά γεγονός ανάφερε επιπλέον στην σχετική υποβολή. Η ΜΕ4 εργάζεται στο Κτηματολόγιο για 44 χρόνια ευρισκόμενη στον ίδιο κλάδο και έχει ασχοληθεί με παρόμοιας φύσης υποθέσεις πάρα πολλές φορές. Όταν εντοπίσουν λάθος μεταφέρουν σε σχέδιο την σωστή θέση που στηρίζεται η χωρομετρική εργασία είτε από το field book είτε από φακέλους και αποστέλλεται στον κλάδο επιτόπιων ερευνών για περαιτέρω διερεύνηση αναφορικά με το νομικό σκέλος της υπόθεσης. Χωρίς οδηγίες από τον κλάδο επιτόπιων ερευνών και εγγραφής το τμήμα της δεν μπορεί να ακυρώσει εγγραφή η γραμμές. Η πιο πάνω μαρτυρία αποτελεί το σύνολο των μαρτύρων που κατέθεσαν εκ μέρους και προς απόδειξη της υπόθεσης των εναγόντων. Από πλευράς εναγόμενων ως ΜΥ1 προσήλθε ο XXXXX Παλιομηλίτης από το χωριό Καμινάρια. Γεννήθηκε στο χωριό αυτό και μέχρι 22 ετών ήταν εκεί. Τις εναγόμενες 1 και 2 τις γνωρίζει και γνωρίζει επίσης ότι έχουν περιουσία το σπίτι που διέμεναν και χωράφια, περβόλια κάτω από τα σπίτια τους. Ο ΜΥ1 βλέποντας το τεκμήριο 2 ανάφερε ότι το τεμάχιο των εναγόμενων είναι το τεμάχιο με αρ. 1XXXXX6. Το τεκμήριο 8 το αναγνωρίζει και αναφέρει ότι σε αυτήν φαίνεται η περιουσία των εναγόμενων και τα χωράφια που είχαν. Ερωτηθείς από πότε ξέρει τα περβόλια των εναγόμενων που αναφέρει ο ΜΥ1 απάντησε ότι γεννήθηκε το 1948 και τα θυμάται από τότε που ήταν 5 - 6 ετών που πήγαινε στα περβόλια τους. Από ότι θυμάται μεταξύ των ακινήτων των εναγόμενων και του διπλανού υπήρχε αργάκι που ξεκινούσε από το μονοπάτι πάνω από τα χωράφια μέχρι τον ποταμό. Στο κτήμα των εναγόμενων υπήρχαν καλλιέργειες και συγκεκριμένα στον όχτο του αργακιού υπήρχαν ροδιές, λεμονιές, κλιματαριές και πιο βαθιά μέσα παπουτσοσυκιές, 2 - 3 μαραπελιές, και άγριες φορμόζες. Ήξερε ότι από το αργάκι δεξιά ήταν το ένα ακίνητο και από το αργάκι αριστερά το άλλο ακίνητο. Το αργάκι σε κάποιο σημείο του είχε όχτο ψηλό και είχε περίπου 1 μέτρο πλάτος ενώ βάθος είχε ένα όχτο όπου καθόταν και κυνηγούσε. Αντεξεταζόμενος ο ΜΥ1 ανάφερε ότι οι εναγόμενες 1 και 2 είναι πρώτες του ξαδέλφες. Με αναφορά στο τεκμήριο 8 και κατά πόσο η σημερινή κατάσταση είναι ως δείχνει το τεκμήριο 8 ο μάρτυρας ανάφερε ότι μπορεί να πέρασαν και 25 χρόνια να δει το χωριό. Στην μνήμη του είναι όπως το βλέπει στην φωτογραφία εάν έγιναν άλλα έργα δεν μπορεί να ξέρει. Από το 1970 έτσι το θυμάται, πήγαινε και σταδιακά αλλά δεν έμπαινε στα εν λόγω χωράφια αλλά τα έβλεπε από μακριά από τον κεντρικό δρόμο που περνούσε. Ερωτηθείς να υποδείξει το αργάκι στην φωτογραφία τεκμήριο 8 απάντησε ότι αν κρίνει από το περιτοίχισμα που έγινε από τον δρόμο και πάνω και έρχεται κάτω το έκαναν για να το προστατεύσουν από τα νερά και του έδωσαν κάποια κλίση προς το άλλο αργάκι που χώριζε τα δύο κτήματα. Στο τεκμήριο 8 μπορεί να μην φαίνεται το αργάκι που αναφέρει όμως στην μνήμη του υπάρχει το αργάκι που χώριζε τα δύο κτήματα. Επέμεινε ότι υπήρχε αργάκι και ότι δεν προσήλθε με σκοπό να βοηθήσει τις εναγόμενες αλλά να πει την αλήθεια. Δεν είδε τίτλο ιδιοκτησίας των εναγόμενων και δεν ξέρει εάν τα δέντρα ήταν των εναγόμενων αλλά αυτές τα πότιζαν. Στο τεκμήριο 8 τα δέντρα που ανάφερε δεν φαίνονται λόγω του ότι η φωτογραφία δεν είναι καθαρή. Από το 1970 ο ίδιος δεν είναι κάτοικος του χωριού και πήγαινε κάθε 3 - 4 μήνες. Στα χωράφια των εναγόμενων δεν πήγε τα τελευταία 25 χρόνια και όχι στο χωριό γενικά. Τελευταία μάρτυρας εκ μέρους των εναγόμενων προσήλθε η εναγόμενη 1, XXXXX Πετρακκίδη - (ΜΥ2). Στα πλαίσια της κυρίως εξέτασης της κατέθεσε γραπτή δήλωση συμφώνως του Νόμου Περί Αποδείξεως που κατατέθηκε ως Έγγραφο Α. Στην δήλωση της η εναγόμενη 1 αναφέρει ότι τα επίδικα τεμάχια άνηκαν στον κοινό προπάππο της ιδίας και της μητέρας των εναγόντων. Με την κληρονομική διαδοχή βρέθηκε σε άλλους ιδιοκτήτες μέχρι που οι γονείς της το 1945 αγόρασαν το κτήμα από την θεία της μητέρας της. Το κτήμα της οικογένειας της χωριζόταν από αυτό των εναγόντων με ένα αργάκι που είχε πλάτος περίπου δύο πόδια και βάθος το ίδιο. Ήταν φυσικό σύνορο και από την μεριά των εναγόντων ήταν πιο ψηλός ο όχτος του. Το αργάκι άρχιζε από την νοτιοδυτική γωνία του κτήματος και κατέληγε στον ποταμό που είναι το ανατολικό σύνορο των δύο τεμαχίων. Δεν ακολουθούσε όμως ευθεία γραμμή αλλά σχημάτιζε καμπύλη κάτι σαν σφήνα μέσα στο κτήμα των εναγόντων. Με τους προηγούμενους ιδιοκτήτες δεν υπήρχαν προβλήματα στις σχέσεις τους και ουδέποτε έγινε συζήτηση για τα σύνορα των κτημάτων. Αυτό που θυμάται όμως είναι ότι οι προηγούμενοι ιδιοκτήτες είχαν πρόβλημα από την υγρασία λόγω του ότι το αργάκι που κατέβαινε από το βουνό έριχνε μεγάλη ποσότητα νερών στο σπίτι τους και για αυτό το λόγο οι γονείς της συμφώνησαν να αλλάξουν την πορεία των νερών ώστε να μην πέφτουν στο σημείο εκείνο. Έτσι XXXXX, που ανάφερε ότι ήταν ο παππούς των εναγόντων, που ήταν και κτίστης, έκτισε πιο ψηλά μέσα στο δημόσιο αργάκι ένα τοίχο τσιμεντένιο περίπου ενάμιση μέτρο πλάτος με αποτέλεσμα όταν έβρεχε τα νερά της βροχής να οδηγούνται λίγο αριστερά και στη συνέχει να εισέρχονται στο αργάκι που ήταν το σύνορο των επίδικων κτημάτων και στην συνέχεια στον ποταμό επιλύοντας έτσι το πρόβλημα. Στην αρχή του αργακιού αυτού ο XXXXX έκτισε και ένα άλλο τσιμεντένιο τοίχο περίπου 1 ½ μέτρο που φαίνεται κατά την ΜΥ1 στην φωτογραφία - τεκμήριο 8 κάτω από τη βάση του στύλου της ηλεκτρικής ο οποίος είχε διπλό σκοπό. Από τη μια αποτελούσε αποδεκτό σύνορο των 2 κτημάτων και από την άλλη αντιπλημμυρικό για το κτήμα του XXXXX καθότι εμπόδιζε ποσότητες νερών της βροχής που μπορούσαν να εισέρχονται με την αλλαγή της πορείας στην αυλή αντί στο αργάκι. Περί την άνοιξη του 2003 είδε ότι οι ενάγοντες κατεδάφισαν το παλιό σπίτι που υπήρχε στο σπίτι και στο οποίο διέμενε ο XXXXX (αδελφός του XXXXX - παππού των εναγόντων) και πληροφορήθηκαν ότι εκεί θα έκτιζαν 3 κατοικίες. Επίσης κατέστρεψαν το αργάκι που λειτουργούσε ως κοινό σύνορο τοποθετώντας σε αυτό χώμα και πέτρες. Η καταστροφή αυτή ανάγκασε τις ίδιες ως εναγόμενες να υποβάλουν αίτηση στο Κτηματολόγιο για καθορισμό του νότιου συνόρου του κτήματος τους. Το Κτηματολόγιο μετά πάροδο 3 ετών και 3 μηνών επικοινώνησε τηλεφωνικά μαζί τους μέσω του Άγγελου Γεωργίου για επιτόπια επίσκεψη στις 10/11/2006 και ώρα 12:00. Στις 11:45 στις 10/11/ συνάντησαν στον Γεωργίου ο οποίος είχε ήδη ολοκληρώσει την εργασία του και τους υπέδειξε τα προσωρινά ορόσημα που τοποθέτησε ο ίδιος αναφέροντας τους ότι αυτά ήταν το νότιο σύνορο με βάση τις μετρήσεις του. Αμέσως αντιλήφθηκαν ότι αυτά δεν συμφωνούσαν με το φυσικό σύνορο που καταστράφηκε και με το επίσημο χωρομετρικό σχέδιο που κρατούσαν και ότι εάν αυτά γίνονταν δεκτά θα μείωναν σημαντικά το εμβαδό του κτήματος τους. Ο Γεωργίου τους ανάφερε όταν του ζήτησαν εξηγήσεις και αντέδρασαν ότι αυτά είναι προσωρινά και θα είναι μόνιμα όταν εγκριθούν από τους ανωτέρους του. Ακολούθως έφυγε χωρίς να αναφέρει κάτι για λανθασμένο σχέδιο που πρέπει να διορθωθεί. Ακολούθως απέστειλαν επιστολή διαμαρτυρόμενες και ζητώντας να επαναληφθεί η επιτόπια από άλλο χωρομέτρη. Στις 29 Μαρτίου κλήθηκαν για νέα εξέταση και συνάντησαν στο καφενείο του χωριού δύο υπαλλήλους οι οποίοι τις πληροφόρησαν ότι οι μετρήσεις στις 10/11/2006 ήταν ορθές και δεν χρειάζεται να τις επαναλάβουν. Τις ενημέρωσαν επίσης ότι υπάρχει λάθος στο επίσημο χωρομετρικό σχέδιο και τους έδειξαν νέο σχέδιο με μικρότερο το εμβαδό του κτήματος τους. Οι ίδιες αρνήθηκαν ότι υπάρχει λάθος και δεν υπέγραψαν. Μετά από λίγο καιρό απέστειλαν επιστολή στο κτηματολόγιο και ζητούσαν νέα επιτόπια από αμερόληπτο χωρομέτρη από τη Λευκωσία οπόταν και τον Αύγουστο τους απάντησαν και ορίστηκε νέα συνάντηση στις 27/9.2007. Ο ΜΕ1 προσήλθε στην συνάντηση και τον συνάντησαν στο καφενείο όπου προσπάθησε να τις πείσει να υπογράψουν για να γίνουν οι διορθώσεις στα βιβλία και σχέδια που και πάλι αρνήθηκαν. Η μάρτυρας ανάφερε ότι στην παρουσία τους ουδέποτε έγιναν μετρήσεις στο κτήμα τους. Μετά πάροδο 9 περίπου μηνών έλαβαν το τεκμήριο 4 από το Κτηματολόγιο και έλαβαν νομική συμβουλή να αναμένουν να παρέλθει η προθεσμία και τι θα πράξει το Κτηματολόγιο και οι ενάγοντες και εάν προχωρούσαν με διόρθωση του σχεδίου θα προσέφευγαν στο Δικαστήριο. ΟΙ ενάγοντες δεν εξασφάλισαν τέτοιο διάταγμα εντός της προθεσμίας με αποτέλεσμα να παραμεριστεί η υπόθεση του φακέλου ΑΔΛ 76/07 και η εισήγηση για διόρθωση του λάθους να εγκαταλειφθεί οριστικά από το Κτηματολόγιο. Η εναγόμενη θέτει θέμα ακολούθως κατοχής του μέρους του ακινήτου που σύμφωνα με τις μετρήσεις δεν περιλαμβάνεται στι ακίνητο του για περίοδο πέραν των 25 ετών ενώ επικαλείται ζημιές από την επέμβαση των εναγόντων με την αποκοπή των διαβάσεων και τους τοίχους που έκτισαν. Εντός του περβολιού τους υπήρχαν κατά την εναγόμενη 1, 10 δέντρα ήτοι 6 ροδιές, 2 λεμονιές, 1 πορτοκαλιά και 1 φουντουκιά. Τα δέντρα αυτά ξεριζώθηκαν από τους ενάγοντες οι οποίοι κατάστρεψαν τις δόμες και έκτισαν δύο τσιμεντένιους τοίχους εντός του κτήματος της αποκόπτοντας τους εμβαδό περί τα 100 τετραγωνικά μέτρα. Κατεδάφισαν επίσης σημαντικό μέρος του τοίχου αντιστήριξης στο δυτικό σύνορο μέσα στο κτήμα που είχαν κατασκευάσει οι γονείς της. Από τον Απρίλιοι του 2011 που κτίστηκαν οι τοίχοι δεν έχουν πρόσβαση στο ακίνητο τους με αποτέλεσμα να καταστραφούν όλες οι καλλιέργειες τους αλλά και να γεμίσει με βλάστηση το ακίνητο με κόστος καθαρισμού πέραν των €1000=. Θα χρειαστεί επίσης να κατασκευαστούν νέες δόμες. Πέραν των όσων αναφέρει η εναγόμενη επαναλαμβάνει τα όσα αξιώνει ανταπαιτητικώς μέσα από το δικόγραφο της. Στα πλαίσια της προφορικής της μαρτυρίας και πέρα από την γραπτή της δήλωση η μάρτυρας σημείωσε επί του τεκμηρίου 8 με κόκκινο μελάνι το σημείο εις το οποίο αναφέρεται ότι ξεκινούσε το αργάκι μεταξύ των δύο κτημάτων όπως επίσης και τον τοίχο τον οποίο αναφέρει ότι έκτισε ο XXXXX ως αντιπλημμυρικό έργο. Ως τεκμήρια 13 και 14 κατέθεσε φωτογραφίες που έβγαλε η ίδια ενώ κατέθεσε πιστό αντίγραφο του Τεκμηρίου προς αναγνώριση Β το οποίο και εκ νέου κατατέθηκε ως Τεκμήριο 15. Αντεξεταζόμενη η ΜΥ2 ανάφερε ότι γεννήθηκε το 1950. Το τεκμήριο 15 το βρήκε ανάφερε στα πράγματα του πατέρα της όταν αυτός απεβίωσε το 2008 ο οποίος διετέλεσε και κοινοτάρχης του χωριού. Το εν λόγω έγγραφο το βρήκε μέσα στα έγγραφα και τους τίτλους ιδιοκτησίας των κτημάτων τους που είχε ο πατέρας της. Τον τίτλο ιδιοκτησίας για αυτό το τοπογραφικό δεν το έχει μαζί της καθότι δεν ήξερε ότι θα έπρεπε να το παρουσιάσει. Δεν μπορεί να θυμηθεί πότε έλαβε τις φωτογραφίες που κατέθεσε ως Τεκμήρια. Το τεκμήριο 14 λήφθηκε την περίοδο που κτιζόταν το σπίτι των εναγόντων ενώ το τεκμήριο 13 πιο πρόσφατη περίπου μέσα στα τελευταία 3 χρόνια αλλά δεν θυμάται ημερομηνίες. Τις φωτογραφίες τις έλαβε είτε με το κινητό της τηλέφωνο είτε με φωτογραφική μηχανή αλλά έχασε το κινητό της τηλέφωνο. Για την φωτογραφία του 1970 δεν έχει τα φιλμς. Με αναφορά στο τεκμήριο 8 δέχτηκε ότι τον τοίχο τον έκανε ο πατέρας της ως αντιπλημμυρικό έργο. Στην ερώτηση γιατί στην γραπτή της δήλωση ανάφερε ότι τον έκτισε ο Πέτρος για την προστασία του σπιτιού του αδελφού του XXXXX η μάρτυρας ανάφερε ότι είχε επέκταση το αντιπλημμυρικό, εκεί ήταν μικρός τοίχος και έγινε επέκταση. Είναι σημείωσε κομμάτι του τοίχου που έκτισε ο XXXXX και έγινε επέκταση αναφέροντας ότι είναι 2 οι τοίχοι που έγιναν από τον XXXXX ένα μέρος στο σημείο που υπέδειξε προηγουμένως και ένα πάνω στο δημόσιο αργάκι με σκοπό να κόψει τα νερά για να μην εισέρχονται στο σπίτι του Κώστα. Επέμεινε δε ότι τον τοίχο τον έκτισε ο XXXXX σε συνεργασία με τον πατέρα της χωρίς να ξέρει λεπτομέρειες της συμφωνίας αυτής. Στο ερώτημα κατά πόσο οι φωτογραφίες 5, 6, 7, 9 και 10 λήφθηκαν με μηχανή η κινητό τηλέφωνο η ΜΥ1 απάντησε ότι χάθηκε ένα από τα τηλέφωνα της και δεν μπορεί να θυμηθεί εάν εντός αυτού υπήρχαν φωτογραφίες. Στην υποβολή ότι το τεκμήριο 5 λήφθηκε το 2003 η ΜΥ1 ανάφερε ότι δεν θυμάται όπως και για τις υπόλοιπες. Την αναφορά στο τεκμήριο 5 του έτους 2003 ανάφερε ότι είναι ο γραφικός χαρακτήρας της κόρης της και δέχθηκε ότι μπορεί να λήφθηκε το 2003. Το τεκμήριο 8 λήφθηκε το 1970. Από ψηλό σημείο στο απέναντι βουνό, φαίνονται τα δέντρα αλλά επειδή ήταν χειμώνας τα φύλλα ήταν πεσμένα. Επεξήγησε δε πού βρίσκονται τα δέντρα αλλά και οι καλλιέργειες που είχε η μητέρα της. Σημείωσε περαιτέρω ότι τα εσπεριδοειδή που ισχυρίζονται ότι υπήρχαν δεν φαίνονται στη φωτογραφία γιατί είναι σε άλλο σημείο του κτήματος. Επέμεινε ότι μπροστά από το σπίτι της υπάρχουν δέντρα στην αριστερή πλευρά. Ερωτηθείσα για το τεκμήριο 8 και κατά πόσο υπάρχει αυλάκι δίπλα από τον τοίχο αντιστήριξης, επέμεινε ότι φαίνεται το αυλάκι αυτό στην εν λόγω φωτογραφία, δίπλα από το σημείο που έδειξε με κόκκινο μελάνι. Τη συμφωνία για δημιουργία αυλακιού για εκτροπή των νερών της βροχής, θυμάται που τη συζητούσαν οι γονείς και οι γείτονες της. Το 1970 που η ίδια έφυγε από τα Καμινάρια τα δέντρα αυτά υπήρχαν. Για τη συμφωνία του XXXXX με τον πατέρα της δεν είναι σίγουρη πότε έγινε και δεν μπορεί να θυμάται εάν η σύζυγος του XXXXX απεβίωσε το 1956 και πως επηρεάζει αυτό τη συμφωνία. Σε σχέση τώρα με τις εξετάσεις του Κτηματολογίου στις 9.11.2006 έλαβε τηλεφώνημα για τη επιτόπια εξέταση την επόμενη ημέρα οπόταν και πήγαν στο χωριό στις 11:45 αλλά τους ανακοινώθηκε ότι είχε τελειώσει η εξέταση. Για τους ενάγοντες παρόντες ήταν οι γονείς τους και δεν θυμάται εάν ήταν κάποιος εκεί από τους ενάγοντες. Όταν της υποδείχθηκαν επιτόπου τα προσωρινά ορόσημα κατάλαβε ότι κάτι συμβαίνει και όταν του υπέδειξε ότι είναι λάθος τότε εκείνος έφυγε για άλλη δουλειά σε άλλο κτήμα. Τον Γεωργίου τον κατήγγειλε στο Κτηματολόγιο και κλήθηκαν εκ νέου να πάνε στο χωριό περί τον Μάρτιο του 2007. Ο ανώτερος χωρομέτρης που πήγε μαζί με κάποιο άλλο άτομο τους ανάφεραν ότι υπήρχε λανθασμένο σχεδίασμα και τους ζήτησαν να υπογράψουν την χωρομέτρηση του Γεωργίου. Μαζί με τον ανώτερο χωρομέτρη ήταν ο Παναγίδης που ήρθε και στο Δικαστήριο ως μάρτυρας. Στην υποβολή ότι στο Δικαστήριο προσήλθε ο Παναγή και ο οποίος πήγε στα Καμινάρια μόνο μια φορά η μάρτυρας ανάφερε ότι μετέβηκε ο Παναγή και της ζήτησε να υπογράψουν για την διόρθωση χωρίς να κάνουν μετρήσεις εκείνη την ημέρα. Δεν θυμάται στις 29/3/2007 παρών να ήταν και ο Γεωργίου από το Κτηματολόγιο. Στην υποβολή ότι μαζί με τον Γεωργίου είχε μεταβεί ο Παπαμιχαήλ η μάρτυρας ανάφερε ότι δεν θυμάται να της συστήθηκε το πρόσωπο αυτό. Στο χωριό η ίδια συνάντησε τον Κουρουσίδη, ανώτερο χωρομέτρη ο οποίος στο καφενείο του χωριού σε άλλη ημερομηνία ήρθε από την Λευκωσία και της έδειξε κάτι άλλο από τα συνηθισμένα σχέδια και της έδειξε ένα ανάποδο σχέδιο που την εξέπληξε καθότι το έβλεπε πρώτη φορά. Η ΜΥ2 ανάφερε ότι στις 27/9/2007 ο Κουρουσίδης επισκέφθηκε το χωριό και της έδειξε το σχέδιο και αρνήθηκε ότι ο Κουρουσίδης ουδέποτε επισκέφθηκε το χωριό για αυτή την υπόθεση. Στην υποβολή ότι τόσο τον Μάρτιο όσο και τον Σεπτέμβριο της υπέδειξαν ότι διαπιστώθηκε λάθος από τις μετρήσεις στο αρχικό σχέδιο που έγινε η χωρομετρία το 1921 και έπρεπε να διορθωθεί η μάρτυρας ανάφερε ότι πως μπορεί να πιστέψει ότι έγινε λάθος στην μέτρηση εναντίον της και όχι υπέρ της και πως είναι δυνατό μετά από τόσα χρόνια που κατέχει ένα κτήμα να της παίρνουν το μισό. Ουδείς ουδέποτε αμφισβήτησε του νόμιμους κατόχους. Στην ερώτηση κατά πόσο υπάρχουν οιεσδήποτε διαφορές της ίδιας με το Κτηματολόγιο απάντησε αρνητικά και επέμεινε ότι μετά από 80 χρόνια κατοχής δεν πιστεύει ότι έγινε λάθος αλλά ότι κάτι άλλο συμβαίνει το οποίο η ίδια δεν γνωρίζει. Δεν ξέρει εάν ο Γεωργίου έκανε λάθος μετρήσεις και επέμεινε ότι οι μετρήσεις δεν έγιναν στην παρουσία της. Μετά την επίσκεψη του Παναγή απέστειλαν εκ νέου επιστολή παράπονο στο Κτηματολόγιο και έλαβαν ως απάντηση των Τεκμήριο 4 - ημερ.3/6/2008. Μετά την επιστολή αυτή δεν έκανε οιαδήποτε ενέργεια ανάμενε από τους ενάγοντες να απαντήσουν και μετά θα έδιδε τα στοιχεία στην δικηγόρο της. Επειδή κατείχε επίσημο χωρομετρικό σχέδιο με τα 484 τετραγωνικά μέτρα δεν έκανε κάτι για να μην της αφαιρέσουν τετραγωνικά. Ερωτηθείσα γιατί εφόσον κατ' ισχυρισμό της υπήρχε επέμβαση από τους ενάγοντες και η ίδια κατείχε τίτλο με τα τετραγωνικά δεν καταχώρησε αγωγή για επέμβαση ανάφερε ότι μετέβηκε στο χωριό πριν την αγωγή και εκείνη την ημέρα είδε ότι έγινε ένας τσιμεντένιος τοίχος μέσα στο κτήμα της και τότε πήγε στο καφενείο όπου ήταν και ο κοινοτάρχης και ο ιδιοκτήτης του κτήματος και ρώτησε τον Κοινοτάρχη ενώπιον αρκετών συγχωριανών ποιος έκανε τον τοίχο και εάν ήταν η χωρητική αρχή ή η επαρχιακή διοίκηση και απάντησε εγώ τον έκανα και τότε του ανάφερε ότι από αύριο θα κινήσει αγωγή. Πήγε στον δικηγόρο της και εντός 2 ημερών έλαβε την αγωγή με ημερομηνία όχι πρόσφατη. Αναφορικά με τον τρόπο που υπολόγισε το ποσό των €2.500= για το ξερίζωμα των δέντρων που αξιώνει η μάρτυρας επανέλαβε τις ζημιές και τον αποκλεισμό των διαβάσεων προς το κτήμα ενώ ακολούθως ανάφερε ότι όταν προσθέσεις τα έτη για τα οποία έχασε τον καρπό τους και προσθέσεις τον κόπο χάθηκε εισόδημα. Ανάφερε δε ότι τόσο το κόστος καθαρισμού των €1000= όσο και οι αξίες που αναφέρει είναι δικές της εκτιμήσεις. Η μάρτυρας επέμεινε ότι δεν υπάρχουν τα σκαλοπάτια από τα οποία κατέβαινε στο κτήμα της και αρνήθηκε ότι η διάνοιξη του δρόμου από τις αρχές δημιούργησε υψομετρική διαφορά αναφέροντας ότι δεν είναι μόνο η διάνοιξη του δρόμου αλλά και οι ενέργειες των εναγόντων. Τα πιο πάνω αποτελούν το σύνολο της μαρτυρίας που ενώπιον μου τέθηκε. Μέσα από τα δικόγραφα των διαδίκων προκύπτει ότι θα πρέπει να εξεταστούν και αποφασισθούν σωρεία θεμάτων και επίδικων ζητημάτων. Κατά πρώτο λόγο θα πρέπει να εξεταστεί η αξίωση των εναγόντων σε συνάρτηση με την νομική πτυχή που αφορά η ισχυριζόμενη διόρθωση λάθους και σε σχέση με τα νομικά σημεία που εγείρονται στην υπεράσπιση αναφορικά με την δικαιοδοσία κατά πρώτο λόγο του παρόντος Δικαστηρίου και κατά δεύτερο λόγο η ανταπαίτηση των εναγόμενων. Πέραν των νομικών θεμάτων που εγείρονται για την κατάληξη σε ευρήματα γεγονότων ενόψει και της μαρτυρίας που τέθηκε το Δικαστήριο θα πρέπει να αξιολογήσει την ενώπιον του μαρτυρία. Κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας λαμβάνω υπόψη μου τον τρόπο που οι μάρτυρες απαντούσαν τις ερωτήσεις, τις αντιδράσεις τους και γενικά την όλη συμπεριφορά τους καθώς επίσης και το περιεχόμενο της μαρτυρίας τους. Επίσης, έχω υπόψη μου τις αρχές της νομολογίας αναφορικά με την κρίση της αξιοπιστίας ενός μάρτυρα και τον τρόπο αξιολόγησης της μαρτυρίας του (βλ. Αυξεντίου v. Διγκλη

(2007)1Β Α.Α.Δ. 1367, Χάρης Χρίστου v. Ευγενείας Khoreva
(2002), 1A A.A.Δ. 454). Βεβαίως σημειώνω ότι στην προκειμένη περίπτωση τα ζητήματα που το Δικαστήριο καλείται να αποφασίσει είναι κατά κύριο λόγο νομικά ιδιαίτερα σε ότι αφορά τις αξιώσεις των εναγόντων παρόλα αυτά άπτονται και ζητημάτων αξιοπιστίας με αναφορά μεταξύ άλλων και στις αξιώσεις των εναγόμενων με την ανταπαίτηση τους. Οι μάρτυρες εκ μέρους των εναγόντων 1, 3 και 4 προσήλθαν υπό την ιδιότητα τους ως υπάλληλοι κατά τον ουσιώδη χρόνου του Επαρχιακού Κτηματολογίου Λεμεσού και άμεσα εμπλεκόμενοι με την ουσία της παρούσας υπόθεσης. Και τα τρία αυτά πρόσωπα κατέθεσαν ενώπιον μου υπό την ιδιότητα τους και χωρίς να διαπιστώσω για οιονδήποτε εξ΄ αυτών πρόθεση να βοηθήσει την πλευρά που τον κάλεσε ως μάρτυρας αναφέροντας οτιδήποτε πέραν και εκτός των όσων περιήλθαν στην δική τους αντίληψη και γνώση ενόψει της φύσης της εμπλοκής και διερεύνησης της υπόθεσης λόγω της εργασίας τους. Καταλήγω ότι και οι 3 αυτοί μάρτυρας προσήλθαν στο Δικαστήριο με σκοπό με αναφέρουν την αλήθεια των όσων κατά την δική τους άποψη βέβαια προκύπτουν. Οι απαντήσεις τους δόθηκαν σε όλη την μαρτυρία τους με αμεσότητα, ευθύτητα και χωρίς υπερβολές και εξάρσεις. Σε κανένα σημείο της αντεξέτασης τους η εικόνα και αξιοπιστία τους κλονίστηκε και ουδέν προέκυψε που να δεικνύει ότι αυτοί ενήργησαν κατά την εκτέλεση των καθηκόντων του ωθούμενοι από αλλότρια κίνητρα η με σκοπό να καταλήξουν σε ευρήματα βοηθητικά η προς όφελος μιας εκ των δύο πλευρών. Ο ΜΕ1 τώρα ειδικότερα εξήγησε τις δικές του ενέργειες μεταγενέστερα των ενεργειών του ΜΕ3, χωρομετρική που εκτέλεσε την αρχική εργασία αναφέροντας ότι ο ίδιος δεν εκτέλεσε μετρήσεις και έρευνα αλλά επεξήγησε στους παρόντες διαδίκους τα σημεία που εντόπισε ο ΜΕ3 και τα οποία είχαν ελεγχθεί από το αρμόδιο τμήμα καλώντας τις εναγόμενες να υπογράψουν έντυπο για την διόρθωση λάθους που αρνήθηκαν να το πράξουν. Τόσο οι δικές τους ενέργειες αλλά και τα τεκμήρια που κατέθεσε δεν αμφισβητήθηκαν από την πλευρά των εναγομένων ως εκ τούτου αποδέχομαι την μαρτυρία του αναφορικά με τις ενέργειες τους αλλά και την διαδικασία που ακολούθησε. Το πώς βέβαια η μαρτυρία αυτή επηρεάζει την ουσία της υπόθεσης με αναφορά στα επίδικα ζητήματα πραγματικά και νομικά θα εξεταστεί κατωτέρω. Σημειώνω βεβαίως ότι παρά την αποδοχή της μαρτυρίας των ΜΕ1, 3 και 4 σημειώνω και παρατηρώ ότι στο σύνολο τους οι μάρτυρες αυτοί δεν παράθεσαν με πάσα λεπτομέρεια το ιστορικό της παρούσας υπόθεσης με αποτέλεσμα να παραμείνουν από την μαρτυρία τους κενά σε ουσιώδη για την παρούσα υπόθεση σημεία. Τέθηκε από τους μάρτυρες αυτούς ιστορικό αναφορικά με την εξέλιξη στο ιδιοκτησιακό καθεστώς των δυο ακινήτων και ιδιαίτερα από τον ΜΕ
  1. Με βάση αυτό το ιστορικό η πρώτη εγγραφή του ακινήτου των εναγόμενων έγινε το
  2. Υπενθυμίζω ότι η αρχική χωρομετρία έγινε το 1920-
  3. Από τότε μέχρι και την πρώτη εγγραφή ουδεμία μαρτυρία δόθηκε για την κατάσταση του τεμαχίου αναφορικά με την εγγραφή και ιδιοκτησία. Για το δε το ακίνητο των εναγόντων με αρ. 4XXXXX2 πέραν της μη αμφισβητούμενης ιδιοκτησίας τους από τους ενάγοντες κατά τον ουσιώδη χρόνο ουδεμία άλλη μαρτυρία δόθηκε. Επιπλέον παρά την αποδοχή των ενεργειών του ΜΕ3 και την μη αντίκρουση με άλλη επιστημονική μαρτυρία η θέση του για μετρήσεις δεν δόθηκε με λεπτομέρειες σε μέτρα και εμβαδά. Πέραν μιας γενικής αναφορά από πλευράς εναγομένων κατά την παρουσίαση της δικής τους μαρτυρίας σε τετραγωνικά μέτρα του ακινήτου της ουδέν τέθηκε ως μαρτυρία από τους μάρτυρες 1, 3 και 4 για την επί τόπου διαφοροποίηση των εμβαδών ενόψει του ισχυριζόμενου λάθους και την τροποποίηση αυτών. Οι αναφορές περιορίστηκαν σε αναφορές σε μέρος των ακινήτων χωρίς οριοθέτηση και παρουσίαση σχεδίων. Οι ελλείψεις αυτές βεβαίως στην μαρτυρία των ΜΕ1, 3 και 4 δεν αλλοιώνουν την αξιοπιστία τους αλλά ενδεχομένως να επηρεάζουν την ουσία της υπόθεσης που θα εξεταστεί κατωτέρω. Ο ΜΕ3 ήταν το πρόσωπο που κλήθηκε να εξετάσει αρχικά την αίτηση οριοθέτησης που οι εναγόμενες υπέβαλαν. Στα πλαίσια αυτής της οριοθέτησης της αίτησης των εναγομένων για το δικό τους κτήμα ανακάλυψε την λανθασμένη χωρομετρία και συγκεκριμένα την λανθασμένη μεταφορά στο εν χρήσει σχέδιο της αρχικής χωρομετρίας. Αναφέρω ότι τα προσόντα του ΜΕ3 για την διεξαγωγή μιας επιτόπιας έρευνας οριοθέτησης δεν έχουν αμφισβητηθεί. Ο ΜΕ3 δύναται να θεωρηθεί και ως εμπειρογνώμονας. Ανάφερε τα προσόντα του και την εμπειρία του στον σχετικό κλάδου του Κτηματολογίου αλλά και την διαδικασία την οποία ακολούθησε για να καταλήξει στην θέση περί λανθασμένης μεταφοράς της αρχικής χωρομετρική εργασίας περί το 1920 - 1921 στο εν χρήσει σχέδιο. Οι ενέργειες και οι μέθοδοι που ακολούθησε δεν αμφισβητήθηκαν ενώ τα όσα τέθηκαν σε αυτόν για λανθασμένες ενέργειες και ευρήματα παρέμειναν γενικές υποβολές μη στηριζόμενες σε αντίστοιχη μαρτυρία εμπειρογνώμονα. Ουδέν προέκυψε ότι το πρόσωπο αυτό ενήργησε τις μετρήσεις του κατά τέτοιο τρόπο ωθούμενος από αλλότρια κίνητρα να καταλήξει υπέρ της μιας πλευράς των διαδίκων. Ουδεμία γνωριμία φάνηκε να έχει με οιοδήποτε εκ των διαδίκων, να γνώριζε αυτούς πριν την επιτόπια εξέταση του ή να άσκησε πλημμελώς εν τέλει τα καθήκοντα του. Αναφέρω ότι καθήκον των εμπειρογνωμόνων με βάση την νομολογία είναι να εφοδιάσουν το Δικαστήριο με τα απαραίτητα στοιχεία για να το βοηθήσουν να καταλήξει στα δικά του ευρήματα και συμπεράσματα καταθέτοντας σ ανεξάρτητοι μάρτυρες. Ουδέν τέθηκε η προέκυψε που να δεικνύει ότι ο ΜΕ3 προσήλθε με σκοπό να βοηθήσει την πλευρά των εναγόντων. Ανάλυσε με επάρκεια τις ενέργειες του και τα ευρήματα του με βάση την αρχική χωρομετρία, τις επί τόπου μετρήσεις σε σύγκριση με το εν χρήσει σχέδιο. Ως εκ τούτου αποδέχομαι την μαρτυρία του ΜΕ
  4. Η ΜΕ4 αναφέρω ότι επίσης άφησε πολύ καλή εντύπωση και εικόνα στο Δικαστήριο. Η μάρτυρας αυτή επεξήγησε με σαφήνεια και λεπτομέρεια των έλεγχο της χωρομετρικής εργασίας του ΜΕ3 και τα όσα προέκυψαν μετά την επιτόπια εξέταση αυτού. Η εμπειρία της ως υπεύθυνη του κλάδου χαρτογραφίας για 44 έτη δεν αμφισβητήθηκε ούτε και το ότι ασχολήθηκε με σωρεία υποθέσεων αυτής της φύσης. Αποδέχομαι από την μαρτυρία της ότι ως προκύπτει από την σύγκριση της αρχικής χωρομετρικής εργασίας σε σχέση με το εν χρήσει σχέδιο προκύπτει διαφορά και λανθασμένο σχεδίασμα. Αποδέχομαι την μαρτυρία των μαρτύρων αυτών στο σύνολο της ως αξιόπιστη. Σημειώνω ότι με αναφορά στην μαρτυρία των ΜΕ1 και ΜΕ3 τα όσα τους τέθηκαν αναφορικά με τις ενέργειες τους πριν την συνάντηση με τις εναγόμενες δεν τα αμφισβήτησαν ούτε και οι ίδιοι. Επεξηγώ αναφέροντας ότι ο ΜΕ3 δεν αρνήθηκε ότι εκτέλεσε τις μετρήσεις και ολοκλήρωσε την επιτόπου έρευνα του πριν την άφιξη των εναγομένων, απαντώντας μάλιστα με ειλικρίνεια ότι για την διεκπεραίωση της εργασίας του στα πλαίσια μιας τέτοιας αίτησης δεν χρειάζεται η παρουσία των αιτητών παρά μόνο κατά την υπόδειξη των συνόρων. Ενημέρωσε τις εναγόμενες αφού τοποθέτησε αυτά τα προσωρινά ορόσημα ότι αυτά θα εξεταστούν όπως και το σύνολο της εργασίας του από ανώτερο χωρομέτρη, πράγμα που έγινε και ακολούθησε έλεγχος από το τμήμα χαρτογραφίας. Ενόψει των όσων ανωτέρω προσπάθησα να εξηγήσω καταλήγω ότι οι ΜΕ 1, 3 και 4 ήσαν αντικειμενικοί μάρτυρες οι οποίοι προσήλθαν με μοναδικό σκοπό να θέσουν τις ενέργειες και ευρήματα τους και χωρίς πρόθεση να βοηθήσουν οιαδήποτε εκ των πλευρών. Αποδέχομαι τις μαρτυρίες του στο σύνολο τους ως αληθείς όσον αφορά τα πραγματικά γεγονότα και ως ικανές αναφορικά με το σκέλος των επιτόπιων εξετάσεων, μετρήσεων και ευρημάτων να αποτελέσουν βάση εξαγωγής συμπερασμάτων. Πως τώρα αυτές οι μαρτυρίες θα επηρεάσουν και θα λειτουργήσουν σε σχέση με τις εκατέρωθεν αξιώσεις θα εξεταστεί κατωτέρω. Ο ΜΕ2 τώρα καταλήγω επίσης ότι με αναφορά στα γεγονότα και όσα έλαβαν χώρα μετά την αίτηση οριοθέτησης των εναγομένων δεν αμφισβητήθηκαν. Συγκεκριμένα ότι στις 27/9/2007 ο ΜΕ1 τους υπέδειξε τα σημεία της έρευνας του και τους εξήγησε την ανάγκη για διόρθωση ζητώντας τους να υπογράψουν το έντυπο πράγμα που έπραξαν και αποχώρησαν. Η μαρτυρία του στο σημείο αυτό συνάδει και με την μαρτυρία του ΜΕ
  5. Ο ίδιος ο ΜΕ2 ανάφερε και δέχτηκε μάλιστα ότι κτίστηκε τοίχος στα σύνορα που επέδειξαν με βάση τα προσωρινά ορόσημα οι αρμόδιοι κτηματολόγοι. Βεβαίως όπως και θα φανεί κατωτέρω σε συνάρτηση με την αξιολόγηση της μαρτυρίας της ΜΥ2 ο ακριβής χρόνος, χώρος, διαστάσεις και τόπος που κτίστηκε αυτός ο τοίχος σε συνδυασμό τα ακριβή όρια και τετραγωνικά εκάστου κτήματος αλλά και διαστάσεις του τοίχου αυτού δεν φάνηκε μέσα από την μαρτυρία ούτε του ΜΕ1 ούτε και της ΜΥ
  6. Σε σχέση δε με αυτό το ζήτημα απουσιάζει οιαδήποτε μαρτυρία εμπειρογνώμονα ο οποίος να μπορούσε να διαφωτίσει με επαρκή στοιχεία το Δικαστήριο για να μπορεί και αυτό με την σειρά του να καταλήξει σε ασφαλή συμπεράσματα. Ο ΜΕ2 επιπλέον φάνηκε σε κάποιο σημείο της μαρτυρίας του να αναφέρεται και να αποδέχεται την ύπαρξη αργακιού μεταξύ των 2 τεμαχίων αναφερόμενος σε κάλυψη του μάλιστα από βάτους και άλλη άγρια βλάστηση. Σε κάθε περίπτωση όμως σημειώνω ότι με δεδομένο ότι το Δικαστήριο αξιολογεί και αποφασίζει επί των αμφισβητούμενων ζητημάτων ότι σε κανένα σημείο της μαρτυρίας του ΜΕ2 αμφισβητήθηκε ότι για σωρεία ετών τα σύνορα μεταξύ των δύο ακινήτων υφίσταντο ως το εν χρήσει σχέδιο, άλλωστε εκείνο που αξιώνει είναι κατ΄ ουσία η διόρθωση αυτού του επίσημου μέχρι και σήμερα και σε ισχύ χωρομετρικού σχεδίου. Ο ΜΕ2 ανάφερε ότι δεν απέκοψαν δέντρα ούτε κατεδάφισαν τοίχο αντιστήριξης. Η θέση του αυτή θα πρέπει να εξεταστεί σε συνάρτηση με την μαρτυρία της ΜΥ2 η οποία και αξιώνει με την άλλη εναγόμενη αποζημιώσεις από επεμβάσεις του ιδίου και των λοιπών εναγόντων. Ο ίδιος επέμεινε στην μη αποκοπή δέντρων, στην μη καταστροφή τοίχου αντιστήριξης. Η θέση του ήταν σταθερή και άμεση. Αποδέχτηκε την ανέγερση τοίχου, έστω και με την αόριστη θέση στο θέμα αυτό από εκατέρωθεν τις πλευρές ως ανωτέρω ανάφερα αλλά καμία άλλη επέμβαση. Παρόλα αυτά η θέση του αυτή δεν κλονίστηκε και δεν αντικρούστηκε με λεπτομερείς θέσεις και υποβολές επί αυτού του ζητήματος. Η μαρτυρία του ΜΕ2 καταλήγω ότι ήταν αξιόπιστη με αναφορά στα γεγονότα των ενεργειών του Κτηματολογίου, τις δικές τους ενέργειες ως ενάγοντες αλλά και την ανέγερση τοίχου σε σημείο άλλο από αυτό που καθορίζουν μέχρι και σήμερα ως σύνορα τα επίσημα εν χρήσει χωρομετρικά σχέδια. Ο ΜΥ1 τώρα από πλευράς εναγομένων οφείλω να αναφέρω ότι άφησε καλή εντύπωση και εικόνα στο Δικαστήριο αλλά η μαρτυρία του καταλήγω ότι δεν μπορεί να αποτελέσει ουσιώδη μαρτυρία για την εξέλιξη και υφή της όλης υπόθεσης. Ο μάρτυρας αυτός κατέθεσε τα όσα θυμάται να υφίσταντο ως κατάσταση στα επίδικα ακίνητα πολλά χρόνια πριν. Επί τόπου και στα επίδικα κτήματα μετέβηκε τελευταία φορά πριν 25 χρόνια. Τα υπόλοιπα μέχρι και σήμερα βλέπει τα ακίνητα από τον δρόμο. Η μαρτυρία του δεν είναι ικανή για να αποτελέσει βάση γεγονότων για εξαγωγή συμπερασμάτων με ασφάλεια. Από την μαρτυρία του αποδέχομαι ότι εντός του κτήματος των εναγομένων κατά τον χρόνο που ο ΜΥ1 ανάφερε υπήρχαν δέντρα αλλά και μεταξύ των 2 ακινήτων ένα αργάκι. Το αργάκι αυτό σημειώνω σε συνάρτηση και με την μαρτυρία των ΜΕ1 και ΜΕ3 δεν μπορεί να θεωρηθεί επίσημο δημόσιο αργάκι καθότι ουδεμία μαρτυρία περί τούτου τέθηκε από οιαδήποτε εκ των πλευρών από την άλλη όμως μπορεί να προκύψει και από την θέση και του ΜΕ2 ότι μεταξύ των 2 ακινήτων υπήρχε σε κάποιο χρόνο αργάκι μέσα από το οποίο έρεαν τα νερά της βροχής ενόψει και του κατηφορικού σχήματος των ακινήτων ως προκύπτει και μέσα από το φωτογραφικό υλικό που κατατέθηκε. Το ακριβές σημείο όμως του αργακιού αυτού σε συνάρτηση με ακριβή σχέδια τοπογραφικά και σε συνάρτηση με τα όρια εκάστου κτήματος δεν προέκυψε με σχετική και κατάλληλη μαρτυρία. Η μαρτυρία επομένως του ΜΥ1 γίνεται αποδεκτή ως αξιόπιστη αλλά μέσα από αυτήν δεν μπορεί να προκύψει ποια δέντρα βρίσκονταν κατά τον ουσιώδη χρόνο για την παρούσα αγωγή χρόνο στο ακίνητο των εναγομένων, κατά πόσο αυτά ξεριζώθηκαν και από ποιους και η σχέση αυτού του αργακιού με τα σύνορα των ακινήτων, την ακριβή του φύση και έκταση. Η ΜΥ2- εναγόμενη οφείλω να αναφέρω ότι προβλημάτισε σε μεγάλο αριθμό το Δικαστήριο αναφορικά με την αξιοπιστία της. Τα όσα ανάφερε πέραν των μην αμφισβητούμενων και παραδεκτών γεγονότων διέπονται από μια γενικότητα, αοριστία και σε αρκετά ουσιώδη σημεία από αντιφάσεις που δεν συνάδουν με την ήδη αποδεκτή μαρτυρία ή και με θέσεις που η ίδια σε άλλα σημεία έθεσε. Επεξηγώ την πιο πάνω θέση μου ως ακολούθως: - Ενώ στην μαρτυρία της αναφέρει ότι στις 29/3/2007 δύο υπάλληλοι του Κτηματολογίου ήσαν παρόντες στο δικόγραφο της αναφέρει ότι ένας εκ των δύο ήταν ο Κουρουσίδης ο οποίος τους υπέδειξε και συγκεκριμένο σχέδιο. Παρόλα αυτά από την μαρτυρία των ΜΕ 1, 3 και 4 οι οποίοι αναφέρθηκαν στις επιτόπιες εξετάσεις με παραπομπή στο περιεχόμενο των σχετικών φακέλων του κτηματολογίου ο Κουρουσίδης δεν φαίνεται να μετέβηκε επί τόπου αλλά στην εν λόγω συνάντηση παρών με τον XXXXX Γεωργίου (ΜΕ1) προκύπτει και φαίνεται να ήταν ο XXXXX Παπαμιχαήλ. Επί του σημείου αυτού ουδεμία υποβολή τέθηκε περί παρουσίας του Κουρουσίδη. - Ενώ επικαλείται λανθασμένες μετρήσεις από πλευράς ΜΕ3 και αφήνει σαφείς αιχμές για αλλότρια κίνητρα του ΜΕ3 στην εκτέλεση των μετρήσεων του ουδεμία θέση θέτει για τον λόγο που ο ΜΕ3 είχε να ενεργήσει με δόλο ή με σκοπό να αλλοιώσει τα αποτελέσματα. - Ενώ παράλληλα επιμένει στις θέσεις της αναφορικά με τις λάθος μετρήσεις σε κανένα σημείο φάνηκε να έχει απευθυνθεί σε ιδιώτη τοπογράφο ή χωρομέτρη με σκοπό να εξετάσει τα όσα της είχαν τεθεί επανειλημμένα μετά από τις καταγγελίες της αναφορικά με τις ενέργειες του ΜΕ3 εφόσον έγειρε και θέμα μη εκτέλεσης των μετρήσεων και ερευνών στην παρουσίας της. - Επιπλέον ενώ η συνήγορος της στην αγόρευση της αναφέρει επίσκεψη στα γραφεία του κτηματολογίου και συνάντηση με το Διευθυντή (αναφορά που σαφέστατα δεν μπορεί να εκληφθεί ως μαρτυρία) η ΜΥ2 ουδεμία αναφορά κάνει σε τέτοια επίσκεψη ή στο περιεχόμενο αυτής. - Πέραν των πιο πάνω όμως από αοριστία, ασάφεια και γενικότητα χαρακτηρίζονται οι θέσεις τις οποίες προέβαλε για την προώθηση της ανταπαίτησης της. Ουδεμία μαρτυρία καταρχήν τέθηκε από την εναγόμενη για το ακριβές σημείο που κτίστηκε ο τοίχος και πόσο αυτός εάν ισχύει κτίστηκε εντός του ακινήτου της με βάση τα επίσημα σήμερα εν χρήσει χωρομετρικά σχέδια. Ο ακριβής χρόνος και το πρόσωπο από το οποίο κτίστηκαν επίσης ελλείπει. Θα ανέμενα από την εναγόμενη εφόσον διαπίστωσε την επέμβαση στο ακίνητο της να λάβει μέτρα ούτως ώστε να έχει διαθέσιμη μαρτυρία επί της οποίας το Δικαστήριο να μπορούσε να βασιστεί για εξαγωγή σαφών ευρημάτων. Αντίθετα αρκέστηκε να θέσει αόριστες θέσεις αναφορικά με τις λεπτομέρειες των ισχυρισμών της. Η ακριβής θέση, μήκος, πλάτος του εν λόγω τοίχου σε σχέση με τα σύνορα των ακινήτων ως αυτά υπενθυμίζω φαίνονται από τα εν χρήσει σχέδια δεν προκύπτει μέσα από την μαρτυρία της ΜΥ
  7. - Σε σχέση τώρα με τις αποζημιώσεις τις οποίες αξιώνει ουδεμία μαρτυρία τέθηκε. Με βάση την νομολογία οι ειδικές ζημιές θα πρέπει να αποδεικνύονται με σαφή μαρτυρία. Πέραν της γενικής αναφορά σε ύπαρξη 10 δέντρων τα οποία κατ' ισχυρισμό της αποκόπηκαν ουδεμία μαρτυρία παρουσιάστηκε για το που ακριβώς βρίσκονταν αυτά τα δέντρα, τι είδος ήταν, πότε αποκόπηκαν και από ποιους αλλά και τι κέρδος απέφεραν αυτά τα δέντρα. Η μαρτυρία της σε αυτό το σημείο με αναφορά στην αξία των δέντρων όπως επίσης και το κόστος καθαρισμού για τις ζημιές που δεν τέθηκε πως προέκυψαν βασίζεται σε δικούς της υπολογισμούς που δεν επεξηγήθηκαν προς προέκυψαν. Η ίδια δε δεν τέθηκε ότι έχει αυτή την εμπειρία ή γνώσεις να καταλήξει σε συγκεκριμένα ποσά και να υπολογίσει τις ζημιές. Ουδεμία μαρτυρία για το είδος των δέντρων, την ηλικία τους, τους καρπούς και τις τιμές αυτών και βασικότερο όλων το που υπήρχαν ακριβώς αυτά τα δέντρα και πως αποκόπηκαν και από ποιόν. Ενόψει των όσων ανωτέρω έχω προσπαθήσει να αναφέρω καταλήγω ότι δεν δύναμαι να αποδεχτώ την μαρτυρία της ΜΥ1 ως αξιόπιστη με αναφορά στα κύρια και ουσιώδη ζητήματα της παρούσας αγωγής και ανταπαίτησης. ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΩΝ Με βάση την πιο πάνω αξιολόγηση του συνόλου της μαρτυρίας προκύπτει ότι τα αληθή και πραγματικά γεγονότα σε σχέση με την παρούσα υπόθεση έχουν ως ακολούθως: Οι ενάγοντες είναι εγγεγραμμένοι ιδιοκτήτες του τεμαχίου με αρ. εγγραφής 4XXXXX5, Φ/Σχ.36/56 χωριό, τεμάχιο 4XXXXX2, εντός του χωριού Καμινάρια της Επαρχίας Λεμεσού. Οι Εναγόμενες είναι οι εγγεγραμμένοι ιδιοκτήτες του ακινήτου με αριθμό Τεμαχίου 1XXXXX6, Φ/Σχ.36/56χωριο εντός του χωρίου Καμινάρια της Επαρχίας Λεμεσού. Τα δύο ακίνητα γειτνιάζουν και έχουν κοινό σύνορο. Περί το έτος 2004 οι εναγόμενες υπέβαλαν στο Επαρχιακό Κτηματολόγιο Λεμεσού την αίτηση με αρ. ΑΧ698/04 με την οποία ζητούσαν την οριοθέτηση της περιουσίας τους στο χωριό Καμινάρια και συγκεκριμένα του πιο πάνω ακινήτου των. Στα πλαίσια της αίτησης αυτής και συγκεκριμένα στις 10/11/2006 υπάλληλοι του Κτηματολογίου επισκέφθηκαν το ακίνητο των εναγομένων στο χωριό Καμινάρια και ο ΜΕ3 - XXXXX Γεωργίου - χωρομέτρης εκτέλεσε μετρήσεις επί του ακινήτου και τοποθέτησε προσωρινά ορόσημα τα οποία υπέδειξε στις εναγόμενες. Τα προσωρινά αυτά ορόσημα τοποθετήθηκαν σε σημείο διαφορετικό από το εν χρήσει σχέδιο και τα σύνορα ως η επί τόπου κατάσταση. Οι εναγόμενες υπέβαλαν παράπονο για την διενέργεια της εργασίας αυτής από τον ΜΕ1 με αποτέλεσμα ο Διευθυντής του Κτηματολογίου να δώσει οδηγίες όπως επαναληφθεί η επιτόπια έρευνα ως εκ τούτου στις 29/3/2007 ο ΜΕ1 με τον ανώτερο χωρομέτρη Παπαμιχαήλ εκ μέρους του Διευθυντή του Κτηματολογίου επισκέφθηκαν εκ νέου τα ακίνητα και επανέλαβαν την εργασία με αποτελέσματα ως η τοποθέτηση των προσωρινών οροσήμων από τον ΜΕ3 κατά την 10/11/
  8. Από τις πιο πάνω χωρομετρικές εργασίες εντοπίστηκε ότι ενώ η αρχική χωρομετρική εργασία έγινε ορθά σε σχέση με το κοινό σύνορο των ακινήτων των διαδίκων μεταφέρθηκε στο εν χρήσει σχέδιο λανθασμένα και συγκεκριμένα η γραμμή που αποτελεί το σύνορο των τεμαχίων 1XXXXX6 και 4XXXXX2 παρουσιάζεται με την γραμμή του διαχωρισμού να κλίνει με την γωνία προς το τεμάχιο 1XXXXX6 ενώ στο εν χρήσει σχέδιο - Τεκμήριο 2 τέθηκε ανάποδα δηλαδή η γραμμή αντί να είναι προς τα μέσα προς το τεκμήριο 1XXXXX6 ως το τεκμήριο 3, είναι προς το μέρος και εντός του τεμαχίου 4XXXXX
  9. Η εργασία αυτή με τα αποτελέσματα της ελέγχθηκε και από τον κλάδο χαρτογραφίας του Κτηματολογίου και συγκεκριμένα από την ΜΕ4, υπεύθυνη του σχεδιαστηρίου, η οποία έλεγξε και επιβεβαίωσε την λανθασμένη μεταφορά της αρχική χωρομετρική εργασίας κατά την αρχική χωρομετρία του 1921 στο εν χρήσει σχέδιο και ετοίμασε την εισήγηση της στον κάδο επιτόπιων ερευνών και σχετικό σχέδιο για την διόρθωση. Ενόψει των πιο πάνω ο Διευθυντής αυτεπάγγελτα άνοιξε τον φάκελο ΑΔΛ76/07 για την διόρθωση του λάθους ενημερώνοντας γραπτώς του διαδίκους και ιδιοκτήτες των τεμαχίων 1XXXXX6 (εναγόμενες) και 4XXXXX2 (ενάγοντες) ότι στις 27/9/2007 θα γινόταν επιτόπια εξέταση και να τον συναντήσουν στο καφενείο του χωριού (Τεκμήριο 1). Στις 27/9/2007 ο Ανδρέας Παναγή (ΜΕ1) εκ μέρους του Κτηματολογίου δεν ενήργησε νέες μετρήσεις αλλά επεξήγησε στους ιδιοκτήτες τα σημεία που προέκυψαν από την επιτόπια εξέταση του ΜΕ3 και τα οποία ελέγχθηκαν από το αρμόδιο Τμήμα του Κτηματολογίου και βρέθηκαν ορθά και υπέδειξε σε αυτούς το λάθος στο εν χρήσει σχέδιο καλώντας τους να υπογράψουν και συγκατατεθούν στην διόρθωση του λάθους από τον Διευθυντή του Κτηματολογίου. Οι ενάγοντες - ιδιοκτήτες του τεμαχίου 4XXXXX2 συγκατατέθηκαν και υπέγραψαν για την διόρθωση του λάθους σε αντίθεση με τις εναγόμενες - ιδιοκτήτριες του τεμαχίου 1XXXXX6 οι οποίες και αρνήθηκαν αμφισβητώντας την ύπαρξη λάθος στο εν χρήσει σχέδιο. Ενόψει της πιο πάνω άρνησης των εναγόμενων να υπογράψουν και συγκατατεθούν στην διόρθωση του λάθους ο Διευθυντής απέστειλε στις εναγόμενες στις 3/6/2008 επιστολή την οποία κοινοποίησε στους ενάγοντες (Τεκμήριο 4) στην οποία τους ενημέρωνε ότι αναφορικά με την αίτηση του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου με αρ. φακέλου ΑΔΛ 76/07 ημερ. 25/6/2007 και επειδή κατά την επιτόπια έρευνα στις 27/9/2007 δεν κατέστη δυνατό να εξασφαλιστούν οι έγγραφες συγκαταθέσεις των ενδιαφερομένων μερών και επειδή από την διόρθωση του σχεδίου προκύπτουν τροποποιήσεις στα εγγεγραμμένα εμβαδά των επηρεαζόμενων ακινήτων, ο Διευθυντής θεωρεί ότι η διαφορά που προέκυψε αφορά διεκδίκηση κυριότητας στην επηρεαζόμενη ιδιοκτησία και η υπόθεση θα παραμεριστεί χωρίς καμία άλλη εκ μέρους του ενέργεια, εκτός και αν προσκομιστεί σχετικό διάταγμα του Δικαστηρίου η πιστό αντίγραφο σχετικής αίτησης που κατατέθηκε στο Κτηματολόγιο και για το σκοπό αυτό τους παραχωρήθηκε προθεσμία 30 ημερών. Περαιτέρω πληροφόρησε τους διαδίκους ότι το λάθος αποκαλύφθηκε κατά την εξέταση της αίτησης ΑΧ 698/04 που αφορούσε την οριοθέτηση του ακινήτου με αρ. τεμαχίου 1XXXXX
  10. Στις 16/09/2010 οι ενάγοντες καταχώρησαν την παρούσα αγωγή ενώ τον Μάρτιο του 2011 οι εναγόμενες καταχώρησαν άλλη αίτηση για οριοθέτηση του τεμαχίου τους με αρ. 1XXXXX6 και συγκεκριμένα με τον φάκελο ΑΧ1894/
  11. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ ΚΑΙ ΚΑΤΑΛΗΞΗ Κρίνω απαραίτητο προτού προχωρήσω με την κατάληξη μου επί των διαφόρων ζητημάτων που αφορά η παρούσα υπόθεση να παραθέσω πρώτιστα την σχετική νομική πτυχή των θεμάτων που εγείρονται. Κατά πρώτο λόγο επικαλούνται οι ενάγοντες μέσω της αγόρευσης του συνηγόρου τους ως νομική βάση της αγωγής τους το άρθρο 61 του Κεφ. 224 ενώ οι εναγόμενες εγείρουν ένσταση που άπτεται πρώτιστα της αμφισβήτησης της δικαιοδοσίας του παρόντος Δικαστηρίου να επιληφθεί υπόθεσης που αφορά διόρθωση λάθους. Σε σωρεία αποφάσεων εγέρθηκε ζήτημα δικαιοδοσίας Επαρχιακού Δικαστηρίου να επιληφθεί υπόθεσης που αφορά διόρθωση κτηματολογικού λάθους. Το πρόβλημα δημιουργείται από την ύπαρξη του άρθρου 61 του Κεφ.224 το οποίο προνοεί για την εξουσία του Διευθυντή του Κτηματολογίου και Χωρομετρίας να διορθώσει ο ίδιος λάθη και παραλείψεις στα κτηματικά μητρώα, σχέδια και πιστοποιητικά εγγραφής. Σύμφωνα με το άρθρο 61 του Κεφ. 224: «61.-
(1)Ο Διευθυντής δύναται να διορθώσει οποιοδήποτε λάθος ή παράλειψη στο Κτηματικό Μητρώο ή σε οποιοδήποτε βιβλίο ή σχέδιο του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου, ή σε οποιοδήποτε πιστοποιητικό εγγραφής, και κάθε τέτοιο Μητρώο, βιβλίο, σχέδιο ή πιστοποιητικό εγγραφής που διορθώθηκε με τον τρόπο αυτό έχει την ίδια εγκυρότητα και ισχύ όπως αν το λάθος αυτό ή η παράλειψη αυτή να μην είχε γίνει.
(2)Όταν λόγω λάθους, παράλειψης, ψευδούς βεβαίωσης ή ψευδούς παράστασης που έγινε καλή τη πίστει ή δόλια, διενεργηθεί οποιαδήποτε εγγραφή σε οποιοδήποτε βιβλίο Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου, ο Διευθυντής δύναται, μετά την διαπίστωση των αληθινών γεγονότων, να προβεί σε ακύρωση της εγγραφής αυτής καθώς και κάθε πιστοποιητικού που σχετίζεται με την εγγραφή αυτή.
(3)Καμιά τροποποίηση, διόρθωση ή ακύρωση δεν διενεργείται δυνάμει των διατάξεων του εδαφίου
(1)ή
(2)εκτός αν δοθεί από το Διευθυντή προηγούμενη ειδοποίηση τριάντα ημερών σε οποιοδήποτε πρόσωπο το οποίο δυνατό να επηρεάζεται από αυτή, και οποιοδήποτε πρόσωπο δύναται, εντός της περιόδου των τριάντα ημερών από την ημερομηνία κατά την οποία δόθηκε η ειδοποίηση αυτή, να καταχωρήσει ένσταση στο Διευθυντή ο οποίος για τούτο εξετάζει αυτή και δίνει ειδοποίηση για την απόφαση του επί αυτής στον ενιστάμενο.» Στην απόφαση Παρακευούς Λοίζου ν. Ανδρέα Πολεμίτη
(1998)1 Α.Α.Δ. 1349, αποφασίσθηκε ότι η εξουσία του Διευθυντή να διορθώνει λάθη ή παραλείψεις στα μητρώα του Κτηματολογικού γραφείου ή σε οποιοδήποτε βιβλίο ή σχέδιο περιορίζεται σε απλές υποθέσεις και δεν καλύπτει υποθέσεις αντιδικίας αναφορικά με το ουσιαστικό δικαίωμα κυριότητας ακίνητης ιδιοκτησίας που η κάθε πλευρά διεκδικεί, έστω και αν η υπόθεση παρουσιάζεται ως λάθος στην εγγραφή. Στην υπόθεση αυτή αποφασίσθηκε ότι καλώς δεν ετέθη σε εφαρμογή η διαδικασία του Άρθρου 61 του Κεφ. 224 και ορθά αφέθηκε το θέμα να αποφασισθεί από το Δικαστήριο. Περαιτέρω στην Χ" Ιωάννου ν. Κωνσταντίνου κ.ά.
(1993)1 Α.Α.Δ. 844 ο Κωνσταντινίδης, Δ., αναφέρει τα ακόλουθα στη σελ. 849: "Η άποψη για λάθος, μεταξύ άλλων και στο χωρομετρικό σχέδιο, μπορεί να προωθηθεί μόνο κατά τη διαδικασία του άρθρου 61 του Κεφ.224. (Βλ. ειδικά και την τροποποίηση του Νόμου 16/80). Η πρωτογενής διαπίστωση τέτοιου λάθους από το Επαρχιακό Δικαστήριο στο πλαίσιο αγωγής και η διόρθωσή του εκφεύγει της δικαιοδοσίας του. (Βλ. Lambris Haralambous Papa Loizou v. Kornelia Themistokleous 22 C.L.R. 177, Παναγιώτου Α. Φιλίππου ν. Θεόδωρος Πλάτωνος Στυλιανού
(1992)1 Α.Α.Δ. 448, Μαρία Χαραλάμπους Χριστοδούλου ν. Φωτού Νικόλα Χ" Λοϊζή και Άλλος
(1992)1 Α.Α.Δ. 658). Σε σειρά υποθέσεων επιβεβαιώθηκε η ύπαρξη δικαιοδοσίας προς εκδίκαση αγωγών στις οποίες υποβλήθηκαν ισχυρισμοί για λάθος στα κτηματολογικά μητρώα· όχι βέβαια εξ αιτίας διαφορετικής προσέγγισης ως προς την ισχύουσα νομοθετική ρύθμιση αλλά ως αποτέλεσμα του γεγονότος ότι, στις περιπτώσεις εκείνες, οι ισχυρισμοί που υποβλήθηκαν συνέθεταν επίδικα θέματα ευρύτερα που προϋπέθεταν διερεύνηση όχι απλώς κτηματολογική και που, επομένως, δεν θεωρήθηκαν ως ισχυρισμοί για λάθος ή παράλειψη με την έννοια του άρθρου 61. (Βλ. Imbrahim Mehmed Chakkarto v. The Attorney General
(1961)C.L.R. 231, Melpomeni Panayiotou Chrysanthou and Others v. Neoclis Antoniades
(1969)1 C.L.R. 622, Abraham Hassidoff v. Paul Antoine-Aristide Santi and Others
(1970)1 C.L.R. 220, Michaelides v. Ttapoura
(1980)1 C.L.R. 610, Panayiotou v. Kyriacou
(1985)1 C.L.R. 156, Κυριακού Νικήτα Παναγιώτου ν. Σόνιας Ανδρέα Χ" Κυριάκου και Άλλης
(1991)1 Α.Α.Δ. 362. Στην υπόθεση Παναγιώτου ν. Κυριάκου κ.ά.
(1991)1 Α.Α.Δ. 362 αναφέρθηκε ότι "η εφαρμογή του άρθρου 61 περιορίζεται στις περιπτώσεις εκείνες που το λάθος μπορεί να ευρεθεί και να διορθωθεί από τα σχέδια και βιβλία του Κτηματολογίου χωρίς περαιτέρω έρευνα". Προκύπτει ως εκ τούτου από τις πιο πάνω αποφάσεις ότι όπου απόφαση επί του θέματος που εγείρεται αναφορικά με διόρθωση λάθους δεν είναι δυνατή με απλή εξέταση των φακέλων του Κτηματολογίου και απαιτείται η λήψη μαρτυρίας, ενίοτε πολύπλοκης, τότε το θέμα πρέπει να άγεται απευθείας ενώπιον του Δικαστηρίου. Σχετική είναι και η απόφαση στην υπόθεση Socratous v. Mezou
(1975)1 C.L.R. 62, όπου αποφασίστηκε ότι όταν χρειάζεται να ακουστεί μαρτυρία από τον διευθυντή αναφορικά με νομικά δικαιώματα σε γη για να είναι σε θέση να διορθώσει οποιοδήποτε λάθος ή παράλειψη στο Κτηματολογικό Μητρώο ή σε οποιοδήποτε πιστοποιητικό εγγραφής, ο μηχανισμός που προβλέπεται από το άρθρο 61 δεν πρέπει να ενεργοποιείται γιατί η θεραπεία επαφίεται στα Πολιτικά Δικαστήρια με όλες τις ασφαλιστικές δικλείδες που αφορούν ένορκη μαρτυρία, αποδεκτότητα μαρτυρίας και γενικά τους βασικούς κανόνες της Δικαιοσύνης. Στην παρούσα περίπτωση και με αναφορά στα γεγονότα προκύπτει από τα ευρήματα ανωτέρω ότι κατά την εξέταση της αίτησης των εναγομένων για οριοθέτηση προέκυψε λανθασμένη μεταφορά της αρχικής χωρομετρίας στο εν χρήσει σχέδιο σε σχέση με το κοινό σύνορο των επίδικων ακινήτων. Ο διευθυντής του κτηματολογίου αυτεπάγγελτα άνοιξε φάκελο διόρθωσης του λάθους αιτούμενος την συγκατάθεση των εμπλεκομένων μερών. Η διόρθωση του λάθους αυτού θα επιφέρει, άγνωστη με βάση την ενώπιον μου μαρτυρία σε επακριβή μέτρα και διαστάσεις, αλλαγή επί των εμβαδών και αυξομειώσεις αυτών στα ακίνητα των διαδίκων. Παρόλα αυτά αυτό που προκύπτει από την ενώπιον μου μαρτυρία είναι ότι το λάθος, που αποδέχομαι ότι οι μάρτυρες των εναγόντων 1, 3 και 4 εντόπισαν, αφορά στην ουσία του την λανθασμένη μεταφορά της αρχικής χωρομετρίας στο εν χρήσει σχέδιο ουσιαστικά με την μεταφορά και σχεδιασμό του κοινού συνόρου των 2 ακινήτων που φαίνεται στο τεκμήριο 3 (αντίγραφο αρχικού χωρομετρικού σχεδίου) με γωνία εντός του τεμαχίου 1XXXXX6 να μεταφέρεται ανάποδα και με αντίθετη φορά στο εν χρήσει χωρομετρικό σχέδιο ήτοι με γωνία και φορά εντός του τεμαχίου 4XXXXX2 - Τεκμήριο 2. Οι ενάγοντες ουδεμία μαρτυρία έθεσαν ενώπιον μου για διεκδίκηση μέρους της γης αυτής πέραν από το λάθος στην μεταφορά του σχεδιασμού από το αρχικό στο εν χρήσει σχέδιο με αποτέλεσμα να προκύπτει εκ των γεγονότων της παρούσας ζήτημα αγώγιμου δικαιώματος εκ μέρους των. Το λάθος αυτό που εντοπίστηκε είναι προφανές από τα κτηματικά μητρώα και δεν χρειάζεται, με βάση τα όσα ενώπιον μου τέθηκαν να εξεταστεί μέσα από μαρτυρία. Καταλήγω ως εκ τούτου ότι θα μπορούσε να διορθωθεί δυνάμει των προνοιών του άρθρου 61 του Κεφ.224 απευθείας από τον Διευθυντή ή και με αίτηση για διόρθωση λάθους από τους ενάγοντες. Οι ενάγοντες με βάση και το δικόγραφο τους δεν επικαλούνται οιαδήποτε άλλη βάση αγωγής από την οποία να προκύπτει διεκδίκηση περιουσίας αντίθετα επικαλούνται αποκλειστικά και μόνο την λανθασμένη μεταφορά η οποία προέκυψε κατά την εξέταση αίτησης οριοθέτησης καταχωρηθείσας από τις εναγόμενες. Έχω ανατρέξει στην σωρεία αποφάσεων που διέπουν το εν λόγω ζήτημα και παρατηρώ ότι στο σύνολο των υποθέσεων που τέθηκαν ενώπιον Δικαστηρίων και αφορούν διόρθωση λάθους και η αγωγή αποτέλεσε εν τέλει το ορθό δικονομικό διάβημα λόγω ιδιοκτησιακών διεκδικήσεων υπάρχει υπόβαθρο γεγονότων που αφορούν και άπτονται της βούλησης των μερών σε έκαστη περίπτωση είτε με συμφωνία διαχωρισμού ακινήτων, είτε σε πράξη πώλησης ή άλλη δικαιοπραξία ή συμφωνία από την υλοποίηση της οποίας υπήρχε ισχυρισμός ότι προέκυψε το λάθος. Στην υπό κρίση και προκείμενη περίπτωση τώρα ουδεμία μαρτυρία τέθηκε από οιοδήποτε εκ των διαδίκων περί διεκδίκησης μέρους των ακινήτων αυτών λόγω συμφωνίας ή πράξης ή άλλης ενέργειας καθορίζουσας ιδιοκτησιακά δικαιώματα. Ενώπιον μου τέθηκε μαρτυρία για την ιδιοκτησία των ακινήτων από τους διαδίκους και δη από τις εναγόμενες από το 1945, ημερομηνία που ενεγράφη για πρώτη φορά επ' ονόματι των προγόνων των εναγόμενων. Ουδεμία μαρτυρία σε σχέση με την προέλευση αυτών των δύο κτημάτων και κατά πόσο ο επί τόπου διαχωρισμός και με βάση το εν χρήσει σχέδιο προέκυψε από οιασδήποτε φύσης συμφωνία ή βούληση των μερών σε συνάρτηση και με τον αρχικό σχεδιασμό. Ως εκ τούτου προκύπτει ότι ελλείπει από την παρούσα υπόθεση με αναφορά και στο δικόγραφο των εναγόντων και στην προσαχθείσα μαρτυρία, υπόβαθρο γεγονότων τέτοιας φύσης που να οδηγεί σε συμπέρασμα ότι η παρούσα υπόθεση άπτεται διεκδίκησης ιδιοκτησιακών δικαιωμάτων επί των οποίων αρμόδιο να αποφανθεί είναι το Δικαστήριο. Αντίθετα από την ενώπιον μου μαρτυρία προκύπτει ότι η παρούσα υπόθεση άπτεται ξεκάθαρου λάθους στην σχεδίαση κατά την μεταφορά του αρχικού σχεδιασμού στο εν χρήσει σχέδιο του κοινού συνόρου των ακινήτων των διαδίκων που προκύπτει από τα κτηματικά μητρώα. Ως εκ τούτου καταλήγω ότι η απουσία στοιχείων που να δεικνύουν διεκδίκηση περιουσίας και ιδιοκτησιακών δικαιωμάτων σε συνάρτηση με την φύση του λάθους ως ενώπιον μου τέθηκε αφαιρεί την ύπαρξη αγώγιμου δικαιώματος σε σχέση με τους ενάγοντες και ως εκ τούτου η αγωγή τους είναι έκθετη σε απόρριψη. Στο σημείο αυτό παραπέμπω και στην υπόθεση Νικολάου Γεώργιος Κώστα και Άλλοι ν. Ευδοκίας Μιχαήλ Κωνσταντίνου
(2003)1 ΑΑΔ 1676, όπου αποφασίσθηκε ότι η εξουσία του Διευθυντή Κτηματολογίου να προβαίνει στη διόρθωση λαθών και παραλείψεων δυνάμει του Άρθρου 61 του περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμου, Κεφ. 224 δεν εκτείνεται στην επίλυση διαφορών, αναγόμενων στην ιδιοκτησία ακινήτου, οι οποίες αποτελούν αρμοδιότητα των Δικαστηρίων και υπάγονται στη δικαιοδοσία πολιτικού Δικαστηρίου. Στην υπόθεση αυτή οι εφεσείοντες αποτάθηκαν για επίλυση συνοριακής διαφοράς τους με την εφεσίβλητη. Το Κτηματολόγιο διαπίστωσε λάθος στο διαχωρισμό το οποίο και εισηγήθηκε να διορθώσει. Η διόρθωση συνεπάγετο μείωση του εμβαδού του κτήματος της εφεσίβλητης και αύξηση του εμβαδού του κτήματος των εφεσειόντων. Η εφεσίβλητη δεν αποδέχθηκε. Κατόπιν τούτου το Κτηματολόγιο θεωρώντας ότι έγινε λάθος κατά τη μεταφορά του σχεδίου που ετοιμάστηκε επί τόπου (ερυθρό 4) στο σχέδιο που ετοιμάστηκε βάσει αυτού στο Κτηματολόγιο ως το εν χρήσει σχέδιο (ερυθρό 5), προχώρησε να διορθώσει το λάθος, δυνάμει του Άρθρου 61 του περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμου, Κεφ.
  1. Έγινε λοιπόν η ανάλογη διόρθωση των εγγραφών ώστε να συνάδουν όχι με το ερυθρό 5 αλλά με το ερυθρό
  2. Η εφεσίβλητη υπέβαλε αίτηση-έφεση στο Επαρχιακό Δικαστήριο κατά της εν λόγω απόφασης του Διευθυντή του Κτηματολογίου, εφεσείοντα στην έφεση 11385 (ο εφεσείων). Υποστήριξε ότι δεν υπήρξε λάθος που μπορούσε να διορθωθεί δυνάμει του Άρθρου 61, αλλά θέμα διαφοράς ως προς την ιδιοκτησία ώστε να εμπίπτει στην αρμοδιότητα του Δικαστηρίου. Το πρωτόδικο Δικαστήριο συμφώνησε με τη θέση της εφεσίβλητης και ακύρωσε την απόφαση του Διευθυντή. Η απόφαση του πρωτόδικου Δικαστηρίου εφεσιβλήθηκε και επικυρώνοντας την απόφαση του Δικαστηρίου το Εφετείο κατέληξε ότι η διαφορά η οποία προέκυψε μεταξύ των διαδίκων δεν ανάγετο στην εξουσία του Διευθυντή για διόρθωση λάθους, αλλά στην εξουσία του Δικαστηρίου ως ιδιοκτησιακή διαφορά. Η απόφαση του πρωτόδικου Δικαστηρίου είναι ορθή και δεν συντρέχει λόγος παρέμβασης του Εφετείου προς ανατροπή της. Στην αναφερόμενη όμως υπόθεση το 1968 με αίτηση και συμφωνία των εν λόγω ιδιοκτητών, το κτήμα, έκτασης 31½ σκαλών, χωρίσθηκε από το Κτηματολόγιο σε δύο κτήματα για τα οποία και εξεδόθησαν χωριστοί τίτλοι. Το ένα, έκτασης 17 σκαλών περίπου, ενεγράφη επ΄ονόματι της Εφεσίβλητης, το δε άλλο, έκτασης 14½ σκαλών περίπου, ενεγράφη επ΄ονόματι του Κώστα Νικολάου, ο οποίος στη συνέχεια το μεταβίβασε στα τέκνα του, τους τέσσερις εφεσείοντες στην έφεση
  3. Ο διαχωρισμός βασίσθηκε σε χάραξη που είχε γίνει επί της γης με συμφωνία των μερών, η οποία και μεταφέρθηκε σε σχέδιο από το Κτηματολόγιο, επ΄αυτού βασίσθησαν δε και οι εγγραφές. Προκύπτει ως εκ τούτου ότι η υπόθεση προέκυψε από βούληση των μερών που εκφράστηκε σε συμφωνία διαχωρισμού και αίτηση των ιδιοκτητών για διαχωρισμό. Η εξεύρεση της βούλησης των μερών και το περιεχόμενο της μεταξύ τους συμφωνίας αποτέλεσε υπόβαθρο γεγονότων που δείκνυε διεκδίκηση γης επί τη βάσει συμφωνίας κάτι που στην προκειμένη περίπτωση ελλείπει με αποτέλεσμα να εκθεμελιώνεται η ύπαρξη αγώγιμου δικαιώματος από πλευράς των εναγόντων. Συνεπεία του πιο πάνω σκεπτικού καταλήγω ότι το λάθος που προέκυψε στην παρούσα και υπό κρίση υπόθεση δεν πηγάζει από μεταφορά της βούλησης των μερών στα πλαίσια συμφωνίας στο εν χρήσει σχέδιο αλλά αποτελεί προφανές λάθος στα κτηματικά μητρώα και σχέδια κατά την μεταφορά της αρχικής χωρομετρίας στο εν χρήσει σχέδιο που ναι μεν επηρεάζει, ως φαίνεται, τα εμβαδά των ακινήτων παρά ταύτα όμως η διόρθωση του δεν περιλαμβάνει την προσαγωγή μαρτυρίας και εξέταση αναγόμενη σε συμφωνία ή άλλη νομική βάση ως εκ τούτου καταλήγω ότι η διόρθωση του ενέπιπτε στις εξουσίες του Διευθυντή με βάση το άρθρο 61 του Κεφ.
  4. Ελλείπει από την ενώπιον μου μαρτυρία η ύπαρξη οιασδήποτε συμφωνίας η γεγονότων άλλων που να δεικνύουν διεκδίκηση γης ή άλλων ιδιοκτησιακών δικαιωμάτων και τα οποία να θεωρηθούν ότι αποτελούν υπόβαθρο και νομική βάση αγωγής. Συνεπεία των ανωτέρω η αγωγή των εναγόντων δεν δύναται να πετύχει. Έχοντας καταλήξει τώρα επί της αξίωσης των εναγόντων προχωρώ να εξετάσω την αναταπαίτηση των εναγομένων. Με αναφορά στην ανταπαίτηση των εναγομένων στο σύνολο της αναφέρω εξαρχής και θα επεξηγήσω κατωτέρω ότι δεν υπάρχει πιθανότητα επιτυχίας οιασδήποτε εκ των αξιώσεων. Σωρεία θεμάτων και νομικών ζητημάτων και βάσεων αξιώσεων εγείρουν οι εναγόμενες στην ανταπαίτηση τους χωρίς όμως αυτές οι αξιώσεις να δικογραφούνται επαρκώς ή εν τέλει να υποστηρίζονται από επαρκή, αποδεκτή και ικανοποιητικά ενώπιον μου μαρτυρία. Πρώτιστα και με αναφορά στο ζήτημα της παράνομης επέμβασης αναφορικά με εργασίες που οι ενάγοντες φέρονται να έχουν πράξει τόσο με καταστροφή των φυσικών συνόρων αλλά και κατασκευή τοίχων. Η μαρτυρία της εναγόμενης 1 έχει απορριφθεί για τους λόγους που κατά την αξιολόγηση της παραθέτω. Ουδεμία μαρτυρία έχει τεθεί περί των λεπτομερειών της συγκεκριμένης επέμβασης, τις μετρήσεις και τα εμβαδά και μέτρα αυτής αλλά ούτε και από ποιόν και με ποιο τρόπο αυτή η επέμβαση επιτεύχθηκε, σε τι συνίσταται σήμερα και ποια η ζημιά που προκάλεσε. Επιπλέον και περαιτέρω με τα πιο πάνω οι εναγόμενες αξιώνουν καταβολή συνολικού ποσού ύψους €11.500,00- ως ειδικές αποζημιώσεις και/ή ποσά για αποκατάσταση των ζημιών. Δίδονται δε λεπτομέρειες για το κόστος ανέγερσης 3 τοίχων συγκεκριμένων διαστάσεων αλλά και κόστος των δέντρων και της απομάκρυνσης του τοίχου που δημιούργησαν οι ενάγοντες. Τα ποσά αυτά παρέμειναν γενικές θέσεις και εισηγήσεις αστήρικτες σε οιαδήποτε μαρτυρία, έγγραφη και προφορική. Οι ειδικές ζημιές με βάση την νομολογία θα πρέπει να αποδεικνύονται αυστηρά και όχι απλά να δικογραφούνται. Είναι καλά καθιερωμένη η νομική αρχή επιπλέον και περαιτέρω ότι αυτές πρέπει να αποδεικνύονται με κάθε αυστηρότητα. Σχετικές είναι και παραπέμπω στις υποθέσεις Κούρρης v. Παπαδοπούλου κ.ά.
(1998)1 (Β) Α.Α.Δ. 1147, Ηρακλέους v. Πίτρου
(1994)1 Α.Α.Δ. 239 και Μιχαήλ v. Ονουφρίου
(2002)1 (Β) Α.Α.Δ. 1349. Ουδεμία μαρτυρία εμπειρογνώμονα δόθηκε για τις επικαλούμενες ως αναγκαίες οικοδομές - τοίχους, από που προέκυψε η ανάγκη αυτή και ποια σημεία αυτές αφορούν. Περαιτέρω και ομοίως ουδεμία μαρτυρία δόθηκε για την ύπαρξη κατά τον ουσιώδη χρόνο των αναφερόμενων δέντρων, την ηλικία αυτών, την παραγωγική τους αξία και την καταστροφή τους. Σε κάθε περίπτωση όμως και η μαρτυρία της εναγόμενης 1 επί του ζητήματος αυτού απορρίφθηκε ως γενική και αόριστη πέραν τούτου όμως και η ίδια αποδέχθηκε ότι τα όσα ποσά αναφέρονται στο δικόγραφο της προέρχονται από δικές της μετρήσεις και υπολογισμούς. Τίθεται όμως και ένα άλλο ζήτημα το οποίο άπτεται του ζητήματος της συνεχούς και αδιαφιλονίκητης κατοχής που επίσης εγείρεται με την ανταπαίτηση. Η αξίωση των εναγόντων αφορά αξίωση για διόρθωση λάθους κατά την μεταφορά των αρχικών χωρομετρικών εργασιών από το αρχικό βιβλίο και αρχείο στο εν χρήσει χωρομετρικό σχέδιο. Το λάθος αυτό δημιούργησε μια κατάσταση όπου τα εν χρήσει σχέδια συνάδουν με τους τίτλους ιδιοκτησίας με αποτέλεσμα το μέρος αυτό της γης να είναι εγγεγραμμένο και να αποτελεί μέχρι και την διόρθωση των εν χρήσει σχεδίων μέρος της εγγραφής των εναγόμενων. Ήτοι το μέρος του ακινήτου επί του οποίου οι εναγόμενες επικαλούνται συνεχή και αδιαφιλονίκητη κατοχή έχει κατά πρώτο λόγο εγγραφή και κατά δεύτερο και επιπλέον λόγο αποτελεί μέρος της εγγραφής των ιδίων. Το πρώτο πράγμα που χρειάζεται κάποιος για να επιτύχει σε απαίτηση που στηρίζεται στη χρησικτησία είναι η κατοχή κάποιας ακίνητης ιδιοκτησίας από μη δικαιούμενο πρόσωπο. Ως εκ τούτου ελλείπει δεν υπάρχει δυνατότητα στο παρόν στάδιο εξέτασης των πιο πάνω ζητημάτων. Αναφέρω επιπλέον όσον αφορά την αξίωση ως το Β διάταγμα της ανταπαίτησης και τον ισχυρισμό για συνεχή και αδιαφιλονίκητη κατοχή από το 1944 μέχρι το 1993 από την μητέρα των εναγόμενων και στην συνέχεια από τις ίδιες αναφέρω ότι το λάθος εντοπίστηκε σύμφωνα με την αποδεκτή μαρτυρία των μαρτύρων εναγόντων, 1, 3 και 4 το 2007 κατόπιν της αίτησης της εναγόμενης για οριοθέτηση του ακινήτου της. Το μέρος αυτό του ακινήτου, παρότι αυτό δεν προσδιορίστηκε σε μέτρα σύμφωνα με την μαρτυρία περιλαμβάνεται στο επίσημο χωρομετρικό και εν χρήσει σχέδιο αλλά και στον τίτλο ιδιοκτησίας των εναγόμενων ενώ δεν έχει αμφισβητηθεί ότι κατείχετο πράγματι από την ίδια και τους προκατόχους της. Εχθρική κατοχή χωρεί όμως μόνο επί ακινήτου μη εγγραφόμενου στο όνομα του αιτούμενου την εγγραφή. Στην προκειμένη και μέχρι την διόρθωση του λάθους το μέρος αυτό του ακινήτου ανήκει στον τίτλο των εναγόμενων σύμφωνα με την ενώπιον μου μαρτυρία. Πριν την οριστική κατάληξη όμως στο πιο πάνω ζήτημα και ανεξάρτητα με την κατάληξη επί της αγωγής και αξίωσης των εναγόντων οι εναγόμενες κρίνω ότι ενήργησαν και πρόωρα δημιουργώντας και εγείροντας ζητήματα που δεν δύναται να εξεταστούν πριν την οριστικοποίηση των συνόρων και ειδικά του κοινού συνόρου τους με το ακίνητο των εναγόντων. Ενόψει των όσων ανωτέρω ανάφερα καταλήγω ότι ανεξάρτητα από την κατάληξη επί της αξίωσης των εναγόντων η ανταπαίτηση των εναγομένων σε κανένα εκ των αιτητικών της δύναται να έχει επιτυχία και ως εκ τούτου απορρίπτεται στο σύνολο της. Με βάση τα όσα ανωτέρω προσπάθησα να εξηγήσω τόσο η αγωγή όσο και η ανταπαίτηση απορρίπτονται. Αναφορικά με τα έξοδα της αγωγής αυτά επιδικάζονται εναντίον των εναγόντων και υπέρ των εναγομένων ως θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο ενώ τα έξοδα της ανταπαίτησης επιδικάζονται υπέρ των εναγόντων και εναντίον των εναγομένων ως θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ............................................ Ε. Δημητρίου-Παναγή, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Civil / Other Actions / Final Αναφορικά: Αγωγή διόρθωσης λάθους - Κτηματικά σχέδια cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.