ΘΕΟΔΟΣΙΟΥ ν. ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΚΤΗΜΑΤΟΛΟΓΙΚΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ κ.α., Αγωγή αρ.: 1020/2009, 1021/2009, 29/6/2018

(1)Στα πλαίσια της αγωγής 6836/2004 Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού, η οποία καταχωρίστηκε από τον XXXXX Θεοδοσίου εναντίον των

1. XXXXX Σοφοκλέους,
2. XXXXX Σοφοκλέους και
3. WHITE PALACE LTD, εκδόθηκε στις 7.12.2004, Προσωρινό Διάταγμα με το οποίο εμποδίζοντο οι εναγόμενοι 1, 2 και 3 από του να πωλήσουν, μεταπωλήσουν και/ή με οποιοδήποτε τρόπο επιβαρύνουν και/ή αποξενώσουν το ακίνητο με αρ. εγγραφής 1XXXXX3, Φ./Σχ. LIII/19, τεμάχιο 1XXXXX2, στο χωριό Κυβίδες της επαρχίας Λεμεσού, τοποθεσία «Τσιμουρκές» (στη συνέχεια «το επίδικο ακίνητο»).

(2)Το Προσωρινό Διάταγμα κατατέθηκε αυθημερόν (7.12.2004) στο Κτηματολόγιο Λεμεσού, με αρ. Φακέλου ΕΒ2478/04.

(3)Το Προσωρινό Διάταγμα επιδόθηκε προσωπικά στους XXXXX και XXXXX Σοφοκλέους στις 10.12.2004. Για την εταιρεία WHITE PALACE LTD επιδόθηκε στον διευθυντή της, XXXXX Σοφοκλέους (εναγόμενο 2 στην αγωγή 6836/04).

(4)Στις 21.6.2007 κατατέθηκε στο Επαρχιακό Κτηματολόγιο Λεμεσού, το Αγοραπωλητήριο Έγγραφο ημερομηνίας 17.6.2007, στη βάση του οποίου η εταιρεία WHITE PALACE LIMITED πώλησε στην εταιρεία KASSOS & FAM LIMITED, το επίδικο ακίνητο στο χωριό Κυβίδες. Το Αγοραπωλητήριο έλαβε αριθμό ΠΩΕ 2282/07.

(5)Στις 17.10.2007 εκδόθηκε εκ συμφώνου απόφαση στην αγωγή 6836/2004, σε βάρος των εναγόμενων 1, 2 και 3, ευθυνομένων αλληλεγγύως και/ή κεχωρισμένως, για πληρωμή του ποσού των Λ.Κ.44.475.-, με τόκο προς 8% ετησίως από την ημερομηνία έκδοσης της απόφασης, μέχρι εξόφλησης. Θα υπήρχε αναστολή εκτέλεσης της απόφασης για περίοδο τριών μηνών. Το δικαίωμα του ενάγοντα (XXXXX Θεοδοσίου) για καταχώριση ΜΕΜΟ επί της περιουσίας οιουδήποτε των εναγομένων, εξαιρείτο της αναστολής.

(6)Στις 18.10.2007 η απόφαση ενεγράφη ως επιβάρυνση (ΜΕΜΟ) επί κτημάτων του Γιώργου Σοφοκλέους, περιλαμβανομένου και του επίδικου κτήματος, λαμβάνοντας τον αριθμό ΕΒ 2846/07. Β

(1)Στα πλαίσια της αγωγής 6837/2004 Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού, η οποία καταχωρίστηκε από την XXXXX Θεοδοσίου (σύζυγο του XXXXX Θεοδοσίου) εναντίον των

1. XXXXX Σοφοκλέους,
2. XXXXX Σοφοκλέους και
3. WHITE PALACE LTD, εκδόθηκε στις 7.12.2004, Προσωρινό Διάταγμα με το οποίο εμποδίζοντο οι εναγόμενοι 1, 2 και 3 από του να πωλήσουν, μεταπωλήσουν και/ή με οποιοδήποτε τρόπο επιβαρύνουν και/ή αποξενώσουν το ακίνητο (οικία) με αρ. εγγραφής 8XXXXX4, Φ./Σχ. XLVΙ/56, ευρισκόμενου εντός του χωριού Μαλλιά της επαρχίας Λεμεσού.

(2)Στις 17.10.2007 εκδόθηκε εκ συμφώνου απόφαση στην αγωγή 6837/04, σε βάρος των εναγόμενων 1, 2 και 3, ευθυνομένων αλληλεγγύως και/ή κεχωρισμένως για πληρωμή του ποσού των Λ.Κ.44.475.-, με τόκο προς 8% ετησίως από τη ημερομηνία έκδοσης της απόφασης μέχρι εξόφλησης. Θα υπήρχε αναστολή εκτέλεσης της απόφασης για περίοδο τριών μηνών. Το δικαίωμα της ενάγουσας να καταχωρήσει ΜΕΜΟ επί της περιουσίας οιουδήποτε των εναγόμενων, εξαιρείτο της αναστολής.

(3)Στις 18.10.2007 η απόφαση ενεγράφη ως επιβάρυνση (ΜΕΜΟ) επί κτημάτων του XXXXX Σοφοκλέους, περιλαμβανομένου και του επίδικου κτήματος στην τοποθεσία «Τσιμουρκές» στις Πάνω Κυβίδες, λαμβάνοντας τον αριθμό ΕΒ 2845/87. Είναι προβαλλόμενη θέση του ενάγοντα (XXXXX Θεοδοσίου) στην αγωγή 1020/09, πως: (α) με την αποδοχή από το Κτηματολόγιο στις 21.6.2007 της κατάθεσης του Αγοραπωλητηρίου Εγγράφου (ΠΩΕ 2282/2007), εθίγησαν τα οικονομικά συμφέροντα του, καθότι κατ' αυτόν τον χρόνο βρισκόταν σε ισχύ το Προσωρινό Διάταγμα που εξασφαλίστηκε προς όφελος του τελευταίου στην αγωγή 6836/04 και γι' αυτό τον λόγο η κατάθεση του Πωλητηρίου Εγγράφου δεν έπρεπε να επιτραπεί. (β) οι λειτουργοί του Κτηματολογίου, αποδεχόμενοι την κατάθεση του Πωλητηρίου Εγγράφου, όχι μόνο ενήργησαν αμελώς και κατά παράβαση των απορρεόντων εκ του νόμου καθηκόντων τους, αλλά ευρίσκοντο «καταφανώς» σε παρακοή του Προσωρινού Διατάγματος. (γ) η κατάθεση του Πωλητηρίου Εγγράφου (ΠΩΕ 2282/2007), έθεσε το ΜΕΜΟ (ΕΒ 2846/2007) που καταχώρησε ο XXXXX Θεοδοσίου στις 18.10.2007 (μετά την έκδοση της τελικής απόφασης στην αγωγή 6836/04), σε «υποδεέστερη και/ή κατώτερη θέση από πλευράς προτεραιότητας εκτέλεσης». (δ) κατά την κατάθεση του ΜΕΜΟ (ΕΒ 2846/2007) οι λειτουργοί του Κτηματολογίου «ποσώς ανέφεραν εις τον καταθέσαντα το ΜΕΜΟ, περί της ύπαρξης, ως εμπράγματου βάρους, του Αγοραπωλητηρίου Εγγράφου». (ε) όλοι οι εναγόμενοι ενήργησαν «αμελώς και/ή παρέβησαν τα εκ του νόμου απορρέοντα καθήκοντα τους», με αποτέλεσμα η περιουσία του αποβιώσαντος XXXXX Θεοδοσίου να υποστεί ζημιά, αφού το ένταλμα εκποίησης κινητής περιουσίας (writ κινητών) που εξασφαλίστηκε εναντίον της εταιρείας WHITE PALACE LTD (εξ' αποφάσεως οφειλέτριας στην αγωγή 6836/04) επεστράφη ανεκτέλεστο. Μόνο με την «καταναγκαστική πώληση» του επίδικου ακινήτου στο χωριό Κυβίδες θα αποκατασταθεί η τάξη και είναι γι' αυτό τον λόγο που θα πρέπει να αποδοθεί η αιτούμενη θεραπεία. Με την αγωγή 1020/09, ο ενάγοντας αξιοί εναντίον των εναγόμενων 1, 2, 3, 4 και 5, αλληλεγγύως και/ή κεχωρισμένως: «Α. Απαγορευτικό Διάταγμα εμποδίζον τους Εναγομένους και/ή οιονδήποτε αρμόδιον υπάλληλον και/ή λειτουργό και/ή τον διευθυντήν του Κτηματολογικού Γραφείου Λεμεσού, όπως προβούν εις ειδικήν εκτέλεσιν (Δυνάμει του Περί Πωλήσεως Γαιών Ειδική Εκτέλεσις Νόμου) εν σχέσει με το Αγοραπωλητήριον έγγραφον, κατατεθέν εις το αντίστοιχο τμήμα και/ή μητρώο των Εναγομένων

(1), ημ. 21/06/2007, σχετιζόμενον με το ακίνητον, υπ. Αρ. εγγραφής 1XXXXX3, Φ/ΣΧ LIII/19, τεμάχιον 1XXXXX2, εκτάσεως 24 δεκαρίων και 415 τ.μ. κείμενον εις το χωρίον Κυβίδες της Επαρχίας Λεμεσού, εις τοποθεσίαν «Τσιμουριές». Β. Δηλωτικήν Απόφασιν του Δικαστηρίου (Declaratory Judgment), ότι το ανωτέρω αναφερόμενο Αγοραπωλητήριον έγγραφον, παρανόμως και/ή παρατύπως κατεχωρήθει και εν περιφρονήσει και/ή παρακοή Διατάγματος του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού (Interim Order) κατατεθέντος, την 07/12/2004 υπ' αρ. ΕΒ 2478/04. Γ. Προστακτικό Διάταγμα του Δικαστηρίου (Mandatory Order) διατάσσοντος την διαγραφήν και/ή ακύρωσιν της προμνησθείσης καταχωρήσεως και/ή καταθέσεως του υπ' αρ. 5/ΠΩΕ/2282/2007 προμνησθέτος αγοραπωλητηρίου εγγράφου, ως γενομένης παρανόμως, παρατύπως, κατά παράβασιν των προνοιών του προϋπάρχοντος Interim Order υπ' αρ. EB 2478/04 εκδοθέντος εν τη Αγωγή υπ' αρ. 6836/04, του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού και κατατεθέντος και/ή καταχωρηθέντος εις το Επαρχιακόν Κτηματολογικόν Γραφείο Λεμεσού την 07/12/04 και άνευ ενημερώσεως της Εναγομένης εταιρείας

(5)και/ή εν γνώσει αυτής και/ή των υπηρετών και/ή αντιπροσώπων της περί της ύπαρξης, ως εμπράγματου βάρους, του προϋπάρχοντος Interim Order, το οποίον κατοχύρωνε τα δικαιώματα του αποβιώσαντος Θεοδόση Θεοδοσίου, πρώην Ενάγοντος. Δ. Δηλωτικήν Απόφασιν του Δικαστηρίου (Declaratory Judgment) ότι δια εκ της μέρους των Εναγομένων

(1)αποδοχής της καταθέσεως και/ή καταχωρήσεως του προμνησθέντος αγοραπωλητηρίου εγγράφου, εθίγησαν άμεσα τα εξ Αποφάσεως Δικαστηρίου οικονομικά συμφέροντα του αποβιώσαντος Θεοδόση Θεοδοσίου, πρώην Ενάγοντος και/ή η εξ Αποφάσεως Απαίτησις αυτού, δυνάμει της υπ' αρ. 6836/04 Αγωγής, εναντίον του ιδιοκτήτου του ακινήτου, το οποίον επωλήθει δυνάμει του ειρημένου Αγοραπωλητηρίου εγγράφου, καθίσταται σχεδόν ανέφικτος και/ή επεριορίσθει εις το ελάχιστον. Ε. Διαζευκτικώς, γενικάς και ειδικάς αποζημιώσεις, αίτινες θα καλύπτουν την εξ Αποφάσεως Απαίτησιν του Ενάγοντος, δι' αμέλειαν και/ή παράβασιν εκ του Νόμου απορρέοντος καθήκοντος και/ή άλλως πως, πλέον τόκους, έξοδα και Φ.Π.Α. Στ. Περαιτέρω αποζημιώσεις, δι' αμέλειαν και/ή παράβασιν εκ του Νόμου απορρέοντος καθήκοντος και/ή άλλως πως. Ζ. Οιανδήποτε ετέραν θεραπείαν το Δικαστήριον ήθελε θεωρήσει ορθήν και δικαίαν υπό τας περιστάσεις. Η. Δικηγορικά έξοδα, Φ.Π.Α. και έξοδα επιδόσεως.» Ο εναγόμενος 1 στην Έκθεση Υπεράσπισης που καταχώρησε, αρνείται τους ισχυρισμούς του ενάγοντα. Είναι η θέση του πως τόσο οι λειτουργοί του Κτηματολογίου όσο και ο διευθυντής, ενήργησαν νόμιμα, εντός των πλαισίων των αρμοδιοτήτων τους και με επιμέλεια. Διατείνεται πως ο αποβιώσας XXXXX Θεοδοσίου, δεν υπέστη οποιαδήποτε ζημιά συνεπεία των ενεργειών των προαναφερόμενων προσώπων και ούτε πρόκειται η περιουσία του να υποστεί τέτοια, στο μέλλον. Οι εναγόμενοι 2, 3 και 4 αρνούνται επίσης τους ισχυρισμούς και τις αξιώσεις του ενάγοντα. Είναι η θέση τους πως η ύπαρξη του Προσωρινού Διατάγματος (Interim Order), δεν εμπόδιζε νομικά την κατάθεση του Πωλητηρίου Εγγράφου που «εν πάση περιπτώσει έπετο του απαγορευτικού διατάγματος το οποίο τελικά έπαυσε να ισχύει την 17.10.2007, με την έκδοση της τελικής απόφασης». Και οι εναγόμενοι 5 αρνούνται τις θέσεις και τις αξιώσεις του ενάγοντα. Διατείνονται πως αγόρασαν από την εναγόμενη 4 εταιρεία, το επίδικο κτήμα στις Κυβίδες στις 17.6.2007 έναντι του ποσού των €249.456.-. Στις 21.6.2007 κατέθεσαν το Αγοραπωλητήριο Έγγραφο στο Κτηματολόγιο Λεμεσού, χωρίς να γνωρίζουν την ύπαρξη του Προσωρινού Διατάγματος, ανέμεναν δε τον «συμφωνηθέντα χρόνο για την μεταβίβαση επ' ονόματι τους, του αγορασθέντος κτήματος». Στην εναγόμενη 4 κατέβαλαν το ποσό των Λ.Κ.100.000.- (€170.860,13), ως ακολούθως. Με την υπογραφή του Συμβολαίου στις 21.6.2007, κατέβαλαν ποσό Λ.Κ.50.000.- (€85.430,07), στις 18.7.2007 Λ.Κ.30.000.- (€51.258,04), στις 20.10.2007 Λ.Κ.10.000.- (€17.086,01) και στις 14.12.2007 Λ.Κ.10.000.- (€17.086,01). Είναι και η δική τους θέση πως «η ύπαρξη του Προσωρινού Διατάγματος δεν εμπόδιζε νομικά την κατάθεση του αγοραπωλητηρίου εγγράφου, που έπετο του απαγορευτικού διατάγματος και το οποίο (απαγορευτικό διάταγμα) έπαυσε να ισχύει την 17.10.2007, μετά την έκδοση της τελικής απόφασης στην αγωγή 6836/2004». Ο εναγόμενος 1 επέδωσε Ειδοποίηση προς τους συνεναγομένους του 2, 3, 4 και 5, στη βάση της Διαταγής 10, θεσμός 12

(1)των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Στην Έκθεση Απαίτησης που καταχώρισε ο εναγόμενος 1 εναντίον των εναγόμενων 2 - 5, επαναλαμβάνει τους ισχυρισμούς που προβάλλονται στην Έκθεση Υπεράσπισης του. Διατείνεται πως σε περίπτωση που το Δικαστήριο αποδεκτεί τους ισχυρισμούς του ενάγοντα και αποδώσει σ' αυτόν (εναγόμενο 1) οποιαδήποτε ευθύνη και επιδικάσει οποιοδήποτε ποσό σε βάρος του, τότε ο ίδιος (εναγόμενος 1) δικαιούται σε «κάλυψη και/ή αποζημίωση και/ή συνεισφορά» από τους εναγόμενους 2 - 5, για ολόκληρο και/ή για οποιοδήποτε μέρος από το ποσό που τυχόν επιδικαστεί σε βάρος του. Είναι η θέση του πως η «οποιαδήποτε τυχόν ζημιά του ενάγοντα, οφείλεται στην αποκλειστική ευθύνη των εναγόμενων 2 - 5, οι οποίοι συνέταξαν και/ή κατήρτισαν το επίδικο πωλητήριο έγγραφο». Προβάλλει περαιτέρω πως νόμιμα οι λειτουργοί του Κτηματολογίου αποδέχθηκαν την κατάθεση του Πωλητηρίου Εγγράφου, αφού ούτε ο Νόμος ούτε και το Προσωρινό Διάταγμα ημερομηνίας 7.12.2004, απαγόρευε κάτι τέτοιο. Οι εναγόμενοι 2, 3 και 4, στην Έκθεση Υπεράσπισης τους που καταχώρισαν σε σχέση με την εναντίον τους Απαίτηση του εναγόμενου 1, ισχυρίζονται πως το Πωλητήριο Έγγραφο «νόμιμα συντάχθηκε και καταχωρήθηκε στο κτηματολόγιο». Το κατά πόσον το Πωλητήριο Έγγραφο έπρεπε να γίνει ή όχι αποδεκτό από το Κτηματολόγιο, τονίζουν, αυτό ήταν θέμα των λειτουργών του Κτηματολογίου, οι οποίοι είχαν την ευθύνη να προβούν στις «απαραίτητες ενέργειες και έρευνες, ώστε να δεχθούν ή όχι την κατάθεση του». Οι εναγόμενοι 2, 3 και 4 τέλος, διατείνονται πως οι λειτουργοί του Κτηματολογίου ήσαν αμελείς και παραθέτουν λεπτομέρειες της κατ' ισχυρισμόν αμέλειας του εναγόμενου

1. Οι εναγόμενοι 5 στην Έκθεση Υπεράσπισης τους αναφορικά με την Απαίτηση του εναγόμενου 1, επίσης αρνούνται τους ισχυρισμούς και τις θέσεις του τελευταίου. Είναι η θέση τους πως «ουδεμία νομική υποχρέωση έχουν να συνεισφέρουν σε ενδεχόμενη πληρωμή του εναγόμενου 1 προς τον ενάγοντα». Στην αγωγή 1021/09, η οποία καταχωρίστηκε από την XXXXX Θεοδοσίου (σύζυγο του XXXXX Θεοδοσίου) και στρέφεται εναντίον των ιδίων εναγομένων, τόσο η ενάγουσα όσο και οι εναγόμενοι προέβαλαν τις ίδιες θέσεις με αυτές που προβάλλονται στην αγωγή 1020/
2. Κατά την ακροαματική διαδικασία κατέθεσαν, από πλευράς ενάγοντα, ο XXXXX Σκορδής (Μ.Ε.1), η XXXXX Τσολάκη (Μ.Ε.2) και ο XXXXX Μενελάου (Μ.Ε.3). Από πλευράς εναγόμενων 2, 3 και 4, κατέθεσαν οι XXXXX Σοφοκλέους (Μ.Υ.1) και XXXXX Στυλιανού (Μ.Υ.2). Οι εναγόμενοι 1 και 5 δεν προσκόμισαν μαρτυρία. Ο XXXXX Σκορδής (Μ.Ε.1), Πρωτοκολλητής στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού και υπεύθυνος του αστικού τμήματος, κατέθεσε πιστά αντίγραφα εγγράφων, μέρος της δικογραφίας των αγωγών 6836/2004 (Τεκμήριο 1) και 6837/2004 (Τεκμήριο 2). Η XXXXX Τσολάκη (Μ.Ε.2), βοηθός επαρχιακός κτηματολογικός λειτουργός, τοποθετημένη στον Κλάδο Αποδοχής Αιτήσεων (όσον αφορά μεταβιβάσεις και αναγκαστικές πωλήσεις), κατέθεσε τα εξής. Στις 7.12.2004 κατατέθηκε στο Κτηματολόγιο Λεμεσού το Προσωρινό Διάταγμα που εκδόθηκε στην αγωγή 6836/04, Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού και αφορούσε το ακίνητο με αριθμό εγγραφής 1XXXXX3, Φ./Σχ. LIII/19, τεμάχιο 1XXXXX2, στο χωριό Κυβίδες, τοποθεσία «Τσιμουρκές». Έλαβε τον αριθμό ΕΒ2478/04 (Τεκμήριο 3). Η εγγραφή καταχωρίστηκε και στο ηλεκτρονικό μηχανογραφημένο σύστημα που τηρείται στο Κτηματολόγιο Λεμεσού. Το Προσωρινό Διάταγμα (ΕΒ2478/04) ουδέποτε αποσύρθηκε από τον ενάγοντα ή τον δικηγόρο του. Αποσύρθηκε από το ίδιο το Κτηματολόγιο στις 18.10.2007, όταν είχε προσκομιστεί για κατάθεση το ΜΕΜΟ (ΕΒ 2846/2007), μετά την έκδοση τελικής απόφασης στην αγωγή 6836/
3. Στις 21.6.2007, όπως συνέχισε η Μ.Ε.2, κατατέθηκε από τον XXXXX Κασσό, πληρεξούσιο αντιπρόσωπο της αγοράστριας εταιρείας KASSOS & FAM LTD, Πωλητήριο Έγγραφο (ημερομηνίας 17.6.2007), που αφορούσε το ακίνητο με αριθμό εγγραφής 11783, στο χωριό Κυβίδες. Έλαβε αριθμό ΠΩΕ 2282/09 (Τεκμήριο 4). Επρόκειτο για το ίδιο ακίνητο, το οποίο βαρύνετο με το Προσωρινό Διάταγμα. Η μάρτυρας διευκρίνισε πως ο μόνος έλεγχος που γίνεται από τους λειτουργούς του Κτηματολογίου κατά την κατάθεση ενός Πωλητηρίου Εγγράφου, είναι κατά πόσον πληρούνται οι τυπικές προϋποθέσεις, δηλαδή εάν ο πωλητής είναι ο εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης, εάν το Πωλητήριο προσκομίστηκε εντός της χρονικής προθεσμίας σύμφωνα με την νομοθεσία, εάν είναι υπογεγραμμένο από τους πωλητές και τους αγοραστές, το τίμημα της πώλησης και εάν αυτό είναι χαρτοσημασμένο. Το κατά πόσο οποιοσδήποτε από τους συμβαλλομένους έχει δικαιοπρακτική ικανότητα ή «τελεί υπό οποιανδήποτε απαγόρευση», δεν ελέγχεται. Το Κτηματολόγιο, πρόσθεσε, δεν ήταν υποχρεωμένο κατά την ώρα της κατάθεσης του συγκεκριμένου Πωλητηρίου Εγγράφου, να ενημερώσει τους αγοραστές για «τυχόν εμπράγματα βάρη που μπορεί να υπήρχαν .. Ήταν υποχρέωση του αγοραστή να το ψάξει πριν το αγοράσει». Το ΕΒ 2846/07 (Τεκμήριο 5), κατατέθηκε από τον XXXXX Θεοδοσίου στις 18.10.
4. Αφορούσε την εγγραφή της δικαστικής απόφασης στην αγωγή 6836/
5. Με το ΜΕΜΟ «εμποδίστηκαν τέσσερα ακίνητα με εγγεγραμμένο ιδιοκτήτη τον XXXXX Σοφοκλέους και το ακίνητο 11783 στις Πάνω Κυβίδες, εγγεγραμμένο στην εταιρεία White Palace Ltd". To MEMO ανανεώθηκε για την περίοδο 18.10.2013 μέχρι 18.10.2015 και από 18.10.2015 μέχρι 18.10.
6. Το ΕΒ 2845/07 (Τεκμήριο 7) κατατέθηκε από την XXXXX Θεοδοσίου, επίσης στις 18.10.
7. Αφορούσε την εγγραφή της δικαστικής απόφασης στην αγωγή 6837/
8. Με το ΜΕΜΟ 2845/07 «δεσμεύτηκαν» τρία ακίνητα του XXXXX Σοφοκλέους στο χωριό Μαλλιά Λεμεσού και το χωράφι με αριθμό εγγραφής 11783, ιδιοκτησίας της WHITE PALACE LTD, στις Πάνω Κυβίδες. Το ΜΕΜΟ επίσης ανανεώθηκε για την περίοδο 18.10.2013 μέχρι 18.10.2015 και από 18.10.2015 μέχρι 18.10.
9. Σύμφωνα με Πιστοποιητικό Έρευνας ημερομηνίας 12.9.2008 (Τεκμήριο 9), που ζητήθηκε σε σχέση με τα εγγεγραμμένα κτήματα επ' ονόματι της εταιρείας WHITE PALACE LTD, στις κοινότητες Πάνω Κυβίδες και Σούνι Ζανατζιάς και «τυχόν εμπράγματα βάρη», το ακίνητο με αριθμό εγγραφής 11783 στις Κυβίδες, φαινόταν να βαρύνεται με την Υποθήκη 6469/04, με το Πωλητήριο Έγγραφο ΠΩΕ 2282/07 και με τα ΜΕΜΟ ΕΒ 2845/07 και ΕΒ 2846/
10. Το Προσωρινό Διάταγμα ΕΒ 2483/04 (με αυτό δεσμεύτηκε το ακίνητο με αρ. εγγραφής 8004, στο χωριό Μαλλιά της επαρχίας Λεμεσού), που εκδόθηκε στις 7.12.2004, στα πλαίσια της αγωγής 6837/04 και κατατέθηκε στο Κτηματολόγιο στις 8.12.2004 (Τεκμήριο 10), δεν «φαίνεται» στο Πιστοποιητικό Έρευνας καθότι με την κατάθεση στις 18.10.2007 της δικαστικής απόφασης που εκδόθηκε στις 17.10.2007, το Κτηματολόγιο «απέσυρε» το Προσωρινό Διάταγμα «εφόσον το Προσωρινό είναι προσωρινό μέχρι την έκδοση της τελικής απόφασης». Σε Πιστοποιητικό Έρευνας ημερομηνίας 12.9.2008 (Τεκμήριο 11), που ζητήθηκε σε σχέση με τα εγγεγραμμένα κτήματα επ' ονόματι του XXXXX XXXXX Σοφοκλέους στις κοινότητες Μαλλιά, Πάνω Κυβίδες και ενορία Αγία Φύλα Λεμεσού και «τυχόν εμπράγματα βάρη», φαίνεται η εγγραφή με αριθμό 2483/04, του Προσωρινού Διατάγματος που εκδόθηκε στην αγωγή 6837/
11. Αντεξεταζόμενη η μάρτυρας ανέφερε πως την ώρα που η υπάλληλος του Κτηματολογίου καταχωρούσε το ΜΕΜΟ ΕΒ 2846/2007, ακύρωσε «την ίδια στιγμή το προσωρινό διάταγμα ΕΒ 2478/2004». Στο σχετικό Έντυπο Ν.54 η αρμόδια υπάλληλος του Κτηματολογίου (XXXXX Παναγιώτου) έγραψε την φράση «Ακυρώθηκε - εκδόθηκε Διάταγμα - Δείτε ΕΒ 2846/07 - 18/10/07». Τούτο, η ακύρωση δηλαδή, γίνεται και μηχανογραφικά. Σε ερώτηση της κας Κουρουσίδου, εάν το Κτηματολόγιο ενώ υπάρχει σε ισχύ Προσωρινό Διάταγμα, αποδέχεται «ένα ένταλμα πώλησης ακινήτου ή ένα writ», η μάρτυρας απάντησε «μάλιστα, δεχόμαστε όλα τα εμπράγματα βάρη». Κατά την ίδια, μόνο στην περίπτωση της μεταβίβασης ή της υποθήκευσης του ακινήτου, «είναι εμπόδιο» ένα Προσωρινό Διάταγμα. Της κατάθεσης του Πωλητηρίου Εγγράφου ΠΩΕ 2282/2007 (Τεκμήριο 4), προηγείτο η εγγραφή της Υποθήκης Υ6469/2004, προς όφελος της Societe General Bank Cyprus Ltd, για το ποσό των Λ.Κ.55.000.-, σε σχέση με την οποία ανοίχθηκε ο φάκελος για αναγκαστική πώληση με αριθμό ΑΝΠ 214/
12. Ο XXXXX Μενελάου (Μ.Ε.3), πληρεξούσιος αντιπρόσωπος του XXXXX και της XXXXX Θεοδοσίου και διαχειριστής της περιουσίας του Θεοδόση μετά τον θάνατο του, αναφέρθηκε στο ιστορικό της υπόθεσης, δηλαδή στην καταχώριση των αγωγών 6836/04 και 6837/04, στην έκδοση του Προσωρινού Διατάγματος στα πλαίσια της αγωγής 6836/04, στην κατάθεση του Διατάγματος στο Κτηματολόγιο, στην επίδοση του στους εναγόμενους Σωτήρη Σοφοκλέους και Γιώργο Σοφοκλέους, στην έκδοση των τελικών αποφάσεων στις πιο πάνω αγωγές και στις εγγραφές των ΜΕΜΟ ΕΒ 2845/07 και 2846/
13. Όπως ανέφερε, κατά τον χρόνο της κατάθεσης των ΜΕΜΟ, το Κτηματολόγιο Λεμεσού «ποσώς ανέφεραν εις τους καταθέσαντες τα ΜΕΜΟ» για την ύπαρξη ως εμπράγματου βάρους του Αγοραπωλητηρίου Εγγράφου ΠΩΕ 2282/
14. Η δε καταχώριση του Προσωρινού Διατάγματος δεν εφαίνετο στο Πιστοποιητικό Έρευνας που εξασφαλίστηκε. Ήταν η θέση του πως το Κτηματολόγιο δεν έπρεπε να επιτρέψει την κατάθεση του Πωλητηρίου Εγγράφου και πως οι λειτουργοί του, «παρανόμως αποδεχόμενοι την κατάθεση του», ευρίσκοντο σε «παρακοή» του Προσωρινού Διατάγματος, ενεργώντας «αμελώς και/ή εν παραβάσει των εκ του Νόμου απορρεόντων καθηκόντων τους». Με τις πράξεις ή τις παραλείψεις των υπαλλήλων του Κτηματολογίου, οι XXXXX και XXXXX Θεοδοσίου, ευρέθησαν σε «υποδεέστερη και/ή κατώτερη θέση από πλευράς προτεραιότητος εκτέλεσης των αποφάσεων που εξασφάλισαν υπέρ τους». Ο ίδιος ως πληρεξούσιος αντιπρόσωπος του XXXXX και της XXXXX Θεοδοσίου και μέσω του δικηγόρου των, προέβη σε προφορικές παραστάσεις προς τον διευθυντή του Κτηματολογίου. Θέση του τελευταίου ήταν πως υπήρχε «κενό του Νόμου». Την υπόθεση την κατήγγειλαν ακόμη και στην Αστυνομία. Ο XXXXX Σοφοκλέους (Μ.Υ.1), αναφέρθηκε στην γνωριμία του με τον XXXXX και την XXXXX Θεοδοσίου. Από τους τελευταίους αγόρασε, στη βάση γραπτής συμφωνίας, δύο κτήματα (χωράφια) και μία κατοικία (η οποία ήταν χαλασμένη), για Λ.Κ.105.000.-. Το τίμημα θα αποπληρώνετο με δάνειο που θα εξασφάλιζε. Παραδέχθηκε πως το Προσωρινό Διάταγμα που εκδόθηκε στην αγωγή 6836/2004 [Τεκμήριο 1

(2)] του επιδόθηκε, δεν το διάβασε όμως, το έδωσε στον δικηγόρο που τον εκπροσωπούσε κατά τον χρόνο εκείνο. Παραδέχθηκε επίσης, αντεξεταζόμενος, πως το επίδικο ακίνητο με αρ. εγγραφής 11873 στις Κυβίδες, ιδιοκτησίας της WHITE PALACE LTD, πωλήθηκε στην εταιρεία KASSOS & FAM LTD, τον Ιούνιο του 2007. Σε υποβολή της κας Πατσαλίδου πως στη βάση του Προσωρινού Διατάγματος [Τεκμήριο 1

(2)], απαγορευόταν τόσο στον ίδιο όσο και στο γιο του αλλά και στην εταιρεία τους να πωλήσουν το επίδικο ακίνητο, απάντησε «όταν είχα πάει στο Κτηματολόγιο για να κάνω την πράξη, ζήτησα και μου είπαν δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα γι' αυτό έγινε η πράξη. Τώρα αυτό που υπέγραψα, το ανέφερα, ότι τα έστελνα όλα στον δικηγόρο. Δεν θυμούμαι.». Κατέθεσε και πάλι αντεξεταζόμενος, πως στον XXXXX Κασσό, διευθυντή της KASSOS & FAM LTD ανέφερε πως το κτήμα ήταν υποθηκευμένο και πως θα το «έφευγαν» από την υποθήκη για να το μεταβιβάσουν. Δεν του ανέφερε οτιδήποτε για την ύπαρξη του Προσωρινού Διατάγματος. Από τον Κασσό έλαβε έναντι της πώλησης του κτήματος, το ποσό των Λ.Κ.100.000.- και παραμένει οφειλόμενο υπόλοιπο το ποσό των Λ.Κ.40.000.-, το οποίο θα δινόταν με την μεταβίβαση του κτήματος. Η XXXXX Στυλιανού (Μ.Υ.2), Πρωτοκολλητής στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού, υπεύθυνη του ποινικού τμήματος και έχουσα στην κατοχή της τον φάκελο της Ποινικής Υπόθεσης αρ. 6209/2006, κατέθεσε πως οι XXXXX και XXXXX Σοφοκλέους κατηγορήθηκαν για το αδίκημα της Απόσπασης περιουσίας με ψευδείς παραστάσεις (κατά παράβαση των άρθρων 297 και 298 του Ποινικού Κώδικα). Σύμφωνα με τις Λεπτομέρειες του Αδικήματος (αντίγραφο του Κατηγορητηρίου κατατέθηκε ως Τεκμήριο 18), οι ψευδείς παραστάσεις συνίσταντο στο ότι οι εναγόμενοι εξέδωσαν στους XXXXX Θεοδοσίου και XXXXX Χριστοδούλου, την επιταγή με αρ. XXXXX8291 της τράπεζας Societe General Cyprus Ltd, για το ποσό των Λ.Κ.105.000.- για την αγορά δύο χωραφιών στην περιοχή Κυβίδες και μίας οικίας στο χωριό Μαλλιά, ενώ γνώριζαν πως δεν υπήρχαν τα αναγκαία κεφάλαια για εξαργύρωση της επιταγής. Και οι δύο κατηγορούμενοι, στο τέλος της ημέρας, αθωώθηκαν. Μετά την ολοκλήρωση της μαρτυρίας, οι συνήγοροι των διαδίκων αγόρευσαν ενώπιον του Δικαστηρίου, υποστηρίζοντας τις εκατέρωθεν θέσεις των. Η κα Πατσαλίδου, εκ μέρους των εναγόντων, εισηγήθηκε πως από την προσκομισθείσα μαρτυρία έχει αποδειχθεί πως οι λειτουργοί του Κτηματολογίου ενήργησαν «παρανόμως και/ή αμελώς», αποδεχόμενοι στις 21.6.2007 την κατάθεση του Αγοραπωλητηρίου Εγγράφου (Τεκμήριο 4) παρά την ύπαρξη του ήδη κατατεθέντος από τις 7.12.2004 Προσωρινού Διατάγματος (Τεκμήριο 3). Πρόσθεσε πως οι ίδιοι λειτουργοί παρέβησαν τα εκ του Νόμου πηγάζοντα καθήκοντα τους. Εστίασε την προσοχή της στη μαρτυρία της XXXXX Τσολάκη (Μ.Ε.2) και εισηγήθηκε πως οι λειτουργοί επιτρέποντας την κατάθεση του Πωλητηρίου Εγγράφου, έθεσαν τους ενάγοντες σε «υποδεέστερη και/ή κατώτερη θέση από πλευράς προτεραιότητας εκτέλεσης της απόφασης» (οι ενέργειες αυτές είχαν ως αποτέλεσμα την πρόκληση ζημιάς στους ενάγοντες) που εκδόθηκε στην αγωγή 6836/04, αφού η εν λόγω απόφαση που είχε εγγραφεί ως εμπράγματο βάρος (ΜΕΜΟ 2846/07) επί του επίδικου ακινήτου, έπετο του Πωλητηρίου Εγγράφου. Αντίθετη ήταν η θέση της κας Κουρουσίδου, εκ μέρους του Γενικού Εισαγγελέα. Εισηγήθηκε πως οι ενάγοντες δεν κατάφεραν να αποδείξουν πως οι λειτουργοί του Κτηματολογίου ήσαν αμελείς. Επίσης, πως παρόλο που η βάση της αγωγής είναι και η παράβαση καθήκοντος, «πουθενά στην Έκθεση Απαίτησης δεν εξειδικεύεται η νομοθετική βάση επί της οποίας βασίζεται αυτή η αξίωση». Το καθήκον του εναγόμενου 1 (βάσει νόμου), έναντι των εναγόντων, τόνισε η κα Κουρουσίδου, θα έπρεπε να δικογραφείται, όπως θα έπρεπε να δικογραφείται και «η θεραπεία που προέβλεπε ο Νόμος για την περίπτωση που οι ενάγοντες ζήμιωναν από την παράβαση του εν λόγω καθήκοντος». Ο κ. Καλλής, εκ μέρους των εναγόμενων 2, 3 και 4, εισηγήθηκε πως οι τελευταίοι δεν ευθύνονται για οποιαδήποτε «πράξη, ενέργεια ή παράλειψη» του εναγόμενου 1 και πως οι ίδιοι «ουδέποτε ενήργησαν με δόλο και πρόθεση είτε να παραβούν το διάταγμα του Δικαστηρίου είτε να παραπλανήσουν το Κτηματολόγιο». «Το πιο σοβαρό», κατέληξε, «δεν έχουν αποκομίσει οποιοδήποτε όφελος από οποιονδήποτε». Ο κ. Λυσάνδρου, εκ μέρους των εναγόμενων 5, εισηγήθηκε πως από την προσκομισθείσα μαρτυρία έχει διαφανεί πως η κατάθεση του Αγοραπωλητηρίου Εγγράφου στο Κτηματολόγιο, έγινε καθόλα νόμιμα και χωρίς οι τελευταίοι να γνωρίζουν την ύπαρξη του προσωρινώς εκδοθέντος απαγορευτικού διατάγματος. Καταδεικνύεται επίσης, τόνισε, πως η αγορά του επίδικου ακινήτου έγινε καλόπιστα και νομότυπα έναντι καλού και νομίμου ανταλλάγματος. Οι εναγόμενοι 5 τόνισε, ουδεμία ευθύνη φέρουν, λόγω της καταχώρισης του Αγοραπωλητηρίου Εγγράφου στο Κτηματολόγιο και καμία θεραπεία δεν θα πρέπει να αξιώνεται εναντίον τους. Είναι καλά γνωστό και νομολογημένο πως το Δικαστήριο κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας εξετάζει αυτήν υπό το φως της ανθρώπινης πείρας και συμπεριφοράς, στοιχείο αποφασιστικής σημασίας για να καταλήξει ως προς την αξιοπιστία των μαρτύρων (Βλ. Ζαβρού ν. Χαραλάμπους

(1996)1 Α.Α.Δ 447, Καρεκλά ν. Κλεάνθους

(1997)1 Α.Α.Δ. 1199 και Αθανασίου και άλλος ν. Κουνούνη

(1997)1 Α.Α.Δ. 614). Τα πλείστα γεγονότα δεν αμφισβητούνται εν προκειμένω. Το θέμα είναι κυρίως νομικό και εστιάζεται στο κατά πόσον οι πράξεις των εναγόμενων συνιστούν αμέλεια ή παράβαση καθήκοντος. Οι πρωτοκολλητές, XXXXX Σκορδής (Μ.Ε.1) και XXXXX Στυλιανού (Μ.Υ.2), ήσαν τυπικοί και ανεξάρτητοι μάρτυρες. Η μαρτυρία τους γίνεται αποδεκτή. Τα όσα η XXXXX Τσολάκη (Μ.Ε.2) κατέθεσε, δεν αμφισβητήθηκαν κατ' ουσίαν από καμμιά πλευρά. Η μαρτυρία της γίνεται αποδεκτή. Ούτε και τα όσα κατέθεσε ο XXXXX Μενελάου (Μ.Ε.3), επί των γεγονότων της υπόθεσης, αμφισβητήθηκαν. Η μαρτυρία του επίσης γίνεται αποδεκτή. Ο XXXXX Σοφοκλέους (Μ.Υ.1), δεν μου έδωσε την εικόνα μάρτυρα της αλήθειας. Η εκδοχή του πως δεν γνώριζε το περιεχόμενο του Προσωρινού Διατάγματος (Τεκμήριο 3), επειδή δεν το διάβασε όταν του επιδόθηκε αλλά το έδωσε στον δικηγόρο του, δεν γίνεται αποδεκτή και απορρίπτεται. Συνακόλουθα απορρίπτεται και η θέση του πως ενήργησε καλόπιστα όταν πώλησε το επίδικο ακίνητο στους εναγόμενους 5, χωρίς να γνωρίζει, όπως ο ίδιος διατείνεται, ότι υπήρχε οποιαδήποτε απαγόρευση γι' αυτό. Τα μη αμφισβητούμενα γεγονότα συνιστούν και τα ευρήματα μου. Συνιστούν επίσης εύρημα μου πως οι εναγόμενοι 2,3 και 4, προχώρησαν στις 17.6.2007 στην πώληση του επίδικου ακινήτου, ενώ τους είχε επιδοθεί από τις 10.12.2004 το Προσωρινό Διάταγμα που είχε εκδοθεί στα πλαίσια της αγωγής 6836/2004. Τα επίδικα θέματα, όπως έχουν διαμορφωθεί από την δικογραφία και στα οποία θα πρέπει να απαντήσει το Δικαστήριο, είναι: (α) κατά πόσον οι λειτουργοί του Κτηματολογίου αποδεχόμενοι την κατάθεση του Αγοραπωλητηρίου Εγγράφου (Τεκμήριο 4), ενώ ήταν ήδη κατατεθειμένο σε σχέση με το ίδιο ακίνητο το Προσωρινό Διάταγμα (Τεκμήριο 3), ενήργησαν αμελώς ή παρέβηκαν οποιοδήποτε απορρέον από τον Νόμο καθήκον τους (σε σχέση πάντα με την αποδοχή της κατάθεσης του Αγοραπωλητηρίου Εγγράφου). Σε περίπτωση που η απάντηση στο πιο πάνω ερώτημα είναι καταφατική, θα πρέπει να απαντηθεί στη συνέχεια, το ερώτημα: (β) κατά πόσον οι εν λόγω ενέργειες προκάλεσαν ζημιά στους ενάγοντες. Για να απαντηθούν τα πιο πάνω ερωτήματα, θα πρέπει προηγουμένως να εξεταστεί τόσο το νομικό πλαίσιο όσο και οι έννομες συνέπειες της κατάθεσης στο Κτηματολόγιο ενός Προσωρινού Διατάγματος (Interim Order) και μιας Σύμβασης Πώλησης Ακινήτου. Η φύση του Προσωρινού Διατάγματος καθώς και οι συνέπειες της κατάθεσης του στο Κτηματολόγιο, εξετάστηκαν από το Ανώτατο Δικαστήριο στην υπόθεση Προκόπης Μελανθίου, υπό την ιδιότητα του ως πληρεξούσιος αντιπρόσωπος του Γεώργιου Μελανθίου ν. Μελάνθη Μελανθίου

(2011)1 Α.Α.Δ.

1. Στην εν λόγω υπόθεση, το πρωτόδικο Δικαστήριο κατέληξε στο συμπέρασμα πως το Προσωρινό Διάταγμα αποτελούσε εμπράγματο βάρος επί του ακινήτου στο οποίο αναφερόταν και πως είχε προτεραιότητα (για σκοπούς εκτέλεσης) σε σχέση με την εγγραφή δικαστικής απόφασης (ΜΕΜΟ), της οποίας ζητείτο η εκτέλεση. Το Δικαστήριο κατέληξε στο συμπέρασμα αυτό έχοντας ως πραγματικό υπόβαθρο το γεγονός πως η ημερομηνία κατάθεσης του Προσωρινού Διατάγματος προηγείτο της ημερομηνίας κατάθεσης της δικαστικής απόφασης. Το Ανώτατο Δικαστήριο, ανατρέποντας τα συμπεράσματα του πρωτόδικου Δικαστηρίου, κατέληξε πως: «Το προσωρινό διάταγμα δεν συνιστά εμπράγματο βάρος επί του ακινήτου (in rem) στο οποίο αναφέρεται, αλλά συνιστά προσωποπαγή υποχρέωση του προσώπου προς το οποίο απευθύνεται το διάταγμα, στο οποίο (πρόσωπο) απαγορεύει από του να πράξει κάτι (in personam)». Το Ανώτατο Δικαστήριο πρόσθεσε πως τα δύο δικαιώματα που δημιουργούνται από την εγγραφή μιας δικαστικής απόφασης (ΜΕΜΟ) και ενός Προσωρινού Διατάγματος (Interim Order), δεν έχουν την ίδια νομική ισχύ και το ίδιο νομικό αποτέλεσμα (το πρώτο είναι εμπράγματο βάρος ενώ το δεύτερο είναι προσωποπαγές) και επομένως, κατέληξε, «δεν ετίθετο θέμα εφαρμογής της αρχής ότι το δικαίωμα που προηγείται χρονικά είναι το ισχυρότερο». Η θέση της κας Πατσαλίδου, πως αφ' ης στιγμής ήταν κατατεθειμένο το Προσωρινό Διάταγμα, το Κτηματολόγιο εμποδίζετο (η υπογράμμιση δική μου) να αποδεχθεί την κατάθεση του Πωλητηρίου Εγγράφου, δεν με βρίσκει σύμφωνη. Η θέση αυτή δεν υποστηρίζεται από τον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο, στη βάση του οποίου εκδίδεται ένα Προσωρινό απαγορευτικό Διάταγμα σε σχέση με ακίνητη ιδιοκτησία. Ο περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμος (άρθρο 5, εδάφιο 4), ορίζει πως σκοπός της κατάθεσης ενός Προσωρινού Απαγορευτικού Διατάγματος στο Κτηματολόγιο, είναι να εμποδιστεί η μεταβίβαση του ακινήτου σε «οποιοδήποτε πρόσωπο άλλο από το πρόσωπο κατά του οποίου εκδόθηκε το διάταγμα». Ο εν λόγω Νόμος επίσης, δεν εμποδίζει την επιβάρυνση του ακινήτου (σε σχέση με το οποίο κατατέθηκε ένα Προσωρινό Διάταγμα) με εμπράγματο βάρος (π.χ. με Σύμβαση Πώλησης ή ΜΕΜΟ) από κάποιο τρίτο πρόσωπο, το οποίο δεν δεσμεύεται από το διάταγμα. Ακόμη και στον περί Πώλησης Γης (Ειδική Εκτέλεση) Νόμο, Κεφ. 232 (στη βάση του οποίου κατατέθηκε το Πωλητήριο Έγγραφο, Τεκμήριο 4), δεν υπάρχει οποιαδήποτε διάταξη που να απαγορεύει την κατάθεση σύμβασης πώλησης ακινήτου, όταν υπάρχει κατατεθειμένο Προσωρινό Απαγορευτικό Διάταγμα εναντίον του Πωλητή. Συνεπώς η θέση της κας Κουρουσίδου πως κανένα νομοθέτημα δεν απαγόρευε την κατάθεση του Πωλητηρίου Εγγράφου, ενώ ήταν ήδη κατατεθειμένο το Προσωρινό Διάταγμα, με βρίσκει σύμφωνη. Η θέση της κας Πατσαλίδου επίσης πως ο διευθυντής και/ή οι λειτουργοί του Κτηματολογίου παρήκουσαν το Προσωρινό Διάταγμα, δεν με βρίσκει σύμφωνη και απορρίπτεται. Το Προσωρινό Διάταγμα (Τεκμήριο 3) δεν απευθυνόταν στον διευθυντή του Κτηματολογίου, δεν απαγόρευε δηλαδή σ' αυτόν να προβεί σε οποιαδήποτε ενέργεια. Απευθύνετο στους εναγόμενους 2, 3 και
2. Βάση της αγωγής είναι το αστικό αδίκημα της αμέλειας. Η αμέλεια ως αυτοτελές αδίκημα, μπορεί να οριστεί ως η παράβαση υποχρέωσης επιμέλειας, που οφείλεται από τον εναγόμενο στον ενάγοντα, η οποία προκαλεί ζημιά στον τελευταίο. Εναπόκειται στον ενάγοντα να αποδείξει τα τρία συστατικά στοιχεία του αδικήματος, δηλαδή ότι ο εναγόμενος υπείχε υποχρέωση επιμέλειας έναντι του, ότι ο εναγόμενος παρέβη την υποχρέωση αυτή και ότι, ως συνέπεια της παράβασης, ο ενάγων υπέστη ζημιά. Βάσει των όσων έχουν προαναφερθεί, θεωρώ πως οι ενέργειες των λειτουργών του Κτηματολογίου, σε σχέση με την αποδοχή της κατάθεσης του Αγοραπωλητηρίου Εγγράφου (Τεκμήριο 4), δεν συνιστούν αμέλεια. Οι ενάγοντες δεν κατάφεραν να αποδείξουν πως οι τελευταίοι είχαν οποιαδήποτε υποχρέωση επιμέλειας έναντι τους. Οι λειτουργοί δεν μπορούσαν να αρνηθούν την κατάθεση του Αγοραπωλητηρίου Εγγράφου, αφ' ης στιγμής ικανοποιούντο οι τυπικές προϋποθέσεις για την αποδοχή του, όπως τις ανέφερε η XXXXX Τσολάκη (Μ.Ε.2). Συνεπώς η θέση πως οι λειτουργοί του Κτηματολογίου κατά την εκτέλεση των καθηκόντων τους, ήσαν αμελείς, απορρίπτεται. Δεν έχει διαφανεί, από την προσκομισθείσα μαρτυρία, ότι οι πράξεις των εν λόγω προσώπων συνιστούν αμέλεια. Ούτε και η θέση πως υπάρχει «παράβαση των εκ του νόμου απορρεόντων καθηκόντων των λειτουργών του Κτηματολογίου», γίνεται αποδεκτή. Είναι νομολογιακά καθιερωμένο πως όπου τίθεται ως βάση αγωγής η πιο πάνω αρχή, θα πρέπει να εξειδικεύεται στην Έκθεση Απαίτησης η νομοθετική βάση επί της οποίας βασίζεται αυτή η αξίωση (Ελπινίκη Παναγή κ.ά. ν. Παναγιώτη Κ. Παναγή

(2009)1 Α.Α.Δ. 145). Στο σύγγραμμα Bullen and Leake and Jacob's, Precedents of Pleadings, 12η έκδοση, στη σελίδα 516, στην παράγραφο "Action based on Breach of Statutory Duty", αναφέρονται τα ακόλουθα στην σελίδα 517, κάτω από τον τίτλο "Pleading": "If a plaintiff's cause of action, depends on a statute, he must plead all facts necessary to bring him within that statute (Seear v. Lawson

(1880)16 Ch. D. 121; Read v. Brown

(1889)22 Q.B.D. 128); accordingly, in every claim based upon a breach of any provision of the Factories Act 1961, or of any regulation or order made thereunder, all facts necessary to bring the case within the particular provision relied on must be pleaded, and the breach must be alleged by reference to the particular provision in question which must be specifically referred to or identified." Από τα πιο πάνω (η συγκεκριμένη αρχή υιοθετήθηκε στην υπόθεση Ελπινίκη Παναγή, ανωτέρω) προκύπτει πως οι ενάγοντες όφειλαν να είχαν εξειδικεύσει στα δικόγραφα τους (Εκθέσεις Απαίτησης), αφενός μεν τις συγκεκριμένες νομοθετικές διατάξεις από τις οποίες απέρρεε, κατά τους ίδιους, το καθήκον του εναγόμενου 1 έναντι τους και αφετέρου την προβλεπόμενη από τον συγκεκριμένο νόμο θεραπεία, για την περίπτωση που ζήμιωναν, λόγω παράβασης του συγκεκριμένου καθήκοντος, ώστε να τύχουν απάντησης οι ισχυρισμοί τους από τον εναγόμενο 1, στην Υπεράσπιση του. Προχωρώντας ένα βήμα παραπέρα θα πρέπει να λεχθεί πως δεν είναι σε κάθε περίπτωση που υπάρχει παραβίαση νομοθετικού καθήκοντος ή υποχρέωσης, που το πρόσωπο που ζημιώνεται έχει αγώγιμο δικαίωμα εναντίον του παραβάτη, για αποζημιώσεις. Τα όσα λέχθηκαν στην υπόθεση Δήμος Πάφου ν. C & N Kyriakou Ltd, ECLI:CY:AD:2017:A100, Πολιτική Έφεση Αρ. 228/2009, ημερομηνίας 23.2.2017, είναι σχετικά: «Κατ' αρχάς, θα πρέπει να σημειωθεί ότι, σε περιπτώσεις όπως την παρούσα, όπου ο νόμος δημιουργεί και επιβάλλει υποχρέωση, γεννάται το ερώτημα κατά πόσον, πρόσωπο που υφίσταται ζημιά ή βλάβη από παράβαση αυτού του καθήκοντος, έχει αγώγιμο δικαίωμα εναντίον του παραβάτη, για αποζημιώσεις. Στην υπόθεση Hussein and Another v. The Estate of the Deceased Chrysostomos Christodoulou XX CLR 23 - 48-01 αναφέρθηκε ότι σε αγωγές οι οποίες στηρίζονται σε παράβαση καθήκοντος εγείρονται δύσκολα ερωτήματα αναφορικά με το κατά πόσο ο νομοθέτης είχε πρόθεση να δημιουργήσει, υπέρ του ιδιώτη, αγώγιμο δικαίωμα. Ο κανόνας είναι ότι δεν υπάρχει γενικό αγώγιμο δικαίωμα όπου ο Νόμος επιβάλλει δημόσιο καθήκον και προβλέπει ποινή για παράβασή του. Στον κανόνα αυτό υπάρχουν δύο εξαιρέσεις: (α) όπου η υποχρέωση επιβάλλεται προς όφελος συγκεκριμένης τάξης, πρόσωπο που ανήκει σ' αυτήν, έχει αγώγιμο δικαίωμα (βλ. Flourentzou v. Christodoulou

(1988)1 CLR 791) και (β) όπου ο νόμος στοιχειοθετεί δημόσιο δικαίωμα, μέλος του δημοσίου έχει αγώγιμο δικαίωμα, αν υποστεί ιδιαίτερη ζημιά λόγω της παράβασης (βλ. Κουππάρης ν. Οργανισμός Γεωργικής Ασφάλισης

(1977)1 ΑΑΔ 1780, όπου υιοθετήθηκε η υπόθεση Lonrho Ltd & Others v. Shell Petroleum Co Ltd & Others

(1981)1 All ER 456)." Καταληκτικά θεωρώ πως οι ενάγοντες δεν απέσεισαν από τους ώμους τους, το βάρος που είχαν να αποδείξουν πως ο διευθυντής του Κτηματολογίου ή οι λειτουργοί του ήσαν αμελείς ή ότι παρέβηκαν κάποιο δικαίωμα των εναγόντων, που εκπήγαζε από τον νόμο. Αναφορικά με τις αξιούμενες αποζημιώσεις, θα πρέπει να λεχθεί πως προ της έκδοσης του Προσωρινού Διατάγματος (Τεκμήριο 3), το επίδικο ακίνητο ήταν ήδη υποθηκευμένο από τις 20.8.2004 με την Υποθήκη με αρ. 6469/2004, προς όφελος της τράπεζας Societe Generale Cyprus Ltd, για το ποσό των €93.973.- πλέον τόκους (Τεκμήριο 13). Το στοιχείο αυτό έχει σημασία για την σειρά εκτέλεσης της δικαστικής απόφασης στην αγωγή 6836/04 (ΜΕΜΟ 2846/2007). Ακόμη δηλαδή και στην περίπτωση που δεν εκατατίθετο το Αγοραπωλητήριο Έγγραφο, το ΜΕΜΟ θα έπετο (όσον αφορά την σειρά προτεραιότητας για σκοπούς εκτέλεσης) της Υποθήκης, για την οποία υπάρχει, σύμφωνα με την μαρτυρία της Μ.Ε.2 Τσολάκη, ανοικτός φάκελος αναγκαστικής πώλησης. Θα πρέπει να σημειωθεί επίσης πως οι ενάγοντες δεν προσκόμισαν μαρτυρία, σε σχέση με την αξία του επίδικου ακινήτου, στοιχείο αποφασιστικής σημασίας σε σχέση με την αξίωση των εναγόντων για αποζημιώσεις. Σε σχέση με τους εναγόμενους 2, 3 και 4 έχω να πω τα εξής. Σύμφωνα και με τα ευρήματα μου, είναι αυτοί που παραβίασαν το Προσωρινό Διάταγμα (Τεκμήριο 3). Παρόλο που οι ενάγοντες πρόσθεσαν στο Τροποποιημένο Κλητήριο Ένταλμα, τους εναγόμενους 2, 3, 4 και 5, εντούτοις δεν τροποποίησαν ανάλογα και τους δικογραφημένους ισχυρισμούς των ώστε να περιλάβουν σ' αυτούς και την θέση τους ως προς την ευθύνη των τελευταίων στη βάση του αστικού αδικήματος της αμέλειας και για ποιο λόγο αξιώνουν από αυτούς τις αιτούμενες θεραπείες. Το παράπονο τους εξακολουθούσε να εστιάζεται στον διευθυντή και τους λειτουργούς του Κτηματολογίου. Είναι καλά γνωστό και νομολογημένο πως τα επίδικα θέματα καθορίζονται από τα δικόγραφα. Η δικογραφία είναι αποφασιστικής σημασίας στον προσδιορισμό του πλαισίου της αντιδικίας (βλ. Παπαγεωργίου ν. Κλάππα

(1991)1 Α.Α.Δ. 24). Όπως χαρακτηριστικά αναφέρθηκε στην πιο πάνω απόφαση: «Ο επακριβής προσδιορισμός των επίδικων θεμάτων συναρτάται άμεσα με το αντιπαραθετικό σύστημα δίκης που ισχύει στο δικαιϊκό μας σύστημα και απόρροια της φυσικής δικαιοσύνης που επιβάλλει τη διασφάλιση του δικαιώματος διαδίκου για ουσιαστική ευκαιρία απάντησης στις θέσεις και ισχυρισμούς του αντίδικου του. Η δίκη δρομολογείται, όπως επιγραμματικά ανάφερε ο τότε πρόεδρος του Ανωτάτου Δικαστηρίου κ. Βασιλειάδης στην υπόθεση Homeros Th. Courtis and Others v. Panos K. Iasonides

(1970)1 CLR 180, κατά μήκος των γραμμών που οριοθετεί η δικογραφία και η δίκη διατρέχει την ίδια πορεία όπως και το τρένο κατά μήκος των προκαθορισμένων γραμμών της διαδρομής». (Βλέπε επίσης Christakis Loucaides v. C.D Hay and Sons Ltd

(1971)1 CLR 134)." Αφ' ης στιγμής δεν δικογραφείται το παράπονο των εναγόντων εναντίον των εναγόμενων 2, 3 και 4, οι αξιώσεις εναντίον τους παρέμειναν μετέωρες και θα πρέπει να απορριφθούν. Τα όσα ανέφερα για τους εναγόμενους 2, 3 και 4, ισχύουν απόλυτα και για τους εναγόμενους 5, τους οποίους και οι ίδιοι οι ενάγοντες, αν και έχουν στραφεί εναντίον τους, θεωρούν ως καλόπιστους αγοραστές. Για όλους αυτούς τους λόγους που προσπάθησα να εξηγήσω, κρίνω πως οι ενάγοντες δεν κατάφεραν να αποδείξουν την υπόθεση τους και πως οι αγωγές δεν μπορούν να επιτύχουν. Ως εκ τούτου, θα πρέπει να απορριφθούν. Όσον αφορά τα έξοδα, θεωρώ πως δεν υπάρχει κανένας καλός λόγος ώστε να υπάρχει παρέκκλιση από τον κανόνα πως τα έξοδα ακολουθούν το αποτέλεσμα. Διά ταύτα οι αγωγές απορρίπτονται, με έξοδα σε βάρος των εναγόντων και υπέρ των εναγόμενων 2, 3, 4 και 5, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) .............................. Στ. Τσιβιτανίδου-Κίζη, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής ΣΤΚ/ΑΓ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο