Ανδρέου ν. Νικολάου, Αρ. Αγωγής: 2739/13, 22/6/2018

Ανδρέου ν. Νικολάου, Αρ. Αγωγής: 2739/13, 22/6/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2018:A271 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Λ. Πασχαλίδη, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 2739/13 XXXXX Ανδρέου Ενάγοντας -v- XXXXXS Νικολάου Εναγόμενος --------------------------------------------- Ημερομηνία: 22 Ιουνίου 2018 Εμφανίσεις: Για Ενάγοντα: Ο ίδιος προσωπικά Για Εναγόμενο: κα Ε. Νικολάου Κώστα Π. Χ' Κωστή & Σια Δ.Ε.Π.Ε --------------------------------------------- Α Π Ο Φ Α Σ Η Με ειδικά οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα που καταχώρησε προσωπικά στις 28/06/13, ο ενάγοντας, ο οποίος να σημειωθεί χειρίστηκε μόνος του την υπόθεση του, ισχυρίζεται ότι κατά την εκπροσώπηση του από τον εναγόμενο δικηγόρο στην Αίτηση υπ. αρ. 346/05 του Δικαστηρίου Εργατικών Διαφορών, ο τελευταίος ενήργησε με δόλιο τρόπο εις βάρος του και του προκάλεσε χρηματική ζημιά, ψυχική οδύνη και ταλαιπωρία, συνολικού ύψους περί τις €40.000 (€20.000 περίπου ως οικονομική ζημιά και €17.000 ως αποζημιώσεις για «ψυχική οδύνη και ηθική ικανοποίηση»). ΕΚΑΤΕΡΩΘΕΝ ΕΚΔΟΧΕΣ Εκδοχή Ενάγοντα Η εκδοχή του ενάγοντα, εκδοχή την οποία ο τελευταίος υιοθέτησε και επανέλαβε ενόρκως ενώπιον του Δικαστηρίου μέσω τριών χειρόγραφων δηλώσεων που υπερβαίνουν τις 100 σελίδες (Έγγραφο Α), συνοψίζεται επαρκώς θεωρώ από τα εξής αποσπάσματα της Ε/Α, τα οποία αν και εκτενή, κρίνω σκόπιμο όπως παραθέσω αυτούσια: «Στις 13/7/2005 ο Εναγόμεννος εκατάθεσε εις το Δικαστήριο Εργατικών Διαφορών την αίτηση του Ενάγοντα με αριθμό 346/05 για παράνομη απόλυση, η οποία άμα τη καταθέσει της εις το δικαστήριο επρονοούσε μερικές χιλιάδες λίρες σαν αποζημιώσεις, αφού προηγουμένως σε τέσσερις διαφορετικές συναντήσεις που είχε με τον Ενάγοντα εις το γραφείο του εις Λεμεσό, ενημερώθηκε πλήρως για τις συνθήκες εργασίας, για τις συνθήκες απόλυσης, εσχολίασαν τους λόγους απολύσεως οι οποίοι εδόθηκαν εις τον Ενάγοντα κατόπιν παρέμβασης του Γραφείου Κ.Α.Κ, εσχολίασαν τους λόγους απολύσεως επειδή ήσαν ψευδείς, και ο Εναγόμενος είπε εις τον Ενάγοντα. Άστον και θα πληρώσει, και αφού ο Ενάγων εζήτησε από τον Εναγόμενο να του συμπεριφερθεί δίκαια, και να μην τον αδικήσει όπως άλλοι δικηγόροι και να τον βάλει σε μπελάδες και έξοδα, και του υπενθύμισε ξανά πως τον πρώτο και τελευταίο λόγο εις την υπόθεση του ήθελε να τον έχει ο ίδιος, και ο Εναγόμενος τον εβεβαίωσε πως δεν ξέρει να κοροϊδεύει τους πελάτες του. Την 1ην Φεβρουάριου 2007, δύο σχεδόν χρόνια μετά τη παράνομη απόλυση η αίτηση του Ενάγοντα ήταν ορισμένη για ακρόαση και ο Εναγόμενος είπε εις τον Ενάγοντα πώς θα αναβληθεί γιατί όπως του εξήγησε ο δικαστής υπόδειξε εις τον εργοδότη πως έπρεπε να αποζημιώσει τον εργοδοτούμενο, με £1.700 και να του πληρώσει και τα δικηγορικά του έξοδα. Οι δικηγόροι του εργοδότη του υπόδειξαν πώς το ποσό που επρότεινε ο δικαστής ήταν λογικό, αλλά ο εργοδότης αρνείτω να πληρώσει. Επίστευε πώς αδικείτω και ήθελε να αλλάξει δικηγόρο και να γίνει δίκη. Για τούτω εκείνη την ημέρα θα εδίνετω αναβολή για να μπορέσει ο εργοδότης να βρει άλλο δικηγόρο και να έχει δίκαιη δίκη. Δεν μπορούμε να του στερήσουμε το δικαίωμα για δίκαιη δίκη είπε χαρακτηριστικά ο Εναγόμενος εις τον Ενάγοντα. Όμως ο ίδιος έπειτα από δόλιες, ύποπτες, μυστικές συνομιλίες και συναλλαγές με τον εργοδότη και αντίδικο του πελάτη του, εμπόδισε τον Ενάγοντα τότε πελάτη του να έχει αν όχι δίκαιη δίκη, τουλάχιστο δίκη. Στη συνέχεια ο εργοδότης άλλαξε δικηγόρο. Εδιόρισε τον κ. Πατρίκιο Παύλου ικανότατο δικηγόρο για να επιληφθεί της υπόθεσης του και αφού έμαθε πώς θα πληρώσει μερικές χιλιάδες λίρες αν γίνει δίκη, αποφάσισε πώς δεν ήθελε να γίνει δίκη, πώς δεν έπρεπε να γίνει δίκη, και πώς την αίτηση του αντίδικου του πρώην υπαλλήλου του, θα την εδίκαζε ο ίδιος εξαγοράζοντας το δικηγόρο του. (περί τούτου υπάρχει εύλογος υποψία σύμφωνα με τα όσα ακολούθησαν, και τα όσα ο Εναγόμενος ισχυρίστηκε με επιστολή του προς τον Ενάγοντα στις 4.7.2007). Στη συνέχεια ο Εναγόμενος άμα τη εξαγορά του υπό του καθ' ου η αίτηση εργοδότη ενήργησε με δόλο τον οποίον εδολιεύτηκε και εμηχανεύτηκε, επαραπλάνησε το δικαστήριο σε δύο περιπτώσεις, επαραπλάνησε τον Ενάγοντα και επέτυχε να αποσύρει την αίτηση του ως εξωδίκως διευθετηθείσα. Για να επιτύχει το δόλιο σκοπό του ο Εναγόμενος στις 11.5.2007 έννατη εμφάνιση εις το δικαστήριο Λεμεσού και ένα σχεδόν χρόνο μετά την υπόδειξη του δικαστή προς τον εργοδότη πώς θα έπρεπε να πληρώσει £1.700 λίρες εις- τον απολυθέντα υπάλληλο, και να πληρώσει και τα έξοδα του δικηγόρου του, ο Εναγόμενος εκμεταλλευόμενος την αντικατάσταση του δικαστή που επελαμβάνετω της αίτησης 346/05 από τη προσωρινή δικαστή κ. Ελένη Κωνσταντίνου επαρουσιάστηκε εις το δικαστήριο με το νέο διηγόρο του εργοδότη, χωρίς να ενημερώσει τον Ενάγοντα, και φυσικά χωρίς την έγκριση και συγκατάθεση του, και εδήλωσε εις το δικαστήριο όλα τα παραπλανητικά ψέματα που αναφέρονται εις το πρακτικό της 11ης Μάίου 2007 τα οποία είναι τα κάτωθι Οι διάδικοι αιτούνται από το Δικαστήριο όπως ορίσει την υπόθεση για οδηγίες καθ' ότι έχουν συμφωνήσει να διευθετήσουν εξώδικα την παρούσαν υπόθεση. Έχουν καταλήξει στο ποσό των Λ.Κ. 1200 συμπεριλαμβανομένων και των δικηγορικών εξόδων. Μέχρι τις 25.6.2007 οι καθ' ων η αίτηση θα πληρώσουν το εν λόγο ποσό στον Αιτητή και η υπόθεση θα αποσυρθεί ως εξωδίκως διευθετηθείσα. Έπειτα από την ανωτέρω ψευδή δήλωση με την οποία ο Εναγόμενος επαραπλάνησε το δικαστήριο την οποίαν ο Ενάγων δεν εγνώριζε, και αν κατά τύχη την επληροφορείτω πριν τις 25.5.2007 σήμερα δε θα απασχολούσε το δικαστήριο, το δικαστήριο όρισε την αίτηση 346/05 για οδηγίες στις 25.6.2007 και εδιάταξε οι διάδικοι να είναι παρόντες.( σ.σ. περιεχόμενο πρακτικών Δικαστηρίου Εργατικών Διαφορών ημερ. 11/5/07 στα πλαίσια της Αίτησης 365/05) Αργά το απόγευμα ο Εναγόμενος για να μείνει ανενόχλητος και να τελειώσει το δόλιο έργο του να εμποδίσει να γίνει η δίκη του πελάτη του, ετηλεφώνησε του Ενάγοντα και του είπε πως η υπόθεση του ορίστηκε για ακρόαση στις 25.06.

1. Του είπε ψέματα πώς η υπόθεση του ορίστηκε για ακρόαση γιατί αν του έλεγε την αλήθεια πώς η υπόθεση του ορίστηκε για οδηγίες υποψιάστηκε πως ο Ενάγων θα επήγαινε στο δικαστήριο, θα εμάθαινε τι εσυνέβη και θα εματαίωνε το δόλιο έργο του να αποσύρει την αίτηση ως εξωδίκως διευθετηθείσα, και θα τον έκανε και ρεζίλι ενώπιον της δικαστού που επιλαμβάνετω της υπόθεσης του. Αργότερα όμως η και την ίδια ώρα ο Εναγόμενος έκαμε τη σκέψη πώς το δόλιο έργο του θα αποτύγχανε αν έμενε μέχρι τις 25.6.2007 όπως όρισε το δικαστήριο για να αποσύρει ως εξωδίκως διευθετηθείσα την αίτηση γιατί ο Ενάγων εκείνη την ημέρα θα ήταν παρών, και θα τον έκανε ρεζίλι ενώπιον του Δικαστηρίου. Για τούτω αφού έκαμε τις σχετικές διευθετήσεις επαράκουσε του δικαστηρίου που όριζε την υπόθεση για οδηγίες στις 25.6.07, επαράκουσε του δικαστηρίου που εδιάταζε πώς οι διάδικοι θα έπρεπε να είναι παρόντες και επαρουσιάστηκε ενώπιον του βιαστικά και ύποπτα με τον δικηγόρο του εργοδότη. Το αποκάλεσε σεβαστό αλλά δεν το εσεβάστηκε. Το επαραπλάνησε με ψευδείς ισχυρισμούς και παραστάσεις, και επέτυχε να " αποσύρει την αίτηση 346/05 του πελάτη του ως εξωδίκως διευθετηθείσα και για πρώτη φορά ο Εναγόμενος δεν ενημέρωσε τον Ενάγοντα τότε πελάτη του για τη κατάληξη της υπόθεσης του.. Στις 28.6.07 ο Ενάγων επήγε εις τη δικαστή της υπόθεσης και εδιαμαρτυρήθηκε για την αντικοινωνική συμπεριφορά του Εναγόμενου και επήρε και τα πρακτικά της 25ης Μάίου τα οποία όμως δεν ήταν διαφωτιστικά. Στις 3.7.07 ο Ενάγων επήγε εις το Εργατικό Δικαστήριο εις Λευκωσία και επήρε και αίτηση για επανεξέταση της υπόθεσης του, έμαθε όμως από τους αρμόδιους πώς η υπόθεση του δεν μπορούσε να επανεξεταστεί γιατί αποσύρθηκε ως εξωδίκως διευθετηθείσα. Όταν ο Ενάγων έμαθε πώς δεν μπορούσε να κάνει έφεση παρ' ολίγον να πάθει συγκοπή. Επήρε αμέσως τηλέφωνο τον Εναγόμενο και του έκανε το σιηλή του που λέμε στα Κυπριακά. Την επόμενη ημέρα 4.7.07 ο Εναγόμενος με δικό του τσεκ ημερομηνίας 4.7.07 έστειλε εις τον Ενάγοντα το εξευτελιστικό ποσό της αποζημίωσης του 900 λίρες, το οποίο στις 25.5.07 ισχυρίστηκε πως το είσπραξε από τον εργοδότη εκείνη την ημέρα. Και φυσικά αν ο Εναγόμενος αποδείξει πώς στις 25.5.07 είσπραξε τη σχετική πληρωμή, θα πρέπει να λογοδοτήσει ενώπιον του Δικαστηρίου γιατί εκαταχράστηκε για 45 ημέρες το ποσό τούτο από τον άνεργο πελάτη του που εκινδύνευε να πάει φυλακή για τα χρέη του. Για να διαπράξει τούτο το κακούργημα, τούτη την αντικοινωνική, αντιεπαγγελματική, και επικίνδυνα ύποπτη πράξη η οποία παρ' ολίγον να στοιχίσει τη ζωή αθώων πολιτών είναι ολοφάνερο πώς ο Εναγόμενος έναντι αργυρίων εξαγοράστηκε από τον εργοδότη και αντίδικο του πελάτη του. Περί τούτου υπάρχει εύλογος υποψία, ολοφάνερες αποδείξεις, και ο Ενάγων έπειτα από τα όσα επροηγήθηκαν, από τα όσα εσυνέβηκαν, από τα όσα έμαθε από το δικαστήριο και από τον ίδιο τον Εναγόμενο, αδυνατεί να δώσει άλλη ανθρώπινη λογική εξήγηση. Με τη δόλια όμως και ύποπτη πράξη του να παρακούσει του πελάτη του και του δικαστηρίου, να παραπλανήσει τον πελάτη του και το δικαστήριο, και να αποσύρει την υπόθεση του πελάτη του ως εξωδίκως διευθετηθείσα, ο Εναγόμενος δικηγόρος ο οποίος εκαταγγέλθηκε και εις το πειθαρχικό συμβούλιο, εστέρησε, και αφαίρεσε από τον πελάτη του Ενάγοντα τα αναφαίρετα ιερά, και απαραβίαστα ανθρώπινα του δικαιώματα τα οποία άνθρωπος από άνθρωπο δεν μπορεί να τα αφαιρέσει, για δίκη και δή για δίκαιη δίκη, και εις την υπόθεση του Ενάγοντα αποδόθηκε αδικία αντί δικαιοσύνη, γιατί την αίτηση του δεν την εδίκασε το δικαστήριο, αλλά ο εργοδότης και αντίδικος του. Με τη δόλια πράξη του ο Εναγόμενος να αποσύρει την αίτηση του πελάτη του για ευτελείς λόγους που δε συνάδουν με το δίκαιο και τις αρχές δικαίου με παρ' ολίγον καταστροφικότατες συνέπειες για τον ίδιο, για τον πελάτη του, και για αθώους πολίτες, ο Εναγόμενος αδίκησε τον Ενάγοντα σε βαθμό κακουργήματος και τον εζήμιωσε ανεπανόρθωτα. Υλικά, αλλά προ πάντων σωματικά, ηθικά και ψυχικά. Αφαίρεσε χρόνο από τη ζωή του. Τον αναστάτωσε και τον επροκάλεσε επικίνδυνα. Παρ' ολίγον να τον κάμει δολοφόνο και να τον στείλει φυλακή. Τον έκαμε να οδηγά αφηρημένα και να παραμιλά όπως ένας πελλός. Παρ' ολίγον να εμπλακεί σε τροχαία δυστυχήματα, και παρ' ολίγον να κτυπήσει με το αυτοκίνητο του και να θανατώσει αθώους πολίτες, και όλα τούτα για να γλιτώσει τον εργοδότη μερικές χιλιάδες λίρες, και να πάρει και ο ίδιος μερικές εκατοντάδες λίρες αφορολόγητες, όπως εύλογα ο Εναγόμενος υποψιάζεται. Για όλα όσα ο Ενάγων ανάφερε και για όλα όσα θα αναφέρει κατά τη δικάσιμο καταθέτη την αγωγή, και διεκδικεί από τον Εναγόμενο δικηγόρο Ζένιο Νικολάου νόμιμα, δίκαια και τίμια τις κάτωθι αποζημιώσεις για υλικές ζημιές και βλάβες, για ηθικές και σωματικές αποζημιώσεις, για ηθική ικανοποίηση και ψυχική γαλήνη, και τιμωρητικές αποζημιώσεις εναντίων του Εναγόμενου για να μη ξανατολμήση ούτε με τη σκέψη του αν έχει την ευκαιρία να παρακούσει πελάτη του, να παραπλανήσει πελάτη του, να παρακούσει του δικαστηρίου, να παραπλανήσει το δικαστήριο, και να αποσύρει υπόθεση του πελάτη του ως εξωδίκως διευθετηθείσα, με ολοφάνερο τον κίνδυνο να προκαλέσει ανεπανόρθωτες υλικές, σωματικές και ψυχικές ζημιές εις τον πελάτη του, και να τον κάμει δολοφόνο, και γενικά για να μάθει να τιμά, να υπολογίζει και να σέβεται τους πελάτες του που του δίνουν δουλειά για να ζει πλουσιοπάροχα, και να μη τους ξεπουλά με τη πρώτη ευκαιρία ως να ήσαν ζώα και όχι άνθρωποι.» Όπως προκύπτει από τα πιο πάνω, κεντρικός άξονας της όλης εκδοχής του ενάγοντα, ο οποίος αντεξετάσθηκε εκτενώς από την ευπαίδευτη συνήγορο του εναγόμενου, είναι ότι ο τελευταίος, δολίως και έναντι χρηματικού ανταλλάγματος, συνωμότησε και συμφώνησε με τον πρώην εργοδότη του ενάγοντα όπως διευθετήσει εις βάρος του τελευταίου και κατά τον καλύτερο δυνατό τρόπο για τον αντίδικο του, την Αίτηση 346/
2. Την εκδοχή του αυτή ο ενάγοντας τη στηρίζει στα εξής σημαντικά, κατ' εκείνον, στοιχεία: Α. Στο ότι με την Αίτηση 346/05, ο πρώην εργοδότης του ενδέχετο να καταδικαστεί σε αρκετές χιλιάδες ευρώ ως αποζημιώσεις (πέραν των €20.000) και ότι αυτό το γνώριζε και ο εν λόγω εργοδότης αλλά και ο ίδιος ο εναγόμενος που ετοίμασε και καταχώρησε την Αίτηση. Β. Στο ότι κατά την ενημέρωση που του έδινε ο εναγόμενος από τον Φεβρουάριο 2007 και μέχρι και μετά την απόσυρση της υπόθεσης, ο τελευταίος παρουσιάζετο ύποπτα μυστικοπαθής. Γ. Στο ότι ενώ ο εναγόμενος τον είχε ενημερώσει περί το Φεβρουάριο 2007 ότι καθ' υπόδειξη του Δικαστηρίου, ο πρώην εργοδότης του έπρεπε να του καταβάλει το ποσό των 1700ΛΚ πλέον έξοδα, εντούτοις ο εναγόμενος αδικαιολόγητα προχώρησε και διευθέτησε την Αίτηση με μόλις 900ΛΚ. Δ. Στο ότι ο εναγόμενος εσκεμμένα του ανέφερε στην επιστολή του ημερ. 11/05/07 και στο τηλεφώνημα του της ίδια μέρας, ότι η Αίτηση είχε οριστεί στις 25/06/07 για ακρόαση αντί για οδηγίες, ώστε να τον παραπλανήσει και να τον αποτρέψει από του να εμφανιστεί στο Δικαστήριο, αφού «.αν του έλεγε την αλήθεια πώς η υπόθεση του ορίστηκε για οδηγίες . ο Ενάγων θα επήγαινε στο δικαστήριο, θα εμάθαινε τι εσυνέβη και θα εματαίωνε το δόλιο έργο του να αποσύρει την αίτηση ως εξωδίκως διευθετηθείσα, και θα τον έκανε και ρεζίλι ενώπιον της δικαστού που επιλαμβάνετω της υπόθεσης του.» Ε. Στο ότι καμία ενημέρωση του έδωσε ο εναγόμενος ως προς το ποσό που προτάθηκε για διευθέτηση της υπόθεσης καθώς και στο ότι ο εναγόμενος αποδέχτηκε το εν λόγω ποσό, χωρίς τη συγκατάθεση ή τις οδηγίες του. Στ. Στο ότι ο εναγόμενος αποδέχτηκε να αποσύρει την υπόθεση χωρίς να λάβει μετρητά στο χέρι αλλά λαμβάνοντας μεταχρονολογημένη επιταγή. Ζ. Στο ότι χωρίς οποιαδήποτε προηγούμενη ενημέρωση και ένα μήνα πριν τις 25/06/07 που, σύμφωνα με την πληροφόρηση που έλαβε από τον εναγόμενο, η υπόθεση ήταν ορισμένη για ακρόαση με οδηγίες όπως παρουσιαστούν αμφότεροι οι διάδικοι, ο εναγόμενος έσπευσε με τον αντίδικο του να θέσουν την υπόθεση ενώπιον του Δικαστηρίου, ώστε να μπορέσουν να την αποσύρουν στην απουσία του ενάγοντα και αυτό ενώ η επιταγή που δόθηκε, δεν θα εξαργυρωνόταν πριν την προαναφερόμενη ημερομηνία. Η. Στο ότι μετά την απόσυρση της υπόθεσης, ο εναγόμενος δεν τον ενημέρωσε καθόλου για την εξέλιξη αυτή και όταν ο ενάγοντας προσήλθε στο Δικαστήριο την 25/6/07 «έτοιμος για τη μεγάλη μάχη», ο εναγόμενος προσπάθησε να τον αποφύγει προσποιούμενος πως δεν τον γνώριζε. Θ. Στο ότι όταν τελικά ο εναγόμενος αναγκάστηκε να τον πληροφορήσει για την απόσυρση της υπόθεσης, του είπε ψέματα για το ποσό της διευθέτησης, αναφέροντας του ότι είχε καταβληθεί το ποσό των 1400ΛΚ και όχι 1200ΛΚ. Προς περαιτέρω υποστήριξη της υπόθεσης του, ο ενάγοντας κάλεσε ως μάρτυρα τον XXXXX Νικολάου, Υπεύθυνο Εργασιακών Σχέσεων Λεμεσού και Προϊστάμενου του Επαρχιακού Γραφείου Λεμεσού (ΜΕ2). Η μαρτυρία του εν λόγω μάρτυρα περιορίστηκε στις συναντήσεις που είχε με τον ενάγοντα και τον πρώην εργοδότη του πριν το διορισμό του εναγόμενου και πριν την καταχώρηση της Αίτησης 346/05, στις συμβουλές και πληροφόρηση που έτυχε ο ενάγοντας κατά τις εν λόγω συναντήσεις αναφορικά με τα εργασιακά του δικαιώματα και τέλος στον τρόπο με τον οποίο το Τμήμα Εργασιακών Σχέσεων ερμηνεύει και εφαρμόζει την Εργασιακή νομοθεσία. Εξήγησε μεταξύ άλλων ο μάρτυρας, και αυτό γιατί αποτέλεσε σημείο αντιπαράθεσης των μερών, ότι η φύση της εργασίας του ενάγοντα δεν του έδινε δικαίωμα σε διεκδίκηση επιπρόσθετων πληρωμών για εργασία σε αργίες ή σε καταβολή άλλων επιδομάτων, εκτός αν αυτό είχε συμφωνηθεί με τον εργοδότη καθώς και ότι, εφόσον ο ενάγοντας είχε εργαστεί την προβλεπόμενη από το Νόμο περίοδο προειδοποίησης που θα έπρεπε να του έδινε ο πρώην εργοδότης του και έλαβε πληρωμή, δεν θα μπορούσε να διεκδικήσει εκ νέου στο Δικαστήριο Εργατικών Διαφορών, αποζημίωση για προειδοποίηση. Η όλη εμπλοκή του μάρτυρα στα γεγονότα που περιβάλλουν την υπόθεση, παρατίθεται με λεπτομέρεια και γραπτώς, σε επιστολή που αυτός απέστειλε στον ενάγοντα στις 19/11/07 (βλ. Τεκ. 1). Εκδοχή Εναγόμενου Στην αντίπερα όχθη, ο εναγόμενος, ο οποίος επίσης έτυχε εκτενούς αντεξέτασης από τον ενάγοντα, απορρίπτει όλους τους πιο πάνω ισχυρισμούς του ενάγοντα και ισχυρίζεται ότι ό,τι έπραξε, το έπραξε με τις ρητές οδηγίες και τη συγκατάθεση του τελευταίου, στον οποίο μάλιστα, ως είναι η θέση του εναγόμενου, τηλεφώνησε στις 11/05/07, προτού δηλώσει οτιδήποτε στο Δικαστήριο αναφορικά την πρόταση που του είχε υποβληθεί και προχώρησε μόνο όταν εξασφάλισε τη ρητή συγκατάθεση του τότε πελάτη του. Η μόνη ανησυχία που εξέφρασε ο ενάγοντας όταν πληροφορήθηκε για τη διευθέτηση των 1200ΛΚ ήταν, σύμφωνα με τον εναγόμενο, όπως προσέχει « .μην σε γελάσουν, να μας δώσει την επιταγή πρώτα . και μετά θα αποσύρεις την αγωγή», όπως άλλωστε έπραξε. Σύμφωνα με τον εναγόμενο, ο ενάγοντας, «.προφανώς λόγω της παραπλανημένης αντίληψης που (είχε) για τα δικαιώματα» του, θεωρεί ότι ξεγελάστηκε, ενώ η έκβαση της υπόθεσης κάθε τι άλλο παρά ζημιά του απέφερε. Είναι η θέση του εναγόμενου ότι με βάση τα δεδομένα που περιέβαλλαν την Αίτηση 346/05 και ειδικότερα το ότι ο ενάγοντας είχε ο ίδιος υποβάλει παραίτηση και είχε ήδη πληρωθεί την προειδοποίηση του, το μέγιστο που θα μπορούσε να του επιδικάσει το Δικαστήριο Εργατικών Διαφορών και αυτό χωρίς να παραγνωρίζεται το εύλογο ρίσκο να απορρίπτετο η υπόθεση, θα ήταν 862,20ΛΚ. Υπό αυτή την έννοια, ισχυρίστηκε ο εναγόμενος, οι 900ΛΚ που εξασφάλισε στα πλαίσια των διαπραγματεύσεων, συνιστούν ουσιαστικά «επιτυχία» της Αίτησης και ο ενάγοντας κανένα παράπονο έπρεπε να έχει. Αρνείται τέλος ο εναγόμενος ότι πληροφόρησε ποτέ τον ενάγοντα για υπόδειξη του Δικαστηρίου όπως καταβληθεί το ποσό των 1700ΛΚ και ισχυρίζεται ότι κάτι τέτοιο θα ήταν αδύνατο εφόσον τα ποσά που θα μπορούσαν να επιδικασθούν με την Αίτηση, δεν ανέρχονταν στο εν λόγω ποσό. Κρίνω σκόπιμο όπως παραθέσω αυτούσια την εκδοχή του εναγόμενου, για την οποία να σημειωθεί, μόνο ο ίδιος έδωσε μαρτυρία κατά την ακρόαση (ΜΥ1): «Ο κύριος XXXXX Ανδρέου είχε έρθει να με συναντήσει για να μου αναθέσει μια υπόθεση αναφορικά με μια εργατική διαφορά που είχε με τον εργοδότη του, την Cypcana, μια εταιρεία, η οποία παρείχε υπηρεσίες ασφάλειας. Όταν με συνάντησε μου είχε πει ότι απαιτούσε ο εργοδότης του να του μειώσει τις ώρες εργασίας, τις οποίες εργάζετουν που θα είχε σαν αντίκτυπο και τη μείωση του μισθού που έπαιρνε και ότι δεν αποδέχθηκε αυτήν τη μείωση των ωρών εργασίας. Τον είχα ρωτήσει κατά πόσο ο εργοδότης του είχε δώσει κάποια επιστολή είτε για τερματισμό απασχολήσεως, είτε οτιδήποτε άλλο και μου είχε πει ότι δεν είχε μια τέτοια επιστολή. Με βάση τα όσα είχα ενώπιον μου θεώρησα ότι η αγωγή θα έπρεπε να κινηθεί στο Δικαστήριο Εργατικών Διαφορών και ότι η βάση θα ήταν ο εξαναγκασμός σε παραίτηση λόγω παράβασης ουσιώδους όρου της σύμβασης εργοδότησης του εργοδοτουμένου. Για να επιβεβαιώσω και ποια ακριβώς η θέση του εργοδότη όσον αφορά τη λήξη της σχετικής εργοδότησης του Ενάγοντα ζήτησα από τον Ενάγοντα να μου φέρει και αντίγραφο της δήλωσης που είχε κάνει ο εργοδότης στις Κοινωνικές Ασφαλίσεις όταν αποτάθηκε ο Ενάγοντας για λήψη ανεργιακού επιδόματος. Μου το έχει παρουσιάσει είναι το Τεκμήριο 3, στο οποίο στην ερώτηση Δ του ερωτηματολογίου, στην οποία ρωτούσε τον εργοδότη οι Κοινωνικές Ασφαλίσεις αν απέλυσε τον Αιτητή ή εγκατέλειψε ο ίδιος θεληματικά την εργασία του η απάντηση του εργοδότη ήταν ότι (διαβάζει) ''είχαν μειωθεί....από την εταιρεία." Αυτό ήταν ξεκάθαρο πλέον ότι επρόκειτο για εξαναγκασμό σε παραίτηση. Καταχωρήσαμε, καταχώρησα την αίτηση στο Δικαστήριο Εργατικών Διαφορών και ακολούθησε την πορεία της. Σε κάποιο χρονικό διάστημα μετά την ολοκλήρωση των δικογράφων και αφού είχαμε παρουσιαστεί στο Δικαστήριο για οδηγίες τέθηκε και το θέμα της εξώδικης διευθέτησης της υπόθεσης. Έγιναν διάφορες προτάσεις, στις οποίες δεν είχαμε καταλήξει. Στο τέλος είχε μετά από αρκετές συζητήσεις που είχαμε κάνει με τους δικηγόρους της εταιρείας είχε υποβληθεί μια πρόταση για να πάρει ο Ενάγοντας το ποσό των 900 λιρών και να μου πλερωθούν ως δικηγορικά έξοδα 300 λίρες. Συνολικά 1200 λίρες. Θεώρησα ότι ήταν μια όχι μόνο καλή πρόταση, αλλά μια πρόταση που ουσιαστικά ήταν απόφαση ως η απαίτηση μας γιατί στην καλύτερη των περιπτώσεων αν το Δικαστήριο δέχετουν ότι ο Αιτητής, ο Αιτητής στην αίτηση εργατικών διαφορών ο Ενάγων στην παρούσα υπόθεση, αν ο Αιτητής πετύχαινε την αξίωση του για αποζημιώσεις για εξαναγκασμό σε παραίτηση θα έπαιρνε ένα ποσό, το οποίο δεν θα υπερέβαινε τις 900 λίρες. Όπως το είχα υπολογίσει περίπου πρέπει να ήταν πάνω στις 850 λίρες. Από την άλλη πλευρά υπήρχε και ο μεγάλος κίνδυνος το μεγάλο ρίσκο αν προχωρούσαμε σε ακρόαση της υπόθεσης και δεδομένου ότι στην περίπτωση εξαναγκασμού σε παραίτηση το βάρος απόδειξης το φέρει ο Αιτητής να απορριφθεί η υπόθεση από το Δικαστήριο και στο τέλος όχι μόνο να μην πάρει οποιοδήποτε ποσό, αλλά να πλερώσει και όλα τα δικηγορικά έξοδα. Όταν έγινε αυτή η πρόταση και έγινε ολοκληρωμένα στις.... 11/5/2007 και είχε ολοκληρωθεί πλέον και επικυρωθεί ουσιαστικά η πρόταση από πλευράς του εργοδότη είχα τηλεφωνήσει στον Ενάγοντα και του ανέφερα την πρόταση αναφέροντας ότι είναι καλή πρόταση και ζήτησα κατά πόσο συμφωνούσε να δηλώσουμε την υπόθεση στο Δικαστήριο όπως είχε η πρόταση. Μου ανέφερε ότι συμφωνούσε αλλά μου είχε πει ότι να μην έχω εμπιστοσύνη στον εργοδότη του και ότι θα έπρεπε να μας πληρώσει πρώτα και μετά να αποσυρθεί από το Δικαστήριο η υπόθεση. Αυτό είχα πράξει, είπα στο Δικαστήριο ότι υπήρχε αυτή η πρόταση και ότι αναμέναμε από τον εργοδότη να μας πληρώσει για να αποσυρθεί από το Δικαστήριο η υπόθεση. Το Δικαστήριο επειδή είχαμε πάει αρκετές φορές και είχαμε συζητήσεις, διάφορες προτάσεις είχε πει ότι μας είπε ότι θα την έβαζε για ακρόαση την υπόθεση, θα την όριζε για ακρόαση, αλλά αν εν τω μεταξύ καταλήγαμε στην πρόταση θα ζητούσαμε από το Δικαστήριο να παρουσιαστεί ο φάκελος ενώπιον του για να δηλωθεί η υπόθεση και να μην αναμέναμε την ημερομηνία, την οποία μας την όρισε για ακρόαση. Πράγματι σε λίγες μέρες ο δικηγόρος του εργοδότη μου είχε φέρει μια επιταγή για 1200 λίρες, η οποία ήταν μεταχρονολογημένη, αλλά αυτό το πράγμα δεν μας εμπόδιζε να δηλώσουμε πλέον την υπόθεση καθότι είχαμε την ασφάλεια πλέον της επιταγής. Όντως ζητήσαμε από το Δικαστήριο να παρουσιαστεί ο φάκελος ενώπιον του και είχε παρουσιαστεί στις 25 Μαΐου Τεκμήριο 7 είναι το πρακτικό του Δικαστηρίου, στο οποίο αναφέρει ότι είχαμε ζητήσει την άδεια του Δικαστηρίου να επιληφθεί της υπόθεσης στις 25 Μαΐου αντί στις 25/6 και μας είχε δώσει την άδεια και εκείνη την ημερομηνία αποσύραμε την υπόθεση. Ανέμενα να έρθει η μέρα που θα εξαργυρώνετουν η επιταγή για να αποστείλω τα χρήματα στον Ενάγοντα. Στις 25/6 που ήταν ορισμένη η υπόθεση που είχε εν τω μεταξύ ακυρωθεί αυτή η ημερομηνία, αλλά ήταν η ημερομηνία που είχε οριστεί σε περίπτωση που δεν θα καταλήγαμε σε συμβιβασμό να παρουσιαστούμε στο Δικαστήριο είδα τον Ενάγοντα στο Δικαστήριο, ο οποίος με ρώτησε με την υπόθεση του τι γίνεται. Η απάντηση μου ήταν ότι την έχουμε κλείσει την υπόθεση όπως είχαμε συμφωνήσει και επομένως η σημερινή ημερομηνία που είναι ορισμένη η υπόθεση σου δεν ισχύει. Δεν μου είπε απολύτως τίποτε. Γύρισε και έφυγε. Δεν είχα αντιληφθεί οτιδήποτε όσον αφορά αν ήταν δυσαρεστημένος από την εξέλιξη της υπόθεσης, μάλιστα εγώ θεωρούσα ότι ήταν ικανοποιημένος. Μετά από λίγες μέρες μου ανέφερε η γραμματέας μου ότι ο Ενάγοντας ήταν, με ζητούσε επίμονα στο τηλέφωνο και ότι της είχε πει ότι ήταν δυσαρεστημένος για την εξέλιξη της υπόθεσης και ότι με ζητούσε για να με επιπλήξει για τον τρόπο που χειρίστηκα την υπόθεση. Σε κάποια στιγμή με πήρε στο κινητό τηλέφωνο ο Ενάγοντας και πριν προλάβω καν να του πω οτιδήποτε είχε αρχίσει ένα υβρεολόγιο με ακατονόμαστες λέξεις και με είχε απειλήσει ότι αν πατήσω ξανά στη Λεμεσό θα μου κόψει τα πόδια μου. Πραγματικά δεν κατάλαβα, δηλαδή είχα πάθει σοκ γιατί δεν μπορούσα να πιστέψω από τι ωθείτο ο Ενάγοντας για να κάνει αυτήν την πράξη και πραγματικά ενώ πίστευα ότι θα μου έλεγε ένα μεγάλο ευχαριστώ για τον τρόπο που χειρίστηκα την υπόθεση του ξαφνικά γύρισε εναντίον μου και καταφέρετουν μ' αυτόν τον τρόπο λες και τον είχα καταδικάσει σε φυλάκιση ή ξέρω εγώ του είχα προκαλέσει τέτοια ζημιά που θα ήταν δικαιολογημένος να έχει αυτήν τη στάση. Προσπάθησα και ήθελα να επικοινωνήσω μαζί του λογικά, ήρεμα για να του εξηγήσω ότι ''ξέρεις, αν έχεις παράπονο έλα στο γραφείο μου σαν άνθρωπος να κουβεντιάσουμε, να δούμε πού είναι το πρόβλημα, πού διαφωνείς και να δούμε τι μέτρα μπορούμε να πάρουμε, αν δεν δέχεσαι τον συμβιβασμό που ήδη αποδέχτηκες, αν μετάνιωσες, αν έγινε λάθος, αν έγινε παρεξήγηση αν δεν κατάλαβα εγώ καλά τι μου είπες όταν γίνετο ο συμβιβασμός, έλα να συζητήσουμε στο γραφείο μου να βρούμε μια λύση." Στην προσπάθεια μου να επικοινωνήσω μαζί του ή μάλλον την πρόθεση μου να επικοινωνήσω μαζί του όταν πήγα στο Δικαστήριο Εργατικών Διαφορών μπορεί να ήταν η επόμενη ημέρα που μου έκανε τηλέφωνο ή τις αμέσως επόμενες δεν θυμάμαι ακριβώς πόσες μέρες είχαν μεσολαβήσει με φώναξε η Πρόεδρος του Δικαστηρίου Εργατικών Διαφορών, πρώτα ήταν η κυρία Ζαμπακίδου, και μου είπε ότι είχε λάβει επιστολή από τον Ενάγοντα, η οποία μου είπε ότι ήταν ένα σκέτο υβρεολόγιο λέει μου ''και τι δεν σου λέει πάνω στην επιστολή'' και ρωτούσε να μάθει από εμένα τι είχε συμβεί. Μετά από αυτήν την εξέλιξη είχα αντιληφθεί πλέον ότι δεν είχα να κάνω με έναν άνθρωπο, ο οποίος θα μπορούσα να συνεννοηθώ και οποιανδήποτε προσπάθεια και να έκανα για να λυθεί το όλο ζήτημα θα ήταν μάταιη. Έτσι αποφάσισα μη έχοντας πια άλλη επιλογή να του στείλω το Τεκμήριο 6 την επιστολή στις 4 Ιουλίου του 2007 εσωκλείοντας και την επιταγή, την οποία είχα ήδη εξαργυρώσει και να του εξηγήσω μπας και αντιληφθεί στο τέλος τι έγινε. Είχα στείλει την επιστολή, δεν είχα φυσικά πάρει οποιανδήποτε απάντηση στην επιστολή αυτήν. Την επιταγή την πήρε, την εξαργύρωσε και μετά από λίγες μέρες είχα λάβει επιστολή από τον Γενικό Εισαγγελέα, στην οποία μου ανέφερε ότι είχε υποβάλει παράπονο στον Δικηγορικό Σύλλογο ο Ενάγοντας και ότι διερευνούσαν θέμα κατά πόσο θα προχωρούσαν σε πειθαρχική διαδικασία εναντίον μου. Μετά από λίγο καιρό μου απάντησε ο Γενικός Εισαγγελέας από το γραφείο του ότι είχαν διερευνήσει το παράπονο του Ενάγοντα και ότι δεν υπήρχε θέμα για να αρχίσουν οποιανδήποτε πειθαρχική διαδικασία εναντίον μου». Πρόσθετα της μαρτυρίας των πιο πάνω μαρτύρων, κατά την ακροαματική διαδικασία κατατέθηκαν δεκατρία