Διαχειριστική Επιτροπή του Συμπλέγματος Πολυκατοικιών ΚΑΝΙΚΑ ΕΝΑΕΡΙΟΣ (KANIKA ENAERIOS COMPLEX) ν. Ιωάννου, Αρ. Αγωγής: 3904/2012, 29/6/2018

(4)μέρες πριν την καταχώρηση της αγωγής, η εναγόμενη προέβη σε πλήρη εξόφληση των οφειλών της σε σχέση με το διαμέρισμα με αρ. 5XXXXX ενώ σε σχέση με το άλλο διαμέρισμα της, το 7XXXXX, αφού παρουσίασε διάφορες αποδείξεις πληρωμών και προηγούμενες καταστάσεις οι οποίες ελέγχθηκαν και αντιπαραβλήθηκαν με τα αντίστοιχα αρχεία που διατηρούν οι ενάγοντες, το αξιούμενο πλέον ποσό μειώθηκε στις €3287,54 και αφορά μόνο στο διαμέρισμα 7XXXXX (βλ. σχ. παρ.14 Εγγράφου Α, Τεκ.19 και Κατάσταση Α1 Εγγράφου Β). Το ότι τα προαναφερόμενα διαμερίσματα ανήκουν στην εναγόμενη, η τελευταία, η οποία να σημειωθεί ότι αν και αρχικά εκπροσωπείτο από δικηγόρο εντούτοις στη συνέχεια χειρίστηκε μόνη της την υπόθεση της, περιλαμβανομένης και της ακροαματικής διαδικασίας, δεν το αμφισβητεί. Για το εν λόγω γεγονός συνεπώς, προβαίνω σε ανάλογο εύρημα. Σύμφωνα με την υπεράσπιση που οι τότε δικηγόροι της εναγόμενης καταχώρησαν, η τελευταία αγνοεί την ύπαρξη και ιδιότητα της ενάγουσας, δέχεται μεν ότι φέρει ευθύνη να συνεισφέρει στις κοινόχρηστες δαπάνες, αρνείται όμως ότι η ενάγουσα προέβη σε οποιαδήποτε έξοδα και/ή κοινόχρηστες δαπάνες για τις οποίες αυτή θα πρέπει να καταβάλει οποιοδήποτε ποσό ως ιδιοκτήτρια και ισχυρίζεται ότι ουδέν ποσό οφείλει εφόσον «.οι ενάγοντες δεν προβαίνουν σε σωστή και χρηστή διαχείριση των εξόδων, δαπανών, υποχρεώσεων και/ή άλλως πως του συγκροτήματος. Δεν διατηρούν σωστούς και λεπτομερείς λογαριασμούς, μεροληπτούν σε εις βάρος της εναγόμενης καθόσον δεν χρεώνουν και/ή καταμερίζουν σε συγκεκριμένα υποστατικά του συγκροτήματος κατά την ίδια αναλογία και κατά τον ίδιο τρόπο και/ή εν πάση περιπτώσει κατά τον ενδεδειγμένο τρόπο τα κοινόχρηστα και/ή δαπάνες και/ή πληρωμές που αναλογούν στα εν λόγω υποστατικά.» Κατά την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας, η εναγόμενη δήλωσε ότι προτίθεται να προωθήσει όλους τους δικογραφημένους ισχυρισμούς της και ότι αμφισβητεί και την υπόσταση της ενάγουσας αλλά και ότι οφείλει οποιοδήποτε ποσό σε σχέση με την επίδικη περίοδο. Πρόσθεσε η εναγόμενη ότι για την επίδικη περίοδο είχε ήδη εκδοθεί απόφαση εναντίον της στο παρελθόν, ήτοι στις 12/11/07, στα πλαίσια της αγωγής 4424/07 του Ε.Δ Λ/σου και ότι το εν λόγω εξ' αποφάσεως χρέος της, το έχει έκτοτε εξοφλήσει με την καταβολή μηνιαίων δόσεων ως οι πρόνοιες σχετικού διατάγματος που εκδόθηκε στα πλαίσια της εν λόγω αγωγής στις 18/05/10 (βλ. Τεκ. 5, 6 και 17). Προς απόδειξη της υπόθεσης της, η ενάγουσα κάλεσε ένα μόνο μάρτυρα, τον πρόεδρο της XXXXX Κουτρουκκίδη (ΜΕ1), ο οποίος έκαμε αναφορά στις ετήσιες Γενικές Συνελεύσεις των κυρίων του συγκροτήματος οι οποίες έλαβαν χώρα από τις 30/09/11 - 22/6/15 και οι οποίες αφορούσαν τα τεκταινόμενα κατά έτη 2009-2014 (βλ. Τεκ. 1-3). Σύμφωνα με το μάρτυρα, κατά τις εν λόγω Γ.Σ, στην πλειοψηφία των οποίων παρούσα ήταν και η εναγόμενη, γίνονταν εκλογές και εκλέγονταν τα μέλη της εκάστοτε διαχειριστικής επιτροπής, περιλαμβανομένου και του ιδίου ως Πρόεδρου. Ήταν η θέση του μάρτυρα ότι, η αγωγή 4424/07 αφορούσε στις ανάλογες οφειλές της εναγόμενης για την περίοδο μέχρι και την 31/03/07 ήτοι την περίοδο που τελείωνε αμέσως πριν την περίοδο στην οποία αφορά η παρούσα αγωγή (31/3/07 - 30/06/12) και ότι καμία σχέση έχει η αγωγή 4424/07 με τα ποσά που αξιώνονται με την παρούσα. Υποστήριξε περαιτέρω ο μάρτυρας ότι η απόφαση που εκδόθηκε στην 4424/07 αφορούσε το συνολικό ποσό των 3250,15 ΛΚ (€5.553,21) πλέον έξοδα και τόκους και ότι το εν λόγω ποσό η εναγόμενη διατάχθηκε στις 18/05/10, κατόπιν αίτησης της ενάγουσας, όπως το καταβάλει με μηνιαίες δόσεις ύψους €100, από 18/05/10 μέχρι εξόφλησης. Παρουσιάστηκε στο μάρτυρα κατά την αντεξέταση του και αυτός δεν την αμφισβήτησε, γραπτή βεβαίωση της ενάγουσας ημερ. 11/05/10, σύμφωνα με την οποία η τότε διαχειριστική επιτροπή, συμφώνησε με την εναγόμενη όπως η τελευταία καταβάλλει το ποσό των €100 μηνιαίως έναντι του εξ' αποφάσεως χρέους της και ότι με την εξόφληση της εν λόγω εξ' αποφάσεως οφειλής για οποιοδήποτε εκ των δύο διαμερισμάτων της, το ΜΕΜΟ που είχε εγγραφεί επί της περιουσίας της θα ήρετο (βλ. Τεκ. 20). Δεν αμφισβήτησε επίσης ο μάρτυρας βεβαίωση που του υπεδείχθη από την εναγόμενη ημερ. 02/11/12, σύμφωνα με την οποία, η τότε διαχειριστική επιτροπή και πάλι, βεβαίωσε τη συμφωνία της με την ενάγουσα για την καταβολή του ποσού των €100 μηνιαίως έναντι της απόφασης στην 4424/07 καθώς και ότι κατά την ημερομηνία της εν λόγω βεβαίωσης, το εξ' αποφάσεως χρέος σε σχέση με το διαμέρισμα 5XXXXX είχε εξοφληθεί και ότι «.η εξακολουθούμενη και συνεχόμενη πληρωμή €50 μηνιαία κατά την οποία γίνεται από την Κ. XXXXX Ιωάννου είναι μόνο για το Διαμέρισμα 7XXXXX GLAFKOS HOUSE Kanika Enaerios Complex Λεμεσός μέχρι την εξόφληση του οφειλόμενου ποσού της Απόφασης του Διατάγματος του Δικαστηρίου» (βλ. Τεκ. 19). Ήταν η θέση του μάρτυρα ότι οι εν λόγω βεβαιώσεις αποδεικνύουν ξεκάθαρα τη θέση του ότι η 4424/07 δεν αφορούσε ούτε στην επίδικη με την παρούσα αγωγή περίοδο, αλλά ούτε και στα εδώ αξιούμενα ποσά, τα οποία, σύμφωνα πάντα με το μάρτυρα, αφορούν στο μερίδιο που αναλογούσε στην εναγόμενη σύμφωνα με το συνολικό εμβαδόν των μονάδων της, ήτοι 115τ.μ. για το κάθε διαμέρισμα, για την περίοδο 31/03/07 - 30/06/

1. Ήταν περαιτέρω η θέση του μάρτυρα ότι όλες σχεδόν οι πληρωμές στις οποίες προέβη η εναγόμενη μετά την έκδοση της απόφασης στην 4424/07 και του σχετικού διατάγματος 18/05/10 και μέχρι και σήμερα, οι οποίες ήταν για ποσό €100 και €50, ως οι πρόνοιες του διατάγματος 18/05/10 και της βεβαίωσης ημερ. 02/11/12 δηλαδή, πιστώθηκαν έναντι του εξ' αποφάσεως χρέους της εναγόμενης με αποτέλεσμα οι επίδικες οφειλές της να παραμένουν απλήρωτες. Προς επίρρωση του εν λόγω ισχυρισμού του, ο μάρτυρας παρουσίασε ενδεικτικά απόδειξη τραπεζικού εμβάσματος της εναγόμενης προς την ενάγουσα ημερ. 06/02/17, για το ποσό των €50, σύμφωνα με την οποία, η ίδια η εναγόμενη κατέγραψε ως λόγο για την πληρωμή, την αγωγή 4424/07 - «STLNT AGOGO 4424/07» (βλ. Τεκ. 7). Παρόμοια πληρωμή έναντι του εξ' αποφάσεως χρέους της εναγόμενης, δέχτηκε ο μάρτυρας κατά την αντεξέταση του ότι έγινε από την τελευταία και στις 24/02/12 όπου με γραπτή της επιστολή προς την ενάγουσα, η εναγόμενη ζήτησε όπως το ποσό των €100 που κατέβαλλε τότε, διαμοιραστεί ανά €50 στα δύο διαμερίσματα της (βλ. Τεκ. 23). Ανέφερε τέλος ο μάρτυρας ότι πριν την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας, συναντήθηκε με την εναγόμενη στα γραφεία του, όπου η τελευταία του παρουσίασε αριθμό αποδείξεων και καταστάσεων που είχε στην κατοχή της και τις οποίες αφού αντιπαρέβαλε με τα δικά του στοιχεία, ετοίμασε σχετική αναλυτική κατάσταση χρεώσεων και πληρωμών σε σχέση με το διαμέρισμα 7XXXXX, για την περίοδο 31/03/07 - 31/12/17 (βλ. Τεκ. 8). Στην εν λόγω κατάσταση, ανέφερε ο μάρτυρας, παρουσιάζονται όλες οι χρεώσεις αναφορικά με τις κοινόχρηστες δαπάνες που αναλογούν στο διαμέρισμα 7XXXXX για την περίοδο στην οποία αφορά η κατάσταση, καθώς και μία χρέωση ύψους €255 που αφορά στα έξοδα που κατέβαλε η ενάγουσα για την εγγραφή ΜΕΜΟ επί της περιουσίας της εναγόμενης σε σχέση με την απόφαση 4424/
2. Στην κατάσταση καταγράφονται επίσης, ανέφερε ο μάρτυρας, όλες οι πληρωμές που έκανε η εναγόμενη κατά τη σχετική περίοδο σε σχέση με το εν λόγω διαμέρισμα, συνολικού ύψους €2.378,50, οι οποίες επιβεβαιώθηκαν από τα αρχεία της ενάγουσας και τις αποδείξεις και καταστάσεις που προσκόμισε η εναγόμενη και οι οποίες πιστώθηκαν έναντι του εξ' αποφάσεως χρέους της τελευταίας (βλ. σχ. Τεκ. 9 - 12 και 15 - αποδείξεις και καταστάσεις που κατέθεσε η εναγόμενη είτε κατά την αντεξέταση του ΜΕ1 είτε κατά τη μαρτυρία της). Σύμφωνα με την εν λόγω κατάσταση, ισχυρίστηκε ο μάρτυρας, η επίδικη οφειλή της εναγόμενης σε σχέση με το διαμέρισμα 730 για την περίοδο 31/03/07 - 30/06/12, ανέρχεται στο ποσό των €3287,54 (βλ. επίσης Έγγραφο Β). Η εν λόγω κατάληξη του μάρτυρα έτυχε έντονης αμφισβήτησης από την εναγόμενη κατά την αντεξέταση του όταν και του ζητήθηκε όπως προσκομίσει αναλυτικές καταστάσεις που να δείχνουν ξεκάθαρα τις συγκεκριμένες δαπάνες από τις οποίες προέκυψαν οι εν λόγω χρεώσεις. Ανταποκρινόμενος στο αίτημα αυτό της εναγόμενης, ο μάρτυρας κατάθεσε τις ετήσιες οικονομικές καταστάσεις που ετοίμασαν οι ανεξάρτητοι λογιστές ελεγκτές της ενάγουσας για τα έτη 2009 - 2014 και στις οποίες, σύμφωνα με το μάρτυρα, καταγράφονται και αναλύονται ξεκάθαρα οι διάφορες δαπάνες και έξοδα που χρειάστηκε να γίνουν καθ' όλα τα εν λόγω έτη ως αυτές εντοπίστηκαν από τους λογιστές «.στα λογιστικά βιβλία, στις αποδείξεις και δικαιολογητικά.» της ενάγουσας (βλ. Τεκ. 14). Ισχυρίστηκε περαιτέρω ο μάρτυρας ότι οι εν λόγω αποδείξεις και δικαιολογητικά, συνιστούν ένα τεράστιο όγκο εγγράφων, ο οποίος βρίσκεται στα γραφεία της ενάγουσας και ότι ήταν και είναι πάντοτε στη διάθεση των κυρίων της οικοδομής, περιλαμβανομένης και της εναγόμενης, να τον επιθεωρήσουν και να ζητήσουν οποιεσδήποτε συγκεκριμένες διευκρινήσεις επιθυμούν. Αντεξετάστηκε τέλος ο μάρτυρας και σε σχέση με την κατ' ισχυρισμό δαπάνη που έγινε για αντικατάσταση του ανελκυστήρα, δαπάνη για την οποία η εναγόμενη χρεώθηκε με το ποσό των €
3. Υπεδείχθη στο μάρτυρα το τιμολόγιο της εταιρείας HILIFT SERVICES LTD που ανέλαβε την εν λόγω αντικατάσταση και το οποίο αφορούσε στο ποσό των €23.000 καθώς και ειδοποίηση της ενάγουσας προς την εναγόμενη ημερ. 23/02/10, σύμφωνα με την οποία η πρώτη ενημέρωνε την τελευταία ότι το μερίδιο του διαμερίσματος 7XXXXX σε σχέση με την εν λόγω δαπάνη, ανέρχετο στο ποσό των €
4. Υπεβλήθη στο μάρτυρα ότι η χρέωση που θα έπρεπε να γίνει για το διαμέρισμα 7XXXXX ήταν €400 και όχι €444, θέση την οποία ο μάρτυρας απέρριψε, αναφέροντας ότι η εν λόγω ειδοποίηση αφορούσε σε πρόβλεψη κόστους και όχι στο ποσό που τελικά καταβλήθηκε και που κατ' αναλογία εμβαδού, χρεώθηκε στους ιδιοκτήτες των μονάδων. Η αντεξέταση του μάρτυρα επεκτάθηκε και σε σωρεία άλλων θεμάτων όπως είναι τα διάφορα προβλήματα που αντιμετωπίζουν ως ένοικοι της πολυκατοικίας, η άσχημη κατάσταση στην οποία βρίσκεται σήμερα η οικοδομή και η συμπεριφορά των μελών της ενάγουσας και του μάρτυρα ειδικότερα απέναντι στους ιδιοκτήτες των διαμερισμάτων. Δεν κρίνω σκόπιμο να παραθέσω αυτή τη πτυχή της μαρτυρίας εφόσον εκφεύγει, θεωρώ, των επιδίκων θεμάτων της υπόθεσης (βλ. Οδυσσέα ν. Αστυνοµίας

(1999)2 ΑΑΔ 490 και Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας ν. Βοηθού Γενικού Εισαγγελέως της Δημοκρατίας, Αίτηση αρ. 1/2015, 24/9/2015, σελ. 27, 28). Από πλευράς εναγόμενης κατέθεσε η ίδια ως ΜΥ3 καθώς και τρεις άλλοι μάρτυρες, ήτοι οι XXXXX Ιωάννου (ΜΥ1), XXXXX Πρωτοπαπά (ΜΥ2) και XXXXX Μιχαηλίδης (ΜΥ4). Οι ΜΥ1, ΜΥ2 και ΜΥ4 κλήθηκαν ουσιαστικά να καταθέσουν αναφορικά με τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν ως ένοικοι της επίμαχης πολυκατοικίας καθώς και για τις προσωπικές εμπειρίες και βιώματα τους. Η μαρτυρία τους αφορούσε περισσότερο στις γενικότερες διαφορές και παράπονα που οι ίδιοι έχουν εναντίον της διαχειριστικής επιτροπής και του ΜΕ1 παρά στην επίδικη διαφορά με την εναγόμενη, λεπτομέρειες για την οποία, εκτός των όσων η ίδια η εναγόμενη τους είπε, δεν γνωρίζουν. Οι ΜΥ1 και ΜΥ2 δε, ανέφεραν ότι και αυτοί αντιμετώπισαν ή αντιμετωπίζουν παρόμοιες με την παρούσα αγωγές, αναφορικά με τη δική τους ευθύνη να συνεισφέρουν στις κοινόχρηστες δαπάνες και ότι ένα από τα κυριότερα παράπονα τους είναι ότι δεν γίνεται σωστή πληροφόρηση αναφορικά με τις εν λόγω δαπάνες, ούτε υπάρχει διαφάνεια από πλευράς ενάγουσας. Δέχτηκαν ότι στην πολυκατοικία αναρτάται κατά περιόδους μια γενική κατάσταση των κοινοχρήστων δαπανών πλην όμως αυτή δεν τους ικανοποιεί, εφόσον δεν αναλύονται τα συγκεκριμένα έξοδα και δαπάνες. Δέχτηκαν επίσης ότι τις πλείστες φορές, η εν λόγω κατάσταση που αναρτιέται, είτε αφαιρείται είτε καταστρέφεται από άλλους ενοίκους. Ανέφεραν τέλος οι μάρτυρες ότι ενόψει των προβλημάτων που υπάρχουν και της απαράδεκτα αρνητικής κατ' εκείνους στάσης που τηρεί η ενάγουσα, αρνούνται πλέον να καταβάλλουν οποιαδήποτε κοινόχρηστα. Σε παρόμοιες γραμμές κινήθηκε και η μαρτυρία της εναγόμενης, η οποία όμως έκαμε ειδική αναφορά στο ότι θεωρεί ότι χρεώνεται με κοινόχρηστες δαπάνες για μεγαλύτερο εμβαδόν διαμερισμάτων απ' ότι έπρεπε, στο ότι η παρούσα αγωγή αφορά στα ίδια θέματα και ποσά με την αγωγή 4424/07 την οποία και έχει εξοφλήσει συμμορφούμενη πλήρως με το διάταγμα της 18/05/10 και τέλος στο ότι η ενάγουσα εσκεμμένα παραλείπει να της παρουσιάσει αναλυτικές καταστάσεις των κοινόχρηστων δαπανών και εξόδων, ώστε να της αποδείξει γιατί θεωρεί ότι οφείλει το αξιούμενο ποσό. Με την ολοκλήρωση της υπόθεσης της εναγόμενης αμφότερα τα μέρη προέβηκαν σε γραπτές τελικές αγορεύσεις το περιεχόμενο των οποίων δεν κρίνω σκόπιμο να επαναλάβω. Ειδική αναφορά σε αυτό κάμνω πιο κάτω όπου κρίνεται αναγκαίο. Αναφέρω απλά ότι αμφότεροι υιοθέτησαν και επανέλαβαν τις θέσεις που προωθήθηκαν κατά την ακρόαση, ο μεν κ. Αποστολίδης ότι η ενάγουσα απέδειξε πλήρως την αξίωση της, η δε εναγόμενη ότι καμία κατ' ισχυρισμό οφειλή της δεν κατάφερε η ενάγουσα να αποδείξει. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ Εξέτασα με προσοχή τα όσα τέθηκαν ενώπιον μου, παρακολουθώντας παράλληλα τους μάρτυρες ενώ κατέθεταν, έχοντας κατά νου τις νομολογιακές αρχές που διέπουν την αξιολόγηση της μαρτυρίας ως επίσης και την δυνατότητα του Δικαστηρίου να αποδεχτεί ή να απορρίψει είτε όλη είτε μέρος της προσκομισθείσας μαρτυρίας (βλέπε Παύλου v. Αστυνομίας

(1998)2 Α.Α.Δ. 68, Σάββα v. Αστυνομίας

(1998)2 Α.Α.Δ. 391, Kades v. Nicolaou & Another

(1986)1 C.L.R. 212, Agapiou v. Panayiotou

(1988)1 C.L.R. 257 και Theomaria Estates Ltd v. Samuel Mason κ.α.

(2005)1 Α.Α.Δ. 256). Όπως ήδη ανέφερα, η μαρτυρία των ΜΥ1, ΜΥ2 και ΜΥ4 περιορίστηκε γύρω από τα προβλήματα που ίδιοι ισχυρίζονται ότι αντιμετωπίζουν ως ένοικοι της επίμαχης οικοδομής και για τα οποία προβλήματα μέμφονται την ενάγουσα. Σε κανένα σημείο της μαρτυρίας τους όμως οι εν λόγω μάρτυρες δεν είχαν κάτι να αναφέρουν για το επίδικο θέμα της παρούσας αγωγής, ήτοι αν η εναγόμενη οφείλει ή όχι τα αξιούμενα ποσά. Ακόμη και ο ΜΥ4 που φάνηκε να γνωρίζει κάτι περισσότερο για την επίδικη διαφορά και εκείνος δήλωσε άγνοια για τις συγκεκριμένες οφειλές της εναγόμενης αναφέροντας απλά ότι το μόνο που γνωρίζει είναι ότι η εναγόμενη πλήρωνε κάποιο ποσό μηνιαίως, κάτι που άλλωστε δεν αμφισβητείται. Η μαρτυρία των εν λόγω μαρτύρων επομένως, και αυτό χωρίς να παραγνωρίζω ότι οι ΜΥ1 και ΜΥ2 αντιμετωπίζουν και εκείνοι παρόμοιες υποθέσεις, κρίνεται δευτερεύουσας αν όχι μηδαμινής σημασίας. Στρέφομαι τώρα στα επίδικα θέματα όπως αυτά έχουν διαμορφωθεί από τα δικόγραφα και κατά την ακροαματική διαδικασία. Κρίνω σκόπιμο όπως ξεκινήσω πρώτα με την εκδοχή της εναγόμενης χωρίς βέβαια να αγνοώ ότι το σχετικό αποδεικτικό βάρος που ο κάθε διάδικος φέρει σε σχέση με τους ισχυρισμούς του. Παρατηρώ τα εξής. Κατά πρώτο, αναφορικά με τη θέση της εναγόμενης ότι αμφισβητεί την υπόσταση της ενάγουσας, θα περιοριστώ απλά να αναφέρω ότι η παράλειψη της πρώτης να εγείρει το ζήτημα εγκαίρως και δεόντως και η επιλογή της να το αφήσει να πλανάται ως παρεμφερή ισχυρισμό κατά την ακροαματική διαδικασία, σφραγίζει και την τύχη της θέσης αυτής. Όπως χαρακτηριστικά λέχθηκε στην υπόθεση ΡΕΑΣ ΑΝΔΡΟΝΙΚΟΥ κ.α. ν. ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΤΟΥ ΣΧΕΔΙΟΥ ΤΑΜΕΙΟΥ ΣΥΝΤΑΞΕΩΝ ΚΑΙ ΧΟΡΗΓΗΜΑΤΩΝ ΣΕ ΥΠΑΛΛΗΛΟΥΣ ΤΗΣ ΑΡΧΗΣ ΗΛΕΚΤΡΙΣΜΟΥ ΚΥΠΡΟΥ ΚΑΙ ΕΞΑΡΤΩΜΕΝΟΥΣ ΤΟΥΣ, ECLI:CY:AD:2016:D117, Πολιτική Έφεση Αρ. 168/2010, 24/2/2016, «.όπως στην περίπτωση που αμφισβητείται η εξουσιοδότηση του δικηγόρου του ενάγοντα έτσι και εν προκειμένω, εναπόκειται στον εναγόμενο να εγείρει το ζήτημα εγκαίρως και δεόντως. Αν δεν λάβει μέτρα ή αν ενεργήσει με αδικαιολόγητη καθυστέρηση με αποτέλεσμα ν΄απορριφθεί η αίτησή του, τέτοια απόρριψη δεν ισοδυναμεί με συνέχιση της αγωγής από ανύπαρκτο διάδικο, ως η εισήγηση των εφεσειόντων, αλλά απλώς έχει ως συνέπεια τη συνέχιση της αγωγής χωρίς να είναι πλέον δυνατό για τον εναγόμενο να ισχυρίζεται ότι ο ενάγοντας είναι ανύπαρκτο πρόσωπο.». Σε κάθε περίπτωση όμως, η όλη γραμμή που τήρησε η ίδια η εναγόμενη κατά την ακρόαση καθώς και τα Τεκμήρια που αυτή κατέθεσε και επί των οποίων βάσισε την υπεράσπιση της, φέρουν ως δεδομένο ότι στην επίμαχη κοινόκτητη οικοδομή, υπάρχει εκλελεγμένη διαχειριστική επιτροπή, η οποία έχει και δικαιώματα άλλα και υποχρεώσεις, ως τα εν λόγω δικαιώματα και υποχρεώσεις προκύπτουν σε σχέση με νόμιμα συστηθείσες διαχειριστικές βάση του Κεφ.

1. Είναι μάλιστα στη βάση αυτών των θέσμιων υποχρεώσεων της ενάγουσας, που η εναγόμενη στήριξε την υπεράσπιση που προώθησε και επομένως δεν μπορεί τώρα να αμφισβητεί τη νομιμότητα και υπόσταση της. Κατά δεύτερο, από απλή αντιπαραβολή της Ε/Α της παρούσας αγωγής και ειδικότερα της παραγράφου 4 αυτής, με τα πιστοποιημένα από τον Πρωτοκολλητή, αντίγραφα της αγωγής 4424/07, της σχετικής απόφασης 12/11/07 και του διατάγματος 18/05/10 (Τεκ. 17, 5 και 6), καταρρίπτεται πλήρως ο ισχυρισμός της εναγόμενης ότι οι δύο αγωγές αφορούν στο ίδιο αντικείμενο. Άλλωστε, η ημερομηνία καταχώρησης της αγωγής 4424/07 ήτοι η 10/07/07, από μόνη της εξυπακούει ότι η εν λόγω αγωγή ούτε αφορά αλλά ούτε και μπορεί να αφορά ή να περιλαμβάνει τα όσα κοινόχρηστα έξοδα και δαπάνες έγιναν μετά την εν λόγω ημερομηνία και αυτό πέραν και ανεξάρτητα του ότι στο αιτητικό εκείνης της αγωγής, αναφέρεται ξεκάθαρα ότι αφορά στα ποσά της περιόδου μέχρι 31/03/
2. Κατά τρίτο, σε σχέση με τη θέση της εναγόμενης ότι με τις πληρωμές που έκανε έχει εξοφλήσει όλες τις οφειλές της, οι ίδιες οι βεβαιώσεις Τεκ. 19 και 20 που αυτή προσκόμισε, καθώς και η απόδειξη του πιο πρόσφατου τραπεζικού εμβάσματος που έκανε προς την ενάγουσα (Τεκ.7), καταδεικνύουν ξεκάθαρα ότι οι πληρωμές της για €100 αρχικά και €50 στη συνέχεια, αφορούσαν αποκλειστικά στην εξόφληση της απόφασης στην αγωγή 4424/07 και αυτό προς συμμόρφωση με το διάταγμα ημερ. 18/05/10, και όχι στις κοινόχρηστες δαπάνες της επίδικης περιόδου 31/03/07 - 30/06/
3. Αυτό άλλωστε είναι και που η ίδια η εναγόμενη καθόρισε ρητά στο Τεκ.
4. Σε κάθε περίπτωση όμως, κατ' εφαρμογή του κανόνα του «first in-first out», που έμεινε γνωστός ως ο κανόνας Clayton από την ομώνυμη αγγλική υπόθεση, εν τη απουσία ρητής εντολής από πλευράς εναγόμενης ως προς το ποιες οφειλές θα έπρεπε να πιστωθούν πρώτα, η ενάγουσα έπρεπε να καταλογίσει τις πληρωμές της εναγόμενης στις παλαιότερες οφειλές της (βλ. επίσης Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα Λτδ ν. Λάμπρος Χαριλάου Λτδ και Άλλων,

(2009)1 Α.Α.Δ. 479 η οποία πραγματεύτηκε παρόμοιο θέμα). Πρόσθετα των πιο πάνω όμως, ο ίδιος ο ΜΥ4 που κάλεσε ως μάρτυρα της η εναγόμενη, ανέφερε ότι οι κοινόχρηστες δαπάνες που αναλογούν στον κάθε ιδιοκτήτη, περιλαμβανομένης και της εναγόμενης, ανέρχονται περίπου στα €50 μηνιαίως ή €150 ανά τριμηνία. Με αυτό ως δεδομένο, η θέση της εναγόμενης ότι για τις κοινόχρηστες δαπάνες που τις αναλογούν σε μια περίοδο δεκαέξι χρόνων (01/01/96 που αφορά η 4424/07 μέχρι 30/06/12 που αφορά η παρούσα), ήτοι δαπάνες συνολικού ύψους €9600 περίπου (€50 x 60 μήνες), αυτή θα πρέπει να θεωρηθεί ότι τις έχει εξοφλήσει πλήρως επειδή κατέβαλε το ποσό των €5.553,21 που επιδικάστηκε στην 4424/07, δεν μπορεί να σταθεί στη βάσανο της λογικής και απορρίπτεται ως στερούμενη οποιουδήποτε ερείσματος. Κατά τέταρτο, η θέση της εναγόμενης ότι χρεωνόταν κατά δυσανάλογο τρόπο, ήτοι ότι χρεώνετο στη βάση μεγαλύτερου εμβαδού απ' ότι είναι το διαμέρισμα της, παρέμεινε ως μια γενική υποβολή, μετέωρη και ατεκμηρίωτη. Ούτε ο τίτλος ιδιοκτησίας στον οποίο έκαμε αναφορά η εναγόμενη παρουσιάστηκε αλλά ούτε και παρουσιάστηκε οποιαδήποτε μαρτυρία που να καταδεικνύει ποια θα έπρεπε, κατά τη γνώμη της εναγόμενης, να ήταν η σωστή χρέωση και αυτό παρά το ότι ο ΜΕ1 αρνήθηκε κατηγορηματικά την εν λόγω υποβολή της εναγόμενης. Αντιθέτως, η μαρτυρία του ΜΕ1 ότι η εναγόμενη χρεώνετο κατ' αναλογία 0,13%, στη βάση του εμβαδού του διαμερίσματος της με αρ. 730, ήτοι 115τ.μ., παρέμεινε ουσιαστικά αναντίλεκτη. Όσον αφορά τα προβλήματα που η εναγόμενη ανέφερε ότι και εκείνη αντιμετωπίζει ως ένοικος της επίμαχης οικοδομής, είτε σε σχέση με την κατάσταση της πολυκατοικίας είτε σε σχέση με τη συμπεριφορά της ενάγουσας και του ΜΕ1, όπως ανέφερα πιο πάνω σε σχέση με τους ΜΥ1, ΜΥ2 και ΜΥ4, τα εν λόγω θέματα καμία σχέση έχουν με τα επίδικα θέματα της παρούσας και επομένως, αν και δεν τα αγνοώ, είναι θεωρώ δευτερεύουσας αν όχι μηδαμινής σημασίας Υπό το φως των πιο πάνω, η εκδοχή της εναγόμενης απορρίπτεται στο σύνολο της. Η πιο πάνω κατάληξη μου δεν απαλλάσσει βέβαια την ενάγουσα από το βάρος απόδειξης που φέρει να αποδείξει με αξιόπιστη μαρτυρία την αξίωση της στον απαιτούμενο βαθμό. Προχωρώ επομένως να εξετάσω την εκδοχή της ενάγουσας, όπως αυτή προωθήθηκε από το μοναδικό της μάρτυρα, το ΜΕ

1. Η όλη μαρτυρία του ΜΕ1 προήλθε, και αυτό λόγω της φύσης της υπόθεσης, από τα έγγραφα που έχει στην κατοχή του ως Πρόεδρος της ενάγουσας καθώς και από τα έγγραφα που του παρουσίασε η εναγόμενη. Όπως έχω ήδη αναφέρει πιο πάνω, η θέση του ΜΕ1 ότι η παρούσα αγωγή και η αγωγή 4424/07 αφορούσαν σε διαφορετικές περιόδους και σε διαφορετικό αντικείμενο, επιβεβαιώνεται από τα μη αμφισβητούμενα Τεκ. 17, 5 και
2. Το ίδιο ισχύει και σε σχέση με τη θέση του ότι καθ' όλο τον ουσιώδη χρόνο και μέχρι σήμερα, πλην των πληρωμών που πιστώθηκαν έναντι της επίδικης περιόδου, οι εναγόμενη κατέβαλλε μόνο τα ποσά που διατάχθηκε να καταβάλλει με το διάταγμα της 18/05/10 αναφορικά με το εκεί εξ' αποφάσεως χρέος της (βλ. Τεκ. 7, 19 και 20). Σημειώνω εδώ ότι καμία άλλη απόδειξη παρουσίασε η εναγόμενη κατά την ακρόαση και αυτό παρά το ότι δήλωνε ότι έχει στην κατοχή της και άλλες τέτοιες αποδείξεις. Κατά δεύτερο, οι χρεώσεις που αναφέρονται στην αναλυτική κατάσταση του Τεκ.8 σε σχέση με την επίδικη περίοδο και το μερίδιο που αναλογεί στην εναγόμενη σε σχέση με το διαμέρισμα 7XXXXX, συνάδουν και με τη μαρτυρία του ΜΥ4 ως προς το ότι στον κάθε ιδιοκτήτη αναλογεί περίπου ποσό €150 αν τριμηνία (€600 ετησίως). Μάλιστα δε, σύμφωνα με το Τεκ.8, η εναγόμενη χρεωνόταν με λιγότερο ποσό ανά έτος. Σημειώνω εδώ ότι τα υπόλοιπα που αναφέρονται στο Τεκμήριο 8 περιλαμβάνουν και την προηγούμενη οφειλή της με βάση την απόφαση 4424/07, την οποία όμως ο ΜΕ1 διαχώρισε κατά τη μαρτυρία του στην «Κατάσταση Α1» του Εγγράφου Β όπου και περιόρισε το αξιούμενο ποσό στις €3.287,
3. Κατά τρίτο, έστω και αν η εναγόμενη δεν ικανοποιήθηκε, οι οικονομικές καταστάσεις που παρουσίασε ο μάρτυρας καταγράφουν αναλυτικά ποιες ήταν οι συγκεκριμένες δαπάνες για την κάθε χρονιά και πώς είναι που καταλογίστηκαν στην κάθε οικοδομή του συμπλέγματος. Οι εν λόγω καταστάσεις μάλιστα, συντάχθηκαν από ανεξάρτητους λογιστές ελεγκτές, οι οποίοι όχι μόνο βεβαιώνουν την ορθότητα τους αλλά προχωρούν και επιβεβαιώνουν ότι κατέληξαν στις εκεί αναφορές τους αφού επιθεώρησαν τα βιβλία και τις αποδείξεις της ενάγουσας. Σημειώνω εδώ ότι επί αυτού του θέματος, η εναγόμενη επέλεξε να δηλώσει μόνο ότι δεν είναι αυτές τις καταστάσεις που ήθελε να της παρουσιάσουν και δεν ασχολήθηκε με το περιεχόμενο τους ούτε και αμφισβήτησε τα όσα εκεί καταγράφονται. Επισημαίνω επίσης ότι σύμφωνα με τα πρακτικά της Γ.Σ για την περίοδο Νοεμβρίου 2012 - Ιανουαρίου 2013 (Τεκ.3), «.η κυρία XXXXX Ιωάννου. προσερχόμενη(οι) στην έδρα ανέφερε(αν) ότι δεν αποδέχτηκε(αν) τις Οικονομικές Καταστάσεις 2012 χωρίς ωστόσο να δηλώσει(ουν) σε ποια ποσά ή σε πιο θέμα αναφέρεται η μη αποδοχή της(ους)». Ούτε τότε δηλαδή αλλά ούτε και τώρα η εναγόμενη αμφισβήτησε οποιαδήποτε συγκεκριμένη χρέωση παρά μόνο περιορίστηκε να αρνείται τα όσα της παρουσιάζονται. Παρεμβάλλω εδώ όμως την αμφισβήτηση της εναγόμενης ως προς τα ποσά που καταγράφονται στο Τεκ. 8 και στο Έγγραφο Β ότι χρεώθηκε σε σχέση με την εγγραφή (ΜΕΜΟ) της απόφασης 4424/07 (€255) και την αντικατάσταση του ανελκυστήρα (€444). Η χρέωση για το ΜΕΜΟ της 4424/07, σίγουρα δεν μπορεί να θεωρείται ως χρέωση σε σχέση με κοινόχρηστες δαπάνες της επίδικης περιόδου εφόσον αφορά σε ξεχωριστή οφειλή της εναγομένης, η οποία προέκυψε μετά από δικαστική απόφαση και η οποία δύναται να ανακτηθεί κατά την εκτέλεση εκείνης της απόφασης. Σίγουρα το εν λόγω ποσό η εναγόμενη οφείλει να το καταβάλει στην ενάγουσα, όχι όμως ως μέρος της συνεισφοράς της στις κοινόχρηστες δαπάνες της επίδικης περιόδου αλλά ως ανεξάρτητη οφειλή, η ανάκτηση της οποίας δεν μπορεί να επιτευχθεί μέσω της παρούσας αγωγής. Το εν λόγω ποσό συνεπώς θα πρέπει να αφαιρεθεί από τις επίδικες οφειλές της εναγομένης. Το ίδιο ισχύει και σε σχέση με το επιπρόσθετο ποσό των €44 που χρεώθηκε η εναγόμενη σε σχέση με την αντικατάσταση του ανελκυστήρα της οικοδομής. Αυτό γιατί η σχετική ειδοποίηση που η ενάγουσα έστειλε στην εναγόμενη στις 23/02/10, καθορίζει ρητά ότι «Για το διαμέρισμα σας αρ. 7XXXXX έχει υπολογιστεί να πληρώσετε το ποσό των 400=ευρώ». Καμία αναφορά γίνεται στην εν λόγω ειδοποίηση σε κόστος πρόβλεψης ως ανέφερε ο ΜΕ1 αλλά αντίθετα, με την εν λόγω ειδοποίηση η εναγόμενη καλείται όπως καταβάλει το ποσό των €400 εντός είκοσι ημερών και μάλιστα εκκρεμούντων των εργασιών αντικατάστασης. Με την εν λόγω ειδοποίηση επομένως, η ενάγουσα δεσμεύτηκε έναντι της εναγομένης ότι η σχετική χρέωση θα ήταν για €400 και εν τη απουσία οποιουδήποτε άλλου στοιχείου που να δικαιολογεί την επιπρόσθετη χρέωση των €44, το εν λόγω ποσό των €44, θα πρέπει επίσης να αφαιρεθεί από τις επίδικες οφειλές της εναγόμενης. Υπό το φως όλων των πιο πάνω και σε συνδυασμό με την καλή εικόνα που μου έκαμε ως μάρτυρας ο ΜΕ1, με εξαίρεση τις διαπιστώσεις στις οποίες έχω προβεί αναφορικά με τα ποσά των €255 και €44, αποδέχομαι στο σύνολο της τη μαρτυρία του ως αξιόπιστη. Στη βάση της πιο πάνω αξιολόγησης της μαρτυρίας, κρίνω ότι τα πραγματικά γεγονότα της υπόθεσης είναι ως τα περιέγραψε ο ΜΕ1 και ως καταγράφονται στην κατάσταση Τεκ. 8 και στην Κατάσταση Α1 του Εγγράφου Β όπου τα επίδικα οφειλόμενα ποσά διευκρινίζονται σε σχέση με την επίδικη περίοδο, αφαιρουμένων όμως των ποσών των €255 και €
4. Για όλους τους πιο πάνω λόγους που προσπάθησα να εξηγήσω, κρίνω ότι η ενάγουσα πέτυχε να αποδείξει ότι για την επίδικη περίοδο 31/03/07 - 30/06/12, η εναγόμενη ως ιδιοκτήτρια διαμερίσματος στην επίμαχη πολυκατοικία, οφείλει να της καταβάλει το ποσό των €2.988,54 ως η συνεισφορά που της αναλογεί στις κοινόχρηστες δαπάνες και έξοδα. Συνεπώς, εκδίδεται απόφαση υπέρ της ενάγουσας και εναντίον της εναγόμενης για το ποσό των €2.988,54 πλέον νόμιμο τόκο και έξοδα ως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ............ Λ. Πασχαλίδης, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Γραμματέας ΛΠ/ΕΜ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο