ΔΙΟΝΥΣΟΥ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥ ΣΥΛΛΟΓΙΚΗΣ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΗΘΟΠΟΙΩΝ ΣΥΝ. ΠΕ. κ.α. ν. HAWAII HOTELS LIMITED, Αρ. Αγωγής: 3244/16, 26/6/2018

(2003)1 Α.Α.Δ. 472). Τα δικόγραφα θα πρέπει να συντάσσονται σύμφωνα με τις πρόνοιες της Δ.19 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών και ιδιαίτερα σύμφωνα με τον Κ.4, από το κείμενο του οποίου προκύπτει ότι κάθε δικόγραφο θα πρέπει να διατυπώνει σε συνοπτική μορφή όλα τα ουσιώδη γεγονότα πάνω στα οποία ο διάδικος βασίζει την απαίτηση ή την υπεράσπιση του, ανάλογα με την περίπτωση, και όχι την μαρτυρία με την οποία θ' αποδειχθούν αυτά τα γεγονότα. Η λέξη «ουσιώδη» (material) σημαίνει αναγκαία για το σκοπό να διατυπωθεί μια πλήρης αιτία αγωγής. Στην Χριστοδούλου ν. Χρ. Μαρνέρος & Σία Λτδ

(1997)1 Α.Α.Δ. 718 αναφέρθηκαν δε τα ακόλουθα: «Τα δικόγραφα είναι ουσιώδη στον καθορισμό των επιδίκων θεμάτων και στον καθορισμό της βάσης επί της οποίας θα προχωρήσει η ακρόαση της υπόθεσης. Η σημασία τους τονίστηκε στην υπόθεση Christakis Loucaides v. C.D. Hay and Sons Ltd

(1971)1 C.L.R. 134. Τα δικόγραφα δεν έχουν σκοπό μόνο τη διαφύλαξη της κανονικής διαδικασίας. Σκοπό έχουν να μην καταλαμβάνονται εξ απροόπτου οι διάδικοι στους οποίους θα πρέπει να παρέχεται η δέουσα ευκαιρία να ετοιμάσουν την υπόθεσή τους για ακρόαση. Εκτός αν τα επίδικα θέματα καθοριστούν δεόντως η ακρόαση παραμένει χωρίς οριοθέτηση και οι σκοποί της δικαιοσύνης μπορεί να παρακωλυθούν λόγω της αβεβαιότητας (G.I.P. Constructions Ltd v. Panayiota Neophytou and Others

(1983)1 C.L.R. 669, 680). Σύμφωνα με τη Δ.19 θ.6, μπορεί να διαταχθεί η παροχή περαιτέρω και καλύτερων λεπτομερειών οιουδήποτε θέματος που αναφέρεται σε οιοδήποτε δικόγραφο, με τέτοιους όρους ως προς τα έξοδα ή άλλως, όπως θα θεωρηθεί δίκαιο. Τα δικόγραφα πρέπει να περιέχουν όλες τις αναγκαίες λεπτομέρειες ώστε η άλλη πλευρά να μπορεί να σχηματίζει σαφή και πλήρη εικόνα για τη φύση και την έκταση της υπόθεσης που πρόκειται να αντιμετωπίσει στην ακρόαση και να μη βρίσκεται προ εκπλήξεως ή να καταλαμβάνεται εξαπίνης. Όταν ο κανόνας αυτός παραβιάζεται ο αντίδικος δικαιούται να αξιώνει και επιτυγχάνει την έκδοση διατάγματος που να διατάσσει τον αντίδικο να παράσχει τις απαιτούμενες κάτω από τις περιστάσεις λεπτομέρειες (Κυπριακές Αερογραμμές Λτδ και Άλλοι ν. Credit Libanais S.A.L.

(1991)1 A.A.Δ. 649, 652). Στην υπόθεση National Supply Corporation of the Lybyan Arab Republic v. Achaia Shipping Ltd

(1975)1 C.L.R. 427, 432, τονίστηκε η ανάγκη για ακρίβεια στα δικόγραφα ούτως ώστε ο αντίδικος να γνωρίζει με βεβαιότητα την πραγματική διαφορά και να ετοιμαστεί για τη δίκη». Η Δ.19 Κ.6 στην οποία στηρίζεται η παρούσα αίτηση είναι πανομοιότυπη με την αντίστοιχη διάταξη των παλιών Αγγλικών Θεσμών (Δ.19 Κ.7) και προβλέπει τα εξής: «A further and better statement of the nature of the claim or defence, or further and better particulars of any matter stated in any pleading, notice, or written proceeding requiring particulars, may in all cases be ordered, upon such terms, as to costs and otherwise, as may be just.» Σε μετάφραση: «Περαιτέρω και καλύτερη έκθεση της φύσης της απαίτησης ή υπεράσπισης ή περισσότερες και καλύτερες λεπτομέρειες οιουδήποτε ζητήματος που αναφέρεται σε οιονδήποτε δικόγραφο, ειδοποίηση ή γραπτή διαδικασία που απαιτεί λεπτομέρειες, μπορεί σε όλες τις περιπτώσεις να διαταχθεί, με τέτοιους όρους ως προς τα έξοδα και οτιδήποτε άλλο που θα ήθελε φανεί δίκαιο». Ως δε λέχθηκε στην Θεμιστοκλέους ν. Χρ. Γεωργιάδη Λτδ

(2000)1 Α.Α.Δ. 157 η πιο πάνω Διαταγή πρέπει να αντικρισθεί υπό το πρίσμα της Δ.19 Κ.4 και από το συνδυασμένο αποτέλεσμα αυτών «ακολουθεί και η αρχή, που εκφράζεται ως βασική αρχή στη νομολογία, ότι περαιτέρω και καλύτερες λεπτομέρειες μπορούν να δοθούν μόνο αναφορικά με τα ουσιώδη γεγονότα επί των οποίων στηρίζεται το δικόγραφο και όχι αναφορικά με τη μαρτυρία που θα προσκομισθεί προς απόδειξη τους. Δίδονται δε ώστε ο αντίδικος να γνωρίζει ποια υπόθεση μπορεί να αναμένει να παρουσιασθεί στη δίκη και να μην καταληφθεί εξαπίνης. Οι λεπτομέρειες έχουν σκοπό να διευκρινίσουν και εξειδικεύσουν τα ισχυριζόμενα ουσιαστικά γεγονότα, αλλά κατ' ουδένα λόγο να εκμαιεύσουν ή να αποκαλύψουν την ίδια τη μαρτυρία με την οποία αυτά θα αποδειχθούν» (βλ. και Χαραλαμπίδης ν. K. Antiques & Fine Arts (Cyprus) Ltd κ.α.

(2012)1Α Α.Α.Δ. 523). Προκύπτει λοιπόν από τα πιο πάνω ότι αφετηρία για την έκδοση διατάγµατος για περαιτέρω και καλύτερες λεπτοµέρειες αποτελεί το ουσιώδες γεγονός και συναφώς τέτοιες λεπτομέρειες µπορούν να δοθούν µόνο αναφορικά με τέτοιο γεγονός επί του οποίου στηρίζεται το δικόγραφο και όχι αναφορικά µε την µαρτυρία που θα προσκοµισθεί προς απόδειξη του. Όπως επίσης αναφέρθηκε στην Σάββα ν. Κυπριακών Αερογραμμών Λτδ (αρ. 2)

(1992)1 Α.Α.Δ. 1146: «Η παροχή περαιτέρω λεπτομερειών σκοπεί στον εντοπισμό και όπου επιβάλλεται την διευκρίνιση των επίδικων θεμάτων, όπως αυτά στοιχειοθετούνται από τα ουσιώδη γεγονότα που στοιχειοθετούν το αγώγιμο δικαίωμα. Θα συνιστούσε εκτροπή, όπως αναγνωρίζει η νομολογία, η παροχή λεπτομερειών για επουσιώδη θέματα στα οποία γίνεται αναφορά σε δικόγραφα (Re Wells (Deceased)

(1962)1 All.E.R. 812). ....................................................................................................................................................... H μαρτυρία δεν αποτελεί αντικείμενο των εγγράφων προτάσεων, ούτε μπορεί να διαταχθούν λεπτομέρειες του περιεχομένου της εφόσον αποκαλύπτεται (Temperton v. Russell

(1893)9 T.L.R. 318).» Στο Annual Practice 1958 στη σελ. 450 αναφέρεται δε ότι σε κάθε δικόγραφο είναι αναγκαία μια συγκεκριμένη ποσότητα λεπτομερειών για να διασφαλίσει σαφήνεια και να προλάβει εκπλήξεις κατά τη δίκη. Κάθε μέρος πρέπει να δηλώνει την υπόθεση του με ακρίβεια. Σε αντίθετη περίπτωση ο αντίδικος του δεν θα γνωρίζει με βεβαιότητα ποιο είναι ακριβώς το αμφισβητούμενο σημείο και έτσι δεν θα μπορεί να ετοιμάσει κατάλληλα την μαρτυρία που θα παρουσιάσει στη δίκη. Οι λεπτομέρειες που θα παρατίθενται θα είναι ανάλογα με τα γεγονότα κάθε υπόθεσης. Το δικόγραφο πρέπει να περιέχει εκείνα τα γεγονότα τα οποία θα θέτουν την άλλη πλευρά «σε επιφυλακή» και θα της λένε τι θα αντιμετωπίσει όταν η υπόθεση οδηγηθεί σε δίκη. Επίσης θα πρέπει να καταδεικνύουν επαρκώς στον αντίδικο τη φύση της μαρτυρίας που θα απαιτηθεί από αυτόν. Δεν μπορούν να αποτελέσουν αντικείμενο διαταγής για παροχή λεπτομερειών νομικά σημεία στα δικόγραφα όπως για παράδειγμα νομικές εισηγήσεις. Όταν όμως προβάλλεται ισχυρισμός κάποιου νομικού αποτελέσματος (όπως για παράδειγμα ότι μια σύμβαση είναι εξ υπαρχής άκυρη), το οποίο εξαρτάται από την επενέργεια κάποιων γεγονότων, τότε τα γεγονότα που επέφεραν αυτό το αποτέλεσμα πρέπει να δικογραφούνται (βλ. Τζιακούρα ν. Οικονομίδη

(1997)1 Α.Α.Δ. 669). Περαιτέρω δεν εκδίδεται διάταγμα για λεπτομέρειες αναφορικά με γεγονότα τα οποία ο Αιτητής γνωρίζει καλύτερα από τον αντίδικο του (βλ. Σάββα ανωτέρω και Athina Leathergoods Ltd v. Χαραλάμπους κ.α.

(2000)1Β Α.Α.Δ 787). Ωστόσο ως υποδεικνύεται στην τελευταία απόφαση, στο Annual Practice 1960 σελ. 461 αναφέρεται ότι «ο κάθε διάδικος δικαιούται να γνωρίζει το περίγραμμα της υπόθεσης που θα παρουσιάσει ο αντίδικος του εναντίον του και να τον δεσμεύσει οριστικά. Επομένως θα διαταχθεί η παροχή λεπτομερειών όπου το Δικαστήριο ικανοποιείται ότι χωρίς αυτά ο αιτητής δε θα γνωρίζει τί θα προσπαθήσει να αποδείξει εναντίον του ο αντίδικος του στην δίκη». Εν πάση δε περιπτώσει το Δικαστήριο δεν θα διατάξει λεπτομέρειες κάποιου ισχυρισμού του οποίου το βάρος απόδειξης φέρει ο Αιτητής (βλ. Annual Practice 1958 σελ. 461, Κουρσουμά ν. Κοσμά

(1991)1 Α.Α.Δ. 973 και Χαραλαμπίδης ανωτέρω). Είναι δε θεμελιωμένο ότι ο διάδικος που παραλείπει να υποβάλει αίτηση για λεπτομέρειες θεωρείται ότι έχει παραιτηθεί από αυτές έτσι που να μην μπορεί κατά την δίκη να αποκλείσει την εισαγωγή μαρτυρίας προς υποστήριξη κάποιου γενικού ισχυρισμού (βλ. Κουρσουμά ανωτέρω). Προκύπτει λοιπόν από τα πιο πάνω ότι η σημασία των περαιτέρω και καλύτερων λεπτομερειών είναι εξίσου μεγάλη με αυτή των εγγράφων προτάσεων καθότι ξεκαθαρίζουν με περισσότερη σαφήνεια τα επίδικα θέματα ούτως ώστε κατά την δίκη να προσκομιστεί η σχετική μαρτυρία και για να γνωρίζει η άλλη πλευρά την υπόθεση την οποία θα αντιμετωπίσει κατά την ακρόαση χωρίς να καταλαμβάνεται εξαπίνης (βλ. National Supply Corp. Of the Libyan Arab Republic v. Achaia Shipping Ltd

(1975)1 CLR 428, Kassapi v. Louca

(1981)1 CLR 666, Κυπριακές Αερογραμμές Λτδ ν. Credit Libanais etc

(1991)1 Α.Α.Δ. 649). Το Δικαστήριο έχει λοιπόν την διακριτική ευχέρεια να διατάξει την παροχή περισσότερων και καλύτερων λεπτομερειών στις περιπτώσεις εκείνες που κρίνει ότι όπως έχει η έκθεση απαίτησης ή η έκθεση υπεράσπισης, ανάλογα με την περίπτωση, απουσιάζουν τέτοιες λεπτομέρειες, οι οποίες είναι αναγκαίες να υπάρχουν στα δικόγραφα ούτως ώστε να καθορίζουν με περισσότερη σαφήνεια τα επίδικα θέματα. Ως προς το τι αποτελεί αναγκαία λεπτομέρεια αυτό κρίνεται με βάση τα δεδομένα κάθε υπόθεσης. Η δε διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου ασκείται δικαστικά. Εξέταση της αίτησης Η Δ.19 Κ.7 προβλέπει ότι προτού ένας διάδικος αποταθεί για διάταγμα για λεπτομέρειες «μπορεί να τις ζητήσει» («may apply») με επιστολή. Η χρήση της φράσης αυτής καταδεικνύει σαφώς ότι πρόκειται για δικαίωμα και όχι για υποχρέωση να ζητηθούν τέτοιες λεπτομέρειες με επιστολή πριν την καταχώρηση αίτησης. Τέτοια επιστολή προς την άλλη πλευρά δεν αποτελεί λοιπόν προϋπόθεση για την καταχώρηση αίτησης για λεπτομέρειες. Οι επιπτώσεις από την παράλειψη αποστολής της επιστολής, έχουν σχέση με τα έξοδα της αίτησης και όχι με την εγκυρότητα της (βλ. Halsbury's Laws of England, 3rd ed., Vol. 30, para. 63 σελ. 31). Στην παρούσα οι Αιτητές με επιστολή των δικηγόρων τους ημερ. 9.10.17 προς τους συνηγόρους των Καθ' ων η αίτηση, ζήτησαν με βάση την Δ.19 Κ.6 και 7, τις ίδιες λεπτομέρειες που ζητούν με την παρούσα. Δεν έλαβαν δε οποιαδήποτε απάντηση στην εν λόγω επιστολή. Εξετάζοντας την ουσία της παρούσας και προς καλύτερη κατανόηση των όσων θα ακολουθήσουν κρίνεται σκόπιμο όπως παρατεθεί αυτούσιο το περιεχόμενο των παραγράφων της Έκθεσης Υπεράσπισης για τις οποίες ζητούνται οι λεπτομέρειες: Παράγραφος 1: «Η Εναγόμενη εγείρει προδικαστική ένσταση και ισχυρίζεται ότι οι Ενάγοντες δεν έχουν οποιαδήποτε εκ του νόμου απορρέοντα δικαιώματα και/ή άδεια να εγείρουν και/ή προωθούν την παρούσα αγωγή και ως εκ τούτου η παρούσα αγωγή δεν μπορεί να προχωρήσει και πρέπει να απορριφθεί». Παράγραφος 2: «Άνευ βλάβης της πιο πάνω προδικαστικής ένστασης η Εναγόμενη εγείρει και δεύτερη προδικαστική ένσταση και ισχυρίζεται ότι οι Ενάγοντες ακολούθησαν λανθασμένη και/ή νομικά αβάσιμη και/ή παράνομη οδό προς διασφάλιση των ισχυριζομένων δικαιωμάτων τους και δεν μπορούν να απαιτούν εκ των υστέρων τα απαιτούμενα δικαιώματα και ως εκ τούτου η παρούσα αγωγή δεν μπορεί να προχωρήσει και πρέπει να απορριφθεί». Παράγραφος 4: «Η Εναγόμενη αρνείται και απορρίπτει το περιεχόμενο των παραγράφων 1 μέχρι 4 της Έκθεσης Απαίτηση και καλεί τους Ενάγοντες σε αυστηρά απόδειξη των ισχυρισμών τους. Περαιτέρω η Ενάγουσα (προφανώς εννοεί η Εναγόμενη) αρνείται και απορρίπτει ότι οποιοιδήποτε και/ή οι ισχυριζόμενοι ηθοποιοί έχουν αναθέσει και/ή εξουσιοδοτήσει τους Ενάγοντες όπως απαιτήσουν και/ή διεκδικήσουν οποιαδήποτε δικαιώματα από την Εναγόμενη καθώς και ότι οι Ενάγοντες έχουν οποιαδήποτε άδεια και/ή δικαίωμα και/ή εξουσία όπως εισπράττουν οποιαδήποτε δικαιώματα εντός της Κυπριακής Δημοκρατίας και/ή με βάση την Κυπριακή Νομοθεσία». Παράγραφος 8: «Η Εναγόμενη αρνείται και απορρίπτει το περιεχόμενο των παραγράφων 11 και 12 της Έκθεσης Απαίτησης, καλεί τους Ενάγοντες σε αυστηρή απόδειξη των ισχυρισμών τους και περαιτέρω ισχυρίζεται τα ακόλουθα: (α) Ουδέποτε η Εναγόμενη προέβαλε σήμα εκπομπών στις οποίες έχουν δικαιώματα πρόσωπα τα οποία να έχουν εκχωρήσει τα δικαιώματα τους στους Ενάγοντες και/ή αναθέσει και/ή εξουσιοδοτήσει τους Ενάγοντες την είσπραξη οποιονδήποτε δικαιωμάτων. (β) Τα οποιαδήποτε δικαιώματα τηλεοπτικών εκπομπών και/ή έργων τυχόν υφίσταντο καθ' οιονδήποτε χρόνο ανήκουν εις τον παραγωγόν της εκπομπής και/ή έργου και/ή στον τηλεοπτικό σταθμό που προέβαλε και/ή εξέπεμψε την εκπομπή και/ή έργο και όχι στους ηθοποιούς και/ή αν ήθελε αποδειχθεί ότι αρχικά κατείχαν οποιαδήποτε δικαιώματα οποιοιδήποτε ηθοποιοί, τα οποιαδήποτε τέτοια δικαιώματα τυχόν είχαν αρχικά οποιοιδήποτε ηθοποιοί μεταβιβάστηκαν στον παραγωγό της εκπομπής και/ή τηλεοπτικό σταθμό που προέβαλε και/ή εξέπεμψε την εκπομπή και/ή έργο και οι ηθοποιοί έλαβαν την αμοιβή τους και/ή αντίτιμο των δικαιωμάτων τους από τον παραγωγό και/ή τον τηλεοπτικό σταθμό και ως αποτέλεσμα απώλεσαν οποιαδήποτε δικαιώματα τυχόν αρχικώς κατείχαν. (γ) Αν ήθελε αποδειχθεί ότι πραγματοποιήθηκε οποιαδήποτε αναμετάδοσις από τηλεοράσεις δωματίου της Ενάγουσας, αυτή δεν θεωρείται ως αναμετάδοση και/ή παρουσίαση προς το κοινό και/ή ως παρουσίαση με καταβολή αντιτίμου και/ή δεν επηρεάζεται σε οποιοδήποτε βαθμό η τιμή δωματίου και ως εκ τούτου δεν υποχρεούνται στην καταβολή δικαιωμάτων στον οποιονδήποτε και/ή στην εξασφάλιση οποιοσδήποτε τέτοιας άδειας αναμετάδοσης και/ή παρουσίασης». Όσον αφορά τις λεπτομέρειες που ζητούνται για την παράγραφο 1, θα πρέπει να λεχθεί ότι ο ισχυρισμός των Καθ' ων η αίτηση περί μη ύπαρξης «άδειας» τίθεται διαζευκτικά με τον ισχυρισμό ότι οι Αιτητές δεν «έχουν οποιαδήποτε εκ του νόμου απορρέοντα δικαιώματα» να εγείρουν την αγωγή. Πρόκειται για νομικές εισηγήσεις, μέσω των οποίων οι Καθ' ων η αίτηση ουσιαστικά αμφισβητούν την ύπαρξη αγώγιμου δικαιώματος των Αιτητών. Ως τέτοιες δεν μπορούν να αποτελέσουν αντικείμενο λεπτομερειών. Περαιτέρω το βάρος απόδειξης ύπαρξης νόμιμου δικαιώματος ή άδειας προς έγερση της αγωγής το φέρουν οι ίδιοι οι Αιτητές, στην βάση των ισχυρισμών στους οποίους στηρίζουν την απαίτηση τους και έτσι το θέμα αυτό δεν μπορεί να αποτελέσει αντικείμενο λεπτομερειών που θα πρέπει να δοθούν από τους Καθ' ων η αίτηση. Αναφορικά με τις λεπτομέρειες που ζητούνται για την παράγραφο 2, φαίνεται από την εν λόγω παράγραφο ότι οι Καθ' ων η αίτηση αμφισβητούν ότι οι Αιτητές έχουν λάβει, προς ικανοποίηση της απαίτησης τους, το ορθό δικονομικό διάβημα με την έγερση της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγής. Πρόκειται και πάλι για νομική εισήγηση και συναφώς δεν τίθεται θέμα παροχής λεπτομερειών ως προς ουσιώδη γεγονότα. Είναι και πάλι οι Αιτητές που θα πρέπει να πείσουν ότι η αγωγή αποτελεί το ορθό ένδικο διάβημα. Εξετάζοντας στην συνέχεια τις αιτούμενες για την παράγραφο 4 λεπτομέρειες, θα πρέπει να λεχθεί ότι με την παράγραφο αυτή οι Καθ' ων η αίτηση κατ' αρχάς αρνούνται βασικά και απορρίπτουν το περιεχόμενο των παραγράφων 1-4 της Έκθεσης Απαίτησης, όπου οι Αιτητές ουσιαστικά εκθέτουν τα δεδομένα ή γεγονότα στα οποία εδράζουν το δικαίωμα να διεκδικούν τις αιτούμενες στην αγωγή θεραπείες. Στην συνέχεια δε οι Καθ' ων η αίτηση στην ίδια παράγραφο, ως πράττουν και με την παράγραφο 1 της Έκθεσης Υπεράσπισης, αμφισβητούν το δικαίωμα των Αιτητών να εγείρουν την παρούσα αγωγή και να αξιώνουν τις εν λόγω θεραπείες, αναφερόμενοι σε έλλειψη εξουσιοδότησης από τους ηθοποιούς καθώς και άδειας και/ή δικαιώματος και/ή εξουσίας είσπραξης οποιονδήποτε δικαιωμάτων εντός της Κυπριακής Δημοκρατίας και/ή με βάση την Κυπριακή Νομοθεσία. Σίγουρα σε σχέση με τα θέματα αυτά, είναι οι Αιτητές που έχουν ή όφειλαν να έχουν καλύτερη γνώση και το βάρος απόδειξης, στην βάση των ισχυρισμών στους οποίους στηρίζουν την απαίτηση τους και έτσι το θέμα της ύπαρξης ή μη άδειας δεν μπορεί να αποτελεί αντικείμενο λεπτομερειών που θα πρέπει να δοθούν από τους Καθ' ων η αίτηση. Όσον αφορά την παράγραφο 8 της Έκθεσης Υπεράσπισης, οι Αιτητές αιτούνται λεπτομερειών για μια έκαστη των υποπαραγράφων αυτής (α-γ). Με την παράγραφο 8 οι Καθ' ων η αίτηση «εισαγωγικά» κατ' αρχάς αρνούνται και καλούν τους Αιτητές να αποδείξουν το περιεχόμενο της παραγράφου 11 της Έκθεσης Απαίτησης όπου αναφέρεται βασικά ότι οι Καθ' ων η αίτηση Εναγόμενοι «Κατά παράβαση της σχετικής Νομοθεσίας και προσβάλλοντας τα συγγενικά δικαιώματα των Ελλήνων και Κύπριων ηθοποιών» δατηρούν «στα δωμάτια του ξενοδοχείου «Grand Resort», συσκευές τηλεόρασης, μέσω των οποίων διανέμει τηλεοπτικό σήμα των κυπριακών και/ή ελληνικών τηλεοπτικών σταθμών, σε πελάτες που διαμένουν στα δωμάτια του» προβάλλοντας με τον τρόπο αυτό στο κοινό, τις ερμηνείες και εκτελέσεις των δικαιούχων ηθοποιών «χωρίς οποιαδήποτε άδεια και/ή συγκατάθεση των δικαιούχων και/ή των εναγόντων και/ή χωρίς να έχει καταβάλει σε αυτούς οποιαδήποτε δικαιώματα και/ή εύλογη αμοιβή και/ή εύλογη αποζημίωση, αναφορικά με την εκμετάλλευση και/ή την ως ανωτέρω χρήση των ερμηνειών των καλλιτεχνών». Σε συνέχεια αμφισβήτησης των ανωτέρω οι Καθ' ων η αίτηση προβάλλουν τα αναφερόμενα στις υποπαραγράφους (α-γ). Έτσι στην υποπαράγραφο (α) αναφέρουν ότι ουδέποτε προέβαλαν «σήμα εκπομπών στις οποίες έχουν δικαιώματα πρόσωπα τα οποία να έχουν εκχωρήσει τα δικαιώματα τους στους Ενάγοντες και/ή αναθέσει και/ή εξουσιοδοτήσει τους Ενάγοντες την είσπραξη οποιονδήποτε δικαιωμάτων». Λαμβάνοντας υπόψην και τα πιο πάνω που αναφέρονται στην αρχή της υπό κρίση παραγράφου, πρόκειται κατά την κρίση μου για σαφή ισχυρισμό ως προς τα γεγονότα που προβάλλουν οι Καθ' ων η αίτηση, ο οποίος δεν χρήζει οποιασδήποτε διευκρίνισης και εξειδίκευσης. Δεν μπορεί δε να ζητούνται λεπτομέρειες γενικά για «σήμα» στο οποίο αναφέρονται οι Καθ' ων η αίτηση και μάλιστα για την σχέση αυτού με τους Αιτητές, ενώ ο ισχυρισμός των πρώτων είναι ότι ουδέποτε προέβαλαν τέτοιο σήμα. Περαιτέρω το αίτημα για παροχή λεπτομερειών γενικά για τέτοιο σήμα και την σχέση του με τους Αιτητές αποτελεί κατά την κρίση μου προσπάθεια εκμαίευσης - αλίευσης μαρτυρίας από πλευράς αυτών, κάτι ανεπίτρεπτο. Σαφείς και μη χρήζοντες διευκρίνισης είναι και οι ισχυρισμοί που προβάλλονται στην υποπαράγραφο (β), ως συνέχεια πάντα της «εισαγωγικής άρνησης» της παραγράφου 8. Πρόκειται δε για ισχυρισμούς που συνοδεύονται από νομικές εισηγήσεις ως προς την ιδιοκτησία των οποιονδήποτε δικαιωμάτων «τηλεοπτικών εκπομπών και/ή έργων τυχόν υφίσταντο καθ' οιονδήποτε χρόνο», οι οποίες εισηγήσεις ως τέτοιας φύσεως δεν μπορούν να αποτελέσουν αντικείμενο λεπτομερειών. Θα πρέπει δε εδώ να λεχθεί ότι στην περίπτωση αυτή, με το αίτημα για παροχή λεπτομερειών γενικά σε σχέση με τις «τηλεοπτικές εκπομπές και/ή έργα» καθίσταται ακόμη πιο εμφανής η προσπάθεια των Αιτητών για εκμαίευση - αλίευση μαρτυρίας που αυτοί οφείλουν να προσκομίσουν. Τέλος τα όσα αναφέρθηκαν ανωτέρω για την υποπαράγραφο (β), σε σχέση με τους ισχυρισμούς και τις νομικές εισηγήσεις, ισχύουν και για την υποπαράγραφο (γ) της παραγράφου 8 της Έκθεσης Υπεράσπισης, όπου οι Καθ' ων η αίτηση προβάλλουν με σαφήνεια ότι σε περίπτωση που ήθελε αποδειχθεί ότι «πραγματοποιήθηκε οποιαδήποτε αναμετάδοσις από τηλεοράσεις δωματίου» τους δεν υποχρεούνται στην καταβολή δικαιωμάτων και/ή στην εξασφάλιση άδειας αναμετάδοσης και/ή παρουσίασης καθότι κάτι τέτοιο, κατά νομική και πάλι εισήγηση τους, «δεν θεωρείται ως αναμετάδοση και/ή παρουσίαση προς το κοινό και/ή ως παρουσίαση με καταβολή αντιτίμου». Σαφής είναι και ο επίσης διαζευκτικός ισχυρισμός τους ότι δεν έχουν τέτοια υποχρέωση καθότι «δεν επηρεάζεται σε οποιοδήποτε βαθμό η τιμή δωματίου», που ακόμη και εάν θεωρηθεί ως μη νομικός, αποτελεί θέμα μαρτυρίας που θα παρουσιασθεί κατά την δίκη και ως εκ τούτου δεν αποτελεί αντικείμενο παροχής λεπτομερειών. Εν κατακλείδι θεωρώ ότι οι Καθ' ων η αίτηση με τους επίδικους στην παρούσα δικογραφημένους ισχυρισμούς τους καθιστούν επαρκώς σαφές ποιές είναι οι θέσεις τους και το τι θα αντιμετωπίσουν οι Αιτητές στην δίκη ώστε οι τελευταίοι να μην βρεθούν εξαπίνης και να είναι έτοιμοι να παρουσιάσουν την απαιτούμενη, προς απόδειξη των ισχυρισμών τους, μαρτυρία. Ως εκ των άνω κρίνω ότι δεν δικαιολογείται στην παρούσα η έκδοση διατάγματος παροχής περαιτέρω και καλύτερων λεπτομερειών. Καταληκτικά η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ των Εναγομένων - Καθ' ων η αίτηση και εναντίον των Εναγόντων 1 και 2 - Αιτητών, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή στο τέλος της αγωγής και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, οπόταν και θα είναι πληρωτέα. (Υπ.) .............. Φ. Τιμοθέου, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο