← Κύπρος

GEOREPA ESTATES LIMITED κ.α. ν. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ, Αγωγή αρ.: 2500/17, 6/6/2018

GEOREPA ESTATES LIMITED κ.α. ν. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ, Αγωγή αρ.: 2500/17, 6/6/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2018:A236 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Στ. Τσιβιτανίδου-Κίζη, Α.Ε.Δ. Αγωγή αρ.: 2500/17 Μεταξύ:

  1. GEOREPA ESTATES LIMITED, από την Λεμεσό
  2. XXXXX ΝΙΚΟΛΑΟΥ, από την Λεμεσό
  3. XXXXX ΝΙΚΟΛΑΟΥ, από την Λεμεσό Ενάγοντες και XXXXX ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ, από την Λεμεσό Εναγόμενη -------------------------------------------------- Αίτηση ημερομηνίας 15/2/2018 για καταχώριση Συμπληρωματικής Ένορκης Δήλωσης Ημερομηνία: 6 Ιουνίου 2018 Εμφανίσεις: Για τους ενάγοντες - αιτητές: κ. Ηρακλής Αγαθοκλέους για ΑΓΑΘΟΚΛΕΟΥΣ - ΝΕΟΦΥΤΟΥ & ΣΙΑ Δ.Ε.Π.Ε. (Για ν' ακούσει απόφαση η κα Αριστείδου) Για την εναγόμενη - καθ' ης η Αίτηση: κα Χρίστια Πολυβίου για ΦΟΙΒΟΣ, ΧΡΙΣΤΟΣ ΚΛΗΡΙΔΗΣ & ΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣ Δ.Ε.Π.Ε. (Για ν' ακούσει απόφαση η κα Ιωάνου) ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Στα πλαίσια της αγωγής με τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο, η οποία καταχωρίστηκε με Κλητήριο Ένταλμα Γενικά Οπισθογραφημένο, οι ενάγοντες αξιώνουν από την εναγόμενη, την καταβολή του ποσού των €160.000.- πλέον Φ.Π.Α., ως συμφωνηθείσα αμοιβή των εναγόντων αρ. 2 και 3 για υπηρεσίες (κτηματομεσιτικές) που πρόσφεραν στην εναγόμενη. Διαζευκτικά αξιώνουν την έκδοση Διατάγματος, με το οποίο να διατάσσεται η εναγόμενη όπως προχωρήσει στην πώληση του ακινήτου της, υπ' αριθμό εγγραφής 2/218 στη Μουταγιάκα Λεμεσού, στον αγοραστή που έχουν εξεύρει οι ενάγοντες, έναντι του καθορισμένου ποσού των €3.200.000.- (τριών εκατομμυρίων, διακοσίων χιλιάδων Ευρώ). Στη βάση μονομερούς αίτησης που καταχωρήθηκε από τους ενάγοντες, εκδόθηκε Διάταγμα (Freezing Order) με το οποίο διατασσόταν η εναγόμενη όπως διατηρήσει δεσμευμένο σε τραπεζικό λογαριασμό που διατηρεί στην Τράπεζα Κύπρου, το ποσό των €160.000.- (αφορά την κατ' ισχυρισμό συμφωνηθείσα αμοιβή των εναγόντων 2 και 3, για τις υπηρεσίες τους προς την ενάγουσα, στη βάση γραπτής και/ή προφορικής συμφωνίας που συνομολόγησαν μεταξύ τους, κατά/ή περί την 14.3.2017). Η εναγόμενη καταχώρισε Ένσταση, προβάλλοντας πως οι ενάγοντες είχαν ενημερωθεί από τα τέλη Μαΐου 2017, από την ίδια, για την πρόθεση της να μην πωλήσει το ακίνητο της στον Ρώσσο πελάτη τους. Διατείνεται πως το έγγραφο ημερομηνίας 14.3.2017 και/ή η συμφωνία των εναγόντων με την εναγόμενη, «είχε εξαντληθεί» όταν η ίδια και ο Ρώσσος πελάτης των εναγόντων, δεν συμφώνησαν για την πώληση του ακινήτου. Ως εκ τούτου, η εναγόμενη ήταν ελεύθερη να πωλήσει το ακίνητο «σε οποιοδήποτε επιθυμούσε». Διατείνεται επίσης πως «καμιά συναλλαγή δεν τελεσφόρησε για να δικαιούνται οι ενάγοντες την επίδικη αμοιβή». Με την υπό κρίση Αίτηση, οι ενάγοντες αιτούνται από το Δικαστήριο όπως τους δοθεί άδεια να καταχωρίσουν Ένορκη Δήλωση, Συμπληρωματική της Ένορκης Δήλωσης που συνοδεύει την Αίτηση τους ημερομηνίας 5.9.2017, στη βάση της οποίας εκδόθηκε το Προσωρινό Διάταγμα (Freezing Order). Η Αίτηση στηρίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.39, Δ.48 Θ.1-9 και Θ.4

(1)και
(2), στην Δ.57
(2), Δ.64 Θ. 1-2, στο άρθρο 30 του Συντάγματος της Κυπριακής Δημοκρατίας, στο άρθρο 6 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για την Προάσπιση των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, στον φάκελο της δικογραφίας, στην Κυπριακή και Αγγλική Νομολογία και επί της συμφυούς εξουσίας, διακριτικής ευχέρειας και πρακτικής του Δικαστηρίου. Η Αίτηση υποστηρίζεται από Ένορκη Δήλωση της ενάγουσας αρ. 2, XXXXX Νικολάου. Όπως αναφέρει η ομνύουσα, κρίθηκε αναγκαίο (από την ίδια και τους δικηγόρους της) να καταχωρηθεί Συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση ώστε να δοθούν αφενός μεν απαντήσεις σε διάφορους ισχυρισμούς που περιέχονται στην Ένσταση που καταχωρήθηκε στο Προσωρινό Διάταγμα, αφετέρου για να προβληθούν ισχυρισμοί και στοιχεία που δεν ήταν σε γνώση της κατά την καταχώριση της αίτησης ημερομηνίας 5.9.2017, στη βάση της οποίας εκδόθηκε το Προσωρινό Διάταγμα. Η ομνύουσα μνημονεύει τις δηλώσεις της εναγόμενης στον επιδότη όταν ο τελευταίος της επέδωσε την αγωγή, πως «δεν υπόγραψε κανένα χαρτί», πως «πλαστογραφήθηκε η υπογραφή της από τους ενάγοντες» και πως «θα κατάγγελνε την υπόθεση στην αστυνομία». Είναι θέση της ομνύουσας πως τις πιο πάνω δηλώσεις, τις επανέλαβε η εναγόμενη και προς την ίδια, σε συνάντηση που είχαν (κατόπιν αιτήματος της τελευταίας για να συζητήσουν την υπόθεση) στις 7.12.2017 στον χώρο των Δικαστηρίων, στην παρουσία των δικηγόρων της (ομνύουσας). Κατά την ομνύουσα, η εναγόμενη της επιτέθηκε φραστικά και απεκάλεσε τους ενάγοντες «ψεύτες και απατεώνες». Είναι θέση της ομνύουσας πως η εναγόμενη κατά τρόπο επιλεκτικό αναφέρει στην Ένορκη της Δήλωση πως «ξεκίνησε» η μεταξύ τους συνεργασία, χωρίς όμως να αναφέρει όλο το ιστορικό, το οποίο και επιφυλάσσεται η ίδια να αναφέρει στην Συμπληρωματική της Δήλωση. Τέλος αναφέρει πως θεωρείται χρήσιμο από πλευράς εναγόντων, να τεθεί υπόψιν του Δικαστηρίου ότι η εναγόμενη προέβη σε μερική αποκάλυψη των περιουσιακών της στοιχείων και των επιβαρύνσεων που αυτά έχουν. Κατόπιν έρευνας που οι δικηγόροι των εναγόντων διεξήγαγαν στο Κτηματολόγιο μετά την καταχώριση της Ένστασης στο Προσωρινό Διάταγμα, διαπιστώθηκε πως η εναγόμενη έχει στο όνομα της και «άλλα περιουσιακά στοιχεία ενώ μερικά εξ' αυτών είναι υποθηκευμένα για ποσό ύψους περίπου €1.700.000,00 (ενός εκατομμυρίου εφτακόσιων χιλιάδων Ευρώ μόνο)». Η εναγόμενη καταχώρισε Ένσταση, προβάλλοντας 8 (οχτώ) Λόγους, οι οποίοι συνοψίζονται ως εξής: Δεν ικανοποιούνται οι προϋποθέσεις για την έκδοση του αιτουμένου Διατάγματος, καθότι δεν αποκαλύπτεται «καλός λόγος» ώστε να δικαιολογείται η καταχώριση Συμπληρωματικής Ένορκης Δήλωσης. Στην Αίτηση δεν επισυνάπτεται αυτούσιο το περιεχόμενο της Ένορκης Δήλωσης που οι αιτητές επιθυμούν να καταχωρήσουν ως Συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση. Η Αίτηση είναι παράτυπη και/ή αντικανονική και νομικά και/ή πραγματικά αστήρικτη. Τα όσα οι αιτητές επιθυμούν να θέσουν ενώπιον του Δικαστηρίου, αποτελούν άσχετους ισχυρισμούς και/ή επανάληψη του περιεχομένου της Ένορκης Δήλωσης ημερ. 8.9.2017 και της επιχειρηματολογίας των εναγόντων. Η Αίτηση είναι αχρείαστη και/ή καταχρηστική και δεν εξυπηρετεί το συμφέρον της δικαιοσύνης. Η Ένσταση η οποία στηρίζεται στην ίδια με την Αίτηση νομική βάση, υποστηρίζεται από Ένορκη Δήλωση της XXXXX Ζάλτη, ασκούμενης δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί τους δικηγόρους της εναγόμενης, στη Λεμεσό. Η ομνύουσα (δηλώνει πως είναι δεόντως εξουσιοδοτημένη από την εναγόμενη να προβεί στην Δήλωση), η οποία επιχειρηματολογεί υπέρ της απόρριψης της Αίτησης, αναφέρει πως προέβη η ίδια στη Δήλωση, ένεκα του ότι η εναγόμενη απουσίαζε στο εξωτερικό. Η υπό κρίση Αίτηση εδράζεται στη Δ.48 θ.4
(2)των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας που προνοεί πως: «Το Δικαστήριο ή Δικαστής μετά από αίτηση ή προφορικό αίτημα, μπορεί, για καλό λόγο να επιτρέψει την καταχώρηση συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων. Η ακρόαση αίτησης διεξάγεται στη βάση των γεγονότων που αναφέρονται στην αίτηση ή στις ένορκες δηλώσεις τηρουμένης της δυνατότητας αντεξέτασης που προνοείται από τη Διαταγή 39.» Αναφέρεται στην υπόθεση, Αναφορικά με την Αίτηση του Φιλόκυπρου Ματθαίου κ.α.,
(2008)1(Α) Α.Α.Δ. 508, 514 πως: «.το κατά πόσο θα επιτραπεί σε ένα διάδικο να καταχωρήσει συμπληρωματική ένορκη δήλωση σε μια αίτηση ενδιάμεσης φύσεως εμπίπτει σαφώς στη διακριτική ευχέρεια του πρωτόδικου δικαστηρίου.» Στην Stavros Georgiou & Son (Scrap. Metals) Ltd v. Του Πλοίου LIPA
(2000)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1976, 1981, αναφέρεται πως όταν προσωρινή προστασία εξασφαλίζεται μονομερώς: «Ο κανόνας, καθολικής εφαρμογής, είναι ότι δεν επιτρέπεται η επανόρθωση παράλειψης πρωθύστερα έτσι ώστε να μεταβληθεί ή αλλοιωθεί η εικόνα που δόθηκε πρωταρχικά στο δικαστήριο.» Στην υπόθεση Stavros Georgiou & Son (ανωτέρω), γίνεται παραπομπή στην Vuitton v. Δερμοσάκ Λτδ και άλλης
(1992)1(Β) Α.Α.Δ. 1453, 1463 όπου αναφέρεται πως: «Η παροχή ενδιάμεσης θεραπείας συναρτάται άμεσα και αποκλειστικά από τα γεγονότα που τεκμηριώνουν το αίτημα». Όταν δεν έχει εκδοθεί μονομερώς οιοδήποτε διάταγμα, πιο εύκολα μπορεί να ικανοποιηθεί η προϋπόθεση της ύπαρξης καλού λόγου για καταχώριση Συμπληρωματικής Ένορκης Δήλωσης. Η αναφορά στον θεσμό σε Συμπληρωματικές Ένορκες Δηλώσεις δεν υπαγορεύει την μορφή και δεν περιορίζει την θεματολογία της δήλωσης που μπορεί να επιτραπεί να καταχωριστεί. Αναμφίβολα μπορεί να αφορά σε ζήτημα που πρωτοεγείρεται με την ένσταση και χρήζει απάντησης. Η ένορκη δήλωση που για καλό λόγο μπορεί να επιτραπεί να καταχωριστεί, δεν περιορίζεται ούτε στο να συμπληρώσει την αρχικά καταχωρηθείσα, έννοια μάλλον ενστάσιμη καθ' όσον αφορά την περίπτωση που ενδιάμεσο διάταγμα έχει εξασφαλιστεί στη βάση της αρχικής, ούτε και στο να απαντήσει σε ζήτημα που εγείρεται στην ένσταση. Είναι μια επιπρόσθετη ένορκη δήλωση που αφορά σε κάτι το οποίο είναι ορθό και δίκαιο να τεθεί υπόψη του Δικαστηρίου. Στην Α. Messios & Sons Ltd κ.α. ν. Λεωνίδα (Αρ.1)
(2010)1(Α) Α.Α.Δ. 195, 199 αναφέρεται πως: «Κατά την εκτίμησή μας τα στοιχεία που επιθυμούν να θέσουν ενώπιον του δικαστηρίου, οι εφεσείοντες-αιτητές, με τις δύο ένορκες δηλώσεις για τις οποίες ζητούν την άδεια του δικαστηρίου να καταχωρήσουν, είναι στοιχεία που σχετίζονται με τους ισχυρισμούς και τις θέσεις που πρόβαλε ο εφεσίβλητος-καθ΄ ου η αίτηση στην αρχική του ένορκη δήλωση προς υποστήριξη της ένστασης στην αίτηση επαναφοράς της έφεσης. Δεν πρόκειται, κατά την κρίση μας, για ανεπίτρεπτη μαρτυρία ούτε για επανάληψη των αρχικών ισχυρισμών των εφεσειόντων, αλλά για διευκρινίσεις και ισχυρισμούς που είναι επιθυμητό να επιτραπεί στους εφεσείοντες-αιτητές να προβάλουν, ώστε το δικαστήριο να έχει ενώπιον του ολοκληρωμένη και σφαιρική εικόνα των γεγονότων.» Δεν μπορεί να καθοριστεί εξαντλητικά τι είναι ορθό και δίκαιο να τεθεί, στην κάθε περίπτωση, υπόψη του Δικαστηρίου και συνεπώς τι συνιστά «καλό λόγο». Πέραν των βασικών αρχών, τα επί μέρους κριτήρια είναι αναρίθμητα όσα και η ποικιλία των περιστάσεων της κάθε υπόθεσης. Ο αιτητής πρέπει να θέσει υπόψη του Δικαστηρίου τα στοιχεία που καταδεικνύουν την ύπαρξη καλού λόγου, διαφορετικά το Δικαστήριο δεν μπορεί να καταλήξει πως υφίσταται τέτοιος. Δεν είναι αναγκαίο ο αιτητής να παρουσιάζει την ένορκη δήλωση που θα καταχωρίσει εάν του επιτραπεί, αναμφίβολα όμως εάν τούτο γίνει, το Δικαστήριο αποκομίζει την ακριβή μαρτυρία που επιθυμεί να παρουσιάσει. (Βλ. Παπακοκκίνου κ.α. ν. Τράπεζας Κύπρου Δημόσιας Εταιρείας Λτδ (Αρ. 1)
(2012)1 (Α) Α.Α.Δ. 643). Το Δικαστήριο πρέπει να ικανοποιηθεί πως υπάρχει καλός λόγος. Επιβάλλεται λοιπόν ξεχωριστή εξέταση του κάθε θέματος για το οποίο ο αιτητής εξαιτείται την άδεια του Δικαστηρίου για να αναφερθεί, μέσα στα πλαίσια των περιστάσεων της υπόθεσης, τι έχει ήδη τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου και πως προέκυψε η ισχυριζόμενη αναγκαιότητα για αναφορά ή περαιτέρω αναφορά σε αυτό. Κατά την άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας να επιτρέψει την αναφορά σε επί μέρους θέματα με την καταχώριση Συμπληρωματικής Ένορκης Δήλωσης, το Δικαστήριο πρέπει να έχει υπόψη του και ποιο είναι το επίδικο ζήτημα στην αίτηση, με το οποίο η διαπίστωση του καλού λόγου συναρτάται. Έχοντας υπόψη τα πιο πάνω, κατά την κρίση μου οι ενάγοντες - αιτητές δεν έχουν καταδείξει «καλό λόγο» ώστε να τους επιτραπεί η καταχώρηση Συμπληρωματικής Ένορκης Δήλωσης, για τους πιο κάτω λόγους: (
  1. i)Τα όσα επιθυμούν να θέσουν ενώπιον του Δικαστηρίου και έχουν σχέση με τις δηλώσεις της εναγόμενης στον επιδότη που της επέδωσε την αγωγή, είναι άσχετα με το Προσωρινό Διάταγμα. (
  2. ii)Τα όσα έχουν σχέση με τα περιουσιακά στοιχεία της εναγόμενης και τις επιβαρύνσεις επ' αυτών, οι ενάγοντες όφειλαν, εάν ήθελαν, να τα θέσουν ενώπιον του Δικαστηρίου κατά τον χρόνο καταχώρισης της μονομερούς αίτησης τους, στην βάση της οποίας εκδόθηκε το Προσωρινό Διάταγμα. Είναι στη βάση των όσων τέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου με την Ένορκη Δήλωση που υποστηρίζει την αρχική αίτηση, που θα κριθεί το εν λόγω διάταγμα. (iii) Οι ενάγοντες όφειλαν να επισυνάψουν στην υπό κρίση Αίτηση, ένα προσχέδιο της προτεινόμενης Συμπληρωματικής Ένορκης Δήλωσης, ώστε το Δικαστήριο να δύναται, έχοντας ενώπιον του όλα τα δεδομένα, να ασκήσει την διακριτική του εξουσία και να αποφασίσει την έκδοση ή μη του αιτουμένου διατάγματος. Καταληκτικά αναφέρω πως ο σχολιασμός θέσεων, δεν συνιστά «καλό λόγο» ώστε να επιτραπεί η καταχώριση Συμπληρωματικής Ένορκης Δήλωσης. Εν προκειμένω ουσιαστικά εκείνο που επιθυμούν οι ενάγοντες είναι η επιχειρηματολογία επί των θέσεων της εναγόμενης. Επαναλαμβάνω δε πως όσα γεγονότα ήταν στην σφαίρα γνώσης των εναγόντων κατά τον χρόνο που προσέφυγαν στο Δικαστήριο με την Αίτηση τους ή εύλογα θα μπορούσαν να είναι, οι τελευταίοι όφειλαν να τα θέσουν ενώπιον του Δικαστηρίου κατά τον χρόνο εκείνο και όχι αργότερα. Είναι νομολογιακά καθιερωμένο πως δεν επιτρέπεται η επανόρθωση εκ των υστέρων παράλειψης, έτσι ώστε να μεταβληθεί η εικόνα που είχε δοθεί αρχικά στο Δικαστήριο. Στη βάση όλων των πιο πάνω δεδομένων, το Δικαστήριο δεν μπορεί να ασκήσει την διακριτική του εξουσία υπέρ των εναγόντων - αιτητών και να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα. Διά ταύτα η Αίτηση απορρίπτεται. Τα έξοδα της Αίτησης, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή στο τέλος της αγωγής και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, οπόταν και θα είναι πληρωτέα, επιδικάζονται υπέρ της εναγόμενης και σε βάρος των εναγόντων. (Υπ.) .............................. Στ. Τσιβιτανίδου-Κίζη, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής ΣΤΚ/ΑΓ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.